Niebezpieczeństwo grzybicy skóry u ludzi

przez | 2020-03-04

Spis treści:

Grzybica skóry

Patogenne mikroskopijne grzyby mogą wpływać na skórę, powodując choroby, zjednoczone wspólną nazwą dermatomikoza. Ta nazwa pochodzi od greckiego. Dermatomikoza to dermatomikoza, w której derma to skóra, a mykes to grzyb.

Rodzaje grzybicy skóry

Czynniki wywołujące grzybicę skóry należą głównie do dermatofitów – grzybów Microsporum, Epidermophyton, Trichophyton, zdolnych do asymilacji karotenu.

Patogeny powodują dermatofitozę – rozległą grupę chorób skóry, do których należą naskórek pachwinowy, naskórek stóp, fawus, rzęsistkowica, mikrosporia (patrz zdjęcie).

Choroby grzybicze wywołują grzyby z rodzaju Malassezia, powodując wielokolorowe porosty, łupież pstry różnobarwny, łojotokowe zapalenie skóry. Choroby Malassezia odnoszą się do rogowacenia rogowacenia, dotykają tylko powierzchownej warstwy rogowej naskórka (jak na zdjęciu).

Powierzchowne grzybice skóry wywołują również grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida. Mikroorganizmy te powodują kandydozę jamy ustnej, narządów płciowych, skóry.

Zgodnie z lokalizacją ogniska infekcji wyróżnia się grzybice stóp, twarzy, dłoni, tułowia, skóry głowy. Zgodnie z przyjętą klasyfikacją wyróżniają:

  • dermatofitoza;
  • rogowacenie rogówki;
  • kandydoza;
  • głębokie grzybice.

Dermatofitoza, rogowacenie rogówki i kandydoza to grzybice powierzchowne. Wpływają tylko na powierzchowne warstwy skóry, nie penetrują tkanki podskórnej, nie wpływają na narządy wewnętrzne.

Głębokie grzybice charakteryzują się ciężkim, przedłużonym przebiegiem. Pleśnie infekują narządy wewnętrzne, powodując aspergilozę, śluzówkę, fuzariotoksykozę, wpływając na drogi oddechowe, wątrobę, narządy krwiotwórcze i układ limfatyczny.

Głębokie grzybice obejmują tak poważne choroby ogólnoustrojowe, jak histoplazmoza, blastomykoza, kokcydiomykoza. Chorobom towarzyszy uszkodzenie nadnerczy, układu pokarmowego, szpiku kostnego, błony śluzowej dziąseł, krtani, języka.

Cechy rozprzestrzeniania się infekcji grzybiczej

Głównym źródłem rozprzestrzeniania się grzybicy skóry jest osoba zarażona. W tym przypadku przyczyną choroby są antropofilne, ludzie wolą, grzyby.

Szczególnie łatwa infekcja występuje w dzieciństwie, a także u osób o obniżonej odporności.

Grzybica skóry może być zarażona od zwierząt, w tym przypadku choroba przenoszona jest przez grzyby zwierzęce. Grzyby dermatofitów, które są niebezpieczne dla ludzi, również żyją w glebie – dermatofity geofilne.

Zakażenie grzybicą skóry występuje przez bliski kontakt, a także przez zainfekowane przedmioty osobiste. Do przeniesienia choroby potrzebne są strzępki – długie sznurki, które tworzą ciało grzyba lub konidia – zarodniki utworzone ze strzępek.

Wchodzenie na warstwę rogową skóry, mieszków włosowych, paznokci, grzybów zaczyna się aktywnie namnażać, niszcząc i przyswajając keratynę. Obniżona odporność, choroby związane z zaburzeniami metabolicznymi, cukrzyca przyczyniają się do infekcji.

Przyczyny infekcji grzybiczej

Optymalne warunki do aktywnego rozmnażania grzybów to zwiększona wilgotność, temperatura w zakresie +25 о С … + 30 о С, równowaga kwasowo-zasadowa skóry.

Kwasowość potu zmienia się z wiekiem. Wysoką kwasowość obserwuje się u dzieci w wieku poniżej 2 lat i zmniejsza się o 12 lat. Ten wiek odpowiada szczytowej częstości występowania rzęsistkowicy.

Kwasowość potu i gruczołów łojowych ponownie wzrasta w okresie dojrzewania. W tym wieku odporność na infekcje grzybicze jest wysoka. Ponadto kwasy tłuszczowe wykazujące działanie przeciwgrzybicze znajdują się we włosach dorosłych.

Z wiekiem, przy osłabionej odporności, zaburzeniach metabolicznych, braku równowagi hormonalnej, zmieniają się również właściwości barierowe skóry..

Najkorzystniejsze warunki dla istnienia grzybów powstają w międzypalcowych fałdach stóp. Neutralny lub alkaliczny pot, wilgoć i ciepło są idealne do aktywacji dermatofitów.

Zamknięte buty syntetyczne, odzież odporna na pot w lecie stają się głównymi przyczynami wybuchu infekcji grzybiczych.

Czynnikami predysponującymi do zakażenia grzybiczego są mikrourazy skóry. W miejscu mikrourazu uwalniany jest płyn surowiczy, przesuwając równowagę kwasowo-zasadową skóry na lekko alkaliczną stronę. Przyczynia się to do wprowadzenia i aktywacji grzyba w skórze..

Objawy grzybicy skóry

W przypadku wszystkich rodzajów grzybic skórnych charakterystyczne są niektóre typowe objawy:

  • czerwone zaokrąglone plamy na skórze;
  • pieluszkowa wysypka;
  • deformacja, zmiana struktury paznokcia;
  • zmiany w obszarze fałdów międzypalcowych;
  • swędzenie w dotkniętym obszarze.

Różne obszary skóry charakteryzują się specyficznymi cechami przebiegu infekcji. W przypadku grzybicy skóry głowy powstają ogniska łysienia – łysienie (zdjęcie). Czynniki sprawcze mikrosporii i rzęsistkowicy rozwijają się we włosach i mieszku włosowym, powodując całkowitą lub częściową utratę włosów w dotkniętym obszarze.

Dzięki mikrosporii włosy odrywają się kilka milimetrów nad skórą, z trichofitozą wypadają, pozostawiając czarną kropkę.

Ogniska grzybiczej choroby skóry można zlokalizować na twarzy (patrz zdjęcie). Grzyb często atakuje szyję, podbródek, dolną wargę. Grzyb Trichophyton verrucosum powoduje grzybicę brody, w której uszkodzenie mieszków włosowych, obrzęk dotkniętego obszaru, pojawienie się infekcji skorupy krwi w ognisku.

Grzybicy skóry rąk (pokazanej na zdjęciu) towarzyszy łuszczenie, pęknięcia w fałdach międzypalcowych.

Grzyb często osiada na skórze stóp, wpływając przede wszystkim na fałdy międzypalcowe, podeszwy. Objawami infekcji grzybiczej stóp są zaczerwienienie skóry, pojawienie się pęknięć, pęcherzyków między palcami – zwykle między 5 a 4, 4 i 3.

Na skórze podeszwy infekcja objawia się pogrubieniem warstwy rogowej naskórka, pojawieniem się pęknięć. Na bocznej powierzchni stopy tworzą się bąbelki, stopniowo łącząc się w kilka dużych bąbelków. Po sekcji zwłok pozostają ogniska owrzodzenia o nieregularnie określonej krawędzi.

Powodują głównie grzybicę stóp Trichofyton rubrum, Tr. mentagrofity, Epidermofiton kłaczkowie.

Dermatomikoza gładkiej skóry tułowia objawia się wyraźnie określonymi zaokrąglonymi plamami z wałkiem uniesionym na granicy (patrz zdjęcie). Na ramieniu, plecach, przedramieniu, szyi i klatce piersiowej są plamy.

Grzybowi na gładkiej skórze towarzyszą łuszczenie, rumień, wysypki w dotkniętych obszarach (jak pokazano na zdjęciu), głównie spowodowane przez Tr. rubrum, Tr. mentagrophytes, Microsporum canis.

Grzybica skóry pachwin jest spowodowana przez trichofity, naskórkowce i grzyby z rodzaju Candida. Zmiany obserwuje się na wewnętrznej powierzchni uda, w kroczu, na narządach płciowych, w pachwinie.

Grzyb pachwinowy lub „swędzenie dżokeja” występuje zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn. Jest przenoszony przez bezpośredni kontakt, cierpiący na grzyb pachwinowy (patrz zdjęcie) częściej niż dorośli mężczyźni.

Dermatofitoza pachwinowa charakteryzuje się łuszczącymi się wysypkami o czerwonawo-brązowym kolorze z wyraźnie określoną obwódką (jak na zdjęciu). W zainfekowanych obszarach mogą pojawić się pęknięcia, wodniste pęcherzyki..

Zdrowa skóra granicząca z wysypką zaczerwienia się, a także zaczyna się odklejać.

Leczenie

Celem leczenia dermatofitozy jest wyeliminowanie grzyba z dotkniętej skóry. Jeśli dotyczy to tylko skóry, bez rozprzestrzeniania procesu na paznokcie i włosy, mogę uzyskać lekarstwo za pomocą zewnętrznych leków.

Lekiem z wyboru w leczeniu grzybicy skóry jest lamisil z grupy terbnenofin. Lamisil działa przeciwko dermatofitom, pleśniom i grzybom dimorficznym.

Pod działaniem lamisilu komórki grzyba umierają, ich rozmnażanie ustaje. Lek zapobiega nawrotom, jest stosowany zarówno jako profilaktyka, jak i leczenie.

W leczeniu dermatomikozy gładkiej skóry syntetyczne środki przeciwgrzybiczne są przepisywane do użytku lokalnego i wewnętrznego. Grzybica skóry jest leczona klotrimazolem, ketokonazolem, ekonazolem, naftifiną, nakładając maści na dotknięte obszary 2-4 razy dziennie przez 2 tygodnie, zgodnie z instrukcjami.

Maści z ketokonazolem, mikonazolem, klotrimazolem pomagają w walce z dermatofitozą pachwinową. Leczenie grzybicy pachwinowej u kobiet ma swoje własne cechy. Aby wykluczyć możliwość przejścia grzybicy pachwinowej (pokazanej na zdjęciu) w grzybicę pochwy, kobiety muszą skonsultować się z ginekologiem.

Z grzyba w pachwinie są leczone zgodnie z zaleceniami lekarza maściami mykosolonowymi, tridermem. Wynik leczenia, aby zapobiec nawrotowi choroby, ponowne pojawienie się objawów grzybicy skóry (jak na zdjęciu) jest kontrolowane przez lekarza, samoleczenie opóźnia powrót do zdrowia.

Zgodnie ze wskazaniami przepisywane są leki przeciwhistaminowe – difenhydramina, suprastin, pipolfen. Stosowane są kompresy Burowa, płyny 10% chlorku wapnia, 0, 25% azotanu srebra z 1% rezorcyny są traktowane roztworem alkoholu jodowego.

Przeciw poceniu się uciekają się do mycia dotkniętych obszarów wywarami z kory dębu, rumianku, łopianu.

Grzyb skóry głowy jest leczony gryzeofulwiną, ketokonazolem, terbinafiną, przepisaną zgodnie z instrukcjami. Lokalnie dotknięty obszar jest leczony maścią siarkową kwasem salicylowym, 5% roztworem jodu.

Dermatomikoza stóp (pokazana na zdjęciu) jest często spowodowana mieszaną infekcją i wymaga kompleksowego leczenia. Takimi ogólnoustrojowymi środkami przeciwgrzybiczymi są sporonox, orungal, lamisil, diflucan, forcan.

Grzybice stóp leczy się przy pomocy kolodium, maści Arabian, Arievich, maści salicylowej (10%). Kandydoza stopy jest leczona nystatyną, maścią amfoterycynową.

Aby zmniejszyć obrzęk skóry, stosuje się objawy alergiczne, płyny z taniną, etakrydyna. Ostre zjawiska zapalne są eliminowane przez połączenie tridermu, kory ziołowej.

Skuteczny w leczeniu przeciwgrzybiczych leków w postaci aerozoli. W ostrych grzybicach spray lamisilu szybko łagodzi objawy. Lek nakłada się na miejsce zapalenia cienką warstwą, izolując go, ograniczając rozprzestrzenianie się infekcji.

Zapalone obszary po zabiegu bladym sprayem, wysuszyć. W zmianach swędzenie, ból znika. Lamisil w postaci kremu, żel pomaga w kandydozie, mikrosporii, kandydozie fałdów skóry.

Obecnie lekarze mają do dyspozycji ponad 100 rodzajów leków przeciwgrzybiczych, co umożliwia skuteczne prowadzenie kompleksowego leczenia grzybicy skóry o dowolnej lokalizacji.

Prognozy dotyczące grzybicy skóry

W przypadku powierzchownej grzybicy skóry, z zastrzeżeniem zasad higieny osobistej, dobrego odżywiania, zaleceń lekarza, rokowanie jest korzystne.

Choroby grzybicze

A. N. Rodionov Grzybicze choroby skóry PRZEWODNIK DLA LEKARZY Peter St. Petersburg Moskwa • Charków • Mińsk 2000 A. N. N. Rodionov Grzybicze choroby skóry Wydanie drugie, zmieniona seria Modern Medicine Redaktor naczelny V. V. Usmanov. Pokaż więcej

A. N. Rodionov Grzybicze choroby skóry PRZEWODNIK DLA LEKARZY Peter St. Petersburg Moskwa • Charków • Mińsk 2000 A. N. N. Rodionov Grzybiczne choroby skóry Druga edycja, zmieniona seria Modern Medicine Redaktor naczelny V. V. Usmanov Redaktor naczelny V. Alesov Redaktor T. P. Ulyanova Redaktor artystyczny V. B. Shimkevich Proofreaders L. N. Agapova T. V. Dudova N. D. Ka. Iyshnikova Projekt i układ: M.I. Prochortow BBK55. 8 UDC 616.5-002. 828 (021. 5) Rodionov A.N. P60 Grzybicze choroby skóry: przewodnik dla lekarzy (wydanie 2). – St. Petersburg: Wydawnictwo „Peter”, 2000. – 288 str. – (Seria „Współczesna medycyna”). ISBN 5-272-00035-8 Drugie wydanie podręcznika zawiera dane dotyczące etiologii, patogenezy, kliniki, nowoczesnych metod diagnozowania grzybiczych chorób skóry. Szczególną uwagę zwraca się na diagnostykę różnicową i zapobieganie powierzchownej grzybicy skóry. Rozważane są nowoczesne środki i metody terapii etiotropowej i patogenetycznej. Ukryj

Grzybica skóry u ludzi

Grzybica skóry jest chorobą należącą do dużej grupy chorób grzybiczych, które atakują skórę, paznokcie, fałdy ciała, a także narządy wewnętrzne.

Opisana choroba skóry jest spowodowana przez mikroskopijne organizmy pasożytujące na ludzkim ciele – grzyby. Istnieje około 500 gatunków. Pełna klasyfikacja, która spełnia wszystkie potrzeby praktyki, nie została jeszcze stworzona. Wynika to z różnorodności czynników zakaźnych i różnych objawów, które powodują..

Zgodnie z przebiegiem ostre i przewlekłe grzybice skóry wyróżniają się głębokością zmiany – powierzchowną i głęboką, ograniczeniem – formami lokalnymi i powszechnymi.

Co to jest?

Grzybica skóry należy do kategorii chorób zakaźnych, które rozwijają się po zakażeniu grzybami. Choroba rozprzestrzenia się w całym ciele i możesz zachorować nawet w wyniku krótkiego kontaktu. Główne niebezpieczeństwo grzybicy polega na tym, że często przebiega ona w postaci przewlekłej, to znaczy zawsze istnieje niebezpieczeństwo zaostrzenia.

Długie odroczenie leczenia zaostrza obraz kliniczny i prowadzi do tego, że patogeny będą stale pozostawać na skórze.

Klasyfikacja

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji:

  • gładka skóra ciała;
  • skóra głowy i broda;
  • gwoździe;
  • obszar pachwinowy;
  • przestań.

W zależności od czynnika sprawczego, grzybice skóry dzielą się na:

  • keratomykoza: mikrosporia guzkowa, wielokolorowy porost;
  • dermatofitoza: naskórkowość pachwinowa, naskórkowość stóp, rzęsistkowica, grzybica kafelkowa, favus, rubrofity;
  • głębokie grzybice: aspergiloza, chromomikoza, blastomykoza, sporotrichoza itp.;
  • kandydoza: powierzchowna, trzewna i przewlekła uogólniona;
  • pseudomykoza: promienica, rzęsica, erytroza itp..

Przyczyny wystąpienia

Mówiąc o etiologii choroby, należy wziąć pod uwagę, że różne grzyby działają jako patogeny: microsporum, trichophyton, epidermophyton (ostatnia grupa obejmuje odmiany tego rodzaju grzyba, wszystkie one są zjednoczone pod jedną nazwą „dermatofity”). Zawsze niezwykle trudno jest zidentyfikować patogeny w tkankach ciała, ponieważ specjalista musi najpierw wybrać czystą kulturę do badań.

Inną komplikacją jest to, że czynniki wywołujące grzybicę skóry są bardzo częste, dlatego infekcja występuje łatwo, aw niektórych przypadkach takie objawy mogą mieć coś wspólnego z objawami epidemicznymi. Najczęściej grzybica jest charakterystyczna dla krajów o klimacie tropikalnym, czyli mokrym i gorącym, ponieważ grzyby zwykle rozmnażają się aktywnie w temperaturze 25-30 stopni Celsjusza. Sezon letni i środowisko alkaliczne są dla nich idealne. Jednocześnie eksperci twierdzą, że dzieci są znacznie bardziej narażone na zarażenie niż dorośli..

Z reguły patogen pojawia się na skórze po pewnym kontakcie osoby ze zmianą chorobową. Lekarze rozróżniają trzy główne odmiany patogenów:

W pierwszym przypadku źródłem infekcji są zwierzęta, a raczej pasożyty żyjące w ich organizmach. Obejmuje to pasożyty, które wykorzystują psy domowe, koty lub bydło jako gospodarze.

W drugim przypadku mówimy o patogenach żyjących w glebie i glebie. Osoba może pracować lub po prostu skontaktować się z ziemią bez użycia sprzętu ochronnego, w wyniku czego może zostać zainfekowana.

Trzeci przypadek to pasożyty żyjące w ludzkim ciele, które jest nosicielem choroby. Sam fakt infekcji występuje w kontakcie.

Rozwój grzybicy skóry wyraża się w tym, że konidia i fragmenty GIF patogenów dostają się do włosów, górnych warstw skóry, paznokci (to znaczy tych tkanek, które zawierają keratynę). Częstość infekcji dermatofitami jest dość niska, dlatego u zdrowych osób uszkodzenie tkanek nie występuje. Jednak patogeny wyróżniają się charakterystyczną cechą: mogą narazić keratynę na całkowite zniszczenie i zniszczenie.

Patogeny znajdujące się w łodydze włosa można podzielić na dwa typy w zależności od ich wzrostu. Po pierwsze: endotrix zaczyna rosnąć ze skóry do włosów i mieszków włosowych, podczas gdy nie wykraczają poza granice samego trzonu włosa. Po drugie: ektotrix wyrasta bezpośrednio na włosy bezpośrednio z mieszków włosowych.

Wiele w występowaniu i rozwoju choroby zależy od cech ludzkiego ciała. Niektóre rodzaje grzybicy skóry mogą być charakterystyczne wyłącznie dla osoby dorosłej, a niektóre tylko dla dziecka. Pod wieloma względami chorobę zapewnia nie tylko wiek, ale także wydzielanie gruczołów łojowych, skład potu i wiele innych charakterystycznych cech..

Pierwotne zakażenie grzybicą skóry jest wynikiem uczulenia, po którym przychodzi czas na rozwój nawrotu. Niedobór odporności w dużej mierze determinuje ryzyko grzybicy skóry. Ponadto różne zaburzenia metaboliczne, niedożywienie, problemy z układem hormonalnym, niedobór witamin mogą również stać się korzystnym tłem dla infekcji. Należy pamiętać, że grzyb szybciej wnika w uszkodzoną skórę, dzięki czemu osoby z wrzodami, ranami i zadrapaniami na skórze znajdują się w strefie szczególnego ryzyka.

Konidia, strzępki, zarodniki wnikają we włosy, paznokcie i skórę. Ponieważ keratyna jest przede wszystkim pożywką dla grzyba, naskórek zaczyna się szybko pogarszać po infekcji. W tym przypadku wpływa to również na zdrowe obszary skóry..

Objawy grzybicy skóry

U ludzi objawy grzybicy skóry (patrz zdjęcie) są całkowicie zależne od jej kształtu i umiejscowienia na ciele. Dermatomikoza skóry głowy jest częściej diagnozowana u dzieci. Jeśli rozprzestrzeni się na skórę głowy, pacjenci znajdują następujące objawy:

  • ból, łuszczenie i swędzenie;
  • szybkie rozprzestrzenianie się wysypki w postaci grudek;
  • wypadanie włosów i ich kruchość, która rozwija się z ropnej fuzji cebul;
  • pojawienie się czyraków.

W obszarze brody zjawiska są podobne, tylko zmiany krostkowe są punktowe, ponieważ mieszki włosowe są stale zarażone. Nawet skóra tutaj jest pokryta skórkami, staje się spuchnięta. Ta forma jest bardzo zaraźliwa..

Opisane poniżej objawy grzybicy skóry u ludzi mogą wpływać absolutnie na każdy obszar ciała. Mają kilka etapów rozwoju:

  1. Pojawienie się wysypki na naskórku w postaci kółek.
  2. W środku strona rozjaśnia się – jest to środek wysypki.
  3. Wysypka staje się mokra i zaczynają się tworzyć skorupy.
  4. Silny peeling występuje na obwodzie jasnego obszaru, pacjent cierpi na swędzenie.
  5. Palenisko ma zdrowy wygląd, wokół niego pozostaje ciemny okrąg.

Oznaki grzybicy stóp zależą całkowicie od postaci choroby. Tak więc w przypadku patologii typu dyshidrotycznego charakterystyczne jest pojawienie się ogromnej liczby małych pęcherzyków na samych palcach i stopach, które następnie otwierają się, tworząc plamy erozyjne. Te ostatnie są również charakterystyczne dla międzyzębowego rodzaju choroby, ale towarzyszy jej również obrzęk i pęknięcia. Objawy płaskiej postaci przebiegają w następujący sposób:

  • pierwotne uszkodzenie skóry palców;
  • lekki peeling, któremu nie towarzyszą żadne inne objawy;
  • nasilenie łuszczenia, swędzenia, tworzenia grudek, które przechodzą w erozję;
  • ropienie ognisk;
  • pojawienie się łusek martwej skóry na boku stopy;
  • fuzja wysypek, silna suchość, ból.

Na obszar pachwinowy wpływa dermatomikoza, a po rozprzestrzenieniu może rozprzestrzeniać się w wyniku samozakażenia fałdów ciała (pod klatką piersiową itp.). Pierwotne wysypki pojawiają się na fałdach pachwinowych, stopniowo przepływają do krocza, ud, odbytu. Kiedy stadium choroby przechodzi w peeling, erozja zaczyna się otwierać, co często komplikuje ropne zapalenie skóry. Zapalenie ustępuje, ale nawroty zdarzają się prawie zawsze, ponieważ grzyby pozostają na skórze przez długi czas.

Grzybica paznokci paznokci jest również nazywana grzybicą paznokci. Po przeniesieniu choroby paznokieć jest niszczony i złuszcza się. Na samym początku paznokieć pogrubia się i deformuje..

Zdjęcie grzybicy skóry u ludzi

Na zdjęciu widać różne objawy grzybicy skóry u ludzi:

W zależności od objawów grzybicy skóry leczenie u osoby będzie również inne. Konieczna dokładna diagnoza.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie wywiadu, prezentacji klinicznej i wyników laboratoryjnych. W leczeniu pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwą interakcję ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych z ciągle przyjmowanymi lekami.

Przed diagnozą nie zaleca się leczenia dotkniętych obszarów skóry roztworami antyseptycznymi, ponieważ może to rozmazać obraz kliniczny i prowadzić do błędu diagnostycznego..

W trakcie mikroskopii materiału biologicznego pobranego ze zmian chorobowych (łuski naskórka, włosy, masy rogu z łożyska paznokcia itp.) Wykrywane są zarodniki grzybni, strzępek lub patogenów. Wysiew skrobaka z dotkniętego obszaru na pożywki (uniwersalne i selektywne) pozwala zidentyfikować czynnik zakaźny i określić jego wrażliwość na leki przeciwgrzybicze. Konieczne może być laboratoryjne oznaczenie przeciwciał przeciwko czynnikowi sprawczemu we krwi pacjenta..

Informacyjną metodą diagnozowania niektórych grzybic skóry jest badanie skóry pod lampą Wooda – wykrywa się zielonkawo-niebieski, czerwonawy, brązowy lub złotożółty blask łusek w dotkniętych obszarach.

Przed przepisaniem ogólnoustrojowej terapii grzybicy skóry, szczególnie pacjentom w podeszłym wieku, ogólnym badaniem krwi i moczu, biochemicznym badaniem krwi (transaminaz wątrobowych, bilirubiny, kreatyniny), a także badaniem ultrasonograficznym jamy brzusznej i nerek, zaleca się elektrokardiografię. Pozwala to zidentyfikować pacjentów, u których leczenie systemowe jest przeciwwskazane..

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z łuszczycą, wypryskiem, neurodermitem, bielactwem, łojotokiem, syfilityczną leukodermą.

Jak leczyć grzybicę skóry

Taktykę leczenia grzybicy skóry u ludzi należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dermatolog bierze pod uwagę takie czynniki:

  • rodzaj grzyba;
  • przebieg choroby;
  • wiek
  • ogólny stan zdrowia.

Głównym sposobem leczenia grzybicy skóry jest powołanie środków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego lub wewnętrznego. Bez stosowania takich leków niemożliwe jest wyleczenie pacjenta.

Leczenie uzależnień

Farmaceuci opracowali ponad sto leków o działaniu przeciwgrzybiczym. Tylko specjalista może poprawnie wybrać je dla konkretnego pacjenta. Narkotyki obejmują:

  1. Środki zewnętrzne (maści, kremy, spray, żele). Stosuje się je dwa razy dziennie, tylko na czystą skórę, w przeciwnym razie nie będą w stanie wniknąć głęboko w skórę i rozpocząć pracę. Kurs trwa średnio 10 dni, pierwsze pozytywne wyniki pojawiają się 4 dnia. Wśród popularnych leków są mikonazol, ketokonazol, mykoseptyna, maść siarkowa i salicylowa.
  2. Środki antyseptyczne do leczenia mokrych obszarów – chlorheksydyna.
  3. Lek przeciwhistaminowy – Suprastin.
  4. Środki przeciwdrobnoustrojowe. Stosowany wewnętrznie w ciężkich, zaawansowanych przypadkach i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza – gryzeofulwina.
  5. Preparaty witaminowe. Przyspiesz procesy gojenia.

Dokładny schemat leczenia wybiera specjalista. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że grzybicę należy leczyć przez długi czas. Średnio terapia trwa około dwóch tygodni, ale zaleca się kontynuowanie przyjmowania leku przepisanego przez lekarza przez kolejny tydzień po ustąpieniu objawów..

Zapobieganie

Zapobieganie chorobie dotyczy głównie przestrzegania standardów higieny, które wykluczają zakażenie (w tym samozakażenie) niebezpiecznym grzybem. Oto kilka zaleceń ekspertów:

  • Nie używaj ręczników i grzebieni innych osób;
  • powinieneś mieć przy sobie mokre chusteczki (w pracy, na wycieczce), aby utrzymać ręce i twarz w czystości;
  • kąpiąc się w morzu, basenie, wannie, skórę między palcami należy zawsze wycierać;
  • Nie noś obcisłych ubrań i bielizny, preferując swobodny krój;
  • nie dotykaj bezpańskich zwierząt i regularnie pokazuj swoje zwierzęta lekarzowi weterynarii.

Pamiętaj, że gdy pojawią się pierwsze objawy grzybicy skóry, należy natychmiast skonsultować się z dermatologiem. Tylko lekarz może przepisać skuteczne leczenie i możesz trwale pozbyć się tych nieprzyjemnych chorób.

Prognoza

W przypadku powierzchownej grzybicy skóry, z zastrzeżeniem zasad higieny osobistej, dobrego odżywiania, zaleceń lekarza, rokowanie jest korzystne.

Dodaj komentarz