Różne rodzaje zakażeń grzybiczych paznokci na nogach i rękach oraz ich leczenie

przez | 2020-01-14

Spis treści:

Choroby grzybicze paznokci (zwane grzybicą paznokci) to grupa różnych infekcji, które bez braku odpowiedniego leczenia postępują powoli, ale systematycznie. Pomimo faktu, że ich obecność nie prowadzi do znacznego obniżenia jakości życia pacjenta, powodują pewien dyskomfort. Ponadto dotknięta płytka paznokcia, szczególnie na rękach, jest znaczną wadą kosmetyczną, która może wpływać na stosunek otaczających ludzi do pacjenta i jego własnej wartości.

Lekarze rozróżniają kilka odmian grzybiczych paznokci paznokci i nóg, w zależności od rodzaju mikroorganizmu i stopnia zakażenia paznokcia. Należy je wziąć pod uwagę, ponieważ różne formy różnią się wyglądem i taktyką leczenia. Biorąc pod uwagę charakterystyczne objawy, możliwe jest zdiagnozowanie choroby w odpowiednim czasie i przystąpienie do leczenia.

Rodzaje mikroorganizmów grzybowych

Obecnie większość infekcji płytek paznokciowych (prawie 87%) jest wywoływana przez Dermatophytes, rodzaj mikroskopijnych organizmów grzybowych.. Inne patogeny grzybicy paznokci obejmują:

  • Drożdżowe formy rodzaju Candida – te mikroorganizmy wolą osiedlać się na płytkach paznokciowych dłoni niż stóp. Na obrazie klinicznym tego rodzaju infekcji nie ma innych cech..
  • Pleśnie (Aspergillus, Fusaria itp.) Są najrzadszą formą występującą u 5-7% pacjentów. Należy jednak pamiętać o infekcji grzybiczej paznokci. Przy przedłużonym przebiegu tej choroby może dołączyć do niej inna infekcja, w tym dermatofity. Zjawisko to można zaobserwować u co 5 pacjenta z grzybicą paznokci pleśni..

Niemożliwe jest określenie czynnika sprawczego grzybicy paznokci poprzez zewnętrzne objawy. Aby je rozróżnić, należy przeprowadzić diagnostykę mikrobiologiczną (zaszczepienie infekcji grzybiczej, a następnie badanie pod mikroskopem).

W praktyce metoda ta jest rzadko stosowana ze względu na wysoki koszt i długie oczekiwanie na wyniki. Rodzaj zakażenia grzybiczego nie wpływa znacząco na początkową taktykę leczenia – ważne jest, aby wziąć to pod uwagę w przypadku nieskutecznej terapii lub w zaawansowanych stadiach zakażenia.

Stopień uszkodzenia paznokcia

Lekarz przede wszystkim zwraca uwagę na ten niuans. To rodzaj choroby, w zależności od stopnia uszkodzenia płytki paznokcia, determinuje pierwszą linię leczenia. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi dotyczącymi zakażeń grzybiczych paznokci rozróżnia się cztery formy grzybicy paznokci:

  1. Dystalny podpaznokciowy – infekcja końcowej części paznokcia, w której stopniowo się rozdziela. Występuje 5 razy częściej na stopach niż na rękach;
  2. Bliższy podpaznokciowy – obecność tej formy, okazja do zastanowienia się nad stanem twojej odporności. Występuje głównie u osób z osłabioną obroną organizmu przed infekcjami (HIV-pozytywnych; pacjenci z cukrzycą, wszelkimi procesami onkologicznymi, gruźlicą). W tej formie infekcja zaczyna się od części paznokcia, która jest bliższa śródstopia (część proksymalna);
  3. Powierzchniowa biel – jest niezwykle rzadka i jest z reguły spowodowana przez kilka mikroorganizmów (dermatofity i infekcje grzybicze). Przejawia się to zmianą koloru paznokcia i zniszczeniem jego części powierzchniowej (po pewnym czasie zaczyna się kruszyć, często bez rozwarstwiania się paznokcia);
  4. Dystroficzna suma – zaawansowany etap jednej z powyższych form, w którym cały gwóźdź jest niszczony.

Kiedy pojawią się pierwsze oznaki choroby, zaleca się skonsultowanie się z lekarzem w najbliższej przyszłości. Infekcje grzybicze postępują powoli, ale ostatecznie ich aktywność doprowadzi do całkowitego zniszczenia całkowitej zmiany zwyrodnieniowej paznokci na dłoniach lub stopach. Aby zapobiec ich negatywnym skutkom, należy w odpowiednim czasie zastosować leczenie grzybicy paznokci

Leczenie różnych postaci grzybicy paznokci

Zakażenie grzybicze paznokci (grzybica paznokci) jest przewlekłą chorobą wymagającą długotrwałej terapii. Wynika to z obecności słabego ukrwienia, z powodu którego leki nie mogą wytworzyć wystarczająco wysokiego stężenia do szybkiego zniszczenia mikroorganizmów. Podczas stosowania maści medycznych lub lakierów nie należy oczekiwać efektu wcześniej niż za kilka tygodni (5-6), ponieważ lek powoli wnika w strukturę płytki paznokcia.

Obecnie istnieją trzy sposoby leczenia infekcji grzybiczych:

  1. Lokalnie – gdy lek nakłada się bezpośrednio na dotknięty paznokieć w postaci lakieru, kremu, maści lub roztworu. Ich działanie rozwija się stopniowo, ze względu na wzrost stężenia leku w paznokciu ręki lub nogi;
  2. Ogólne – lek przeciwgrzybiczy przyjmuje się doustnie (doustnie);
  3. Chirurgiczne – lekarz usuwa gwóźdź dotknięty grzybicą paznokci. Należy zauważyć, że ta metoda będzie skuteczna tylko w połączeniu z ogólnym leczeniem. W przeciwnym razie infekcja wystąpi ponownie w tym momencie..

Rozważmy każdy z nich bardziej szczegółowo..

Leczenie miejscowe

Tę metodę można zastosować tylko wtedy, gdy dotknięta zostanie płytka paznokcia ramienia lub stopy nie więcej niż 1/3. W przypadku częstej infekcji miejscowe leczenie jest koniecznie połączone ze stosowaniem środków doustnych. Czas trwania terapii zależy od stanu paznokcia, musi być kontynuowany aż do wzrostu całkowicie zdrowej płytki. Średnio proces ten trwa 6-12 miesięcy. Gwoździe na dłoniach z reguły lepiej reagują na miejscowe leczenie – ich uszkodzone części zostają wyleczone w ciągu sześciu miesięcy.

Lakiery grzybobójcze (grzybobójcze) mają optymalny wpływ na leki miejscowe:

Pomimo wysokiego kosztu (średnio 900-1000 rubli za butelkę) są w stanie skutecznie, w większości przypadków, zniszczyć infekcję. Jako leki alternatywne możesz użyć: Exoderil, Mycoderil, Fungoterbin. Są uwalniane, zarówno w postaci kremu, jak i w postaci roztworu do użytku lokalnego, który należy nałożyć na płytkę paznokcia dłoni lub stopy.

Terapia ogólna

Przede wszystkim musisz wiedzieć – przeciwwskazane jest przyjmowanie tabletek przeciwgrzybiczych w czasie ciąży i chorób wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby, zwłóknienie, lipodystrofia, alkoholowa choroba wątroby itp.). Mogą niekorzystnie wpływać na stan takich pacjentów. W przypadku pozostałych grup pacjentów leczenie ogólne z reguły odbywa się bez wyraźnych skutków ubocznych..

Obecnie najczęściej przepisywany jest jeden z następujących leków:

Średni czas trwania leczenia wynosi 3-4 miesiące.

Leczenie chirurgiczne

Zalecana jest operacyjna metoda leczenia całkowitego uszkodzenia paznokci z grzybicą paznokci i polega na jej całkowitym usunięciu. Interwencja chirurgiczna wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym i trwa średnio 15-20 minut. Aby go przeprowadzić, hospitalizacja pacjenta nie jest wymagana – wykonuje się go w warunkach ambulatoryjnych, po czym pacjent wraca do domu, aby kontynuować terapię ogólną.

Jak już wspomniano, różne rodzaje infekcji grzybiczych paznokci są leczone kilkoma różnymi metodami. Obecnie zaleca się przestrzeganie następujących standardów klinicznych:

Rodzaje grzybicy stopy: zdjęcia i imiona, cechy leczenia każdego rodzaju

W tym artykule rozważamy główne rodzaje infekcji grzybiczych stopy.

Wszystkie zmiany grzybicze nazywane są ogólnym terminem grzybica. Specjaliści dzielą je na dwie główne kategorie – grzybicę paznokci i grzybicę skóry. W pierwszym przypadku mikroorganizmy wnikają pod paznokieć, w drugim wpływa na skórę. Ponadto absolutnie wszystkie rodzaje grzybów stóp są klasyfikowane według czynnika wywołującego chorobę i głównych objawów.

Główne typy

Przede wszystkim rodzaj infekcji grzybiczej, która atakuje nogi, zależy od czynnika sprawczego choroby. Patogenne mikroorganizmy są podzielone na kilka grup: dermatofity, drożdże i pleśń. Są w stanie wywołać takie powszechne zmiany, jak:

  • Grzybica paznokci;
  • Kandydoza
  • Naskórka;
  • Rubrofitiya.

Ta ostatnia jest ogólną nazwą grupy patologii, w których dochodzi do uszkodzenia stopy. Wszystkie choroby są również podzielone na grupy zgodnie z objawami klinicznymi: błona, mokasynopodobne, pęcherzykowe.

Rodzaje grzybicy stopy, zdjęcia i leczenie alternatywnymi metodami, rozważymy poniżej.

Rubrofitiya

Drugą nazwą tej choroby jest rubromykoza. Charakteryzuje się przepełnieniem naczyń krwionośnych, suchością i silnym łuszczeniem. Patologia rozwija się bardzo powoli i prawie niezauważalnie dla osoby, która została zarażona.

Bardzo nieprzyjemne zakażenie grzybicze stopy w postaci pęcherzyków.

Pierwszymi objawami są swędzenie i łuszczenie, które stają się zauważalne już w późnych stadiach choroby. Na tym etapie występuje również uszkodzenie paznokci. Na zewnątrz choroba objawia się pojawieniem się pęcherzy, skorup, płytek, krost, które są zlokalizowane na całej powierzchni podeszwy. Kiedy pojawia się duża liczba płytek i pęcherzyków, osoba zaczyna odczuwać ból podczas chodzenia.

Kluczową rolę odgrywa określenie rodzaju infekcji grzybiczej stopy (na zdjęciu). Przed przepisaniem terapii rubrofitycznej konieczne jest przeprowadzenie mikroskopii i zbadanie obrazu klinicznego. Eliminacja zmian chorobowych odbywa się za pomocą środków złuszczających (keratolitycznych). W przeważającej części są to maści i kremy na bazie kwasu salicylowego. Terapia jest zwykle złożona. Równolegle ze środkami zewnętrznymi, środki przeciwgrzybicze, takie jak «Triderm», «Mykosolon», «Żel grzybowy», «Ketakonazol».

Jeśli choroba ma ciężką postać, powinieneś zacząć brać leki w postaci tabletek. Zmiany w płytkach paznokci są leczone poprzez usunięcie ich z emolientami, takimi jak «Batrafen», «Demikten», «Loceryl», «Exoderyl».

Ten rodzaj grzybiczej infekcji stopy (patrz zdjęcie powyżej) charakteryzuje się wysokim stopniem zakaźności. Wystarczy dotknąć rzeczy, których używa nosiciel infekcji. Prawdopodobieństwo zakażenia wzrasta wiele razy, jeśli dana osoba cierpi na nadmierne pocenie się, osłabiła odporność i jakiekolwiek uszkodzenie stóp.

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest infekcja grzybicza Tr. Mentagrophytesvar. Jest w stanie przenikać do ziarnistych i zrogowaciałych warstw skóry, rozprzestrzeniać się i powodować ciężkie reakcje alergiczne i inne:

  • ból podczas chodzenia, pieczenia i swędzenia;
  • deformacja i zażółcenie paznokci;
  • pojawienie się skórki, łusek, bolesnych pęknięć;
  • działanie żrące na skórę (maceracja);
  • pojawienie się krost, obrzęk;
  • wysypka bąbelków o gęstej skorupie.

Diagnozą tego rodzaju infekcji grzybiczej stopy jest badanie zewnętrznych oznak i obrazu klinicznego. Jeśli czynnik sprawczy patologii nie jest oczywisty, mogą być wymagane badania kliniczne, na przykład badanie skrobania pod mikroskopem.

Ostra rubrofitoterapia obejmuje stosowanie leków opartych na azotanie srebra 0,25%, wapniu 10% i rezorcynie 1%. Jeśli wystąpią reakcje alergiczne, użyj na przykład leków przeciwhistaminowych, «Difenhydramina», «Suprastin» lub «Diazolin». Wybór środka przeciwgrzybiczego zależy całkowicie od przebiegu klinicznego choroby i indywidualnych cech ciała pacjenta.

Jakie są inne rodzaje infekcji grzybiczych stóp?

Kandydoza stóp

Ten typ zakażenia grzybiczego występuje rzadziej u pacjentów niż naskórkowica lub rubromykoza. Patologia występuje pod wpływem infekcji grzybiczej z rodzaju Candida. Takie mikroorganizmy żyją w ciele każdej osoby, jednak zwykle uważa się je za warunkowo patogenne. Oznacza to, że nie stanowią zagrożenia w małych ilościach, ale ich szybkie rozmnażanie może powodować pojawienie się nieprzyjemnych objawów i konsekwencji. Niekontrolowane rozprzestrzenianie się infekcji grzybiczej rozpoczyna się, gdy odporność zmniejsza się podczas hipotermii, od przepracowania lub częstego stresu. Czynniki zewnętrzne obejmują:

  • noszenie, zwłaszcza w lecie, niewygodnych butów;
  • obrażenia ciała lub obrażenia;
  • trwałe macerowanie skóry stóp (złuszczanie skóry w wyniku długotrwałego kontaktu z wodą).

Istnieją dwa rodzaje kandydozy stóp: hiperkeratotyczne i pęcherzykowo-krostkowe. W przypadku pierwszej postaci kandydozy charakterystyczne jest pogrubienie warstwy rogowej naskórka. Na nim zaczynają się pojawiać dość szerokie bruzdy o jasnobrązowym kolorze, które nieustannie łuszczą się. W celu diagnozy przeprowadza się eksfoliację i dalsze badanie cząstek, w których znaleziono grzyby Candida.

Lepko-krostkowa postać kandydozy objawia się przekrwieniem (przelewem naczyń krwionośnych), ciężkim obrzękiem, maceracją. Obszary dotkniętej skóry pokryte są krostami i małymi bąbelkami o płaskim kształcie. Po wygaszeniu procesów zapalnych rozwija się peeling. Umówienie się na terapię jest możliwe dopiero po ustaleniu dokładnej diagnozy. Wybór leków na tego rodzaju grzybicze zakażenie stopy pęcherzami odbywa się indywidualnie. Najczęściej wskazane są leki o działaniu ogólnoustrojowym i lokalnym: «Itrakonazol», «Żel grzybowy».

Grzybica paznokci

Ta choroba jest rodzajem infekcji grzybiczej stopy, charakteryzującej się infekcją grzybiczą paznokcia. Możesz zarazić się w publicznych prysznicach, saunach, łaźniach, basenach. Płatki zawierające patogenny mikroorganizm mogą dość łatwo oddzielić się od płytki paznokcia i mogą pozostać na podłogach, dywanach, pościeli, niemalowanych ławkach. Wysoka wilgotność pozwala im nie tylko przetrwać, ale także sprzyja aktywnej reprodukcji, dlatego ryzyko infekcji znacznie wzrasta.

Na początkowym etapie infekcja wchodzi w naskórek stóp, powodując silne swędzenie. Aby zmniejszyć dyskomfort, osoba zaczyna przeczesywać zainfekowany obszar, ale sytuacja tylko się pogarsza. Obszary skóry dotknięte infekcją grzybiczą pokryte są małymi zadrapaniami i pęknięciami, mikroorganizmy zaczynają się rozprzestrzeniać, przenikają pod płytkę paznokcia, po czym zaczynają się w niekontrolowany sposób rozmnażać.

Ciężkie choroby, takie jak cukrzyca lub HIV, upośledzone krążenie krwi, urazy paznokci znacznie zwiększają ryzyko infekcji.

Grzybica paznokci jest podzielona na 3 typy.

  1. Normotroficzne. W przypadku tego rodzaju grzybicy paznokci obserwuje się zmianę koloru paznokcia z normalnego na żółto-brązowy. Naturalny połysk, kształt paznokcia i jego grubość pozostają niezmienione.
  2. Przerostowy. Następuje ostateczna zmiana koloru paznokcia, jego połysk znika, kształt zmienia się, pogrubia i zaczyna się częściowe zniszczenie.
  3. Onycholityczny. Kolor dotkniętego paznokcia zmienia się na brązowy, staje się cieńszy, zaczyna pękać. Zaczyna się jego stopniowe oddzielanie od łóżka. Na otwartej części łożyska paznokcia można zaobserwować nierówne osady..

Leczenie tego rodzaju infekcji grzybiczych na dłoniach i stopach za pomocą miejscowych leków jest nieskuteczne, ponieważ zarodniki infekcji grzybiczej znajdują się pod paznokciem. Przed rozpoczęciem leczenia paznokieć należy usunąć. Odbywa się to za pomocą leków keratolitycznych, stosuje się również plastry. W niektórych przypadkach istnieje możliwość mechanicznego usunięcia paznokcia: cząstki paznokcia, które wygasły, są odcinane pilnikiem lub szczypcami. Należy pamiętać, że wszystkie użyte instrumenty muszą być sterylne..

Złożone zastosowanie usuwania mechanicznego i łatek keratolitycznych jest najskuteczniejszym sposobem usunięcia chorego paznokcia. Od środków keratolitycznych możesz użyć gotowego zestawu «Mikospor». Zawiera specjalną maść, pilniki do skrobania paznokci, łatkę. Po usunięciu płytki paznokcia należy zacząć przyjmować ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze: «Terbinafina», «Intrakonazol», «Ketokonazol» lub «Gryzeofulwina». Nie wszyscy znają nazwy tych leków..

Na zdjęciu rodzaj infekcji grzybiczej stopy jest dość trudny do ustalenia.

Postać międzypalcowa (intertriginous)

Najczęstszym i nieprzyjemnym typem patologii jest intrygująca postać infekcji grzybiczej. Często pojawia się latem, zaczyna rozwijać między trzecim i czwartym palcem. Z czasem zmiana rozciąga się na obszary między innymi palcami..

Na samym początku pojawia się małe pęknięcie, lejek lub ból w załamaniu, które znajduje się między palcami. Otacza go wysypka pieluszkowa lub łuszcząca się skóra o lekko zielonkawym kolorze. Najczęściej obrażenia stają się mokre, czasami ropa się z nich wyciekają. Wymazany typ infekcji grzybiczej charakteryzuje się ciężkim lub obieraniem mąki, tak jakby mąka znajdowała się na powierzchni palca. Podobne wrażenie występuje z powodu dużej liczby dotkniętych łusek oddzielających się od skóry. Występuje lekki świąd, który nie powoduje poważnego dyskomfortu.

W zaawansowanej postaci choroby obserwuje się rozwarstwienie paznokci, ciężkie zgrubienie, liczne pęknięcia, uszczelnienia rogówki podobne do odcisków, wyraźne zażółcenie.

W bardzo rzadkich przypadkach rozwija się płacząca choroba – wysiękowa infekcja grzybicza. Główną różnicą jest to, że pęcherzyki są wlewane do dotkniętych obszarów – pęcherzyków wypełnionych płynem w środku. Terapia powinna być przeprowadzana kompleksowo. Jako stosowane środki miejscowe «Mycozoral», «Żel grzybowy», «Klotrimazol». Konieczna jest obróbka paznokci «Oflomilom», «Batrafen», «Loceril». Zaawansowana postać choroby polega na stosowaniu ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych: «Terbinafina», «Żel grzybowy», «Żel grzybowy». Przebieg leczenia należy kontynuować, aż infekcja grzybicza całkowicie zniknie..

Łuskowata-hiperkeratotyczna postać

Ten rodzaj infekcji grzybiczej stopy (na zdjęciu poniżej) nie jest zbyt częsty.

Squamosis to proces przenikania grzybów chorobotwórczych do zewnętrznych komórek skóry. Hiperkeratoza to tworzenie warstwy rogowej naskórka, w wyniku czego skóra właściwa jest zagęszczona. W związku z tym grzybica płaskonabłonkowa – hiperkeratotyczna ma na przykład kilka innych nazw, «zakażenie grzybicze mokasynów» i «stopa sportowca».

Grzybica płaskonabłonkowa charakteryzuje się następującymi objawami.

  1. Podeszwa stopy pokryta jest zwartą zrogowaciałą skórą właściwą, co powoduje wrażenie, że mokasyny są noszone na stopie.
  2. Gruboziarnista podeszwa występuje tak często, że zaczyna pokrywać się szerokimi i dość grubymi odciskami..
  3. Na modzele pojawiają się bolesne pęknięcia.
  4. Peeling staje się podobny do mąki, wzór skóry jest widoczny gołym okiem.
  5. Pojawia się nieznośny świąd.
  6. Z czasem paznokcie zaczynają cienkie, łamać się i kruszyć..

Podczas leczenia grzybicy mokasynowej bardzo ważne jest przede wszystkim wyeliminowanie warstwy rogowej skóry. Zrób to za pomocą kąpieli z mydłem i sodą do stóp, okładów na ciało, okładów salicylowych, maści ichtiolowej. Maść salicylową stosuje się w dawce do 10%. Skuteczne kremy na bazie wazeliny, maści zawierające kwas mlekowy. Jeśli nie możesz poradzić sobie z tym zadaniem w domu, powinieneś poszukać pomocy w Centrum Podologii. Za pomocą sprzętu do manicure specjalista dokładnie usunie martwy naskórek.

Późniejsze leczenie rodzaju zakażenia grzybiczego stopy będzie zależeć od rodzaju patogenu. Należy rozpocząć dopiero po postawieniu dokładnej diagnozy. Nie zaleca się leczenia grzybicy mokasynów bez uprzedniego usunięcia warstwy rogowej naskórka – aktywne składniki w składzie leku nie będą w stanie przeniknąć przez nią i dotrzeć do miejsca zakażenia. W rezultacie wszystkie wysiłki zostaną unieważnione..

Zdjęcia rodzajów zakażeń grzybiczych stopy nie mogą w pełni odzwierciedlać wszystkich nieprzyjemnych objawów, których doświadcza dana osoba.

Postać dwuwodna

Pęcherzowa infekcja grzybicza lub, jak to się nazywa, grzybica dyshidratyczna jest najrzadszym rodzajem choroby. Jego główną manifestacją są liczne pęcherzyki połączone w konglomeraty. Pęcherzyki nazywane są pęcherzykami wypełnionymi ropą lub płynem odżywczym. Kiedy zaczyna się mętność cieczy, pęcherzyki pękają, wrzody pozostają na swoim miejscu. Zaczynają się łączyć w jedną linię, tworząc wyraźne blizny na skórze. Wynika to z wysuszenia i łuszczenia warstw skóry..

Około 70% zakażeń pęcherzykowym zakażeniem grzybiczym towarzyszą wysypki alergiczne. Różnorodne bakterie i wirusy zaczynają przenikać wrzody. W rezultacie choroba staje się mieszana, definicja początkowego patogenu staje się trudniejsza. Dlatego należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, gdy tylko pojawią się podstawowe objawy (na zdjęciu): będzie w stanie szybko zidentyfikować i rozpocząć terapię z rodzajem grzybicy stopy.

Co więcej, należy to zrobić natychmiast. Przede wszystkim przed zastosowaniem leków przeciwgrzybiczych należy wyeliminować ostry proces. Lepiej powierzyć to zadanie specjaliście: będzie on mógł delikatnie przebić pęcherzyki, leczyć pozostałe wrzody za pomocą dwóch procent kwasu borowego i rozprowadzać za pomocą błyszczącego zielonego roztworu lub błękitu metylenowego.

Leczenie zaniedbanej choroby obejmuje stosowanie maści kortykosteroidowych. Po wyeliminowaniu procesu zapalnego zaleca się stosowanie lokalnych środków przeciwgrzybiczych. To stłumi czynnik sprawczy choroby..

Nadal rozważamy nazwy i rodzaje grzybów stóp.

Zużyta forma

Grzybica wymazanej postaci jest prawie niezauważalna, jej objawy są minimalne. Należą do nich: łagodne swędzenie, pieczenie, obieranie typu mąki, mikropęknięcia znajdujące się w strefach międzypalcowych. Jeśli nie skonsultujesz się ze specjalistą, gdy pojawią się pierwsze objawy choroby, patologia może przybrać postać grzybicy paznokci, która jest znacznie trudniejsza do wyleczenia. W takim przypadku złuszczony gwóźdź wzrośnie z jednego miesiąca do sześciu.

Przeprowadzają leczenie grzybicy wymazanej postaci lokalnymi preparatami: maściami, kremami, piankami. Pozwalają stworzyć na stopie warstwę, która chroni przed infekcją innymi infekcjami. W ciągu jednego dnia po zastosowaniu takiego leku nie zaleca się mycia stóp..

Tylko w skrajnych przypadkach można zalecić leczenie systemowe. Problem polega na tym, że takie leki są toksyczne i negatywnie wpływają na niektóre narządy wewnętrzne, na przykład wątrobę. W związku z tym, jeśli obserwuje się efekt wykorzystania lokalnych funduszy, lepiej nie brać tabletek.

Leczenie rodzajów zakażeń grzybiczych stopy metodami ludowymi

Zdjęcia patologii przedstawione w dużej liczbie w artykule nie anulują podróży do lekarza.

Wybór leku jest teraz dość prosty. Jednak wielu woli leczyć infekcję grzybiczą środkami ludowymi. Oferujemy kilka sprawdzonych przepisów..

  • Oczyszczanie stóp Nogi ogrzewa się w misce z gorącą wodą, wciera obficie w mydło domowe i traktuje sztywną szczotką do stóp przez pięć minut. Piana jest zmywana. Działania są powtarzane 4-5 razy. Następnie stopy są wycierane do sucha i smarowane kremem.
  • Kąpiele glistnika. 50 g trawy wlewa się 1,5 litra wrzącej wody, ogrzewa na ogniu przez 4-5 minut, chłodzi. W ciepłym bulionie stopy musisz zachować 30 minut. Czas trwania leczenia wynosi 14 dni.
  • Olejek z drzewa herbacianego jest silnym środkiem antyseptycznym. Wcieraj go wielokrotnie w dotknięty obszar.
  • Możesz pozbyć się swędzenia i pęknięć za pomocą kwaśnej śmietany. Smaruje nogi przed pójściem spać. Czas trwania terapii wynosi 1 tydzień.
  • Soda oczyszczona. Eliminuje pieczenie i swędzenie skóry. Proszek miesza się z wodą, aby uzyskać gęstą masę. Nakłada się go na dotknięty obszar, czekając, aż wyschnie, a następnie zmywa się.
  • Nagietek Kwiaty (50 gr.) Wlewa się wrzącą wodą (1: 2), nalega 30 minut, filtruje. Infuzja stóp smarowana w nocy.

Zapobieganie

Najprostsze środki zapobiegawcze znacznie zmniejszą prawdopodobieństwo infekcji. Należy go używać wyłącznie do rzeczy osobistych, paznokcie należy traktować sterylnymi narzędziami. Odwiedzając miejsca publiczne, takie jak kąpiele, sauny, baseny, plaże, powinieneś używać własnych butów. Nawiasem mówiąc, spróbuj wybrać ją tak, aby była wygodna i pozwalała nogom oddychać..

Powinieneś z góry martwić się zapobieganiem, aby później nie musieć radzić sobie z różnego rodzaju infekcjami grzybiczymi stopy. Zdjęcie pokazuje nie wszystkie opcje rozwoju choroby.

Najczęstsze rodzaje infekcji grzybiczych na nogach

Grzybica jest powszechną nazwą wszystkich rodzajów infekcji grzybiczych. Najczęstsze rodzaje infekcji grzybiczych na nogach to grzybica skóry i grzybica paznokci. Pierwszy oznacza uszkodzenie skóry, w drugim przypadku mikroorganizmy wnikają pod paznokieć. Inne klasyfikacje grzybów różnią się czynnikiem sprawczym choroby i głównymi objawami.

Rodzaj infekcji grzybiczej nóg zależy przede wszystkim od patogenu. Patogenne mikroorganizmy dzielą się na kilka rodzajów: pleśń, drożdże, dermatofity. Prowadzą do najczęstszych rodzajów zmian:

  1. rubrofity;
  2. naskórka;
  3. kandydoza stóp;
  4. grzybica paznokci.

Rubrofitiya

Choroba ma drugie imię – rubromykoza. Charakteryzuje się przeludnieniem naczyń krwionośnych, suchością i złuszczaniem. Patologia rozwija się stopniowo i niepostrzeżenie dla nosiciela infekcji.
Pierwsze oznaki swędzenia i pieczenia objawiają się w późniejszych stadiach choroby. Na tym samym etapie dochodzi do uszkodzenia paznokci..
Zewnętrzne objawy choroby: pęcherze, skórki, płytki i krosty pokrywające całą powierzchnię podeszwy. Jeśli jest zbyt wiele pęcherzyków i płytek, osoba odczuwa ból podczas chodzenia.

W leczeniu infekcji grzybiczej stopy kluczową rolę odgrywa rodzaj choroby. Leczenie rubrofitii jest przepisywane po mikroskopii i badaniu obrazu klinicznego..
Ogniska zmiany są eliminowane za pomocą leków keratolitycznych (złuszczających). Należą do nich maści i kremy kwasu salicylowego. Terapię uzupełniają środki przeciwgrzybicze, do których należą: ketokonazol, żel grzybowy, mykosolon, Triderm.

W ciężkich postaciach choroby przepisywane są tabletki w postaci leków. Uszkodzenie gwoździa jest leczone poprzez ich usunięcie za pomocą emolientów: Exoderil, Loceryl, Demikten, Batrafen.

Ten rodzaj grzybicy jest wysoce zaraźliwy. To «podnieść» infekcja grzybicza, wystarczy użyć rzeczy, których dotknął nosiciel infekcji. Jeśli masz nadmierne pocenie się, uszkodzenie stóp lub osłabiony układ odpornościowy, prawdopodobieństwo zachorowania zwiększa się wiele razy.

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest infekcja grzybicza Tr. mentagrophytesvar. Wnika w warstwę rogową naskórka lub ziarnistą warstwę skóry, rozprzestrzenia się i powoduje ciężkie reakcje alergiczne i inne:

  • wysypka bąbelków z gęstą skórką;
  • pojawienie się obrzęku, krost;
  • maceracja (erozja skóry);
  • rozprzestrzenianie się bolesnych pęknięć, łusek, skorup;
  • zażółcenie i deformacja paznokci;
  • silne swędzenie, pieczenie, ból podczas chodzenia.

Podczas diagnozowania choroby lekarz bada obraz kliniczny i objawy zewnętrzne. W przypadku wątpliwości dotyczących patogenu stosuje się badania kliniczne, takie jak badanie mikroskopowe skrobaka.

W ostrej postaci choroby przepisywany jest azotan srebra 0,25%, rezorcyna 1% i wapń 10%. Reakcje alergiczne są eliminowane przez leki przeciwhistaminowe: diazolin, suprastin, difenhydramina.

Kandydoza stóp

Ten typ infekcji grzybiczej jest o rząd wielkości mniej powszechny niż rubromykoza lub naskórka. Patologia spowodowana infekcjami grzybiczymi z rodzaju Candida.

Mikroorganizmy tego typu są obecne w ciele każdej osoby, ale są uważane za warunkowo patogenne. Oznacza to, że w małych ilościach nie stanowią zagrożenia, ale po rozmnażaniu powodują nieprzyjemne objawy i konsekwencje dla organizmu. Ta ostatnia występuje pod wpływem czynników prowadzących do obniżenia odporności: hipotermii, częstego stresu, przepracowania itp..

Czynniki zewnętrzne obejmują:

  1. częste macerowanie skóry (oddzielanie warstw skóry od siebie przy przedłużonym kontakcie z wodą);
  2. obrażenia odniesione w domu lub w pracy;
  3. noszenie niewygodnych butów, szczególnie w lecie (w gorącym klimacie).

Kandydoza stóp jest pęcherzykowo-krostkowa lub hiperkeratotyczna. W pierwszym przypadku choroba objawia się przekrwieniem (przelewem naczyń krwionośnych), maceracją i ciężkim obrzękiem. Skóra w dotkniętym obszarze jest pokryta krostami i małymi płaskimi pęcherzykami. Gdy tylko procesy zapalne umrą, pojawia się łuszczenie.

Hiperkeratotyczna postać kandydozy charakteryzuje się pogrubieniem warstwy rogowej naskórka skóry właściwej. Na nim pojawiają się szerokie łuszczące się bruzdy o brązowawym kolorze. Rozpoznanie takiej choroby przeprowadza się złuszczaniem – grzyby z rodzaju Candida są wykrywane w oddzielnych skalach.

Leczenie jest przepisywane przez lekarza po dokładnej diagnozie. Leki są przepisywane indywidualnie. Z reguły są to leki ogólnoustrojowe i lokalne: Fungonis Gel, Itraconazole.

Grzybica paznokci

Patologia, w której występuje uszkodzenie grzybicze płytki paznokcia. Zakażenie jest możliwe w publicznych basenach, saunach, prysznicach. Patologia jest nie mniej zakaźna niż grzybica skóry.
Płatki z mikroorganizmami można łatwo oddzielić od paznokci, spaść na dywany, podłogi, pościel i niemalowane ławki. W warunkach wysokiej wilgotności nie tylko przeżywają, ale aktywnie się rozmnażają, co zwiększa ryzyko infekcji.

Początkowo infekcja dotyka skóry stóp, powodując silne swędzenie. Osoba zaczyna czesać dotknięty obszar w nadziei na złagodzenie dyskomfortu, ale tylko pogarsza sytuację..

Skóra dotknięta infekcją grzybiczą jest pokryta małymi pęknięciami, zadrapaniami, a mikroorganizmy rozprzestrzeniają się i wnikają pod paznokieć, gdzie aktywnie się rozmnażają.

Ryzyko zachorowania wzrasta z powodu obrażeń paznokci, słabego ukrwienia i poważnych chorób (HIV, cukrzyca).

Grzybica paznokci jest podzielona na 3 typy:

  • Normotroficzne. Kolor paznokcia zmienia się z normalnego na żółtawy brąz. Grubość, kształt i naturalny połysk pozostają takie same.
  • Przerostowy. Płytka paznokcia w końcu zmienia kolor. Połysk znika, kształt paznokcia staje się nieregularny, następuje pogrubienie, częściowe zniszczenie. Przy tego rodzaju grzybicy paznokci poruszanie się staje się bardzo bolesne, szczególnie w niewygodnych butach.
  • Onycholityczny. Dotknięty paznokieć staje się brązowy, przerzedzony i stopniowo zaczyna się oddzielać od łóżka. Otwarta część łożyska paznokcia jest pokryta nierównymi warstwami.

Leczenie miejscowymi środkami przeciwgrzybiczymi przeciw grzybicy paznokci jest nieskuteczne, ponieważ zarodniki grzybów są ukryte pod paznokciem. Przed rozpoczęciem leczenia należy go usunąć. Odbywa się to za pomocą leków keratolitycznych i plastrów..

W niektórych przypadkach można usunąć uszkodzony paznokieć mechanicznie – martwe części paznokcia są odcinane szczypcami lub pilnikiem do paznokci. Należy pamiętać, że instrumenty muszą być sterylne..

Połączenie płatków keratolitycznych i mechanicznego usuwania jest najskuteczniejszym sposobem na pozbycie się chorej płytki paznokcia. Jako środek keratolityczny odpowiedni jest gotowy zestaw Mycospore, który zawiera specjalną maść, łatkę i pilniki do skrobania. Po usunięciu paznokcia zaleca się stosowanie ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych: gryzeofulwina, ketokonazol, itrakonazol, terbinafina.

Intertriginous (interdigital) form

Jeden z najczęstszych i najbardziej nieprzyjemnych rodzajów tej patologii. Często występuje w ciepłym sezonie, zaczyna się od przerwy między 3 a 4 palcami. Później infekcja wykracza poza ten obszar i wpływa na pozostałe strefy międzypalcowe.

Szczelina, ból lub lejek występuje w zagnieceniu między palcami, otoczona łuszczącą się zielonkawą skórą lub wysypką pieluszkową. Uszkodzenie jest mokre, w niektórych przypadkach uwalniana jest z niego ropna zawartość.

Przy usuniętym typie infekcji grzybowej obieranie staje się wyraźne jak mąka, powierzchnia palca jest jakby posypana mąką. To wrażenie powstaje z powodu wielu dotkniętych łusków, które oddzieliły się od skóry. Swędzenie jest obecne, ale nie powoduje poważnego dyskomfortu.

Zaawansowana postać choroby charakteryzuje się:

  1. wyraźne zażółcenie;
  2. napalona foka przypominająca odciski;
  3. silne zgrubienie, liczne pęknięcia;
  4. rozwarstwienie paznokci.

W rzadszych przypadkach (około 8% pacjentów) rozwija się «mokry» rodzaj choroby – wysiękowe zakażenie grzybicze. Różni się w wysypkach pęcherzyków – pęcherzyków wypełnionych płynem.

Leczenie skojarzone obejmuje leki miejscowe: klotrimazol, żel grzybowy, mykozoral. Paznokcie są przetwarzane przez Loceril, Batrafen, Oflomil. W zaawansowanych przypadkach przepisywane są leki ogólnoustrojowe: Fungonis Gel, Fungonis Gel, Terbinafina. Leki są przyjmowane, aż infekcja grzybicza zniknie całkowicie..

Płaski – postać hiperkeratotyczna

Łupica to przenikanie patogennych mikroorganizmów do zewnętrznych komórek skóry. Hiperkeratoza jest pieczęcią skóry właściwej ze względu na tworzenie się warstwy rogowej naskórka. Z tego powodu grzybica płaskonabłonkowa ma 2 kolejne nazwy: «stopa sportowca» i «zakażenie grzybicze mokasynów».

W przypadku grzybicy płaskonabłonkowej-hiperkeratotycznej obserwuje się następujące objawy:

  • podeszwa stopy pokryta jest grubą keratynową warstwą skóry, przez co wydaje się, że mokasyny są noszone na nodze;
  • podeszwa jest tak gruba, że ​​pokrywa się grubymi i szerokimi odciskami;
  • odciski pokryte są bolesnymi pęknięciami;
  • wzór na skórze jest widoczny gołym okiem, a łuszczenie staje się podobne do mąki;
  • swędzenie staje się prawie nie do zniesienia;
  • paznokcie stają się cieńsze, łamią się, kruszą z czasem.

Podczas leczenia grzybicy mokasynowej ważne jest, aby najpierw pozbyć się warstwy rogowej naskórka. Odbywa się to za pomocą kąpieli mydlanych i sodowych, maści ichtiolowej, okładów salicylowych, okładów. W tym celu stosuje się maść salicylową (do 10%), kremy z wazeliną lub maści z kwasem mlekowym.

Jeśli nie możesz poradzić sobie z tym zadaniem w domu, skontaktuj się z centrum podologii. Za pomocą pedicure sprzętowego eksperci delikatnie usuwają zrogowaciałą skórę właściwą.

Dalsze leczenie zależy od patogenu i jest przepisywane po dokładnej diagnozie. Nie zaleca się tego robić bez usuwania martwej skóry – składniki leku nie będą w stanie dotrzeć do zmiany, co zniweczy wszelkie wysiłki w leczeniu grzybicy.

Postać dwuwodna

Innym sposobem, pęcherzykowa infekcja grzybicza jest najrzadszym typem choroby. Głównym objawem są liczne pęcherzyki, które łączą się w konglomeraty. Są to bąbelki wypełnione płynem lub ropą..
Kiedy ich płyn zaczyna chmurnieć, pęcherzyki pękają, pozostawiając za sobą wrzody. Te ostatnie łączą się w jedną linię i tworzą wyraźne blizny na skórze. Wynika to z faktu, że skóra wysycha i złuszcza się..
W 70% przypadków osoby z pęcherzykowym zakażeniem grzybiczym mają wysypki alergiczne. Różne wirusy i bakterie przenikają wrzody, w wyniku czego choroba ulega mieszaniu i znacznie trudniej jest ustalić początkowy patogen. Z tego powodu lekarz powinien być odwiedzany przy pierwszych objawach choroby..

Leczenie należy rozpocząć natychmiast. Przed leczeniem stóp lekami przeciwgrzybiczymi musisz usunąć ostry proces. Lepiej powierzyć to zadanie specjaliście: lekarz ostrożnie przebije pęcherzyki, pozostałe owrzodzenia potraktuje kwasem borowym (2%) i posmaruje go błękitem metylenowym lub jaskrawym zielonym roztworem.

Kiedy choroba jest zaniedbana, przepisywane są maści kortykosteroidowe. Po usunięciu procesu zapalnego miejscowe leki przeciwgrzybicze są przepisywane w celu stłumienia czynnika wywołującego chorobę.

Zużyta forma

Ten rodzaj grzybicy jest prawie niezauważalny i charakteryzuje się minimalnymi objawami. Jest to łuszczący się peeling, mikropęknięcia w strefach międzypalcowych, lekkie pieczenie, swędzenie. Jeśli nie skonsultujesz się z lekarzem przy pierwszych oznakach usuniętej infekcji grzybiczej, patologia przybierze inną postać – grzybicę paznokci. Ten rodzaj zmiany jest znacznie trudniejszy do leczenia, a złuszczony paznokieć rośnie od miesiąca do sześciu miesięcy.

Leczenie odbywa się za pomocą lokalnych preparatów: maści, kremów, pianki. Z ich pomocą powstaje warstwa na stopie, która chroni przed infekcją nowymi infekcjami..

Po zastosowaniu miejscowego preparatu zaleca się nie myć stóp przez 24 godziny. Środki nakłada się na skórę raz dziennie..

W skrajnych przypadkach zalecana jest terapia ogólnoustrojowa. Faktem jest, że takie leki są toksyczne i mają negatywny wpływ na narządy wewnętrzne, w szczególności na wątrobę. Jeśli lokalne lekarstwo poradzi sobie ze zmianą, nie musisz brać tabletek.

Aby zapobiec chorobie, postępuj zgodnie z najprostszymi środkami zapobiegawczymi. Używaj tylko rzeczy osobistych, myj paznokcie sterylnymi narzędziami i odwiedzaj miejsca publiczne (prysznice, baseny, plaże) w łupkach. Upewnij się, że buty są wygodne w noszeniu, pozwól stopom oddychać i zawsze utrzymuj czystość.

Dodaj komentarz