Przyczynami grzybicy skóry jest

przez | 2020-01-08

Spis treści:

Grzybica skóry u ludzi

Grzybica skóry jest chorobą należącą do dużej grupy chorób grzybiczych, które atakują skórę, paznokcie, fałdy ciała, a także narządy wewnętrzne.

Opisana choroba skóry jest spowodowana przez mikroskopijne organizmy pasożytujące na ludzkim ciele – grzyby. Istnieje około 500 gatunków. Pełna klasyfikacja, która spełnia wszystkie potrzeby praktyki, nie została jeszcze stworzona. Wynika to z różnorodności czynników zakaźnych i różnych objawów, które powodują..

Zgodnie z przebiegiem ostre i przewlekłe grzybice skóry wyróżniają się głębokością zmiany – powierzchowną i głęboką, ograniczeniem – formami lokalnymi i powszechnymi.

Co to jest?

Grzybica skóry należy do kategorii chorób zakaźnych, które rozwijają się po zakażeniu grzybami. Choroba rozprzestrzenia się w całym ciele i możesz zachorować nawet w wyniku krótkiego kontaktu. Główne niebezpieczeństwo grzybicy polega na tym, że często przebiega ona w postaci przewlekłej, to znaczy zawsze istnieje niebezpieczeństwo zaostrzenia.

Długie odroczenie leczenia zaostrza obraz kliniczny i prowadzi do tego, że patogeny będą stale pozostawać na skórze.

Klasyfikacja

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji:

  • gładka skóra ciała;
  • skóra głowy i broda;
  • gwoździe;
  • obszar pachwinowy;
  • przestań.

W zależności od czynnika sprawczego, grzybice skóry dzielą się na:

  • keratomykoza: mikrosporia guzkowa, wielokolorowy porost;
  • dermatofitoza: naskórkowość pachwinowa, naskórkowość stóp, rzęsistkowica, grzybica kafelkowa, favus, rubrofity;
  • głębokie grzybice: aspergiloza, chromomikoza, blastomykoza, sporotrichoza itp.;
  • kandydoza: powierzchowna, trzewna i przewlekła uogólniona;
  • pseudomykoza: promienica, rzęsica, erytroza itp..

Przyczyny wystąpienia

Mówiąc o etiologii choroby, należy wziąć pod uwagę, że różne grzyby działają jako patogeny: microsporum, trichophyton, epidermophyton (ostatnia grupa obejmuje odmiany tego rodzaju grzyba, wszystkie one są zjednoczone pod jedną nazwą „dermatofity”). Zawsze niezwykle trudno jest zidentyfikować patogeny w tkankach ciała, ponieważ specjalista musi najpierw wybrać czystą kulturę do badań.

Inną komplikacją jest to, że czynniki wywołujące grzybicę skóry są bardzo częste, dlatego infekcja występuje łatwo, aw niektórych przypadkach takie objawy mogą mieć coś wspólnego z objawami epidemicznymi. Najczęściej grzybica jest charakterystyczna dla krajów o klimacie tropikalnym, czyli mokrym i gorącym, ponieważ grzyby zwykle rozmnażają się aktywnie w temperaturze 25-30 stopni Celsjusza. Sezon letni i środowisko alkaliczne są dla nich idealne. Jednocześnie eksperci twierdzą, że dzieci są znacznie bardziej narażone na zarażenie niż dorośli..

Z reguły patogen pojawia się na skórze po pewnym kontakcie osoby ze zmianą chorobową. Lekarze rozróżniają trzy główne odmiany patogenów:

W pierwszym przypadku źródłem infekcji są zwierzęta, a raczej pasożyty żyjące w ich organizmach. Obejmuje to pasożyty, które wykorzystują psy domowe, koty lub bydło jako żywicieli.

W drugim przypadku mówimy o patogenach żyjących w glebie i glebie. Osoba może pracować lub po prostu skontaktować się z ziemią bez użycia sprzętu ochronnego, w wyniku czego może zostać zainfekowana.

Trzeci przypadek to pasożyty żyjące w ludzkim ciele, które jest nosicielem choroby. Sam fakt infekcji występuje w kontakcie.

Rozwój grzybicy skóry wyraża się w tym, że konidia i fragmenty GIF patogenów dostają się do włosów, górnych warstw skóry, paznokci (to znaczy tych tkanek, które zawierają keratynę). Częstość infekcji dermatofitami jest dość niska, dlatego u zdrowych osób uszkodzenie tkanek nie występuje. Jednak patogeny wyróżniają się charakterystyczną cechą: mogą narazić keratynę na całkowite zniszczenie i zniszczenie.

Patogeny znajdujące się w łodydze włosa można podzielić na dwa typy w zależności od ich wzrostu. Po pierwsze: endotrix zaczyna rosnąć ze skóry do włosów i mieszków włosowych, podczas gdy nie wykraczają poza granice samego trzonu włosa. Po drugie: ektotrix wyrasta bezpośrednio na włosy bezpośrednio z mieszków włosowych.

Wiele w występowaniu i rozwoju choroby zależy od cech ludzkiego ciała. Niektóre rodzaje grzybicy skóry mogą być charakterystyczne wyłącznie dla osoby dorosłej, a niektóre tylko dla dziecka. Pod wieloma względami chorobę zapewnia nie tylko wiek, ale także wydzielanie gruczołów łojowych, skład potu i wiele innych charakterystycznych cech..

Pierwotne zakażenie grzybicą skóry jest wynikiem uczulenia, po którym przychodzi czas na rozwój nawrotu. Niedobór odporności w dużej mierze determinuje ryzyko grzybicy skóry. Ponadto różne zaburzenia metaboliczne, niedożywienie, problemy z układem hormonalnym, niedobór witamin mogą również stać się korzystnym tłem dla infekcji. Należy pamiętać, że grzyb szybciej wnika w uszkodzoną skórę, dzięki czemu osoby z wrzodami, ranami i zadrapaniami na skórze znajdują się w strefie szczególnego ryzyka.

Konidia, strzępki, zarodniki wnikają we włosy, paznokcie i skórę. Ponieważ keratyna jest przede wszystkim pożywką dla grzyba, naskórek zaczyna się szybko pogarszać po infekcji. W tym przypadku wpływa to również na zdrowe obszary skóry..

Objawy grzybicy skóry

U ludzi objawy grzybicy skóry (patrz zdjęcie) są całkowicie zależne od jej kształtu i umiejscowienia na ciele. Dermatomikoza skóry głowy jest częściej diagnozowana u dzieci. Jeśli rozprzestrzeni się na skórę głowy, pacjenci znajdują następujące objawy:

  • ból, łuszczenie i swędzenie;
  • szybkie rozprzestrzenianie się wysypki w postaci grudek;
  • wypadanie włosów i ich kruchość, która rozwija się z ropnej fuzji cebul;
  • pojawienie się czyraków.

W obszarze brody zjawiska są podobne, tylko zmiany krostkowe są punktowe, ponieważ mieszki włosowe są stale zarażone. Nawet skóra tutaj jest pokryta skórkami, staje się spuchnięta. Ta forma jest bardzo zaraźliwa..

Opisane poniżej objawy grzybicy skóry u ludzi mogą wpływać absolutnie na każdy obszar ciała. Mają kilka etapów rozwoju:

  1. Pojawienie się wysypki na naskórku w postaci kółek.
  2. W środku strona rozjaśnia się – jest to środek wysypki.
  3. Wysypka staje się mokra i zaczynają się tworzyć skorupy.
  4. Silny peeling występuje na obwodzie jasnego obszaru, pacjent cierpi na swędzenie.
  5. Palenisko ma zdrowy wygląd, wokół niego pozostaje ciemny okrąg.

Oznaki grzybicy stóp zależą całkowicie od postaci choroby. Tak więc w przypadku patologii typu dyshidrotycznego charakterystyczne jest pojawienie się ogromnej liczby małych pęcherzyków na samych palcach i stopach, które następnie otwierają się, tworząc plamy erozyjne. Te ostatnie są również charakterystyczne dla międzyzębowego rodzaju choroby, ale towarzyszy jej również obrzęk i pęknięcia. Objawy płaskiej postaci przebiegają w następujący sposób:

  • pierwotne uszkodzenie skóry palców;
  • lekki peeling, któremu nie towarzyszą żadne inne objawy;
  • nasilenie łuszczenia, swędzenia, tworzenia grudek, które przechodzą w erozję;
  • ropienie ognisk;
  • pojawienie się łusek martwej skóry na boku stopy;
  • fuzja wysypek, silna suchość, ból.

Na obszar pachwinowy wpływa dermatomikoza, a po rozprzestrzenieniu może rozprzestrzeniać się w wyniku samozakażenia fałdów ciała (pod klatką piersiową itp.). Pierwotne wysypki pojawiają się na fałdach pachwinowych, stopniowo przepływają do krocza, ud, odbytu. Kiedy stadium choroby przechodzi w peeling, erozja zaczyna się otwierać, co często komplikuje ropne zapalenie skóry. Zapalenie ustępuje, ale nawroty zdarzają się prawie zawsze, ponieważ grzyby pozostają na skórze przez długi czas.

Grzybica paznokci paznokci jest również nazywana grzybicą paznokci. Po przeniesieniu choroby paznokieć jest niszczony i złuszcza się. Na samym początku paznokieć pogrubia się i deformuje..

Zdjęcie grzybicy skóry u ludzi

Na zdjęciu widać różne objawy grzybicy skóry u ludzi:

W zależności od objawów grzybicy skóry leczenie u osoby będzie również inne. Konieczna dokładna diagnoza.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie wywiadu, prezentacji klinicznej i wyników laboratoryjnych. W leczeniu pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwą interakcję ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych z ciągle przyjmowanymi lekami.

Przed diagnozą nie zaleca się leczenia dotkniętych obszarów skóry roztworami antyseptycznymi, ponieważ może to rozmazać obraz kliniczny i prowadzić do błędu diagnostycznego..

W trakcie mikroskopii materiału biologicznego pobranego ze zmian chorobowych (łuski naskórka, włosy, masy rogu z łożyska paznokcia itp.) Wykrywane są zarodniki grzybni, strzępek lub patogenów. Wysiew skrobaka z dotkniętego obszaru na pożywki (uniwersalne i selektywne) pozwala zidentyfikować czynnik zakaźny i określić jego wrażliwość na leki przeciwgrzybicze. Konieczne może być laboratoryjne oznaczenie przeciwciał przeciwko czynnikowi sprawczemu we krwi pacjenta..

Informacyjną metodą diagnozowania niektórych grzybic skóry jest badanie skóry pod lampą Wooda – wykrywa się zielonkawo-niebieski, czerwonawy, brązowy lub złotożółty blask łusek w dotkniętych obszarach.

Przed przepisaniem ogólnoustrojowej terapii grzybicy skóry, szczególnie pacjentom w podeszłym wieku, ogólnym badaniem krwi i moczu, biochemicznym badaniem krwi (transaminaz wątrobowych, bilirubiny, kreatyniny), a także badaniem ultrasonograficznym jamy brzusznej i nerek, zaleca się elektrokardiografię. Pozwala to zidentyfikować pacjentów, u których leczenie systemowe jest przeciwwskazane..

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z łuszczycą, wypryskiem, neurodermitem, bielactwem, łojotokiem, syfilityczną leukodermą.

Jak leczyć grzybicę skóry

Taktykę leczenia grzybicy skóry u ludzi należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dermatolog bierze pod uwagę takie czynniki:

  • rodzaj grzyba;
  • przebieg choroby;
  • wiek
  • ogólny stan zdrowia.

Głównym sposobem leczenia grzybicy skóry jest powołanie środków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego lub wewnętrznego. Bez stosowania takich leków niemożliwe jest wyleczenie pacjenta.

Leczenie uzależnień

Farmaceuci opracowali ponad sto leków o działaniu przeciwgrzybiczym. Tylko specjalista może poprawnie wybrać je dla konkretnego pacjenta. Narkotyki obejmują:

  1. Środki zewnętrzne (maści, kremy, spray, żele). Stosuje się je dwa razy dziennie, tylko na czystą skórę, w przeciwnym razie nie będą w stanie wniknąć głęboko w skórę i rozpocząć pracę. Kurs trwa średnio 10 dni, pierwsze pozytywne wyniki pojawiają się 4 dnia. Wśród popularnych leków są mikonazol, ketokonazol, mykoseptyna, maść siarkowa i salicylowa.
  2. Środki antyseptyczne do leczenia mokrych obszarów – chlorheksydyna.
  3. Lek przeciwhistaminowy – Suprastin.
  4. Środki przeciwdrobnoustrojowe. Stosowany wewnętrznie w ciężkich, zaawansowanych przypadkach i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza – gryzeofulwina.
  5. Preparaty witaminowe. Przyspiesz procesy gojenia.

Dokładny schemat leczenia wybiera specjalista. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że grzybicę należy leczyć przez długi czas. Średnio terapia trwa około dwóch tygodni, ale zaleca się kontynuowanie przyjmowania leku przepisanego przez lekarza przez kolejny tydzień po ustąpieniu objawów..

Zapobieganie

Zapobieganie chorobie dotyczy głównie przestrzegania standardów higieny, które wykluczają zakażenie (w tym samozakażenie) niebezpiecznym grzybem. Oto kilka zaleceń ekspertów:

  • Nie używaj ręczników i grzebieni innych osób;
  • powinieneś mieć przy sobie mokre chusteczki (w pracy, na wycieczce), aby utrzymać ręce i twarz w czystości;
  • kąpiąc się w morzu, basenie, wannie, skórę między palcami należy zawsze wycierać;
  • Nie noś obcisłych ubrań i bielizny, preferując swobodny krój;
  • nie dotykaj bezpańskich zwierząt i regularnie pokazuj swoje zwierzęta lekarzowi weterynarii.

Pamiętaj, że gdy pojawią się pierwsze objawy grzybicy skóry, należy natychmiast skonsultować się z dermatologiem. Tylko lekarz może przepisać skuteczne leczenie i możesz trwale pozbyć się tych nieprzyjemnych chorób.

Prognoza

W przypadku powierzchownej grzybicy skóry, z zastrzeżeniem zasad higieny osobistej, dobrego odżywiania, zaleceń lekarza, rokowanie jest korzystne.

Choroby zakaźne i ich czynniki sprawcze

Choroby zakaźne są wywoływane przez niektóre mikroorganizmy – patogeny, przenoszone z zainfekowanego organizmu na zdrowy i mogą powodować epidemię lub pandemię. Wśród czynników wywołujących choroby zakaźne można wymienić:

Bakterie – Są to jednokomórkowe mikroorganizmy w postaci pałeczek (czynniki wywołujące dur brzuszny, paratyfoid A i B), kulki (gronkowce, paciorkowce), nici kręte (spirilla) lub pałeczki zakrzywione (cholera vibrio). Forma w kształcie pręta jest reprezentowana przez największą i najbardziej różnorodną grupę bakterii.

Wirusy – Są to najmniejsze mikroorganizmy, których rozmiary są mierzone w nanometrach. Należą do nich patogeny grypy, pryszczycy, polio, ospy wietrznej, zapalenia mózgu, odry i innych chorób.

Wirusy można zobaczyć tylko przy bardzo dużym powiększeniu (30 000 razy) za pomocą mikroskopu elektronowego. Struktura wirusów jest bardzo złożona, mają one wiele różnych właściwości. Wirusy są ścisłymi pasożytami wewnątrzkomórkowymi, które mogą rozwijać się wyłącznie w komórkach gospodarza. Główny składnik wirusów – kwas nukleinowy – jest związkiem, który służy jako materialna podstawa dziedziczności i wielu innych zjawisk życiowych. Wirusy powodują wiele chorób u ludzi.

Rickettsia – czynniki wywołujące tyfus, gorączkę Q itp. – zajmują pozycję pośrednią między bakteriami a wirusami. Rickettsia mają postać pałeczek lub cocci. Są znacznie mniejsze niż wiele bakterii. W przeciwieństwie do bakterii nie rosną na sztucznych pożywkach. Choroby wywoływane przez różne typy patogenów z tej grupy nazywane są riketsjami.

Krętki (czynniki sprawcze duru brzusznego, kiły) mają postać cienkich, korkociągowych, aktywnie zginających się bakterii.

Grzyb , lub grzyby mikroskopijne, w przeciwieństwie do bakterii, mają bardziej złożoną strukturę. Większość z nich to organizmy wielokomórkowe. Mikroskopijne grzyby strzępkowe. Rozmiary wahają się od 0,5 do 10-50 mikronów lub więcej.

Większość grzybów to saprofity, tylko kilka z nich powoduje choroby u ludzi i zwierząt. Najczęściej powodują różne uszkodzenia skóry, włosów, paznokci, ale istnieją gatunki, które wpływają na narządy wewnętrzne. Choroby wywołane przez grzyby mikroskopowe nazywane są grzybicami..

W zależności od struktury i cech grzyby dzielą się na kilka grup.

1. Grzyby chorobotwórcze obejmują:

• grzyb drożdżopodobny, który powoduje poważną chorobę – blastomykozę;

• promienny grzyb, który powoduje promienica;

• patogeny głębokich grzybic (histoplazmoza, kokcidoidoza).

2. Z grupy tak zwanych „niedoskonałych grzybów” szeroko rozpowszechnione są patogeny licznych dermatomikoz.

3. Z niepatogennych grzybów najczęściej występują pleśń i drożdże..

Pierwotniaki – jednokomórkowe mikroorganizmy, które mogą zaszkodzić zdrowiu ludzkiemu, szczególnie przy obniżeniu funkcji ochronnych jego ciała. Pierwotniaki mają bardziej złożoną strukturę niż bakterie. Czynniki sprawcze ludzkich chorób zakaźnych wśród najprostszych obejmują amebę czerwonkową, malaryczne plazmodium itp. W przeciwieństwie do innych patogenów, niektórzy przedstawiciele tej grupy, na przykład robaki pasożytnicze (robaki pasożytnicze), stawonogi (świerzb roztoczy itp.), Są bardziej znaczące.

Zatem przyczyną choroby zakaźnej jest przenikanie patogenu do wrażliwego organizmu w wystarczającej ilości i przez szlak specyficzny dla patogenu. Większość chorób zakaźnych ma okres inkubacji – odstęp czasu między zakażeniem a wystąpieniem pierwszych objawów.

Grzybica skóry: objawy, rodzaje i leczenie

Grzybica skóry jest grzybiczą chorobą skóry wywołaną przez pewną patogenną mikroflorę. Ta postać zmiany naskórkowej charakteryzuje się wysokim stopniem zakaźności i wymaga szybkiego leczenia. Grzybica skóry może wpływać na dowolną część ciała, jest równie powszechna u osób w różnym wieku.

Cechy choroby

Dermatomikoza gładkiej skóry jest porażką naskórka ciała przez infekcję grzybiczą. Cechą tej choroby jest wysoki stopień zakaźności. Patologię wywołują grzyby dermatofitowe, które dostają się do skóry z zewnątrz, ale nie są częścią normalnej mikroflory..

Grzybica skóry może dotyczyć tylko jednego obszaru, ale przy braku szybkiego leczenia szybko rozprzestrzenia się na zdrowe obszary naskórka. Zarodniki grzyba mogą pozostawać żywotne w środowisku przez długi czas, co znacznie komplikuje leczenie tej choroby.

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji, patogenu i stopnia uszkodzenia. Choroba ta dotyczy grzybic powierzchownych, ponieważ dermatofity żywią się keratyną. Żadna osoba nie jest bezpieczna przed chorobą. Różne dermatomikozy występują zarówno u dzieci, jak i dorosłych..

Dermatomikozy są wysoce zakaźnymi chorobami

Klasyfikacja grzybicy skóry

Choroba jest wywoływana przez grzyby dermatofitowe. Ten typ obejmuje:

Jest to patogenna flora wroga dla ludzkiego ciała. Grzyby tego gatunku to pasożyty żyjące z organizmu gospodarza. Dermatofity niszczą keratynę, ponieważ służy im jako wylęgarnia, umożliwiając zwiększenie populacji.

W zależności od patogenu wyróżnia się trzy rodzaje grzybic skóry:

Microsporia to grzybica. Wpływa na górną warstwę naskórka i mieszków włosowych, wywołując łysienie w obszarze działania grzyba. Trichofitoza jest również porostem, objawiającym się w niewielkich obszarach uszkodzeń ciała. Obie te choroby są wysoce zaraźliwe. Naskórek jest rodzajem grzybicy skóry, w której dotknięta jest tylko warstwa rogowa naskórka. Wszystkie trzy choroby mają podobny mechanizm rozwojowy i są leczone tymi samymi lekami..

Lokalizacja wyróżnia:

  • grzybica pachwinowa;
  • grzybica paznokci;
  • grzybica stóp;
  • uszkodzenie skóry głowy;
  • uszkodzenie gładkiej skóry.

Wszystkie te choroby powodują te same czynniki wywołujące grzybicę skóry. Objawy tych chorób są prawie takie same. Wyjątkami są mikrosporia i grzybica paznokci. W pierwszym przypadku obserwuje się obfite wypadanie włosów w dotkniętym obszarze i silne swędzenie, w drugim przypadku dotyczy to płytek paznokciowych. Dermatofity żywią się keratyną, która jest materiałem budulcowym paznokci. Grzybica paznokci prowadzi do deformacji, rozwarstwienia i złuszczania płytek paznokciowych. Ze względu na specyfikę lokalizacji ta postać choroby jest trudna do wyleczenia w porównaniu z innymi rodzajami grzybicy skóry.

Przyczyny choroby

Dzieci są często zarażone grzybicą zwierząt

W przeciwieństwie do innych postaci grzybiczych zmian skórnych, grzybica skóry jest chorobą zakaźną. Czynnik sprawczy jest przenoszony od osoby do osoby i od zwierzęcia do osoby. Jednak grzybica skóry nie zawsze rozwija się po kontakcie z zarażoną osobą. Ważną rolę w rozwoju choroby odgrywa układ odpornościowy. Przy silnej obronie immunologicznej, nawet jeśli grzyb dostanie się do organizmu, dermatomikoza nie wystąpi, ponieważ układ odpornościowy sam pokona patogenną mikroflorę.

Czynniki, które zwiększają ryzyko rozwoju grzybicy skóry:

  • nieprzestrzeganie higieny osobistej;
  • słaby układ odpornościowy;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • nadwaga;
  • obfite pocenie się;
  • stres
  • przyjmowanie antybiotyków i glikokortykosteroidów.

Flora grzybowa może dostać się do organizmu poprzez każde uszkodzenie skóry. Przy słabej odporności zarodniki grzybów dostają się na naskórek, więc po pewnym czasie rozwija się ta choroba.

Dermatofity, podobnie jak inne grzyby chorobotwórcze, preferują wilgotne środowisko o wysokiej temperaturze. Kwaśne środowisko jest dla nich katastrofalne. Możesz zarazić się grzybicą skóry podczas wizyt w publicznych prysznicach, basenach i saunach o średniej temperaturze powietrza.

Mikrosporia najczęściej dotykają dzieci. Grzybica jest wynikiem nadmiernej komunikacji z bezpańskimi zwierzętami, które małe dzieci uwielbiają głaskać.

Ryzyko rozwoju grzybicy skóry wzrasta przy nieprzestrzeganiu higieny osobistej i nadmiernym poceniu się. Zmniejsza to lokalną odporność skóry i stwarza sprzyjające warunki do aktywnego rozmnażania grzybów.

Objawy grzybicy skóry

Typowymi objawami grzybicy skóry są zaczerwienienie skóry, łuszczenie się, silne swędzenie. Konkretne objawy zależą od dokładnej lokalizacji zmiany..

Każda grzybica skóry na zdjęciu może być rozpoznana na pierwszy rzut oka. Skóra wygląda na niezdrową, łuszczącą się, zaognioną. Nasilenie objawów zależy od różnych czynników..

Mikrosporia i rzęsistkowica to małe miejsce o regularnym kształcie. W takim przypadku miejsce ma jasno określone granice, skóra w dotkniętym obszarze staje się zaogniona. Powierzchnia dotkniętego naskórka staje się szara, swędząca i łuszcząca się. Podczas oddzielania łusek, podobnych do łupieżu, nie ma dyskomfortu. W dotkniętym obszarze najpierw oderwij się, a następnie wszystkie włosy wypadną. Grzybica na głowie jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ może prowadzić do ogniskowego łysienia. Po leczeniu grzyba włosy odrosną, ale zajmie to dużo czasu.

Grzybica skóry w pachwinie

Zakażenie grzybicze uwielbia ciepłe i wilgotne środowisko, dlatego często osiada w fałdach pachwinowych

Grzybica pachwinowa rozwija się z powodu obfitego pocenia się w tym obszarze. W takim przypadku patogen może dostać się na skórę w jakikolwiek sposób, ponieważ zarodniki grzyba przez długi czas pozostają żywotne w powietrzu. Objawy grzybicy pachwinowej – zaczerwienienie fałd pachwinowych, łuszczenie się skóry, silne swędzenie. Ta postać choroby jest zagrożona infekcją. Wynika to z wcierania fałd pachwinowych w odzież. W gorącym sezonie może pojawić się wysypka na pieluchy. Ponieważ pot działa jako sprzyjające środowisko do namnażania różnych bakterii, grzybicy pachwinowej często towarzyszy dodanie wtórnej infekcji, która objawia się powstaniem małej wysypki krostkowej.

Głównymi przyczynami tej choroby są nadwaga, noszenie syntetycznej bielizny, nieprzestrzeganie higieny osobistej i nadmierne pocenie się. Grzybica skóry w pachwinie występuje częściej u mężczyzn.

Gładka zmiana skórna

Plamy swędzą i puchną

Dermatofitoza gładkiej skóry jest częstą chorobą, która najczęściej występuje u osób żyjących w gorącym klimacie. Wysoka temperatura powietrza i nadmierne pocenie się zwiększają ryzyko infekcji dermatofitozą.

Dermatomikoza gładkiej skóry nazywana jest również naskórkową. Grzyb ten wpływa na warstwę rogową naskórka, ale nie wpływa na mieszki włosowe. Choroba charakteryzuje się tworzeniem czerwonych plam na skórze ciała. Miejsca mogą być lokalizowane w dowolnej strefie. Grzybica gładkiej skóry to uszkodzenie pleców, brzucha, okolicy pod gruczołami sutkowymi u kobiet i okolicy klatki piersiowej u mężczyzn.

  • duże obszary zaczerwienienia naskórka;
  • obrzęk skóry;
  • silne swędzenie i łuszczenie;
  • pojawienie się pęknięć i erozji;
  • mała wysypka na granicy dotkniętej skóry.

Kiedy na dermatomikozę wpływają duże obszary skóry, objawy i leczenie są skomplikowane, ponieważ konieczne jest kompleksowe oddziaływanie na czynnik sprawczy choroby. Z powodu silnego swędzenia osoba staje się drażliwa i nerwowa, cierpi jakość snu i niepełnosprawność, więc możemy powiedzieć, że gładka grzybica skóry negatywnie wpływa na masę ciała.

Dermatofitozę lub grzybicę gładkiej skóry należy leczyć w odpowiednim czasie, ponieważ choroba szybko wpływa na zdrowe obszary naskórka. Takie grzybice skóry u ludzi są łatwo rozpoznawalne na zdjęciu dzięki charakterystycznym objawom, dlatego nie ma problemów z diagnozą.

Uczucie skóry głowy

Grzybica skóry może rozprzestrzeniać się na skórę głowy. W tym przypadku istnieją dwa rodzaje chorób – grzybica lub naskórka. W pierwszym przypadku na głowie pojawia się ogniskowa zmiana skórna z ciężkim złuszczaniem i wypadaniem włosów. Łysienie rozwija się w miejscu zmiany.

W drugim przypadku czerwone łuskowate plamy obserwuje się na skórze głowy i na granicy skóry głowy ze skórą szyi lub czoła. Im szybciej rozpocznie się terapia naskórka, którą należy natychmiast leczyć, tym mniejsze ryzyko rozprzestrzeniania się grzybicy skóry na szyi i skórze twarzy.

Grzybica paznokci i grzybica stóp

Dermatomikoza stopy postępuje szybko

Najczęstszymi rodzajami grzybicy skóry są uszkodzenia skóry stóp i paznokci. Następnie następuje:

  • pogrubienie skóry stóp;
  • pękanie;
  • zaczerwienienie między palcami;
  • silne swędzenie i łuszczenie;
  • zniszczenie płytek paznokciowych.

Leczenie grzybicy skóry u ludzi jest skomplikowane ze względu na specyfikę tej części ciała. Nogi są zawsze pokryte butami, bardzo się pocą, więc choroba postępuje szybko. Po zauważeniu pierwszych oznak i objawów grzybicy stóp lub grzybicy paznokci należy natychmiast rozpocząć leczenie, w przeciwnym razie terapia może potrwać kilka miesięcy.

Zwykle grzyb najpierw atakuje jeden gwóźdź

Diagnostyka

Diagnoza jest ustalana na podstawie badania zewnętrznego i mikroskopowego badania zdrapania dotkniętej skóry. Wykrycie grzybni grzyba stanowi podstawę diagnozy. Dodatkowo przeprowadzane jest szczepienie bakteryjne w celu określenia rodzaju grzyba oraz analiza wrażliwości patogennej mikroflory na różne antybiotyki.

Zasada leczenia

W przypadku grzybicy skóry leczenie obejmuje mianowanie środków do użytku zewnętrznego i ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych w tabletkach.

Preparaty na bazie terbinafiny do stosowania zewnętrznego są skuteczne przeciwko dermatofitom:

Wymienione leki są dostępne w postaci kremu, maści, żelu lub sprayu. Nadają się do leczenia zmian skórnych ciała, strefy pachwinowej i stóp. W przypadku uszkodzenia paznokci stosuje się te same leki, a także roztwór Exoderil.

W przypadku grzybicy dodatkowo stosuje się środek antyseptyczny, najczęściej roztwór jodu. Jest to konieczne, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji..

W przypadku uszkodzenia skóry głowy stosuje się szampony i rozwiązania oparte na terbinafinie. W tym przypadku wskazane jest również podawanie ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych w tabletkach, w szczególności terbinafiny i itrakonazolu.

Aby zapobiec rozwojowi grzybicy skóry, konieczne jest:

  • przestrzegać zasad higieny osobistej;
  • utrzymywać odporność;
  • Nie dotykaj bezpańskich zwierząt;
  • używaj artykułów higieny osobistej w miejscach publicznych.

Kiedy pojawią się pierwsze objawy choroby, skonsultuj się z dermatologiem. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym szybciej będzie można pozbyć się grzyba.

Dodaj komentarz