Nazwisko lekarza prowadzącego leczenie zakażeń grzybiczych

przez | 2020-01-16

Spis treści:

Był taki problem! Zauważyłem po tym, jak odwiedziłem basen publiczny. Natychmiast zaczął działać. Użyłem różnych środków i przepisu nr 1. opisanego na stronie internetowej. Myślę, że to ocet rozwiązał mój problem. Po tygodniu leczenia odzyskałem zdrowe paznokcie.

Po wojsku moje nogi śmierdziały bardzo, rozmazane kremami i poszły do ​​lekarza, ale nie było sensu. A dzieciak, z którym służył, powiedział, że Biomedis pomoże. Takie jest urządzenie, nosisz je jak telefon komórkowy i zabija infekcję grzybiczą. Fajna rzecz, wyleczone nogi za kilka tygodni.

Oleg, służyłem w 1995 r. W placówce w odległej tajdze. Nie mieliśmy nawet wystarczającej ilości maści przeciwgrzybiczych. A nogi w kirsa dosłownie zgniły dla wszystkich. Powstały całe wrzody, z których ropa nieustannie płynęła. Nadal mam od nich blizny. Teraz, oczywiście, jest to prostsze w tym względzie, nie noszą już kirsu, ale potem było bardzo trudne – źle się odżywiali, obsługa na granicy jest trudna, a wtedy ta infekcja grzybicza, która nawet nie pozwalała ci normalnie chodzić, nie jest jak bieganie.

Cześć Jestem wściekły na publikacje ze zdjęciami Eleny Malysheva i innych znanych lekarzy z poradami, jak mówią grosz, ale w rzeczywistości za tysiące rubli. O infekcji grzybiczej lub brodawczaku, a następnie o pasożytach. Z radia odmawiałem leczenia przez kilka dni w radiu. Oni nic nie znaczą. Specjaliści rozebrali ich na części i zdali sobie sprawę, że są głupcami. A wszystkie porady są ukryte lub w zmowie ze znanymi lekarzami. Kiedy naprawdę zwrócimy się do naszych ludzi? Oglądanie reklam o horrory syakie są po prostu zalane naszego ciała i jak dotąd wciąż żyje.

Oczywiście środki ludowe są znacznie tańsze. Ale te pigułki, które oferują lekarze, czy wpływają na ciało? Czy nie jest możliwe, abyśmy traktowali jedno, a kalekali drugie?

Zinaida, wszelkie pigułki, w taki czy inny sposób, wpływają na organizm, ponieważ jest to produkt przemysłu farmaceutycznego (a to, jak wiadomo, chemia).

Przynajmniej chemia naprawdę leczy. A środki ludowe nawet w profilaktyce nie zawsze pomagają, bez względu na to, ile olejku z tui jest rozmazany, nadal jest zarażony. I ten sam mycospray, choć chemia, ale z pewnością bym go uratował; dziewczyna uratowała go od kilku lat.

Ja również odpoczywałem w naturze, pływałem w rzece z zaczepem, uszkadzałem nogę.
Po pewnym czasie zauważyłem plamy, pojawiła się szopa. Nie
wartości do momentu pojawienia się problemów z paznokciami. Musiałem iść do lekarza,
zgodnie z radą lekarza kupiłem olej Normafit. Po zakończeniu leczenia naprawdę wszystko odeszło

Cóż, szczerze mówiąc, zwłaszcza środki ludowe nie pomagają w zwalczaniu grzybicy, wypróbowałem to z cytryną i jodem. Cytryna nie miała żadnego wpływu, ale na jod była bardzo mała. Jakoś nie jestem wielkim fanem leczenia «domowe przepisy kulinarne», Właśnie znalazłem lek, który mi odpowiada, po dwóch dniach już usuwa ząb, a po dwóch tygodniach całkowicie zanika infekcja grzybicza, zwana misol

zakażenie grzybicze skóry twarzy, tułowia i kończyn

infekcja grzybicza skóry (grzybica skóry) jest znana ludzkości od czasów starożytnych. Obecnie rozpowszechnienie chorób grzybiczych zajmuje pierwsze miejsce we wszystkich krajach świata wśród chorób zakaźnych. Wynika to przede wszystkim ze znacznego spadku odporności człowieka. Ponadto większość ludzi jest słabo poinformowana o tym, jakie jest źródło infekcji, jak rozprzestrzenia się choroba i jak ją zapobiegać. Z tego powodu pacjenci często przychodzą do lekarza z zaawansowanymi postaciami infekcji grzybiczych..

Grzyby wpływają na skórę, paznokcie, błony śluzowe i narządy wewnętrzne. zakażenie grzybicze skóry jest spowodowane przez wiele patogenów, z których głównymi są:

  • Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton. Stanowią grupę grzybic skóry. Najczęstsza grupa grzybów, które atakują skórę, włosy i paznokcie..
  • Grzyby z rodzaju Candida. Dotknięta jest skóra, paznokcie, błony śluzowe narządów zewnętrznych i wewnętrznych, powodując miejscową i układową kandydozę.
  • Grzyby z rodzaju Malassezia furfur. Wpływa to na górne warstwy skóry i mieszków włosowych. Choroby stanowią grupę keratomikoz.
  • Grzyby pleśniowe z rodzajów Mucor, Thamnidium, Rhizopus, Sclerotina, Penicillium, Aspergillus, Cladosporium, Alternaria. Wpływa na skórę i paznokcie.

Dermatomycosis (dermatophytosis). Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton powodują najczęstsze choroby grzybowe. Grzyby dermatofitowe mają zdolność wchłaniania keratyny. Ciągle żyją na skórze i sierści zwierząt i ludzi. Niektóre grzyby żyją w glebie.

Ryc. 1. zakażenie grzybicze Trichophyton rubrum. Widok mikroskopu.

Ryc. 2. zakażenie grzybicze epidermophyton floccosum. Widok mikroskopu.

Keratomycosis. Drożdżowe grzyby Malassezia furfur zakażają najwyższe warstwy skóry i mieszków włosowych. Powodują takie choroby jak wielokolorowe (łupież) versicolor i łojotokowe zapalenie skóry. Patogeny stale żyją na skórze osoby.

Ryc. 3. zakażenie grzybicze malassezia furfur (kolonie na pożywce).

Candidomycosis. Candidomycosis są wywoływane przez grzyby z rodzaju Candida. Po nich następują dermatofity w częstotliwości uszkodzeń. Oprócz skóry i paznokci dotyczy to błon śluzowych narządów zewnętrznych i wewnętrznych. Może powodować grzybice ogólnoustrojowe.

Ryc. 4. zakażenie grzybicze Candida (kolonia na pożywce).

Grzyby pleśniowe. Grzyby pleśniowe inne niż dermatofity często powodują infekcje grzybicze u ludzi w krajach o klimacie tropikalnym. Niektóre rodzaje pleśni mogą wpływać na paznokcie i skórę.

Ryc. 5. Kolonie pleśni.

Rubrofitiya

Przyczyną rubromikozy (rubrofitozy) jest zakażenie grzybicze czerwonym trichofitonem (Trichophyton rubrum). Zakażenie grzybicze ma swoją nazwę, ponieważ tworzy czerwony pigment, gdy rośnie na pożywce Saburo. Powszechne rozprzestrzenianie się grzybów w środowisku jest przyczyną częstej grzybicy u ludzi.

W przypadku rubrofitu wpływa to na skórę stóp, przestrzenie między palcami rąk i nóg oraz paznokci. Skóra tułowia i duże fałdy są nieco mniej dotknięte. Jeszcze rzadziej infekcja grzybicza wpływa na skórę twarzy i głowy. Chory i jego rzeczy osobiste są źródłem infekcji w miejscach publicznych – basenach i łaźniach. Choroba jest przenoszona na wszystkich członków jego rodziny. Obniżona odporność i nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej przyczyniają się do rozwoju choroby.

Objawy skórne rubrofitu

Choroba objawia się w postaci rumieniowo-płaskonabłonkowej i pęcherzykowo-guzowatej..

Rumień płaskonabłonkowy

Rumieniowo-płaskonabłonkowa postać charakteryzuje się pojawieniem się dużych plam, na powierzchni których określa się grudki i pęcherzyki. Rozszerzone naczynia włosowate nadają zmianom czerwonawy wygląd, na powierzchni którego zaznaczono złuszczanie. Miejsce uszkodzenia z czasem pęka. Zmiana jest otoczona nieciągłym wałkiem, na powierzchni którego widoczne są grudki i pęcherzyki.

Forma pęcherzykowa

Postać grudkowo-guzkowa rubrofitu jest kontynuacją rozwoju poprzedniej postaci w wyniku braku odpowiedniego leczenia.

Ryc. 6. Na zdjęciu rubrofitia (rumień płaskonabłonkowy).

Ryc. 7. Rubrofitia skóry twarzy (zakażenie grzybicze trichophyton rubrum).

Ryc. 8. Na zdjęciu rubrofitia skóry piersi (zakażenie grzybicze trichophyton rubrum).

Ryc. 9. Na zdjęciu rubrofit (forma wspólna). infekcja grzybicza trichophyton rubrum.

Microsporia

Czynnikiem sprawczym tej choroby są grzyby z rodzaju Microsporum. Pacjenci z kotami z trichofitozą są źródłem infekcji, rzadziej choroba jest przenoszona z psów. Bardzo rzadko choroba jest przenoszona od chorego. Grzyby są bardzo stabilne w środowisku. Żyją na płatkach skóry i włosach do 10 lat. Dzieci częściej chorują, ponieważ często mają kontakt z chorymi bezpańskimi zwierzętami. W 90% grzyby wpływają na włosy armatnie. Znacznie rzadziej mikrosporum wpływa na otwarte obszary skóry.

Objawy skórne z mikrosporią

Choroba objawia się obecnością ognisk o zaokrąglonym kształcie. Poduszka zapalna z pęcherzykami i skórkami, górująca nad powierzchnią skóry, jest przymocowana wzdłuż ich obwodu. Peeling jest widoczny na powierzchni dotkniętego obszaru. Częściej jest tylko jedno palenisko. Rzadziej pojawiają się liczne ogniska o średnicy nie większej niż 2 cm. Ogniska mogą się łączyć.

Ryc. 10. Na zdjęciu microsporia (ognisko uszkodzenia).

Ryc. 11. Na zdjęciu mikrosporia skóry.

Ryc. 12. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy i szyi. Wiele zmian.

Ryc. 13. Na zdjęciu mikrosporia skóry głowy.

Ryc. 14. Na zdjęciu mikrosporia skóry dłoni.

Ryc. 15. Na zdjęciu mikrosporia skóry tułowia (zakażenie grzybicze rodzaju microsporum).

Ryc. 16. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy i powiek.

Ryc. 17. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy. Wiele zmian.

Ryc. 18. Na zdjęciu mikrosporia skóry dolnej powieki lewego oka (zakażenie grzybicze rodzaju microsporum).

Ryc. 19. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy. Znaki charakterystyczne.

Trichofytoza

Winowajcą choroby są grzyby z rodzaju Trichophyton, które pasożytują na skórze ludzi, bydła i gryzoni. Choroba jest częściej rejestrowana jesienią, gdy rozpoczynają się prace w terenie. Wtedy źródłem choroby staje się siano i słoma. W takim przypadku dotyczy to odsłoniętych obszarów ciała. Grzyby pasożytujące na ludziach mogą stać się źródłem rzęsistkowicy. Choroba jest wysoce zaraźliwa (zaraźliwa). Sam człowiek i jego rzeczy są źródłem infekcji. W przypadku tej postaci rzęsistkowicy wpływają również na otwarte obszary ciała, ale przy dłuższym przebiegu może to wpływać na skórę pośladków i kolan..

Objawy skórne z trichofitozą

Dotknięte obszary skóry są zaokrąglone w jasnoczerwonym kolorze, podobnym do tych z mikrosporią, ale znacznie większe, z obierającymi elementami i małymi guzkami. Na krawędziach znajduje się poduszka zapalna. Zakażenie grzybicze występuje w postaci 3 postaci, które wraz z rozwojem choroby zastępują się: postać powierzchowna, naciekowa i ropna.

Ryc. 20. Na zdjęciu trichofitoza (zakażenie grzybicze). Duże skupienie zmiany.

Ryc. 21. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy.

Ryc. 22. Na zdjęciu trichofitoza (postać przewlekła).

Ryc. 23. Na zdjęciu trichofitoza brody i wąsów (zakażenie grzybicze rodzaju trichophyton).

Ryc. 24. Na zdjęciu trichofitoza gładkiej skóry przedramienia.

Ryc. 25. Na zdjęciu trichofitoza skóry ciała.

Ryc. 26. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy (po lewej) i dłoni (po prawej).

Pityriasis versicolor versicolor

Wielokolorowy porost jest dość powszechną chorobą. Choroba występuje częściej u osób młodych i w średnim wieku. Grzyby pasożytują w najwyższych warstwach skóry oraz w obszarach mieszków włosowych. W pewnych warunkach mogą powodować choroby. Uważa się, że przyczyną choroby jest zmiana składu chemicznego potu z nadmiernym poceniem się. Choroby żołądka i jelit, układ hormonalny, patologia neurowegetatywna i niedobór odporności są przyczyną rozwoju łupieżu pstrego. Grzyby wpływają na skórę ciała. Zmiany często występują na skórze klatki piersiowej i brzucha. Skóra głowy, kończyn i obszarów pachwinowych jest znacznie mniej narażona na uszkodzenie..

Objawy skórne z łupieżem versicolor

W przypadku porostów łupieżu pojawiają się plamy różowego koloru, których powierzchnia jest lekko łuszczy się. Miejsca są podatne na fuzję. Ich kolor zmienia się z czasem na jasny lub ciemny brąz..

Ryc. 27. Na zdjęciu łupież pstry.

Ryc. 28. Na zdjęciu skóra twarzy z łupieżem versicolor.

Ryc. 29. Na zdjęciu łupież versicolor skóry piersi.

Ryc. 30. Na zdjęciu łupież versicolor skóry klatki piersiowej i tułowia.

Ryc. 31. Łuszczyca versicolor skóra z tyłu.

Ryc. 32. Pityriasis versicolor (zakażenie grzybicze) skóry dłoni.

Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry jest spowodowane przez lipofilowe grzyby Malassezia furfur (Pityrosporum). Grzyby pasożytują na skórze wielu ludzi. Na skórę głowy wpływa grzyb Pityrosporum ovale (P. ovale). Grzyby Pityrosporum orbiculare (P. orbiculare) zakażają skórę ciała. Patogeny są skoncentrowane w miejscach największego nagromadzenia sebum, które wytwarzają gruczoły łojowe. Patogeny łojotokowe łojotokowego zapalenia skóry są wykorzystywane w procesie ich życia. Szybki wzrost grzybów jest wywoływany przez czynniki neurogenne, hormonalne i immunologiczne..

W przypadku łojotokowego zapalenia skóry zmiany mają rozległą lokalizację, ale najczęściej choroba wpływa na skórę głowy. Zmiany mogą pojawić się na granicy wzrostu włosów, brwi i rzęs. Wpływa to na skórę w okolicy wąsów i brody. Często zmiany są rejestrowane w fałdach nosowo-wargowych, na skórze kanałów usznych i za uchem. Rzadziej wpływa na skórę mostka i fałdy ciała.

Czynnik sprawczy może wpływać na skórę wokół odbytu i narządów płciowych. W przypadku negatywnego rozwoju wydarzeń choroba staje się powszechna.

Objawy skórne z łojotokowym zapaleniem skóry

Objawami skórnymi z łojotokowym zapaleniem skóry są obszary zapalne z elementami łuszczenia. Jeśli proces jest zlokalizowany w otwartych obszarach skóry, składnik zapalny staje się mniej zauważalny, a złuszczanie nasila się. Czasami zmiana jest pokryta skórnymi krwotocznymi skórkami. Choroba czasami towarzyszy swędzeniu, które może być dość intensywne. Po dołączeniu wtórnej infekcji odnotowuje się ropienie.

Ryc. 33. Na zdjęciu łojotok. Uczucie skóry głowy.

Ryc. 34. Na zdjęciu łojotok. Klęska rzęs.

Ryc. 35. Na zdjęciu łojotok. Uszkodzenie ucha.

Ryc. 36. Na zdjęciu łojotok. Uszkodzenie przewodu słuchowego.

Ryc. 37. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (uszkodzenie skóry twarzy).

Ryc. 38. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (uszkodzenie okolicy wąsów).

Zakażenie Candida jest spowodowane przez drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida, które są szeroko rozpowszechnione w środowisku. Ciągle, począwszy od momentu urodzenia, pasożytują na skórze i błonach śluzowych. Choroba przyczynia się do gwałtownego spadku odporności i wyznaczenia długoterminowych kursów antybiotyków o szerokim spektrum działania. Duża liczba grzybów może jednocześnie dostać się na ludzką skórę. W niektórych zawodach patogen dociera do osoby stale w małych porcjach..

W przypadku kandydozy zmiany pojawiają się przede wszystkim na skórze dużych i małych fałd ciała. Wraz z rozwojem choroby zmiany rozprzestrzeniają się na skórę ciała. Na skórze dłoni i podeszew zanotowano mniej zmian. Choroba często dotyka niemowlęta. Ryzykiem kandydozy są pacjenci z cukrzycą i ciężką patologią somatyczną. Choroba trwa przez długi czas. Często się powtarza.

Objawy skórne z kandydozą

Początkowo miejsca zmian chorobowych nabierają czerwonawego koloru, na którym widać wiele małych pęcherzyków. Proces przebiega bardzo szybko. Czerwonawy kolor zmienia się na głęboki czerwony. W miejsce pęcherzyków pojawiają się plastry erozyjne. Granice fokusu są wyraźnie określone. Na jego obrzeżach widoczne są odcinki złuszczonej warstwy rogowej naskórka.

Ryc. 39. Na zdjęciu kandydoza (uszkodzenie skóry twarzy).

Ryc. 40. Na zdjęciu kandydoza (zmiany skórne dolnej części twarzy).

Ryc. 41. Na zdjęciu kandydoza (zmiany skórne twarzy u dziecka).

Ryc. 42. Na zdjęciu kandydoza skóry tułowia.

Ryc. 43. Na zdjęciu kandydoza (wspólny formularz).

Leczenie grzybicy skóry

Grzybice są trudne do wyleczenia z powodu upośledzonej odporności komórkowej. W ich leczeniu stosuje się stare sprawdzone środki i nowoczesne leki przeciwgrzybicze, które są podzielone na leki hamujące rozwój grzybów i leki, które je zabijają. Niektóre z tych leków są przygotowane syntetycznie, inne są naturalne. Istnieją leki przeciwgrzybicze o wąskim i szerokim spektrum działania. Ponadto różne postacie choroby mają swoje własne niuanse leczenia, więc tylko lekarz może wybrać odpowiednie leczenie.

Podstawą leczenia infekcji grzybiczych skóry jest:

  • Stosowanie leków przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnym i lokalnym.
  • Leczenie patologii somatycznej.
  • Leczenie przeciwgrzybicze przedmiotów osobistych i artykułów gospodarstwa domowego, aby zapobiec ponownemu zakażeniu i higienie osobistej.

Miejscowe leczenie grzybicy skóry

Zakażenia grzybicze (grzybice) są bardzo częstą chorobą. W arsenale lekarskim znajduje się wiele leków, takich jak stare, ugruntowane, a także nowe leki, które są dostępne w postaci maści, kremów, balsamów, aerozoli, kropli i proszków. Łatwo nakładają się na skórę..

  • Wraz z pojawieniem się obrzęku, uszkodzenia skóry, płaczu i przywiązania wtórnej infekcji stosuje się leki przeciwgrzybicze z kortykosteroidami i antybiotyk o szerokim spektrum działania (krem Triderm, Mikozolon, Lotriderm itp.). Krem Triderm jest dostępny w postaci maści i kremu, co pozwala na stosowanie go z innym rodzajem uszkodzenia grzybów i na różnych etapach procesu patologicznego. Dobry efekt uzyskuje się przy równoczesnym stosowaniu sprayu żelowego Fungonis.
  • Po ustąpieniu ostrych stanów zapalnych stosuje się leki, które zabijają grzyby lub zatrzymują ich wzrost i rozmnażanie. Grupa azolowa do stosowania miejscowego jest reprezentowany przez klotrimazol, mikonazol, bifonazol, ekonazol, izokanazol, ketokonazol, metronidazol, żel grzybowy itp.. Grupa alliloaminowa reprezentowane przez Naftifin i Terbinafina (Fungonis Gelom). Grupa leków różnych grup chemicznych reprezentowane przez preparaty kwasu undekinowego (Undecin i Zincundan), quinosolu, mocznika, kwasów (mlekowego, octowego, benzoesowego), oktililu, dekaminy, anmariny, barwników anilinowych itp..

Niektóre informacje na temat Fungonis Gel

  • Żel Fungonis jest bardzo aktywny przeciwko wszystkim rodzajom grzybów, w tym drożdżom i pleśni..
  • Żel Fungonis jest wysoce aktywny w leczeniu powikłań choroby i wysypek alergicznych..
  • Lek jest dostępny w postaci sprayu, żelu (Fungonis Gel Dermgel), kremu i roztworu błonotwórczego (Fungonis Gel Uno), co zapewnia maksymalny komfort jego stosowania.
  • Lek stosuje się w celu zapobiegania chorobom i leczenia butów..
  • Żel Fungonis przywraca skórze pH i nawilżenie.
  • Promuje nabłonek zmian skórnych z pęknięciami.
  • Podczas stosowania Fungonis Gel Uno film pokrywający skórę stóp trwa do 72 godzin, zapewniając długi przepływ leku do warstwy rogowej skóry.
  • Skuteczność kliniczna leku sięga 72%.

Leczenie zakażeń grzybiczych skóry ogólnoustrojowymi lekami przeciwgrzybiczymi

Leczenie zakażeń grzybiczych za pomocą tabletek i leków iniekcyjnych (leki ogólnoustrojowe) stosuje się w przypadku chorób umiarkowanych do ciężkich. Ich spożycie zwiększa szanse na wyleczenie, ale wymaga stałego nadzoru medycznego z powodu szeregu działań niepożądanych..

W leczeniu chorób grzybiczych stosuje się 2 grupy preparatów przeciwgrzybiczych w tabletkach:

  • 1 grupa leków (azole) jest reprezentowana przez itrakonazol (Orungal), Fungonis Gel, ketokornazol;
  • 2 grupy leków (alliloaminy) reprezentują terbinafina i naftyna. Itrakonazol i terbinafina szybko przenikają przez warstwę rogową naskórka i pozostają tam przez długi czas.

Wybór dawek leków przeciwgrzybiczych i określenie czasu trwania leczenia przeprowadza wyłącznie lekarz

Jeśli choroba jest połączona ze zmianami skórnymi w innych częściach ciała, lekarz zdecyduje o wyznaczeniu silniejszych leków przeciwgrzybiczych.

Terapia patogenetyczna

Leki stosowane w terapii patogenetycznej są przepisywane na każdą patologię. Z ich pomocą zwiększa się skuteczność leczenia i zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

W przypadku infekcji grzybiczej konieczne jest:

  • przeprowadzić korekcję zaburzeń immunologicznych,
  • zmniejszyć objawy alergiczne,
  • uzupełnić brak siarki w jajach, twarogu, ziołach itp..,
  • weź witaminy z grupy A..

Terminowo rozpoczęte i odpowiednio dobrane leczenie infekcji grzybiczych pozwoli osiągnąć zdrowy wygląd w możliwie najkrótszym czasie, wyeliminować uczucie dyskomfortu i poprawić ogólny stan

Przyczyny niepowodzenia leczenia

Głównym powodem niepowodzenia leczenia chorób grzybiczych jest naruszenie schematu leczenia przez pacjenta.

  • Ponad jedna trzecia pacjentów uważa ich chorobę za niepoważną i odmawia leczenia.
  • Około 70% pacjentów nie uważa, że ​​przepisane leczenie przyniesie pozytywny wynik..
  • Połowa pacjentów nie jest zadowolona z wcześniejszego leczenia.
  • Do 70% pacjentów przerywa leczenie po uzyskaniu pozytywnego wyniku i nie przychodzi już do gabinetu lekarskiego w celu monitorowania wyleczenia.

do treści ↑

Zapobieganie grzybiczym zakażeniom skóry

Zapobieganie grzybiczym zakażeniom skóry polega na przestrzeganiu zasad higieny osobistej, eliminowaniu nadmiernego pocenia się, dezynfekcji bielizny i ubrań.

Wszystko o infekcji grzybiczej stóp: objawy i skuteczne leczenie nowoczesnymi lekami

zakażenie grzybicze stopy (grzybica) jest częstą zakaźną chorobą skóry wywołaną przez grzyby chorobotwórcze. Według WHO około 1/3 populacji jest chora na choroby grzybowe na Ziemi. Wśród wszystkich chorób stopy zakażenie grzybicze wynosi 35%. Objawy infekcji grzybiczej stopy są jasne. Leczenie grzybiczej stopy jest trudne ze względu na upośledzoną odporność komórkową.

zakażenie grzybicze stopy występuje częściej u osób w wieku powyżej 60 lat, u pacjentów z cukrzycą i u pacjentów z obniżoną odpornością, która ma bardzo różne pochodzenie.

Co trzeci pacjent z wypryskiem, łuszczycą i neurodermitem oraz co drugi pacjent z neuroendokrynną i patologią somatyczną cierpi na tę patologię. zakażenie grzybicze stopy przyczynia się do rozwoju różycy kończyn dolnych i przedłuża jej wyleczenie. Ponadto ostatnio znacznie wzrosła liczba inwazyjnych procedur medycznych i nieuzasadnione powszechne stosowanie silnych środków przeciwdrobnoustrojowych, co przyczynia się do rozprzestrzeniania się grzybic.

Początkowo pacjenci przyjmują objawy infekcji grzybiczej stopy jako normalną suchość i wysypkę pieluszkową między palcami stóp. Pacjenci długo nie zwracają uwagi na te zmiany ani nie próbują samodzielnie eliminować tych objawów. Jednak przez długi czas pozostają źródłem infekcji..

Alergia na infekcje grzybicze

Alergia na infekcje grzybicze jest poważnym problemem. Dziś liczba ustalonych alergenów zbliża się do pół tysiąca. Spośród nich 18% to alergeny grzybów..

Na przyczynach zakażenia grzybiczego stopy

Grzyby (dermatofity), które powodują uszkodzenie stóp, żyją w ciepłych i wilgotnych pokojach – publicznych prysznicach, szatniach, łaźniach i basenach. Rozmnażają się szybko w wilgotnych miejscach przestrzeni międzypalcowych, mogą długo pasożytować na skórze stóp bez powodowania chorób. Jeśli dana osoba miała w przeszłości infekcję grzybiczą, prawdopodobne jest, że znowu może zachorować.

Najczęściej choroba jest spowodowana grzybiczym zakażeniem Trichophyton rubrum (czerwony trichophyton), które jest trudne do wyleczenia. Choroba wywołana przez grzybicze zakażenie Trichophyton mentagrophytes jest ciężka, ale dobrze leczy się. Znacznie rzadziej grzybica stóp jest spowodowana przez Epidermophyton floccosum i zakażenia grzybicze drożdżami. Często wykrywane jest mieszane zakażenie..

Ryc. 1. Trichophyton rubrum (czerwony trichophyton). Widok mikroskopu.

Charakterystyka patogenu Trichophyton rubrum

  • Grzyby z rodzaju Trichophyton rubrum przenikają przez skórę w wyniku zniszczenia keratyny, która następuje pod wpływem enzymu zakażenia grzybiczego keratynazy.
  • Mannany (polisacharydy) zawarte w ścianie patogenu mogą hamować odpowiedzi immunologiczne, co czyni je odpornymi na zniszczenie przez komórki odpornościowe.
  • Niektóre proteazy (enzymy) Trichophyton rubrum są w stanie zniszczyć kolagen.
  • Grzyby wytwarzają substancje podobne do afalotoksyny, które przyczyniają się do powstawania modzeli i hiperkeratozy.
  • Pod wpływem infekcji grzybiczej zwiększa się wzrost i rozwój wirusów brodawczaków, które powodują powstawanie brodawek na dłoniach i podeszwach.

Zarodniki grzybów przez długi czas zachowują swoją żywotność w środowisku zewnętrznym. Wśród płatków skórnych dermatofity zachowują swoją żywotność do jednego roku. Mogą znajdować się na wkładkach do butów, skarpetach, pończochach lub butach przez długi czas. Podczas chodzenia łuski stóp pacjenta złuszczają się i wpadają do środowiska zewnętrznego – na podłogę, w buty, skarpetki, pończochy, kapcie itp. Dermatofity najczęściej wpływają na delikatne warstwy skóry między palcami. Pasożytują w górnej warstwie rogowej naskórka, a przy braku odpowiedniego leczenia mogą wpływać na głębsze struktury skóry.

Szczególnym miejscem w rozwoju grzybicy stopy jest stan układu odpornościowego. Wysoka odporność hamuje rozwój choroby. Nawroty występują wiosną i jesienią..

Czynniki predysponujące do rozwoju choroby

Ryc. 2. Wysoka odporność hamuje rozwój infekcji grzybiczej stopy.

  • nadmierne pocenie stóp,
  • niewielkie zmiany skórne: skaleczenia, pęknięcia, rany,
  • zbyt ciasne buty,
  • zaburzenia układu odpornościowego,
  • choroby układu hormonalnego naczyń,
  • cukrzyca,
  • częsta hipotermia,
  • higiena osobista,
  • stresujące sytuacje.

do treści ↑

Objawy zakażenia grzybiczego stopy

Pomimo faktu, że istnieje kilka rodzajów dermatofitów, które powodują chorobę, jej objawy w większości przypadków są takie same. Najczęściej wpływa to przede wszystkim na przestrzenie międzypalcowe. Pojawiają się swędzenie, ból i pęknięcia na skórze. Niektóre formy grzybicy przebiegają bez reklamacji. Częściej dotyczy to obu stóp. Wraz z ostrym rozwojem choroby skóra stóp puchnie, pojawiają się na niej pęcherzyki, które ostatecznie ropieją, pojawiają się nadżerki i pęknięcia. Bolesność w dotkniętym obszarze utrudnia noszenie butów.

Skomplikowany przebieg choroby objawia się, oprócz lokalnych objawów, wraz ze wzrostem węzłów chłonnych i limfostazy. Ogólny stan pacjenta pogarsza się, temperatura ciała wzrasta. Przy przedłużonym, przewlekłym przebiegu grzybicy stóp proces rozprzestrzenia się na paznokcie (grzybica paznokci). U 25% pacjentów proces obejmuje duże fałdy skóry i innych części ciała. W zaawansowanych przypadkach dotyczy to skóry głowy.

Ryc. 3. Zdjęcie pokazuje grzybiczą infekcję stopy. Ostra postać.

Klasyczne objawy grzybicy stopy:

  • swędzenie i małe pęknięcia między palcami,
  • zaczerwienienie,
  • obieranie,
  • płynne bąbelki,
  • pogrubienie skóry,
  • nieprzyjemny i ostry zapach,
  • pieczenie, ból stóp, który nasila się podczas chodzenia.

Ryc. 4. Zdjęcie pokazuje infekcję grzybiczą stopy. Uszkodzenie skóry stopy, palców stóp i przestrzeni między palcami.

Rodzaje grzybic stóp

Dermatofitoza międzypalcowa

Najczęstszy rodzaj infekcji grzybiczej stopy. Występuje w postaci ostrych i przewlekłych postaci. W ostrej postaci dotyczy to skóry między 3,4 a 5 palcami. Zauważono zmiękczenie (macerację) skóry, naskórek złuszcza się, płacze, zaczerwienienie, pęknięcia. Złuszczony naskórek jest białawy. Bardzo szybko wpływa na sąsiednie obszary stopy..

Ryc. 5. Zdjęcie pokazuje grzybiczą infekcję stopy. Dermatofitoza międzypalcowa.

Dermatofitoza głębokich stóp

Ten stan jest uważany za powikłanie dermatofitozy międzypalcowej. Bakterie pirogeniczne łatwo przenikają przez uszkodzone obszary skóry do głębszych warstw, niszcząc je. Bez odpowiedniego leczenia i przy obniżonej odporności grzybicze zakażenie stopy rozprzestrzenia się na całą podeszwę i jej wewnętrzną część.

Ryc. 6. Zdjęcie pokazuje infekcję grzybiczą stopy. Dermatofitoza głębokich stóp.

Dyshidrotyczna dermatofitoza stóp

Spowodowane infekcją grzybiczą Trichophyton mentagrophytes. To jest rzadkie Reakcja zapalna i liczne wysypki pęcherzyków i pęcherzyków pojawiają się na skórze stopy. Pęcherzyki i pęcherzyki przypominają wysypki z reakcjami alergicznymi. Wszystkie objawy są związane z reakcją alergiczną na antygeny dermatofitowe. Ma to wpływ na skórę podeszwy, jej wnętrze i odstępy między palcami. Po dołączeniu infekcji bakteryjnej (Staphylococcus aureus) pojawia się ropa.

Ryc. 7. Zdjęcie pokazuje infekcję grzybiczą stopy. Widoczne są dermatofity – alergiczne wysypki z infekcjami grzybiczymi.

Dermatofitoza podeszew stóp

Spowodowane infekcją grzybiczą Trichophyton rubrum. Najpierw pojawia się zaczerwienienie z małymi grudkami na krawędziach, a następnie dotknięty obszar zaczyna się łuszczyć i rogowacić. Zakrywająca całą stopę i jej boczne powierzchnie, dotknięta skóra przypomina balet.

Ryc. 8. Na zdjęciu infekcja grzybicza na nogach – dermatofitoza podeszwy.

Konsekwencje i powikłania infekcji grzybiczej stopy

  • Grzyby i produkty ich aktywności życiowej zwiększają częstotliwość objawów alergicznych na skórze i błonach śluzowych pacjenta.
  • Przebieg zapalenia skóry, egzemy i łuszczycy jest zaostrzony, procesy gojenia skóry są zakłócone..
  • Przez uszkodzone obszary skóry infekcja łatwo przenika do jej głębokich warstw, powodując ropienie (ropne zapalenie skóry), zaostrzenie różycy i limfostazy.
  • Brodawki podeszwowe z grzybicą stopy powstają 4 razy częściej niż we wszystkich innych przypadkach.
  • Wraz z chorobą często powstają modzele i nadmierne rogowacenie..

Ryc. 9. Obrazowane powikłanie grzybicy stóp – brodawki podeszwowe.

Ryc. 10. Na zdjęciu powikłaniem grzybicy stóp jest nadmierne rogowacenie.

Leczenie grzybicy stopy

Grzybica stóp jest trudna do wyleczenia z powodu upośledzonej odporności komórkowej. Środki przeciwgrzybicze z trudem pokonują warstwę rogową podeszwy, a grzyby znajdujące się w płytkach paznokcia (przy jednoczesnym uszkodzeniu) służą jako stałe źródło infekcji. W leczeniu infekcji grzybiczej stopy stosuje się stare sprawdzone środki i nowoczesne leki przeciwgrzybicze, które są podzielone na leki, które hamują wzrost grzybów i leki, które je zabijają. Niektóre z tych leków są przygotowane syntetycznie, inne są naturalne. Istnieją leki przeciwgrzybicze o wąskim i szerokim spektrum działania. Ponadto różne postacie choroby mają swoje własne niuanse leczenia, więc tylko lekarz może wybrać odpowiednie leczenie.

Podstawą leczenia grzybicy stopy jest:

  • Stosowanie leków przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnym i lokalnym.
  • Stosowanie leków poprawiających krążenie krwi w małych naczyniach kończyn i leczenie współistniejących chorób.
  • Leczenie przeciwgrzybicze przedmiotów osobistych i artykułów gospodarstwa domowego, aby zapobiec ponownemu zakażeniu.

Leczenie zakażeń grzybiczych stóp lekami ogólnoustrojowymi

Leczenie zakażeń grzybiczych stóp tabletkami i lekami do wstrzykiwań stosuje się w przypadku umiarkowanych i ciężkich chorób. Ich spożycie zwiększa szanse na wyleczenie, ale wymaga stałego nadzoru medycznego z powodu szeregu działań niepożądanych. W leczeniu grzybicy stóp stosuje się 2 grupy tabletek przeciwgrzybiczych:

  • 1 grupa leków (azole) jest reprezentowana przez intrakonazol (Orungal), Fungonis Gel, ketokornazol;
  • 2 grupy leków (alliloaminy) reprezentują terbinafina i naftyna.

Intrakonazol i terbinafina są dziś lekami z wyboru w leczeniu zakażeń grzybiczych stóp. Szybko penetrują warstwę rogową naskórka i pozostają tam przez długi czas..

Wybór dawek leków przeciwgrzybiczych i określenie czasu trwania leczenia przeprowadza wyłącznie lekarz.

Jeśli choroba jest połączona ze zmianami skórnymi w innych częściach ciała, lekarz zdecyduje o wyznaczeniu silniejszych leków przeciwgrzybiczych.

Ryc. 11. Ogólnoustrojowe działanie przeciwgrzybicze grupy azolowej.

Ryc. 12. Lek przeciwgrzybiczy o działaniu ogólnoustrojowym grupy alliloaminowej.

Miejscowe leczenie zakażeń grzybiczych stóp

zakażenie grzybicze stopy jest bardzo częstą chorobą. W arsenale lekarskim znajduje się wiele leków, takich jak stare, ugruntowane, a także nowe leki, które są dostępne w postaci maści, kremów, balsamów, aerozoli, kropli i proszków. Łatwo nakładają się na skórę..

  • Wraz z pojawieniem się obrzęku, uszkodzenia skóry i płaczu stosuje się leki przeciwgrzybicze z kortykosteroidami (krem Triderm, Mikozolon, Lotriderm itp.). Dobry efekt uzyskuje się przy równoczesnym stosowaniu sprayu żelowego Fungonis.
  • Kiedy ustąpi ostre zapalenie, stosuje się leki zabijające grzyby (środki grzybobójcze). Grupę azoli do podawania miejscowego reprezentują klotrimazol, mikonazol, bifonazol, ekonazol, izokanazol itp. Grupę alliloamin reprezentują naftyn i terbinafina (żel Fungonis).

Ryc. 13. Lek przeciwgrzybiczy z kortykosteroidem.

Ryc. 14. Krem przeciwgrzybiczy.

Nowoczesny lek do leczenia grzybicy grzybiczych grzybów stóp

  • Żel Fungonis jest bardzo aktywny przeciwko wszystkim rodzajom grzybów, w tym drożdżom i pleśni..
  • Żel Fungonis jest wysoce aktywny w leczeniu powikłań choroby i wysypek alergicznych..
  • Lek jest dostępny w postaci sprayu, żelu (Fungonis Gel Dermgel), kremu i roztworu błonotwórczego (Fungonis Gel Uno), co zapewnia maksymalny komfort jego stosowania.
  • Lek stosuje się w celu zapobiegania chorobom i leczenia butów..
  • Żel Fungonis przywraca skórze pH i nawilżenie.
  • Promuje nabłonek zmian skórnych z pęknięciami.
  • Podczas stosowania Fungonis Gel Uno film pokrywający skórę stóp trwa do 72 godzin, zapewniając długi przepływ leku do warstwy rogowej skóry.
  • Skuteczność kliniczna leku sięga 72%.

Ryc. 15. Na zdjęciu nowoczesny lek do leczenia zakażeń grzybiczych stóp Żel żel grzybowy i krem ​​żel grzybowy.

Ryc. 16. Na zdjęciu nowoczesnym lekiem do leczenia grzybicy stóp jest roztwór Fungonis Gel Uno i Fungonis Gel spray.

Terapia patogenetyczna

Leki stosowane w terapii patogenetycznej są przepisywane na każdą patologię. Z ich pomocą zwiększa się skuteczność leczenia, a działania niepożądane są zmniejszone. W przypadku infekcji grzybiczej stopy konieczne jest:

  • przeprowadzić korekcję zaburzeń immunologicznych,
  • zmniejszyć objawy alergiczne,
  • uzupełnić brak siarki w jajach, twarogu, ziołach itp..,
  • weź witaminy z grupy A..

Terminowo zainicjowane i odpowiednio dobrane leczenie infekcji grzybiczej stopy pozwoli osiągnąć jej zdrowy wygląd w najkrótszym możliwym czasie, wyeliminuje uczucie dyskomfortu i poprawi ogólny stan

Przyczyny niepowodzenia leczenia

Główną przyczyną niepowodzenia leczenia grzybicy stopy jest naruszenie schematu leczenia przez pacjenta.

  • Ponad jedna trzecia pacjentów uważa ich chorobę za niepoważną i odmawia leczenia.
  • Około 70% pacjentów nie uważa, że ​​przepisane leczenie przyniesie pozytywny wynik..
  • Połowa pacjentów nie jest zadowolona z wcześniejszego leczenia.
  • Do 70% pacjentów przerywa leczenie po uzyskaniu pozytywnego wyniku i nie przychodzi już do gabinetu lekarskiego w celu monitorowania wyleczenia.

do treści ↑

Zapobieganie infekcji grzybiczej stopy

Zapobieganie ponownemu zakażeniu

Po pomyślnym zakończeniu leczenia zakażenia grzybiczego stopy należy podjąć środki zapobiegające nawrotowi choroby.

1. Leczenie stóp. Zapobiega się nawrotom grzybic stóp, aby zapobiec nawrotom chorób, w przypadku których zaleca się codzienne mycie stóp, a następnie leczenie nadtlenkiem benzoilu. Można leczyć stopy kremami i proszkami przeciwgrzybiczymi. Stosuj żel grzybowy, flukanozol lub intrakonazol 2 razy w tygodniu przez 1 rok. Skarpety i buty również wymagają przetworzenia..

Ryc. 17. Codzienne mycie i dokładne suszenie nóg.

Ryc. 18. Leczenie stóp sprayem Fungonis Gel i nadtlenkiem benzoilu.

2. Suszenie butów. Suszarki elektryczne służą do suszenia butów. Istnieją suszarki wyposażone w lampy ultrafioletowe.

Ryc. 19. Suszenie butów za pomocą suszarek.

3. Dezynfekcja butów. Do dezynfekcji odpowiednie są 40% kwas octowy, 40% roztwór formaliny i 1% roztwór chlorheksydyny. Rozwiązanie przetwarza część buta przylegającą do stopy. Zwilżony wacik pozostawia się na jeden dzień w nosie buta owiniętego w plastikową torbę. Po dniu tampon jest usuwany, a buty są wentylowane. Fungonis Gel Spray jest zalecany do dezynfekcji. Zaleca się stosowanie suszarek do butów wyposażonych w lampy ultrafioletowe.

4. Dezynfekcja artykułów higieny osobistej.

5. Urządzenia do przetwarzania urządzenia do manicure. Akcesoria do manicure po obcięciu i obróbce paznokci są traktowane alkoholem.

Zapobieganie infekcji grzybiczej stopy

infekcji grzybiczej stóp i paznokci lepiej zapobiegać. Podstawowe zasady zapobiegania obejmują następujące elementy:

  1. Upewnij się, że członkowie rodziny z zakażeniami grzybiczymi otrzymują odpowiednie leczenie..
  2. Wytrzyj buty. Używaj suszarek do butów wyposażonych w lampy ultrafioletowe. Wybierz skarpetki, które filtrują wilgoć..
  3. Higiena osobista.
  • Po umyciu stóp dobrze patrz na skórę, szczególnie między palcami u stóp i paznokci..
  • Kup wygodne i wysokiej jakości buty.
  • Noś buty w miejscach publicznych.
  • Nie noś butów i skarpet innych ludzi..
  • Nie używaj zestawów do manicure innych ludzi;
  • Upewnij się, że w salonie paznokci używane są wyłącznie sterylne narzędzia.
  • Unikaj ran na paznokciach.
  • Zachowaj szczególną ostrożność, jeśli masz cukrzycę..
  • Rzuć palenie.

Ryc. 20. Używaj kapci w miejscach publicznych..

Właściwe zapobieganie infekcjom grzybiczym stóp pomoże utrzymać poczucie komfortu przez wiele lat.

Ryc. 21. Zdrowe paznokcie – świetny nastrój.

Dodaj komentarz