Leczenie grzybicy paznokci z grzybiczymi zmianami paznokci

przez | 2020-01-09

Spis treści:

Atlas chorób skóry

D zapalenie skóry
E kzema
Zabójca P.
Czerniak M.
L Ishai
Naczyniak
I kamica
N evus
Choroby skóry> Choroby paznokci, grzybica paznokci> Grzybicze zmiany paznokci – grzybica paznokci (Strona 1)
Wyszukiwanie w Atlasie:
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 Dalej

Uszkodzenie paznokci grzybiczych – grzybica paznokci Zdjęcie

Kliknij zdjęcie, aby zobaczyć większy obraz..

Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 Dalej

Grzybica paznokci spowodowana czerwonym trichophyton (rubromycosis)

Czynnik sprawczy choroby – czerwony trichofiton – jest rozprowadzany w ludzkim ciele wzdłuż długości i szlaku limfohemogennego, o czym świadczą liczne fakty: uszkodzenie płytek paznokciowych palców z tylnej (bliższej) części paznokcia, wykrycie grzyba w pachwinowych węzłach chłonnych i sok gruczołu krokowego itp..

Konwencjonalnie można wyróżnić trzy typy kliniczne zmian płytek paznokciowych palców u rąk i nóg:

  1. normotroficzny
  2. przerostowy
  3. onycholityczny

Przy normotroficznym typie zmiany konfiguracja i grubość płytki paznokcia są zachowane przez długi czas, ale plamy i paski, których kolor waha się od białej do bogatej żółci, można zobaczyć w jej głębokości (szczególnie wzdłuż krawędzi). Po kilku miesiącach, a nawet latach plamy i paski łączą się ze sobą i zajmują prawie całą płytkę paznokcia, z wyjątkiem pleców, szczególnie przylegających do studni.

W przypadku typu przerostowego paznokieć znacznie pogrubia z powodu rozwoju hiperkeratozy podpaznokciowej. W jego grubości widoczne są również białe plamki i żółte paski. Zauważalna jest szczególna „korozja” płytki paznokcia, co tłumaczy się utratą substancji paznokcia, czasem bardzo znaczącą, aż do odcinków proksymalnych.

W przypadku typu onycholitycznego płytka paznokcia ściemnia się dość szybko i prawie od samego początku zaangażowania w proces zaczyna oddzielać się od łożyska paznokcia od wolnej krawędzi. Powierzchnia odłączonej płytki paznokcia pozostaje gładka, a jej kolor może być białawy lub białawo żółty.

U jednego pacjenta można zaobserwować różne rodzaje uszkodzeń płytek paznokcia. Ponadto paznokcie mogą stać się nierówne, wyboiste, a ze względu na zwiększony rozwój hiperkeratozy podpaznokciowej kierunek ich wzrostu może ulec zmianie, aż do rozwoju onychogryfozy.

Diagnostyka różnicowa rubromykozy paznokci jest przeprowadzana z naskórkowatą paznokcią spowodowaną przez trichofiton międzypalcowy, w którym zwykle dotknięte są paznokcie palców I i V, oraz z rubromikozą wszystkie lub prawie wszystkie paznokcie stóp i często palce rąk, które z reguły nie są dotknięte trichofitonem międzypalcowym; z grzybicą paznokci wywołaną przez naskórek pachwinowy, postępując w taki sam sposób jak grzybica wywołana przez trichophyton międzypalcowy; z kandydozą paznokci i zmianami paznokci spowodowanymi przez inne grzyby. Należy pamiętać, że powiązane zmiany paznokciowe nie są rzadkie: czerwony trichophyton i Candida albicans, czerwony trichophyton i grzyby pleśniowe itp. Ocena wyników badań kulturowych jest szczególnie ważna.

Niegrzybicze onychopatie – łuszczyca, liszaj płaski, wyprysk i inne – mają ogromne znaczenie w różnicowaniu rubromikozy paznokci.

Grzybica pleśni

Czynnikami sprawczymi choroby są różne rodzaje i niektóre rodzaje pleśni Aspergillus scopulariopsis, Penicillium itp. Częściej grzyby są wprowadzane do płytki paznokcia po raz drugi, gdy jest już zmieniana pod wpływem dermatofitów lub grzybów drożdżopodobnych. Jednakże, posiadając enzymy proteolityczne i keratolityczne, grzyby pleśniowe, w sprzyjających warunkach dla ich rozwoju, mogą atakować tkankę między płytką paznokcia a łożyskiem paznokcia. Złuszczają zewnętrzną powierzchnię paznokcia, powodując jednocześnie zjawisko rogowacenia podpaznokciowego.

Objawy kliniczne grzybicy paznokci pleśni niewiele różnią się od zmian paznokciowych spowodowanych przez dermatofity. Początkowo płytka paznokcia jest przezroczysta, plamy o różnych kolorach – białym, szarym, żółtym, zielonym i czarnym – świecą przez swoją grubość, w zależności od właściwości pigmentujących grzyba, a także ich częstego łączenia z bakteriami i organizmami drożdżopodobnymi. Dość często rozwija się wyraźna hiperkeratoza podpaznokciowa. Masy hiperkeratotyczne podnoszą wolną krawędź płytki paznokcia, często kruszą się, może rozwinąć się onychogryfoza. Grzyby pleśniowe najczęściej wpływają na paznokcie u stóp, szczególnie pierwsze. Proces jest bardzo wolny.

Onychia pleśni powinna być odróżniona od uszkodzeń płytek paznokciowych spowodowanych przez organizmy drożdżopodobne i dermatofity, a także ich zmiany niegrzybicze. Przy uszkodzeniu paznokci przez mieszaną florę grzybową (dermatofit + pleśń) leczenie pacjenta z grzybicą paznokci gryzeofilozy nie jest wystarczająco skuteczne.

Na rzecz grzybicy paznokci pleśni świadczy w pewnym stopniu:

  1. uszkodzenia płytek paznokciowych stóp, zwłaszcza 1 palców;
  2. brązowożółty, zielonkawy, zielonkawo-czarny kolor paznokci zaangażowanych w proces;
  3. powolny rozwój i przebieg choroby;
  4. brak zanokcica w przeciwieństwie do kandydozy;
  5. testy skórne z odpowiednimi antygenami grzybowymi;
  6. ciągłe wykrywanie tego rodzaju grzyba za pomocą mikroskopii w hodowli.

Pozytywne wyniki szczepienia materiału patologicznego u zwierząt należy traktować krytycznie, choćby dlatego, że niektóre patogenne grzyby pleśniowe mogą powodować pewne zmiany patologiczne u zwierząt doświadczalnych, ale nie u ludzi (lub odwrotnie). Leczenie pacjentów z grzybicą paznokci pleśni za pomocą ketakonazolu i itrokonazolu ma szczególne znaczenie w diagnostyce różnicowej..

Uszkodzenie paznokci z epidermofitozą stóp

Czynnik sprawczy – trichophyton między palcami – wpływa na paznokcie tylko palców stóp. Zmiany na paznokciach dłoni są opisywane jako przypadkowe przypadki. Zmiany w paznokciach charakteryzują się pojawieniem się ochrowo-żółtych plam w ich grubości, rozwojem rogowacenia podpaznokciowego, obluzowaniem płytki paznokcia i innymi oznakami jej zniszczenia, które praktycznie nie różnią się od zmian spowodowanych przez pachwinowy naskórek i czerwony trichofyton.

Uszkodzenie paznokci w naskórkowej stopie różni się od ich zmian w grzybicy spowodowanej czerwonym trichofitonem (rubromykoza), w przeciwieństwie do tego, że grzybica paznokci w naskórkowatych stopach charakteryzuje się następującymi objawami:

  1. dotyczy to tylko paznokci u stóp (zwykle palce I i V);
  2. częściej dotyczy to całej (aż do tylnego wałka paznokcia) płytki paznokcia powyższych palców;
  3. czasami może to mieć wpływ na tylne i boczne grzbiety paznokci;
  4. ze względu na fakt, że trichofiton międzypalcowy jest raczej silnym alergenem, wtórne do alergicznej wysypki obserwuje się podczas zaostrzenia procesu na skórze stóp, dłoni i innych części ciała;
  5. w hodowlach uzyskanych przez badanie skrawków z dotkniętych paznokci obserwuje się wzrost trichofitonu między palcami (może występować mieszane zakażenie).

Nie ma wiarygodnych kryteriów klinicznych pozwalających na rozróżnienie zmian w paznokciach przez trychofiton między palcami i naskórek pachwinowy..

Wyniki diagnozy kulturowej są kluczowe.

Uszkodzenia płytek paznokciowych stóp wywołane przez trichofiton międzypalcowy czasami trzeba odróżnić od kandydozy paznokci i zakażeń grzybiczych pleśni, ale częściej (oprócz grzybów) należy je odróżnić od łuszczycy, egzemy, liszaja płaskiego i innych dermatoz, w których mogą brać udział grzbiety paznokci i paznokci. rekordy.

Czynnik sprawczy – naskórek pachwinowy występuje znacznie rzadziej niż trichofyton czerwony i międzypalcowy. Grzybica występuje na skórze pachwinowych i innych dużych fałdach, nogach. Około 0,5-2% pacjentów z naskórkową pachwiną ma zmiany fałdów międzypalcowych, łuku stóp i płytek paznokciowych (tylko palce stóp). Klinicznie zmiany paznokci są praktycznie nie do odróżnienia od zmian w nich spowodowanych przez trichophyton międzypalcowy.

Zmiany w paznokciach w naskórkowatości pachwinowej różnią się od rubromikozy, zmian w paznokciach spowodowanych przez trichophyton międzypalcowy i grzybicy paznokci o innej etiologii, na przykład pleśni wywołanej przez grzyby drożdżopodobne i mieszaną florę. Tak więc, gdy na płytki paznokciowe wpływają grzyby drożdżopodobne, wykrywane są pierwotne zmiany w grzbietach paznokci lub resztkowe skutki tych zmian. Często główną rolę w diagnostyce różnicowej odgrywają wyniki diagnozy kulturowej

Kandydoza wałków i gwoździ

Kandydoza wałków i gwoździ jest wywoływana przez różne rodzaje drożdżopodobnych grzybów z rodzaju Candida. Uszkodzenie wałków i paznokci jest ułatwione przez urazy, macerację skóry palców, uszkodzenie wałków do paznokci przez różne chemikalia (często detergenty), zaburzenia metaboliczne (zwłaszcza węglowodany), zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia krążenia w kończynach, długotrwałe stosowanie antybiotyków, immunosupresantów, kortykosteroidów itp. Zazwyczaj grzyby drożdżowe wprowadza się w miejsce, w którym skóra paznokcia przechodzi z wałka do płytki paznokcia. Skóra tylnego wałka do paznokci (na wałki boczne są rzadziej dotknięte) jest zaczerwieniona, błyszcząca, a wałek do paznokci jest obrzęknięty, wyściełany poduszkami, wyładowanie z niego jest nieznaczne, w postaci kropli tandetnego wydzielania. Później na krawędzi dotkniętego wałka paznokcia pojawia się niewielki, raczej charakterystyczny peeling w postaci cienkich srebrnych łusek. W procesie rozwoju zanokcica skóra paznokci znika. W tym okresie wielu pacjentów skarży się na silny ból w paliczku paznokci („kolki”).

Z reguły u prawie wszystkich pacjentów proces przebiega na płytce paznokcia, na powierzchni której pojawiają się poprzeczne wgłębienia i wybrzuszenia, ale boczne krawędzie paznokcia stają się nierówne, miękną, co sprawia, że ​​paznokieć wygląda jak przycięty wzdłuż krawędzi. Często ma prostokątny kształt, brązowo-brązowy kolor. U niektórych pacjentów dotknięte płytki paznokcia stają się cieńsze, stają się płaskie, matowe, częściowo oddzielając się od boków łożyska paznokcia.

W przewlekłej uogólnionej (ziarniniakowej) kandydozie rolki paznokci i paznokcie biorą udział w tym procesie u prawie wszystkich pacjentów. Dotknięte są bardzo wcześnie (często w następstwie rozwoju zmian błony śluzowej jamy ustnej). Naciekanie grzbietów paznokci i ich deformacja są bardziej wyraźne u dzieci niż z zanokcica u dorosłych. Paznokcie są znacznie pogrubione ze względu na zwiększony rozwój rogowacenia podpaznokciowego (często ze względu na rodzaj onychogryfozy) oraz w wyniku znacznego naciekania łożyska paznokcia. Skóra paznokci, prawdopodobnie z powodu mniej wyraźnego procesu zapalnego, prawie zawsze utrzymuje się z tą formą kandydozy. U niektórych pacjentów końcowe paliczki palców przybierają formę pałeczek perkusyjnych. W przewlekłej uogólnionej kandydozie rolki paznokci i płytki paznokciowe palców są zaangażowane w proces znacznie częściej niż w przypadku kandydozy powierzchownej.

Candida paronychia i onychia różnią się od zmian w paznokciach w łuszczycy, liszaju płaskim, egzemie i piokokowej zanokcica, a także od trichofitozy paznokci, rubromykozy i spleśniałej grzybicy paznokci. Na korzyść kandydozy o wysokim stopniu prawdopodobieństwa następujące objawy wskazują:

  1. zaczerwienienie wałka do paznokci jest wyraźnie oddzielone od sąsiedniej skóry;
  2. wałek do paznokci zaangażowany w proces ma wygląd przypominający poduszkę, wisi nad paznokciem;
  3. z reguły skóra paznokcia znika, ale przy przewlekłej uogólnionej kandydozie prawie zawsze pozostaje;
  4. wyładowanie spod wałka paznokcia jest bardzo rzadkie, małe;
  5. brązowo-brązowy kolor płytki paznokcia, którego powierzchnia ma poprzeczne rowki (nawroty procesu określają jej falopodobną ulgę), płytka paznokcia jest jakby odcięta na krawędziach;
  6. Candida paronychia i onychia mają skłonność do przewlekłego przebiegu z okresami remisji.

Diagnoza kliniczna Candida paronychia i onychia powinna być potwierdzona wynikami badań mikroskopowych i kulturowych łusek z wałków gwoździ i skrobków z płytek paznokcia.

Czynniki sprawcze mikrosporii paznokci mogą być zarówno antropofilne, jak i mikrosporum zwierzęce i geofilne. Zakażenie płytek paznokciowych pochodzi od ognisk znajdujących się na gładkiej skórze lub skórze głowy, a zakażenie mikrosporum geofilowym może wystąpić bezpośrednio w wyniku kontaktu z glebą (głównie ogrody lub ogrody warzywne).

Uszkodzenia płytek paznokciowych mikrosporum są bardzo rzadkie. Z natury objawów klinicznych mikrosporyczna grzybica paznokci nie różni się od trichofitozy.

Diagnozę mikrosporycznej grzybicy paznokci ułatwia badanie dotkniętych paznokci w promieniach świetlówki, jednak charakterystyczny zielonkawy blask, jaki obserwuje się w przypadku mikrosporum zmian włosów (w mniejszej skali), może nie wynikać z narażenia na różne chemiczne i fizyczne czynniki środowiskowe. Ważne jest wykrycie ognisk mikrosporii na gładkiej skórze lub skórze głowy. Przywiązuj dużą wagę do wyników badań kulturowych.

Najczęściej na płytki paznokciowe wpływają grzyby antropofilne (fioletowe i grzybicy). Zoofilne trichofity (brodawkowate, przypominające gips) bardzo rzadko wpływają na paznokcie. Grzybica paznokci spowodowana trichofitonami zwykle występuje po raz drugi po uszkodzeniu skóry otaczającej paznokieć.

Zwykle uszkodzenie płytek paznokcia, zwykle palców rąk, następuje stopniowo. Biało-szara plamka tworzy się w miejscu wprowadzenia trichofitonu w grubości paznokcia. Może mieć zaokrąglony kształt lub nieregularny kształt. Istnieje specjalna forma kliniczna – tak zwana trichofityczna leukonichia, kiedy białe lub szarawe plamki pojawiają się w grubości paznokcia i przez długi czas są jedynym objawem trichofitozy paznokci. Powierzchnia paznokci z trichofitozą przez pewien czas pozostaje lśniąca, gładka, a dopiero później paznokieć staje się matowy, przybiera brudny szary kolor, pojawia się guzowatość naprzemiennie z zagłębieniami. Gwóźdź łatwo się kruszy i można go oddzielić od łożyska paznokcia, pozostając tylko w obszarze otworu. U niektórych pacjentów tylny wałek do paznokci jest umiarkowanie spuchnięty, czerwonawo-siniczny. Skóra paznokcia może być pogrubiona i lekko odkleić. Choroba może trwać wiele lat, a nawet dekad..

Diagnostyka różnicowa. Trichofytozę należy odróżnić od szeregu zmian paznokciowych o charakterze grzybowym i niegrzybiczym. Grzybiczość paznokci wywołana przez antropofilne trichofity należy odróżnić od grzybicy paznokci wywołanej przez grzyby zoofilne zgodnie z następującymi kryteriami:

  1. grzybica paznokci wywołana przez anthropophilic trichophytons, zwykle pojawia się po pojawieniu się ognisk na skórze głowy lub gładkiej skórze, po dość długim czasie;
  2. płytka paznokcia staje się matowa, wyboista, przybiera brudno-szary kolor, pogrubia się z powodu rozwoju rogowacenia podpaznokciowego, ulega znacznemu zniszczeniu;
  3. u niektórych pacjentów w grubości płytek paznokciowych częściej na krawędziach bocznych pojawiają się białe plamki – leukonychia rzęsistkowa (można również zaobserwować przy uszkodzeniu paznokcia za pomocą czerwonego trichofitonu);
  4. podczas wysiewu zeskrobów z dotkniętych paznokci na podłożu Saburo wykrywany jest antropofilny wzrost kolonii trichophyton.

W przypadku grzybicy paznokci wywołanej trichofitonami zwierząt charakterystyczne są następujące objawy:

  1. zmiany paznokci występują tylko na palcach dłoni;
  2. na skórze wałków do paznokci często ujawniają wysypki o szampańskim charakterze i łuszczeniu się;
  3. zwykle dotyczy to powierzchniowych paznokci paznokcia; 4) podczas wysiewu skrobków z paznokci na pożywce obserwuje się wzrost kolonii grzybów bestii.

W przeciwieństwie do uprzywilejowanej onychii, trichofityczne zmiany paznokci przebiegają szybciej i mają duże destrukcyjne zjawiska. Jednak decydującym kryterium diagnozy różnicowej są często wyniki badań kulturowych.

W diagnostyce różnicowej zmian paznokci paznokci wywołanych przez trichofitozę należy pamiętać, że zmiany w płytkach paznokci wywołane przez purpurowe i pierścieniowe rzęsistki występują szybciej, a paznokcie rąk są zwykle zaangażowane w ten proces. Ogniska przewlekłej rzęsistkowicy prawie zawsze znajdują się na skórze głowy (włosy oderwane na poziomie skóry – „czarne kropki” i zanikowe łysiny) i gładka skóra.

W przeciwieństwie do kandydozy wałków i paznokci, przy trichofitozie pacjenci zwykle nie zauważają bólu, proces rozwija się powoli i mniej ostro, nie występuje ropne wydzielanie spod wałków paznokci, skóra paznokcia nie jest zaangażowana w proces, nie ma poprzecznych brązowawych bruzd na dotkniętych paznokciach.

Uszkodzenia paznokci niegrzybiczych stanowią bardzo dużą grupę, w objawach klinicznych mogą być zbliżone do rzęsistkowicy. Podczas przeprowadzania diagnostyki różnicowej szczególne znaczenie mają wyniki badań mikroskopowych i kulturowych skrobania materiału ze zmienionych paznokci..

Czynnikiem sprawczym grzybicy paznokci jest Trichophyton Shenleina. Izolowane zmiany paznokci są rzadkim zjawiskiem..

Zwykle dotyczy to płytki paznokcia. Po pierwsze, wpływa to na skórę wałków gwoździ lub opuszek paliczka paznokcia na wolnej krawędzi gwoździa. W miejscu wprowadzenia grzyba na grubości płytki paznokcia pojawiają się małe plamki o szaro-żółtym kolorze. Stopniowo powiększające się plamy nabierają żółtego koloru charakterystycznego dla ulubionych łusków. Przez długi czas płytki paznokcia zachowują normalną konfigurację, ale dość często występuje zjawisko hiperkeratozy podpaznokciowej. Paznokieć przygasa, staje się cieńszy, staje się kruchy, może oddzielić się od łożyska paznokcia, odsłaniając nagromadzenie napalonych mas na swojej powierzchni. Jednak może również stać się wyboisty, pokryty wzdłużnymi i poprzecznymi rowkami, a ogniska, które przez niego przebijają, mogą nie być żółte, ale białawe lub brudne szare.

W obecności typowych objawów uprzywilejowanych kości policzkowych na skórze głowy, charakterystycznych zmian włosów i zjawisk bliznowatych zanikanie nie jest trudne do zdiagnozowania uprzywilejowanej grzybicy paznokci. Jednak izolowane zmiany paznokci, zwykle szczotek, można zaobserwować, gdy nie występują inne objawy ostrej infekcji.

W takich przypadkach na korzyść favus zezna:

  1. przedłużony w porównaniu z innymi grzybicami paznokci, zachowując gładką, błyszczącą powierzchnię paznokcia;
  2. przewaga żółtego koloru dotkniętych paznokci, chociaż taki kolor może być również, gdy płytki paznokcia są uszkodzone czerwonym trichofitonem;
  3. wykrycie grzyba w skrawkach i materiale uzyskanym z głębokich warstw dotkniętych płytek paznokcia, co powinno być potwierdzone wynikami badań kulturowych.

Leczenie grzybicy paznokci z grzybiczymi zmianami paznokci

Choroby grzybicze paznokci często zmuszają klientów do zwrócenia się do mistrza pedicure, a pacjentów do lekarza. Grzyb paznokci z reguły nie powoduje bólu, ale zawsze jest nieatrakcyjny i nieestetyczny. Leczenie choroby grzybiczej jest bardzo długie i kosztowne, ale dalekie od zawsze udanego. Należy pamiętać, że pomimo faktu, że w praktyce pedicure medycznego często można spotkać się z nieudanymi wynikami leczenia, nie jest to dowód nieuniknionej porażki w leczeniu chorób grzybiczych paznokci. Aby uniknąć nieporozumień, należy zauważyć, że następujące wymagania nie są wymogiem, który należy spełnić, gdy leczymy paznokcie klientów z możliwą grzybiczą chorobą paznokci. Leczenie grzybic, a zwłaszcza grzybic stóp i paznokci jest obowiązkiem lekarza. Możesz jednak współpracować z lekarzem swojego klienta. Źródłem grzybiczej choroby paznokci jest często grzybicza choroba skóry otaczającej paznokieć. W tym przypadku szczególną rolę odgrywa obszar między trzecim a czwartym palcem. Stąd pochodzą prawie wszystkie infekcje grzybicze stóp i / lub paznokci. Dlatego zdecydowanie powinieneś sprawdzić u wszystkich klientów, którzy korzystają z usług pedicure, obszary między palcami stóp.

Definicja

Grzybica paznokci to przewlekła dermatofityczna infekcja paznokci palców rąk i / lub stóp, powodująca powolne niszczenie płytki paznokcia. Dermatofity mogą niszczyć keratynę. Wpływają na skórę i przydatki skóry (paznokcie i włosy) ludzi i zwierząt. Najczęstszym patogenem jest czerwony trichofyton (Trichophyton rubrum), który stanowi około 84% czynników wywołujących dermatofitozę, a następnie interdigital (Trichophyton mentagrophytes), aw bardzo rzadkich przypadkach Epidermophyton floccosum i rodzaj Microspo-rum. W przypadku wystąpienia grzybicy paznokci konieczne są czynniki predysponujące (korzystne), wśród których najczęściej nazywane są choroby naczyniowe (angiopatia), neuropatia obwodowa (choroba nerwowa), powtarzające się urazy (urazy) i cukrzyca (Diabetes mellitus), a także inne zaburzenia metaboliczne. W ostatnich latach wzrosła liczba pacjentów z grzybiczymi chorobami paznokci. Z jednej strony wpływ na to miał wzrost średniego wieku populacji, a z drugiej strony podejmowanie aktywnych form spędzania wolnego czasu w czasie wolnym podczas noszenia butów sportowych i zwiększone pocenie się. Paznokcie męskie dotykają około 1,3 razy częściej niż paznokcie kobiet. Młodsze osoby rzadziej cierpią na grzybicę paznokci niż osoby starsze, dzieci praktycznie nie cierpią na te choroby. Ludzie w wieku powyżej 65 lat są około 18 razy bardziej narażeni na grzybicę stóp niż osoby młodsze.

Ryzyko zakażenia grzybiczego paznokci jest o około 40% wyższe u osób z cukrzycą, a dla osób z chorobami układu krążenia ryzyko jest o około 60% wyższe. Wraz z dermatofitami, w niektórych przypadkach grzyby drożdżowe lub pleśniowe również powodują infekcje grzybicze paznokci. Wreszcie wśród aspektów terapeutycznych należy rozróżnić różne formy grzybiczej choroby stóp (grzybica paznokci).

Grzybicza grzybica skóry wywołana przez dermatofity (grzybica unguium)

– Dystalna grzybica podpaznokciowa

Dystalna grzybica podpaznokciowa jest najczęstszą postacią. Grzyb rozprzestrzenia się z zakażonej otaczającej skóry i powoli wnika w hiponychium od dystalnej krawędzi do proksymalnej strony przeciwnej do kierunku wzrostu w łożysku paznokcia i do matrycy.

Przy wolno rozwijającym się rogowaceniu podpaznokciowym płytka paznokcia unosi się i żółknie, a między komórkami paznokcia mogą powstawać wypełnione gazem w wyniku enzymatycznej keratolizy (rozpuszczanie keratyny przez enzymy). Prześwitują w postaci białych płaskich pasków przechodzących przez górną płytkę paznokcia. Zmiana koloru i pogrubienie płytki paznokcia zwiększa się z czasem od bliższej strony, płytka paznokcia staje się krucha i może całkowicie się zapaść. Początkowo dotyczy to tylko pojedynczych paznokci, w większości przypadków nawet na jednej stopie lub jednej ręce. Nieleczona infekcja rozprzestrzenia się powoli na inne paznokcie, aż dotknięte zostaną wszystkie paznokcie..

– Proksymalna grzybica podpaznokciowa

Proksymalna grzybica podpaznokciowa występuje znacznie rzadziej..

Zakażenie występuje, gdy występuje nieznaczne uszkodzenie skóry proksymalnego wałka paznokcia, a następnie rozprzestrzenia się na skórę paznokci (naskórka), a następnie przenika wzdłuż nabłonka (nabłonek dolnej części proksymalnego wałka paznokcia) do matrycy paznokcia.

Z matrycy paznokcia grzyby wnikają w płytkę paznokcia, a następnie rosną w płytce paznokcia w kierunku dystalnym.

– Biała powierzchowna grzybica paznokci (Leukonychia trichophytica)

Biała powierzchowna grzybica paznokci u stóp jest głównie spowodowana przez Trichophyton mentagrophytes. W tym przypadku elementy grzyba znajdują się w górnych warstwach keratyny paznokcia (matryca i łożysko paznokcia nie są zaangażowane).

Grzybica paznokci wywołana przez grzyby z rodzaju Candida (Candida)

– Grzybica dystroficzna

Klasyczny obraz dystroficznej grzybicy paznokci obserwuje się w przewlekłej kandydozy skórno-śluzowej (infekcja wywołana przez grzyby z rodzaju Candida w skórze i błonach śluzowych), chorobie, której towarzyszy wrodzona słabość układu odpornościowego (gorsza odporność). W takim przypadku dochodzi do znacznego naruszenia anatomicznej struktury całego paznokcia.

– Candidiasis onychomycosis (Onychia et Paronychia candidosa)

Ta forma uszkodzenia paznokci prawie zawsze jest powodowana przez grzyby z rodzaju Candida (Candida), głównie Candida albicans, ale także Candida parapsilosis i Candida tropicalis. Klinicznie charakteryzuje się przewlekłym zapaleniem proksymalnych i bocznych grzbietów paznokci. Przy dłuższym przebiegu choroby wpływa to na matrycę, co prowadzi do nieprawidłowej struktury płytki paznokcia, w której znajdują się poprzeczne rowki w obszarze dotkniętych grzbietów paznokci, które z powodu obecności kolonii bakteryjnych czasami przybierają zielonkawy kolor.

Uszkodzenie paznokci wywołane przez grzyby z rodzaju Candida (Candida) nie dotyczy grzybicy paznokci (grzybica skóry), podana nazwa odnosi się tylko do chorób grzybiczych wywołanych przez dermatofity.

Diagnozy różnicowe

Podczas przeprowadzania diagnostyki różnicowej konieczne jest oddzielenie grzybiczej choroby paznokci wywołanej przez dermatofity (grzybica unguium) od chorób takich jak:

– liszaj płaski (Liszaj ruber);

– zmiany związane z wiekiem.

Badania:

– Pobranie materiału do dalszej diagnostyki laboratoryjnej

Z reguły w praktyce pedicure medycznego materiał paznokcia nie jest badany w rodzimym preparacie na grzyby.

Kultury grzybów z reguły hoduje się nie w gabinecie pedicure, ale w laboratorium.

Terapia

W przypadku dystalnej grzybicy paznokci (dotyczy to maksymalnie 70% płytki paznokcia) jedyną zalecaną i uzasadnioną metodą jest leczenie miejscowe. Przeprowadzane jest atraumatyczne leczenie (oddzielenie) dotkniętej płytki paznokcia, a następnie leczenie miejscowe, aż do wzrostu zdrowego paznokcia. Ta metoda gwarantuje sukces tylko wtedy, gdy nie wpłynie to na odcinki proksymalne paznokcia. Po rozpuszczeniu całej płytki paznokcia z gotowymi preparatami cała płytka paznokcia zostaje utracona, co może prowadzić do zaniku łożyska paznokcia z przerostem końcówki paznokcia. Rosnący paznokieć spowalnia wzrost i rośnie bocznie w wałku paznokcia lub dystalnie na końcu palca.

Chirurgiczne usunięcie paznokci w leczeniu grzybicy paznokci z dermatofitami nie jest już zalecane, ponieważ jest nie tylko bolesne, ale z reguły prowadzi do niepełnosprawności. Ponadto istnieje ryzyko uszkodzenia łożyska paznokcia, które spowoduje trwałe zakłócenie wzrostu paznokcia.

Dodatkowe środki

Podczas i przede wszystkim po zakończeniu leczenia przeciwgrzybiczego obuwie i pończochy należy zdezynfekować, aby uniknąć ponownego zakażenia. Mycie pończoch w 40 ° C nie wystarczy, aby zniszczyć żywe elementy grzyba.

Mistrz pedicure medycznego (podolog), współpracując z lekarzem prowadzącym, leczy dotkniętą płytkę paznokcia w regularnych odstępach czasu (2-4 tygodnie) i oczyszcza nagromadzenie grzybów, ponieważ nie wpływa to znacząco na stabilność paznokcia.

Leczenie skojarzone

Obecnie w badaniach klinicznych bada się, czy początkowe systemowe leczenie terapeutyczne po miejscowym leczeniu przeciwgrzybiczym lakierem do paznokci może zwiększyć tempo powrotu do zdrowia. Wstępne wyniki wskazują na lepsze wyniki terapeutyczne.

Spotkanie z lekarzem-podologiem na konsultację telefoniczną: +38 (061) 270-36-36;

telefon komórkowy: +38 095 245–83–70; +38 067 613-07-85

Dodaj komentarz