Zakażenie grzybicze u dzieci: rodzaje i zasady leczenia

przez | 2020-01-10

Spis treści:

Pediatrzy często diagnozują zakażenie grzybicze u dzieci. Choroba zakaźna może wystąpić zarówno u noworodka, jak i nastolatka. Przed przystąpieniem do leczenia należy dowiedzieć się, jaki jest rodzaj patogennego patogenu i określić stopień uszkodzenia tkanki. Leczenie zakażeń grzybiczych skóry lub paznokci powinno być kompleksowe. W walce z nim należy stosować tylko te leki i metody zalecane przez lekarza.

Rodzaje infekcji grzybiczych u dzieci

zakażenie grzybicze dłoni, stóp i innych części ciała u dzieci jest spowodowane patogenną mikroflorą. Wszystkie patogeny tej infekcji są podzielone na kilka oddzielnych grup, z których każda charakteryzuje się własną charakterystyką życia..

Wyróżnia się te rodzaje infekcji grzybiczych, które mogą zarazić dziecko w każdym wieku:

  1. Kandydoza Patogen rozwija aktywne życie na błonach śluzowych. Najczęściej cierpią na to niemowlęta;
  2. Trichofytoza. Diagnozuje się go, gdy w różnych częściach ciała zostanie wykryta infekcja grzybicza skóry, paznokci i błon śluzowych;
  3. Kryptokokoza Przyczyna infekcji wpływa na narządy wewnętrzne;
  4. Aspergiloza Patogen przenika do płuc i infekuje ich tkanki.

Istnieje inna klasyfikacja grzybic u dzieci według lokalizacji. W tym przypadku infekcja grzybicza może być ogólnoustrojowa, to znaczy atakująca narządy wewnętrzne, i powierzchowna, która charakteryzuje się rozprzestrzenianiem na skórze.

U niemowląt często zdiagnozowano grzybicze zakażenie błon śluzowych.

Powody pojawienia się

Choroby grzybicze skóry i paznokci u dzieci występują z różnych przyczyn. Ich patogeny otaczają człowieka prawie wszędzie. Są bardzo odporne na wiele agresywnych czynników. Nie boją się szczególnie niskich i wysokich temperatur, promieni słonecznych i procesów suszenia.

Patologie grzybicze w dzieciństwie mają postać pojedynczych przypadków. Mogą mieć charakter epidemiczny, dotykając dużą liczbę osób należących do tej samej grupy.

Ludzie i zwierzęta mogą być nosicielami infekcji grzybiczej. Zakażenie dziecka tą chorobą występuje w momencie bezpośredniego kontaktu z nosicielem patogenu. Zdarza się to często po dotknięciu zainfekowanej rzeczy. Najczęściej dzieci zarażają się w takich miejscach:

  • Plaża publiczna;
  • Basen;
  • Fryzjer;
  • Przedszkole, szkoła;
  • Łaźnia
  • Sauna.

zakażenie grzybicze u dzieci na różnych częściach ciała, na przykład na palcach, można łatwo naprawić na skórze dziecka. Ryzyko zarażenia dziecka jest wyższe niż ryzyko osoby dorosłej. Wynika to z cech strukturalnych ich naskórka. Skóra niemowląt jest bardzo podatna na obrażenia, charakteryzuje się niskim poziomem bakteriobójczym gruczołów płciowych i wysokim unaczynieniem.

Wśród przyczyn, które prowadzą do pojawienia się infekcji grzybiczej u dziecka, lekarze obejmują również niekontrolowane przyjmowanie antybiotyków przez młodych pacjentów..

Niektóre rodzaje infekcji grzybiczych mogą być zarażone przez zwierzęta.

Dzieci z infekcją grzybiczą nie zawsze narzekają na dolegliwości, które im przeszkadzają. Dlatego rodzice powinni regularnie badać dziecko pod kątem nienaturalnych zmian i, jeśli to konieczne, zwracać się o pomoc do lekarza.

Objawy zakażenia patogenną mikroflorą różnych gatunków różnią się między sobą. Przejaw infekcji grzybiczej zależy bezpośrednio od jej lokalizacji i rodzaju.

Zgodnie z objawami procesu patologicznego można wcześniej rozpoznać rodzaj infekcji grzybiczej, na którą cierpi dziecko.

Objawy różnią się w zależności od rodzaju infekcji grzybowej i lokalizacji.

Diagnostyka

Grzybica skóry i zakażenie grzybicze paznokci u dziecka są rozpoznawane dzięki specjalnym metodom diagnostycznym. Mykolog zwykle zajmuje się tymi chorobami. To do niego pediatra skieruje młodego pacjenta.

Zdiagnozuj infekcję grzybiczą na nogach dziecka lub dowolnej innej części jego ciała, pozwól na następujące metody badania pacjenta:

  • Badanie zainfekowanych skórek lub płytek paznokciowych. Lekarz powinien nie tylko wizualnie sprawdzić miejsca, ale także sprawdzić je pod lampą drewna;
  • Mikroskopia Do tej diagnozy wymagane jest pobranie materiału, na który wpłynęła infekcja grzybicza. W swojej jakości są to włosy, zrogowaciałe warstwy paznokcia, płatki skóry. Badanie przeprowadza się pod mikroskopem, który pozwala specjalistowi zobaczyć obecność patogennej mikroflory w próbce tkanki;
  • Siew skrobanie. Jest prowadzony na uniwersalnym lub selektywnym medium. Ta metoda diagnostyczna pozwala określić wrażliwość grzybów na niektóre leki, a także zidentyfikować ich gatunek..

Jak leczyć infekcję grzybiczą

Leczenie zakażeń grzybiczych u dzieci wymaga indywidualnego podejścia. Specjalista powinien wybrać najbezpieczniejsze leki dla zdrowia. W takim przypadku musisz zwrócić uwagę na ich skuteczność w walce z grzybicą.

W razie potrzeby lekarz zaleci hospitalizację dziecka. Środek ten jest zwykle wymagany, jeśli dziecko ma współistniejące problemy, które komplikują przebieg zakażenia grzybiczego..

Leczenie uzależnień

zakażenie grzybicze paznokci na dłoniach i stopach, a także grzybica skóry u dzieci jest leczona lekami. Dla dziecka wybrano kompleks lub monoterapię. W pierwszym przypadku składa się z różnych grup leków:

  1. Leki przeciwhistaminowe;
  2. Leki immunostymulujące;
  3. Kompleksy witaminowe;
  4. Leki hormonalne;
  5. Lokalne i ogólnoustrojowe środki przeciwgrzybicze.

W leczeniu zaleca się stosowanie tabletek i maści w celu zwiększenia skuteczności przebiegu terapeutycznego. W przypadku dzieci z infekcją, na przykład małym palcem lub błoną śluzową jamy ustnej, odpowiednie są następujące leki:

Maści przeciwgrzybicze zaleca się nakładać na skórę i płytki paznokciowe około 2-3 razy dziennie. Najlepiej leczyć dotknięte obszary lokalnymi lekami rano i wieczorem. Leczenie to zwykle odbywa się przez 1,5 miesiąca..

Jeśli infekcja grzybicza paznokci u dzieci nadal postępuje, wówczas leczenie uzupełnia się tabletkami. Zwalczają chorobotwórczą mikroflorę z wnętrza ciała..

Ogólnoustrojową terapię zakażeń grzybiczych u niemowląt przeprowadza się zwykle w następujący sposób:

Maści zawierające cynk, smołę lub kwas salicylowy również pomagają w walce z porostami u dziecka. W szczególnie trudnych sytuacjach wymagane jest stosowanie leków hormonalnych.

Drożdżakowe zakażenie grzybicze u dzieci, które stwierdzono w intymnym miejscu, zaleca się leczyć świecami «Michelex» i «Monistat».

Zabronione jest samodzielne leczenie grzybicy u dziecka

Środki ludowe

Nie tylko tradycyjna, ale także tradycyjna medycyna pomaga wyleczyć paznokieć lub skórę z grzybicy. Zaproponowane przez nią metody są bezpieczne dla dziecka. Możesz leczyć grzybicze paznokcie, błonę śluzową lub skórę za pomocą następujących środków:

  1. Glistnika. 20 g surowców roślinnych należy zalać 1 litrem gorącej wody. Kiedy kompozycja jest podawana w infuzji, należy ją lekko rozgrzać, po czym kończyny dotknięte infekcją grzybiczą są obniżane do infuzji. Jeśli infekcja dotknęła inne części ciała, należy je wytrzeć wacikiem zwilżonym w tym narzędziu;
  2. Naturalny miód. Pomaga przy zmianach grzybiczych skóry u dzieci. Produkt w ilości 1 litra należy zmieszać z 10 litrami wody. To rozwiązanie jest zalecane do przygotowywania płynów;
  3. Lek ziołowy. Dobry wynik można osiągnąć, jeśli szałwia, kora dębu, ziele dziurawca i rumianek są stosowane w walce z infekcją grzybiczą. Zioła należy stosować osobno. Z nich przygotowywane są napary medyczne, które są odpowiednie do płynów i kąpieli. Aby zrobić lek, wystarczy wlać 20 g zioła z 200 ml przegotowanej wody i nalegać przez 15 minut;
  4. Sól morska W opartym na nim rozwiązaniu zaleca się szybowanie kończyn dotkniętych infekcją grzybiczą. Do przygotowania kompozycji terapeutycznej wymaga tylko 4-5 łyżek. l sole;
  5. Mięta Nadaje się do leczenia stóp zakażonych grzybicą. 50 g świeżych liści mięty należy przelać do 2 identycznych paczek. Następnie należy je założyć na nogi i przymocować skarpetami. Zaleca się noszenie osobliwych okładów przez 2 godziny;
  6. Olejek z drzewa herbacianego. W nim musisz zwilżyć waciki i leczyć nimi zainfekowane obszary ciała dziecka..

zakażenie grzybicze paznokci u dzieci, a także innych części ciała, pomaga pokonać specjalną dietę. Jest to część kursu leczenia. Podczas opracowywania diety dziecka zaleca się włączenie do menu warzyw, owoców, nasion, jaj kurzych i produktów mlecznych. Możesz pić niesłodzoną herbatę.

Ciężkie i niezdrowe jedzenie zaszkodzi dziecku. Dlatego pożądane jest porzucenie go. Szczególnie ważne jest unikanie stosowania produktów mlecznych, drożdżowych babeczek i słodyczy, ponieważ mogą one stanowić pożywienie dla patogennych mikroorganizmów..

infekcja grzybicza “kocha” słodkie, więc podczas leczenia należy zrezygnować z pieczenia i słodyczy

Cechy leczenia dzieci w różnym wieku

U noworodków i niemowląt infekcja grzybicza zwykle pojawia się w wyniku kontaktu z rodzicami, którzy są już uważani za nosicieli patogennej mikroflory. W takim przypadku lekarze zdecydowanie zalecają, aby w leczeniu choroby ograniczyć się do stosowania miejscowych leków przeciwgrzybiczych. Terapia ogólnoustrojowa może być zbyt agresywna dla tych dzieci. W tym samym czasie konieczne będzie leczenie osoby, która zaraziła noworodka. Musisz również zadbać o wyeliminowanie prawdopodobieństwa nawrotu procesu patologicznego u małego dziecka.

Przedszkolaki w większości przypadków zarażają się w grupach i podczas wizyt w różnych sekcjach. Dla nich wybiera się leczenie ogólnoustrojowe w oparciu o leki przeciwgrzybicze tego typu «Gryzeofulwina» i «Żel grzybowy». Leki te mają łagodny wpływ na ciało dziecka, a jednocześnie dobrze tłumią główne objawy choroby zakaźnej..

Leczenie dzieci w wieku młodzieńczym praktycznie nie różni się znacząco od terapii oferowanej dorosłym pacjentom. Dziecku przepisuje się kompleks leków, które niszczą patogenną mikroflorę.

Notatka dla rodziców

Zdrowie dziecka zależy od działań jego rodziców. Dlatego dorośli powinni uważniej monitorować swoje dziecko, pod każdym względem chronić go przed kontaktem z potencjalnie zakaźnymi przedmiotami i ludźmi. Mamy i tatusiowie powinni zapobiegać zarażeniu dzieci infekcją grzybiczą. Składa się z wielu wydarzeń:

  1. Rodzice powinni uczyć dziecko używania w codziennym życiu wyłącznie ubrań i butów. Kontakt z rzeczami innych ludzi jest zwykle przyczyną infekcji;
  2. Odwiedzając prysznic, basen lub inne miejsce publiczne, należy założyć kapcie dziecka;
  3. Jeśli skóra lub paznokieć zostały przypadkowo uszkodzone, obszar ten należy natychmiast leczyć. W tym celu stosuje się konwencjonalny środek antyseptyczny. Zmniejszy to prawdopodobieństwo infekcji rany u dziecka;
  4. Rodzice powinni dbać o układ odpornościowy dziecka. Ona potrzebuje ciągłego wzmocnienia. Aby nie osłabić obrony organizmu dziecka, musisz podać dziecku pokarm wzbogacony witaminami i, jeśli to konieczne, kompleksy witaminowe.

Jeśli istnieją podejrzenia, że ​​dziecko zachorowało na zakażenie grzybicze, należy natychmiast zabrać je do kompetentnego specjalisty. Samoleczenie w tej sytuacji jest surowo zabronione, ponieważ nieodpowiednia terapia doprowadzi tylko do pogorszenia stanu dziecka.

zakażenie grzybicze skóry twarzy, tułowia i kończyn

infekcja grzybicza skóry (grzybica skóry) jest znana ludzkości od czasów starożytnych. Obecnie rozpowszechnienie chorób grzybiczych zajmuje pierwsze miejsce we wszystkich krajach świata wśród chorób zakaźnych. Wynika to przede wszystkim ze znacznego spadku odporności człowieka. Ponadto większość ludzi jest słabo poinformowana o tym, jakie jest źródło infekcji, jak rozprzestrzenia się choroba i jak ją zapobiegać. Z tego powodu pacjenci często przychodzą do lekarza z zaawansowanymi postaciami infekcji grzybiczych..

Grzyby wpływają na skórę, paznokcie, błony śluzowe i narządy wewnętrzne. zakażenie grzybicze skóry jest spowodowane przez wiele patogenów, z których głównymi są:

  • Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton. Stanowią grupę grzybic skóry. Najczęstsza grupa grzybów, które atakują skórę, włosy i paznokcie..
  • Grzyby z rodzaju Candida. Dotknięta jest skóra, paznokcie, błony śluzowe narządów zewnętrznych i wewnętrznych, powodując miejscową i układową kandydozę.
  • Grzyby z rodzaju Malassezia furfur. Wpływa to na górne warstwy skóry i mieszków włosowych. Choroby stanowią grupę keratomikoz.
  • Grzyby pleśniowe z rodzajów Mucor, Thamnidium, Rhizopus, Sclerotina, Penicillium, Aspergillus, Cladosporium, Alternaria. Wpływa na skórę i paznokcie.

Dermatomycosis (dermatophytosis). Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton powodują najczęstsze choroby grzybowe. Grzyby dermatofitowe mają zdolność wchłaniania keratyny. Ciągle żyją na skórze i sierści zwierząt i ludzi. Niektóre grzyby żyją w glebie.

Ryc. 1. zakażenie grzybicze Trichophyton rubrum. Widok mikroskopu.

Ryc. 2. zakażenie grzybicze epidermophyton floccosum. Widok mikroskopu.

Keratomycosis. Drożdżowe grzyby Malassezia furfur zakażają najwyższe warstwy skóry i mieszków włosowych. Powodują takie choroby jak wielokolorowe (łupież) versicolor i łojotokowe zapalenie skóry. Patogeny stale żyją na skórze osoby.

Ryc. 3. zakażenie grzybicze malassezia furfur (kolonie na pożywce).

Candidomycosis. Candidomycosis są wywoływane przez grzyby z rodzaju Candida. Po nich następują dermatofity w częstotliwości uszkodzeń. Oprócz skóry i paznokci dotyczy to błon śluzowych narządów zewnętrznych i wewnętrznych. Może powodować grzybice ogólnoustrojowe.

Ryc. 4. zakażenie grzybicze Candida (kolonia na pożywce).

Grzyby pleśniowe. Grzyby pleśniowe inne niż dermatofity często powodują infekcje grzybicze u ludzi w krajach o klimacie tropikalnym. Niektóre rodzaje pleśni mogą wpływać na paznokcie i skórę.

Ryc. 5. Kolonie pleśni.

Rubrofitiya

Przyczyną rubromikozy (rubrofitozy) jest zakażenie grzybicze czerwonym trichofitonem (Trichophyton rubrum). Zakażenie grzybicze ma swoją nazwę, ponieważ tworzy czerwony pigment, gdy rośnie na pożywce Saburo. Powszechne rozprzestrzenianie się grzybów w środowisku jest przyczyną częstej grzybicy u ludzi.

W przypadku rubrofitu wpływa to na skórę stóp, przestrzenie między palcami rąk i nóg oraz paznokci. Skóra tułowia i duże fałdy są nieco mniej dotknięte. Jeszcze rzadziej infekcja grzybicza wpływa na skórę twarzy i głowy. Chory i jego rzeczy osobiste są źródłem infekcji w miejscach publicznych – basenach i łaźniach. Choroba jest przenoszona na wszystkich członków jego rodziny. Obniżona odporność i nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej przyczyniają się do rozwoju choroby.

Objawy skórne rubrofitu

Choroba objawia się w postaci rumieniowo-płaskonabłonkowej i pęcherzykowo-guzowatej..

Rumień płaskonabłonkowy

Rumieniowo-płaskonabłonkowa postać charakteryzuje się pojawieniem się dużych plam, na powierzchni których określa się grudki i pęcherzyki. Rozszerzone naczynia włosowate nadają zmianom czerwonawy wygląd, na powierzchni którego zaznaczono złuszczanie. Miejsce uszkodzenia z czasem pęka. Zmiana jest otoczona nieciągłym wałkiem, na powierzchni którego widoczne są grudki i pęcherzyki.

Forma pęcherzykowa

Postać grudkowo-guzkowa rubrofitu jest kontynuacją rozwoju poprzedniej postaci w wyniku braku odpowiedniego leczenia.

Ryc. 6. Na zdjęciu rubrofitia (rumień płaskonabłonkowy).

Ryc. 7. Rubrofitia skóry twarzy (zakażenie grzybicze trichophyton rubrum).

Ryc. 8. Na zdjęciu rubrofitia skóry piersi (zakażenie grzybicze trichophyton rubrum).

Ryc. 9. Na zdjęciu rubrofit (forma wspólna). infekcja grzybicza trichophyton rubrum.

Microsporia

Czynnikiem sprawczym tej choroby są grzyby z rodzaju Microsporum. Pacjenci z kotami z trichofitozą są źródłem infekcji, rzadziej choroba jest przenoszona z psów. Bardzo rzadko choroba jest przenoszona od chorego. Grzyby są bardzo stabilne w środowisku. Żyją na płatkach skóry i włosach do 10 lat. Dzieci częściej chorują, ponieważ często mają kontakt z chorymi bezpańskimi zwierzętami. W 90% grzyby wpływają na włosy armatnie. Znacznie rzadziej mikrosporum wpływa na otwarte obszary skóry.

Objawy skórne z mikrosporią

Choroba objawia się obecnością ognisk o zaokrąglonym kształcie. Poduszka zapalna z pęcherzykami i skórkami, górująca nad powierzchnią skóry, jest przymocowana wzdłuż ich obwodu. Peeling jest widoczny na powierzchni dotkniętego obszaru. Częściej jest tylko jedno palenisko. Rzadziej pojawiają się liczne ogniska o średnicy nie większej niż 2 cm. Ogniska mogą się łączyć.

Ryc. 10. Na zdjęciu microsporia (ognisko uszkodzenia).

Ryc. 11. Na zdjęciu mikrosporia skóry.

Ryc. 12. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy i szyi. Wiele zmian.

Ryc. 13. Na zdjęciu mikrosporia skóry głowy.

Ryc. 14. Na zdjęciu mikrosporia skóry dłoni.

Ryc. 15. Na zdjęciu mikrosporia skóry tułowia (zakażenie grzybicze rodzaju microsporum).

Ryc. 16. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy i powiek.

Ryc. 17. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy. Wiele zmian.

Ryc. 18. Na zdjęciu mikrosporia skóry dolnej powieki lewego oka (zakażenie grzybicze rodzaju microsporum).

Ryc. 19. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy. Znaki charakterystyczne.

Trichofytoza

Winowajcą choroby są grzyby z rodzaju Trichophyton, które pasożytują na skórze ludzi, bydła i gryzoni. Choroba jest częściej rejestrowana jesienią, gdy rozpoczynają się prace w terenie. Wtedy źródłem choroby staje się siano i słoma. W takim przypadku dotyczy to odsłoniętych obszarów ciała. Grzyby pasożytujące na ludziach mogą stać się źródłem rzęsistkowicy. Choroba jest wysoce zaraźliwa (zaraźliwa). Sam człowiek i jego rzeczy są źródłem infekcji. W przypadku tej postaci rzęsistkowicy wpływają również na otwarte obszary ciała, ale przy dłuższym przebiegu może to wpływać na skórę pośladków i kolan..

Objawy skórne z trichofitozą

Dotknięte obszary skóry są zaokrąglone w jasnoczerwonym kolorze, podobnym do tych z mikrosporią, ale znacznie większe, z obierającymi elementami i małymi guzkami. Na krawędziach znajduje się poduszka zapalna. Zakażenie grzybicze występuje w postaci 3 postaci, które wraz z rozwojem choroby zastępują się: postać powierzchowna, naciekowa i ropna.

Ryc. 20. Na zdjęciu trichofitoza (zakażenie grzybicze). Duże skupienie zmiany.

Ryc. 21. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy.

Ryc. 22. Na zdjęciu trichofitoza (postać przewlekła).

Ryc. 23. Na zdjęciu trichofitoza brody i wąsów (zakażenie grzybicze rodzaju trichophyton).

Ryc. 24. Na zdjęciu trichofitoza gładkiej skóry przedramienia.

Ryc. 25. Na zdjęciu trichofitoza skóry ciała.

Ryc. 26. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy (po lewej) i dłoni (po prawej).

Pityriasis versicolor versicolor

Wielokolorowy porost jest dość powszechną chorobą. Choroba występuje częściej u osób młodych i w średnim wieku. Grzyby pasożytują w najwyższych warstwach skóry oraz w obszarach mieszków włosowych. W pewnych warunkach mogą powodować choroby. Uważa się, że przyczyną choroby jest zmiana składu chemicznego potu z nadmiernym poceniem się. Choroby żołądka i jelit, układ hormonalny, patologia neurowegetatywna i niedobór odporności są przyczyną rozwoju łupieżu pstrego. Grzyby wpływają na skórę ciała. Zmiany często występują na skórze klatki piersiowej i brzucha. Skóra głowy, kończyn i obszarów pachwinowych jest znacznie mniej narażona na uszkodzenie..

Objawy skórne z łupieżem versicolor

W przypadku porostów łupieżu pojawiają się plamy różowego koloru, których powierzchnia jest lekko łuszczy się. Miejsca są podatne na fuzję. Ich kolor zmienia się z czasem na jasny lub ciemny brąz..

Ryc. 27. Na zdjęciu łupież pstry.

Ryc. 28. Na zdjęciu skóra twarzy z łupieżem versicolor.

Ryc. 29. Na zdjęciu łupież versicolor skóry piersi.

Ryc. 30. Na zdjęciu łupież versicolor skóry klatki piersiowej i tułowia.

Ryc. 31. Łuszczyca versicolor skóra z tyłu.

Ryc. 32. Pityriasis versicolor (zakażenie grzybicze) skóry dłoni.

Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry jest spowodowane przez lipofilowe grzyby Malassezia furfur (Pityrosporum). Grzyby pasożytują na skórze wielu ludzi. Na skórę głowy wpływa grzyb Pityrosporum ovale (P. ovale). Grzyby Pityrosporum orbiculare (P. orbiculare) zakażają skórę ciała. Patogeny są skoncentrowane w miejscach największego nagromadzenia sebum, które wytwarzają gruczoły łojowe. Patogeny łojotokowe łojotokowego zapalenia skóry są wykorzystywane w procesie ich życia. Szybki wzrost grzybów jest wywoływany przez czynniki neurogenne, hormonalne i immunologiczne..

W przypadku łojotokowego zapalenia skóry zmiany mają rozległą lokalizację, ale najczęściej choroba wpływa na skórę głowy. Zmiany mogą pojawić się na granicy wzrostu włosów, brwi i rzęs. Wpływa to na skórę w okolicy wąsów i brody. Często zmiany są rejestrowane w fałdach nosowo-wargowych, na skórze kanałów usznych i za uchem. Rzadziej wpływa na skórę mostka i fałdy ciała.

Czynnik sprawczy może wpływać na skórę wokół odbytu i narządów płciowych. W przypadku negatywnego rozwoju wydarzeń choroba staje się powszechna.

Objawy skórne z łojotokowym zapaleniem skóry

Objawami skórnymi z łojotokowym zapaleniem skóry są obszary zapalne z elementami łuszczenia. Jeśli proces jest zlokalizowany w otwartych obszarach skóry, składnik zapalny staje się mniej zauważalny, a złuszczanie nasila się. Czasami zmiana jest pokryta skórnymi krwotocznymi skórkami. Choroba czasami towarzyszy swędzeniu, które może być dość intensywne. Po dołączeniu wtórnej infekcji odnotowuje się ropienie.

Ryc. 33. Na zdjęciu łojotok. Uczucie skóry głowy.

Ryc. 34. Na zdjęciu łojotok. Klęska rzęs.

Ryc. 35. Na zdjęciu łojotok. Uszkodzenie ucha.

Ryc. 36. Na zdjęciu łojotok. Uszkodzenie przewodu słuchowego.

Ryc. 37. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (uszkodzenie skóry twarzy).

Ryc. 38. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (uszkodzenie okolicy wąsów).

Zakażenie Candida jest spowodowane przez drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida, które są szeroko rozpowszechnione w środowisku. Ciągle, począwszy od momentu urodzenia, pasożytują na skórze i błonach śluzowych. Choroba przyczynia się do gwałtownego spadku odporności i wyznaczenia długoterminowych kursów antybiotyków o szerokim spektrum działania. Duża liczba grzybów może jednocześnie dostać się na ludzką skórę. W niektórych zawodach patogen dociera do osoby stale w małych porcjach..

W przypadku kandydozy zmiany pojawiają się przede wszystkim na skórze dużych i małych fałd ciała. Wraz z rozwojem choroby zmiany rozprzestrzeniają się na skórę ciała. Na skórze dłoni i podeszew zanotowano mniej zmian. Choroba często dotyka niemowlęta. Ryzykiem kandydozy są pacjenci z cukrzycą i ciężką patologią somatyczną. Choroba trwa przez długi czas. Często się powtarza.

Objawy skórne z kandydozą

Początkowo miejsca zmian chorobowych nabierają czerwonawego koloru, na którym widać wiele małych pęcherzyków. Proces przebiega bardzo szybko. Czerwonawy kolor zmienia się na głęboki czerwony. W miejsce pęcherzyków pojawiają się plastry erozyjne. Granice fokusu są wyraźnie określone. Na jego obrzeżach widoczne są odcinki złuszczonej warstwy rogowej naskórka.

Ryc. 39. Na zdjęciu kandydoza (uszkodzenie skóry twarzy).

Ryc. 40. Na zdjęciu kandydoza (zmiany skórne dolnej części twarzy).

Ryc. 41. Na zdjęciu kandydoza (zmiany skórne twarzy u dziecka).

Ryc. 42. Na zdjęciu kandydoza skóry tułowia.

Ryc. 43. Na zdjęciu kandydoza (wspólny formularz).

Leczenie grzybicy skóry

Grzybice są trudne do wyleczenia z powodu upośledzonej odporności komórkowej. W ich leczeniu stosuje się stare sprawdzone środki i nowoczesne leki przeciwgrzybicze, które są podzielone na leki hamujące rozwój grzybów i leki, które je zabijają. Niektóre z tych leków są przygotowane syntetycznie, inne są naturalne. Istnieją leki przeciwgrzybicze o wąskim i szerokim spektrum działania. Ponadto różne postacie choroby mają swoje własne niuanse leczenia, więc tylko lekarz może wybrać odpowiednie leczenie.

Podstawą leczenia infekcji grzybiczych skóry jest:

  • Stosowanie leków przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnym i lokalnym.
  • Leczenie patologii somatycznej.
  • Leczenie przeciwgrzybicze przedmiotów osobistych i artykułów gospodarstwa domowego, aby zapobiec ponownemu zakażeniu i higienie osobistej.

Miejscowe leczenie grzybicy skóry

Zakażenia grzybicze (grzybice) są bardzo częstą chorobą. W arsenale lekarskim znajduje się wiele leków, takich jak stare, ugruntowane, a także nowe leki, które są dostępne w postaci maści, kremów, balsamów, aerozoli, kropli i proszków. Łatwo nakładają się na skórę..

  • Wraz z pojawieniem się obrzęku, uszkodzenia skóry, płaczu i przywiązania wtórnej infekcji stosuje się leki przeciwgrzybicze z kortykosteroidami i antybiotyk o szerokim spektrum działania (krem Triderm, Mikozolon, Lotriderm itp.). Krem Triderm jest dostępny w postaci maści i kremu, co pozwala na stosowanie go z innym rodzajem uszkodzenia grzybów i na różnych etapach procesu patologicznego. Dobry efekt uzyskuje się przy równoczesnym stosowaniu sprayu żelowego Fungonis.
  • Po ustąpieniu ostrych stanów zapalnych stosuje się leki, które zabijają grzyby lub zatrzymują ich wzrost i rozmnażanie. Grupa azolowa do stosowania miejscowego jest reprezentowany przez klotrimazol, mikonazol, bifonazol, ekonazol, izokanazol, ketokonazol, metronidazol, żel grzybowy itp.. Grupa alliloaminowa reprezentowane przez Naftifin i Terbinafina (Fungonis Gelom). Grupa leków różnych grup chemicznych reprezentowane przez preparaty kwasu undekinowego (Undecin i Zincundan), quinosolu, mocznika, kwasów (mlekowego, octowego, benzoesowego), oktililu, dekaminy, anmariny, barwników anilinowych itp..

Niektóre informacje na temat Fungonis Gel

  • Żel Fungonis jest bardzo aktywny przeciwko wszystkim rodzajom grzybów, w tym drożdżom i pleśni..
  • Żel Fungonis jest wysoce aktywny w leczeniu powikłań choroby i wysypek alergicznych..
  • Lek jest dostępny w postaci sprayu, żelu (Fungonis Gel Dermgel), kremu i roztworu błonotwórczego (Fungonis Gel Uno), co zapewnia maksymalny komfort jego stosowania.
  • Lek stosuje się w celu zapobiegania chorobom i leczenia butów..
  • Żel Fungonis przywraca skórze pH i nawilżenie.
  • Promuje nabłonek zmian skórnych z pęknięciami.
  • Podczas stosowania Fungonis Gel Uno film pokrywający skórę stóp trwa do 72 godzin, zapewniając długi przepływ leku do warstwy rogowej skóry.
  • Skuteczność kliniczna leku sięga 72%.

Leczenie zakażeń grzybiczych skóry ogólnoustrojowymi lekami przeciwgrzybiczymi

Leczenie zakażeń grzybiczych za pomocą tabletek i leków iniekcyjnych (leki ogólnoustrojowe) stosuje się w przypadku chorób umiarkowanych do ciężkich. Ich spożycie zwiększa szanse na wyleczenie, ale wymaga stałego nadzoru medycznego z powodu szeregu działań niepożądanych..

W leczeniu chorób grzybiczych stosuje się 2 grupy preparatów przeciwgrzybiczych w tabletkach:

  • 1 grupa leków (azole) jest reprezentowana przez itrakonazol (Orungal), Fungonis Gel, ketokornazol;
  • 2 grupy leków (alliloaminy) reprezentują terbinafina i naftyna. Itrakonazol i terbinafina szybko przenikają przez warstwę rogową naskórka i pozostają tam przez długi czas.

Wybór dawek leków przeciwgrzybiczych i określenie czasu trwania leczenia przeprowadza wyłącznie lekarz

Jeśli choroba jest połączona ze zmianami skórnymi w innych częściach ciała, lekarz zdecyduje o wyznaczeniu silniejszych leków przeciwgrzybiczych.

Terapia patogenetyczna

Leki stosowane w terapii patogenetycznej są przepisywane na każdą patologię. Z ich pomocą zwiększa się skuteczność leczenia i zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

W przypadku infekcji grzybiczej konieczne jest:

  • przeprowadzić korekcję zaburzeń immunologicznych,
  • zmniejszyć objawy alergiczne,
  • uzupełnić brak siarki w jajach, twarogu, ziołach itp..,
  • weź witaminy z grupy A..

Terminowo rozpoczęte i odpowiednio dobrane leczenie infekcji grzybiczych pozwoli osiągnąć zdrowy wygląd w możliwie najkrótszym czasie, wyeliminować uczucie dyskomfortu i poprawić ogólny stan

Przyczyny niepowodzenia leczenia

Głównym powodem niepowodzenia leczenia chorób grzybiczych jest naruszenie schematu leczenia przez pacjenta.

  • Ponad jedna trzecia pacjentów uważa ich chorobę za niepoważną i odmawia leczenia.
  • Około 70% pacjentów nie uważa, że ​​przepisane leczenie przyniesie pozytywny wynik..
  • Połowa pacjentów nie jest zadowolona z wcześniejszego leczenia.
  • Do 70% pacjentów przerywa leczenie po uzyskaniu pozytywnego wyniku i nie przychodzi już do gabinetu lekarskiego w celu monitorowania wyleczenia.

do treści ↑

Zapobieganie grzybiczym zakażeniom skóry

Zapobieganie grzybiczym zakażeniom skóry polega na przestrzeganiu zasad higieny osobistej, eliminowaniu nadmiernego pocenia się, dezynfekcji bielizny i ubrań.

Jak i jak leczyć infekcje grzybicze u dzieci?

Choroby grzybicze (grzybice) u dzieci są dość powszechne. Mają charakter zakaźny i są powodowane przez patogenne mikroorganizmy (patogenne infekcje grzybicze), które mogą wpływać na skórę, paznokcie i błony śluzowe. U małych dzieci odporność nie jest w pełni ukształtowana, a skóra jest tak cienka i delikatna, że ​​nie jest w stanie oprzeć się infekcji. Często ciało dziecka jest osłabione po poprzednich chorobach i właśnie w tym okresie jest bardziej wrażliwy niż kiedykolwiek i nie jest w stanie oprzeć się grzybowi. Zastanówmy się nad przyczynami infekcji, porozmawiamy o odmianach grzybic u dzieci i metodach leczenia infekcji grzybiczych.

Rodzaje infekcji grzybiczych u dzieci

Według rodzaju patogenu infekcje grzybicze dzielą się na kilka głównych grup:

  • Candidiasis (grzyby Candida wywołują zakażenie)
  • Trichofytoza (zakażenie grzybicze dotyczy skóry, błon śluzowych, paznokci)
  • Kryptokokoza (infekcja grzybicza atakuje narządy wewnętrzne)
  • Aspergiloza (na tle niskiej odporności dotyczy to płuc)

W miejscu lokalizacji grzybice są powierzchowne (infekcja nie rozprzestrzenia się poza skórę i błony śluzowe) i układowe, gdy narządy wewnętrzne są zakażone infekcją grzybiczą. U dzieci najczęściej diagnozowane są powierzchowne infekcje grzybicze występujące na tle obniżonej odporności.

Powody pojawienia się

Głównym czynnikiem przyczyniającym się do pojawienia się infekcji grzybiczej u dziecka jest osłabiona odporność. Mechanizmy obronne organizmu mogą być osłabione przez częste przeziębienia, długotrwałe leczenie antybiotykami, hormonami i innymi lekami. Grzybice często towarzyszą dzieciom z chorobami przewlekłymi (cukrzyca, dysbioza jelit, choroby krwi), patologiami układu hormonalnego i układu odpornościowego.

Niedobór witamin (grupy B, C kwasu foliowego) lub słabe, jednolite odżywianie z nadmiarem węglowodanów, słodyczy, konserwantów oraz brak białka i innych przydatnych składników odżywczych często przyczyniają się do infekcji grzybiczych.

Noworodki mogą zarazić się kandydozą chorej matki podczas porodu lub personelu medycznego szpitala położniczego, jeśli nie będą przestrzegane zasady higieny i higieny (na przykład podczas używania zwykłych sutków, przewijaków, ceraty itp.).

Starsze dzieci mogą zarazić się infekcją kota lub psa zakażonego mikrosporią. Najczęściej dzieci zarażają się grzybicą. Wystarczy, aby dziecko głaskało zwierzę i bawiło się nim, gdy tylko na skórze pojawią się charakterystyczne objawy. Ten rodzaj grzybicy jest najczęściej diagnozowany u dzieci w wieku przedszkolnym i podstawowym..

Inną odmianą microsporia są wielokolorowe porosty, które dziecko może złapać od chorego podczas korzystania ze zwykłych artykułów gospodarstwa domowego, ubrań, pościeli. Grzyby są bardzo trwałe i mogą być przechowywane w środowisku przez długi czas, są odporne na wpływy temperatury i mogą się rozmnażać nawet w temperaturach ujemnych.

zakażenie grzybicze stopy u dzieci pojawia się po kontakcie z zainfekowaną powierzchnią lub podczas noszenia cudzych butów. Dzieci często biegają boso po basenie, kąpieli, siłowni, czyli w miejscach, w których powstają idealne warunki do zachowania i rozprzestrzeniania się infekcji grzybiczej, która uwielbia wilgotne środowisko i tłumy. W domu lub w przedszkolu dziecko może nosić kapcie innych ludzi, a patogenne mikroorganizmy łatwo penetrują skórę przez mikroskopijne pęknięcia i otarcia podeszew stóp. W niektórych przypadkach grzybice stóp wynikają z noszenia ciasnych i niewygodnych butów, w których stopy pocą się i ranią..

dziecko zostaje zarażone grzybiczym zakażeniem paznokci od chorego, jeśli ktoś w rodzinie jest chory na tę formę grzybicy lub zachoruje na zespół dziecięcy. Możliwe zakażenie w miejscach publicznych (w basenie, pod prysznicem, w saunie). Grzybica paznokci może rozwinąć się w wyniku używania rzeczy innych ludzi (rajstop, skarpet) lub butów.

Objawy infekcji grzybiczych

Objawy choroby zależą od rodzaju infekcji grzybiczej, lokalizacji i nasilenia zmiany..

  • zakażenie grzybicze stopy. W przypadku infekcji grzybiczych nóg infekcja grzybicza może znajdować się między palcami stóp lub rozprzestrzeniać się po całej stopie. W tym samym czasie w dotkniętych obszarach powstają pęcherzyki, erozja i rany, odnotowuje się wzmocnione złuszczanie. Skóra w dotkniętym obszarze staje się sucha, zaczerwienia się, swędzi i swędzi, z czasem tworzą się bolesne pęknięcia. Dziecko skarży się na pieczenie w stopie i ból podczas chodzenia.
  • zakażenie grzybicze paznokci lub grzybica paznokci u dzieci jest niebezpieczny, ponieważ na początkowym etapie przebiega niepostrzeżenie, a widoczne objawy pojawiają się zbyt późno, gdy płytka paznokcia jest już znacznie zmodyfikowana. Na początkowym etapie zmienia się kolor płytek paznokciowych, zmieniają kolor na żółty lub szary, w zaawansowanych przypadkach zmieniają kolor na czarny. Opuszki palców mogą stać się czerwone i puchnąć, podłużne paski pojawiają się na paznokciach z czasem, zaczynają się deformować i kruszyć. Wraz z dalszym postępem choroby płytka paznokcia pogrubia i złuszcza się. Nieleczona infekcja grzybicza może «jeść» gwóźdź jest pełny. Infekcja może rozprzestrzeniać się na pozostałe paznokcie i wpływać na skórę w pobliżu zainfekowanych obszarów.
  • Kiedy dziecko jest zarażone grzybicą, na skórze głowy tworzą się ogniska infekcji, wypadają włosy w tych miejscach. Skóra w ognisku jest zaogniona, pogrubiona i pokryta suchymi łuskami zawierającymi zarodniki grzybów. Włosy w zmianach nie rosną, odrywają się i pozostają tylko małe «spódnice». Dotknięta skóra swędzi i swędzi, dziecko może stale ją czesać, w wyniku czego rozprzestrzenia się infekcja grzybicza, a na głowie pojawiają się nowe ogniska. Bakterie chorobotwórcze mogą dostać się przez grzebienie, które są obarczone dodatkiem wtórnej infekcji, a następnie głowa dziecka zostaje pokryta ropną skórką.

Jeśli grzybica pojawia się na gładkiej skórze, to na początkowym etapie wygląda jak czerwona plama o owalnym kształcie z wyraźnymi granicami. Jego pojawieniu się towarzyszy silne swędzenie, dziecko czesze taką matczyną płytkę nazębną, a wkrótce na innych częściach ciała pojawiają się wysypki. Z czasem plamy stają się pierścieniowe, skóra staje się sucha i zaczyna się łuszczyć. Wewnątrz plama staje się blada, a na krawędziach pojawiają się małe czerwone guzki przypominające koronę.

  • Pityriasis versicolor u dziecka wywoływane są grzyby innego gatunku, które w przeciwieństwie do czynnika wywołującego grzybicę są mniej zakaźne. Na skórze pojawiają się nieregularne czerwono-żółte plamki, które po zeskrobaniu tworzą małe łuszczenia łupieżu. Swędzenie praktycznie nie występuje. Nieregularne plamy o wyraźnie określonych krawędziach mogą się łączyć, tworząc rozległe zmiany.
  • Zakażenia kandydozy częściej diagnozowane u noworodka. Zakażenie występuje podczas przejścia przez kanał rodny matki z kandydozą pochwy (pleśniawki). Dziecko ma białawe zsiadłe złogi na błonie śluzowej jamy ustnej i gardła, pod nimi znajdują się krwawiące ogniska uszkodzenia. Pojawieniu się płytki nazębnej towarzyszy ból i trudności w połykaniu. Dziecko staje się nastrojowe, drażliwe, często płacze, nie chce jeść. Oprócz jamy ustnej kandydoza często wpływa na laryngologię – narządy, krtań, skórę, paznokcie. Drozd może wpływać na narządy płciowe dziecka. U dziewcząt pojawiają się wszystkie objawy kandydalnego zapalenia sromu i pochwy, a mianowicie swędzenie, pieczenie i pojawienie się białego zsiadłego wydzieliny z pochwy. Dzieci mają przypadki rozwoju uogólnionej kandydozy z uszkodzeniem narządów wewnętrznych (jelit, przełyku, pęcherza, oskrzeli, płuc). Kandydozie układowej u dzieci towarzyszą bardzo poważne objawy: zapalenie opon mózgowych, zapalenie błony śluzowej serca (zapalenie wsierdzia), gorączka, ostra niewydolność nerek.

Aby zrozumieć, jak leczyć infekcję grzybiczą u dzieci, konieczne jest dokładne określenie jej różnorodności i, na podstawie dokładnego badania, wybór najlepszych metod leczenia.

Diagnostyka

Rozpoznanie infekcji grzybiczej rozpoczyna się od wywiadu lekarskiego, badania wzrokowego i identyfikacji charakterystycznych objawów. Aby wyjaśnić diagnozę, skrawki tkanek z miejsca uszkodzenia są badane pod mikroskopem lub płytką, która pojawia się na błonach śluzowych z kandydozą. W tym celu dziecko jest badane przez rozmaz z jamy ustnej. Dodatkowo można zastosować metodę PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) w celu ustalenia genów patogenów lub użyć specjalnych pożywek, na których hodowane są kultury grzybów..

Aby zdiagnozować ciężkie zakażenia ogólnoustrojowe, stosuje się ultradźwięki, tomografię komputerową, prześwietlenie lub metodę serologiczną. Jako dodatkowe metody badania można przepisać badania krwi i kału.

Jeśli podejrzewasz, że dziecko zostało zarażone grzybicą, należy natychmiast skontaktować się z miejscowym pediatrą lub dermatologiem dziecięcym. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym szybciej poradzisz sobie z chorobą. W zależności od obrazu klinicznego i nasilenia objawów lekarz wyśle ​​Cię do szpitala na leczenie lub zaleci przebieg leczenia w domu. Nie możesz kupować narkotyków na własną rękę i nie można ich leczyć, może to poważnie zaszkodzić dziecku i wywołać rozwój poważnych komplikacji.

Metody leczenia

Jak leczyć infekcje grzybicze u dzieci? Możesz poradzić sobie z infekcją tylko przy pomocy wykwalifikowanych specjalistów, którzy wybiorą optymalny schemat leczenia, biorąc pod uwagę możliwe przeciwwskazania i nasilenie objawów. Głównym celem środków terapeutycznych jest zniszczenie infekcji grzybiczych w ciele. W tym celu lekarz wybierze leki ogólnoustrojowe (tabletki, zastrzyki) lub leki lokalne (maści, kremy, roztwory).

W ciężkich przypadkach, gdy dotknięte są narządy wewnętrzne, przeprowadzana jest terapia detoksykacyjna mająca na celu oczyszczenie organizmu z toksyn i produktów odpadowych z zakażenia grzybiczego. Dziecko zostanie przepisane dożylnej infuzji roztworów soli i sorbentów. Bardzo ważnym punktem w terapii jest zastosowanie immunomodulatorów, które zwiększają odporność oraz zapobiegają rozprzestrzenianiu się i postępowi zakażenia grzybiczego.

Grzybica skóry i paznokci (grzybica paznokci) u dziecka jest leczona kompleksowo, przy użyciu lokalnych i ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych. Do leczenia dotkniętej skóry najczęstszymi produktami farmaceutycznymi są maści, żele, kremy, płyny, spraye. Lekarz może przepisać następujące leki:

Wszystkie te fundusze są przeznaczone do użytku zewnętrznego, są nakładane na dotkniętą skórę i paznokcie 2-3 razy dziennie. Średnio przebieg leczenia trwa od 2 do 6 tygodni. Lekarze zalecają ukończenie terapii i kontynuowanie leczenia przez pewien czas po ustąpieniu widocznych objawów infekcji grzybiczej. Pomoże to zapobiec nawrotowi..

Zainfekowane obszary zakażenia grzybami stóp, paznokci, ciała dziecka należy codziennie leczyć roztworami antyseptycznymi (nadmanganian potasu, kwas borowy, żel grzybowy). Szczególnie konieczne jest staranne leczenie skóry w obszarze międzypalcowym i w okolicach paznokci. Jeśli to konieczne, gdy infekcja staje się ciężka i przedłużająca się, lekarz może przepisać leki przeciwgrzybicze w tabletkach (gryzeofulwina, terbinafina).

Terbinafina do podawania doustnego jest przepisywana dzieciom w wieku od 2 lat. Schemat i dawkę wybiera lekarz prowadzący zgodnie z wiekiem i masą ciała dziecka. Zwykle lek przyjmuje się przez 10 dni, a następnie zrób dziesięciodniową przerwę. Standardowy przebieg leczenia wynosi 4-8 tygodni.

W leczeniu skóry stóp i paznokci dotkniętych infekcją grzybiczą lekarz może zalecić Amorolfin, który jest produkowany w postaci kremu lub lakieru do paznokci. Ten lek tłumi i niszczy patogenne grzyby, eliminuje nieprzyjemny zapach, który pojawia się przy grzybicy stóp i paznokci. Substancja czynna leku nie jest wchłaniana do krwiobiegu i nie wpływa niekorzystnie na organizm..

W walce z grzybicami u dzieci lek Diflucan wykazał się dobrze. Jest to jeden z najbezpieczniejszych i najskuteczniejszych środków przeciwgrzybiczych. Dostępny w postaci roztworów do podawania dożylnego, zawiesiny o smaku pomarańczowym i kapsułek żelatynowych.

Podczas leczenia grzybicy lub łupieżu zaleca się zewnętrzne leczenie maściami (klotrimazol, mikonazol, maści zawierające kwas salicylowy, smołę, cynk, olej naftalenowy). Do podawania doustnego stosuje się gryzeofulwinę. Aby wyeliminować silne swędzenie, stosuje się leki przeciwhistaminowe (Suprastin, Loratadin, Tsetrin, Zirtek). W ciężkich przypadkach lekarz może przepisać kortykosteroidy – leki zawierające hormony steroidowe. Szybko radzą sobie z nieprzyjemnymi objawami, ale używają ich na krótkich kursach (5-7 dni) z powodu wielu przeciwwskazań i skutków ubocznych. Ponadto dziecku przepisuje się immunostymulatory w celu wzmocnienia odporności, kompleksów multiwitaminowych i różnych fizjoterapii (magnetoterapia, elektroforeza, darszwalizacja).

zakażenie grzybicze Candida u dzieci leczone lekami przeciwgrzybiczymi w tabletkach (klotrimazol). Aby wyeliminować białe złogi w jamie ustnej, błonę śluzową traktuje się roztworem sody (weź 100 łyżeczek wody na 100 ml wody) lub przepłukuje się roztworem zawierającym nystatynę. W przypadku dysbiozy jelit spowodowanej infekcją grzybiczą zaleca się stosowanie leków zawierających żywe kultury pożytecznych bakterii.

W przypadku kandydozy skóry stosuje się kompleksowe leczenie lekami przeciwgrzybiczymi i kremami kortykosteroidowymi w celu wyeliminowania objawów zewnętrznych. W przypadku pleśniawki przepisuje się maści i czopki dopochwowe (Monistat, Micelex).

Leczenie zakażeń grzybiczych u dzieci środkami ludowymi

Tradycyjne leki można łączyć z tradycyjną medycyną. Istnieje wiele przepisów, które można stosować w domu, ale przed leczeniem dziecka «środki babci» Konieczne jest uzyskanie konsultacji i zgody lekarza prowadzącego.

  • Leczenie sodą. Soda oczyszczona to tanie i niedrogie narzędzie dostępne w każdym domu. Może być stosowany w celu wyeliminowania swędzenia i pieczenia z grzybiczą infekcją stopy. Aby to zrobić, łyżkę sody rozcieńcza się niewielką ilością wody do gęstej pasty. Następnie tę mieszaninę nakłada się na stopy dziecka, szczególnie traktując skórę między palcami. Pozostaw na 10 minut do całkowitego wyschnięcia, następnie spłucz ciepłą wodą i wytrzyj nogi do sucha. Następnie skórę należy traktować proszkiem dla dzieci lub skrobią kukurydzianą.
  • Grzybicę stóp można kontrolować za pomocą octu winnego. Aby to zrobić, nogi dziecka są myte, wycierane i zakładane na nie skarpetki nasączone octem. Dodatkowo nogi można zawinąć w ciepłą pieluchę i położyć dziecko do łóżka. Rano skarpetki są usuwane, stopy są myte ciepłą wodą.
  • Infekcje grzybicze nóg można leczyć za pomocą kąpieli stóp. Do tych celów zaleca się dodać wywar do mleka. Aby przygotować wywar, 300 g materiału roślinnego wlewa się do szklanki wrzącej wody i trzyma w łaźni wodnej przez około 30 minut. Następnie bulion jest filtrowany i dodawany do kąpieli.
  • Kąpiele solne dają dobry efekt. Aby to zrobić, 200 g zwykłej soli kuchennej rozpuszcza się w 1 litrze wody i roztwór doprowadza się do wrzenia. Następnie wlewa się go do wanny, schładza do dopuszczalnej temperatury, a stopy szybują do dziecka.
Zapobieganie infekcjom grzybiczym

Następujące środki pomogą zapobiec występowaniu grzybic u dzieci:

  • Artykuły higieny osobistej dla dziecka (szczoteczka do zębów, myjka, ręcznik) muszą być ściśle indywidualne.
  • Ze szczególną ostrożnością musisz podchodzić do przestrzegania norm sanitarnych i higienicznych podczas opieki nad dzieckiem. Konieczne jest ciągłe dezynfekowanie i obsługa sutków, zabawek, wszelkich przedmiotów, które dziecko może wciągnąć do buzi.
  • Starszym dzieciom nie wolno chodzić boso w miejscach publicznych (kąpiel, basen, prysznice), podczas wizyty dziecko powinno nosić gumowe kapcie lub tabliczki. Upewnij się, że dziecko nie nosi butów innych osób.
  • Na ulicy nie pozwól, aby Twoje dziecko dotykało bezdomnych kotów i psów, które mogą być pozbawione przez handlarzy.
  • Ubrania dla dziecka powinny być oddychające, wykonane z naturalnych tkanin. Syntetyki mogą powodować zwiększone pocenie się, a wilgotne środowisko jest idealne do rozwoju infekcji grzybiczych..
  • Buty powinny być wygodne, luźne i higroskopijne, wykonane z naturalnych materiałów..
  • Aby zapobiec grzybicy, podeszwy i wnętrze buta należy traktować roztworami dezynfekującymi..
  • Aby dbać o stopy i paznokcie dziecka, zdobądź osobne narzędzie (nożyczki, pilniki do paznokci) i używaj go ściśle indywidualnie.

Przestrzeganie tych prostych zaleceń zapobiegnie infekcji grzybiczej i ochroni dziecko przed nieprzyjemną infekcją..

Dodaj komentarz