Kandydoza i paznokcie

przez | 2020-01-17

Spis treści:

Kandydoza paznokci

Kandydoza paznokci jest chorobą należącą do dość dużej grupy chorób spowodowanych rozmnażaniem mikroskopijnych drożdży z rodzaju Candida. Mikroorganizmy te mogą z powodzeniem rozwijać się nie tylko na miękkich błonach śluzowych i skórze, ale także na płytkach paznokci i grzbietach, będąc często etapami jednego procesu zapalnego.

Przyczyny kandydozy na paznokciach

Płytki paznokcia zaczynają cierpieć w tych niefortunnych przypadkach, gdy Candida penetruje tkankę. Częściej ludzie, którzy mają kontakt z wodą, chorują: wilgotne środowisko sprzyja flory grzybowej, więc drożdże rozmnażają się znacznie szybciej. Paznokcie degenerują się i pogrubiają.

Spośród ogólnej liczby zmian kandydozę rozpoznaje się w 17,6% przypadków..

Postęp kandydozy paznokci jest wywoływany przez następujące czynniki:

  • Niska odporność;
  • Pęknięcia w skórze dłoni;
  • Mikrourazy;
  • Stały, dość długotrwały kontakt z wszelkimi płynami (w tym oczywiście z wodą);
  • Niedobór witamin;
  • Awaria higieny rąk;
  • Ciąża
  • Nadmierny wysiłek fizyczny;
  • Niewłaściwe odżywianie;
  • Ciężkie choroby przewlekłe;
  • Dysbakterioza;
  • Niekontrolowane przyjmowanie antybiotyków.

Objawy choroby

Zasadniczo kandydoza nie rozwija się jednocześnie na wszystkich paznokciach (cierpią trzeci i / lub czwarty palec lewej ręki). Wprowadzenie patogenu rozpoczyna się od obszaru bocznych odcinków dotkniętego paznokcia i jego wałka okołopaznokciowego, a następnie rozprzestrzenia się na płytkę. Kurs charakteryzuje się przewlekłą naturą z okresowymi nawrotami..

Objawy kandydozy dorosłych

Grupa ryzyka obejmuje pracowników przemysłu spożywczego, sprzedawców kwiatów, młode matki. Często paznokcie cierpią wtórnie na tle innej kandydozy (jeśli czynniki grzybowe już zaatakowały skórę i błony śluzowe w innych obszarach). Przeważnie kobiety są chore, ale przedstawiciele silniejszej płci spotykają się z chorobą znacznie rzadziej.

Główne objawy choroby grzybowej u dorosłych to:

  • Obrzęk okostnych grzbietów;
  • Zaczerwienienie;
  • Wiszące okalające grzbiety nad paznokciem;
  • Brak skóry na paznokciu;
  • Płytka paznokcia staje się matowym, szaro-brązowym odcieniem;
  • Z boku otworu na gwoździe wychodzą poprzeczne rowki;
  • Krawędzie płytki paznokcia brązowieją, złuszczają się i zaczynają kruszyć..

Oznaki kandydozy paznokci u dzieci

Manifestacje choroby u niemowląt mają wiele wyróżniających się cech:

  • Zmiana rozciąga się tylko na płytki paznokcia, podczas gdy rolki są zachowane;
  • Proces Candida zaczyna się rozwijać w obszarze dziury;
  • Skóra paznokci jest zachowana;
  • Kolor dotkniętej płyty jest brudno szary, na zewnątrz jest nierówny.
  • Kandydoza paznokci w dzieciństwie jest często częścią uogólnionej postaci..

Przebieg choroby

  1. Wałek jest najpierw w stanie zapalnym: jego obrzęk jest wyrażony, a wizualnie widać, jak wisi na gwoździu. Ból pulsuje z natury, a obrzęk i zaczerwienienie stają się bardziej rozległe i gęste w dotyku. Skóra w tym obszarze staje się cieńsza, a po naciśnięciu zauważalna jest kropla ropy.
  2. W następnym etapie brakuje już skóry paznokcia. Zapalenie staje się mniej wyraźne, a krawędź wałka złuszcza się (pod złuszczaniem można rozważyć pęknięcia powierzchniowe powodujące ból). Nowa skóra nie rośnie, a wałek do paznokci wyraźnie pogrubia.
  3. Płytka paznokcia zmienia się, ponieważ zmiana rozprzestrzenia się na nią, staje się mętna. Możesz zauważyć obszary zmiękczające paznokcie szaro-brązowe lub brązowe. Zaczyna się łuszczenie talerza. Wada przypomina półksiężyc. Rowki poprzeczne w tym przypadku są brązowymi falami, które znajdują się w półkolu. Skrobanie nimi na tym etapie nie zawiera Candida. Wraz z rozwojem kandydozy proces rozciąga się na całą płytkę, a liczba bruzd może znacznie wzrosnąć.

Diagnostyka

Diagnoza kandydozy na paznokciach w laboratorium. Ponieważ na bruzdach nie wykryto patogenu, dotknięte paznokcie należy usunąć, aby odsłonić łóżko. Usuwanie paznokci można przeprowadzić na trzy sposoby według wyboru specjalisty:

Następnie wykonaj mikroskopię biomateriału i jego badania kulturowe. Najważniejszą rolę w diagnozie kandydozy paznokci odgrywa wzrost miana kolonii, który występuje podczas powtarzanego siewu.

Candida paronychia wymaga także diagnostyki różnicowej: należy odróżnić ją od paciorkowców, łuszczycy paznokci i grzybicy paznokci (ta ostatnia choroba ma również charakter grzybowy i może być spowodowana przez grzyby strzępkowe).

Rodzaje kandydozy paznokci

Specjaliści stworzyli klasyfikację kandydozy paznokci. Choroba dzieli się na:

  • Candida paronychia (gdy proces zakaźny rozwija się na wałku paznokcia);
  • Grzybica paznokci Candidiasis (gdy grzyb wpływa na sam paznokieć). To z kolei obejmuje formy proksymalne i dystalne.

Leczenie kandydozy paznokci

Jeśli kandydoza paznokci zostanie potwierdzona prawidłową diagnozą, wówczas leczenie przeprowadza się głównie za pomocą dobrych maści o silnym działaniu przeciwgrzybiczym. Wśród najpopularniejszych dzisiaj:

Tylko terapia lokalna nie zawsze wystarcza, więc musisz ją wzmocnić lekami ogólnoustrojowymi:

  • Flukonazol;
  • Itrakonazol;
  • Ketokonazol.

Leki z tej grupy należy po prostu wziąć, jeśli istnieje kilka miejsc kandydozy (na przykład, gdy choroba wpływa jednocześnie na paznokcie i niektóre obszary skóry). Połączenie terapii miejscowej i systemowej z reguły daje pozytywne wyniki..

Możesz uzupełnić leczenie środkami antyseptycznymi i / lub grzybobójczymi:

  • Jododeryna;
  • Fukartsin;
  • Chlorheksydyna;
  • Miramistin;
  • Kwas borowy.

Fundusze te były ostatnio głównymi środkami w leczeniu kandydozy i zniknęły w tle wraz z rozpoczęciem produkcji nowoczesnych leków.

Dziś popularne stają się lakiery do paznokci przeznaczone do leczenia paznokci. Z powodzeniem zastępują tradycyjne podejście do leczenia przeciwgrzybiczego ze względu na wysoką drożność składników w strukturze tkanki paznokcia.

Oprócz terapii przeciwgrzybiczej pacjent powinien zwracać uwagę na obecność tych czynników, które mogą służyć jako jedna z przyczyn rozwoju choroby. Aby uniknąć powtarzającego się kursu, konieczne jest wyeliminowanie wszystkich okoliczności prowokujących. Ponadto musisz zwrócić szczególną uwagę na układ odpornościowy: aby wypełnić jego potencjał, wyznacz:

  • Preparaty witaminowe
  • Cynk
  • Żelazko
  • Kwas nikotynowy;
  • Kompleksy mikro i makroelementów.

Odżywianie pacjentów z kandydozą powinno być zrównoważone. W tym celu wzmacniają dietę, wprowadzając produkty zawierające wapń i fluor – ryby, owoce morza.

W niektórych przypadkach wskazane jest 10 sesji procedur ultradźwiękowych, które przyczyniają się do regeneracji uszkodzonych tkanek i stymulują krążenie krwi.

Tradycyjna medycyna może pomóc w leczeniu uzależnień. Aby to zrobić, użyj wywarów z ziół leczniczych – rumianku, dogrose, rokitnika zwyczajnego, pokrzywy, a także soku z cebuli, marchwi i buraków do balsamów. Technika ludowa nie może zastąpić leków, ale ma działanie pomocnicze.

Możliwe komplikacje

Ponieważ kandydoza paznokci charakteryzuje się powolnym przebiegiem, w większości przypadków diagnozuje się ją dość późno. Z tego powodu mogą wystąpić pewne komplikacje:

  • Proces może się rozprzestrzeniać;
  • Do grzyba może dołączyć infekcja bakteryjna;
  • Uszkodzenie płytki paznokcia z powodu przewlekłej choroby nabiera charakteru całkowitego;
  • Zapalenie grzybicze staje się niepożądanym przewlekłym.

Skomplikowana kandydoza jest leczona znacznie dłużej, dlatego powinieneś spróbować skonsultować się z dermatologiem, zauważając pierwsze objawy. Pomoże to znacznie skrócić czas trwania kursu i zwiększyć jego efektywność..

Zapobieganie chorobom

Przede wszystkim, aby zapobiec kandydozie paznokci, należy zwrócić należytą uwagę na stan układu odpornościowego. Oczywiście zdrowy tryb życia, odrzucenie wszelkiego rodzaju złych nawyków, dobre odżywianie zmniejszają szanse kandydata do zera. Ale jeśli jakiś ważny element diety nie wystarczy, cierpią procesy metaboliczne, a wzrost i regeneracja ustają. Okresowa terapia witaminowa, która pomoże wzmocnić organizm, nie będzie zbędna..

Szczególną ostrożność należy zwrócić na osoby należące do dość szerokiej grupy ryzyka z powodu wykonywanego zawodu. Powinni zdezynfekować ręce, a następnie umyć je i dokładnie wytrzeć po każdym dłuższym kontakcie z wodą. Jeśli na samej skórze występują rany lub pęknięcia, lepiej jest używać jałowych rękawiczek.

Pewny stopień ryzyka wiąże się z manicure. Kobiety, które robią to w salonach, powinny zadbać o jakość narzędzi do obróbki. Lepiej jest używać tylko osobistego zestawu do manicure i nie narażać zdrowia.

Na szczególną uwagę zasługuje także higiena osobista. Nie noś cudzych butów ani skarpet. Łaźnie i dusze publiczne są pełne niebezpieczeństw, w których należy nosić gumowe buty i starać się nie dotykać miejsc gromadzenia się wody.

Kandydoza paznokci może powodować wiele irytujących problemów, dlatego zdecydowanie nie należy ignorować jej objawów. Jeśli zauważysz, że obszar paznokci stał się bolesny lub płytki paznokcia i grzbiety uległy zmianie, postaraj się jak najszybciej umówić na wizytę u dermatologa. Możesz również skonsultować się ze specjalistą bezpośrednio na stronie (w trybie online): w tym celu skontaktuj się z nim, zadając pytanie na tej stronie.

Kandydoza wałków i gwoździ

Kandydoza wałków i gwoździ jest wywoływana przez różne rodzaje drożdżopodobnych grzybów z rodzaju Candida. Uszkodzenie wałków i paznokci jest ułatwione przez urazy, macerację skóry palców, uszkodzenie wałków do paznokci przez różne chemikalia (często detergenty), zaburzenia metaboliczne (zwłaszcza węglowodany), zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia krążenia w kończynach, długotrwałe stosowanie antybiotyków, immunosupresantów, kortykosteroidów itp. Zazwyczaj grzyby drożdżowe wprowadza się w miejsce, w którym skóra paznokcia przechodzi z wałka do płytki paznokcia. Skóra tylnego wałka do paznokci (na wałki boczne są rzadziej dotknięte) jest zaczerwieniona, błyszcząca, a wałek do paznokci jest obrzęknięty, wyściełany poduszkami, wyładowanie z niego jest nieznaczne, w postaci kropli tandetnego wydzielania. Później na krawędzi dotkniętego wałka paznokcia pojawia się niewielki, raczej charakterystyczny peeling w postaci cienkich srebrnych łusek. W procesie rozwoju zanokcica skóra paznokci znika. W tym okresie wielu pacjentów skarży się na silny ból w paliczku paznokci („kolki”).

Z reguły u prawie wszystkich pacjentów proces przebiega na płytce paznokcia, na powierzchni której pojawiają się poprzeczne wgłębienia i wybrzuszenia, ale boczne krawędzie paznokcia stają się nierówne, miękną, co sprawia, że ​​paznokieć wygląda jak przycięty wzdłuż krawędzi. Często ma prostokątny kształt, brązowo-brązowy kolor. U niektórych pacjentów dotknięte płytki paznokcia stają się cieńsze, stają się płaskie, matowe, częściowo oddzielając się od boków łożyska paznokcia.

W przewlekłej uogólnionej (ziarniniakowej) kandydozie rolki paznokci i paznokcie biorą udział w tym procesie u prawie wszystkich pacjentów. Dotknięte są bardzo wcześnie (często w następstwie rozwoju zmian błony śluzowej jamy ustnej). Naciekanie grzbietów paznokci i ich deformacja są bardziej wyraźne u dzieci (ryc. 115) niż przy zanokcica u dorosłych. Paznokcie są znacznie pogrubione ze względu na zwiększony rozwój rogowacenia podpaznokciowego (często ze względu na rodzaj onychogryfozy) oraz w wyniku znacznego naciekania łożyska paznokcia.

Skóra paznokci, prawdopodobnie z powodu mniej wyraźnego procesu zapalnego, prawie zawsze utrzymuje się z tą formą kandydozy. U niektórych pacjentów końcowe paliczki palców przybierają formę pałeczek perkusyjnych. W przewlekłej uogólnionej kandydozie rolki paznokci i płytki paznokciowe palców są zaangażowane w proces znacznie częściej niż w przypadku kandydozy powierzchownej.

Diagnostyka różnicowa. Candida paronychia i onychia odróżniają się od zmian paznokciowych łuszczyca,czerwony liszaj płaski, wyprysk i choroby piokokowe,jak również z rzęsistkowica paznokci, rubromykoza, grzybica paznokci pleśni.

Na korzyść kandydozy o wysokim stopniu prawdopodobieństwa następujące objawy wskazują: 1) zaczerwienienie rolki paznokcia jest wyraźnie oddzielone od sąsiedniej skóry; 2) rolka paznokcia biorąca udział w procesie ma wygląd przypominający poduszkę, zwisa nad paznokciem; 3) z reguły skóra paznokcia znika, ale przy przewlekłej uogólnionej kandydozie prawie zawsze pozostaje; 4) wyładowanie spod rolki paznokcia jest bardzo rzadkie, małe; 5) brązowo-brązowy kolor płytki paznokcia, którego powierzchnia ma poprzeczne rowki (nawroty procesu określają jej podobną do fali ulgę), płytka paznokcia jest jakby odcięta na krawędziach; 6) Candida paronychia i onychia są podatne na przewlekły przebieg z okresami remisji.

Diagnoza kliniczna Candida paronychia i onychia powinna być potwierdzona wynikami badań mikroskopowych i kulturowych łusek z wałków gwoździ i skrobków z płytek paznokcia.

Mikrosporia paznokci

Czynniki sprawcze mikrosporii paznokci mogą być zarówno antropofilne, jak i mikrosporum zwierzęce i geofilne. Zakażenie płytek paznokciowych pochodzi od ognisk znajdujących się na gładkiej skórze lub skórze głowy, a zakażenie mikrosporum geofilowym może wystąpić bezpośrednio w wyniku kontaktu z glebą (głównie ogrody lub ogrody warzywne).

Uszkodzenia płytek paznokciowych mikrosporum są bardzo rzadkie. Z natury objawów klinicznych mikrosporyczna grzybica paznokci nie różni się od trichofitozy.

Diagnostyka różnicowa. Diagnozę mikrosporycznej grzybicy paznokci ułatwia badanie dotkniętych paznokci w promieniach świetlówki, jednak charakterystyczny zielonkawy blask, obserwowany w przypadku mikrosporum zmian włosów (w mniejszym stopniu łusek), może nie wynikać z narażenia na różne chemiczne i fizyczne czynniki środowiskowe. Ważne jest wykrycie ognisk mikrosporii na gładkiej skórze lub skórze głowy. Przywiązuj dużą wagę do wyników badań kulturowych.

Data dodania: 13.02.2017; Wyświetleń: 1909;

Kandydoza (kandydoza)

Czynnikami sprawczymi kandydozy – wszechobecnej choroby są grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida (najczęstsze gatunki Candida albicans, rzadziej – Candida tropicalis, Candida pseudotropicalis, Candida krusei, Candida glabrata itp.). Kandydoza jest typową autoinfekcją, objawiającą się nadmiernym wzrostem grzybów drożdżopodobnych, które zamieszkują skórę, paznokcie, błony śluzowe, narządy wewnętrzne. Zazwyczaj choroba ta występuje z patologią związaną z powstawaniem niedoboru odporności (cukrzyca, inne choroby endokrynologiczne, niedobory hipo- i witamin, immunosupresyjna i radioterapia, AIDS itp.), Z dysbiozą spowodowaną długotrwałym stosowaniem antybiotyków. Najbardziej podatne na kandydozę są dzieci i osoby starsze.

Występuje powierzchowna kandydoza błon śluzowych, skóry, grzbietów paznokci i paznokci. Kandydoza błon śluzowych jamy ustnej lub pochwy (pleśniawki) charakteryzuje się białą powłoką, przypominającą krzepnięte mleko

Przewlekła uogólniona kandydoza zwykle rozwija się u dzieci z niedoborem odporności, ma powoli postępujący przebieg z początkiem zapalenia płuc, zapalenia żołądka, zapalenia wątroby itp..

W przypadku kandydozy trzewnej wpływa to na przewód pokarmowy, układ oddechowy, układ moczowy, centralny układ nerwowy.

Alergiczne formy kandydozy rozwijają się na tle istniejącego pierwotnego ogniska kandydomikozy w wyniku uczulenia organizmu, podczas gdy mogą pojawić się nowe ogniska zapalne, w których patogen jest nieobecny.

Materiałem do badań nad kandydozą są płatki skóry i skrobki z paznokci, zdejmowane filmy z błony śluzowej warg, jamy ustnej, pochwy, cewki moczowej, zewnętrznego kanału słuchowego, a także ze spojówki. W przypadku kandydozy trzewnej badane są krew, płyn mózgowo-rdzeniowy, plwocina, wypróżnienia, mocz, żółć, rozmazy z błon śluzowych, biopsje tkanek, ropnie nakłute, materiał przekrojowy..

Diagnostyka laboratoryjna kandydozy obejmuje mikroskopię natywnych preparatów, izolację czystej kultury grzybowej, wykrycie antygenów lub kwasów nukleinowych w materiałach, ocenę reakcji serologicznych, testy alergiczne.

Metoda mikroskopowa –badanie niepomalowanych i wybarwionych preparatów Gram, Romanovsky-Giemsa, Tsil-Nielsen z badanego materiału, w których znajdują się okrągłe lub owalne pączkujące komórki drożdżopodobne o wielkości 3-6 mikronów oraz pseudomycelia w postaci łańcuchów wydłużonych komórek (ryc. 37). Niektóre rodzaje grzybów drożdżopodobnych (C.albicans) tworzą końcowe chlamydospory.

Grzyby Gram z rodzaju Candida pomalowane na ciemnofioletowo, według Ziehla-Nielsena – na niebiesko z różowo-żółtymi inkluzjami lipidów, według Romanovsky-Giemsa – na różowo-żółtym z ciemnofioletowymi inkluzjami volutyny i czerwonej chromatyny.

Badanie mikologiczne.Czystą hodowlę grzybów drożdżopodobnych izoluje się na stałym podłożu (zwykle Saburo, agar brzeczkowy, agar Candida lub inne) z antybiotykami (penicylina, streptomycyna itp.) W celu zahamowania wzrostu współistniejących bakterii. Po 2-3 dniach uprawy w okrągłej 30-37 0 С powstają wypukłe kremowe gładkie kolonie białego koloru o gładkich krawędziach i głębokim wzroście rozgałęzionych drzewiastych rzekomych grzybni w pożywce.

Wyizolowaną czystą kulturę hoduje się w płynnych pożywkach (ziemniak, pożywka kukurydziana, bulion marchewkowo-ziemniaczany itp.) W celu wykrycia pseudomycelii, która zwykle pojawia się po 3-5 dniach uprawy (rzadziej po 10-15 dniach i później) w płynnych pożywkach Candida tworzą jednolite zmętnienie, osad lub film na powierzchni podłoża. Wraz z pseudomycelią u tych grzybów można znaleźć prawdziwą grzybnię i chlamydospory (duże zarodniki omijające o ziarnistej zawartości) po posianiu na ryż lub agar Chlamydospore, a następnie hodowanie grzyba w warunkach niskiej temperatury i stężenia tlenu..

Ryc. 37. Czynnik sprawczy kandydozy(Candida albicans) w materiale testowym

Blastospory (nerki) w drożdżopodobnych grzybach z rodzaju Candida są nieregularnie położone po obu stronach grzybni, chlamydospory są okrągłe, duże (10-20 mikronów), bypass. C. albicans fermentaty glukoza, maltoza, lewuloza i częściowo galaktoza; mleko się nie zmienia.

Identyfikacja drożdżopodobnych grzybów z rodzaju Candida do poziomu gatunku opiera się na określeniu rodzaju filamentacji, obecności chlamydosporów, aktywności enzymatycznej (tabela 24).

Tabela 24. Właściwości sacharolityczne grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida.

Rodzaj grzyba Sahara
glukoza maltoza laktoza galaktoza sacharoza
Candida albicans kg pr kg
Candida tropicalis kg kg kg kg
Candida pseudotropicalis kg kg kg kg
Candy Krusei kg kg

Oznaczenia: kg – rozszczepienie podłoża z wytworzeniem kwasu i gazu

Charakterystyczna cecha różnicowa, która wyróżnia formę Z.Albicany z innych gatunków grzybów drożdżopodobnych z rodzaju Candida, jest ich zdolność do formowania rurek wzrostowych – blastospory w kształcie rurki (znak RT). Aby to zrobić, część kolonii grzybowej przenosi się do 0,5 ml jałowej surowicy cielęcej, probówki umieszcza się w termostacie w 37 ° C na 2,5-3,0 godziny, po czym przygotowuje się zmiażdżoną kroplę i mikroskopuje pod dużym mikroskopem (obiektyw x40). W probówkach wzrostowych brakuje zworki lub zwężenia na styku z blastosporem; są one cieńsze niż wydłużony blastospor lub pseudomycelium C. tropicalis.

W celu różnicowania z innymi grzybami określa się obecność kapsułek i ureazy (w Candida, są one nieobecne) w kulturach grzybów drożdżopodobnych, określa się zdolność do asymilacji i fermentacji węglowodanów (glukozy, maltozy, sacharozy, galaktozy itp.).

Do szybkiej identyfikacji C. albicans opracowano specjalne dyski z chromogennymi substratami, które umożliwiają identyfikację enzymów L-proliny aminopeptydazy i 3-galaktozydamidu specyficznych dla tego rodzaju grzybów. Codzienną hodowlę grzyba nakłada się na dysk, inkubuje przez 30 minut w 35 ° C, a następnie dodaje się 1 kroplę 0,3% roztworu wodorotlenku sodu. Pojawienie się żółtego zabarwienia wskazuje na aktywność aminopeptydazy L-prolinowej. Następnie dodaj 1 kroplę aldehydu cynamonowego; rozwój w ciągu 1 minuty od barwienia różowo-czerwonego wskazuje na obecność 3-galaktozydazy. Pozytywny test dla obu enzymów w połączeniu z obecnością probówek wzrostowych uważa się za wystarczający do identyfikacji C. albicans.

Metoda serologiczna(określanie stopnia zaawansowania RACS, RA, ELISA. RNGA, WIEF i inne z powiązanymi surowicami krwi pacjentów w celu określenia swoistych przeciwciał) zwykle wykonuje się z trzewnymi postaciami kandydozy. Wyniki badania uważa się za pozytywne ze wzrostem miana przeciwciał ponad 4 razy w dynamice choroby. Antygeny drobnokomórkowe stosuje się w RA, w DSC stosuje się oczyszczone polisacharydy, lizaty lub ultradźwiękowe rozpady grzybów drożdżopodobnych.

Metoda alergologiczna(głównie u pacjentów z kandydozą trzewną) sformułowanie śródskórnego testu alergicznego ze standardowym alergenem Candida, reprezentującym zawiesinę komórek grzybów, ogrzewaną w temperaturze 80 0 С przez 2 godziny. Wyniki reakcji (przekrwienie, grudki) są brane pod uwagę po 24 – 48 godzinach. wartość diagnostyczna.

Diagnostyka genów – PCR opracowany do identyfikacji fragmentu DNA specyficznego dla gatunku C. albicans.

Dodaj komentarz