Patogeny grzybicy skóry i rogówki

przez | 2020-01-06

Spis treści:

Mikrobiologia Vorobiev. Mikrobiologia i jej rozwój to ogólna cecha mikroorganizmów. Biosfera jest zamieszkana przez ogromną liczbę żywych stworzeń

Tytuł Mikrobiologia i jej rozwój to ogólna cecha mikroorganizmów. Biosfera jest zamieszkana przez ogromną liczbę żywych stworzeń
Kotwica Mikrobiologia Vorobiev.doc
Data 04.12.2017
Rozmiar 1,78 Mb.
Format pliku
Nazwa pliku Mikrobiologia Vorobiev.dok
Rodzaj Rozdział
# 4716
strona 25 z 25
Wybór podstawy: Rozwój fizyczny dla dzieci.doc, Biologia medyczna i genetyka ogólna.pdf, 16 GRUDNIA Opracowanie systemu leksykalnego i gramatycznego.docx, „KONSEKWENCJE, NIKOTYNA ALKOHOLOWA I SUBSTANCJE NARKOTYKOWE NA ROZWÓJ, artykuł na temat rozwoju cech fizycznych.docx, Na temat cywilizacji teorie cały rozwój historii ludzkości, Temat 1 – Powstanie i rozwój pedagogiki.pdf, rozwój matematyki.pdf, Rozwój relacji międzyludzkich między dziećmi z normatywnymi, Doktryna choroby, ogólna etiologia, ogólna patogeneza.

Rozdział 14 Czynniki sprawcze grzybic

Choroby wywołane przez grzyby nazywane są grzybicami. Nazwy chorób są czasami kojarzone z

lokalizacja procesu patologicznego (na skórze. grzybica skóry, w płucach, grzybica płuc)

itp.), czasami. z pojawieniem się patogenu (mukoromikoza, aspergiloza, rzęsistkowica itp.).

Klasyfikację botaniczną i strukturę grzybów podano w rozdziale 2. Poniżej podano:

klasyfikacja patogenów grzybic.

I. Patogeny głębokich (ogólnoustrojowych) grzybic: Coccidioides im-mitis, Histoplasma

capsulatum, Criptococcus neoformans, Blastomyces dermatitidis.

II. Czynniki sprawcze grzybic podskórnych (podskórnych): Sportrichum schenckii itp..

III. Patogeny naskórka (dermatomikoza): Epidermo-phyton floccosum,

Microsporum canis, Trichophyton rubrum itp..

IV. Patogeny keratomikozy (grzybice powierzchowne): Malas-sezia furfur,

Cladosporium werneskii, Trichosporon cutaneum itp..

V. Czynniki sprawcze grzybic oportunistycznych: Candida albicans; różne rodzaje porodu

Aspergillus, Mucor, Penicillium itp..

14.1 Charakterystyka grzybic

Głębokie grzybice przypominają przewlekłe infekcje bakteryjne wywołane gruźlicą

kij i promieniowce. Pierwotne zmiany zwykle wpływają na płuca i wycieku

postać ostrego zapalenia płuc; czasami hematogenny rozprzestrzenia się po całym ciele. Choroba

niezakaźny. W erze antybiotykowej zakończyła się śmiertelnie. Wysoce wydajny poli-

ene leki przeciwgrzybicze.

Grzyby podskórne są powszechne na obszarach wiejskich w gorącym klimacie..

Tworzą się ropnie podskórne i ziarniniaki, które później przekształcają się w przewlekłe wrzody z

uszkodzenie tkanek miękkich i kości. grzybice.

Naskórka. przewlekłe infekcje, zwykle łagodne. Patogeny żyją dalej

skóra ssaków (czasami w glebie) i są przenoszone przez kontakt z chorym zwierzęciem lub

Keratomycosis. rzadkie, łatwo występujące choroby. Te choroby. versicolor

(malasjoza), czarny porost (skarb ospy wietrznej), biały piedestał (trichosporoza). na terytorium

praktycznie nie spełniają naszego kraju.

Grzybice oportunistyczne. aspergiloza, dawki Candi, śluzówki itp. powstają w tle

Wiele patogenów to przedstawiciele normalnej mikroflory ludzkiej.

Obraz kliniczny zależy od lokalizacji procesu (lokalnego lub uogólnionego).

Wynik choroby jest w dużej mierze spowodowany stanem mikroorganizmu..

14.2 Diagnoza grzybicy

Do diagnozy grzybic mikroskopowych, mikologicznych

(kulturowe), alergiczne, serologiczne, biologiczne i histologiczne metody

plwocina, porażone włosy, paznokcie, płatki skóry, nakłuty szpik kostny, limfatyczny

węzły, narządy wewnętrzne, krew, żółć, stolec, biopsja tkanek itp..

Badanie mikroskopowe obejmuje mikroskopię naiwnych (niepomalowanych) i wybarwionych

rozmazy Do przygotowania rodzimych preparatów, włosów, skrobaków, paznokci rozświetlonych

10,30% roztwory KOH lub NaOH. Poddany działaniu materiału alkalicznego jest umieszczony na obiekcie

szklankę w kropli gliceryny, przykryj szkiełkiem nakrywkowym i mikroskopem (możesz

użyj mikroskopii z kontrastem fazowym), która umożliwia badanie struktury

grzyb, lokalizacja zarodników, ale ostateczny wniosek na temat przynależności gatunku do grzyba

można to zrobić tylko po studiach kulturowych.

Do barwienia rozmazów najczęściej stosuje się metody Grama, Tsila, Nielsena, Romanowskiego..

Giemsa. Do barwienia dermatofitów stosuje się również metody Saburo, Adamson itp..

Prowadzone są badania kulturowe (mikologiczne) w celu podkreślenia kultury czystej grzybów.

i jego identyfikacja. Użyj stałych i płynnych pożywek (Saburo, agar z brzeczki),

Chapek i inni). Inkubacja w termostacie (22,28 .С) jest długa (3,4 tygodnia). Czysta kultura

grzyb jest identyfikowany przez kombinację cech: kształt kolonii, ich kolor, konsystencję,

obraz mikroskopowy (charakter grzybni, lokalizacja zarodników, konidioforów) i inne

Reakcje serologiczne w celu rozpoznania chorób grzybiczych są przeprowadzane z grzybem

antygeny zgodnie z ogólnie przyjętymi metodami, a także do diagnozowania innych chorób zakaźnych

choroby (RA, RP, RSK, RIGA, RIF itp.).

Testy alergiczne można przeprowadzać zgodnie z ogólnie przyjętymi metodami przez podanie śródskórne.

(polisacharydy i frakcje białkowe z komórek lub błon komórkowych, zawiesina komórek

zabite grzyby, filtraty upraw). Aby wykryć GNT, możesz użyć testu de

granulowanie bazofili tkankowych i surowicy oraz do wykrywania HTZ. reakcje hamowania

migracja fagocytów, transformacja blastyczna limfocytów.

Badania biologiczne prowadzone są na modelach laboratoryjnych (myszy, szczury, zwierzęta morskie)

świnie, króliki, psy, koty). Biologiczny model grzybicy służy do wykrywania pa-

patogenność patogenu, izolacja czystej kultury, badanie nowych środków przeciwgrzybiczych.

Badanie histologiczne umożliwia wykrycie grzyba w tkankach, zbadanie go

morfologia i cechy procesu patologicznego spowodowanego przez nią w ciele.

Przyczyny powolnych infekcji wirusowych

Powolne infekcje wirusowe charakteryzują się następującymi objawami:

. długi okres inkubacji (przez kilka miesięcy lub lat);

. rodzaj uszkodzenia narządów i tkanek, głównie ośrodkowego układu nerwowego;

. powolny, ale stały postęp choroby;

Czynnikami sprawczymi powolnych infekcji wirusowych mogą czasem być zwykłe wirusy (wirusy odry),

różyczka itp.). Na przykład wirus odry może powodować podostry stwardniający panan.-

zapalenie głowy (PSPE), wirus różyczki – postępująca wrodzona różyczka i postępująca

różyczka panencepha-lit. Oparta jest na patogenezie powolnych infekcji wirusowych

przetrwanie wirusa (przedłużony pobyt w ciele) i jego szkodliwy wpływ na

Powolne infekcje wirusowe mogą rozwinąć się w wyniku czegoś więcej niż zwykłego

wirusy, takie jak odra, różyczka itp., ale także zakaźne cząsteczki białka .

Choroby odbiorcze. Czynniki sprawcze tych chorób. priony. różni się od zwykłych wirusów

w pobliżu nieruchomości. Priony to białka zakaźne o niskiej masie cząsteczkowej

około 30 kDa, nie mają kwasów nukleinowych, nie powodują stanu zapalnego i odpowiedzi immunologicznej,

odporny na wysoką temperaturę, formaldehyd, aldehyd glutarowy, p-propiolakton, na

różne rodzaje promieniowania. Białko prionowe jest kodowane przez geny organizmu gospodarza, który,

uważa się, że jest zawarty w każdej komórce i w stanie represji.

Priony mają wiele właściwości charakterystycznych dla zwykłych wirusów: mają

ultramikroskopowe rozmiary i przechodzące przez filtry bakteryjne nie są hodowane

mają różnice w odkształceniach itp..

Patogeneza. Zakażenie prionem występuje w wyniku dostania się do organizmu (z

pokarm, krew lub podczas przeszczepu niektórych tkanek) izoformy cząsteczki białka

prion. Pochodzą z chorych zwierząt gospodarskich (bydła,

owce itp.) podczas jedzenia niedostatecznie przetworzonego termicznie mięsa, podrobów

lub od ludzi z rytualnym kanibalizmem, kiedy zjadany jest mózg zmarłych krewnych

(jako hołd dla zmarłego członka klanu) (wśród mieszkańców Nowej Gwinei). Izoformy

prion, gdy już znajdzie się w ciele, najwyraźniej represjonuje gen kodujący syntezę prionu, w

powodując gromadzenie się prionów w komórce, co prowadzi do gąbczastego

zwyrodnienie, proliferacja komórek glejowych, gromadzenie się amyloidu mózgowego. Porażka

komórki ośrodkowego układu nerwowego powodują charakterystyczne objawy kliniczne, a więc

zwane podostre gąbczaste encefalopatie.

Obraz kliniczny. Obecnie znanych jest ponad 10 chorób prionowych. To są choroby

człowiek Kuru, Kreutz-Feld, Jacob, zespół Gerstmann, Strusler, rodzina śmiertelna

bezsenność, a także choroby zwierząt. trzęsawka owiec, encefalopatia gąbczasta w

bydło, koty, wektorowa encefalopatia norek itp.

okres w chorobach prionowych wynosi kilka lat (do 15 lat.

Kuru (od słowa do drżenia). tak zwana choroba w języku Papuasów z Nowej Gwinei,

co oznacza drżenie z zimna lub strachu. Z tą chorobą w wyniku porażki

zaburzenia ruchu, chód, dreszcze, euforia rozwijają się w ośrodkowym układzie nerwowym

Choroba Creutzfelda. Jakub. rzadka choroba, ale występująca we wszystkich krajach świata.

Występuje w postaci demencji (otępienia) i zaburzeń motorycznych, zakończonych zgonem.

Zakażenie jest możliwe poprzez jedzenie niedostatecznie ugotowanego mięsa, owiec i mózgu

krowy z gąbczastą encefalopatią (chore na „chorobę szalonych krów”), a także surowe wąsy-

Uszkodzenie skóry z grzybicą pachwinową

Zakaźne zmiany skórne, ludzkie paznokcie z chorobami grzybiczymi, są połączone w jedną grupę – grzybicę skóry. Diagnoza i terapia zależą od lokalizacji i patogenu. Grzybica skóry pachwin jest infekcyjną infekcją skóry okolicy pachwinowej. Wśród innych chorób grzybowych, grupa tych chorób prowadzi wśród chorób dermatologicznych..

Grzybica skóry

Grzybica skóry jest zakaźną zmianą skóry wywołaną przez grzyby z rodzaju Microsporum i Trichophyton. Inną nazwą grzybicy skóry jest porost, strup.
Źródłami zakaźnych chorób grzybiczych są zakażone zwierzęta, dzieci.

Przeniesienie czynnika zakaźnego następuje poprzez bezpośredni kontakt z zainfekowanym obiektem.

Sprzyjające warunki do rozwoju choroby tworzą kilka czynników:

  • zmniejszona obrona immunologiczna organizmu;
  • wiek starczy;
  • zaniedbanie higieny osobistej;
  • przypadkowy stosunek seksualny;
  • częste wizyty w basenach publicznych, saunach;
  • dysbioza jelit;
  • obecność chorób grzybiczych o innej etymologii;
  • zaburzenia endokrynologiczne i hormonalne;
  • niedobór odporności.

W zależności od lokalizacji rozróżnia się następujące rodzaje grzybic – stopy, paznokcie, skórę, dłonie.

Dermatofity wpływają na skórę, odżywiając warstwę rogową naskórka. Grzybica pachwinowa w teorii może występować jako choroba wtórna w wyniku półpaśca stóp. Przeniesienie czynnika zakaźnego do pachwiny następuje przez czesanie skóry w okolicy pachwiny. Często zakaźna zmiana rozciąga się od pachwiny do odbytu.

Grzybica paznokci to grzybicza infekcja paznokci, w której płytka paznokcia ulega zmianie, deformacji i jest całkowicie oddzielona od łożyska paznokcia po całkowitym zakażeniu.
Grzybica skóry dotyka różnych obszarów ciała, w tym skóry pod skórą głowy. Objawem choroby jest tworzenie się czerwonych plam na skórze, czasem o charakterze ropno-zakaźnym. Oprócz swędzenia, wypadania włosów na głowie, brody.

Uszkodzenie dłoni lub rękojeści porostu, charakteryzujące się pojawieniem się podrażnionej skóry w okolicy dłoni. Teoretycznie choroba może być spowodowana infekcją grzybiczą w innym obszarze ciała..

Dermatomikoza gładkiej skóry; zakaźne zakażenie grzybicze miejsc skóry. Grzybica wyraża się przez pojawienie się czerwono-różowych wysypek z złuszczonym nabłonkiem, czasami płaczącym, w fałdach skóry. Przyczyną wysypki są grzybicze czynniki zakaźne, które można zarazić w publicznych łaźniach, saunach, prysznicach, siłowniach, basenach.

Dermatomikoza skóry głowy – łojotok. Zakażenie występuje z objawami swędzenia, łupieżu, wypadania włosów i łamliwości.
Czynniki wywołujące grzybicę skóry mogą znajdować się na skórze zarażonych zwierząt, na artykułach gospodarstwa domowego, w miejscach o wysokiej wilgotności. Ważną kwestią dla zapobiegania jest wdrożenie norm sanitarnych, zwłaszcza na obszarach wiejskich.

Przyczyny choroby

Grzybica pachwinowa może wystąpić w wyniku:

  • nieprzestrzeganie higieny osobistej;
  • bliski kontakt z zarażonymi ludźmi;
  • zwiększone pocenie się;
  • nadwaga;
  • obniżona odporność;
  • obecność innych chorób grzybowych;
  • choroby endokrynologiczne.

Z reguły mężczyźni są bardziej podatni na infekcje, przyczyną tego może być nadmierne pocenie się, hipertermia okolicy pachwinowej i obecność włosów.
Wilgotność strefy pachwinowej może być utrzymywana przez długi czas, szczególnie w wysokich temperaturach powietrza. Stwarza to optymalne warunki do rozwoju infekcji..

Objawy

Objawy infekcji są wyraźne.
W przypadku grzybicy skóry objawy wyglądają następująco:

  • lekkie zaczerwienienie okolicy pachwinowej, z wyraźnym konturem, szorstkie w dotyku;
  • rozwój choroby powoduje zmianę koloru dotkniętego obszaru z różowego odcienia na ciemnoczerwony;
  • w miarę postępu infekcji zwiększa się swędzenie tej części ciała;
  • w rezultacie obliczenia zaostrzają stan dotkniętego obszaru, zwiększając go.

Plamy dotkniętej skóry mogą rozprzestrzeniać się na odbyt, a następnie na całe ciało.

Diagnostyka

Rozpoznanie choroby odbywa się w kilku etapach.

  • Pierwszy to badanie wzrokowe pacjenta i słuchanie skarg;
  • Drugi to zbiór testów – krew, skrobanie;
  • Po trzecie – analiza wyników i diagnoza.

Etapy te określają rodzaj patogenu, obecność procesu zapalnego, odporność na patogen.

  1. Zeskrobanie nabłonka uszkodzonego przez infekcję grzybiczą odbywa się w celu posiewu na pożywce i analizy PCR – identyfikacja czynnika zakaźnego.
  2. Badanie krwi wykonuje się w celu ustalenia poziomu SOE, ze znacznym wzrostem procesu zapalnego.
  3. Skrobanie można pobrać z paznokci, skóry głowy i skóry. Ta analiza jest ważna dla określenia rodzaju patogenu lub patogenów zakaźnej infekcji grzybiczej..

Przed analizą danych należy przestrzegać kilku zasad:

  • nie należy przeprowadzać zabiegów wodnych przed wizytą u lekarza, szczególnie przy użyciu żeli pod prysznic, mydeł, szamponów;
  • nie pij napojów alkoholowych i antybiotyków;
  • wykluczyć stosowanie maści lub kremów 24 godziny przed badaniem.

Zgodnie z wynikami przepisywane są leki i terapia lokalna.

Leczenie

Leczenie grzybicy skóry odbywa się za pomocą:

  • leki przeciwgrzybicze;
  • maści przeciwgrzybicze;
  • rozwiązania antyseptyczne.

Przeciwgrzybicze leki grzybobójcze stosuje się w leczeniu łagodnych chorób, leki grzybobójcze stosuje się w przewlekłych infekcjach lub przewlekłych, zaostrzonych stanach choroby..

Metoda leczenia infekcji grzybiczych polega na krótkich odstępach czasu między leczeniem jednym rodzajem leku przeciwgrzybiczego, zmianą substancji czynnej.
Zakażenia grzybicze są odporne na długotrwałe leczenie.

Leczenie grzybicy pachwinowej odbywa się w kursach, przy użyciu tabletek leku przeciwgrzybiczego do leczenia i terapii miejscowej w celu złagodzenia stanu zapalnego i zahamowania wzrostu kolonii grzybiczych.

Terapię prowadzi się aż do całkowitego wyzdrowienia pacjenta, wszystkie objawy i objawy choroby zostaną usunięte..

Zapobieganie

Aby uniknąć infekcji lub nawrotu, musisz:

  • prowadzić zdrowy tryb życia;
  • Nie zaniedbuj higieny osobistej;
  • wyklucza kontakt z zarażonymi zwierzętami;
  • zapobiegać przypadkowemu seksowi.

Poprawa zdrowia poprzez wzmocnienie układu odpornościowego pozwoli ciału poradzić sobie z chorobami dróg oddechowych i infekcjami wirusowymi. W wieku dorosłym, w obecności zmian w tle hormonalnym, aw konsekwencji zmniejszonej oporności, konieczne jest wprowadzenie zasady przyjmowania kompleksów witaminowo-mineralnych i poddawania się profilaktycznemu leczeniu chorób przewlekłych.

Dbanie o własne zdrowie, utrzymanie higieny, snu i zbilansowanej diety pomoże na wczesnym etapie przezwyciężyć choroby zapalne o różnej genezie.

Wniosek

Wszystkie różne formy chorób grzybiczych, stadia rozwoju choroby są podatne na leczenie. Co zależy od wdrożenia pełnego przebiegu leczenia, utrzymania w tym i późniejszym czasie układu odpornościowego, higieny osobistej.

Jakie są rodzaje chorób grzybiczych?

Istnieją różne rodzaje chorób grzybiczych. Różnią się one między sobą rodzajem patogenu, objawami klinicznymi, lokalizacją i nasileniem przebiegu. Patogenny grzyb wpływa na skórę i płytki paznokciowe. Po infekcji osoba zaczyna martwić się objawami złego samopoczucia, które są uważane za pierwszą manifestację choroby. Jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte na tym etapie grzybicy, będzie nadal rozprzestrzeniać się na inne części ciała..

Czym są infekcje grzybicze skóry i paznokci

Grzyb jest jedną z najczęstszych chorób dermatologicznych, na które cierpią zarówno dorośli, jak i małe dzieci. Zakażenie czynnikiem zakaźnym w większości przypadków występuje podczas bezpośredniego kontaktu z miejscem, w którym znajdują się jego zarodniki. Grzyby swobodnie penetrują skórę przez mikroskopijne otarcia i otwarte rany.

Czynnik sprawczy grzybicy może dostać się do organizmu zdrowej osoby przez szlak krwiotwórczy. W takim przypadku infekcję narządu wewnętrznego należy winić za infekcję przewlekłym zakażeniem grzybiczym..

W przypadku wykrycia objawów chorób grzybiczych należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Leczenie grzybic, niezależnie od ich klasyfikacji, musi odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza.

Odmiany infekcji grzybiczej według Sheklakova

Grzybica skóry i grzybica paznokci powodują patogenne grzyby, które przenikają do organizmu człowieka. Podobne choroby często rozwijają się, ponieważ ludzki układ odpornościowy traci zdolność do ograniczania aktywności grzybów oportunistycznych obecnych w naturalnej mikroflorze.

Istnieją różne rodzaje grzybów u ludzi. Są klasyfikowane zgodnie z głębokością infekcji, obszarem zmiany i lokalizacją procesu patologicznego. Zatem istnieją następujące grupy grzybic:

  • Keratomycosis;
  • Grzybica skóry;
  • Kandydoza;
  • Głębokie grzybice;
  • Pseudomykoza.

Współczesna medycyna nie może zaoferować pacjentom z grzybicą uniwersalnego leku, który poradzi sobie z wszelkimi objawami grzybicy skóry i paznokci. W każdym przypadku wybiera się indywidualne leczenie, którego działanie ma na celu zahamowanie aktywności i reprodukcji określonego patogenu.

Klasyfikacja według grzybów szekakowskich grupuje według głębokości i lokalizacji zmiany, niezależnie od rodzaju patogenu

Keratomycosis

Klasyfikacja grzybiczych chorób skóry obejmuje gatunki takie jak rogowacenie rogówki. Są powodowane przez grzyby, które niekorzystnie wpływają tylko na zrogowaciałe i powierzchowne warstwy skóry, a także na naskórek włosów. W przebiegu takich infekcji nie ma stanu zapalnego w głębokich warstwach naskórka.

Specjaliści dzielą grupę rogowacenia na kilka rodzajów. Obejmuje takie patologie:

  • Porosty białe;
  • Czarny porost;
  • Grzybica kafelkowa;
  • Tropikalny żółty i biały porost;
  • Łupież pstry versicolor;
  • Wiązana trichosporia.

Choroba występuje z powodu zwiększonej aktywności pleśni, grzybów drożdżopodobnych i dermatofitów. W sumie istnieje około 70 różnych patogenów, które prowadzą do rozwoju rogowacenia rogówki.

Leczenie infekcji grzybiczej tego typu polega na zatrzymaniu przyczyn jej rozwoju. Na przykład podczas diagnozowania niedoboru versicolor pacjentowi oferuje się terapię, której działanie ma na celu wyeliminowanie zaburzeń endokrynologicznych i nadmiernej potliwości.

Aby usunąć wady, które pozostają po grzybicy, zaleca się pacjentom poddanie się działaniu promieniowania ultrafioletowego.

Łupież pstry, podobnie jak inni przedstawiciele grupy, wpływa na warstwę rogową naskórka

Grzybica skóry

Czynniki wywołujące grzybicę skóry wnikają głęboko w warstwy naskórka, więc pozbycie się ich bez specjalnego leczenia jest prawie niemożliwe. Prowadzą do rozwoju następujących patologii:

Wszystkie te rodzaje grzybic są zakaźne. Te choroby grzybowe powodują deformację części ciała, która została nimi dotknięta. Najczęściej cierpią stopy i ręce. Innym charakterystycznym objawem choroby jest zmiana struktury włosów i ich wypadanie, a także bliznowacenie skóry.

Idealnym środowiskiem do rozmnażania grzyba są miejsca o wysokim poziomie wilgotności. Dlatego często dotykają ich stopy, które nieustannie się pocą. Początkowo infekcja wpływa na przestrzeń między palcami i paznokcie. Po tym, jak przechodzi do zdrowych obszarów skóry. Zaniedbana choroba może rozprzestrzeniać się na duże obszary.

Jeśli pacjent zwróci się do szpitala z dermatomikozami na czas, będzie mógł ograniczyć się do standardowego leczenia typu miejscowego. Aby zniszczyć patogenną mikroflorę, wystarczy regularnie leczyć dotknięte obszary ciała specjalnymi lekami przeciwgrzybiczymi do użytku zewnętrznego.

Dzięki zaawansowanym formom procesu patologicznego będziesz musiał brać bardziej poważne leki w postaci tabletek, które pomagają zwalczać grzyby od wewnątrz..

Kandydoza

Grzyb Candida występuje u prawie każdej osoby

Grzyb tego typu może wpływać zarówno na głębokie, jak i powierzchowne warstwy skóry. Wpływa negatywnie na strukturę paznokci, włosów i naskórka. Ścieżki z rodziny Candida prowadzą do rozwoju infekcji. Są sprawcami kandydozy.

Kandydoza ma kilka rodzajów:

  • Powierzchowne;
  • Uogólnione;
  • Visceral.

Grzyby Candida należą do grupy patogenów oportunistycznych, więc ich umiarkowana obecność w ludzkim ciele jest całkowicie naturalna. Drożdżowe patogeny znajdują się w jamie ustnej i jelitach.

Ludzki układ odpornościowy hamuje wzrost grzybów drożdżopodobnych, więc nie odczuwa dyskomfortu z powodu ich obecności w ciele. Jeśli mechanizmy obronne są osłabione, patogen ma szansę rozwinąć aktywne życie. Grzyby zaczynają się rozmnażać, powodując bolesne uszkodzenie błon śluzowych. W rezultacie u pacjenta stwierdzono kandydozę głowy, stóp, tułowia i dłoni.

Klęska skóry występuje w przypadku wszystkich odmian kandydozy. Schemat leczenia procesu patologicznego, który występuje przy nadmiernym rozmnażaniu grzybów drożdżopodobnych, zależy bezpośrednio od cech choroby, stopnia zaniedbania, a także ogólnego stanu pacjenta.

Złożony schemat leczenia jest wybierany u pacjentów zarażonych trzewną lub uogólnioną kandydozą. Aby je stłumić, konieczne jest przyjmowanie narkotyków z różnych grup. Takie leczenie nie jest kompletne bez leków normalizujących poziomy hormonalne i immunostymulanty..

Głębokie grzybice

Choroby grzybicze należą do kategorii głębokich grzybic, z powodu których cierpią głębokie warstwy skóry i narządy wewnętrzne. Ten typ zmiany grzybiczej w większości przypadków występuje na tle silnego tłumienia układu odpornościowego, nieprawidłowego działania w procesie metabolicznym i braku równowagi hormonalnej.

Wśród głębokich grzybic zwyczajowo przypisuje się następujące procesy patologiczne:

  • Cefalosporyjoza;
  • Cladosporiosis;
  • Chromomykoza;
  • Histoplazmoza;
  • Blastomykoza;
  • Sporotrichosis;
  • Aspergiloza;
  • Mucorosis.

Skomplikowane stany skóry diagnozuje się w kokcydioidozie i histoplazmozie. Choroby zakaźne często występują w strefie tropikalnej. Chociaż z powodu aktywnej turystyki patologię można również znaleźć u mieszkańców regionu umiarkowanego.

Leczenie głębokich grzybic odbywa się kompleksowo. Pacjentów zachęca się do przyjmowania leków, które wpływają na zakażenie grzybicze od wewnątrz, ponieważ zewnętrzne leczenie dotkniętych obszarów nie zawsze jest możliwe..

Objawy i cechy histoplazmozy

Pseudomykoza

Pseudomykoza to kolejna klasyfikacja grzybów chorobotwórczych. Chociaż w rzeczywistości tak nie jest. Istnieją 2 grupy tych patogenów:

  • Powierzchowne (erythrasma, rzęsista);
  • Głębokie (nocardioza, promienica).

Najczęściej pacjenci przyjeżdżają do szpitala na badanie z podejrzeniem erythrasma lub promienicy.

Erythrasma jest wywoływana przez patogen Corynebacterium minitissimum, który wcześniej należał do grupy grzybów. Ludzie z otyłą sylwetką są zwykle dotknięci tą chorobą, u której trudno jest określić ich płeć. Patogen wpływa na duże fałdy skórne i obszar znajdujący się w pępku.

Promieniowce są wywoływane przez patogenne bakterie Actinomycetaceae. Wcześniej uważano je również za grzyby. Promieniowce są wysoce odporne na środki przeciwgrzybicze. Jednak odpowiednie antybiotyki mogą z łatwością sobie z nimi poradzić..

Promieniowce są zwykle klasyfikowane jako oportunistyczne. Ich aktywny wzrost obserwuje się tylko wraz z pogorszeniem się ludzkiego ciała. Choroba tego typu występuje w różnych częściach ciała. Ale najczęściej bakterie znajdują się w twarzy i szczęce.

W leczeniu pseudomykozy potrzeba kilku leków, które pomogą poradzić sobie z patogenną mikroflorą, a także wzmocnią układ odpornościowy, aby sam zaczął zwalczać patogeny. Metody stężające muszą być połączone ze środkami proceduralnymi, które pomagają złuszczać i dezynfekować zainfekowaną skórę.

Klasyfikacja patogenów

Różne rodzaje grzybów błon śluzowych, paznokci i skóry mogą różnić się między sobą rodzajem patogenu. W sumie istnieją 3 główne grupy patogenów grzybiczych, które prowadzą do uszkodzenia górnej i wewnętrznej warstwy naskórka. Rozwój chorób zakaźnych ułatwia dermatofity, grzyby drożdżopodobne i pleśniowe. Dla każdego rodzaju patogennego mikroorganizmu wybiera się indywidualną terapię, która jest skuteczna w konkretnym przypadku..

Spowodowane przez dermatofity

Dermatofity mogą powodować szereg chorób

Patologiczny proces w strukturach skóry może być spowodowany przez mikroskopijne grzyby, które są w stanie przenikać i oddziaływać na naskórek. W wyniku takiego narażenia u osoby rozwija się grzybica skóry. Ludzie są głównymi źródłami infekcji tą chorobą. Ich ciała są dotknięte patogenami antropofilnymi..

Grzybice skóry rozpoznaje się po charakterystycznych objawach:

  1. Pojawienie się czerwonawych plam o okrągłym kształcie na skórze;
  2. Silne swędzenie w dotkniętym obszarze;
  3. Zmiana i deformacja struktury płytki paznokcia;
  4. Zmiany patologiczne w lokalizacji fałdów międzypalcowych;
  5. Złuszczanie skóry;
  6. Wysypka na pieluchy.

Każda strefa, na którą może mieć wpływ zakaźna infekcja, ma swój własny przebieg kliniczny choroby grzybowej. Na przykład, jeśli dana osoba jest chora na grzybicę skóry głowy, powinien spodziewać się łysienia w zmianach. Patogeny przenikają do struktury włosów i mieszków włosowych, a następnie prowadzą do ich zniszczenia. Zjawisko to zwykle obserwuje się w przypadku włośnicy i mikrosporii. W drugim przypadku często dochodzi do łamania włosów na skórze.

Grzybica skóry może być zlokalizowana na twarzy. Grzyb aktywnie wpływa na szyję, dolną wargę i podbródek. Z tym przebiegiem choroby osoba odrywa włosy z brody, obrzęk tkanek miękkich i pojawienie się strupów krwi w miejscach, w których występuje infekcja.

W przypadku trichofitozy osoba traci włosy

Uwarunkowane przez grzyby drożdżowe

Drożdże znajdują się zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Można go łatwo wyleczyć, jeśli został prawidłowo wybrany dla konkretnego pacjenta. Bardzo ważne jest, aby rozpocząć walkę z zakaźnym patogenem na wczesnym etapie jego rozwoju, ponieważ w zaniedbanej formie prowadzi do pojawienia się nieprzyjemnych komplikacji.

Tylko lekarz może ustalić te rodzaje drożdżopodobnych zakażeń grzybiczych u ludzi. Aby to zrobić, musi zapoznać się z wynikami badań, które zostały przekazane pacjentowi.

Niektóre objawy pomagają podejrzewać rozwój infekcji wywołanej przez patogen drożdżopodobny:

  1. Swędzenie i pieczenie w dotkniętym obszarze;
  2. Wysypki różnego rodzaju;
  3. Pojawienie się białego wydzieliny na błonach śluzowych;
  4. Apatia i chroniczne zmęczenie;
  5. Zaczerwienienie;
  6. Obrzęk tkanek miękkich;
  7. Ból brzucha;
  8. Bolesność podczas stosunku i proces oddawania moczu;
  9. Zwiększone pocenie się;
  10. Zaburzenia psychiczne.

Zakażenie grzybicze tego typu jest przenoszone na różne sposoby. Mianowicie poprzez jedzenie, przedmioty podczas stosunku, a także przez unoszącą się w powietrzu kropelkę. Aby więc zapobiec, musisz trzymać się z dala od osób zarażonych kandydozą.

Specjaliści wyróżniają kilka rodzajów chorób wywoływanych przez grzyby drożdżopodobne:

  • Kandydoza narządów wewnętrznych. Jest również powszechnie nazywany trzewnym. Z tym przebiegiem choroby wpływają na przewód pokarmowy, narządy płciowe i układ oddechowy. Może to również mieć wpływ na drogi moczowe;
  • Powierzchowna kandydoza. Zdiagnozowano uszkodzenie płytek paznokciowych i skóry ciała;
  • Kandydoza błon śluzowych. Przy tej patologii wykrywane jest zapalenie jamy ustnej lub pleśniawki..

Grzybopodobny grzyb często znajduje się w pachwinie, pod pachami i na twarzy. Aby go stłumić, wystarczy poddać się kompetentnemu leczeniu.

Kandydoza uderzyła w gardło pacjenta

Spowodowane przez pleśń

Grzyby pleśniowe znajdują się w ciele każdej osoby w małych ilościach. Z reguły nie przynoszą żadnych szkód i dyskomfortu, a wzrost patogenów jest kontrolowany przez układ odpornościowy. W przeciwnym razie obserwuje się ich aktywny rozwój. Dość często długie przyjmowanie antybiotyków prowadzi do tego wyniku..

Kilka rodzajów chorób jest powszechnie nazywanych infekcjami grzybiczymi pleśnią. Jego patogeny mają złożoną klasyfikację z ogromną liczbą różnic. Najczęstszą grzybicą jest aspergiloza. Mucormycosis, penicilliosis i cefalosporiosis są uważane za równie powszechne. Lista patologii pleśni może być kontynuowana przez bardzo długi czas, ponieważ jest dość duża.

Grzyby pleśniowe można znaleźć prawie wszędzie, gdzie się zdarza. Łatwo je znaleźć w glebie, drzewach, owocach, a nawet w kurzu, który dostaje się do dróg oddechowych. Patogeny mogą żyć na skórze i błonie śluzowej żywych stworzeń. Warto zapoznać się z głównymi rodzajami chorób, do których prowadzą grzyby pleśniowe..

Jak wspomniano wcześniej, najczęściej ludzie zarażają się aspergilozą. Prowadzi do tego patogen grzybowy, który może powodować choroby płuc, które nie są podatne na leczenie. Grzyb można znaleźć na zwykłych poduszkach, które są w każdym domu.

Choroby zakaźne występują u ludzi i ptaków. Zwierzęta są na to mniej podatne. Czynnik sprawczy patologii grzybiczej w obecności sprzyjających warunków prowadzi aktywne życie na błonach śluzowych, skórze i narządach wewnętrznych. Wraz z rozwojem aspergilozy osoba skarży się na następujące objawy złego samopoczucia:

  1. Suchy kaszel;
  2. Duszność;
  3. Letarg;
  4. Szaleństwo klatki piersiowej.

Zakażenie patogenem, które prowadzi do pojawienia się tej choroby, występuje podczas jej wdychania powietrzem. Wnika również do ludzkiego ciała przez przewód pokarmowy, docierając tam z jedzeniem.

Następną chorobą wywoływaną przez pleśnie jest cefalosporioza. Ponad 70 rodzajów patogenów tego typu prowadzi do jego rozwoju. Grzyby żyją w dużych ilościach w środowisku. Po zarażeniu nimi osoba rozwija objawy krostkowej, pęcherzykowej lub wypryskopodobnej wysypki. W ciężkich przypadkach choroba wpływa na strukturę narządów wewnętrznych.

Cefalosporioza jest trudna do zdiagnozowania. Można go wykryć dopiero po przejściu kilku pomiarów laboratoryjnych.

Mucormycosis jest równie powszechną chorobą. Przy tej patologii grzyby pleśniowe wpływają na drogi oddechowe. Pierwsze zatoki i nos cierpią z powodu procesu patologicznego. Patogenna mikroflora może również zaburzać całą strukturę układu pokarmowego i płuc.

Grzyby pleśniowe, które prowadzą do rozwoju mucormycosis, dostają się do organizmu ludzkiego przez narządy układu oddechowego lub uszkodzone obszary skóry. Pierwsza opcja jest bardziej powszechna. W przypadku braku silnej odporności z powodu choroby pacjent cierpi na gorączkę.

W leczeniu chorób grzybowych najważniejsze jest wybranie tych leków, na które patogeny są dość wrażliwe. W przeciwnym razie terapia nie przyniesie żadnego rezultatu..

Dodaj komentarz