Jakiego rodzaju zdjęcie grzybicy skóry

przez | 2020-03-19

Spis treści:

Grzybica skóry u ludzi

Grzybica skóry jest chorobą należącą do dużej grupy chorób grzybiczych, które atakują skórę, paznokcie, fałdy ciała, a także narządy wewnętrzne.

Opisana choroba skóry jest spowodowana przez mikroskopijne organizmy pasożytujące na ludzkim ciele – grzyby. Istnieje około 500 gatunków. Pełna klasyfikacja, która spełnia wszystkie potrzeby praktyki, nie została jeszcze stworzona. Wynika to z różnorodności czynników zakaźnych i różnych objawów, które powodują..

Zgodnie z przebiegiem ostre i przewlekłe grzybice skóry wyróżniają się głębokością zmiany – powierzchowną i głęboką, ograniczeniem – formami lokalnymi i powszechnymi.

Co to jest?

Grzybica skóry należy do kategorii chorób zakaźnych, które rozwijają się po zakażeniu grzybami. Choroba rozprzestrzenia się w całym ciele i możesz zachorować nawet w wyniku krótkiego kontaktu. Główne niebezpieczeństwo grzybicy polega na tym, że często przebiega ona w postaci przewlekłej, to znaczy zawsze istnieje niebezpieczeństwo zaostrzenia.

Długie odroczenie leczenia zaostrza obraz kliniczny i prowadzi do tego, że patogeny będą stale pozostawać na skórze.

Klasyfikacja

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji:

  • gładka skóra ciała;
  • skóra głowy i broda;
  • gwoździe;
  • obszar pachwinowy;
  • przestań.

W zależności od czynnika sprawczego, grzybice skóry dzielą się na:

  • keratomykoza: mikrosporia guzkowa, wielokolorowy porost;
  • dermatofitoza: naskórkowość pachwinowa, naskórkowość stóp, rzęsistkowica, grzybica kafelkowa, favus, rubrofity;
  • głębokie grzybice: aspergiloza, chromomikoza, blastomykoza, sporotrichoza itp.;
  • kandydoza: powierzchowna, trzewna i przewlekła uogólniona;
  • pseudomykoza: promienica, rzęsica, erytroza itp..

Przyczyny wystąpienia

Mówiąc o etiologii choroby, należy wziąć pod uwagę, że różne grzyby działają jako patogeny: microsporum, trichophyton, epidermophyton (ostatnia grupa obejmuje odmiany tego rodzaju grzyba, wszystkie one są zjednoczone pod jedną nazwą „dermatofity”). Zawsze niezwykle trudno jest zidentyfikować patogeny w tkankach ciała, ponieważ specjalista musi najpierw wybrać czystą kulturę do badań.

Inną komplikacją jest to, że czynniki wywołujące grzybicę skóry są bardzo częste, dlatego infekcja występuje łatwo, aw niektórych przypadkach takie objawy mogą mieć coś wspólnego z objawami epidemicznymi. Najczęściej grzybica jest charakterystyczna dla krajów o klimacie tropikalnym, czyli mokrym i gorącym, ponieważ grzyby zwykle rozmnażają się aktywnie w temperaturze 25-30 stopni Celsjusza. Sezon letni i środowisko alkaliczne są dla nich idealne. Jednocześnie eksperci twierdzą, że dzieci są znacznie bardziej narażone na zarażenie niż dorośli..

Z reguły patogen pojawia się na skórze po pewnym kontakcie osoby ze zmianą chorobową. Lekarze rozróżniają trzy główne odmiany patogenów:

W pierwszym przypadku źródłem infekcji są zwierzęta, a raczej pasożyty żyjące w ich organizmach. Obejmuje to pasożyty, które wykorzystują psy domowe, koty lub bydło jako gospodarze.

W drugim przypadku mówimy o patogenach żyjących w glebie i glebie. Osoba może pracować lub po prostu skontaktować się z ziemią bez użycia sprzętu ochronnego, w wyniku czego może zostać zainfekowana.

Trzeci przypadek to pasożyty żyjące w ludzkim ciele, które jest nosicielem choroby. Sam fakt infekcji występuje w kontakcie.

Rozwój grzybicy skóry wyraża się w tym, że konidia i fragmenty GIF patogenów dostają się do włosów, górnych warstw skóry, paznokci (to znaczy tych tkanek, które zawierają keratynę). Częstość infekcji dermatofitami jest dość niska, dlatego u zdrowych osób uszkodzenie tkanek nie występuje. Jednak patogeny wyróżniają się charakterystyczną cechą: mogą narazić keratynę na całkowite zniszczenie i zniszczenie.

Patogeny znajdujące się w łodydze włosa można podzielić na dwa typy w zależności od ich wzrostu. Po pierwsze: endotrix zaczyna rosnąć ze skóry do włosów i mieszków włosowych, podczas gdy nie wykraczają poza granice samego trzonu włosa. Po drugie: ektotrix wyrasta bezpośrednio na włosy bezpośrednio z mieszków włosowych.

Wiele w występowaniu i rozwoju choroby zależy od cech ludzkiego ciała. Niektóre rodzaje grzybicy skóry mogą być charakterystyczne wyłącznie dla osoby dorosłej, a niektóre tylko dla dziecka. Pod wieloma względami chorobę zapewnia nie tylko wiek, ale także wydzielanie gruczołów łojowych, skład potu i wiele innych charakterystycznych cech..

Pierwotne zakażenie grzybicą skóry jest wynikiem uczulenia, po którym przychodzi czas na rozwój nawrotu. Niedobór odporności w dużej mierze determinuje ryzyko grzybicy skóry. Ponadto różne zaburzenia metaboliczne, niedożywienie, problemy z układem hormonalnym, niedobór witamin mogą również stać się korzystnym tłem dla infekcji. Należy pamiętać, że grzyb szybciej wnika w uszkodzoną skórę, dzięki czemu osoby z wrzodami, ranami i zadrapaniami na skórze znajdują się w strefie szczególnego ryzyka.

Konidia, strzępki, zarodniki wnikają we włosy, paznokcie i skórę. Ponieważ keratyna jest przede wszystkim pożywką dla grzyba, naskórek zaczyna się szybko pogarszać po infekcji. W tym przypadku wpływa to również na zdrowe obszary skóry..

Objawy grzybicy skóry

U ludzi objawy grzybicy skóry (patrz zdjęcie) są całkowicie zależne od jej kształtu i umiejscowienia na ciele. Dermatomikoza skóry głowy jest częściej diagnozowana u dzieci. Jeśli rozprzestrzeni się na skórę głowy, pacjenci znajdują następujące objawy:

  • ból, łuszczenie i swędzenie;
  • szybkie rozprzestrzenianie się wysypki w postaci grudek;
  • wypadanie włosów i ich kruchość, która rozwija się z ropnej fuzji cebul;
  • pojawienie się czyraków.

W obszarze brody zjawiska są podobne, tylko zmiany krostkowe są punktowe, ponieważ mieszki włosowe są stale zarażone. Nawet skóra tutaj jest pokryta skórkami, staje się spuchnięta. Ta forma jest bardzo zaraźliwa..

Opisane poniżej objawy grzybicy skóry u ludzi mogą wpływać absolutnie na każdy obszar ciała. Mają kilka etapów rozwoju:

  1. Pojawienie się wysypki na naskórku w postaci kółek.
  2. W środku strona rozjaśnia się – jest to środek wysypki.
  3. Wysypka staje się mokra i zaczynają się tworzyć skorupy.
  4. Silny peeling występuje na obwodzie jasnego obszaru, pacjent cierpi na swędzenie.
  5. Palenisko ma zdrowy wygląd, wokół niego pozostaje ciemny okrąg.

Oznaki grzybicy stóp zależą całkowicie od postaci choroby. Tak więc w przypadku patologii typu dyshidrotycznego charakterystyczne jest pojawienie się ogromnej liczby małych pęcherzyków na samych palcach i stopach, które następnie otwierają się, tworząc plamy erozyjne. Te ostatnie są również charakterystyczne dla międzyzębowego rodzaju choroby, ale towarzyszy jej również obrzęk i pęknięcia. Objawy płaskiej postaci przebiegają w następujący sposób:

  • pierwotne uszkodzenie skóry palców;
  • lekki peeling, któremu nie towarzyszą żadne inne objawy;
  • nasilenie łuszczenia, swędzenia, tworzenia grudek, które przechodzą w erozję;
  • ropienie ognisk;
  • pojawienie się łusek martwej skóry na boku stopy;
  • fuzja wysypek, silna suchość, ból.

Na obszar pachwinowy wpływa dermatomikoza, a po rozprzestrzenieniu może rozprzestrzeniać się w wyniku samozakażenia fałdów ciała (pod klatką piersiową itp.). Pierwotne wysypki pojawiają się na fałdach pachwinowych, stopniowo przepływają do krocza, ud, odbytu. Kiedy stadium choroby przechodzi w peeling, erozja zaczyna się otwierać, co często komplikuje ropne zapalenie skóry. Zapalenie ustępuje, ale nawroty zdarzają się prawie zawsze, ponieważ grzyby pozostają na skórze przez długi czas.

Grzybica paznokci paznokci jest również nazywana grzybicą paznokci. Po przeniesieniu choroby paznokieć jest niszczony i złuszcza się. Na samym początku paznokieć pogrubia się i deformuje..

Zdjęcie grzybicy skóry u ludzi

Na zdjęciu widać różne objawy grzybicy skóry u ludzi:

W zależności od objawów grzybicy skóry leczenie u osoby będzie również inne. Konieczna dokładna diagnoza.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie wywiadu, prezentacji klinicznej i wyników laboratoryjnych. W leczeniu pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwą interakcję ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych z ciągle przyjmowanymi lekami.

Przed diagnozą nie zaleca się leczenia dotkniętych obszarów skóry roztworami antyseptycznymi, ponieważ może to rozmazać obraz kliniczny i prowadzić do błędu diagnostycznego..

W trakcie mikroskopii materiału biologicznego pobranego ze zmian chorobowych (łuski naskórka, włosy, masy rogu z łożyska paznokcia itp.) Wykrywane są zarodniki grzybni, strzępek lub patogenów. Wysiew skrobaka z dotkniętego obszaru na pożywki (uniwersalne i selektywne) pozwala zidentyfikować czynnik zakaźny i określić jego wrażliwość na leki przeciwgrzybicze. Konieczne może być laboratoryjne oznaczenie przeciwciał przeciwko czynnikowi sprawczemu we krwi pacjenta..

Informacyjną metodą diagnozowania niektórych grzybic skóry jest badanie skóry pod lampą Wooda – wykrywa się zielonkawo-niebieski, czerwonawy, brązowy lub złotożółty blask łusek w dotkniętych obszarach.

Przed przepisaniem ogólnoustrojowej terapii grzybicy skóry, szczególnie pacjentom w podeszłym wieku, ogólnym badaniem krwi i moczu, biochemicznym badaniem krwi (transaminaz wątrobowych, bilirubiny, kreatyniny), a także badaniem ultrasonograficznym jamy brzusznej i nerek, zaleca się elektrokardiografię. Pozwala to zidentyfikować pacjentów, u których leczenie systemowe jest przeciwwskazane..

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z łuszczycą, wypryskiem, neurodermitem, bielactwem, łojotokiem, syfilityczną leukodermą.

Jak leczyć grzybicę skóry

Taktykę leczenia grzybicy skóry u ludzi należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dermatolog bierze pod uwagę takie czynniki:

  • rodzaj grzyba;
  • przebieg choroby;
  • wiek
  • ogólny stan zdrowia.

Głównym sposobem leczenia grzybicy skóry jest powołanie środków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego lub wewnętrznego. Bez stosowania takich leków niemożliwe jest wyleczenie pacjenta.

Leczenie uzależnień

Farmaceuci opracowali ponad sto leków o działaniu przeciwgrzybiczym. Tylko specjalista może poprawnie wybrać je dla konkretnego pacjenta. Narkotyki obejmują:

  1. Środki zewnętrzne (maści, kremy, spray, żele). Stosuje się je dwa razy dziennie, tylko na czystą skórę, w przeciwnym razie nie będą w stanie wniknąć głęboko w skórę i rozpocząć pracę. Kurs trwa średnio 10 dni, pierwsze pozytywne wyniki pojawiają się 4 dnia. Wśród popularnych leków są mikonazol, ketokonazol, mykoseptyna, maść siarkowa i salicylowa.
  2. Środki antyseptyczne do leczenia mokrych obszarów – chlorheksydyna.
  3. Lek przeciwhistaminowy – Suprastin.
  4. Środki przeciwdrobnoustrojowe. Stosowany wewnętrznie w ciężkich, zaawansowanych przypadkach i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza – gryzeofulwina.
  5. Preparaty witaminowe. Przyspiesz procesy gojenia.

Dokładny schemat leczenia wybiera specjalista. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że grzybicę należy leczyć przez długi czas. Średnio terapia trwa około dwóch tygodni, ale zaleca się kontynuowanie przyjmowania leku przepisanego przez lekarza przez kolejny tydzień po ustąpieniu objawów..

Zapobieganie

Zapobieganie chorobie dotyczy głównie przestrzegania standardów higieny, które wykluczają zakażenie (w tym samozakażenie) niebezpiecznym grzybem. Oto kilka zaleceń ekspertów:

  • Nie używaj ręczników i grzebieni innych osób;
  • powinieneś mieć przy sobie mokre chusteczki (w pracy, na wycieczce), aby utrzymać ręce i twarz w czystości;
  • kąpiąc się w morzu, basenie, wannie, skórę między palcami należy zawsze wycierać;
  • Nie noś obcisłych ubrań i bielizny, preferując swobodny krój;
  • nie dotykaj bezpańskich zwierząt i regularnie pokazuj swoje zwierzęta lekarzowi weterynarii.

Pamiętaj, że gdy pojawią się pierwsze objawy grzybicy skóry, należy natychmiast skonsultować się z dermatologiem. Tylko lekarz może przepisać skuteczne leczenie i możesz trwale pozbyć się tych nieprzyjemnych chorób.

Prognoza

W przypadku powierzchownej grzybicy skóry, z zastrzeżeniem zasad higieny osobistej, dobrego odżywiania, zaleceń lekarza, rokowanie jest korzystne.

Jak rozpoznać objawy dermatofitozy

Dermatofitoza jest chorobą wywoływaną przez grzyby, dermatofity. Głównymi obszarami uszkodzenia tej choroby są zwykle dłonie, stopy, skóra głowy, a nawet paznokcie i włosy.

Czym jest ta choroba i jakie są jej przyczyny?

Dermatofitoza należy do grupy grzybiczych zmian skórnych, główną właściwością czynników sprawczych tej choroby jest zdolność do całkowitego zniszczenia keratyny, która jest częścią zrogowaciałych obszarów skóry. Istnieje kilka opcji dla dermatofitów, których działanie ma na celu zaburzenie struktury keratyny.

W tym przypadku kolonie infekcji grzybiczych nie wnikają głęboko w warstwę skóry, ale wpływają na naskórek tylko na powierzchni. Zewnętrznie, dermatofitoza, jak widać na zdjęciu, wyraża się w postaci łuszczących się płytek pokrywających dotknięty obszar. W zależności od stadium i rodzaju infekcji ich kolor może się różnić od jasnoróżowego do czerwonego, a skóra jest zbyt mocna.

Ryzyko zarażenia tego rodzaju grzybicą jest narażone na wiele osób, niezależnie od wieku i płci. Najczęściej ci, którzy wolą nosić zbyt zamknięte ubrania lub buty, cierpią na reakcje alergiczne na różne czynniki drażniące i żyją w zbyt wilgotnym klimacie, są narażeni na zachorowanie. W praktyce medycznej rozróżnia się przyczyny infekcji skóry w zależności od jej rodzaju.

Następujące trzy rodzaje dermatofitów są oficjalnie uznane:

  1. Geofiliowy. Ich naturalne środowisko – gleba, powoduje uszkodzenie skóry typu grzybiczego, zarówno u ludzi, jak i zwierząt.
  2. Bestial Ich pochodzenie tłumaczy saprofity, które zamieszkują glebę, są przenoszone na ludzi przez zarodniki w bezpośrednim kontakcie ze zwierzęciem lub osobą wcześniej zainfekowaną.
  3. Antropofilowy. Uważa się, że pierwotnie pochodzą one również z saprofitów w glebie, jednak to ten rodzaj grzybicy może wywoływać prawdziwe epidemie wśród ludzi.

Według statystyk właśnie antyprofilowe dermatofity są głównym źródłem infekcji dermatofitozy na naszej planecie. Jednocześnie obserwuje się aktywny wzrost choroby tego typu, często około 20% populacji danego regionu cierpi z powodu właśnie takiej dolegliwości skórnej.

Osoby o niskim poziomie układu odpornościowego są bardziej podatne na infekcje, a ponadto, przy prawie całkowitym braku oporności od organizmu, choroba ta wystąpi z dużą liczbą powikłań i ropni.

Pierwsze objawy i objawy u ludzi

Objawowy obraz dermatofii jest bardzo rozległy, ponieważ patogeneza infekcji może być różna, w zależności od rodzaju patogenu, odporności organizmu ludzkiego, a nawet jego wieku. Na przykład u dzieci choroba ta dotyka głównie skóry głowy, podczas gdy u osób starszych płytki nazębne mogą pojawiać się w okolicy pachwinowej, a także na skórze między palcami rąk i stóp..

Ponieważ istnieje kilka rodzajów dermatofitozy, objawy można podzielić na ogólne, charakterystyczne dla każdego rodzaju tej grzybicy i osobników, które mogą pojawić się w określonej postaci.

Typowe objawy dermatofitozy obejmują:

  1. Łuszczące się czerwone plamy o różnych rozmiarach, na których występuje zrzut strupów skórnych, podobny w składzie do otrębów.
  2. Niektóre obrzęki skóry, na której znajdują się łuski, matowość włosów, jeśli występuje zakaźna zmiana skóry głowy.

Najłatwiejszym sposobem ustalenia objawowego obrazu dermatofitozy są osobne objawy charakterystyczne dla każdego podgatunku grzybicy. Zazwyczaj typ uszkodzenia witryny zależy od jego lokalizacji:

  • dermatofia stóp i dłoni: zaczerwienienie, pęcherze, łuszczenie, czasami rumień, znaczna śmierć komórek skóry w miejscu i rogowacenie;
  • dermatofia w okolicy pachwiny: duże ogniska złuszczania się skóry, pojawienie się wielu rumieni i grudek na brzegach, kolor od brązowego do ciemnobrązowego;
  • dermatofia tułowia: duże i małe formacje na skórze z łuszczącymi się i wyraźnymi krawędziami, czasem mylone z łuszczycą;
  • fałd dermatofia: formacje w kształcie pierścienia;
  • grzybica paznokci: uszkodzenie stóp i paznokci płytki, która jest łamana wzdłuż krawędzi i jest zagęszczona.

Niezależnie od lokalizacji plam dermatofia jest często mylona z innymi dolegliwościami, które powodują uszkodzenie skóry. Tak więc prawidłowa diagnoza, przeprowadzana tylko w placówce medycznej, obejmuje obowiązkowe skrobanie z miejsca uszkodzenia, co pozwala wyraźnie określić patogen i rodzaj grzybicy.

Metody leczenia dermatofitozy

Ogólne zasady leczenia tej choroby mają złożony wpływ bezpośrednio na czynnik wywołujący zakażenie grzybicze. Najczęściej leczenie odbywa się za pomocą leków przeciwgrzybiczych, które są przepisywane przez lekarza bezpośrednio w środku. Stosowane są również środki antyseptyczne i przeciwgrzybicze stosowane zewnętrznie..

Najczęstsze leki, których działanie ma szerokie spektrum, to Ketokonazol i Itrokonazol, a także inne leki o podobnym działaniu, które są częścią grupy azolowej. Praktykuje się także przyjmowanie leków ogólnoustrojowych, które mają negatywny wpływ na dermatofitozę: „gryzeofulwina” i „terbinafina”.

Wybór leków eliminujących zmiany grzybicze zależy od ich rodzaju. Ponadto leczenie musi koniecznie być kompleksowe, ponieważ na przykład zastosowanie tylko miejscowego wpływu na dermatofitozę, która wpłynęła na skórę głowy, nie przyniesie żadnej skuteczności.

Szczególne znaczenie ma również rodzaj infekcji grzybiczej, ponieważ tam, gdzie skuteczny jest ketokonazol, gryzeofulwina może być całkowicie bezużyteczna. Kiedy wymagana jest terapia grzybiczych paznokci, konieczna jest terapia lokalna. Najczęściej w tym celu przepisywane są specjalne lakiery lub spraye, które mają działanie przeciwgrzybicze i przywracają obszary paznokcia. Czas trwania leczenia, a także celowość wyboru lub zastąpienia leku innym, zależy bezpośrednio od stadium rozprzestrzeniania się, a także od rodzaju zmiany.

Jeśli przepisany schemat leczenia nie daje pozytywnych rezultatów, sensowne jest stosowanie innych leków w terapii.

Komplikacje i konsekwencje braku odpowiedniego leczenia

Dermatofitoza grzybicza nie należy do grupy dolegliwości, które stanowią zagrożenie dla życia człowieka lub zwierzęcia, jednak brak leczenia może prowadzić do rozwoju różnego rodzaju konsekwencji. Ponadto ten rodzaj grzybicy charakteryzuje się pewnymi powikłaniami, które wydłużają czas trwania leczenia.

Głównym nieprzyjemnym momentem związanym z tą chorobą jest jej przewlekła postać. Najczęściej tego rodzaju zmianom skórnym towarzyszy duża liczba nawrotów, a także ma przewlekły przebieg.

Czas trwania leczenia może trwać od kilku miesięcy do jednego roku, a ostateczny powrót do zdrowia jest możliwy tylko przy regularnym leczeniu i kompetentnym podejściu specjalistów. Sukces w wyeliminowaniu infekcji grzybiczej organizmu zależy od wstępnej prawidłowej diagnozy, podczas której patogen zostanie poprawnie zidentyfikowany.

Konsekwencje braku działania na dermatofię wyraża się w zwiększeniu ogniska infekcji. Główne powikłanie wyraża się w możliwym przywiązaniu wtórnej infekcji, która przedostaje się przez płytki utworzone na powłoce skórnej. W przypadku swędzenia i czesania ran infekcja brudnymi rękami będzie szczególnie niebezpieczna..

Zapobieganie

Dermatofitoza jest grzybiczą infekcją skóry, której można uniknąć, przestrzegając pewnych zasad bezpieczeństwa. Ponadto ważną rolę odgrywa stan, w którym znajduje się ciało w momencie możliwej infekcji. Przy odpowiednim poziomie odporności infekcja może nie wystąpić.

Główne środki zapobiegania dermatofii:

  • przestrzegać norm higieny osobistej;
  • leczyć skórę środkami antyseptycznymi po wizycie w miejscach publicznych, w szczególności na basenach;
  • nosić buty w miejscach publicznych, ponieważ infekcja często występuje przez stopy;
  • Nie pozwalaj nikomu używać przedmiotów osobistych, nie bierz produktów higienicznych innych osób;
  • monitorować stan zdrowia zwierząt domowych, jeśli takie istnieją.

Dermatofitoza jest poważną zakaźną zmianą skórną, której infekcja występuje najczęściej bez przeszkód i szybko. Dzięki terminowemu leczeniu i kompetentnej profilaktyce możesz całkowicie wyzdrowieć z tej dolegliwości bez dalszych konsekwencji zdrowotnych..

Dodaj komentarz