Zapobieganie grzybicy skóry

przez | 2020-02-14

Spis treści:

Grzybica skóry: rodzaje, objawy i leczenie

Dermatomikozy nazywane są rozległą grupą zakaźnych zmian skórnych, które są wywoływane przez różnego rodzaju patogenne grzyby dermatofitowe. Choroby te można zaobserwować zarówno u dorosłych, jak iu dzieci, ale niektóre z nich częściej obserwuje się w określonej kategorii wiekowej. Ta cecha wynika z faktu, że różne grupy wiekowe różnią się charakterem potu, składem potu, sebum i poziomem pH.

W naszym artykule przedstawimy główne rodzaje grzybicy skóry, przyczyny ich rozwoju, metody diagnozy, leczenia i zapobiegania. Ta wiedza będzie dla Ciebie przydatna i możesz podejrzewać rozwój choroby w czasie i podjąć niezbędne środki wspólnie z lekarzem. Pamiętaj, że nie można samodzielnie leczyć grzybic skóry, ponieważ niezbędny lek przeciwgrzybiczy można pobrać dopiero po analizie, która pomoże określić rodzaj grzyba patogennego. Przy złym wyborze jednego lub drugiego środka przeciwgrzybiczego leczenie może być nieproduktywne, choroba pogorszy się i stanie się przewlekła.

Powody

Czynnikami sprawczymi grzybicy skóry są grzyby dermatofitowe:

  • Microsporum;
  • Epidermophyton (niektóre gatunki);
  • Trichofyton.

W rzadkich przypadkach grzybice są wywoływane przez różne gatunki grzybów z rodzaju Candida.

Większość dermatofitów rozmnaża się intensywniej w wilgotnym środowisku neutralnym lub zasadowym w temperaturze zbliżonej do temperatury ciała ludzkiego (20-30 ° C). Dlatego częstość występowania grzybicy skóry znacznie wzrasta w ciepłym sezonie.

Wśród dermatofitów wyróżnia się takie odmiany grzybów:

  • antropofilne – ludzkie pasożyty;
  • zwierzęcy – pasożyty zwierząt;
  • geofilny – pasożyty żyjące w glebie.

Zarodniki, kondomy lub strzępki tych grzybów spadają na skórę, włosy lub paznokcie osoby i, jeśli istnieją sprzyjające warunki, zarażają ją. Po infekcji rozpoczyna się niszczenie dotkniętego obszaru naskórka, ponieważ patogeny te żywią się keratyną.

Zakażenie dermatofitami występuje przy bezpośrednim kontakcie człowieka z:

  • chory
  • zarażone zwierzę (kot, pies);
  • zainfekowane przedmioty (buty, ręczniki, podłoga w łazience lub wannie, dywany itp.).

Po kontakcie zdrowej osoby z dermatofitami choroba nie zawsze występuje. Ryzyko rozwoju tych zmian skórnych wzrasta w następujących warunkach:

  • obniżona odporność;
  • choroby endokrynologiczne;
  • naruszenie integralności skóry;
  • pocenie się
  • zaburzenia metaboliczne;
  • złe odżywianie (niedobór witamin i hipowitaminoza).

Klasyfikacja

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji:

  • gładka skóra ciała;
  • skóra głowy i broda;
  • gwoździe;
  • obszar pachwinowy;
  • przestań.

W zależności od czynnika sprawczego, grzybice skóry dzielą się na:

  • keratomykoza: mikrosporia guzkowa, wielokolorowy porost;
  • dermatofitoza: naskórkowość pachwinowa, naskórkowość stóp, rzęsistkowica, grzybica kafelkowa, favus, rubrofity;
  • głębokie grzybice: aspergiloza, chromomikoza, blastomykoza, sporotrichoza itp.;
  • kandydoza: powierzchowna, trzewna i przewlekła uogólniona;
  • pseudomykoza: promienica, rzęsica, erytroza itp..

Objawy

Nasilenie objawów klinicznych z grzybicą skóry zależy od postaci i czasu trwania choroby.

Dermatomikoza gładkiej skóry ciała

Ta zmiana skórna jest wywoływana przez grzyb Trichophyton i jest częściej obserwowana w krajach o ciepłym klimacie. W przypadku grzybicy skóry gładkiej dowolnej części skóry ciała można wykryć następujące objawy:

  • różowa lub czerwona wysypka tworząca okrągłe plamy;
  • plama oświecenia pojawia się w centrum ogniska;
  • mokre obszary wysypki pokryte są skórką;
  • krawędzie zaokrąglonego ogniska są pokryte łuskami, zaczynają swędzić i łuszczyć się;
  • środek ogniska zostaje wyczyszczony, a ślad pozostaje w postaci koła na skórze.

W przypadku wtórnej infekcji bakteryjnej zmiana może bliznowacić i pozostawić przebarwiony obszar na skórze..

Dermatomikoza skóry głowy i brody

Choroba ta jest częściej obserwowana u dzieci i jest wywoływana przez grzyba microsporum lub trichophyton.

W skórze głowy obserwuje się następujące objawy:

  • pojawienie się grudkowej wysypki i jej rozprzestrzenianie się;
  • wrze w wysypce skórnej;
  • skóra staje się czerwona, swędzi, boli i zaczyna się odklejać;
  • włosy w zmianach stają się kruche i wypadają z powodu ropnej fuzji mieszków włosowych.

Kiedy grzyb wpływa na obszar brody lub wąsów, obserwuje się następujące objawy:

  • pod skórą głowy pojawiają się bąbelki (grudki i krosty);
  • mieszki włosowe stają się w stanie zapalnym i ropieją z powodu wtórnej infekcji bakteryjnej;
  • skóra w obrębie zmiany staje się obrzękowa, bolesna i pokrywa się strupami krwi.

Takie grzybice skóry są bardzo zaraźliwe i pacjent powinien natychmiast szukać pomocy medycznej.

Dermatomikoza paznokci

Klęska płytek paznokciowych przez grzyb (lub grzybicę paznokci) jest spowodowana przez grzyb trichophyton, który jest wprowadzany do strefy wzrostu paznokci. Pacjent ma następujące objawy:

  • pogrubienie, odbarwienie i deformacja płytki paznokcia;
  • nagromadzenie martwych komórek pod paznokciem;
  • złuszczanie i niszczenie paznokcia.

Częściej grzybicze uszkodzenie paznokci obserwuje się na palcach, rzadziej – na rękach.

Grzybica pachwinowa

Chorobę tę mogą wywoływać różne grzyby: Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum, Trichophyton mentagrophytes i Candida. Pacjent ma następujące objawy:

  • różowe zaokrąglone plamy z rozmytymi konturami pojawiają się na skórze w okolicy fałd pachwinowych, które mogą następnie rozprzestrzeniać się na uda, odbytu i krocza;
  • przy samozakażeniu te same plamy mogą pojawić się w fałdach pod gruczołami sutkowymi i innymi częściami ciała;
  • plamy powiększają się i mogą się łączyć;
  • wzdłuż krawędzi dotkniętego ogniska tworzą się pęcherzyki, które swędzą, powodują pieczenie i ból, pękają, pokrywają się skorupami i łuskami;
  • po otwarciu pęcherzyki mogą zostać ponownie zarażone, a pacjent rozwija ropienie skóry (ropne zapalenie skóry);
  • dotknięta skóra zaczyna się odklejać, a stan zapalny stopniowo zanika (szczególnie jeśli wyeliminowano podwyższoną wilgotność dotkniętego obszaru).

Patogeny mogą pozostawać na skórze przez długi czas, powodują rozwój nawrotów grzybicy pachwinowej.

Dermatomikoza pachwinowa jest częściej obserwowana u pacjentów z cukrzycą i mężczyzn cierpiących na otyłość. Chorobę można wywołać, zakładając ciasne ubranie i często zwiększając wilgotność w okolicy pachwiny. Zakażenie może wystąpić poprzez kontakt z pacjentem i przedmioty gospodarstwa domowego (pościel, ręczniki, deski sedesowe, sprzęt sportowy itp.).

Dermatomikoza stóp

Ta choroba jest wywoływana przez trichofit lub naskórek. Dermatomikoza stóp może występować w postaci płaskonabłonkowej, międzyżebrowej lub dyshidrotycznej.

W płaskiej postaci pacjent ma następujące objawy:

  • po pierwsze, wpływa to na skórę w międzypalcowych fałdach nóg;
  • na skórze pojawia się peeling, któremu nie towarzyszą inne odczucia;
  • czasami obieranie jest bardziej wyraźne, któremu towarzyszy polecenie pęcherzyków lub wysypki o płaczącej naturze i swędzenie;
  • dotknięty obszar może zostać ponownie zainfekowany i ropiejący;
  • z czasem obszar obierania rozciąga się na boczne powierzchnie stóp;
  • uszkodzenia łączą się i pokrywają łuskami jasnego koloru;
  • u pacjenta pojawia się łuszczenie, suchość, ból i swędzenie stóp.

W przypadku intergliginalnej postaci u pacjenta w przestrzeni międzypalcowej pojawiają się następujące objawy:

W przypadku postaci dyshidrotycznej u pacjenta w obszarze przestrzeni międzypalcowych pojawiają się następujące objawy:

  • liczne bąbelki w podeszwach, łukach stóp i palcach;
  • pękają pęcherzyki i pojawiają się erozja.

Najczęściej grzybicę stóp obserwuje się u młodych mężczyzn. Dermatolodzy zauważyli również, że u młodych pacjentów częściej wykrywa się grzybicę, której towarzyszy stan zapalny i płacz, au osób starszych – „sucha”. Dermatomikoza stóp jest często zaostrzona, powikłana wtórną infekcją i charakteryzuje się długim i długim przebiegiem.

Diagnostyka

Objawy grzybicy skóry mogą być podobne do innych chorób skóry (łuszczyca, wyprysk) i aby przepisać odpowiednią terapię, konieczne jest dokładne określenie rodzaju patogenu, który spowodował chorobę. Dlatego wszyscy pacjenci, którzy ujawnili oznaki takich zmian skórnych, powinni skonsultować się z dermatologiem (lub mikologiem), który może dokładnie ustalić diagnozę i opracować plan dalszego leczenia. Przed wizytą u lekarza nie można nasmarować dotkniętych obszarów skóry roztworami antyseptycznymi (jod, brylantowa zieleń, nadtlenek wodoru itp.) Lub maściami, ponieważ ich użycie może spowodować nieprawidłową diagnozę.

W przypadku testów laboratoryjnych lekarz przeprowadzi pobieranie próbek materiału, którym może być:

  • zeskrobania skóry (skorupy lub płatki z dotkniętych obszarów);
  • włosy
  • paznokcie.

Powstały materiał bada się pod mikroskopem natychmiast po zebraniu lub po wysianiu na pożywkę hodowlaną. Dzięki tym badaniom lekarz może dokładnie określić rodzaj patogenu grzybowego i zalecić skuteczne leczenie.

Do diagnozy grzybicy skóry można również zastosować takie metody:

  • dermoskopia;
  • badanie krwi w celu wykrycia przeciwciał przeciwko grzybom.

Leczenie

Taktykę leczenia grzybicy skóry należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dermatolog bierze pod uwagę takie czynniki:

  • rodzaj grzyba;
  • przebieg choroby;
  • wiek
  • ogólny stan zdrowia.

Głównym sposobem leczenia grzybicy skóry jest powołanie środków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego lub wewnętrznego. Bez stosowania takich leków niemożliwe jest wyleczenie pacjenta.

Współczesny przemysł farmakologiczny wytwarza około 200 rodzajów środków przeciwgrzybiczych, ale jeden z nich można wybrać tylko po testach laboratoryjnych, które określają rodzaj patogenu grzybicy skóry. Na początkowych etapach choroby lekarz może ograniczyć wyznaczanie leków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego, ale w zaawansowanych przypadkach formy tabletek do podawania doustnego mogą być uwzględnione w schemacie leczenia. Ich dawkowanie i czas podawania są również ustalane ściśle indywidualnie.

W razie potrzeby do schematu leczenia można włączyć antybiotyki i hormony do stosowania miejscowego lub wewnętrznego. Roztwory antyseptyczne (kwas borowy, nadmanganian potasu, chlorheksydyna) stosuje się w leczeniu wilgotnych obszarów skóry, a preparaty keratolityczne stosuje się w celu wyeliminowania znaczących miejsc keratynizacji..

W schemacie leczenia grzybicy skóry koniecznie uwzględniono immunodulatory, preparaty witaminowe i środki przyspieszające gojenie się uszkodzonej skóry.

W przypadku wykrycia grzybicy skóry lekarz musi zapoznać pacjenta z metodami dezynfekcji artykułów gospodarstwa domowego, odzieży lub obuwia i podać zalecenia dotyczące zapobiegania rozprzestrzenianiu się infekcji.

Zapobieganie

Grzyby dermatofitowe rozmnażają się w wilgotnym i ciepłym środowisku, dlatego utrzymanie ciała w czystości i suchości będzie najlepszym sposobem zapobiegania tym zmianom skórnym. Przestrzeganie tych prostych zasad pomoże zapobiec rozwojowi tych chorób grzybiczych:

  1. Zachowaj swoją odporność i jedz dobrze.
  2. Nie chodź boso publicznie.
  3. Nie noś butów ani odzieży innych osób..
  4. Nie używaj ręczników innych osób.
  5. Utrzymuj buty i odzież w czystości..
  6. Noś ubrania wykonane z naturalnych tkanin..
  7. Unikaj noszenia obcisłej odzieży wykonanej z tkanin syntetycznych (szczególnie w cieplejszych miesiącach).
  8. Nigdy nie używaj do włosów manicure, grzebieni, spinek do włosów ani gumek innych ludzi.
  9. Nie głaskaj zwierząt bezpańskich i nieznanych.
  10. Monitoruj zdrowie zwierząt i regularnie sprawdzaj ich włosy i skórę pod kątem infekcji grzybiczych.

Pamiętaj, że gdy pojawią się pierwsze objawy grzybicy skóry, należy natychmiast skonsultować się z dermatologiem!

Tylko lekarz może przepisać skuteczne leczenie i możesz trwale pozbyć się tych nieprzyjemnych chorób. Bądź zdrowy!

Z którym lekarzem się skontaktować

Jeśli swędzenie i łuszczenie się skóry wystąpią na jakiejkolwiek części ciała, należy skonsultować się z dermatologiem. Po zdiagnozowaniu pacjent może zostać skierowany do mikologa – specjalisty od chorób grzybiczych.

Dość często grzybice występują na tle współistniejących chorób (cukrzyca, otyłość) i niedoboru odporności. Dlatego czasami konieczne jest skonsultowanie się z endokrynologiem, immunologiem i specjalistą chorób zakaźnych. W celu dokładniejszej diagnostyki różnicowej grzybic i alergicznych zmian skórnych wymagane jest badanie alergologa.

Mykoplazmy

Taksonomia Właściwości biologiczne. Ekologia Odporność Uprawa Pasożytnictwo wewnątrzkomórkowe. Struktura antygenowa. Patogeniczność.

Mykoplazmy są czynnikami wywołującymi zapalenie płuc, ostre choroby układu oddechowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie wsierdzia. Rola mykoplazmy w patologii ciąży i uszkodzeniu płodu. Mykoplazmy jamy ustnej. Patogeneza i odporność. Diagnostyka laboratoryjna. Terapia etiotropowa.

GRZYBY PATOGENICZNE

Drożdże z rodzaju Candida

Ekologia Rola w patologii człowieka. Czynniki przyczyniające się do wystąpienia kandydozy (dysbioza, niedobory odporności). Diagnostyka laboratoryjna. Leki do leczenia.

2.2 Dermatomycetes (dermatofity) – patogeny

grzybica skóry: naskórka, rzęsistkowica, mikrosporia

Ekologia Rola w patologii człowieka. Diagnostyka laboratoryjna. Zapobieganie niespecyficzne. Leki do leczenia.

2.3 Patogeny głębokich grzybic: blastomikozy

(Północno-południowoamerykańska), histoplazmoza,

Kryptokokoza, kokcydoza

Ekologia Funkcje biologii. Rola w patologii człowieka. Leki do leczenia.

2.4 Przyczyny grzybicy pleśni – aspergiloza,

Penicillosis, Zygomycosis

Ekologia Rola w patologii człowieka. Diagnostyka laboratoryjna. Leki do leczenia.

Grzybica skóry: rodzaje, zdjęcia i zasady leczenia

Wiele osób uważa, że ​​choroby skóry nie są tak niebezpieczne. Ale niewiele osób uważa, że ​​niektóre z nich mogą znacząco wpłynąć na aktywność społeczną i fizyczną pacjenta. W rezultacie całe życie człowieka może się zmienić na gorsze..

Aby tego uniknąć, należy odpowiednio wcześnie leczyć nawet najdelikatniejsze choroby skóry. Jedną z takich chorób jest grzybica skóry, który jest w stanie dosłownie uderzyć dowolną część ciała, zaczynając od stóp i kończąc na głowie.

Co to jest grzybica skóry??

Grzybica skóry nazywany infekcją grzybiczą, która może wpływać nie tylko na gładką skórę, ale także na skórę głowy. Ponadto choroba często dotyka paznokci i stóp..

Choroba ta występuje w całej Rosji, jednak warto zauważyć, że na obszarach, gdzie panuje wilgotniejszy i cieplejszy klimat, więcej ludzi cierpi na grzybicę skóry niż w północnych regionach kraju. W lecie gwałtownie wzrasta także liczba pacjentów z grzybicą skóry.

Statystyki tak mówią na tę chorobę wpływają głównie dzieci i osoby starsze. Grzybica skóry jest zakaźną chorobą skóry. Bardzo często ludzie zarażają się nimi poprzez prosty uścisk dłoni. Ponadto zwierzęta mogą być nosicielami infekcji.

Ludzie cierpiący na silną wilgoć w okolicy pachwinowej częściej zapadają na grzybicę skóry tylko z powodu tej osobliwości. Jeśli leczenie choroby nie zostanie rozpoczęte na czas, może stać się przewlekłe.

W innym artykule na naszej stronie internetowej możesz przeczytać informacje o innych grzybiczych chorobach skóry. Aby wizualnie ocenić stopień uszkodzenia skóry dłoni przez grzyb, zobacz zdjęcie grzybicy skóry.

Czynniki sprawcze grzybicy skóry

Bardzo często ludzie zarażają się grzybicą skóry w transporcie publicznym zwykłym dotykiem poręczy i uchwytów. Aby tego uniknąć, musisz regularnie traktować swoje ręce środkiem antyseptycznym. Dermatomikoza może również wpływać na zdrową osobę z powodu kontaktu ze zwierzętami. Z tego powodu nie należy zbliżać się do bezpańskich psów i kotów..

Czynniki wywołujące grzybicę skóry dzielą się na trzy główne grupy grzybów:

Grzyby te mają zdolność asymilacji keratyny.

Korzystna temperatura dla rozwoju dermatofitów – 26-30 stopni. Z tego powodu większość ludzi zaraża się grzybicą skóry latem. Wilgotność stwarza jeszcze bardziej sprzyjające warunki do rozwoju tej choroby skóry. Dlatego niezwykle ważne jest, aby zwracać uwagę na najdrobniejsze objawy rozwoju dermatozy, aby uniknąć jej przejścia do postaci przewlekłej.

Dziedziczną chorobą przebiegającą jako dermatoza jest rybia łuska skóry.

Odporność organizmu odgrywa również ważną rolę w rozwoju choroby. Zaburzenia hormonalne i zaburzenia równowagi metabolicznej mogą zwiększać ryzyko grzybicy skóry. Niedobór witaminy może również przyczyniać się do chorób.

Rodzaje grzybicy skóry ze zdjęciem

Grzybica skóry jest podzielona na kilka gatunków różniących się wyglądem i czasem trwania..

Główne rodzaje grzybicy skóry:

  • Dermatofitoza pachwinowa.
  • Dermatomikoza stóp.
  • Dermatofitoza rąk.
  • Dermatofitoza gładkiej skóry.
  • Dermatofitoza skóry głowy.

Dermatofitoza pachwinowa

Ten rodzaj grzybicy skóry charakteryzuje się powstawaniem krostkowych wysypek, łuszczenia się skóry, piodermii na nogach, pachwinie i kroczu. Zewnętrznie grzybica pachwinowa to powstawanie wysypek.

Wysypce w okolicy pachwiny towarzyszy silny świąd i ból. Dermatofitoza pachwinowa może być powtarzana ze względu na przeżycie infekcji grzybiczej. Mężczyźni często cierpią na grzybicę pachwinową z powodu obcisłych spodni i ciasnej bielizny..

Zdjęcie:

Dermatomikoza stóp

Dermatomikoza stóp najczęściej powstaje w wyniku łuszczenia się skóry w postaci łusek płytkowych. W ciężkich przypadkach choroby charakterystyczne jest rozprzestrzenianie się infekcji i stanów zapalnych w obrębie stopy. Dermatomikozie stóp towarzyszy również silne swędzenie i ból podczas chodzenia..

Zdjęcie:

Dermatofitoza rąk

W przypadku dermatofitozy rąk charakterystyczne jest tworzenie się ognisk czerwonego zabarwienia, które są nieznacznie uniesione nad powierzchnią skóry. Granice tego punktu skupienia są niepewne. W środku zmian mogą pojawić się grudki lub pęcherzyki..

Dermatofitoza rąk może często wystąpić bez żadnych szczególnych objawów, a pacjent może nawet nie być świadomy infekcji. Wielu uważa, że ​​skóra na rękach staje się sucha i gęsta z powodu pracy fizycznej.

Zdjęcie:

Dermatofitoza gładkiej skóry

Wygładza grzybicę skóry formacje występujące na nogach, brzuchu, plecach, przedramionach i pachwinie. Szczególnie korzystnym miejscem dla dermatofitozy jest obszar pachwiny, w którym występuje silne nawodnienie z powodu dużego pocenia się. I takie środowisko jest najbardziej sprzyjające rozwojowi infekcji grzybiczych.

W przypadku tego rodzaju grzybicy skórnej formacje zewnętrznie reprezentują suche plamy skóry pokryte łuskami lub skórkami. Formacje na ciele mają kształt koła, którego środek może się leczyć, ale grzyb samej skóry nie przechodzi.

Równolegle z grzybicą skóry gładka skóra może zacząć się rozwijać:

  • Rumień.
  • Pyoderma.
  • Erupcje krostkowe.

Zdjęcie:

Dermatofitoza skóry głowy

Dermatofitoza skóry głowy najczęściej objawia się u małych dzieci. Na początkowym etapie na głowie pojawiają się grudki, które mają zdolność szybkiego zwiększania średnicy. Z czasem formują się w węzły, które wyglądają jak czyraki. Aby zobaczyć, jak wyglądają dane edukacyjne, możesz zobaczyć zdjęcie wrzenia.

Włosy w miejscu formacji różnią się od reszty kruchością. Tak więc dotknięte obszary głowy łysieją, a skóra w tym miejscu jest bardzo łuszcząca się. Jest również prawdopodobne, że w tych obszarach zacznie się rozwijać kolejna infekcja..

Zdjęcie:

Typowe objawy grzybicy skóry

Objawy grzybicy skóry mogą się różnić w zależności od rodzaju choroby i czasu jej trwania.

Jednak wszystkie te objawy mają wspólne cechy:

  • Czerwone plamy.
  • Silne swędzenie.
  • Formacje owalne formacje.
  • Formacje mają wyraźne łuszczące się granice.
  • Średnica plam może osiągnąć 5 cm.
  • Formacje mogą występować zarówno pojedynczo, jak i w grupie.

Diagnostyka

Bardzo ważnym czynnikiem w leczeniu grzybicy skóry jest terminowa i dokładna diagnoza laboratoryjna..

Diagnoza jest następująca:

  • Początkowo specjalista przeprowadza zewnętrzne badanie pacjenta.
  • Następnie musisz dowiedzieć się, czy pacjent należy do jakiejkolwiek grupy ryzyka.
  • Następnie przeprowadza się badanie mikroskopowe wątpliwej skóry lub paznokci. Najlepiej jest zeskrobać z dotkniętej skóry w celu wykrycia dermatofitów.
  • Po tej procedurze lekarz wykonuje badanie krwi, aby wykryć przeciwciała przeciwko różnym zakażeniom grzybiczym. Próbki alergiczne są pobierane w tym samym czasie..
  • Jeśli pacjent cierpi na dermatomikozę skóry głowy, do diagnozy używana jest lampa Wood, która może powodować blask dotkniętych włosów. Ta procedura pozwala określić obecność infekcji grzybiczej..
  • Po badaniach specjalista przepisuje leczenie pacjentowi za pomocą niektórych leków.

Zasady leczenia grzybicy skóry

Leczenie grzybicy skóry może składać się z kilku metod:

  • Fizjoterapia.
  • Maści.
  • Leki hormonalne.
  • Środki przeciwdrobnoustrojowe.

Ale pomimo tego głównym środkiem do zwalczania grzybicy skóry powinien być krem ​​lub maść, która jest nakładana na dotknięte obszary ciała. Obecnie istnieje wiele różnych maści, które mogą skutecznie zwalczać tę chorobę..

Najczęstsze z nich to:

  • Klotrimazol. Klotrimazol stosuje się w leczeniu zewnętrznym w przypadku zakażenia porostem. Szczegółowe informacje można znaleźć w artykule na temat zarażenia się porostem.
  • Ekonazol.
  • Ketokonazol.
  • Mikonazol.

Z reguły, leczenie trwa nie dłużej niż 10 dni. W większości przypadków objawy grzybicy zanikają już 4 dnia po zastosowaniu maści lub kremów. Aby zmniejszyć swędzenie, eksperci zalecają stosowanie leków opartych na hormonach. Ponadto pomagają zmniejszyć ból..

Jeśli grzybica już rozwinęła się w ciężki etap, proces leczenia może być kontynuowany przez kilka miesięcy. W takim przypadku lekarze przepisują pacjentom leki przeciwdrobnoustrojowe, które należy przyjmować w połączeniu z maściami. Warto również zauważyć, że takie leki mają działania niepożądane, które najczęściej powodują niestrawność..

Zapobieganie

Aby uniknąć grzybicy skóry, należy przestrzegać kilku prostych zasad zapobiegania:

  • Zrób indywidualny ręcznik i grzebień.
  • W pracy w biurze powinny być mokre chusteczki do wycierania rąk.
  • Noś tylko buty i ubrania.
  • Po kąpieli dokładnie wytrzyj obszar między palcami stóp.
  • Unikaj wilgotnych miejsc..
  • Zwierzęta są regularnie zabierane do weterynarza na badanie.
  • Unikaj kontaktu z osobami z grzybicą skóry..

Wniosek

Przed leczeniem musisz udać się do dermatologa. Odbywa się to, aby specjalista mógł zidentyfikować pierwotną przyczynę choroby. Po udanym leczeniu należy również przestrzegać szeregu standardów profilaktycznych, dzięki którym można uniknąć ponownego wystąpienia grzybicy skóry.

Dodaj komentarz