Kandydoza gładkiej skóry stopy

przez | 2020-01-16

Spis treści:

Objawy, rodzaje i leczenie grzybiczych chorób skóry (grzybica)

Wśród chorób skóry najczęstsze są grzybice lub choroby grzybowe. Większość ludzi napotkała ten problem. Zachorują wszyscy bez względu na wiek, płeć, status społeczny. Choroby wywołane przez patogenne grzyby powodują duże niedogodności u pacjentów, są trudne do leczenia, a jeśli terapia nie zostanie natychmiast rozpoczęta, może to prowadzić do poważnych powikłań.

Grzybicze choroby skóry: przyczyny

Aby choroba objawiła się, infekcja zarodnikami nie wystarczy. Potrzebnych jest więcej czynników. Może to być:

  • urazy skóry, w tym subtelne;
  • zmniejszona odporność w wyniku chorób, wieku, innych przyczyn;
  • uszkodzenie przez kwasy, zasady lub inne substancje żrące;
  • choroby alergiczne;
  • nadmierna aktywność fizyczna;
  • noszenie cudzych butów i używanie cudzych ręczników (najczęściej przyczynia się do rozprzestrzeniania chorób grzybiczych);
  • przedłużone i nieuzasadnione stosowanie antybiotyków.

Rodzaje chorób grzybiczych

Grzybicze zmiany skórne są klasyfikowane według rodzaju patogenu, lokalizacji i głębokości zmian skórnych. Nie ma uniwersalnego lekarstwa na wszystkie rodzaje grzybic. Konieczna jest dokładna diagnoza, aby przepisać odpowiednie leczenie..

Grzybice należą do następujących typów:

Kandydoza

Czynnikiem sprawczym są grzyby Candida, choroba ta nazywana jest również pleśniawką. Warunkowo patogenna infekcja, w której grzyby znajdują się na skórze i błonach śluzowych dowolnej osoby, nie powodując żadnych szkód.

Objawy i leczenie

Wraz z osłabieniem układu odpornościowego, stresem i chorobami u pacjenta pojawiają się bąbelki na skórze, a następnie czerwone plamy z białą powłoką na górze. Z czasem plama zaczyna się odklejać.

Zmiany w kącikach ust mogą występować w postaci maceracji i białej płytki nazębnej. W celu rozwoju choroby konieczne jest ciepłe i wilgotne środowisko, dlatego pacjenci o zwiększonej masie ciała, o dużej potliwości i obniżonej odporności cierpią na kandydozę. Choroba może rozwinąć się z powodu nieprzestrzegania standardów higieny.

Leczenie kandydozy rozpoczyna się od wyjaśnienia i wyeliminowania jej przyczyn. Być może choroba pojawiła się z powodu nadmiernego stosowania antybiotyków.

W leczeniu łagodnej kandydozy stosuje się środki zewnętrzne. Mogą to być zielenie diamentowe, Triderm, Klotrimazol, Flukonazol i inne leki.

Aby wyleczyć kandydozę, zalecana jest dieta niskowęglowodanowa, zwiększająca odporność pacjenta, odmawiająca nieuzasadnionego stosowania antybiotyków, w tym na zewnątrz. Stosowane są również leki uczulające, immunoterapia..

Do leczenia miejscowego, w zależności od lokalizacji zakażenia grzybiczego, przepisuje się maści z nystatyną, leworyną i innymi lekami przeciwgrzybiczymi.

W leczeniu paznokci dotkniętych kandydozą Ureaplast stosuje się w połączeniu z kąpielami sodowymi..

Uogólniona kandydoza jest poważną chorobą, która powoduje rozległe zmiany skórne. Może wystąpić jako powikłanie długotrwałego stosowania antybiotyków lub kortykosteroidów.

W przypadku kandydozy trzewnej choroba rozprzestrzenia się na narządy wewnętrzne – przewód pokarmowy, oskrzela, serce, wątrobę. Ta choroba jest ciężka i wymaga poważnego leczenia..

Keratomycosis

Należą do nich:

Ta infekcja wpływa na warstwę powierzchniową nabłonka i podskórnych mieszków włosowych bez wpływu na głębsze warstwy skóry. Czynnikiem sprawczym jest grzyb saprofityczny, stale znajduje się w ludzkim ciele i powoduje chorobę tylko w określonych warunkach. Do rozwoju grzybów potrzebna jest wysoka temperatura i wilgotność, częściej występuje rogowacenie u mieszkańców tropików.

Istnieje choroba pośród obniżenia odporności, chorób przewlekłych, zaburzeń hormonalnych.

Wielokolorowe porosty to najbardziej znany rodzaj rogowacenia rogówki. Choroba może objawiać się w postaci czerwonawych, jasnych lub czerwono-brązowych plam na ciele pacjenta. Ich rozmiary są od małych do dużych. Na środku plama się łuszczy. Pacjent nie odczuwa dyskomfortu, takiego jak swędzenie lub ból..

Aby pozbyć się wielokolorowych porostów, zastosuj specjalny szampon zawierający lek Ketokonazol. Możesz również stosować maści, kremy, żele z flukonazolem. Czasami przepisywane tabletki ze składnikami przeciwgrzybiczymi.

W celu zapobiegania pacjent otrzymuje multiwitaminy, promieniowanie ultrafioletowe. Terminowe leczenie zaburzeń endokrynologicznych i nadmiernego pocenia się zapobiega również nawrotom wielokolorowych porostów.

Grzybica skóry

Grzybica skóry jest zakaźną chorobą grzybiczą. Mogą być przekazywane pacjentowi od innych ludzi lub zwierząt. Grzyb może zostać zainfekowany przez przedmioty osobiste lub przez kontakt z pacjentem. Blisko syntetyczne buty, nadmierne pocenie się, płaskie stopy przyczyniają się do rozwoju choroby.

Epidermofitoza stóp jest najczęstszą postacią grzybicy skóry. Grzyb wpływa na stopy, palce u stóp, przestrzeń między palcami, paznokcie.

Objawy

W początkowej fazie choroby swędzenie i pieczenie pojawiają się między palcami stóp. Następnie na stopach są czerwone plamy, wysypka na pieluchy, które zaczynają silnie swędzić. Później skóra złuszcza się, w przestrzeniach między palcami pojawiają się pęknięcia. Zdeformowane płytki do paznokci.

W zaawansowanych przypadkach zmiana rozciąga się na całą skórę stopy, która złuszcza się i pęka. Pacjent cierpi na ciągłe swędzenie. Paznokcie są bardzo grube, ma nieprzyjemny zapach, bolesne pęcherze.

Leczenie

Jeśli na nogach utworzyły się wrzody, można je wyleczyć tacami słabym roztworem nadmanganianu potasu. Następnie na skórę nakłada się antybiotyki lub kortykosteroidy..

Leki przeciwgrzybicze są stosowane do zwalczania grzybów. Najbardziej znanym z nich jest Lamisil. Krem zabija grzyby chorobotwórcze. Używaj również nitrofunginy, terbinafiny, Nizoral. Leki przeciwgrzybicze należy stosować na organizm przez co najmniej 2-3 tygodnie, w tym po ustąpieniu objawów choroby.

Stosowane są również środki ludowe:

  • Pęknięcia są traktowane mieloną kawą w proszku;
  • Mieszankę zmiażdżonego czosnku z masłem nakłada się na skórę i paznokcie;
  • Słaby roztwór octu pomaga również w grzybicy. Może go używać tylko dorośli, ocet nie powinien popaść w pęknięcia;
  • Olejek z drzewa herbacianego nakłada się na dotknięte obszary;
  • Odwar z piołunu lub glistnika unosi się przez 20 minut.

Aby zapobiec infekcji grzybiczej stóp, należy monitorować higienę stóp, unikać ciasnych butów, zwłaszcza syntetycznych. Stopy powinny być czyste i suche. Skarpetki zmieniają się codziennie, a buty należy regularnie suszyć.

Nie używaj ubrań innych ludzi. Zakażenie grzybami często występuje na plażach i saunach. Kiedy pojawią się pierwsze oznaki naskórka, leczenie należy rozpocząć natychmiast, bez rozpoczynania choroby.

Grzybica gładkiej skóry

Odmiany tej choroby:

Microsporia

Może wpływać zarówno na gładką skórę ciała, jak i skórę głowy. Grzyb skóry na ciele objawia się w postaci okrągłych plam o średnicy około dwóch centymetrów. Ich granice są wyraźnie określone, kolor jest różowy. W środku miejsca – peeling.

Zarażony mikrosporią od zwierząt domowych. Dzieci chorują częściej niż dorośli, ponieważ dziecko ma większy kontakt ze zwierzętami, a jego komórki nabłonkowe nie są chronione przed penetracją grzyba. W przypadku infekcji potrzebujesz nie tylko kontaktu z nosicielem, ale także mikrourazu, otarcia skóry, a także nieprzestrzegania procedur higienicznych. Terminowe mycie rąk chroni ciało przed infekcją.

U dziecka wyraźne zapalenie i złuszczanie jest możliwe w ognisku zmiany. Staje się jak pierścień, może łączyć się i przecinać z innymi. Jeśli miejsce zakażenia znajduje się na skórze głowy, włosy na nim stają się kruche, zapadają się, skóra może wyglądać jak przycięta.

Ropna postać mikrosporii wygląda jak niebieskawy obszar skóry pokryty licznymi krostami. Ta postać występuje z nieterminowym dostępem do lekarza i współistniejącymi chorobami.

Leczenie Microsporia

Środki zewnętrzne można leczyć, jeśli choroba nie wpływa na włosy armaty i skórę głowy. Następnie na skórę nakłada się przeciwgrzybiczne kremy lub maści – klotrimazol, izonazol, bifonazol, ciplopiroks i inne.

Jeśli włosy są uszkodzone, należy je leczyć, łącząc zewnętrzne maści i leki przeciwgrzybicze do użytku wewnętrznego. Ponadto raz w tygodniu musisz ogolić włosy.

Gryzeofulwina jest zwykle przepisywana, lekiem przeciwgrzybiczym, który niszczy grzybopodobne formacje w naskórku. Przyjmuje się trzy razy dziennie w ilości 12,5 – 18 mg na kg masy ciała. Po zniknięciu zewnętrznych objawów choroby lek jest pity przez kolejne dwa tygodnie.

Inne leki stosowane w leczeniu mikrosporii to Flukonazol, Itrakonazol. Czas ich leczenia wynosi 4-6 tygodni.

Lek ma przeciwwskazania:

  • nie można go pić z chorobami onkologicznymi;
  • choroby wątroby, nerek;
  • po udarze;
  • w ciąży i karmiących piersią.

W leczeniu ropnych postaci mikrosporii stosuje się złożoną terapię, łącząc antybiotyki, zewnętrzne środki przeciwzapalne i antyseptyczne. Lokalnie przepisywany nadmanganian potasu, Furacilin, Rivanol, Ichthyol. Następnie kontynuuj leczenie gryzeofulwiną..

Aby zapobiec mikrosporii, musisz monitorować zwierzęta, sprawdzać je pod kątem chorób grzybiczych. Musisz również regularnie dezynfekować pościel i bieliznę, sprawdzać dzieci pod kątem chorób skóry.

Trichofytoza

W przeciwnym razie ta grzybica nazywa się grzybicą. Choroba jest bardzo zaraźliwa. Źródłem zakażenia są chorzy lub zwierzęta, które są nosicielami zakażenia. Powodują to grzyby włosieniowate. Psy i koty żyjące na ulicy często stają się źródłem infekcji. Nawet lekkie dotknięcie sierści chorego zwierzęcia lub niewielki płatek ze skóry może powodować choroby..

Zmniejszona odporność pacjenta, mikrourazy na skórze przyczyniają się do rozwoju tej choroby. Dzieci chorują częściej, najczęściej są zarażone w ciepłym sezonie.

U pacjentów na ciele pojawiają się okrągłe lub owalne plamy, złuszczające się na środku. Może pojawić się czerwona wysypka, małe guzki. Po zlokalizowaniu na głowie włosy wypadają, widoczne są czarne kropki.

Trichofitozę można odróżnić od innych grzybiczych zmian skóry głowy za pomocą następujących oznak:

  • plam nie więcej niż dwa centymetry;
  • plamy są niejasne, nie mają wyraźnego obrysu;
  • po wypadaniu włosów pojawiają się czarne kropki, które wyglądają jak konopie;
  • skóra jest bardzo łuszcząca się.

Istnieją trzy etapy uszkodzeń:

  1. Surface – małe plamki;
  2. Ropiejący – wykrywane są pęcherzyki z zawartością ropną;
  3. Przewlekłe – wysypka pojawia się na całym ciele.

Przewlekła postać choroby występuje częściej u kobiet, które zachorowały w dzieciństwie i nie otrzymały pełnego leczenia. U mężczyzn w takiej sytuacji zwykle dochodzi do samoleczenia..

W przewlekłym grzybicy paznokcie są dotknięte, kruszą się, łamią, stają się szare.

Tylko dermatolog może postawić prawidłową diagnozę. W postaci przewlekłej choroba przypomina łuszczycę. Dlatego do dokładnej diagnozy stosuje się badania laboratoryjne próbek skóry lub biopsję dotkniętych obszarów. Do wysokiej jakości leczenia w laboratorium określa się rodzaj grzybów włosków.

Leczenie

W leczeniu porostów na skórze stosuje się następujące leki:

Maści nakłada się na dotknięty obszar kilka razy dziennie. Wstępnie nasmaruj obszar zapalenia roztworem jodu. Stosowane są również preparaty na bazie siarki. Ropień należy dezynfekować kompresami antyseptycznymi. Stosują również serwetki z maścią salicylową.

Podczas leczenia skóry głowy przepisuje się gryzeofulwinę. Jest stosowany przez co najmniej dwa tygodnie. Zabieg uzupełniony preparatami witaminowymi.

Rubrofitiya

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest trichofityna. Grzyb jest zlokalizowany na stopach, w dużych fałdach ciała, między palcami.

Kiedy pojawia się infekcja, zaczerwienienie i napięcie skóry, guzki, wysypka, łuszczenie. Pojawia się silne swędzenie. Miejsca uszkodzeń są najpierw zlokalizowane między palcami, a następnie grzyb przechodzi na całą stopę. W zaawansowanych przypadkach guzki są pokryte skórką..

Grzyb skóry może rozprzestrzeniać się na inne części ciała. Dzieje się tak u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym. Ta forma choroby grzybiczej nazywa się uogólnioną rubrycykozą..

W leczeniu rubrofitów stosuje się leki takie jak Itrakonazol, Terbinafina, Gryzeofulwina. Odbiór odbywa się za pomocą długich kursów. Zaleca się również leczenie witaminami, immunomodulatory, autohemoterapię..

Stosuj miejscowo maści i kremy z lekami przeciwgrzybiczymi, wcześniej dotknięte obszary są leczone roztworem jodu i fukarziny.

Aby zapobiec grzybiczym chorobom skóry, należy podjąć następujące środki ostrożności:

  • Nie noś ubrań i butów innych ludzi;
  • zawsze myj ręce po rozmowie ze zwierzętami;
  • monitorować zwierzęta domowe, jeśli to konieczne, skonsultować się z weterynarzem;
  • po wizycie w saunie na plaży dokładnie umyj stopy;
  • jeśli objawy grzybicy skórnej zostaną znalezione u siebie lub u krewnych, natychmiast skonsultuj się z lekarzem.

Kandydoza skóry – jak się objawia i jak się pozbyć

Kandydoza skóry jest chorobą dermatologiczną powodowaną przez patogenne mikroorganizmy grzybowe z rodzaju Candida. Ta choroba nie ma wyraźnych objawów, ale może powodować niebezpieczne komplikacje. Aby temu zapobiec, ważne jest, aby rozpoznać kandydozę na czas i rozpocząć leczenie.

Przyczyny wystąpienia

Pojawienie się kandydozy sygnalizuje naruszenie w ciele. Grzyby tego typu żyją na skórze i błonach śluzowych każdej osoby. Ale u zdrowych ludzi patogenny rozwój mikroorganizmów jest hamowany przez bakterie kwasu mlekowego. Niepowodzenie w tym procesie może powodować różne czynniki wewnętrzne:

  • częste zatrucie, nadużywanie palenia, napoje alkoholowe, praca w niebezpiecznych branżach;
  • rak krwi i inne choroby onkologiczne;
  • słabe wchłanianie składników odżywczych, niedobór witamin;
  • niekontrolowane przyjmowanie antybiotyków, kortykosteroidów, leków hormonalnych;
  • osłabiony układ odpornościowy;
  • dysbioza, gruźlica;
  • choroby układu hormonalnego (cukrzyca);
  • naruszenie przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • przeniesione interwencje chirurgiczne, rehabilitacja po nich;
  • HIV / AIDS.

Ponadto kandydoza jest często wywoływana przez niektóre czynniki zewnętrzne:

  • mikrourazy, rany na skórze, ignorowanie leczenia skaleczeń i pęknięć, uraz skóry dłoni podczas manicure, pękanie;
  • nieprzestrzeganie higieny osobistej;
  • radioterapia, hemodializa;
  • noszenie ubrań wykonanych z tkanin syntetycznych;
  • długotrwałe narażenie na naskórek substancji szkodliwych.

Rodzaje kandydozy

Dermatolodzy dzielą kandydozę na kilka odmian:

  1. Kandydoza gładkiej skóry. Obszary zmian zlokalizowane są na skórze twarzy (czoło, policzki, nos), klatki piersiowej, przedramion, brzucha i okolic uszu. Najczęściej ta postać choroby dotyka niemowlęta.
  2. Kandydoza układu moczowo-płciowego. Klęska błony śluzowej narządów płciowych u mężczyzn i kobiet, która szybko rozprzestrzenia się na sąsiednie obszary skóry.
  3. Kandydoza międzypalcowa. Miejsca zapalne obserwuje się w fałdach między palcami. Zagrożone są dzieci w wieku przedszkolnym, przedstawiciele zawodów ze szkodliwymi warunkami pracy (grzybica drożdży w przestrzeni międzypalcowej jest chorobą zawodową).
  4. Pleśniawki sutków i otoczek. Strefy zapalne znajdują się na klatce piersiowej u kobiet (podczas laktacji).
  5. Drożdżowe zapalenie jamy ustnej. Grzyb wpływa na błony śluzowe jamy ustnej, migdałków, języka. Zwykle niemowlęta od matek zarażają się tą chorobą..
  6. Onychia, paronychia. Płytki paznokci są dotknięte.
  7. Zapalenie mieszków włosowych. Jest zlokalizowany na skórze głowy, twarzy, pod pachami, a także na innych obszarach skóry pokrytych włosami.
  8. Opatrunek kandydozy. Ta forma dotyczy osób noszących opatrunki medyczne i gips przez długi czas..
  9. Dżem grzybowy. Uszkodzenie grzybicze znajduje się na wargach, kącikach ust (z powodu ciągłego nawilżania śliną).
  10. Kandydoza na nogach, dłoniach, rękach. Ten typ choroby najczęściej występuje u dzieci. U dorosłych grzyb rzadko rozprzestrzenia się na podeszwy, dłonie.
  11. Kandydoza dużych fałdów skóry. Znajduje się w pachach, pod piersią (u kobiet), w odbycie, w pachwinie. W większości przypadków ta forma kandydozy wiąże się z cukrzycą i innymi poważnymi chorobami..

Objawy

Każdy typ kandydozy ma swoje własne objawy. Głównymi objawami choroby są złuszczanie, obrzęk, zaczerwienienie, wysypka, gładkość skóry. Pojawia się wielokrotna wysypka w postaci bąbelków z cienką skorupą, a skóra wokół nich stopniowo zmienia kolor na czerwony.

Jeśli narządy płciowe są uszkodzone, pojawiają się swędzące wysypki pęcherzykowe i pojawiają się małe wrzody. Drozd (Candida vulvovaginitis) jest często związany z kandydozą narządów płciowych.

Kiedy kończyny dolne i górne są dotknięte, ich skóra staje się przesuszona. Następnie tworzą się na nim guzki, wysypka w postaci bąbelków.

Na zainfekowanych dużych fałdach skóry tworzą się bąbelki z płynem, który po chwili pęka, pozostawiając mokre czerwone rany. Oni z kolei są połączeni i tworzą rozległe ogniska. Pacjent martwi się również o nie do zniesienia swędzenie, lekki ból, pieczenie, powstawanie wrzodów w tych miejscach.

W przypadku zmian wokół otoczki obserwuje się lekkie zaczerwienienie, obrzęk, a między otoczką a sutkiem są bąbelki z płynem.

Grzybica grzybicza tworzy szarawą powłokę, pod którą widoczne są płaczące czerwone pęknięcia. Skóra na krawędziach dotkniętego obszaru jest bardzo łuszcząca się.

Diagnostyka różnicowa

Aby postawić prawidłową diagnozę, choroba różni się od:

  • łuszczyca;
  • Choroba Daria;
  • erytroplazja Keira;
  • zapalenie skóry;
  • leukoplakia;
  • łojotokowe zapalenie skóry;
  • wyprysk
  • rzęsistkowica pochwy;
  • toczeń rumieniowaty;
  • opryszczka narządów płciowych.

Pierwszą rzeczą, którą robi dermatolog, jest skrobanie. Jeśli pacjent cierpi na kandydozę, badanie mikroskopowe dotkniętej skóry ujawni komórki owalne z fałszywą grzybnią drożdżową. Dokonuje się również wstępnej diagnozy na podstawie wyników diagnostyki PCR, testu immunoenzymatycznego, analiz immunofluorescencyjnych.

W diagnozie liczba grzybów Candida na skórze odgrywa ważną rolę, która powinna być kilkakrotnie wyższa niż normalnie (ten rodzaj grzyba żyje na skórze każdej osoby). Najdokładniejszy wynik daje siew w środę Saburo.

Jeśli to konieczne, analiza kliniczna krwi, moczu, diagnoza HIV / AIDS, immunogram.

Leczenie uzależnień: preparaty do stosowania miejscowego

Przy łagodnej kandydozie, gdy objawy są łagodne i nie powodują ciężkiego dyskomfortu, stosuje się zawiesiny, kremy przeciwgrzybicze, maści.

Jeśli przebieg choroby jest ostry, dotknięte obszary należy leczyć roztworem jaskrawozielonego, fioletu goryczki, błękitu metylenowego. Środki przeciwgrzybicze są stosowane w celu pozbycia się wysypki, łuszczenia się, ran płaczących..

Najbardziej efektywny z nich:

  1. Kremy: Miconazole-Darnitsa, Sertaconazole, Mifungar.
  2. Maści: Nystatyna, Lamisil, Mykoseptyna, Klotrimazol, Ekonazol.
  3. Zawiesina pimafucyny.
  4. 5% roztwór boraksu gliceryny.
  5. Gel Bifonal Health.

Dokładne dawkowanie i czas trwania leczenia powinien ustalić dermatolog. Z reguły dotknięta skóra właściwa jest leczona nie więcej niż trzy razy dziennie, aż wszystkie objawy choroby całkowicie znikną. Aby zapobiec nawrotowi, leczenie przedłuża się na kolejne 15-20 dni.

W przypadku kandydozy płytki paznokcia stosuje się maść ichtiolową do leczenia, której częstotliwość stosowania wynosi nie więcej niż dwa razy dziennie. Używaj również żeli przeciwgrzybiczych, maści wcieranych w skórę.

W przypadku kandydozy u niemowląt lekarze przepisują takie środki:

  • mycie roztworami leczniczego rumianku, nadmanganianu potasu;
  • maści: amfoterycyna, lewarol, amorolfina, kanesten, bifonazol (dostępny również w postaci proszku);
  • Krem Nitamycyny;
  • Aerozol bifosin;
  • Roztwór Candibene;
  • Żel Travogen.

Dawka, warunki leczenia dziecka powinny być określone przez pediatrę lub neonatologa.

Preparaty do użytku wewnętrznego

Jeśli leczenie środkami lokalnymi nie przyniosło rezultatów, konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie terapii lekowej do użytku wewnętrznego. Najczęściej eksperci przepisują te leki:

  1. Ketokonazol jest dostępny w postaci kapsułek. Lek należy przyjmować 1 raz dziennie podczas posiłków, 1 kapsułka. Lek jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, dzieci w wieku poniżej 12 lat, matki karmiące.
  2. Itrakonazol – jest wytwarzany w postaci kapsułek. Musisz wziąć 1 kapsułkę natychmiast po jedzeniu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną. Jeśli zażyjesz go zbyt długo, lek może wywołać zapalenie wątroby..
  3. Flukonazol – lek jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne, kobiety w ciąży, matki karmiące. Dawkowanie zależy od ciężkości choroby.
  4. Nystatin-Health – lek nie powinien być przyjmowany z nadwrażliwością na skład, choroby żołądka, dwunastnicy. Weź tabletkę 60 minut przed posiłkiem.

Przepisy na tradycyjną medycynę

W niektórych przypadkach lekarze mogą łączyć tradycyjne i tradycyjne metody leczenia. Jest to dozwolone, gdy kandydoza objawia się tylko lub jest łagodna. Najpopularniejsze środki zaradcze to:

  1. Sól z miętą. Zmiel 1 łyżeczkę suszonych liści, wymieszaj z 2-3 łyżeczkami soli. Rozcieńczyć powstałą mieszaninę wodą do gęstej zawiesiny. Następnie nałóż masę na stan zapalny, owiń ją bandażem i przytrzymaj kompres przez co najmniej 45 minut. Powtórz procedurę przez kolejne 10 dni..
  2. Napar z korzenia łopianu. Zrób proszek 2 łyżki. Ja korzeń łopianu zalewam wrzącą wodą. Gotuj kompozycję przez około 5 minut, odcedź i ostudź. Pij wywar 2 razy dziennie przed posiłkami. To narzędzie może być również używane do kąpieli w wannie..
  3. Nalewka z ziół leczniczych. Wymieszaj posiekane liście rumianku aptecznego, jałowca, sznurka, nagietka (po 1 łyżeczce) i zalej 1 litr wrzącej wody. Domagaj się bulionu przez 2-3 godziny i dobrze odcedź. Ta nalewka nadaje się zarówno do użytku wewnątrz, jak i na zewnątrz. Czas przyjęcia wynosi 6-7 dni.
  4. Kasza gryczana. Zalej zboże wrzącą wodą i gotuj przez 10-15 minut. Następnie odcedź i ostudź. Zaleca się nakładać wywar na zmiany okresowo do 3 razy dziennie. Czas trwania terapii wynosi 10-15 dni.

Leczenie powinno trwać dokładnie tak długo, jak wskazano powyżej, w przeciwnym razie kandydoza może się powtórzyć.

Powikłania

Jeśli leczenie rozpocznie się późno, kandydoza spowoduje takie powikłania:

  1. Przejście choroby w postać przewlekłą z częstymi nawrotami.
  2. Grzybicza posocznica, która często prowadzi do śmierci. Ponieważ patogeny stale przemieszczają się w ciele z krwią, może się rozwijać.
  3. Osłabienie układu odpornościowego, przejście choroby do postaci uogólnionej (u dzieci).
  4. Naruszenie wątroby, mózgu, przewodu pokarmowego.
  5. Rozwój osteoporozy, zapalenia opon mózgowych, grzybiczego zapalenia płuc, niedokrwistości, chorób sercowo-naczyniowych i okulistycznych.

Prognoza

Nikt nie jest odporny na kandydozę skóry, choroba może stać się przewlekła nawet u pacjentów z silną odpornością. Jeśli z czasem zaczniesz leczenie, które będzie miało konkretnie na celu całkowite wyleczenie, a nie pozbycie się objawów, wynik będzie korzystny.

Zapobieganie

Aby uniknąć zakażenia kandydozą, warto przestrzegać kilku prostych zasad:

  1. Noś odzież wykonaną z naturalnego, wysokiej jakości materiału..
  2. Przestrzegać higieny osobistej. Używaj tylko własnych grzebieni, ręczników, maszynki do golenia.
  3. Rozpocznij przyjmowanie hormonalnych leków przeciwbakteryjnych dopiero po przepisaniu ich przez lekarza.
  4. Daj pierwszeństwo bawełnianej bieliźnie.
  5. Podczas stosunku używaj smarów na bazie wody.
  6. Utrzymaj obronę organizmu. Częściej chodź na spacer, przestrzegaj właściwego żywienia, uprawiaj sport.
  7. Ogranicz stosowanie antybakteryjnych produktów higienicznych.
  8. Terminowe leczenie chorób, które osłabiają układ odpornościowy.
  9. Wyklucz seks przypadkowy.
  10. Unikaj wpływu na organizm czynników, które wywołują występowanie pleśniawki.

Jeśli na skórze pojawią się podejrzane ślady, zaleca się natychmiast skonsultować się z dermatologiem i poddać się badaniu lekarskiemu. A jeśli potwierdzisz diagnozę, natychmiast rozpocznij leczenie.

Dodaj komentarz