Przewlekła kandydoza paznokci

przez | 2020-03-17

Spis treści:

Kandydoza (kandydoza)

Czynnikami sprawczymi kandydozy – wszechobecnej choroby są grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida (najczęstsze gatunki Candida albicans, rzadziej – Candida tropicalis, Candida pseudotropicalis, Candida krusei, Candida glabrata itp.). Kandydoza jest typową autoinfekcją, objawiającą się nadmiernym wzrostem grzybów drożdżopodobnych, które zamieszkują skórę, paznokcie, błony śluzowe, narządy wewnętrzne. Zazwyczaj choroba ta występuje z patologią związaną z powstawaniem niedoboru odporności (cukrzyca, inne choroby endokrynologiczne, niedobory hipo- i witamin, immunosupresyjna i radioterapia, AIDS itp.), Z dysbiozą spowodowaną długotrwałym stosowaniem antybiotyków. Najbardziej podatne na kandydozę są dzieci i osoby starsze.

Występuje powierzchowna kandydoza błon śluzowych, skóry, grzbietów paznokci i paznokci. Kandydoza błon śluzowych jamy ustnej lub pochwy (pleśniawki) charakteryzuje się białą powłoką, przypominającą krzepnięte mleko

Przewlekła uogólniona kandydoza zwykle rozwija się u dzieci z niedoborem odporności, ma powoli postępujący przebieg z początkiem zapalenia płuc, zapalenia żołądka, zapalenia wątroby itp..

W przypadku kandydozy trzewnej wpływa to na przewód pokarmowy, układ oddechowy, układ moczowy, centralny układ nerwowy.

Alergiczne formy kandydozy rozwijają się na tle istniejącego pierwotnego ogniska kandydomikozy w wyniku uczulenia organizmu, podczas gdy mogą pojawić się nowe ogniska zapalne, w których patogen jest nieobecny.

Materiałem do badań nad kandydozą są płatki skóry i skrobki z paznokci, zdejmowane filmy z błony śluzowej warg, jamy ustnej, pochwy, cewki moczowej, zewnętrznego kanału słuchowego, a także ze spojówki. W przypadku kandydozy trzewnej badane są krew, płyn mózgowo-rdzeniowy, plwocina, wypróżnienia, mocz, żółć, rozmazy z błon śluzowych, biopsje tkanek, ropnie nakłute, materiał przekrojowy..

Diagnostyka laboratoryjna kandydozy obejmuje mikroskopię natywnych preparatów, izolację czystej kultury grzybowej, wykrycie antygenów lub kwasów nukleinowych w materiałach, ocenę reakcji serologicznych, testy alergiczne.

Metoda mikroskopowa –badanie niepomalowanych i wybarwionych preparatów Gram, Romanovsky-Giemsa, Tsil-Nielsen z badanego materiału, w których znajdują się okrągłe lub owalne pączkujące komórki drożdżopodobne o wielkości 3-6 mikronów oraz pseudomycelia w postaci łańcuchów wydłużonych komórek (ryc. 37). Niektóre rodzaje grzybów drożdżopodobnych (C.albicans) tworzą końcowe chlamydospory.

Grzyby Gram z rodzaju Candida pomalowane na ciemnofioletowo, według Ziehla-Nielsena – na niebiesko z różowo-żółtymi inkluzjami lipidów, według Romanovsky-Giemsa – na różowo-żółtym z ciemnofioletowymi inkluzjami volutyny i czerwonej chromatyny.

Badanie mikologiczne.Czystą hodowlę grzybów drożdżopodobnych izoluje się na stałym podłożu (zwykle Saburo, agar brzeczkowy, agar Candida lub inne) z antybiotykami (penicylina, streptomycyna itp.) W celu zahamowania wzrostu współistniejących bakterii. Po 2-3 dniach uprawy w okrągłej 30-37 0 С powstają wypukłe kremowe gładkie kolonie białego koloru o gładkich krawędziach i głębokim wzroście rozgałęzionych drzewiastych rzekomych grzybni w pożywce.

Wyizolowaną czystą kulturę hoduje się w płynnych pożywkach (ziemniak, pożywka kukurydziana, bulion marchewkowo-ziemniaczany itp.) W celu wykrycia pseudomycelii, która zwykle pojawia się po 3-5 dniach uprawy (rzadziej po 10-15 dniach i później) w płynnych pożywkach Candida tworzą jednolite zmętnienie, osad lub film na powierzchni podłoża. Wraz z pseudomycelią u tych grzybów można znaleźć prawdziwą grzybnię i chlamydospory (duże zarodniki omijające o ziarnistej zawartości) po posianiu na ryż lub agar Chlamydospore, a następnie hodowanie grzyba w warunkach niskiej temperatury i stężenia tlenu..

Ryc. 37. Czynnik sprawczy kandydozy(Candida albicans) w materiale testowym

Blastospory (nerki) w drożdżopodobnych grzybach z rodzaju Candida są nieregularnie położone po obu stronach grzybni, chlamydospory są okrągłe, duże (10-20 mikronów), bypass. C. albicans fermentaty glukoza, maltoza, lewuloza i częściowo galaktoza; mleko się nie zmienia.

Identyfikacja drożdżopodobnych grzybów z rodzaju Candida do poziomu gatunku opiera się na określeniu rodzaju filamentacji, obecności chlamydosporów, aktywności enzymatycznej (tabela 24).

Tabela 24. Właściwości sacharolityczne grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida.

Rodzaj grzyba Sahara
glukoza maltoza laktoza galaktoza sacharoza
Candida albicans kg pr kg
Candida tropicalis kg kg kg kg
Candida pseudotropicalis kg kg kg kg
Candy Krusei kg kg

Oznaczenia: kg – rozszczepienie podłoża z wytworzeniem kwasu i gazu

Charakterystyczna cecha różnicowa, która wyróżnia formę Z.Albicany z innych gatunków grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida, jest ich zdolność do formowania rurek wzrostowych – blastospory w kształcie rurki (znak RT). Aby to zrobić, część kolonii grzybowej przenosi się do 0,5 ml jałowej surowicy cielęcej, probówki umieszcza się w termostacie w 37 ° C na 2,5-3,0 godziny, po czym przygotowuje się zmiażdżoną kroplę i mikroskopuje pod dużym mikroskopem (obiektyw x40). W probówkach wzrostowych brakuje zworki lub zwężenia na styku z blastosporem; są one cieńsze niż wydłużony blastospor lub pseudomycelium C. tropicalis.

W celu różnicowania z innymi grzybami określa się obecność kapsułek i ureazy (w Candida, są one nieobecne) w kulturach grzybów drożdżopodobnych, określa się zdolność do asymilacji i fermentacji węglowodanów (glukozy, maltozy, sacharozy, galaktozy itp.).

Do szybkiej identyfikacji C. albicans opracowano specjalne dyski z chromogennymi substratami, które umożliwiają identyfikację enzymów L-proliny aminopeptydazy i 3-galaktozydamidu specyficznych dla tego rodzaju grzybów. Codzienną hodowlę grzyba nakłada się na dysk, inkubuje przez 30 minut w 35 ° C, a następnie dodaje się 1 kroplę 0,3% roztworu wodorotlenku sodu. Pojawienie się żółtego zabarwienia wskazuje na aktywność aminopeptydazy L-prolinowej. Następnie dodaj 1 kroplę aldehydu cynamonowego; rozwój w ciągu 1 minuty od barwienia różowo-czerwonego wskazuje na obecność 3-galaktozydazy. Pozytywny test dla obu enzymów w połączeniu z obecnością probówek wzrostowych uważa się za wystarczający do identyfikacji C. albicans.

Metoda serologiczna(określanie stopnia zaawansowania RACS, RA, ELISA. RNGA, WIEF i inne z powiązanymi surowicami krwi pacjentów w celu określenia swoistych przeciwciał) zwykle wykonuje się z trzewnymi postaciami kandydozy. Wyniki badania uważa się za pozytywne ze wzrostem miana przeciwciał ponad 4 razy w dynamice choroby. Antygeny drobnokomórkowe stosuje się w RA, w DSC stosuje się oczyszczone polisacharydy, lizaty lub ultradźwiękowe rozpady grzybów drożdżopodobnych.

Metoda alergologiczna(głównie u pacjentów z kandydozą trzewną) sformułowanie śródskórnego testu alergicznego ze standardowym alergenem Candida, reprezentującym zawiesinę komórek grzybów, ogrzewaną w temperaturze 80 0 С przez 2 godziny. Wyniki reakcji (przekrwienie, grudki) są brane pod uwagę po 24 – 48 godzinach. wartość diagnostyczna.

Diagnostyka genów – PCR opracowany do identyfikacji fragmentu DNA specyficznego dla gatunku C. albicans.

B37.2 kandydoza skóry i paznokci

Farma grupy Substancja czynna Nazwy handlowe
Środki antyseptyczne i dezynfekujące Benzylodimetylo-mirystoiloamino-propyloamoniowy Miramistin ®-Darnitsa
Chlorek benzylo dimetylo [3- (mirystoiloamino) propylo] amonu monohydrat Miramistin ®
Glukokortykosteroidy w kombinacjach Betametazon + gentamycyna + klotrimazol Akriderm ® GK
Betametazon + klotrimazol Lotriderm
Gentamycyna + dekspantenol + mometazon + ekonazol Tetraderm ®
Inne immunomodulatory Treonylo-glutamylo-lizylo-lizylo-arginylo-arginylo-glutamylo-treonylo-walilo-glutamylo-arginylo-glutamylo-lizylo-glutaminian Gepon
Inne syntetyczne środki przeciwbakteryjne Klotrimazol * Klotrimazol
Induktory interferonu Sodium Oxodihydroacridinyl Acetate Neovir ®
Środki przeciwgrzybicze Mazidła Anmarina 1%
Roztwór Anmariny 0,25%
Zestaw Mikosan do usuwania zmian grzybiczych z płytki paznokcia
Amorolfin * Oflomil Luck
Exorolfinlac ®
Bifonazol * Bifonazol Krem 1%
Bifonazol w proszku 1%
Roztwór bifonazolu 1%
Bifosin ®
Mikospor ®
Itrakonazol * Itrazol ®
Orungal ®
Rumycosis ®
Ketokonazol * Mycozoral ®
Nizoral ®
Klotrimazol * Amiklon ®
Candibene
Candide
Canizon ®
Klotrimazol
Lotrimin
Faktodyna
Mikonazol * Daktanol
Natamycyna * Pimafucin ®
Naftyna * Mycoderil ®
Exoderyl ®
Nystatyna * Nystatyna
Maść nystatynowa 100000 JEDNOSTEK / g
Oksykonazol * Mifungar ®
Omokonazol * Mikogal ®
Terbinafina * Atifin ®
Binafin
Lamisil ®
Lamican
Terbizil ®
Terbix ®
Terbinafina-teva
Fungoterbin ®
Exifin ®
Tiokonazol * Throside
Flukonazol * Wero-flukonazol
Diflazone ®
Diflucan ®
Mikosist ®
Mycoflucan ®
Nofung ®
Flucomid CEDICO
Flukonazol
Flukonazol Sandoz
Flukonazol-Teva
Flucostat ®
Chloronitrofenol Nitrofungina
Roztwór Nichlofen 1%
Ekonazol * Ifenek
Ekalin ®
Środki przeciwgrzybicze w kombinacjach Bifonazol + mocznik Zestaw Mikospor ®
Wodorosiarczan sanguinariny + wodorosiarczan Chelerytryny Sanguirythrin ®
Sanguirythrin ® mazidło 0,5%
Terbinafina + mocznik Fungoterbin ® Neo
Ankieta

Oficjalna strona firmy RLS ®. Główna encyklopedia leków i towarów z asortymentu aptecznego rosyjskiego Internetu. Katalog leków Rlsnet.ru zapewnia użytkownikom dostęp do instrukcji, cen i opisów leków, suplementów diety, wyrobów medycznych, urządzeń medycznych i innych produktów. Przewodnik farmakologiczny zawiera informacje o składzie i formie uwalniania, działaniu farmakologicznym, wskazaniach do stosowania, przeciwwskazaniach, skutkach ubocznych, interakcjach między lekami, sposobie stosowania leków, firmach farmaceutycznych. Katalog leków zawiera ceny leków i produktów farmaceutycznych w Moskwie i innych rosyjskich miastach.

Zabronione jest przesyłanie, kopiowanie, rozpowszechnianie informacji bez zgody LLC RLS-Patent.
Przy cytowaniu materiałów informacyjnych opublikowanych na stronach witryny www.rlsnet.ru wymagany jest link do źródła informacji.

Wiele bardziej interesujących rzeczy

© REJESTRACJA LEKÓW RUSSIA ® RLS ®, 2000-2020.

Wszelkie prawa zastrzeżone..

Komercyjne wykorzystanie materiałów jest niedozwolone..

Informacje są przeznaczone dla personelu medycznego..

Microsporia

Jest to grzybicza choroba skóry i włosów. W większości dzieci są chore. Rozróżnij mikrosporię ananasową i mikrosporię zooanthroponiczną.

Antroponiczna Microsporia w naszym kraju jest bardzo rzadki. Czynniki sprawcze mikrosporii – antropofilne mikrospory (Microsporon fenugineum) – wpływają na zrogowaciały naskórek i włosy; są bardzo zaraźliwi. Źródłem mikrosporii jest chory. Ścieżki transmisji Microsporia – bezpośrednie i pośrednie (przez kapelusze, pędzle, grzebienie, ubrania, zabawki i inne przedmioty).

Zooanthroponous microsporia – częsta grzybica. Patogeny – zoofilne mikrospory (w naszym kraju M. canis) – wpływają na warstwę rogową naskórka i włosy; zaraźliwy gorszy od antropofilnego. Źródła – koty (zwłaszcza kocięta), rzadziej psy. Drogi przenoszenia – bezpośrednie (główne) i pośrednie (przez przedmioty zanieczyszczone włosami lub łuski zawierające M. canis). Stosunkowo rzadko infekcja występuje u chorego. Manifestacje mikrosporii anthroponicznych i zooanthroponicznych są tego samego rodzaju i są podobne do powierzchownej trichofitozy, w przeciwieństwie do których charakteryzują się: wyraźniejsze granice, zaokrąglone kontury, duże rozmiary zmian na skórze głowy; odrywanie (zwykle lite) włosów na poziomie 6-8 mm; obecność białawych osłon wokół „konopi”; brak czarnych kropek; na gładkiej skórze – wiele ognisk; prawie stałe zaangażowanie włosów pistoletu, częsty wzrost węzłów chłonnych zausznych, potylicznych i szyjnych. Możliwe zmiany w rodzaju naciekowej ropnej trichofitozy .

Favus

Czynnikiem sprawczym favusa jest grzyb Trihophyton schonleinii, który pasożytuje tylko na ludziach, dlatego zakażenie przez zwierzęta jest wykluczone. Główną drogą transmisji jest kontakt z gospodarstwem domowym. W bliskim kontakcie z osobą chorą na fawusa i w kontakcie z jego rzeczami (artykuły gospodarstwa domowego, akcesoria kąpielowe, ubrania i bielizna) występuje duży odsetek infekcji.

Ponieważ favus ma przewlekły, powolny charakter, dzieci są zarażane głównie przez kontakt z matkami i babciami, ponieważ to kobiety stanowią większość pacjentów z favusem. Ponieważ favus jest mniej zaraźliwy w porównaniu z innymi chorobami grzybiczymi, przez długi czas pozostaje niezauważony, chociaż chorzy ludzie nadal infekują innych. Z reguły favus jest diagnozowany przypadkowo podczas badań lekarskich lub podczas szukania pomocy medycznej. Bramą wejściową dla patogenu favusa jest skóra, a zatem mikrourazy, otarcia, zadrapania i inne naruszenia integralności skóry są czynnikami prowokującymi. Zmniejszona ogólna odporność i funkcje ochronne skóry, hipowitaminoza, choroby przewlekłe występujące w zatruciu lub wyniszczenie zwiększają ryzyko zakażenia favusem. Zaburzenia odżywiania i zaburzenia metaboliczne obserwuje się u prawie wszystkich pacjentów z favusem. Po zakażeniu grzyb może rozprzestrzeniać się zarówno w zakresie, jak i krwiotwórczym. W tym ostatnim przypadku zmiany z favusem są odnotowywane w narządach wewnętrznych. Osłabione dzieci i dzieci po chorobach zakaźnych są najbardziej podatne na zakażenie favusem.

Czynnik sprawczy fawusa rozprzestrzenia się w warstwie rogowej naskórka. Łuki specyficzne dla Favus to skupiska grzybni i zarodników grzyba, złuszczony nabłonek i sebum.

Candidamycosis (kandydamycosis; synonim kandydozy)

Jest to zakaźna choroba skóry, błon śluzowych i narządów wewnętrznych wywołana przez drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida. Występuje we wszystkich krajach świata, najczęściej w tropikach i subtropikach.

W rodzaju Candida opisano około 100 gatunków grzybów; najczęściej K. powoduje Candida albicans. Grzyby z rodzaju Candida należą do mikroorganizmów oportunistycznych; wegetują na obiektach środowiskowych i są związane z normalną mikroflorą ludzkiej skóry i jelit. W przypadku osłabienia z powodu różnych przyczyn naturalnej odporności organizmu grzyby mogą stać się chorobotwórcze dla ludzi. Badanie mikroskopowe skrobania ze skóry lub błon śluzowych ujawnia zaokrąglone, o średnicy 2-8 μm, rozwijające się i nierozwijające się komórki grzybowe i włókna pseudomycelium. Grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida są tlenowcami, mają optymalny wzrost w 30–37 ° i są odporne na suszenie i zamrażanie. Bezpośrednie światło słoneczne i sztuczne promieniowanie ultrafioletowe dopiero po długotrwałym wystawieniu na działanie w wilgotnym środowisku mają na nie szkodliwy wpływ. Gotowanie i autoklaw zabijają ich za 35 min zarówno w kulturze, jak i w materiale patologicznym. Są wrażliwe na alkoholowe (0,5–2%) roztwory jodu, barwniki anilinowe (fiolet goryczki, fiolet mitilowy) i środki dezynfekujące (2–5% roztwory formaliny, lizolu, fenolu itp.).

Rozwój kandydozy ułatwia niedobór odporności, endokrynopatie, hipowitaminoza, zaburzenia metaboliczne (np. Cukrzyca), ciężkie choroby osłabiające, irracjonalne stosowanie niektórych leków (antybiotyki, kortykosteroidy itp.), Prowadzące do dysbiozy, a także urazu (np. Permanentny uraz błona śluzowa podczas noszenia protez), które zmniejszają odporność organizmu. Najbardziej podatny na kandydozę. dzieci i starcy. Wrodzona odporność na Candida. zaginiony. W przebiegu choroby u pacjentów z kandydozą. a u nosicieli Candida powstają przeciwciała, które są wykrywane przez wiązanie dopełniacza, aglutynację, immunofluorescencję i pasywne reakcje hemaglutynacji, a także próbki alergii skórnej z alergenem Candida. Nosiciele Candida i pacjenci, szczególnie ze świeżymi postaciami kandydozy, mogą być źródłem infekcji dla innych. Zakażenie występuje w bezpośrednim kontakcie z pacjentem (pocałunek, stosunek seksualny, zakażenie noworodków podczas przechodzenia przez kanał rodny). Możliwe jest również w kontakcie z zainfekowanymi owocami i warzywami, co obserwuje się na przykład w zbieraczach, sortownikach owoców (profesjonalna kandydoza). Uszkodzenie skóry i błon śluzowych, niekorzystne warunki pracy (w tym niski poziom wyposażenia technicznego w przedsiębiorstwach cukierniczych i przetwórstwa owoców), naruszenia zasad higieny, na przykład w szpitalach położniczych i żłobkach przyczyniają się do rozwoju kandydozy. Choroba może być spowodowana aktywacją grzybów drożdżopodobnych w organizmie w powiązaniach mikrobiologicznych (rozwój wtórnej kandydozy w zapaleniu płuc, gruźlica, dysbakterioza itp.).

Występuje powierzchowna kandydoza błon śluzowych, skóry, grzbietów paznokci i paznokci; przewlekła uogólniona (ziarniniakowa) i trzewna kandydoza, a także alergiczne formy kandydozy. Najczęstszą postacią kandydozy błon śluzowych jest kandydoza zapalenia jamy ustnej (pleśniawki). Rozwija się głównie u niemowląt i osób starszych, osłabionych chorobami przewlekłymi. Na błonie śluzowej policzków pojawiają się podniebienie, język, dziąsła, białe plamki, łącząc się, tworzą filmy przypominające krzepnięte mleko, w którym znajdują się pączkujące komórki i pseudomycelia grzyba. Po ich usunięciu odsłonięta jest różowa, czasem erozyjna, krwawiąca błona śluzowa. Proces patologiczny często rozprzestrzenia się na język (drożdżowe zapalenie języka), migdałki (zapalenie migdałków), czerwona obwódka warg (zapalenie warg Candida), kąciki ust (dżemy).

W przypadku zapalenia połysku drożdży na tylnej stronie języka, jego powierzchniach bocznych, a także w fałdach (bruzdach) tworzy się biała powłoka; język puchnie i rośnie, brodawki nitkowate są wygładzone. W przypadku bólu gardła Candida oprócz napadów na migdałki powstają migdałki, ale w przeciwieństwie do zwykłego zapalenia migdałków temperatura ciała nie wzrasta, połykanie jest bezbolesne, regionalne węzły chłonne nie są powiększane. Zapalenie warg Candida charakteryzuje się suchością i zaczerwienieniem czerwonej granicy warg, szarawymi złuszczającymi się łuskami, pieczeniem, zaciśnięciem. Gdy Candida jest zakleszczona, zauważa się macerację i zaczerwienienie skóry i błony śluzowej w kącikach ust, powstają szaro-białe okruchy i błony, pod którymi występują pęknięcia i dokładne erozje.

Candidamycosis błon śluzowych narządów płciowych (Candida vulvovaginitis, balanoposthitis) objawia się zaczerwienieniem i obrzękiem błony śluzowej, powstawaniem białych złogów w postaci filmów i zsiadłych warstw, erozją powierzchni. Pacjenci swędzą; może wystąpić surowiczo-ropna wydzielina.

Z kandydozą skóry głównie fałdy skórne, międzypalcowe, najczęściej szczotki, pod gruczołami sutkowymi, pachwinowe, mezhagodichnaya. Na powierzchni styku fałd pojawia się zmiana płacząca z wyraźnymi drobnymi przegrzebkami; otoczony jest białawym macerowanym naskórkiem. Wokół mogą znajdować się tak zwane pokazy – małe ogniska. W niektórych miejscach ostrość jest pokryta białawymi, drobnymi warstwami, widoczne są małe pęknięcia, kropkowane pęcherzyki, rumieniowato-łuskowate plamy na obrzeżach. Kandydoza gładkiej skóry może występować w postaci rumieniowatych, pęcherzykowych i łuszczycowych wysypek.

Przewlekła uogólniona (ziarniniakowa) kandydoza. zwykle rozwija się u dzieci z niedoborem odporności. Choroba rozpoczyna się z reguły we wczesnym dzieciństwie w postaci pleśniawki, zapalenia języka, kandydozy warg, a następnie, często po zastosowaniu antybiotyków, proces rozprzestrzenia się; wpływa na gładką skórę tułowia, kończyn, skóry głowy, w której pojawiają się przekrwione i łuszczące się plamy z naciekiem u podstawy, grudki i guzki ustępujące przez bliznowacenie i prowadzące do ogniskowej łysienia. Często występują kandydozowe zapalenie płuc, zapalenie żołądka, zapalenie wątroby i inne objawy kandydozy trzewnej. Dzieci pozostają w tyle pod względem rozwoju fizycznego. W przypadku kandydozy trzewnej wpływa to na przewód pokarmowy, układ oddechowy, układ moczowy i centralny układ nerwowy. Przy kandydozie przewodu żołądkowo-jelitowego obserwuje się zmniejszenie apetytu, trudności w przełykaniu, częste wymioty z uwolnieniem zsiadłych filmów, płynne wypróżnienia z domieszką śluzu, wzdęcia i gorączkę. Kandydoza układu oddechowego charakteryzuje się uszkodzeniem krtani, któremu towarzyszą ataki kaszlu, zmiany głosu, wytwarzanie śluzowo-ropnej plwociny, czasem z domieszką krwi. Często występuje zapalenie płuc kandydozy, które występuje po długotrwałym leczeniu antybiotykami, lekami immunosupresyjnymi. Kandydoza płuc objawia się zapaleniem oskrzeli, małym ogniskowym zapaleniem płuc, czasami przypomina gruźlicę. Kandydoza moczu charakteryzuje się pojawieniem się w moczu dużej liczby elementów grzybowych, białka, czerwonych krwinek i cylindrów. Kandydoza OUN przypomina rozwój guza nowotworowego lub guza mózgu; Uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego może również objawiać się przez kandydujące zapalenie opon mózgowych. Alergiczne formy kandydozy (lewurydy lub kandydamidy) występują w obecności ogniska pierwotnego (na przykład na skórze, błonie śluzowej), co prowadzi do uczulenia organizmu. Zwykle jest to ułatwione przez nieracjonalne stosowanie antybiotyków, niedobór witamin itp. Ponadto lewurydy mogą mieć postać rumieniowoskwokowatych, pęcherzykowych i innych rozsianych wysypek, w których nie znaleziono patogenu. Często obserwuje się ból głowy, złe samopoczucie itp..

Diagnozazestaw na podstawie obrazu klinicznego. Potwierdzają to wyniki jego badań laboratoryjnych: wielokrotne wykrywanie grzyba w badanym materiale patologicznym i jego izolacja w kulturze. W przypadku kandydozy trzewnej konieczne są reakcje serologiczne (aglutynacja i utrwalenie dopełniacza) oraz alergiczne testy skórne z alergenem Candida. Ta forma kandydozy różni się od gruźlicy i histoplazmozy płuc itp..

Dodaj komentarz