Pityriasis versicolor

przez | 2020-01-06

Spis treści:

Pityriasis versicolor (często używa się innej nazwy choroby – «versicolor») Jest zakaźną chorobą grzybiczą spowodowaną przez grzyby z rodzaju Malassezia.

Najwięcej przypadków wykrywa się w krajach o gorącym klimacie, ale patogeny czują się dobrze w Rosji. Szczytem choroby jest łupież pstry występuje w miesiącach letnich, kiedy powstają optymalne warunki do namnażania się grzybicy. Pomimo faktu, że infekcja nie zagraża życiu i nie prowadzi do niepełnosprawności, nadal trzeba ją leczyć.

Faktem jest, że łupież versicolor versicolor jest podatny na nawrót, a jego objawy znacznie obniżają jakość życia ludzkiego.

Co to jest?

Łupież pstry jest chorobą grzybiczą, która atakuje naskórek..

Choroba objawia się pojawieniem się plam starczych na skórze, które z czasem można łączyć w duże dotknięte obszary. Kolor plam może być żółty, różowy, brązowy z charakterystycznym złuszczaniem, nie występuje stan zapalny. Pityriasis versicolor ma swoją nazwę ze względu na typowy peeling. Nazywany jest także wielokolorowym porostem w związku z nabywaniem różnych odcieni pojawiających się wraz z chorobą.

Powody rozwoju

Czynnik sprawczy łupieżu pstrego w niewielkiej ilości stale żyje w mikroflorze ludzkiej skóry. Przejawia się to tylko w przypadku, gdy pojawią się sprzyjające okoliczności dla jego lepszego rozmnażania. Warunki te obejmują następujące czynniki:

  • Gorący, wilgotny klimat, nadmierne pocenie się, leki przeciwgorączkowe.
  • Częsty pobyt w dusznym pokoju, ciężka praca fizyczna, nawyk noszenia bardzo ciepłych i syntetycznych ubrań.
  • Dziedziczna genetyka.
  • Częste stosowanie tłuszczów w leczeniu skóry.
  • Długotrwałe stosowanie sterydów, antybiotyków, niektórych leków hormonalnych, doustnych środków antykoncepcyjnych.
  • Cukrzyca, problemy naczyniowe, gruźlica, tłusty łojotok, reumatyzm – kolejny powód pojawienia się łupieżu pstrego.

Typowe objawy łupieżu u ludzi to:

  1. Pojawienie się różowych plam o żółtawym kolorze;
  2. Stopniowa zmiana ich koloru na brązową pigmentację, zlokalizowaną w typowych miejscach (przede wszystkim jest to strefa dekoltu);
  3. Nieznaczny drobny złuszczanie wyglądu wysypki na skórze;
  4. Okresowo obserwowano swędzenie plam, które nie jest bardzo silne;
  5. Skóra nie opala się w miejscu, w którym zlokalizowano wysypki. Wynika to z niższej funkcjonalności melanocytów – komórek skóry wytwarzających pigment.

Aby ustalić, czy naprawdę chorujesz na słońce, odwiedź dermatologa. Lekarz sprawdzi twoją skórę lampą – infekcja grzybicza ma właściwości luminescencyjne. Jeśli skóra zapali się na różowo lub zielonkawo-niebiesko, dermatolog diagnozuje porosty.

U ludzi objawy łupieżu pstrego, w postaci swędzenia i pieczenia, często nie są wyrażane. Jeśli lekarz ma podejrzenia dotyczące obecności infekcji grzybiczej, patogen wyśle ​​pacjenta do analizy zrogowaciałych płatków skóry.

Wpływ na ciążę

Kobiety w ciąży, identyfikując tę ​​patologię, są zainteresowane pytaniem, czy łupież pstry stanowi zagrożenie dla zdrowia jej nienarodzonego dziecka. Dla dziecka porosty nie są niebezpieczne. Ważne jest, aby grzyby nie przenikały przez łożysko i nie były niebezpieczne dla płodu. Łupież versicolor nie zmienia normalnego przebiegu ciąży i porodu. Najważniejsze jest szybkie zidentyfikowanie problemu i kompetentne przystąpienie do jego eliminacji..

Leczenie łupieżu pstrego u kobiet w ciąży polega na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych i przeciwwirusowych.

Diagnostyka

Rozpoznanie łupieżu pstrego jest ustalane na podstawie charakterystycznego wyglądu plam, a także kilku próbek, które odróżniają chorobę od innych podobnych w objawach klinicznych, takich jak bielactwo, białe lub różowe porosty, łuszczyca, łojotokowe zapalenie skóry, dermatofitoza ciała, wyprysk, kiła skóry.

Obecnie prowadzone są następujące testy diagnostyczne w celu wyjaśnienia diagnozy. «łupież pstry» i jego różnice od innych chorób o podobnych objawach:

  • Mikroskopia skrobania z plam – podczas badania mikroskopów łusek wstępnie potraktowanych 20% roztworem KOH, z łupieżem versicolor, nitkowate nitkowate włókna grzybni i same komórki drożdży są widoczne w postaci charakterystycznego obrazu o przenośnej nazwie «Makaron Granatowy». Oznacza to, że grzybnia infekcji grzybiczej wygląda jak długie sznury, między którymi znajdują się ciemne zaokrąglone komórki drożdży. Oznacza to, że w całości pod mikroskopem widoczne są białe pasy i ciemne zaokrąglone elementy między nimi, co przypomina wygląd naczynia «Makaron Granatowy»;
  • Test jodu – plamy i otaczająca skóra są traktowane 5% roztworem jodu i po kilku minutach intensywność koloru zostaje ustalona. Plamy z łupieżem różnokolorowym stają się ciemnobrązowe, a ich kolor jest znacznie intensywniejszy niż otaczająca normalną skórę;
  • Badanie plam w świetle lampy Wooda – przy łupieżu plamy lśnią czerwonawo-żółtym lub zielonkawo-złotym kolorem;
  • Pozytywny objaw «wióry» (Objaw Berniera) – podczas strupu na miejscu pojawia się peeling. Złuszczające cząsteczki są bardzo drobne, przypominają mąkę.

W zdecydowanej większości przypadków, w celu rozpoznania łupieżu pstrego, badanie plam w świetle lampy Wood i testu jodu jest wystarczające.

Pityriasis versicolor: zdjęcie

Jak wygląda choroba, więcej na zdjęciu:

Jak leczyć łupież pstry

Podczas leczenia łupieżu pstrego u ludzi ciało musi być utrzymywane w czystości. W domu należy wziąć higieniczny prysznic dwa razy dziennie. Do mycia używaj specjalnych żeli przeciwgrzybiczych. Pranie jest prane w najwyższej możliwej temperaturze, traktowane parą lub gorącym żelazkiem. Skuteczne leczenie choroby można osiągnąć poprzez odpowiedni dobór leków. Używaj leków zawierających w składzie składniki, na które patogen jest wrażliwy.

W celu skutecznego leczenia stosuje się następujące grupy leków przeciwgrzybiczych z choroby do miejscowego stosowania na skórę:

  1. Leki zawierające terbinafinę. Niszczą struktury błonowe grzybów, hamują wzrost kolonii i zapobiegają dalszemu rozprzestrzenianiu się plam. Preparaty zawierające terbinafinę są dostępne w postaci sprayu lub kremu. Skóra jest leczona lekiem dwa razy dziennie..
  2. Pochodne imidazolu. Leki blokują aktywność enzymów zakażenia grzybiczego. Zatrzymują syntezę błon, niszczą pozbawione patogenne komórki. Rozważana kategoria leków obejmuje ketokonazol, mikonazol, klotrimazol, bifokonazol. Produkuj leki w kremach, maściach. Substancja terapeutyczna powinna pokrywać ciało dwa razy dziennie. Do leczenia przeciwgrzybiczego zakażenia grzybiczego w przypadku uszkodzenia skóry głowy stosuje się specjalne szampony z ketokonazolem.
  3. Preparaty zawierające pochodne piroksolaminy. Są to takie leki, jak cyklopiroks, Toltsiklat. Ich działanie ma na celu zapobieganie przenikaniu substancji niezbędnych do normalnego rozwoju kolonii do infekcji grzybiczych. W rezultacie rozmnażanie i funkcjonowanie patogennego prowokatora na ludzkiej skórze jest zawieszone. Preparaty w postaci kremów lub maści stosuje się na plamach 1 do 2 razy dziennie.
  4. Lek Fungonis Gel. Czas trwania kursu terapeutycznego wynosi trzy tygodnie. Narzędzie nakłada się na obszary dotknięte infekcjami grzybiczymi dwa razy dziennie.
  5. Maść salicylowo-cynkowa. Wskazane jest stosowanie leku na początkowych etapach choroby, gdy skóra ma minimalne uszkodzenie i niewielką liczbę plam. Lek kontynuuje leczenie przez 7 dni.

W przypadku łupieżu pstrego podczas zabiegu stosuje się również peelingujące preparaty. Pomagają szybko pozbyć się łusek, plam. Zaleca się przetrzeć skórę łagodnym roztworem kwasu salicylowego, przetrzeć maść Wilkinsky’ego. Zastosuj i metodologię Demyanowicz. Jego znaczenie polega na sekwencyjnym leczeniu plam na niezdrowej skórze, najpierw wodnym roztworem tiosiarczanu 60%, a następnie zewnętrznie nałożyć roztwór kwasu solnego 6%.

Rozległe uszkodzenie choroby grzybiczej, częsty nawrót porostów jest uważany za wskazanie do leczenia lekami działającymi ogólnoustrojowo. Leki przeciwgrzybicze, takie jak Orungal, Ketokonazol, Itrakonazol są stosowane wewnętrznie..

Rozwój pozbawienia kobiety w okresie rodzenia dziecka nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla płodu. Leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych mogą mieć działanie teratogenne. Wielu lekarzy nie zaleca wzięcia tego pod uwagę w leczeniu kobiet pozbawionych środków w miesiącach ciąży. Często liszaj po urodzeniu przechodzi sam, bez leków.

Przybliżony schemat leczenia łupieżu pstrego

  1. Fungonis Gel – 2 kapsułki raz w tygodniu – 2 tygodnie kursu.
  2. Żelowy szampon do grzybów – myj głowę i ciało codziennie wieczorem przez pierwszy tydzień. A za dzień – 2 i 3 tygodnie.
  3. Zamiast Fungonis Gel do ciała możesz użyć sprayu Termikon – nakładaj raz dziennie na dotknięte obszary – 3 tygodnie.
  4. Kwas salicylowy – smaruj dotknięte obszary raz dziennie rano.
  5. Biorąc multiwitaminy (Complivit, Selmevit i inne).

Środki ludowe

Możesz używać środków ludowej medycyny w domu tylko po konsultacji z lekarzem, as istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych. Pityriasis versicolor można leczyć maściami ziołowymi, produktami pszczelimi. Gotowy produkt należy przechowywać w lodówce, aby uniknąć zakwaszenia składników.

  1. Liście jeżyny i nagietek zmieszane w stosunku 2: 1 i oblane szklanką wrzącej wody mogą wyleczyć chorobę. Aby pozbyć się objawów łupieżu pstrego, powinieneś pić ten bulion 3 razy dziennie na pół szklanki.
  2. Maść Przez 10 dni smaruj porosty kleikiem ze świeżego szczawiu zmieszanego ze śmietaną lub kwaśną śmietaną.
  3. Szczaw Łyżkę mieszanki koni i nasion szczawiu należy gotować w 200 ml wody przez 5 minut i podawać w infuzji przez godzinę, a następnie nasmarować nią dotkniętą skórę lub zastosować kompresy.
  4. Sok z buraków. Aby przygotować lek na łupież pstry, używa się 200 gramów buraków i 1 cytryny. Sok wyciska się z buraków i soku, powstały płyn rozcieńcza się wodą, całkowita ilość produktu powinna wynosić 300 ml. Przez dwa tygodnie sok przyjmuje się trzy razy dziennie, 100 ml
  5. Leczenie łupieżu pstrego za pomocą octu jest uważane za jedną z najbardziej skutecznych i jednocześnie prostych metod ludowych. Konieczne jest smarowanie miejsc pozbawionym octu jabłkowego 4-6 razy dziennie przez 1 tydzień.
  6. Czosnek Ma właściwości przeciwgrzybicze i bakteriobójcze. Sok z czosnku nakłada się dwa razy dziennie na miejsca pozbawione.

Pityriasis versicolor u dzieci

U dzieci w wieku poniżej 10 lat łupież pstry prawie nigdy nie występuje, ponieważ mają mechanizmy ochronne przed negatywnym wpływem wilgoci i wysokiej temperatury na skórę ciała. Jeśli jednak skóra dziecka jest często smarowana stałymi tłuszczami (na przykład masłem, masłem kakaowym itp.), Może rozwinąć łupież pstry różnokolorowy poniżej 7–10 lat.

Począwszy od około 10 roku życia, kiedy dzieci wchodzą w okres przedpokwitaniowy i zaczynają restrukturyzować ciało z produkcją hormonów płciowych, skóra nabiera właściwości jak u dorosłych, czyli otrzymuje wrażliwość na wysoką wilgotność i temperaturę. W rezultacie, począwszy od 10 roku życia, dzieci stają się również podatne na łupież pstry, który rozwija się w nich w taki sam sposób jak u dorosłych – po przejściu warunkowo patogennej infekcji grzybiczej do postaci patogennej pod wpływem czynników predysponujących.

Pityriasis versicolor u dzieci zwykle przebiega tak samo jak u dorosłych, bez żadnych zasadniczych różnic i cech. Tylko plamy na opalonej skórze u dzieci są często pomalowane na jasne kolory, w tym białe, przypominające te na opalonej skórze. W przeciwnym razie nie ma cech i różnic w przebiegu i leczeniu łupieżu pstrego u dorosłych i dzieci, dlatego rozważenie tej choroby osobno w dzieciństwie nie ma praktycznego sensu.

Zapobieganie

Jeśli weźmiesz pod uwagę czynnik występowania porostu, który jest infekcją grzybiczą zlokalizowaną w warstwach naskórka, musisz usunąć przyczyny jego wystąpienia. Pacjentowi nie wolno nosić ubrań, które spowodowały chorobę. Dostaje kilka zdezynfekowanych przedmiotów do noszenia..

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, wykonuje się test jodu. Roztwór jodu nakłada się na skórę, dotknięte obszary wciera się alkoholem i monitoruje reakcję. Plamy porostów po tej procedurze są pomalowane na ciemnobrązowy kolor. Ponadto, aby zidentyfikować patologiczny patogen, lekarz przepisze analizę do badania mikroskopowego.

Zapobieganie łupieżowi versicolor polega na dezynfekcji pokoju i wszystkich obiektów w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się infekcji. Jeśli jeden z członków rodziny zostanie zarażony, resztę należy zbadać za pomocą lampy fluorescencyjnej. Ponadto wszystkie ubrania i pościel należy prać i prasować po obu stronach gorącym żelazkiem. Nie powinieneś przestać odwiedzać dermatologa, dopóki nie powie, że jesteś całkowicie zdrowy.

Chociaż porosty wielokolorowe można łatwo wyleczyć, zmiany pigmentów mogą trwać miesiące po zabiegu. Choroba może również powrócić w upalne miesiące. Nawroty są charakterystyczne dla znacznej liczby pacjentów, szczególnie w przypadku samoleczenia i niesystematycznego leczenia objawowego.

Kolejnym nieszczęściem dla osoby jest łupież (kolorowy) versicolor, jakie są leki na leczenie

Czym jest łupież pityriasis (wielokolorowy) u ludzi?

Samo słowo «porosty», Znany w medycynie od starożytnej Grecji, oznacza zupełnie inne choroby skóry, których głównym objawem jest powstawanie łuszczących się plam. Pityriasis versicolor versicolor – choroba grzybicza wywołana przez grzyb drożdżowy – Malassezia furfur.

Nawet Malassezia furfur może powodować takie choroby, jak powierzchowne grzybice..

Charakterystyczną cechą infekcji jest prawie całkowity brak stanu zapalnego i wyjątkowo niska zakaźność. Wynika to z faktu, że wzrost mikroorganizmu występuje tylko w powierzchniowych warstwach skóry..

Przyczyny wystąpienia

Zakażenie grzybicze, powodujące łupież pstry, jest naszym naturalnym towarzyszem i stale występuje na ludzkiej skórze. Jednak choroba występuje tylko pod pewnymi warunkami. Ważne są dwa czynniki: płeć (częściej młodzi mężczyźni lub młodzież chorują w okresie dojrzewania) i zwiększone pocenie się (dlatego choroba występuje zwykle w krajach o gorącym klimacie, a także w wagotonii).

Przyczyniają się do zmniejszenia właściwości ochronnych skóry (aw konsekwencji do penetracji infekcji grzybiczych) wszelkich niedoborów odporności, w tym z cukrzycą, przyjmowaniem kortykosteroidów, zatruciem, skutkami promieniowania, zakażeniem HIV itp..

Objawy łupieżu pstrego u ludzi

Choroba jest zlokalizowana głównie na plecach i klatce piersiowej, rzadziej – na szyi, zewnętrznej powierzchni ramion i skóry głowy. Głównym objawem jest pojawienie się małych plamek o różnych odcieniach brązu (stąd nazwa – wielokolorowy). Plamy powiększają się z czasem i łączą ze sobą, uformowane ogniska mają drobno skrobany kształt. Na powierzchni plam zauważono ledwo zauważalne łuszczenie, więc wygląd porostów jest bardzo podobny do powierzchni otrębów.

Co ciekawe, w procesie życia infekcja grzybicza celowo hamuje zdolność komórek do produkcji czarnej pigmentowej melatoniny, która zawsze powstaje w wyniku działania promieni ultrafioletowych na skórę. Dlatego obszary naskórka dotknięte deprywacją nie zmieniają koloru podczas opalania, a latem wyróżniają się białymi plamami na ogólnie opalonym tle.

Czy łupież jest zakaźny??

Nie Grzyby powodujące porosty są już obecne na skórze każdego zdrowego człowieka, zlokalizowanego w gruczołach łojowych. Przyczyną pojawienia się łupieżu pstrego jest obniżenie ochronnych właściwości skóry z powyższych powodów.

Jak leczyć łupież pstry u ludzi

Obecnie główną metodą leczenia łupieżu (wielokolorowego) porostu u ludzi jest leczenie miejscowymi miejscowymi lekami przeciwgrzybiczymi w postaci maści, aerozoli, szamponów. Bardzo rzadko, ale nadal czasami konieczne jest stosowanie tabletek systemowych.

Ponieważ czynnikiem sprawczym porostu jest zakażenie grzybicze podobne do drożdży, w leczeniu tej choroby stosuje się środki przeciwgrzybicze skuteczne przeciwko drożdżom..

Obejmuje to środki kilku grup chemicznych (podano aktualną nazwę leku i jego markę):

Imidazole:

  • Ketokonazol = Żel Grzybowy
  • Bifonazol = Mikospor
  • Klotrimazol = Canesten
  • Izokonazol = Travogen
  • Ekonazol = Pevaryl
  • Mikonazol = Mikozolon
  • Oksykonazol = Mifungar

Triazole:

  • Intrakonazol = Orungal
  • Żel Fungonis = Diflucan

Allyloaminy:

  • Terbinafina = Żel Grzybowy
  • Naftifin = Exoderyl

Siarczek selenu:

  • Nadsiarczek selenu = Sulsen

O tym, jak leczyć łupież pstry u osoby, decyduje lekarz prowadzący, jednak pochodne imidazolu wykazują największą skuteczność przy mniejszej liczbie skutków ubocznych. Należy powiedzieć, że jeśli łupież versicolor pojawił się na gładkiej skórze, wówczas z reguły terapia jest skuteczna tylko za pomocą środków zewnętrznych. W przypadku zaangażowania w proces owłosienia pistoletu, a zwłaszcza długich włosów, konieczne jest połączenie środków przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnym i lokalnym. Wynika to z faktu, że infekcja grzybicza zlokalizowana w mieszkach włosowych jest bardzo słabo podatna na miejscowe narażenie na środki przeciwdrobnoustrojowe. Ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze stosuje się także w przypadku miejscowego leczenia łupieżu pstrego.

Podczas prowadzenia terapii można stosować preparaty różnych grup chemicznych, na przykład szampon Fungonis Gel lub szampon Sulsen w połączeniu z kapsułkami Diflucan lub Orungal. Z produktów zewnętrznych preferowane są płyny i spraye, których stosowanie jest technicznie prostsze i bardziej skuteczne niż stosowanie maści i kremów, którymi leczą łupież pstry.

Prognozowanie i zapobieganie nawrotom

Odwrotny rozwój plam zachodzi dość szybko, ale dość trudno jest wyeliminować sam patogen – nadal żyje w cebulkach włosów i gruczołach łojowych. Dlatego łupież pstry jest podatny na nawrót, szczególnie w gorącym sezonie. Aby temu zapobiec, należy przestrzegać dwóch warunków:

  1. Nie należy samoleczenia i przejść odpowiedni czas leczenia pod nadzorem dermatologa. Wielu pacjentów przestaje stosować środki przeciwgrzybicze, gdy tylko uzyska pierwszy efekt kosmetyczny. To leczenie nie jest radykalne: najprawdopodobniej porost powtarza się.
  2. Wykonaj szereg środków zapobiegawczych, które zapobiegają rozwojowi infekcji grzybiczej.

Należą do nich:

  • Codzienna zmiana i prasowanie
  • Okresowa dezynfekcja odzieży i czapek, a także pościeli w 2% roztworze sody mydlanej
  • Unikanie noszenia odzieży syntetycznej (powoduje większe pocenie się)
  • W gorącym sezonie – stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych co 2-3 tygodnie w miejscu występowania porostów lub codzienne pocieranie skóry lekko kwasowymi roztworami (ocet, sok z cytryny), alkohol salicylowy
  • Unikaj stresu, nadmiernej ekspozycji na słońce

Leczenie domowe środkami ludowymi

Leczenie polega na zastosowaniu różnych fitopreparatów o lekko kwaśnych właściwościach (hamują rozwój infekcji grzybiczych) lub bezpośredniej aktywności przeciwgrzybicznej (niszczą infekcję grzybiczą na skórze). Jak leczyć łupież pstry w domu, zależy od Ciebie.

Należą do nich:

  • Maść szczawiowa: przygotowane z mieszanki śmietany lub śmietany z kleikiem szczawiowym. Okres leczenia wynosi co najmniej 10 dni
  • Pachnąca Rue Maść lub z dziurawca zwyczajnego: zmielone suszone zioła lub kleik ze świeżych roślin są dodawane do bazy tłuszczowej (wazelina, masło). Po zmieszaniu uzyskuje się maść, którą smaruje się obszar pozbawienia

Możliwe jest również stosowanie maści na bazie nagietka, ciemiernika, glistnika, serii roślin o wyraźnych właściwościach antyseptycznych. Podczas leczenia przestrzegane są wszystkie powyższe zasady higieny..

zakażenie grzybicze skóry twarzy, tułowia i kończyn

infekcja grzybicza skóry (grzybica skóry) jest znana ludzkości od czasów starożytnych. Obecnie rozpowszechnienie chorób grzybiczych zajmuje pierwsze miejsce we wszystkich krajach świata wśród chorób zakaźnych. Wynika to przede wszystkim ze znacznego spadku odporności człowieka. Ponadto większość ludzi jest słabo poinformowana o tym, jakie jest źródło infekcji, jak rozprzestrzenia się choroba i jak ją zapobiegać. Z tego powodu pacjenci często przychodzą do lekarza z zaawansowanymi postaciami infekcji grzybiczych..

Grzyby wpływają na skórę, paznokcie, błony śluzowe i narządy wewnętrzne. zakażenie grzybicze skóry jest spowodowane przez wiele patogenów, z których głównymi są:

  • Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton. Stanowią grupę grzybic skóry. Najczęstsza grupa grzybów, które atakują skórę, włosy i paznokcie..
  • Grzyby z rodzaju Candida. Dotknięta jest skóra, paznokcie, błony śluzowe narządów zewnętrznych i wewnętrznych, powodując miejscową i układową kandydozę.
  • Grzyby z rodzaju Malassezia furfur. Wpływa to na górne warstwy skóry i mieszków włosowych. Choroby stanowią grupę keratomikoz.
  • Grzyby pleśniowe z rodzajów Mucor, Thamnidium, Rhizopus, Sclerotina, Penicillium, Aspergillus, Cladosporium, Alternaria. Wpływa na skórę i paznokcie.

Dermatomycosis (dermatophytosis). Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton powodują najczęstsze choroby grzybowe. Grzyby dermatofitowe mają zdolność wchłaniania keratyny. Ciągle żyją na skórze i sierści zwierząt i ludzi. Niektóre grzyby żyją w glebie.

Ryc. 1. zakażenie grzybicze Trichophyton rubrum. Widok mikroskopu.

Ryc. 2. zakażenie grzybicze epidermophyton floccosum. Widok mikroskopu.

Keratomycosis. Drożdżowe grzyby Malassezia furfur zakażają najwyższe warstwy skóry i mieszków włosowych. Powodują takie choroby jak wielokolorowe (łupież) versicolor i łojotokowe zapalenie skóry. Patogeny stale żyją na skórze osoby.

Ryc. 3. zakażenie grzybicze malassezia furfur (kolonie na pożywce).

Candidomycosis. Candidomycosis są wywoływane przez grzyby z rodzaju Candida. Po nich następują dermatofity w częstotliwości uszkodzeń. Oprócz skóry i paznokci dotyczy to błon śluzowych narządów zewnętrznych i wewnętrznych. Może powodować grzybice ogólnoustrojowe.

Ryc. 4. zakażenie grzybicze Candida (kolonia na pożywce).

Grzyby pleśniowe. Grzyby pleśniowe inne niż dermatofity często powodują infekcje grzybicze u ludzi w krajach o klimacie tropikalnym. Niektóre rodzaje pleśni mogą wpływać na paznokcie i skórę.

Ryc. 5. Kolonie pleśni.

Rubrofitiya

Przyczyną rubromikozy (rubrofitozy) jest zakażenie grzybicze czerwonym trichofitonem (Trichophyton rubrum). Zakażenie grzybicze ma swoją nazwę, ponieważ tworzy czerwony pigment, gdy rośnie na pożywce Saburo. Powszechne rozprzestrzenianie się grzybów w środowisku jest przyczyną częstej grzybicy u ludzi.

W przypadku rubrofitu wpływa to na skórę stóp, przestrzenie między palcami rąk i nóg oraz paznokci. Skóra tułowia i duże fałdy są nieco mniej dotknięte. Jeszcze rzadziej infekcja grzybicza wpływa na skórę twarzy i głowy. Chory i jego rzeczy osobiste są źródłem infekcji w miejscach publicznych – basenach i łaźniach. Choroba jest przenoszona na wszystkich członków jego rodziny. Obniżona odporność i nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej przyczyniają się do rozwoju choroby.

Objawy skórne rubrofitu

Choroba objawia się w postaci rumieniowo-płaskonabłonkowej i pęcherzykowo-guzowatej..

Rumień płaskonabłonkowy

Rumieniowo-płaskonabłonkowa postać charakteryzuje się pojawieniem się dużych plam, na powierzchni których określa się grudki i pęcherzyki. Rozszerzone naczynia włosowate nadają zmianom czerwonawy wygląd, na powierzchni którego zaznaczono złuszczanie. Miejsce uszkodzenia z czasem pęka. Zmiana jest otoczona nieciągłym wałkiem, na powierzchni którego widoczne są grudki i pęcherzyki.

Forma pęcherzykowa

Postać grudkowo-guzkowa rubrofitu jest kontynuacją rozwoju poprzedniej postaci w wyniku braku odpowiedniego leczenia.

Ryc. 6. Na zdjęciu rubrofitia (rumień płaskonabłonkowy).

Ryc. 7. Rubrofitia skóry twarzy (zakażenie grzybicze trichophyton rubrum).

Ryc. 8. Na zdjęciu rubrofitia skóry piersi (zakażenie grzybicze trichophyton rubrum).

Ryc. 9. Na zdjęciu rubrofit (forma wspólna). infekcja grzybicza trichophyton rubrum.

Microsporia

Czynnikiem sprawczym tej choroby są grzyby z rodzaju Microsporum. Pacjenci z kotami z trichofitozą są źródłem infekcji, rzadziej choroba jest przenoszona z psów. Bardzo rzadko choroba jest przenoszona od chorego. Grzyby są bardzo stabilne w środowisku. Żyją na płatkach skóry i włosach do 10 lat. Dzieci częściej chorują, ponieważ często mają kontakt z chorymi bezpańskimi zwierzętami. W 90% grzyby wpływają na włosy armatnie. Znacznie rzadziej mikrosporum wpływa na otwarte obszary skóry.

Objawy skórne z mikrosporią

Choroba objawia się obecnością ognisk o zaokrąglonym kształcie. Poduszka zapalna z pęcherzykami i skórkami, górująca nad powierzchnią skóry, jest przymocowana wzdłuż ich obwodu. Peeling jest widoczny na powierzchni dotkniętego obszaru. Częściej jest tylko jedno palenisko. Rzadziej pojawiają się liczne ogniska o średnicy nie większej niż 2 cm. Ogniska mogą się łączyć.

Ryc. 10. Na zdjęciu microsporia (ognisko uszkodzenia).

Ryc. 11. Na zdjęciu mikrosporia skóry.

Ryc. 12. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy i szyi. Wiele zmian.

Ryc. 13. Na zdjęciu mikrosporia skóry głowy.

Ryc. 14. Na zdjęciu mikrosporia skóry dłoni.

Ryc. 15. Na zdjęciu mikrosporia skóry tułowia (zakażenie grzybicze rodzaju microsporum).

Ryc. 16. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy i powiek.

Ryc. 17. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy. Wiele zmian.

Ryc. 18. Na zdjęciu mikrosporia skóry dolnej powieki lewego oka (zakażenie grzybicze rodzaju microsporum).

Ryc. 19. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy. Znaki charakterystyczne.

Trichofytoza

Winowajcą choroby są grzyby z rodzaju Trichophyton, które pasożytują na skórze ludzi, bydła i gryzoni. Choroba jest częściej rejestrowana jesienią, gdy rozpoczynają się prace w terenie. Wtedy źródłem choroby staje się siano i słoma. W takim przypadku dotyczy to odsłoniętych obszarów ciała. Grzyby pasożytujące na ludziach mogą stać się źródłem rzęsistkowicy. Choroba jest wysoce zaraźliwa (zaraźliwa). Sam człowiek i jego rzeczy są źródłem infekcji. W przypadku tej postaci rzęsistkowicy wpływają również na otwarte obszary ciała, ale przy dłuższym przebiegu może to wpływać na skórę pośladków i kolan..

Objawy skórne z trichofitozą

Dotknięte obszary skóry są zaokrąglone w jasnoczerwonym kolorze, podobnym do tych z mikrosporią, ale znacznie większe, z obierającymi elementami i małymi guzkami. Na krawędziach znajduje się poduszka zapalna. Zakażenie grzybicze występuje w postaci 3 postaci, które wraz z rozwojem choroby zastępują się: postać powierzchowna, naciekowa i ropna.

Ryc. 20. Na zdjęciu trichofitoza (zakażenie grzybicze). Duże skupienie zmiany.

Ryc. 21. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy.

Ryc. 22. Na zdjęciu trichofitoza (postać przewlekła).

Ryc. 23. Na zdjęciu trichofitoza brody i wąsów (zakażenie grzybicze rodzaju trichophyton).

Ryc. 24. Na zdjęciu trichofitoza gładkiej skóry przedramienia.

Ryc. 25. Na zdjęciu trichofitoza skóry ciała.

Ryc. 26. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy (po lewej) i dłoni (po prawej).

Pityriasis versicolor versicolor

Wielokolorowy porost jest dość powszechną chorobą. Choroba występuje częściej u osób młodych i w średnim wieku. Grzyby pasożytują w najwyższych warstwach skóry oraz w obszarach mieszków włosowych. W pewnych warunkach mogą powodować choroby. Uważa się, że przyczyną choroby jest zmiana składu chemicznego potu z nadmiernym poceniem się. Choroby żołądka i jelit, układ hormonalny, patologia neurowegetatywna i niedobór odporności są przyczyną rozwoju łupieżu pstrego. Grzyby wpływają na skórę ciała. Zmiany często występują na skórze klatki piersiowej i brzucha. Skóra głowy, kończyn i obszarów pachwinowych jest znacznie mniej narażona na uszkodzenie..

Objawy skórne z łupieżem versicolor

W przypadku porostów łupieżu pojawiają się plamy różowego koloru, których powierzchnia jest lekko łuszczy się. Miejsca są podatne na fuzję. Ich kolor zmienia się z czasem na jasny lub ciemny brąz..

Ryc. 27. Na zdjęciu łupież pstry.

Ryc. 28. Na zdjęciu skóra twarzy z łupieżem versicolor.

Ryc. 29. Na zdjęciu łupież versicolor skóry piersi.

Ryc. 30. Na zdjęciu łupież versicolor skóry klatki piersiowej i tułowia.

Ryc. 31. Łuszczyca versicolor skóra z tyłu.

Ryc. 32. Pityriasis versicolor (zakażenie grzybicze) skóry dłoni.

Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry jest spowodowane przez lipofilowe grzyby Malassezia furfur (Pityrosporum). Grzyby pasożytują na skórze wielu ludzi. Na skórę głowy wpływa grzyb Pityrosporum ovale (P. ovale). Grzyby Pityrosporum orbiculare (P. orbiculare) zakażają skórę ciała. Patogeny są skoncentrowane w miejscach największego nagromadzenia sebum, które wytwarzają gruczoły łojowe. Patogeny łojotokowe łojotokowego zapalenia skóry są wykorzystywane w procesie ich życia. Szybki wzrost grzybów jest wywoływany przez czynniki neurogenne, hormonalne i immunologiczne..

W przypadku łojotokowego zapalenia skóry zmiany mają rozległą lokalizację, ale najczęściej choroba wpływa na skórę głowy. Zmiany mogą pojawić się na granicy wzrostu włosów, brwi i rzęs. Wpływa to na skórę w okolicy wąsów i brody. Często zmiany są rejestrowane w fałdach nosowo-wargowych, na skórze kanałów usznych i za uchem. Rzadziej wpływa na skórę mostka i fałdy ciała.

Czynnik sprawczy może wpływać na skórę wokół odbytu i narządów płciowych. W przypadku negatywnego rozwoju wydarzeń choroba staje się powszechna.

Objawy skórne z łojotokowym zapaleniem skóry

Objawami skórnymi z łojotokowym zapaleniem skóry są obszary zapalne z elementami łuszczenia. Jeśli proces jest zlokalizowany w otwartych obszarach skóry, składnik zapalny staje się mniej zauważalny, a złuszczanie nasila się. Czasami zmiana jest pokryta skórnymi krwotocznymi skórkami. Choroba czasami towarzyszy swędzeniu, które może być dość intensywne. Po dołączeniu wtórnej infekcji odnotowuje się ropienie.

Ryc. 33. Na zdjęciu łojotok. Uczucie skóry głowy.

Ryc. 34. Na zdjęciu łojotok. Klęska rzęs.

Ryc. 35. Na zdjęciu łojotok. Uszkodzenie ucha.

Ryc. 36. Na zdjęciu łojotok. Uszkodzenie przewodu słuchowego.

Ryc. 37. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (uszkodzenie skóry twarzy).

Ryc. 38. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (uszkodzenie okolicy wąsów).

Zakażenie Candida jest spowodowane przez drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida, które są szeroko rozpowszechnione w środowisku. Ciągle, począwszy od momentu urodzenia, pasożytują na skórze i błonach śluzowych. Choroba przyczynia się do gwałtownego spadku odporności i wyznaczenia długoterminowych kursów antybiotyków o szerokim spektrum działania. Duża liczba grzybów może jednocześnie dostać się na ludzką skórę. W niektórych zawodach patogen dociera do osoby stale w małych porcjach..

W przypadku kandydozy zmiany pojawiają się przede wszystkim na skórze dużych i małych fałd ciała. Wraz z rozwojem choroby zmiany rozprzestrzeniają się na skórę ciała. Na skórze dłoni i podeszew zanotowano mniej zmian. Choroba często dotyka niemowlęta. Ryzykiem kandydozy są pacjenci z cukrzycą i ciężką patologią somatyczną. Choroba trwa przez długi czas. Często się powtarza.

Objawy skórne z kandydozą

Początkowo miejsca zmian chorobowych nabierają czerwonawego koloru, na którym widać wiele małych pęcherzyków. Proces przebiega bardzo szybko. Czerwonawy kolor zmienia się na głęboki czerwony. W miejsce pęcherzyków pojawiają się plastry erozyjne. Granice fokusu są wyraźnie określone. Na jego obrzeżach widoczne są odcinki złuszczonej warstwy rogowej naskórka.

Ryc. 39. Na zdjęciu kandydoza (uszkodzenie skóry twarzy).

Ryc. 40. Na zdjęciu kandydoza (zmiany skórne dolnej części twarzy).

Ryc. 41. Na zdjęciu kandydoza (zmiany skórne twarzy u dziecka).

Ryc. 42. Na zdjęciu kandydoza skóry tułowia.

Ryc. 43. Na zdjęciu kandydoza (wspólny formularz).

Leczenie grzybicy skóry

Grzybice są trudne do wyleczenia z powodu upośledzonej odporności komórkowej. W ich leczeniu stosuje się stare sprawdzone środki i nowoczesne leki przeciwgrzybicze, które są podzielone na leki hamujące rozwój grzybów i leki, które je zabijają. Niektóre z tych leków są przygotowane syntetycznie, inne są naturalne. Istnieją leki przeciwgrzybicze o wąskim i szerokim spektrum działania. Ponadto różne postacie choroby mają swoje własne niuanse leczenia, więc tylko lekarz może wybrać odpowiednie leczenie.

Podstawą leczenia infekcji grzybiczych skóry jest:

  • Stosowanie leków przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnym i lokalnym.
  • Leczenie patologii somatycznej.
  • Leczenie przeciwgrzybicze przedmiotów osobistych i artykułów gospodarstwa domowego, aby zapobiec ponownemu zakażeniu i higienie osobistej.

Miejscowe leczenie grzybicy skóry

Zakażenia grzybicze (grzybice) są bardzo częstą chorobą. W arsenale lekarskim znajduje się wiele leków, takich jak stare, ugruntowane, a także nowe leki, które są dostępne w postaci maści, kremów, balsamów, aerozoli, kropli i proszków. Łatwo nakładają się na skórę..

  • Wraz z pojawieniem się obrzęku, uszkodzenia skóry, płaczu i przywiązania wtórnej infekcji stosuje się leki przeciwgrzybicze z kortykosteroidami i antybiotyk o szerokim spektrum działania (krem Triderm, Mikozolon, Lotriderm itp.). Krem Triderm jest dostępny w postaci maści i kremu, co pozwala na stosowanie go z innym rodzajem uszkodzenia grzybów i na różnych etapach procesu patologicznego. Dobry efekt uzyskuje się przy równoczesnym stosowaniu sprayu żelowego Fungonis.
  • Po ustąpieniu ostrych stanów zapalnych stosuje się leki, które zabijają grzyby lub zatrzymują ich wzrost i rozmnażanie. Grupa azolowa do stosowania miejscowego jest reprezentowany przez klotrimazol, mikonazol, bifonazol, ekonazol, izokanazol, ketokonazol, metronidazol, żel grzybowy itp.. Grupa alliloaminowa reprezentowane przez Naftifin i Terbinafina (Fungonis Gelom). Grupa leków różnych grup chemicznych reprezentowane przez preparaty kwasu undekinowego (Undecin i Zincundan), quinosolu, mocznika, kwasów (mlekowego, octowego, benzoesowego), oktililu, dekaminy, anmariny, barwników anilinowych itp..

Niektóre informacje na temat Fungonis Gel

  • Żel Fungonis jest bardzo aktywny przeciwko wszystkim rodzajom grzybów, w tym drożdżom i pleśni..
  • Żel Fungonis jest wysoce aktywny w leczeniu powikłań choroby i wysypek alergicznych..
  • Lek jest dostępny w postaci sprayu, żelu (Fungonis Gel Dermgel), kremu i roztworu błonotwórczego (Fungonis Gel Uno), co zapewnia maksymalny komfort jego stosowania.
  • Lek stosuje się w celu zapobiegania chorobom i leczenia butów..
  • Żel Fungonis przywraca skórze pH i nawilżenie.
  • Promuje nabłonek zmian skórnych z pęknięciami.
  • Podczas stosowania Fungonis Gel Uno film pokrywający skórę stóp trwa do 72 godzin, zapewniając długi przepływ leku do warstwy rogowej skóry.
  • Skuteczność kliniczna leku sięga 72%.

Leczenie zakażeń grzybiczych skóry ogólnoustrojowymi lekami przeciwgrzybiczymi

Leczenie zakażeń grzybiczych za pomocą tabletek i leków iniekcyjnych (leki ogólnoustrojowe) stosuje się w przypadku chorób umiarkowanych do ciężkich. Ich spożycie zwiększa szanse na wyleczenie, ale wymaga stałego nadzoru medycznego z powodu szeregu działań niepożądanych..

W leczeniu chorób grzybiczych stosuje się 2 grupy preparatów przeciwgrzybiczych w tabletkach:

  • 1 grupa leków (azole) jest reprezentowana przez itrakonazol (Orungal), Fungonis Gel, ketokornazol;
  • 2 grupy leków (alliloaminy) reprezentują terbinafina i naftyna. Itrakonazol i terbinafina szybko przenikają przez warstwę rogową naskórka i pozostają tam przez długi czas.

Wybór dawek leków przeciwgrzybiczych i określenie czasu trwania leczenia przeprowadza wyłącznie lekarz

Jeśli choroba jest połączona ze zmianami skórnymi w innych częściach ciała, lekarz zdecyduje o wyznaczeniu silniejszych leków przeciwgrzybiczych.

Terapia patogenetyczna

Leki stosowane w terapii patogenetycznej są przepisywane na każdą patologię. Z ich pomocą zwiększa się skuteczność leczenia i zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

W przypadku infekcji grzybiczej konieczne jest:

  • przeprowadzić korekcję zaburzeń immunologicznych,
  • zmniejszyć objawy alergiczne,
  • uzupełnić brak siarki w jajach, twarogu, ziołach itp..,
  • weź witaminy z grupy A..

Terminowo rozpoczęte i odpowiednio dobrane leczenie infekcji grzybiczych pozwoli osiągnąć zdrowy wygląd w możliwie najkrótszym czasie, wyeliminować uczucie dyskomfortu i poprawić ogólny stan

Przyczyny niepowodzenia leczenia

Głównym powodem niepowodzenia leczenia chorób grzybiczych jest naruszenie schematu leczenia przez pacjenta.

  • Ponad jedna trzecia pacjentów uważa ich chorobę za niepoważną i odmawia leczenia.
  • Około 70% pacjentów nie uważa, że ​​przepisane leczenie przyniesie pozytywny wynik..
  • Połowa pacjentów nie jest zadowolona z wcześniejszego leczenia.
  • Do 70% pacjentów przerywa leczenie po uzyskaniu pozytywnego wyniku i nie przychodzi już do gabinetu lekarskiego w celu monitorowania wyleczenia.

do treści ↑

Zapobieganie grzybiczym zakażeniom skóry

Zapobieganie grzybiczym zakażeniom skóry polega na przestrzeganiu zasad higieny osobistej, eliminowaniu nadmiernego pocenia się, dezynfekcji bielizny i ubrań.

Dodaj komentarz