Kandydoza chorób skóry dłoni

przez | 2020-01-10

Spis treści:

Leczenie kandydozy – paznokci, gładkiej skóry u dzieci i dorosłych

W tym artykule dowiesz się, co to jest kandydoza skóry, jakie są odmiany tej choroby, co wpływa na narządy. A także, jakie objawy wskazują na obecność kandydozy, jak leczy się tę chorobę i jakie stanowi zagrożenie..

Co to jest kandydoza?

Kandydoza skóry jest zmianą w górnej części skóry spowodowaną zakażeniem grzybiczym Candida. Choroba objawia się w postaci ognisk zmian skórnych o jasnoczerwonym kolorze z wyraźnym obrzękiem. Najczęściej proces ten dotyczy takich obszarów skóry, jak: obszary pachowe i pachwinowe, przestrzenie międzypalcowe i obszar pod gruczołami sutkowymi u kobiet. Dokładną diagnozę można postawić tylko po zeskrobaniu skóry, przeprowadzeniu badania laboratoryjnego, które potwierdzi obecność grzyba Candida. Leczenie odbywa się na różne sposoby:

  • lokalny
  • ogólne;
  • stosowanie leków przeciwgrzybiczych.

Według Światowej Organizacji Zdrowia ostatnio wzrosła liczba infekcji grzybiczych, a także kandydozy. Na tę chorobę mogą wpływać osoby dowolnej płci i wieku, niezależnie od miejsca zamieszkania i warunków pracy. Grzyby Candida są uważane za warunkowo patogenną florę i są obecne w prawie każdym zdrowym ciele. Ich przejście do stanu, który powoduje chorobę, może być alarmującym sygnałem wskazującym, że nie wszystko jest w porządku z ciałem.

Przyczyny kandydozy

Kandydoza jest uważana za endogenną infekcję, która rozwija się zarówno na powierzchni skóry, jak i na błonie śluzowej. Za najkorzystniejsze miejsce do rozwoju uważa się wilgotne środowisko, w którym w pewnych okolicznościach drożdże Candida zaczynają się rozwijać i dzielić. W niewielkim stężeniu mikroorganizmy te są obecne w ciele prawie każdej zdrowej osoby i znajdują się w nosogardzieli, przewodzie pokarmowym i pochwie. Postęp infekcji może być wywołany przez następujące czynniki wewnętrzne:

  1. choroby przewodu żołądkowo-jelitowego;
  2. cukrzyca i inne patologie regionu endokrynologicznego;
  3. trwające operacje i terapia pooperacyjna;
  4. brak witamin;
  5. zatrucie spowodowane alkoholem, narkotykami lub chemioterapią;
  6. przedłużone stosowanie antybiotyków;
  7. immunosupresyjna terapia, która jest przeprowadzana po przeszczepie narządu w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa odrzucenia;
  8. choroby przenoszone drogą płciową i AIDS;
  9. procesy autoimmunologiczne w organizmie spowodowane zarówno przez chorobę, jak i lek.

Z reguły to czynniki wewnętrzne mogą wywoływać pojawienie się kandydozy. Ale w rzadkich przypadkach wpływy zewnętrzne mogą również służyć jako impuls do rozwoju tej choroby. Należą do nich.

  1. Noszenie bardzo ciepłych ubrań. Może to powodować zwiększone pocenie się, co z kolei stworzy idealne środowisko do hodowli i rozwoju Candida.
  2. Narażenie skóry na działanie szkodliwych substancji, w szczególności kwasów i zasad.
  3. Microtrauma.
  4. Zła higiena.

Klasyfikacja i objawy

Klasyfikacja kandydozy zależy od lokalizacji procesu. Każda odmiana tej choroby ma swoje specyficzne objawy. Częstym objawem nieodłącznie występującym we wszystkich typach kandydozy skóry jest tworzenie się pęcherzyków, grudek, które łączą się w jedną plamkę, zwykle bladoczerwoną. Powierzchnia plamki może mieć świetny odcień, być gładka i o wysokiej wilgotności, której towarzyszy świąd i pieczenie.

Kandydoza paznokci

Lub, jak to się nazywa naukowo – Candida onychia. Występuje na powierzchni płytki paznokcia. Brązowe plamy z brązowym odcieniem pojawiają się najpierw u podstawy paznokcia, a następnie mogą zacząć rozprzestrzeniać się na całej powierzchni. W rezultacie płytka paznokcia zaczyna się odklejać, wyczerpywać lub kruszyć. Najczęściej kobiety są narażone na tę lokalizację kandydozy..

Kandydoza gładkiej skóry

Jest to dość rzadka forma, w której wpływa na skórę twarzy. Pojawiają się na nim bąbelki, grudki, erozja. Wszystko to może towarzyszyć ciężki obrzęk. Ta lokalizacja jest w większości charakterystyczna dla dzieci, które często same przenoszą infekcję z jednego dotkniętego obszaru na twarz..

Kandydoza układu moczowo-płciowego u kobiet

W ostrej postaci występuje zaczerwienienie skóry narządów płciowych, obrzęk i charakterystyczne wysypki. W postaci przewlekłej obserwuje się mniej wyraźne, ale bardziej różnorodne objawy, w tym palący ból, swędzenie w okolicy narządów płciowych, charakterystyczne wydzielanie i nieprzyjemny zapach.

Kandydoza skóry u dzieci

U noworodków można zaobserwować kandydozę pieluchy. Zakażenie może wystąpić przez narządy płciowe przy urodzeniu lub w szpitalu. Skóra dziecka jest bardziej luźna i delikatna, z mniejszą liczbą warstw. Dzięki temu grzyby mogą łatwo przenikać i rozprzestrzeniać się. Z reguły u niemowląt występują przede wszystkim takie obszary skóry, jak wewnętrzne uda, krocze i pośladki.

Kandydoza dużych fałdów skóry

W przypadku tego rodzaju kandydozy brązowawo-czerwone plamy pojawiają się w dolnej części gruczołu sutkowego, w okolicy pachwinowej i udowej, a także w fałdach pośladków u osób z nadwagą lub u niemowląt.

Kandydoza może być podatna na obłożnie chorych pacjentów, którzy przez długi czas są zabandażowani lub w gipsie. W takim przypadku występuje wysypka na pieluchy, która jest idealnym miejscem do rozwoju grzyba..

Leczenie

Ważne jest, aby wiedzieć. Według statystyk prawdziwie skuteczna terapia przeciwgrzybicza jest zalecana tylko w 20-30% przypadków choroby. Wynika to z faktu, że wiele osób późno idzie do szpitala, nie zwraca uwagi na objawy ani nie leczy się samodzielnie.

Prawidłowe leczenie kandydozy może przepisać wyłącznie dermatolog, na podstawie danych z badań klinicznych i historii pacjenta.

Podczas leczenia kandydozy pacjent musi przestrzegać szeregu zasad i stosować odpowiednią dietę.

  • Ogranicz się do produktów bogatych w węglowodany. Ponieważ węglowodany są pokarmem dla grzyba.
  • W trakcie leczenia zaleca się zaprzestanie palenia i całkowite wyeliminowanie spożywania alkoholu i narkotyków.
  • Nigdy samoleczenia..
  • Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pojawią się nowe objawy..

Leki przeciwgrzybicze

Obecnie istnieje kilka odmian leków przeciwgrzybiczych, z których każdy ma zarówno zalety, jak i wady. Są to tiazole, polieny, imidazole i inne w postaci zwykłego jodu i gryzeofulwiny. Klasyfikacja leków pomaga wybrać odpowiednie leczenie. Jeśli lek z jednej grupy jest nieskuteczny, zastępuje się go inną, ale z następnej grupy.

Wraz z lekami przeciwgrzybiczymi można przepisać inne metody leczenia. Często lekarz z kandydozą o dowolnej lokalizacji zaleca stosowanie immunomodulatorów .

Szczególnie skuteczne jest połączenie dwóch rodzajów leczenia – terapii przeciwgrzybiczej i laseroterapii. Z wysoką częstością, leczenie przeciwgrzybicze łączy się z leczeniem miejscowym..

Tylko lekarz może przepisać dawkę leków, a także czas trwania kursu.

Skuteczny lek na kandydozę

Wśród obfitej ilości różnych leków jednym z najbardziej skutecznych i niedrogich obecnie jest flukonazol, który należy do serii tiazoli.

Ten lek może przenikać prawie wszystkie części ciała, dlatego często jest przepisywany jako główne narzędzie do dowolnej lokalizacji kandydozy. Ze względu na niską toksyczność i brak negatywnego wpływu na wątrobę lek ten może być początkowo stosowany w dawkach wstrząsowych. Ponadto flukonazol ma tendencję do gromadzenia się w zrogowaciałych komórkach skóry, zapobiegając w ten sposób nawrotowi choroby.

Ten lek można stosować nawet bez nadzoru lekarza, ponieważ praktycznie nie ma skutków ubocznych..

Przy nieskuteczności konwencjonalnych środków stosuje się „silniejsze” leki przeciwgrzybicze, które mogą niszczyć oporne gatunki grzybów. Mają nie tylko wysoką wydajność, ale także wyraźny stopień toksyczności i wiele przeciwwskazań. Wykorzystanie tych środków jest możliwe tylko pod nadzorem lekarza w trybie stacjonarnym. Jednym z tych leków jest amfoterycyna B, która jest szeroko stosowana w medycynie domowej w ciężkich przypadkach.

Ważne jest, aby wiedzieć. Nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej, a jednocześnie wszystkie objawy znikną przed końcem leczenia, nie oznacza to, że terapia może zostać zakończona. Rzeczywiście, przy niepełnym leczeniu może wystąpić nawrót choroby, która z reguły jest już znacznie trudniejsza do wyleczenia.

Leczenie domowe

Pacjenci z łagodną kandydozą z reguły nie hospitalizują, ale proponuje się prowadzenie terapii lekowej w domu. W takim przypadku pacjent musi ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza i przyjmować lek ściśle według schematu zaleconego przez lekarza.

W przypadku przezwyciężenia choroby konieczne jest przestrzeganie szeregu środków zapobiegawczych, w tym utrzymanie czystości skóry, leczenie obszarów problemowych specjalnymi kremami i maściami oraz odcinanie żywności zawierającej węglowodany od diety.

Zwróć uwagę Zgodnie z teorią wysuniętą przez włoskiego profesora Simonciniego grzyb Candida może powodować proces onkologiczny. Dlatego ze względów bezpieczeństwa przy pierwszych objawach należy natychmiast skonsultować się z lekarzem w celu szybkiego leczenia.

Leczenie środków ludowej kandydozy

Tradycyjna medycyna jest również gotowa zaoferować kilka skutecznych metod leczenia kandydozy..

  1. Bierzemy 4 cytryny, 50 gramów czosnku, pół litra przegotowanej wody i 10-15 kropli ekstraktu uzyskanego z ziaren grejpfruta. Wszystko to powala się mikserem, aż powstanie masa podobna do zawiesiny. W ciągu dnia pozwól, aby roztwór się wlewał, okresowo go mieszając. Następnie wlać do wysterylizowanego słoika i przechowywać w lodówce. Weź 2 razy dziennie po 50 gramów.
  2. Weź łyżeczkę suchych liści szałwii, nagietka i kwiatów rumianku, krwawnika. Wlać mieszaninę ziołową litrem wrzącej wody. I pozwól jej zaparzać się przez 30 minut. Powstały bulion można wykorzystać jako aplikacje, płukanki i inne zabiegi na dotkniętych obszarach.

Kandydoza skóry jako choroba może wpływać nie tylko na skórę, ale także na inne narządy i powodować powikłania, takie jak choroby wątroby, niewydolność nerek i choroby przewodu pokarmowego.

Zapobieganie kandydozie skóry

Aby temu zapobiec, należy przestrzegać zdrowej diety i starać się jeść więcej beztłuszczowego jogurtu, czosnku, miodu, pieprzu, jagód borówki brusznicy i olejku z drzewa herbacianego. Głównym kierunkiem w zapobieganiu kandydozie skóry jest tworzenie takich warunków, w których grzyby nie mogą się rozwijać. W takim przypadku głównymi metodami zapobiegawczymi są:

  • codzienne stosowanie sfermentowanych produktów mlecznych, dzięki którym zapobiega się dysbiozie;
  • słodkie ograniczenie;
  • zgodność ze wszystkimi niezbędnymi środkami higieny osobistej;
  • potrzeba rezygnacji ze stosowania mydła o działaniu antybakteryjnym, ponieważ może to zakłócić naturalną mikroflorę;
  • odmowa przyjmowania antybiotyków lub ich stosowanie wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Utrzymując zdrowy tryb życia, spożywanie wyłącznie naturalnych produktów eliminuje nie tylko ryzyko kandydozy, ale także wielu innych chorób. Pamiętaj o tym, a wtedy chodzenie do szpitali będzie bardzo rzadkie w twoim życiu..

Kandydoza skóry

Kandydoza skóry jest chorobą skóry, czynnikiem sprawczym tej choroby są grzyby drożdżowe z rodzaju Candida. Zmiana jest zlokalizowana w fałdach skóry w pachowej, pachwinowej i między obszarami palców, pod gruczołami sutkowymi.

Drożdże Candida są obecne w ludzkim ciele jako naturalna flora. Kandydoza skóry występuje z powodu przejścia grzybów Candida ze stanu saprofitycznego w patogenny.

Najczęściej przyczyną takich zmian są czynniki endogenne. Na przykład przyczyną kandydozy skóry może być zaburzenie metaboliczne (dysproteinemia, nadwaga, cukrzyca), spowodowane rozwojem dysbiozy jelitowej, ze zmniejszeniem funkcji odpornościowych organizmu, na tle przewlekłych ognisk infekcji, z nadmiernym poceniem się, niedoborem witamin.

Ponadto może rozwinąć się kandydoza skóry z powodu zastosowania terapii lekowej, w leczeniu cytostatyków, kortykosteroidów, antybiotyków.

Kandydoza skóry może rozwijać się pod wpływem czynników egzogennych – czynników środowiskowych. Jednym z tych czynników jest podwyższona wilgotność, wysoka temperatura otoczenia, która przyczynia się do procesu pocenia.

Objawy kandydozy skórnej

Główne objawy skórnej kandydozy:

– powstawanie pęknięć w kącikach ust;

– obrzęk i zaczerwienienie w okolicy wałka okołopaznokciowego;

– swędzenie i łuszczenie się w głowie penisa i napletka;

– wydzielanie białego i żółtego koloru z pochwy;

– zsiadłe wydzieliny z pochwy;

– kandydalne zapalenie jamy ustnej lub pleśniawki, tworzenie się skrzepów w jamie ustnej;

– uszkodzenie skóry.

Najszybszym i najskuteczniejszym sposobem zdiagnozowania infekcji grzybiczej jest określenie, podczas bezpośredniej mikroskopii skrobania, charakterystycznych komórek owalnych z elementami pseudomycelii. Dane diagnostyczne można również uzyskać za pomocą diagnostyki PCR, z zastosowaniem formulacji reakcji RIF, za pomocą testu ELISA. Zastosowanie metody ilościowej do oznaczenia Candida jest ważne, ponieważ grzyby z rodzaju Candida są normalne dla mikroflory ludzkiego ciała.

Dodatkowe metody diagnostyczne: kliniczne badanie krwi, oznaczanie poziomu glukozy we krwi i moczu, immunogram, badanie krwi na zakażenie HIV.

Istnieją takie typy kandydozy skóry:

1. Krztusiec – kandydoza jest zlokalizowana w dużych fałdach skóry.

2. Kandydoza narządów płciowych.

3. Kandydoza obszarów międzypalcowych, stóp i dłoni.

4. Zapalenie mieszków włosowych kandydozy – dotyczy mieszków włosowych i okolicy pod pachami, au mężczyzn – okolica brody i wąsów, czasem skóra głowy.

5. Kandydoza opatrunkowa – rozwija się pod opatrunkiem gipsowym lub na skórze pacjentów obłożnie chorych.

6. Kandydoza skóry pieluszki – występuje u niemowląt w kroczu.

Pacjent musi skonsultować się ze specjalistą w celu diagnozy i leczenia.

Leczenie kandydozy skórnej

Podstawą w leczeniu kandydozy skóry jest wyznaczenie kursu leków przeciwgrzybiczych. Należą do nich: antybiotyki przeciwgrzybicze (nystatyna, natamycyna, pimafucyna, leworyna, amfoterycyna B), leki z grupy azolowej (ketokonazol, izokonazol, mikonazol, ekonazol, flukonazol, klotrimazol), inne leki, flucytozyna cyklinfinzolina, naftifina, preparaty kwasu undecylenowego).

W przypadku łagodnych zmian skórnych z kandydozą, kiedy ogniska zmian nie zajmują dużych obszarów skóry, leczenie można przeprowadzić tylko lokalnie; Stosowane jest również leczenie laserowe. W przypadku typowych zmian leczenie miejscowe łączy się z doustnymi lekami przeciwgrzybiczymi. Dawki i czas trwania leczenia zależą od ciężkości procesu i skuteczności terapii. Nieodpowiednio małe dawki leków lub zbyt krótki przebieg leczenia mogą prowadzić do nawrotu kandydozy skóry.

Dieta uboga w węglowodany jest zalecana pacjentom wraz z terapią przeciwgrzybiczą..

Aby zapobiec nawrotowi kandydozy, konieczne jest, aby skóra w obszarze zagnieceń pozostawała zawsze sucha i czysta.

W wyniku przedwczesnego lub niewłaściwego leczenia kandydozy skóry mogą wystąpić liczne powikłania..

Kandydoza skóry może powodować powikłania w postaci chorób nerek i przewodu pokarmowego.

Zapobieganie kandydozie skóry

W celach profilaktycznych zaleca się stosowanie jogurtów zawierających żywe rośliny mleczne; regularne spożywanie czosnku, propolisu, ostrej czerwonej papryki, jagód i liści borówki brusznicy, soku i nasion grejpfruta, liści orzecha włoskiego, olejku z drzewa herbacianego jest wskazane do regularnego stosowania.

Aby zapobiec kandydozie pochwy, należy przestrzegać następujących zaleceń:

1. Normalizacja wagi.

2. Używaj tylko bawełnianej bielizny.

3. Zastosowanie rozpuszczalnych w wodzie środków smarnych.

4. Nie biczuj bez zeznań lekarza.

5. Unikaj przypadkowego stosunku seksualnego.

6. Jeśli to możliwe, wyeliminuj stosowanie antybiotyków.

Kandydoza skóry i błon śluzowych: przyczyny, objawy i leczenie

Kandydoza jest ogólnoustrojową chorobą zakaźną, na którą mogą wpływać nie tylko skóra i błony śluzowe, ale także narządy wewnętrzne. Jest to związane z infekcją grzybami drożdżowymi z rodzaju Candide..

Zakażenie jest oportunistyczne, tj. do jego wystąpienia obecność grzybów jako czynnika sprawczego nie wystarczy; konieczne jest osłabienie sił odpornościowych organizmu (ogólnych lub lokalnych).

Zanieczyszczenie drożdżami należy odróżnić od choroby kandydozy. Oni (przy braku oznak zapalenia) są przedstawicielami normalnej flory, która żyje na skórze i błonach śluzowych.

Co to jest kandydoza skóry?

oznaki kandydozy skóry, zdjęcie 1

Kandydoza gładkiej skóry i błon śluzowych jest przejawem zaburzonego istnienia grzybów i bakterii normalnie żyjących na tych narządach.

  • rany skóry, otarcia, pęknięcia;
  • zmiany hormonalne;
  • stresujące warunki.

W takich warunkach patogenność Candide wzrasta na tle zmniejszenia funkcji ochronnej skóry i błon śluzowych. Występuje endogenna infekcja (samozakażenie) grzybami.

W rezultacie zaczynają wytwarzać toksyczne substancje, które uszkadzają narządy i tkanki. To dodatkowo zmniejsza oporność tkanek – pojawia się wtórna dysbioza i infekcje bakteryjne.

Dlatego pojawienie się ropnej płytki nazębnej na kandydialnych wysypkach należy uznać za biegający proces. Jest to wskazanie do przepisywania antybiotyków, które z kolei nasilają infekcję grzybiczą..

Możesz zapobiec temu błędnemu cyklowi, jeśli natychmiast rozpoczniesz ukierunkowane leczenie przeciwgrzybicze. .

Przyczyny kandydozy skóry

Przyczyny kandydozy skóry są związane z dwoma głównymi czynnikami – obecnością grzybów kolonizujących nabłonek i zmniejszoną odpornością organizmu.

Dzisiaj lekarze są szczególnie zaniepokojeni rolą drugiego czynnika, ponieważ z tego powodu kandydoza skóry nabiera cech epidemii. Poprzedziły to następujące okoliczności:

  • Nieuzasadniony powszechny entuzjazm dla antybiotyków (są przepisywane, nawet jeśli nie ma wskazań, często sami pacjenci grzeszą).
  • Przyjmowanie leków hamujących układ odpornościowy – cytostatyki, kortykosteroidy (są stosowane w leczeniu astmy, reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego itp.), Hormonalna ochrona ciąży.
  • Rozprzestrzenianie się radioterapii we współczesnej medycynie.
  • Zwiększona zapadalność na HIV i gruźlicę.
  • Wzrost liczby przeszczepionych narządów, co oznacza dożywotnie podawanie leków immunosupresyjnych.
  • Cukrzyca.
  • Chirurgia brzucha.
  • Zastosowanie cewników wewnątrznaczyniowych (wewnątrznaczyniowych), sond, intubacji tchawicy.
  • Zastosowanie hemodializy w leczeniu niewydolności nerek.
  • Dysbakterioza.
    Zwiększona szansa na poważne obrażenia.

Niedawno kandydoza skóry i błon śluzowych zaczęła być uważana za niebezpieczną infekcję szpitalną.

Według badań przeprowadzonych przez Atlanta Disease Control Center, u 12% osłabionych pacjentów w klinikach rozwija się kandydoza, w tym i formy trzewne (z uszkodzeniem narządów wewnętrznych).

W 40% przypadków powoduje to śmierć. Istnieją jednak również nierozpoznane przypadki kandydozy, które znacznie podnoszą przedstawione wskaźniki..

Można je zmniejszyć, jeśli zostaną podjęte w odpowiednim czasie środki zapobiegawcze:

  • Pranie ręczne przez personel medyczny.
  • Terminowe leczenie chorób skóry lekarzy.
  • Korzystanie ze spersonalizowanych akcesoriów do opieki nad pacjentem.
  • Identyfikacja początkowych objawów choroby itp..

Objawy kandydozy skóry, zdjęcie

Rozwój choroby, zdjęcie 2

Na podstawie objawów klinicznych kandydoza jest klasyfikowana jako powierzchowna i głęboka.

Pierwszy dzieli się na trzy typy:

  1. Skórna to kandydoza skóry i paznokci.
  2. Jamy ustnej i gardła (kandydoza skóry twarzy i błony śluzowej jamy ustnej).
  3. Moczowo-płciowy (kandydoza skóry narządów płciowych i błon śluzowych).

At głęboka kandydoza narządy wewnętrzne są dotknięte, grzyby wysiewa się we krwi. Ten stan jest bardzo poważny i w połowie przypadków jest śmiertelny. Źródłem uogólnienia są zmiany skórne.

Manifestacja kandydozy między palcami, zdjęcie 3

Objawy kandydoza skóry pojawiają się na fałdach międzypalcowych (zwykle wielokrotnych – 3-4 fałdy), w pachwinie i pod pachami, w okolicy odbytu i na poduszce otaczającej paznokieć.

Charakteryzują się następującymi objawami:

  • Pęcherzyki o małej średnicy.
  • Erozja mokrych powierzchni ma ciemnoczerwony kolor. Ich granice są wyraźne, a kontury są nierówne, naskórek złuszcza się na krawędziach.
  • Na zdrowej skórze występują ogniska „osłaniania” – bardzo małe erozje z łuszczeniem się na krawędziach w postaci grzywki.
  • Łuszczące się czerwone plamy.

Kandydozę skórną można łączyć z uszkodzeniem błony śluzowej jamy ustnej, która ma specyficzne objawy:

  • Pojawienie się białej płytki nazębnej (najczęściej na policzkach, języku i tylnej ścianie gardła).
  • Ból pojawia się, gdy płytka kondensuje się (w początkowych stadiach jest nieobecna).
  • Zaburzone przełykanie.
  • Przeniesienie procesu do przełyku powoduje ból w klatce piersiowej, podobny do problemów z sercem.

Kandydoza układu moczowo-płciowego skóry u kobiet może przebiegać jako kandydatura (symptomatologia jest nieobecna, a niewielka liczba grzybów jest wykrywana mikrobiologicznie) lub jako ostra i przewlekła infekcja. W ostrej postaci objawy kliniczne utrzymują się przez 2 miesiące.

  • zaczerwienienie narządów płciowych;
  • jej obrzęk;
  • charakterystyczne wysypki.

Postać przewlekła kandydoza układu moczowo-płciowego istnieje od ponad 2 miesięcy.

Objawy są mniej wyraźne, ale bardziej zróżnicowane:

  • Podkreślając charakter twarogu.
  • Palący, nieintensywny ból.
  • Swędzenie.
  • Nieprzyjemny zapach.

Biała tablica, znak kandydozy jamy ustnej, zdjęcie 4

Objawy są gorsze po stosunku, oddawaniu moczu i prysznicu. Postaci przewlekłej często towarzyszy rozwój powikłań – zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej, a u mężczyzn nadal występuje zapalenie najądrza (zapalenie najądrza) i zapalenie gruczołu krokowego.

Diagnostyka

Rozpoznanie powierzchownych form zakażenia drożdżakowego nie jest trudne. Początkowo opiera się na danych klinicznych..

W drugim etapie wykonywane są testy laboratoryjne w celu potwierdzenia diagnozy:

  1. Badanie mikroskopowe złomów.
  2. Reakcja łańcuchowa polimerazy.
  3. Uprawy na podłożach wzbogaconych w agar.

Leczenie kandydozy skóry i błon śluzowych

Leczenie kandydozy skóry flikonazolem

Najnowsze dane epidemiologiczne sugerują, że tylko 15–40% pacjentów otrzymuje odpowiednie leczenie przeciwgrzybicze. Wyjaśnia to późne wezwania o pomoc i samoleczenie..

Jedyną słuszną decyzją jest pilne skonsultowanie się z lekarzem, jeśli pojawią się jakiekolwiek objawy kliniczne i podejrzenie kandydozy skóry.

Właściwe leczenie opiera się na szeregu zasad:

  • Ograniczone spożycie węglowodanów z jedzeniem (węglowodany są „pokarmem” dla grzybów).
  • Zaprzestanie palenia i nadużywanie alkoholu.
  • Recepta leków przeciwgrzybiczych przyjmowanych doustnie.
  • W ciężkich przypadkach klinicznych wymagane jest szczepienie, wyznaczenie leków przeciwhistaminowych i immunostymulujących.

Obecnie istnieją 4 grupy leków przeciwgrzybiczych stosowanych w leczeniu kandydozy skóry:

  1. Tiazole – flukonazol i intrakonazol.
  2. Polieny – leworyna i nystatyna.
  3. Imidazole – mikonazol, ketokonazol, klotrimazol.
  4. Inne – jod, gryzeofulwina i inne.

Ta klasyfikacja pomaga nawigować we właściwym wyborze leków. Jeśli przepisany lek był nieskuteczny, zastępuje się go lekiem z innej grupy farmakologicznej.

Flukonazol jest nowoczesnym, niedrogim i skutecznym leczeniem numer 1 w kandydozie.

Ma kilka zalet:

  • Wysoka biodostępność, więc jest skuteczna w każdej postaci choroby.
  • Zdolność do akumulacji w rogowacących komórkach skóry, co zapobiega nawrotom kandydozy.
  • Dobry efekt form tabletek.
  • Istnienie rozwiązania do wstrzyknięcia dożylnego, które są przepisywane w ciężkim stanie osoby.
  • Możliwość zastosowania dawki nasycającej pierwszego dnia leczenia (nie ma toksycznego wpływu na wątrobę).
  • Minimalna częstotliwość działań niepożądanych i brak toksyczności dla organizmu.
  • Wystarczy jedno użycie w ciągu dnia.
  • Flukonazol zatwierdzony do stosowania u wcześniaków.

Pomimo wszystkich zalet istnieją przypadki nieskuteczności terapeutycznej flukonazolu. Są spowodowane przez oporne gatunki grzybów, które w 20% przypadków są czynnikami wywołującymi kandydozę.

W tej sytuacji leczenie odbywa się za pomocą amfoterycyny B..

Lek jest dość toksyczny, dlatego w okresie jego stosowania osoba powinna być w szpitalu pod nadzorem lekarza i dynamicznym monitorowaniem laboratoryjnym.

Amfoterycyna B jest szczególnie niebezpieczna dla nerek – przy patologii nerek lek jest przeciwwskazany.

Profilaktyka kandydozy skóry

Głównym kierunkiem w zapobieganiu kandydozie jest tworzenie warunków do normalnego wzrostu mikroflory skóry i błon śluzowych oraz zapobieganie dysbiozie.

Dlatego ważnymi środkami zapobiegawczymi są:

  • Regularne spożywanie produktów z kwasu mlekowego (jogurt, kefir), zapobieganie dysbiozie.
  • Ograniczenia żywieniowe.
  • Higiena.
  • Odmowa użycia mydła i żelu antybakteryjnego (naruszają normalny mikrobiologiczny krajobraz skóry, prowadząc do nadkażenia).
  • Stosowanie antybiotyków tylko zgodnie z zaleceniami lekarza i w zalecanym czasie (nie można ich wcześniej anulować).

Dodaj komentarz