Recenzje grzybicy paznokci Diflucan

przez | 2020-01-13

Spis treści:

Diflucan: instrukcje użytkowania, wskazania, dawki

Obecnie Diflucan jest jednym z najskuteczniejszych środków przeciwgrzybiczych. Jest najczęściej przepisywany w leczeniu pleśniawki. Co więcej, jednorazowe zastosowanie leku pozwala wyeliminować objawy choroby. Jednak w każdym przypadku lekarz powinien przepisać ten lek, biorąc pod uwagę obraz kliniczny patologii.

Tabletki Diflucan są częścią nowej klasy triazolowych leków przeciwgrzybiczych. Są uważane za skuteczną metodę zwalczania mikroorganizmów grzybowych o różnej naturze. Substancją czynną leku jest flukonazol, który ma właściwości antybiotyczne. Hamując procesy życiowe grzybów, lek prowadzi do ich śmierci.

Ważne jest, aby pamiętać, że lek nie wpływa na równowagę hormonów. Skuteczność leku przetestowano na różnych modelach patologii grzybiczych. Ten lek jest uważany za najskuteczniejszy w przypadku grzybic oportunistycznych. Należą do nich choroby wywoływane przez Candida spp..

Co pomaga Diflucan?

Instrukcje dotyczące stosowania diflukanu zawierają takie wskazania do stosowania substancji leczniczej:

  1. Kryptokokoza Ta kategoria obejmuje kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, a także infekcje z innej lokalizacji – na przykład płuc lub skóry.
  2. Uogólniona forma kandydozy. Do tej grupy należą rozsiana kandydoza, kandydozaemia i inne rodzaje infekcji inwazyjnych..
  3. Kandydoza błon śluzowych. Ta kategoria obejmuje błony śluzowe gardła, przełyku i jamy ustnej..
  4. Kandydoza narządów płciowych i pochwy. Diflucan z pleśniawką u kobiet stosuje się również w celu zapobiegania chorobom w przypadku więcej niż 3 zaostrzeń rocznie.
  5. Grzybica skóry. Lek stosuje się w zakażeniach grzybiczych stóp, pachwiny, ciała. Wskazania obejmują łupież pstry, infekcje skóry i grzybicę paznokci.
  6. Głębokie endemiczne grzybice.

Instrukcje użytkowania Diflucan, dawkowanie

Diflucan 150 mg w postaci kapsułek należy połykać w całości. Dzienna objętość jest określana w zależności od odmiany zakażenia grzybiczego i kategorii wiekowej. Zwykle terapia jest zalecana przed wynikami badań laboratoryjnych. Jednak określony schemat jest wybierany zgodnie z wynikami badań.

Diflucan z pleśniawki stosuje się 1 raz w objętości 150 mg. Jeśli kobieta cierpi na częste nawroty patologii, lek stosuje się w tej samej dawce raz w miesiącu w celu zapobiegania. Czas użytkowania wynosi od 4 miesięcy do roku – zależy to od cech organizmu. W niektórych przypadkach lekarze przepisują czopki Diflucan.

Jeśli obserwuje się zapalenie balanitis wywoływane przez mikroorganizmy grzybowe Candida, diflucan jest również przepisywany raz na objętość 150 mg. W przypadku innych infekcji kandydujących schemat jest nieco inny. Tak więc pierwszego dnia zaleca się stosowanie 400 mg leku, a następnie objętość zmniejsza się do 200 mg raz dziennie. Jeśli nie można osiągnąć pożądanego efektu, dawkę ponownie zwiększa się do 400 mg.

Funkcje stosowania diflucanu zależą bezpośrednio od rodzaju patologii:

  • Zakażenia kryptokokowe – pierwszego dnia musisz wziąć 400 mg leku, a następnie 200-400 mg jest wymagane.
  • Zakaźne zmiany skórne – zaleca się przyjmowanie 150 mg raz w tygodniu lub codziennie w dawce 50 mg. Terapia trwa 2-4 tygodnie.
  • Pityriasis versicolor – stosuj różne schematy leczenia. Czasami lek jest przepisywany raz w tygodniu w ilości 300 mg. Takie leczenie trwa 14 dni. Zgodnie z drugim schematem lek stosuje się raz dziennie w objętości 50 mg. W tej sytuacji terapia trwa 2-4 tygodnie.
  • Grzybica paznokci – wyznacz 150 mg tygodniowo, aż zdrowy paznokieć pojawi się całkowicie. Na rękach zwykle rośnie 3-6 miesięcy, na stopach – do roku.
  • Kandydoza jamy ustnej i gardła – wyznacz dzienną dawkę na 1-2 tygodnie. Dawkowanie – 50-100 mg na dzień. Zanikowa postać kandydozy jamy ustnej wymaga stosowania diflukanu przez 2 tygodnie. W takim przypadku dawka leku wynosi 50 mg na dzień..

W innych odmianach kandydujących zmian błon śluzowych lek stosuje się w objętości 50-100 mg na dobę. Leczenie powinno trwać 14-30 dni.

Przeciwwskazania Diflucan

Ten lek ma wiele przeciwwskazań. Należą do nich:

  • patologia wątroby;
  • wysoka wrażliwość na składniki;
  • reakcje alergiczne na flukonazol;
  • stosowanie leków wpływających na rytm serca – obejmują one astemizol, cyzapryd;
  • złożone patologie układu sercowo-naczyniowego, którym towarzyszą zaburzenia rytmu;
  • brak równowagi elektrolitowej.

W niektórych przypadkach diflucan wywołuje niepożądane skutki uboczne. Przejawiają się w postaci nudności, zawrotów głowy, bólu brzucha, bólów głowy, wzdęć, biegunki. Niektóre osoby cierpią na obrzęk, zespół konwulsyjny, leukopenię, wykwit lub naruszenie odczuć smakowych. Jeśli pojawią się niepożądane skutki uboczne, lek należy wymienić. Tanie analogi diflukanu – flukonazol, mykoflukan.

Przedawkowanie

Przedawkowanie tego leku pociąga za sobą zwiększenie działań niepożądanych. Jeśli poważnie przekroczysz zalecaną ilość, osoba ma ryzyko złudzeń i halucynacji. W tej sytuacji konieczna jest hospitalizacja. Węgiel aktywowany jest zalecany jako pierwsza pomoc..

W szpitalu ofiarę myje się żołądkiem. Ponieważ wydalanie składnika czynnego odbywa się głównie przez nerki, czasami stosuje się hemodializę w celu wyeliminowania objawów przedawkowania..

Specjalne instrukcje

Leczenie difflukanem jest kontynuowane do momentu pojawienia się remisji klinicznej i hematologicznej. Przedwczesne przerwanie terapii powoduje pojawienie się nawrotów. Aby przyniosła pożądane rezultaty, należy przestrzegać następujących zasad:

  • Dozwolone jest stosowanie leku w przypadku braku wyników laboratoryjnych. Po ich otrzymaniu lekarz musi skorygować leczenie grzybobójcze.
  • Podczas leczenia należy kontrolować pracę nerek i wątroby, a także monitorować morfologię krwi. W przypadku jakichkolwiek naruszeń zaleca się zaprzestanie stosowania leku.
  • Działanie hepatotoksyczne leku jest odwracalne. Objawy uszkodzenia wątroby zwykle ustępują po zakończeniu leczenia.
  • Jeśli wysypka na skórze występuje u pacjentów z immunosupresją, należy je dokładnie zbadać. Wraz z postępem reakcji leczenie zostaje przerwane, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia zespołu Lyella lub Stevensa-Johnsona.
  • Podczas terapii wskaźnik protrombiny należy kontrolować za pomocą kombinacji leku z antykoagulantami kumarynowymi.

Diflucan jest uważany za dość skuteczny lek, który może poradzić sobie z większością infekcji grzybiczych. Aby uzyskać pożądany wynik, bardzo ważne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza i uwzględnienie wszystkich przeciwwskazań.

Traktujemy grzyba „Diflucan”

Diflucan jest silnym lekiem przeciwgrzybiczym wytwarzanym w postaci kapsułek do podawania doustnego. Lek stosuje się w leczeniu wielu zakażeń grzybiczych, które dotykają płytki paznokcia, skóry, narządów wewnętrznych i narządów płciowych. Diflucan praktycznie nie ma przeciwwskazań i często stosuje się go w leczeniu grzybicy u małych dzieci i kobiet w ciąży.

Skład i farmakodynamika

Podstawą leku jest jeden składnik aktywny – flukonazol. Jako składniki pomocnicze Diflucan producent stosuje:

  • laktoza;
  • stearynian wapnia;
  • skrobia kukurydziana;
  • dodecylosiarczan sodu;
  • krzemionka.

Farmakodynamika

Flukonazol ma negatywny wpływ na dużą liczbę odmian patogennej mikroflory. Radzi sobie z grzybami z rodzaju Candida, Microsporum, Trychoptyton, Histoplasma capsulatum itp..

Po wejściu do organizmu główny składnik Diflucanu hamuje aktywność enzymów infekcyjnych, które zależą od cytochromu P450, i hamuje syntezę ergosterolu w błonie komórkowej grzyba. Z powodu niekorzystnego wpływu flukonazolu na komórki grzybic choroba przestaje się namnażać i ostatecznie umiera..

Wskazania do stosowania

Kapsułki Diflucan są stosowane w walce z chorobami, takimi jak:

  • grzyb błon śluzowych;
  • kryptokokoza wszystkich typów;
  • wszystkie formy wewnętrznych zakażeń drożdżakowych;
  • grzybica stóp, płytki paznokcia, skóry;
  • formacje porostów;
  • wszelkiego rodzaju głębokie grzybice.

Leczenie grzybów za pomocą Diflucan

W medycynie nie ma jednego schematu stosowania Diflucanu, który byłby równie odpowiedni do leczenia wszystkich rodzajów infekcji grzybiczych. Przebieg przyjmowania leku dobierany jest w zależności od rodzaju i stadium rozwoju choroby, a także biorąc pod uwagę indywidualne cechy ciała pacjenta.

Grzybica paznokci

Aby wyeliminować grzybicę paznokci, pacjent powinien zażywać jedną kapsułkę Diflucan na tydzień. Leczenie grzybicy trwa aż do całkowitego przywrócenia płytki paznokcia. Zwykle proces ten trwa od 4 do 6 miesięcy..

Skóra grzybowa

Aby pozbyć się grzybicy skórnej, pacjent będzie musiał wypić 1 kapsułkę leku raz w tygodniu. Czas trwania leczenia w tym przypadku wynosi od 14 dni do jednego miesiąca. W leczeniu zaawansowanych grzybic podawanie Diflucanu można wydłużyć do dwóch miesięcy.

Drozd

W leczeniu kandydozy pochwy lekarz przepisuje pacjentowi 1 kapsułkę Diflucanu. Dalsza terapia opiera się na zastosowaniu czopków dopochwowych, których wyboru powinien dokonać specjalista.

Grzybica stóp

Terapia grzybicy stóp polega na stosowaniu miejscowych preparatów i podawaniu kapsułki Diflucan 1 raz w tygodniu. Przebieg leczenia wynosi od 20 dni do jednego miesiąca. Jeśli choroba jest w zaawansowanej postaci, lekarz zwiększa dawkę leku do 3 kapsułek. W takim przypadku terapia może potrwać do 8 tygodni..

Pozbądź się

Aby pozbyć się formacji porostów, pacjent musi przyjmować 2 kapsułki raz na 7 dni. Czas trwania leczenia wynosi dwa tygodnie. W razie potrzeby przebieg przyjmowania leku można przedłużyć o kolejne 7-10 dni.

Przeciwwskazania i działania niepożądane

Diflucan nie ma żadnych poważnych przeciwwskazań, a jedynym zakazem jego stosowania jest indywidualna nietolerancja składników leku. Jednak pomimo bezpieczeństwa leku należy go stosować ostrożnie:

  • w przypadku upośledzenia czynności nerek;
  • w przypadku przewlekłego alkoholizmu;
  • w obecności ostrych chorób wątroby.

Instrukcje dotyczące leku wskazują, że po przedawkowaniu u pacjenta mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

  • naruszenie smaku;
  • nudności, którym towarzyszą wymioty;
  • biegunka
  • Zawroty głowy
  • wysypka skórna;
  • obrzęk twarzy;
  • skurcze.

Ponadto w praktyce medycznej odnotowano przypadki poważnego toksycznego działania flukonazolu na wątrobę, co doprowadziło do śmierci pacjenta.

Interakcje z innymi lekami

Podręcznik do Diflucan mówi, że jest niezgodny z lekami takimi jak:

Nie zaleca się łączenia tego leku z halofantryną, ponieważ flukonazol może wywoływać gwałtowny wzrost stężenia halofantryny w płynie krwi. Połączenie dwóch leków zwiększa ryzyko kardiotoksyczności, co może prowadzić do niewydolności serca i śmierci..

Cena i analogi

Jedno opakowanie Diflucan zawiera 10 opakowań typu blister po 1 kapsułkę (150 mg substancji aktywnej). Kupujący może kupić całe opakowanie lub jeden blister. Cena jednej kapsułki wynosi 430 rubli. Leki bez recepty.

Obecnie flukonazol jest częścią dużej liczby leków przeciwgrzybiczych, więc w aptece można znaleźć ogromny asortyment analogów Diflucanu, z których najbardziej popularne to:

Jeśli z jakiegokolwiek powodu stosowanie Diflucanu jest przeciwwskazane dla pacjenta, można go zastąpić innymi tabletkami o podobnej zasadzie działania:

Wybór leku powinien opierać się na rodzaju infekcji grzybiczej i wrażliwości patogenu na składniki leku. Należy również wziąć pod uwagę zestaw przeciwwskazań i działań niepożądanych, które mogą pojawić się podczas stosowania jednego z proponowanych zamienników Diflucanu..

Referencje od lekarzy i pacjentów

Dermatolog przepisał mi kapsułki Diflucan z grzyba. Kiedy dowiedziałem się, ile kosztuje ten lek w aptece, trochę się przestraszyłem, ponieważ lekarz przepisał mi kurs przyjmowania leku przez okres dłuższy niż trzy tygodnie. Ale dopiero wtedy zdałem sobie sprawę, że konieczne jest picie nie co 24 godziny, ale raz na 7 dni. Wraz z przyjmowaniem kapsułek pracowałem w miejscu lokalizacji bólu z maścią klotrimazolową. Po dwóch tygodniach leczenia objawy choroby zaczęły zanikać, a pod koniec terapii nie było śladu grzyba.

Inna Onoprienko, dermatolog, specjalista chorób zakaźnych.

Diflucan jest skutecznym środkiem przeciwgrzybiczym, który przepisuję pacjentom w celu pozbycia się różnych rodzajów grzybicy. Pomimo braku przeciwwskazań kategorycznie nie zalecam leczenia grzyba tym lekiem bez uprzedniej konsultacji ze specjalistą, ponieważ niekontrolowane przyjmowanie leku może powodować poważne problemy zdrowotne.

Przepisano mi przyjmowanie kapsułek Diflucan na grzyby. Aby przyspieszyć proces usuwania grzybicy paznokci, lekarz zalecił mi przetarcie stopy roztworem nitrofunginy. Objawy choroby zaczęły zanikać po pierwszych 30 dniach leczenia, a po trzech i pół miesiącach paznokieć całkowicie wyzdrowiał i powrócił do normalnego koloru..

Grzybica paznokci – przyczyny, rodzaje, objawy, diagnoza, leczenie i zapobieganie

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Grzybica paznokci jest grzybiczą infekcją płytki paznokcia, która może być spowodowana przez różne rodzaje patogenów grzyby. W przypadku grzybicy paznokci może to dotyczyć jednej lub więcej płytek paznokciowych na rękach, stopach lub jednocześnie na palcach kończyn dolnych i górnych osoby. Jednak obraz kliniczny i cechy przebiegu infekcji są dokładnie takie same, zarówno na płytkach paznokciowych palców, jak i stóp. Oznacza to, że grzybica paznokci paznokci nie różni się od grzybicy stóp.

Istnieją jednak różne opcje przebiegu grzybicy paznokci, które są określone tylko przez rodzaj patogenu, czas trwania procesu patologicznego i rozmiar uszkodzenia płytki paznokcia. Grzybica paznokci u dzieci, dorosłych i osób starszych to dokładnie te same choroby, różniące się tylko stopniem powrotu do zdrowia.

Grzybica paznokci paznokci i stóp – częstotliwość występowania i patogeny infekcji

Według międzynarodowych statystyk grzybica paznokci dotyka 10-20% całkowitej populacji Ziemi, a wśród wszystkich chorób paznokci infekcje grzybicze stanowią co najmniej 1/3. Jednak w ciągu ostatniej dekady liczby te zostały zrewidowane, ponieważ praktykujący dermatolodzy zauważyli wzrost liczby pacjentów szukających pomocy w grzybica paznokcie.

Niestety, dane z obserwacji klinicznych pokazują, że wzrost częstości występowania grzybicy paznokci obserwuje się nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci, z powodu zakażenia w rodzinie. Ponadto prawdopodobieństwo rozwoju infekcji zwiększa się z wiekiem, szczególnie u osób starszych powyżej 65 lat, z powodu obecności chorób przewlekłych, takich jak patologia naczyniowa, otyłość, zwyrodnienie stawów stóp, cukrzyca itp..

Grzybica paznokci może być spowodowana przez następujące rodzaje grzybów chorobotwórczych i warunkowo chorobotwórczych:

  • Dermatophyte Trichophyton rubrum (jest czynnikiem wywołującym zakażenie w 75 – 90% przypadków);
  • Dermatophyte Trichophyton interdigitale (jest czynnikiem sprawczym infekcji w 10–20% przypadków);
  • Trichophytes T. violaceum, T. tonsurans, T. schoenleinii, T. mentagrophytes var. gypseum, T. Verrucosum (są patogenami od 1 – 3% przypadków);
  • Pachwinowy epidermofiton Epidermophyton floccosum;
  • Czynnik sprawczy Microsporia Microsporum canis;
  • Grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida;
  • Formy Aspergillum.

W ostatnich latach wzrosła liczba przypadków grzybicy paznokci wywołanych przez pleśń lub kilka rodzajów grzybów. Zatem najczęstszym jest połączone uszkodzenie płytek paznokciowych z dermatofitami i pleśnią lub drożdżami.

Grzybica paznokci u dzieci

Grzybica paznokci u dzieci nie różni się od tej u dorosłych ani w przebiegu klinicznym, ani w symptomatologii, ani w cechach uszkodzenia płytek paznokciowych stóp lub dłoni, ani w żadnych innych parametrach, które są istotne dla diagnozy i leczenia. Dlatego rozważanie grzybicy paznokci u dzieci jest niewłaściwe, aby przydzielić je w osobnym artykule lub sekcji.

Przyczyny i rozwój grzybicy paznokci

Przyczyną rozwoju grzybicy paznokci, a także innych chorób zakaźnych, jest patogenny mikroorganizm, w tym przypadku grzyb. Infekcja rozwija się po wejściu grzyba w strukturę paznokcia, gdzie zaczyna się namnażać i tworzyć tunele i przejścia.

Zakażenie patogennymi grzybami powodującymi grzybicę paznokci zwykle występuje podczas odwiedzania różnych wspólnych obszarów, w których ludzie stoją lub chodzą boso przez co najmniej jakiś czas, na przykład kąpiele, sauny, baseny, prysznice w dużych przedsiębiorstwach, siłownie itp. . Dość często występuje przenoszenie patogenu na grzybicę paznokci w tej samej rodzinie, gdy używa się tych samych artykułów gospodarstwa domowego, takich jak myjki, kapcie, dywany, kraty, rękawiczki itp..

Zakażenie zwykle występuje w następujący sposób: płatki skóry i paznokci u osób z grzybicą paznokci znikają i spadają na dywaniki, pościel, myjki, powierzchnie do kąpieli, dywany, ręczniki i inne przedmioty. Te łuski zawierają zarodniki i grzybnię grzybów, które mogą przetrwać przez lata. Gdy inna osoba nadepnie lub dotknie przedmiotu gospodarstwa domowego, na którym znajdują się takie łuski, przykleja się do jego skóry, grzyb aktywuje się i przechodzi na paznokcie. Drewniane przedmioty są szczególnie niebezpieczne pod względem infekcji, ponieważ łuski z grzybami są prawie niemożliwe do umycia i usunięcia z porów drzewa. Najczęściej występuje najpierw infekcja grzybów paznokci stóp, a sam osoba już przenosi je na płytki paznokciowe dłoni.

Następujące czynniki przyczyniają się do zakażenia grzybicą paznokci:

  • Płaskie stopy;
  • Urazy paznokci;
  • Różne naruszenia integralności skóry stóp i dłoni (skaleczenia, zadrapania, otarcia itp.);
  • Żylaki nóg;
  • Dystonia wegetatywna;
  • Stany niedoboru odporności;
  • Noszenie butów, które tworzą efekt łaźni parowej;
  • Ciasne, niewygodne buty;
  • Zmniejszone lub zwiększone pocenie się stóp;
  • Nieprzestrzeganie zasad higieny;
  • Cukrzyca;
  • Choroba krwi
  • Długotrwałe stosowanie antybiotyków, glukokortykoidów i cytostatyków.

W obecności czynników predysponujących zakażenie grzybicą paznokci występuje szybciej i łatwiej niż u osób, które ich nie mają..

Grzybica paznokci zwykle nie rozwija się natychmiast, ale po infekcji skóry stóp. Przed pojawieniem się charakterystycznej zmiany na paznokciu osoby zwykle martwią się łuszczenie, pękanie, maceracja i pęcherze na skórze w okolicy fałdów międzypalcowych, podeszwy lub dłoni. Często temu uszkodzeniu skóry towarzyszy swędzenie. I dopiero po pewnym czasie od grzybów dotkniętych skórą dłoni lub stóp dochodzi do paznokci. W rzadkich przypadkach izolowana jest grzybica paznokci, gdy grzyb wnika bezpośrednio w płytkę paznokcia spod jednej z jej krawędzi..

Formy grzybicy paznokci (klasyfikacja)

Obecnie w krajach byłego ZSRR stosuje się dwie klasyfikacje grzybicy paznokci – pierwsza oparta na rodzaju zmian patologicznych w płytce paznokcia, a druga na lokalizacji procesu.

W zależności od rodzaju dominujących zmian patologicznych w strukturze paznokcia wszystkie grzybice paznokci dzielą się na następujące typy:

  • Normotroficzny;
  • Przerost;
  • Zanikowy (onycholityczny).

Na podstawie lokalizacji zakażenia grzybiczego płytki paznokcia wyróżnia się następujące formy grzybicy paznokci:

  • Grzybica wpływa na dystalną grzybicę paznokci (tylko wolną krawędź paznokcia, która jest zwykle cięta);
  • Grzybica dotyczy bocznej grzybicy paznokci (jedna lub obie strony paznokcia, znajdujące się obok wałków skóry);
  • Proksymalny (grzyb wpływa na tylny wałek i kiełek paznokcia u samej podstawy);
  • Ogółem (grzyb wpływa na całą powierzchnię płytki paznokcia);
  • Biała powierzchowna grzybica paznokci (leukonychia grzybicza), w której białe paznokcie pojawiają się na paznokciu.

Grzybicze dystalne i boczne są często łączone ze sobą, więc niektórzy lekarze i naukowcy łączą je w jedną formę – dystalno-boczną grzybiczość podpaznokciową.

Objawy

Grzybica paznokci normotroficzna

Grzybica paznokci normotroficzna charakteryzuje się wyłącznie zmianą koloru płytki paznokcia przy zachowaniu normalnej grubości i połysku. Najpierw pojawiają się plamy i paski o różnych rozmiarach i kształtach, pomalowane na biało lub ochrowo-żółto po bokach paznokcia. W miarę postępu grzybicy paznokci te plamki i paski powiększają się, stopniowo pokrywając całą płytkę paznokcia. W rezultacie cały paznokieć zmienia kolor, jednocześnie zachowując normalną grubość i połysk.

Przy normotroficznej grzybicy paznokci paznokieć często nie wyrasta do łożyska paznokcia (onycholiza), więc można go łatwo przypadkowo lub celowo usunąć.

Przerostowa grzybica paznokci

Przerostowa grzybica paznokci charakteryzuje się zmianą koloru paznokcia i coraz większą grubością (ponad 2 mm). Paznokieć gęstnieje z powodu rogowacenia podpaznokciowego – zwiększonego tworzenia się płatków skóry.

W przypadku przerostowej grzybicy paznokci dotknięte paznokcie tracą połysk, stają się matowe, gęstnieją, kruszą się i są silnie zdeformowane. Odkształcenie paznokcia jest tym silniejsze, im dłuższa jest choroba. Dość często osoby z długotrwałym cierpieniem na przerostową grzybicę paznokci mają onychogryfozę, która jest deformacją paznokcia w postaci ptasiego pazura.

Płytki paznokcia są stopniowo niszczone, szczególnie silnie w częściach bocznych. Z powodu deformacji, pogrubienia i zniszczenia płytek paznokcia dość często ludzie odczuwają ból podczas chodzenia.

Gwóźdź jest zwykle szary lub brudnożółty..

Zanikowa grzybica paznokci

Grzybicza dystalna i boczna (podpaznokciowa)

Grzybicza dystalna i boczna (podpaznokciowa) charakteryzuje się tymi samymi zmianami w różnych częściach płytki paznokcia. Ponadto bardzo często dystalna i boczna grzybica paznokci są połączone ze sobą.

Dotknięta część gwoździa staje się matowa, nakrapiana poprzecznymi rowkami i pomalowana na jasnożółty odcień. Jeśli grzybica paznokci zostanie sprowokowana przez pleśnie, płytkę paznokcia można pomalować na niebiesko-zielony lub czarny.

Gwóźdź kruszy się, w wyniku czego jego wolny koniec lub części boczne stają się szorstkie. Stopniowo cały dotknięty obszar jest malowany, a fragmenty paznokcia znikają. W miarę postępu infekcji inne fragmenty paznokcia stają się kolorowe i znikają, w wyniku czego przybiera nieregularny kształt, który nie pokrywa całkowicie łożyska paznokcia. Z czasem cały paznokieć znika i tylko palec paznokcia, pokryty zrogowaciałymi łuskami skóry, pozostaje na palcu.

Przy bocznej grzybicy paznokci boczne krawędzie skóry wokół paznokcia stają się spuchnięte, czerwone, pogrubione i bolesne. Jeśli infekcja bakteryjna łączy się z infekcją grzybiczą, po naciśnięciu może pojawić się niewielka ropa spod rolek.

Proksymalna grzybica paznokci

Grzybica proksymalna jest dość rzadka i charakteryzuje się uszkodzeniem paznokcia z rolki skóry w obszarze strefy zarodkowej. Ten rodzaj grzybicy paznokci występuje najczęściej w przypadkach usunięcia eponychium – specjalnej warstwy skóry, która znajduje się między płytką paznokcia a tylnym wałkiem, a w mowie codziennej nazywa się skórek.

Grzybica bliższa rozpoczyna się od utworzenia białej plamki na części paznokcia przylegającej do strefy wzrostu. W tej białej plamce grzyb tworzy tunele i przejścia, w których znajduje się grzybnia i zarodniki. Stopniowo grzyb przenika do komórek łożyska paznokcia, jakby otaczał rosnący paznokieć ze wszystkich stron. Prowadzi to do całkowitego zniszczenia wszystkich jeszcze nie wyhodowanych paznokci.

Całkowita grzybica paznokci

Grzybica całkowita jest ostatnim etapem proksymalnym, dystalnym lub bocznym, ponieważ charakteryzuje się uszkodzeniem całej powierzchni płytki paznokcia. Zwykle infekcja grzybicza rozpoczyna się od porażki niewielkiego obszaru paznokcia i stopniowo rozprzestrzenia się na całość, tworząc całkowitą grzybicę paznokci.

Paznokieć staje się matowy, kruszący się, złuszczający, zdeformowany i malowany w różnych odcieniach szarości, bieli lub brudnej żółci.

Biała powierzchowna grzybica paznokci

Biała powierzchowna grzybica paznokci charakteryzuje się tworzeniem się opalowo-białych plamek w obszarze tylnego wałka paznokcia, które stopniowo rozprzestrzeniają się na całą powierzchnię płytki paznokcia. Białe plamki łączące się między sobą wyglądają jak posypany drobny proszek.

Diagnostyka

Grzybica paznokci – leczenie

Ogólne zasady terapii

Nowoczesne skuteczne leczenie grzybicy paznokci polega na jednoczesnym stosowaniu następujących metod i leków:

  • Przyjmowanie ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych;
  • Leczenie dotkniętych obszarów paznokcia i otaczającej skóry lokalnymi środkami przeciwgrzybiczymi, na przykład maściami, żelami, lakierami itp.;
  • Usunięcie płytki paznokcia metodą chirurgiczną lub zachowawczą z całkowitą porażką i ciężkim pogrubieniem;
  • Przyjmowanie leków poprawiających krążenie krwi w tkankach obwodowych stóp i dłoni;
  • Kursy fizjoterapii miały również na celu poprawę przepływu krwi w stopach i rękach.

W celu skutecznego i niezawodnego leczenia grzybicy paznokci obowiązkowe jest stosowanie ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych niszczących patogen. Ponieważ grzyb rozmnaża się przez zarodniki, które mogą pozostawać nieaktywne w strefie zarodkowej paznokcia przez długi czas, ale są dość żywotne, konieczne jest zniszczenie tych zarodników, aby całkowicie wyleczyć infekcję. Zwykle, gdy płytka paznokcia rośnie, zarodniki te rosną i aktywują się, powodując proces zakaźny. Dlatego leczenie grzybicy paznokci lekami przeciwgrzybiczymi odbywa się przez długi czas – aż nowa i zdrowa płytka paznokcia całkowicie wyrośnie, ponieważ będzie to oznaczać, że wszystkie zarodniki, które pozostały w strefie zarodkowej, zmarły.

Oprócz ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych zdecydowanie zaleca się stosowanie lokalnych preparatów, które nakłada się bezpośrednio na płytkę paznokcia. Te środki przeciwgrzybicze przyczyniają się do lokalnego niszczenia zarodników i grzybni grzyba w łuskach paznokcia, zapobiegając w ten sposób rozprzestrzenianiu się potencjalnych obiektów ponownej infekcji. W końcu, jeśli łuski z grzybami spadną z paznokcia, pozostaną w butach, skarpetach, dywanach i innych artykułach gospodarstwa domowego, co może łatwo doprowadzić do zakażenia drugi lub nawet trzeci raz.

Stosowanie ogólnoustrojowych i lokalnych leków przeciwgrzybiczych w leczeniu grzybicy paznokci jest obowiązkowe. Usunięcie płytki paznokcia nie jest wykonywane we wszystkich przypadkach, ale tylko wtedy, gdy jest ona poważnie zdeformowana i pogrubiona, w wyniku czego niemożliwe jest zniszczenie grzyba we wszystkich komórkach paznokcia. Stosowanie innych leków i fizjoterapii odbywa się na wniosek osoby.

Przez cały okres leczenia grzybicy paznokci konieczne jest badanie kontrolne z lekarzem raz na dwa tygodnie. Sześć miesięcy po zakończeniu terapii należy skrobić paznokieć kolejnym badaniem mikroskopowym. Jeśli mikroskopia ujawni grzybnię grzyba, wówczas przebieg leczenia należy powtórzyć.

Po zakończeniu leczenia grzybicy paznokci zaleca się raz w tygodniu profilaktyczne leczenie płytek paznokci specjalnymi lakierami przeciwgrzybiczymi do stosowania miejscowego (na przykład Loceryl, Batrafen itp.)..

Rozważmy bardziej szczegółowo wszystkie rodzaje niezbędnego leczenia grzybicy paznokci.

Konserwatywne usuwanie płytki paznokcia

Usunięcie płytki paznokcia wykonuje się zachowawczo, stosując plastry keratolityczne, które zmiękczają paznokieć. Po nałożeniu takiej łatki paznokieć usuwa się łatwo i bezboleśnie zwykłymi nożyczkami lub nieostrym skalpelem..

Obecnie do usunięcia paznokcia stosuje się następujące plastry keratolityczne:

  • Onychoplast 30%;
  • Ureaplast 20%;
  • Plaster salicylowy-chinzol-dimeksyd;
  • Zestaw mikospor.

Te plastry można zamówić w dziale na receptę lub kupić gotowe w aptekach.

Przed nałożeniem kompozycji na paznokieć należy przykleić kawałki zwykłego plastra samoprzylepnego na pobliskich zdrowych obszarach skóry, aby chronić je przed działaniem keratolitycznym. Następnie masę nakłada się na gwóźdź warstwą 1–2 mm, po czym mocuje się zwykłym plastrem samoprzylepnym i pozostawia na 2–3 dni. Następnie klejowy tynk jest zdzierany, pozostała masa jest usuwana, a złuszczone odcinki paznokcia są zeskrobywane skalpelem. Następnie, jeśli to konieczne, procedurę powtarza się, aż cały paznokieć zostanie usunięty i pozostanie tylko łożysko paznokcia.

Po usunięciu paznokcia odsłonięte łożysko paznokcia jest traktowane lakierami przeciwgrzybiczymi, na przykład Batrafen, Loceril itp..

Chirurgiczne usunięcie płytki paznokcia

Chirurgiczne usunięcie płytki paznokcia jest lepsze niż konserwatywne, ponieważ pozwala nie tylko usunąć dotknięty paznokieć, ale także oczyścić łożysko paznokcia z dużej liczby zrogowaciałych płatków naskórka (hiperkeratoza), w których mogą znajdować się torbiele z licznymi zarodnikami grzyba. Obserwacje kliniczne wykazały, że przy chirurgicznym usunięciu paznokcia i rogowacenia podpaznokciowego skuteczność terapii jest wyższa, a ryzyko nawrotu jest znacznie niższe w porównaniu z zachowawczą metodą usuwania dotkniętego paznokcia.

Chirurgiczne usunięcie paznokcia odbywa się w następujący sposób:
1. Opaska uciskowa jest nakładana na podstawę palca;
2). Palec jest leczony dowolnym środkiem antyseptycznym;
3). Miejscowy środek znieczulający wprowadza się do bocznych powierzchni palca;
4. Pincety są wkładane pod wolną krawędź gwoździa w obszarze prawego lub lewego rogu;
5. Wciśnij pincetę do podstawy paznokcia;
6. Oddziel gwóźdź, odwracając ruch w kierunku od narożnika do środka;
7. Usuń nagromadzenie napalonych łusek na łożysku paznokcia;
8. Nawadniaj paznokieć proszkiem sorbentu z antybiotykiem;
9. Zastosuj sterylny opatrunek.

Po utworzeniu się nowego nabłonka na łożysku paznokcia leczy się go lokalnymi środkami przeciwgrzybiczymi – lakierami, maściami, balsamami itp..

Ogólnoustrojowe leczenie grzybicy paznokci

Ogólnoustrojowe leczenie grzybicy paznokci polega na przyjmowaniu leków przeciwgrzybiczych przez 6 do 12 miesięcy. Obecnie w leczeniu grzybicy paznokci stosuje się następujące leki przeciwgrzybicze:

  • Gryzeofulwina;
  • Ketokonazol;
  • Itrakonazol;
  • Terbinafina;
  • Flukonazol.

Wymieniono tylko międzynarodowe nazwy składników aktywnych (INN), aby uniknąć długiej listy leków zawierających te składniki aktywne i sprzedawanych pod różnymi nazwami handlowymi.

Gryzeofulwina i Ketokonazol na grzybicę stóp należy przyjmować 9–18 miesięcy, a ręce – 4–6 miesięcy. Stosowanie tych leków zapewnia lekarstwo na grzybicę paznokci tylko u 40% pacjentów. W przypadku chirurgicznego usunięcia płytki paznokcia odsetek wyleczenia wzrasta do 55–60%.

Itrakonazol stosuje się zgodnie z dwoma możliwymi schematami – ciągłym stosowaniem i terapią pulsową. Przy ciągłym stosowaniu czas trwania leczenia grzybicy paznokci paznokci wynosi 3 miesiące, a przerwa wynosi 6 miesięcy. Terapia pulsowa jest alternatywą leku w ciągu tygodnia i przerywa się między nimi po trzech tygodniach. W leczeniu grzybicy paznokci paznokci konieczne są dwa kursy terapii pulsowej, a stopy – 3 – 4 kursy. Całkowite wyleczenie nawet bez konserwatywnego usuwania paznokci obserwuje się u 80–85% pacjentów.

Terbinafina w leczeniu grzybicy paznokci paznokci przyjmuje się przez 1,5 miesiąca, a stóp – 3 miesiące. Wyleczenie obserwuje się u 88 – 94% pacjentów.

Flukonazol do leczenia grzybicy paznokci pobiera się w ciągu sześciu miesięcy, a stóp – 8-12 miesięcy. Wyleczenie obserwuje się u 83 – 92% pacjentów.

Jest zatem oczywiste, że najskuteczniejszymi lekami w leczeniu grzybicy paznokci są terbinafina, itrakonazol i flukonazol.

Miejscowe leczenie grzybicy paznokci

Miejscowe leczenie grzybicy paznokci powinno uzupełniać terapię systemową, ale w żadnym wypadku jej nie zastępować. Należy pamiętać, że miejscowe leczenie grzybicy paznokci nie pozwoli na całkowite wyleczenie, jeśli nie zostanie połączone z podaniem w środku leków przeciwgrzybiczych w postaci tabletek, kapsułek, roztworów i innych postaci farmaceutycznych, ponieważ zarodniki grzyba mogą pozostać w zniszczonych tkankach przez długi czas w stanie żywotnym. Preparaty do miejscowego leczenia grzybicy paznokci po prostu nie mogą przeniknąć do tych zniszczonych tkanek, ponieważ znajdują się w komórkach łożyska paznokcia, bezpośrednio pod paznokciem.

Miejscowa terapia grzybicy paznokci polega na leczeniu paznokcia lub łożyska paznokcia różnymi lekami wytwarzanymi w postaci maści, kremów, lakierów, balsamów, aerozoli itp. Obecnie skuteczne miejscowe leki przeciwgrzybicze wskazane do stosowania w leczeniu grzybicy paznokci to:

  • Preparaty zawierające klotrimazol (Amiklon, Imidil, Kandibene, Kanizon itp.);
  • Preparaty zawierające mikonazol (Dactarin, Mycozone);
  • Preparaty bifonazolu (Bifasam, Bifonazol, Bifosin, Mikospor);
  • Preparaty ekonazolu (Pevaril i inne);
  • Preparaty izokonazolowe (Travogen, Travocort);
  • Preparaty terbinafiny (Atifin, Binafina, Lamisil, Mikonorm itp.);
  • Preparaty naftyfiny (Exoderil);
  • Preparaty amorolfinowe (Loceryl);
  • Preparaty cyklopiroksolaminowe (Batrafen, Fongial).

Terapia lokalna jest prowadzona do momentu wyhodowania nowego zdrowego paznokci. Równolegle z nakładaniem miejscowych leków przeciwgrzybiczych na paznokcie należy dbać o płytki paznokciowe, codziennie myjąc je ciepłą wodą z mydłem, wycinając i piłując.

Fizjoterapia

Leki poprawiające krążenie krwi w dłoniach i stopach, stosowane w leczeniu grzybicy paznokci

Leki te poprawiają ukrwienie palców rąk i stóp, a zatem gwarantują dostarczenie leku przeciwgrzybiczego do paznokci w wymaganym stężeniu. Również intensyfikacja przepływu krwi przyczynia się do szybkiego wzrostu nowego paznokcia, co pomaga nieznacznie skrócić czas trwania terapii.

W tym celu zaleca się stosowanie następujących leków:

  • Pentoksyfilina (Trental, Agapurin itp.) 400 mg 2-3 razy dziennie;
  • Dobesylan wapnia (Doxy-Hem, Doxyium) 250 do 500 mg 3 razy dziennie;
  • Niacyna 150 do 300 mg 3 razy dziennie lub 15 wstrzyknięć 1 ml 1% roztworu.

Leki poprawiające krążenie krwi są również pomocnicze i mogą być stosowane w połączeniu ze środkami przeciwgrzybiczymi, a nie zamiast nich..

Schemat leczenia grzybicy paznokci

Leki stosowane w leczeniu grzybicy paznokci

Preparaty do stosowania ogólnego

Preparaty do stosowania ogólnoustrojowego w grzybicy paznokci przedstawiono w tabeli, w której międzynarodowa nazwa substancji czynnej jest wskazana w lewej kolumnie, a nazwy handlowe leków zawierających ten aktywny składnik są wymienione w prawej kolumnie;.

Nazwa substancji czynnej Nazwy handlowe leków, pod którymi
są sprzedawane w aptekach
Gryzeofulwina Gryzeofulwina
Griseofulvin Forte
Fulcin
Ketokonazol Tabletki ketokonazolu
Tabletki Mycozoral
Tabletki Nizoral
Tabletki Oronazol
Tabletki Fungin
Tabletki Fungistab
Tabletki Fungavis
Fungolon
Itrakonazol Kapsułki Irunin
Kapsułki Itrazol
Itrakonazol Kapsułki
Canditral Capsules
Kapsułki Mikonicholu
Kapsułki Orungal i roztwór doustny
Kapsułki Orungamine
Kapsułki Orunite
Kapsułki Rumycosis
Kapsułki Tecnazole
Terbinafina Tabletki Atifin
Tabletki Binafin
Tabletki Bramisil
Tabletki Lamisil
Tabletki Terbizil
Terbinafina w tabletkach
Tabletki Terbinox
Terbifin tabletki
Tabletki Thermicon
Tabletki Tigal Sanovel
Pigułki Tebicour
Tabletki Fungoterbin
Tabletki Qidocan
Pigułki Exciter
Tabletki Exifin
Flukonazol Kapsułki Vero-Flukonazol
Kapsułki Diflason
Difluzole Capsules
Diflucan Kapsułki i proszek
Kapsułki Medoflucon
Kapsułki Mikomax, syrop
Kapsułki Mikosist
Tabletki mykoflukanu
Kapsułki Nofung
Kapsułki Procanazolu
Kapsułki Fangiflu
Kapsułki Fluzole
Kapsułki flukozydowe
Flukonazol kapsułki, tabletki
Kapsułki Fluconorm
Kapsułki Flunol
Forkan Capsules
Kapsułki Funzol
Kapsułki Ciscan

Maści do leczenia grzybicy paznokci

Maści stosowane w leczeniu grzybicy paznokci przedstawiono w tabeli, w której międzynarodowa nazwa substancji czynnej jest wskazana w lewej kolumnie. A w prawej kolumnie znajduje się lista nazw handlowych, pod którymi leki zawierające tę substancję czynną są sprzedawane w aptekach.

Oprócz maści tabela pokazuje również inne formy do stosowania miejscowego, takie jak żele, lakiery, spraye, płyny itp..

Nazwa substancji czynnej Nazwy handlowe narkotyków
Ketokonazol Krem dermazolowy
Maść Mikoket
Maść Mycozoral
Krem Nizoral
Maść na łupież
Maść Sebozole
Klotrimazol Krem amiklonowy
Krem Imidil
Krem Candibene
Krem i proszek Candide
Krem Candizol
Canesten Cream and Spray
Canizon Cream and Solution
Żel, krem ​​i maść klotrimazolowa
Krem grzybowy
Krem Fungicip
Mikonazol Spray Dactarin
Krem Mikozon
Bifonazol Krem Bifasam
Krem, proszek i roztwór bifonazolu
Krem Bifosin, proszek, spray i roztwór
Mikospor krem ​​i roztwór
Ekonazol Pevaril
Izokonazol Krem Travogen
Krem Travocort
Terbinafina Krem Atifin
Krem binafinowy
Krem Lamisil, spray, żel
Spray lamelowy
Krem Mikonorm
Krem Tebicour
Terbized Agio Cream
Krem Terbizil
Terbyx krem ​​i spray
Krem terbinafinowy
Krem Terbinox
Terbifin krem ​​i spray
Krem Thermicon i spray
Krem Ungusan
Fungoterbinowy krem ​​i spray
Exifine krem
Exiter krem
Naftyna Exoderil Cream and Solution
Amorolfin Loceryl
Cyklopiroksolamina Batrafen żel, krem ​​i lakier
Krem do paznokci i lakier do paznokci

Leczenie laserowe

Grzybica paznokci – zdjęcie

Leczenie obuwia z powodu grzybicy paznokci

Buty z grzybicą paznokci w celu dezynfekcji i usunięcia zarodników grzybów zaleca się leczyć następującymi substancjami:

  • 25% roztwór formaliny;
  • 40% roztwór kwasu octowego;
  • 0,5% roztwór chlorheksydyny;
  • Dactarin Spray.

Buty wewnątrz i na zewnątrz należy wycierać wacikiem zwilżonym dowolnym określonym roztworem, szczególnie ostrożnie pielęgnując wkładki i boczne powierzchnie. Następnie tampon wkłada się w czubek buta, pakuje do plastikowej torby, ostrożnie zawiązuje i pozostawia na jeden dzień. Następnie buty są usuwane z torby, tampon usuwany, wycierany amoniakiem i wentylowany w celu usunięcia określonego zapachu.

Skarpetki, rajstopy, pończochy i inne tkaniny można dezynfekować przez gotowanie w 2% roztworze sody mydlanej przez 20 minut. Akcesoria do manicure dezynfekuje się przez zanurzenie w alkoholu, a następnie kalcynację w ogniu.

Autor: Nasedkina A.K.. Specjalista ds. Badań biomedycznych.

Dodaj komentarz