Zakażenie grzybicze ucha u kotów: rodzaje, objawy, leczenie

przez | 2020-03-19

Spis treści:

Zakażenie grzybicze ucha u kotów należy do rodzaju Malassezia i jest częścią warunkowo patogennej mikroflory zwierząt domowych. Stale obecny na skórze, nie powoduje chorób, ponieważ jego liczba jest regulowana przez komórki układu odpornościowego zwierzęcia. Jednak spadek odporności organizmu prowadzi do gwałtownego wzrostu liczby mikroorganizmów i pojawienia się klinicznych objawów malasjozy.

Fizjologia infekcji grzybiczych ucha

Malassezia pachydermatis, będąc w stanie drożdżowym, nie szkodzi zwierzęciu. Ale kiedy tłumiona jest funkcja immunologiczna makroorganizmu, grzyby przekształcają się w formę micelarną, w której grzybnia rośnie w komórki naskórka, co prowadzi do ich zniszczenia. Podczas procesu wzrostu mikroorganizmy te odżywiają się lipidami wytwarzanymi przez gruczoły łojowe kotów. Jednocześnie utleniają niektóre rodzaje tłuszczów, powodując naruszenie funkcji barierowej skóry i występowanie procesów zapalnych.

Przyczyny choroby

Przyczyną rozwoju malasjozy u kotów jest obniżenie poziomu odporności spowodowane przez następujące czynniki:

  • choroby zakaźne;
  • helminthiases;
  • zaburzenia hormonalne;
  • zatrucie;
  • efekty temperaturowe;
  • wyczerpanie;
  • niezrównoważona dieta;
  • obrażenia
  • mechaniczne lub chemiczne uszkodzenie skóry;
  • alergie.

Jest ważne! Ta lista powinna obejmować silny stres lub długotrwały stres emocjonalny związany z wykorzystywaniem, utratą ukochanego właściciela oraz pojawieniem się innych zwierząt w domu.

U kociąt choroby grzybicze uszu często rozwijają się podczas odsadzania i przejścia do sztucznego karmienia. Dlatego powinieneś spróbować zminimalizować czynnik stresu, zapewnić dobre odżywianie i wysoki poziom higieny dla niemowląt.

W pierwszym etapie choroby infekcja grzybicza w uszach kota objawia się zaczerwienieniem zewnętrznego kanału słuchowego, któremu towarzyszy silne swędzenie.

Ponadto rejestrowane są następujące objawy:

  • dotknięte obszary są pokryte czarnobrązową powłoką, która ma nieprzyjemny kwaśny zapach;
  • wygaśnięcie surowiczego wysięku z uszu;
  • klejenie i wypadanie włosów, a także obrzęk górnej warstwy skóry w miejscach, w których wypływa wysięk.

Kiedy dotknięte obszary zostaną zainfekowane patogenną mikroflorą, odpływy przybierają surowiczo-ropny charakter. Kot wykazuje oznaki depresji, kręci głową, stale opuszcza go do przodu, drapie swędzące miejsca. Zwierzę wydziela nieprzyjemny specyficzny zapach z powodu utleniania tłuszczu.

Kiedy malasjozę komplikuje ropne zapalenie ucha środkowego, temperatura ciała kota wzrasta, odmawia karmienia, staje się letargiczna i nieaktywna.

Pamiętaj! Brak leczenia prowadzi do stopienia struktur ucha wewnętrznego i przejścia stanu zapalnego do opon mózgowych. W takim przypadku wysokie prawdopodobieństwo śmierci.

Diagnostyka

Specjalista medycyny weterynaryjnej dokonuje dokładnej diagnozy na podstawie:

  • inspekcja;
  • gromadzenie danych anamnestycznych;
  • wyniki badań laboratoryjnych.

Podczas wstępnego badania lekarz wykonuje skrobanie z dotkniętych obszarów skóry w celu mikroskopii. Szczególnie wysokie stężenie patogenu znajduje się na granicy ze zdrową skórą.. Tysiąckrotny wzrost mikroskopu umożliwia wykrycie kolonii grzybów przyczepionych do włosów lub komórek naskórka.

W celu potwierdzenia diagnozy przeprowadza się wysiew na agarze Saburo, w którym Malassezia rozwija się w postaci wyraźnie określonych kulistych kolonii o jasnobrązowym kolorze, a specjalista określa przyczynę, która spowodowała osłabienie odporności i doprowadziła do aktywacji warunkowo patogennej mikroflory.

Malasjoza wymaga kompleksowego leczenia, w tym:

  • tłumienie rozmnażania się grzybicy;
  • eliminacja objawów klinicznych;
  • pozbyć się zwierzęcia z pierwotnej przyczyny choroby;
  • zwiększyć odporność.

Jest ważne! Dawkowanie leku i czas trwania leczenia powinien określać wyłącznie weterynarz.

Schemat leczenia:

  • W przypadku słuchowej postaci malasjozy 2 razy dziennie kanał słuchowy należy oczyścić 0,05% roztworem chlorheksydyny. Manipulację należy wykonać za pomocą wkładek usznych, usuwając płytkę nazębną tylko z widocznych obszarów skóry, aby wykluczyć uszkodzenie narządów słuchu.
  • Dobry efekt terapeutyczny zapewnia stosowanie kropli Otibiovin, które są wkraplane przez pierwsze 3 dni co 6 godzin, a następne 7 dni po 8 godzinach.
  • Aby lepiej rozprowadzić produkt na dotkniętej powierzchni, delikatnie masuj podstawę małżowiny usznej.
  • Ketokonazol, żel grzybowy lub ich analogi są przepisywane jako środki doustne.
  • Można zapobiegać swędzeniu i można zapobiegać lekom przeciwhistaminowym. Rozwój pyogennej mikroflory powinien zostać zahamowany przez antybiotyki o szerokim spektrum działania.
  • W przypadku, gdy infekcja grzybicza ucha wywołuje rozwój ropnego zapalenia ucha środkowego, weterynarz stosuje lokalną blokadę nowokainy.

Stosowanie środków ludowych zawierających żel Fungonis, maść siarkową i salicylową w domu z malajezją nie daje pozytywnych rezultatów, ale może powodować toksyczne zatrucie organizmu podczas przetwarzania dużej powierzchni ciała.

Jest ważne! Aby zwiększyć odporność, koty otrzymują witaminy i suplementy mineralne, a także immunostymulanty.

Zapobieganie

Możesz zapobiec rozwojowi infekcji grzybiczej ucha u kotów, przestrzegając następujących zasad:

  • zapewnianie dobrego odżywiania;
  • zgodność z wymogami dotyczącymi higieny treści;
  • regularne leczenie pasożytów zewnętrznych i wewnętrznych;
  • terminowe leczenie chorób o etiologii wirusowej i bakteryjnej.

Jest ważne! Karmienie kotów pokarmem ze stołu gospodarza często prowadzi do rozwoju reakcji alergicznych, cukrzycy, otyłości, zaburzeń czynności wątroby, nerek i przewodu pokarmowego, co powoduje aktywację infekcji grzybiczej ucha.

Aby zapobiec zatruciu, trucizny, domowe środki czyszczące, rozpuszczalniki i inne substancje toksyczne należy trzymać poza zasięgiem zwierząt..

Jak i jak leczyć porosty w szynszyli

W ostatnich latach szynszyle aktywnie zdobywają miłość hodowców. Zwierzęta te podbijają się swoim psotnym i dobrodusznym usposobieniem, łatwością opieki. Jednak, jak każde inne żywe stworzenie, szynszyle są narażone na wiele dolegliwości, wśród których dermatofitoza (porosty) jest dość powszechna, która, jeśli nie zostanie rozpoznana z czasem, może przerodzić się w poważny problem w ciągu zaledwie kilku dni. Aby skutecznie pokonać tę dolegliwość, konieczne jest zrozumienie głównych cech i przyczyn tej choroby.

Co to za choroba

Choroba lub dermatofitoza to infekcja skóry i sierści zwierząt spowodowana różnymi patogennymi infekcjami grzybiczymi. Patogeny są warunkowo podzielone na lokalną mikroflorę, która zawsze występuje na skórze gryzoni (zooantroprofilowych) i grzybów żyjących w środowisku swobodnie (geofilnych). Liszaj to często zbiorowa nazwa inwazji grzybów, które różnią się typowymi objawami klinicznymi..

Jednym z nich jest ogniskowa guzkowa wysypka, która stopniowo przekształca się w stan zapalny skóry z charakterystycznymi plamkami-grudkami. Porostowi często nie towarzyszy ból ani inne nieprzyjemne odczucia, dlatego szynszyle dość łatwo go tolerują.

Przyczyny wystąpienia

Powodów występowania porostów w szynszyli jest wiele. Najczęstsze z nich to:

  • zmniejszone funkcje ochronne organizmu;
  • ciągły stres;
  • zła dieta (brak ważnych witamin i minerałów w żywności);
  • pasza niskiej jakości;
  • zwiększona wilgotność w komórce;
  • bezpośredni kontakt z zarażonymi osobami;
  • stosowanie zanieczyszczonej pościeli, żywności lub wody;
  • niezgodność z normami sanitarnymi podczas hodowli gryzoni.

Identyfikacja porostów w szynszyli jest dość prosta. Zakażenie grzybicze objawia się:

  • ogniskowe zmiany skórne, włosy na dotkniętych obszarach stają się kruche lub wypadają;
  • suchość i łuszczenie się skóry;
  • gęsta skorupa na skórze;
  • ropne wydzielanie z dotkniętej skóry (w rzadkich przypadkach).

Diagnostyka

Rozpoznanie tej choroby nie jest trudne, dlatego badanie na obecność patologii można przeprowadzić w prawie każdej klinice weterynaryjnej. Aby zidentyfikować grzybicę skóry, stosuje się dwa radykalnie różne podejścia:

  • Test lampy na drewno – gryzonia wprowadza się do ciemnego pokoju i oświetla lampą rtęciową wykorzystującą promieniowanie ultrafioletowe: w przypadku infekcji grzybiczej dotknięte obszary zyskują jasnozielony blask;
  • badanie mikrobiologiczne – próbki złuszczającej skóry i włosów są pobierane od przypuszczalnie chorej osoby, które są dokładnie badane pod mikroskopem, możemy mówić o obecności infekcji grzybiczej, jeśli na próbkach znajdzie się grzybnia infekcji grzybiczej i liczne zarodniki.

Jak leczyć porosty w szynszyli

Pomimo faktu, że współczesna medycyna weterynaryjna ma wystarczającą wiedzę i wszelkiego rodzaju leki, nie zawsze jest możliwe przezwyciężenie prostej i skutecznej infekcji grzybiczej. Faktem jest, że infekcja grzybicza, która powoduje porosty, ma dość wysoką żywotność, dlatego nawet po wysokiej jakości leczeniu istnieje wysokie prawdopodobieństwo powtórnej inwazji zarodników i grzybni zachowanych na sierści i wewnętrznej powierzchni komórki. Dlatego do leczenia dermatofitozy należy podchodzić kompleksowo.

Dezynfekcja obudowy i wyposażenia

Dokładna dezynfekcja jest jednym z głównych warunków decydującego zwycięstwa nad porostami. Po pokonaniu gryzonia infekcja grzybicza zaczyna się aktywnie namnażać. W tym celu niebezpieczny mikroorganizm wytwarza zarodniki odporne na wiele środków antyseptycznych i temperaturowych. Zarażają wodę, żywność, ściółkę i większość powierzchni komórki i okolic, co z pewnością doprowadzi do powtarzającej się inwazji. Ponadto nie zapomnij o fragmentach zainfekowanej skóry i włosów, które często pokrywają całą komórkę, z wyjątkiem zarodników zawierających grzybnię patogenną, która może natychmiast zarazić szynszyle.

Do dezynfekcji komórek stosuje się różnorodne chemicznie aktywne roztwory.. Stosuje się je w czystej postaci lub rozcieńcza wodą na podstawie zaleceń producenta, traktowane roztworem roboczym klatki, miski do picia, podajnika i innych detali wewnętrznych. Jeśli to możliwe, leczą również powierzchnie wokół komórki, ponieważ cząsteczki infekcji grzybiczej skutecznie rozprzestrzeniają się na zewnątrz. Najpopularniejsze wśród tych środków czyszczących dla miłośników zwierząt domowych są:

Leki przeciwgrzybicze

Ponieważ porosty odnoszą się do infekcji o charakterze lokalnym, jego patogen często rozwija się wyłącznie na zewnętrznej powłoce, dlatego leczenie choroby polega na zastosowaniu zewnętrznych antybiotyków do leczenia dotkniętych obszarów ciała. Najczęściej używane do tych celów:

  1. «Exoderyl» – pół-lepki roztwór do użytku zewnętrznego. Lek stosuje się w leczeniu dotkniętych obszarów i skóry wokół nich 1 raz dziennie przez 14 dni, ale w razie potrzeby czas leczenia jest wydłużony.
  2. «Żel grzybowy» – spray do zewnętrznego leczenia skóry. Lek należy stosować 1 raz dziennie przez 7-10 dni, w tym celu jest on równomiernie rozpylany na ognisko i pobliskie obszary skóry.
  3. «Nystatyna» – antybiotyk przeciwgrzybiczy w postaci tabletek. Zastosuj produkt zewnętrznie, w tym celu tabletkę zmielono na proszek, po czym dotknięte obszary dokładnie wciera się w powstałą mieszaninę. Procedura jest przeprowadzana raz dziennie przez 10-14 dni, ale w razie potrzeby leczenie jest przedłużane.
  4. «Chlorheksydyna» – zewnętrzny środek dezynfekujący. Lek jest niezbędny, jeśli porosty rozwijają się na delikatnych, a szczególnie delikatnych obszarach ciała (w pobliżu błon śluzowych, oczu itp.). Użyj «Chlorheksydyna» w postaci 0,5% wodnego roztworu wacik jest impregnowany płynem dezynfekującym, po czym ostrożnie leczy problematyczną skórę i okoliczne obszary. Procedura jest przeprowadzana 1-2 razy dziennie przez 10 dni, w razie potrzeby odnawiając, aż zwierzę zostanie całkowicie wyleczone..

Jeśli porostom towarzyszy szczególnie poważne uszkodzenie ciała, oprócz zewnętrznych środków zaradczych chorych szynszyli, wskazane są silne doustne antybiotyki. Zwykle do tych celów stosuje się lek. «Żel grzybowy». Wprowadź go w mieszaninie z jedzeniem lub wodą pitną, w obliczeniach 1/14 tabletek dziennie. Czas trwania terapii zależy od złożoności choroby, ale często wynosi od 2 do 4 tygodni.

Często wielu właścicieli szynszyli ucieka się do szczepienia swojego zwierzaka. Rozważany jest najczęstszy lek «Wackderm-F». Wprowadź domięśniowo, 0,2-0,5 ml (w zależności od masy gryzoni). Procedurę przeprowadza się dwukrotnie, w odstępie 10-15 dni, ale w zaawansowanych przypadkach szczepionkę podaje się trzy razy.

Czy osoba może zarazić się chorym zwierzęciem?

Zakażenia grzybicze są dość niebezpieczne nie tylko dla organizmu gryzonia, ale także dla jego właściciela, pomimo tego, że zarodniki grzybów są tradycyjnymi mieszkańcami skóry ludzkiej i zwierzęcej. Po przejściu do fazy aktywnej infekcja grzybicza natychmiast się namnaża, splatając powierzchnię tkanek grzybnią. Po bezpośrednim kontakcie z zakażonym zwierzęciem i dotkniętą skórą bezpośrednio część grzybni mikroorganizmu może pojawić się na powierzchni ludzkiego ciała. Grzybnia w fazie aktywnej natychmiast wpływa na żywą tkankę, niezależnie od poziomu odporności żywego stworzenia, więc porosty są często przenoszone z szynszyli na ich właścicieli. Dlatego, jeśli twoje zwierzę przeszło tę dolegliwość, musi zostać umieszczone w strefie kwarantanny, a wszelkie manipulacje nim należy wykonywać wyłącznie w ochronnych rękawicach medycznych.

Zapobieganie

Liszaj jest dziś uważany za jedną z najbardziej zakaźnych i powszechnych dolegliwości. Wynika to z faktu, że czynnik sprawczy choroby jest wysoce żywotny i odporny na wszelkie objawy atmosferyczne, dlatego każde zwierzę musi być chronione przed czynnikiem wywołującym dermatofitozę. Aby to zrobić, potrzebujesz:

  • zawierać szynszylę w suchym, dobrze wentylowanym miejscu (nadmierna wilgotność pozytywnie wpływa na aktywację zarodników czynnika wywołującego porosty);
  • zapewnić zwierzęciu wysokiej jakości i czystą karmę;
  • racje dla gryzoni powinny być sporządzane wyłącznie na podstawie ogólnych zaleceń dotyczących zawartości szynszyli;
  • używaj przestronnych komórek z wystarczającą ilością wolnego miejsca;
  • należy okresowo czyścić komórkę i przeprowadzać dezynfekcję zapobiegawczą (co najmniej 1 raz w miesiącu).

Liszaj to niebezpieczna infekcja, która dotyka nie tylko zwierzęta domowe, ale także ludzi. Obecnie istnieje wiele skutecznych metod zapobiegania dermatofitozie. Ale aby nie dać chorobie najmniejszej szansy, konieczne jest podjęcie środków zapobiegawczych, aby zapobiec chorobie. W przeciwnym razie porosty staną się poważnym problemem, który zmieni życie Twojego ukochanego zwierzaka w prawdziwą próbę.

zakażenie grzybicze na łapach psów: przyczyny, objawy, leczenie

Grzyby lub zmiany grzybicze u zwierząt najczęściej występują na skórze. Istnieją rodzaje mikroorganizmów grzybowych, które dostają się do narządów wewnętrznych i struktur tkankowych, co prowadzi do dysfunkcji. W niektórych przypadkach, przy braku odpowiedniego i odpowiedniego leczenia, prowadzą do śmierci psa. Występowanie ogólnoustrojowych zmian grzybiczych jest rzadko diagnozowane, ale infekcja grzybicza u psa na nogach jest częstym zjawiskiem, z którym muszą zmierzyć się zarówno właściciele zwierząt, jak i weterynarze.

Grzybica skóry (infekcje grzybicze) może wpływać na zwierzęta w każdym wieku i nawet w najlepszych warunkach. Nie można całkowicie zabezpieczyć swojego zwierzaka przed penetracją organizmów grzybowych. Leczenie infekcji grzybiczych, szczególnie na stopach, jest dość problematyczne, ale całkiem możliwe. Ważne jest nie tylko przegapienie początku rozwoju patologii i terminowe poszukiwanie wykwalifikowanej pomocy weterynarza.

Przyczyny infekcji grzybiczej nóg u psów

Istnieje wiele czynników, które wywołują rozwój grzybicy skóry – kontakt z innymi zakażonymi zwierzętami podczas spaceru, kontakt z gryzoniami zakażonymi grzybicą, niezdrową dietą, osłabioną odpornością i niektórymi innymi.

Głównymi czynnikami przyczyniającymi się do rozwoju infekcji grzybiczej na łapach psów są:

  • niewłaściwa dieta;
  • wysoka wilgotność;
  • niewłaściwa higiena – grzyby rozmnażają się, gdy nie ma wystarczającego dostępu powietrza do filcowanej wełny lub pokryte warstwą brudu. Ponadto częste mycie łap może również powodować rozwój patogennej mikroflory, ponieważ naturalny sebum jest eliminowany, a ochrona skóry jest zmniejszona;
  • przyjmowanie leków – niektóre rodzaje leków zmniejszają obronę organizmu, nie są w stanie odpowiednio przeciwdziałać infekcji grzybiczej.

Oprócz patogenów grzybic typu patogennego istnieje warunkowo patogenna mikroflora. Jest stale na skórze zwierzaka. Ale wraz ze zwiększoną wrażliwością organizmu lub zmniejszoną odpornością rozpoczyna się rozwój grzybicy skóry.

Jest ważne! Grupą ryzyka choroby grzybicy skóry są szczenięta i młode psy, które przeszły operację.

Konieczne jest również zwrócenie szczególnej uwagi na zdrowie zwierzęcia, które ma wyraźną tendencję do reakcji alergicznych i chorób skóry.

Objawy infekcji grzybiczej

W większości przypadków infekcja grzybicza na łapach psa zaczyna się rozwijać jesienią i wiosną, gdy jest mokra i wilgotna na ulicy. W regionach, w których stale mokre lata i ciepłe zimy, grzybice są rejestrowane przez weterynarzy przez cały rok.

Początek choroby charakteryzuje się tym, że pies zaczyna lizać mocno łapy, czasem skubać. Podczas chodzenia zwierzę może kuleć lub unieść kończyny.

Oglądany w domu właściciel może zauważyć następujące objawy i zmiany charakterystyczne dla infekcji grzybiczej:

  • laminowanie pazurów, zmiana ich koloru i struktury;
  • złuszczanie na opuszkach łap (możliwe są krwawiące rany i pęknięcia);
  • zaczerwienienie palców;
  • obrzękowe zjawiska na łapach w śródstopiu i palcach;
  • silne łysienie skóry;
  • przekrwienie skóry w obszarze między palcami;
  • złuszczanie i odrywanie naskórka.

Zwróć uwagę! Jeśli znajdziesz jeden z powyższych objawów u swojego psa, powinieneś jak najszybciej skontaktować się z kliniką weterynaryjną w celu uzyskania dalszych konsultacji i leczenia.

Przy zaniedbanej, wykrytej w odpowiednim czasie grzybicy skóry na łapach, możliwe jest całkowite łysienie zwierzęcia, zmiana chodu z powodu wiecznej kulawizny. Gryząc plamami łapy koloniami grzybowymi, pies połyka szkodliwe patogeny.Po wejściu do układu pokarmowego zewnętrzna infekcja grzybicza staje się wewnętrzna. Trudniej jest zdiagnozować i leczyć..

Ważne, aby pamiętać, co na pierwszy rzut oka nie ma znaczenia, grzybica skóry może powodować ropień lub zatrucie krwi.

Istnieją odmiany drożdży, które cały czas znajdują się na skórze zwierzęcia, nie wywierając szkodliwego wpływu na organizm, dopóki nie pojawią się czynniki, które wywołują wzrost i rozmnażanie się infekcji grzybiczej. Takie mikroorganizmy są grzybami z rodzaju Malassesia.

Przy silnym zmniejszeniu obrony immunologicznej organizmu psa patogeny powodują zaczerwienienie skóry i łuszczenie się w miejscu lokalizacji. Ponadto występuje nieprzyjemny zapach, tłusty łojotok, brązowy łupież i niezmienny towarzysz wszystkich infekcji grzybiczych – swędzenie.

Zwróć uwagę! Grzyby z rodzaju Malassesia nie są niebezpieczne dla innych zwierząt domowych i nie są straszne dla ludzi.

Diagnoza choroby

Po zbadaniu przez weterynarza specjalista powinien rozjaśnić sierść zwierzęcia specjalną lampą. Pod wpływem takiego oświetlenia infekcja grzybicza świeci zielonym światłem. Nie jest to najbardziej pouczająca metoda, dlatego w celu postawienia dokładnej diagnozy i dalszego przepisania odpowiedniego leczenia konieczne są inne badania.

Ważne jest określenie rodzaju mikroorganizmów grzybowych, ich liczby, tempa rozwoju i wrażliwości na leki przeciwgrzybicze.

Główne metody diagnostyczne to:

  • Oddawanie krwi do hodowli bakteryjnej jest niezbędnym środkiem wykluczającym obecność wtórnej mikroflory.
  • Dostawa materiałów biologicznych – krwi i moczu do szczegółowej analizy biochemicznej. Za pomocą tego badania można zidentyfikować problemy narządów wewnętrznych, ukryte choroby przewlekłe i osłabioną odporność.

Po uzyskaniu wiarygodnych danych wykwalifikowany specjalista może łatwo ustalić, który schemat leczenia zastosować w konkretnym przypadku klinicznym.

Zwróć uwagę! Niezwykle ważne jest, aby zapytać specjalistę, czy infekcja grzybicza jest zakaźna dla innych zwierząt lub ludzi. W przypadku pozytywnej odpowiedzi konieczne jest odizolowanie psa podczas leczenia w oddzielnym pomieszczeniu, aby zwierzę nie odczuwało stresu.

Podczas przetwarzania czwartego przyjaciela będziesz musiał nosić specjalne rękawice ochronne. Grzybicza patogenna mikroflora jest niezwykle łatwa w adaptacji do leków i jest w stanie ją modyfikować. Nieprawidłowo dobrana terapia powoduje, że czynniki zakaźne są bardziej odporne, a leczenie jest opóźnione o długi czas..

Leczenie grzybicy na nogach u psów

Leczenie infekcji grzybiczej na łapach psów obejmuje złożone środki i tylko jeśli przestrzegane są wszystkie reguły przepisane przez lekarza, możliwe jest osiągnięcie dodatniej dynamiki i całkowitego wyzdrowienia.

Podstawą leczenia są następujące punkty:

  • stosowanie maści i płynów przeciwgrzybiczych;
  • szczepienie zwierzęcia;
  • przyjmowanie leków przeciwdrobnoustrojowych;
  • leczenie specjalną lampą bakteriobójczą.

Leczenie przeciwdrobnoustrojowe jest zalecane tylko w przypadkach, w których szczepienie jest zabronione z powodu ciężkich reakcji alergicznych, wieku psa i możliwego upośledzenia funkcjonowania wątroby i nerek.

Jest ważne! Podczas leczenia dotkniętych obszarów skóry lampą ultrafioletową należy chronić obszar narządów płciowych i oczy zwierzęcia.

Do szczepienia przeciwko mikroflory grzybowej stosuje się leki – Wakderm, Mikroderm, Polivak. Wprowadzenie leków odbywa się 3 razy w odstępie od 7 do 15 dni.Leki przeciwgrzybicze – Fungonis Gel, Grisofulvin, Ketoconazole. Leki przeciwgrzybicze są prowadzone w domu, dopóki wyniki badań klinicznych nie wykażą dodatniej dynamiki. Po leczeniu przebieg profilaktyki trwa do 2 tygodni.

Lokalne leki przeciwgrzybicze – klotrimazol, grzyb, fucortsin. Leki leczą dotknięte obszary skóry na nogach. Ponadto ważne jest wychwytywanie sąsiadujących tkanek, ponieważ w nich znajdują się kolonie mikroorganizmów grzybowych.

Zapobieganie

Możesz uniknąć infekcji, przestrzegając zasad higieny osobistej psa i zachowując odporność.Nie zaleca się chodzenia w miejscach, gdzie występuje duża koncentracja bezpańskich zwierząt. Niezwykle ważnym miejscem w zapobieganiu infekcjom grzybiczym jest prawidłowe odżywianie i terminowa wizyta u weterynarza, gdy pojawią się pierwsze niewielkie objawy choroby.

Choroby Szynszyli

Szynszyle z natury mają silną odporność, jednak trzymanie w domu bardzo często prowadzi do występowania chorób. Choroby szynszyli najczęściej wiążą się z naruszeniem zasad trzymania i nieostrożnego obchodzenia się ze zwierzętami. Aby skutecznie leczyć, musisz znać główne objawy różnych chorób.

Pasożyty jelitowe

Zakażenie robakami jest dość powszechne i ma charakter epidemiczny. Mała infekcja może nie być widoczna dla gospodarza, a zwierzę może nie wykazywać oznak niepokoju. Jeśli jednak jest dużo pasożytów, prowadzi to do zauważalnej utraty wagi, częstych problemów trawiennych, jaj pasożyta można znaleźć w kale. Zaleca się leczenie Furazolidonem. Jedna tabletka jest mielona i dodawana do pijącego..

Przebieg leczenia wynosi dziesięć dni. Jednocześnie zwierzęta muszą być podawane przez strzykawkę Nemozol – 15 ml na kilogram żywej wagi. Lek podaje się dwa razy dziennie przez tydzień i powtarza po dziesięciu dniach..

Podczas leczenia konieczne jest dokładne czyszczenie i obróbka komórki.

Choroby szynszyli są często zakaźne. Jedną z najczęstszych chorób zakaźnych jest zapalenie jamy ustnej..

Zapalenie jamy ustnej u szynszyli jest najczęściej spowodowane infekcją wirusową, bakteryjną lub grzybową, a przyczyną jest osłabiona odporność, brak żelaza w ciele, silne zakażenie robakami.

Objawy – zwiększone wydzielanie śliny, stale mokre włosy wokół ust i piersi, odmowa jedzenia, silny i nieświeży oddech. Co zrobić po wykryciu tych znaków? Konieczne jest leczenie zapalenia jamy ustnej poprzez leczenie jamy ustnej zwierzęcia trzy do czterech razy dziennie preparatami Metrogildent lub Lugol. Zaleca się również przepłukanie ust szynszyli chlorheksydyną.

Choroba układu moczowego

Zapalenie pęcherza zwykle dotyka dorosłych. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety są w równym stopniu dotknięci tą chorobą. Pierwszą oznaką zapalenia pęcherza są problemy z oddawaniem moczu, lęk, zwierzę gryzie się na boki, często piszcze, staje się nieaktywne. Jeśli pojawią się objawy choroby, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Samoleczenie choroby bez wstępnego badania może tylko zaszkodzić zwierzęciu. Bardzo często wewnętrzną przyczyną zapalenia pęcherza jest piasek, a nawet kamienie nerkowe.

Salmonelloza

Salmonelloza jest jedną z najniebezpieczniejszych, ale nie tak powszechnych chorób szynszyli. Niebezpieczeństwo polega na tym, że choroba przenoszona jest na ludzi. Źródłem choroby jest żywność lub woda skażona bakteriami. Choroba może wystąpić w dwóch postaciach:

W pierwszym przypadku objawy choroby: ciężka biegunka, odmowa jedzenia, szybka utrata masy ciała. Leczenie ostrej postaci salmonellozy rzadko przynosi pozytywne wyniki – zwierzę umiera z wyczerpania w ciągu kilku dni, a większości weterynarzy, którzy zdiagnozują chorobę, zaleca się uśmiercenie zwierzęcia. Postać przewlekła może rozwijać się z czasem, okresowo towarzyszy jej silna biegunka i apatia, odmowa jedzenia, lęk. Rozpoznanie choroby w stadium przewlekłym można przeprowadzić tylko za pomocą testu oporności. Leczenie jest przepisywane przez weterynarza w zależności od ciężkości choroby i stanu zwierzęcia.

Samoleczenie częściej prowadzi do śmierci szynszyli.

Przeziębienia

Jeśli szynszyla kicha, staje się letargiczna, śluz jest uwalniany z nosa, a temperatura ciała jest zauważalnie podwyższona – zwierzę ma zwykłe przeziębienie. Choroba nie jest tak nieszkodliwa – niewłaściwe leczenie lub nieterminowa pomoc może doprowadzić do śmierci. Przeziębienie występuje najczęściej w wyniku hipotermii lub po wpadnięciu w przeciąg. Leczenie składa się z cyklu antybiotyków przez pięć dni, a także obfitości soczystych pokarmów bogatych w witaminy, dodatkowego kwasu askorbinowego rozpuszczonego w ciepłej wodzie, ogrzanego domu i pełnego odpoczynku.

Katar w szynszyli może być również spowodowany reakcją alergiczną na kurz, pościel lub siano. W przypadku alergii szynszyla kicha, często pocierając nos łapami, obserwując powieki i trudności w oddychaniu. Leczenie szynszyli z powodu alergii polega na całkowitym wykluczeniu alergenu: siano i ściółkę należy wymienić, klatkę należy dobrze umyć, wodę zmienić, a wszystkie zwykłe jedzenie należy zwrócić. Z leków Suprastin jest dobrze ugruntowany..

Jednak najczęściej wystarczy oczyścić w klatce i wyeliminować alergen ze środowiska zwierzęcia.

Zapalenie spojówek

W domu choroba oczu u szynszyli jest dość powszechna. Zapalenie spojówek może objawiać się ropieniem, przekrwieniem, ciężkim łzawieniem. Zwierzę może stać się letargiczne, drapać się w oczy, źle jeść. Przyczyną choroby są złe warunki. Brudna ściółka, zakurzona karma, nieoczyszczona klatka – wszystko to prowadzi do zapalenia spojówek. Nieprawidłowe leczenie może prowadzić do rozwoju zaćmy, dlatego należy skonsultować się z lekarzem, aby określić nasilenie stanu zapalnego. Najczęściej lekarz przepisuje maści lub krople do oczu zawierające antybiotyk do leczenia. Skład antybiotyku jest określany na podstawie analiz, jednak krople takie jak Ciprovet i Dia-Levomethicin mają szerokie spektrum działania i pomagają w większości przypadków.

Nagłe skurcze szynszyli – częsta i raczej niebezpieczna dolegliwość.

Skurcze szynszyli mogą być krótkotrwałe lub utrzymywać się przez kilka godzin. Skurcze szynszyli wyglądają jak chaotyczne drżenie całego ciała, podczas którego uszy są ściśle przylegające do głowy, a nogi są całkowicie sparaliżowane. Oddychanie staje się ciężkie i przerywane. Najczęstszą przyczyną jest brak wapnia lub witaminy B w ciele zwierzęcia. Skurcze szynszyli wynikają również ze spadku poziomu cukru. Pierwsza pomoc dla zwierzęcia:

  • Podaruj swojemu zwierzakowi randkę lub rodzynki,
  • Podać domięśniowo deksametazon – 0,2 ml lub prednizolon z ciekłym wapniem i glukozą,
  • Zmiel nogi i wykonaj lekki masaż brzucha (aby uniknąć zaparć),
  • Sprawdź zwierzę – często skurcze mogą powodować krwiaki, złamania, ciężkie skręcenia,
  • Umieść swojego zwierzaka w cieplejszym miejscu.
  • Jak tylko zwierzę powróci do normy, należy natychmiast skonsultować się z weterynarzem!

Jeśli podczas konwulsji szynszyla leży na boku, oddychając ciężko i ochrypłą, a krew wypływa z ust, zwierzę wkrótce umrze, ponieważ drgawki wywołały wadliwe działanie serca i nawet weterynarz będzie bezsilny.

Zapobieganie napadom – stała obecność w diecie zwierzęcia suszonych owoców, a także witamin i minerałów: wapń, witaminy z grupy B, magnez i fosfor.

Często powtarzające się skurcze szynszyli mogą wskazywać na udar. Zrozumienie różnicy między napadami spowodowanymi brakiem witamin i udarem jest trudne, ale konieczne. Wtórnymi objawami udaru są:

  • Tymczasowy paraliż jednej strony ciała,
  • Utrata orientacji związana z ostrym pogorszeniem widzenia,
  • Zwierzę nie reaguje na bodźce zewnętrzne,
  • Obfite wydzielanie śliny.

W przypadku wykrycia niebezpiecznych objawów należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Leki i dawkowanie w leczeniu udaru u szynszyli są przepisywane wyłącznie po pełnym badaniu, a szynszyle umierają w większości przypadków dość szybko po samoleczeniu.

Choroby skóry

Pozbądź się szynszyli najczęstszej choroby skóry spowodowanej nieprawidłowymi warunkami, niedoborem witamin lub kontaktem z chorym zwierzęciem. Niektóre formy porostów mogą być przenoszone na ludzi, dlatego przed zabiegiem zaleca się zeskrobanie skóry w celu ustalenia rodzaju infekcji grzybiczej. Łatwo zrozumieć, że szynszyla została zarażona porostem: zwierzę stale swędzi, obserwuje się wypadanie włosów i tworzenie łysych plam pokrytych suchą łuszczącą się skórką. Do leczenia najczęściej stosuje się Wackderm. Lek podaje się domięśniowo, 2 ml na udo raz dziennie, powtarzaj procedurę co tydzień, aż do całkowitego wyzdrowienia.

Dobrym sposobem zapobiegania wszelkim chorobom skóry jest dodanie leku Fungistop w piasku do pływania. Fungistop to skuteczny i bezpieczny lek przeciwgrzybiczy i przeciwbakteryjny. W ramach Fungistopa – nietoksyczna siarka medyczna. Zastosowanie – jedną łyżeczkę Fungistop miesza się z piaskiem do kąpieli i wypełnia kąpiel. Kąpiel umieszcza się w klatce dwa razy w tygodniu na godzinę lub dwie. Jeśli zwierzę jest eksponatem, zaleca się kąpanie go w kąpieli z piaskiem i Fungistop przed każdą podróżą, ponieważ bardzo często zwierzęta zarażają się zarodnikami pozbawiającymi je w miejscach publicznych.

Zapalenie skóry

Czasami powodem, dla którego szynszyla jest swędząca, staje się zapalenie skóry. Lub zapalenie wrażliwej skóry nóg zwierzaka. Objawy choroby – silne swędzenie, zwierzę gryzie się nogami, jest niespokojne, może odmówić jedzenia. Na późniejszym etapie pojawiają się odciski. Z czasem skóra pęka, a rany zaczynają krwawić. Głównym zagrożeniem jest możliwość ponownego zakażenia przez krew niebezpiecznymi zakażeniami. Podczas leczenia choroby szynszyli stosuje się nadtlenek wodoru, który służy do mycia ran. Następnie nałóż maść Fungonis Gel lub Solcoseryl. Bardzo ważne jest, aby szynszyla nie została porysowana. W tym celu konieczne jest leczenie ran tak często, jak to możliwe – trzy lub cztery razy dziennie.

Leczenie pododermatitis w domu może być skuteczne tylko wtedy, gdy rozpocznie się na czas..

Jeśli pominięte zostaną pierwsze objawy choroby skóry szynszyli, zwierzę zacznie odczuwać silny ból i nie do zniesienia swędzenie, odmówi jedzenia i może umrzeć z wyczerpania i stresu.

Pierścień do włosów

Pierścień włosów jest chorobą dotykającą tylko mężczyzn. Może pojawić się u mężczyzn w każdym wieku. Choroba jest dość niebezpieczna i może prowadzić do śmierci, ponieważ pierścień włosów utrudnia oddawanie moczu, penis puchnie i nie jest w pełni czyszczony, a ryzyko penetracji niebezpiecznych infekcji wzrasta.

Za pomocą następujących znaków możesz łatwo zrozumieć, że zwierzę utworzyło obrączkę:

  • Zwierzę straciło apetyt,
  • Szynszyla nie sika,
  • Szynszyla ospała,
  • Głowa penisa jest stale widoczna,
  • Penis stał się niebieski.

Aby usunąć pierścień włosów, narząd rozrodczy zwierzęcia smaruje się olejem wazelinowym, a pierścień delikatnie pociąga się razem. Jeśli uformował się przez długi czas i wyschł, należy użyć nożyczek do paznokci – robią porządne cięcie, a pierścień włosów jest usuwany.

Zapalenie sutka rozwija się podczas laktacji. Przyczyną choroby najczęściej są bakterie gronkowcowe, które dostają się do gruczołu mlekowego przez małe pęknięcia. Rezultat – sutki stały się czerwone, temperatura ciała wzrasta, samica odczuwa silny ból podczas karmienia. Jeśli zabierzesz dzieci podczas choroby, stan samicy tylko się pogorszy. Można rozpocząć wydalanie z gruczołu mlekowego, którego leczenie jest niemożliwe bez operacji. Leczenie zapalenia sutka polega na stosowaniu oleju z rokitnika zwyczajnego. Lekko wciera się w obszar sutków szynszyli. Czasami pomaga regularna ekspresja mleka..

Sprawdzony i kompresowany z liści zwykłej kapusty.

Choroby ucha

Jeśli zwierzę ma czerwone uszy, które stale swędzą i ropę lub wydobywa się z nich nieprzyjemny zapach, jest to stan zapalny. Zapalenie ucha zewnętrznego jest najczęściej wynikiem niewłaściwej konserwacji. Chorobie towarzyszy silny świąd, lęk, zwierzę może stracić apetyt. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia, może rozwinąć się znacznie poważniejsza choroba – zapalenie ucha środkowego. Do leczenia stosuje się zwykłe krople do uszu, które są sprzedawane w każdej aptece weterynaryjnej. Kilka kropli zakopano w małżowinie usznej, ucho masuje się, a następnie czyści czystym bawełnianym wacikiem. Procedurę można powtarzać dwa razy dziennie przez 7 do 10 dni.

Dodaj komentarz