Jak leczy się grzybicę skóry?

przez | 2020-03-18

Spis treści:

Grzybica pachwinowa

Grzybica skóry pachwin jest chorobą grzybiczą, która atakuje region pachwinowy lub wnętrze ud. Przyczyny choroby wpływają również na wszystkie miejsca, w których występują fałdy skóry: obszar między pośladkami, pod gruczołem sutkowym, w zagłębieniach pod pachami lub kolanami. W tym artykule porozmawiamy o przyczynach grzybicy pachwinowej, przebiegu klinicznym choroby, metodach leczenia i profilaktyce.

Przyczyny grzybicy pachwinowej

Główną przyczyną grzybicy pachwinowej są różne rodzaje mikroorganizmów grzybiczych, które namnażają się w dotkniętym obszarze. Zagrożeni są mężczyźni poniżej 40 roku życia. Grzybica pachwinowa u mężczyzn rozwija się na tle następujących czynników:

  • gwałtowny spadek odporności;
  • zwiększona separacja potu;
  • przedłużone stosowanie hormonów i antybiotyków;
  • przewlekły grzyb, łupież pstry i inne choroby skóry;
  • stres fizyczny lub emocjonalny, częsty stres;
  • choroby onkologiczne, HIV;
  • zaburzenia układu hormonalnego: cukrzyca, niedoczynność tarczycy itp .;
  • częste golenie i inne procedury uszkadzające skórę;
  • zmiany hormonalne;
  • zatrucie alkoholem.

Głównym czynnikiem ryzyka jest obniżona odporność. Obrona organizmu jest osłabiona przez przeciążenie, na przykład gwałtowny wzrost aktywności fizycznej, choroby przewlekłe, złe odżywianie.

Objawy grzybicy pachwinowej

Gdy tylko drobnoustroje chorobotwórcze dotrą do strefy pachwinowej, pośladków lub podbrzusza, pojawiają się objawy, których po prostu nie można nie zauważyć. Pierwszym zewnętrznym objawem grzybicy skóry jest silne zaczerwienienie skóry w dotkniętym obszarze. Zapalenie skupia się wokół wyraźnego czerwonego halo. Na krawędziach stan zapalny skóry nieznacznie unosi się i jest pokryty peelingiem.

Oprócz zewnętrznych objawów grzybicy pachwinowej towarzyszą następujące objawy:

  • silne swędzenie w pachwinie;
  • pojawienie się wysypki z ropną zawartością;
  • bolesne odczucia;
  • silny peeling;
  • obrzęk w dotkniętym obszarze.

Najbardziej wyraźnym objawem sygnalizującym chorobę jest nie do zniesienia swędzenie. Pacjenci przeczesują swędzące miejsce, co tylko pogarsza sytuację i prowadzi do dodawania nowych infekcji. W rezultacie grzybica przenosi się na inne obszary.

Rozpoznanie grzybicy pachwinowej

Identyfikacja grzybicy pachwinowej jest złożoną procedurą, która obejmuje: badanie, pobranie materiału biologicznego do analizy pod mikroskopem, kulturę bakteriologiczną i inne procedury. Poniżej rozważymy je bardziej szczegółowo:

  • wstępna inspekcja. Mykolog bada dotknięty obszar pacjenta, określa rozmiar, kształt i charakter wysypki. Doświadczony lekarz dokonuje diagnozy na podstawie zewnętrznych oznak i dolegliwości pacjenta, ale w większości przypadków to nie wystarczy;
  • diagnostyka luminescencyjna za pomocą lampy Wood. Jest to sprzętowa metoda diagnostyczna, w której lekarz stosuje lampę Wood – urządzenie z filtrem wytwarzającym promieniowanie ultrafioletowe. Zdrowe i dotknięte obszary skóry reagują inaczej na promieniowanie. Zdrowy obszar skóry daje jasnoniebieski blask, obszar dotknięty grzybami reaguje na lampę zielonym blaskiem. Jest to szybka metoda diagnostyczna, która nie zajmuje więcej niż 10 minut. Procedura jest przeprowadzana w zaciemnionym pokoju;
  • badanie mikroskopowe skrobania z dotkniętego obszaru. Lekarz zbiera płatki skóry za pomocą specjalnego skalpela medycznego, po czym kładzie je na szklanym szkiełku i traktuje alkaliami potasu;
  • kultura bakteriologiczna. Przeprowadza się to w celu ustalenia rodzaju grzyba. Materiał biologiczny umieszcza się w uprzednio przygotowanym pożywce i mikroorganizmy są monitorowane przez dwa tygodnie. Na podstawie końcowych wyników mikolog diagnozuje.

Potrzebne są metody diagnostyczne, aby zidentyfikować typ mikroorganizmu, który spowodował uszkodzenie. Samoleczenie może prowadzić do tego, że stosowane leki są po prostu nieskuteczne przeciwko niektórym mikroorganizmom.

Leki przeciwhistaminowe zmniejszające swędzenie

Podczas choroby pacjenci często skarżą się na swędzenie i inne nieprzyjemne odczucia. Jak leczyć niedopuszczalne swędzenie i pieczenie? Lekarze przepisują leki przeciwhistaminowe w celu leczenia tego objawu. Jest to grupa leków mających na celu wyeliminowanie reakcji alergicznych:

  • Loratadyna. Ten lek blokuje receptory przeciwhistaminowe odpowiedzialne za występowanie reakcji alergicznych. Łagodzi swędzenie i ból w ciągu 30 minut po podaniu. Przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na składniki, w okresie noszenia i karmienia dziecka. W rzadkich przypadkach powoduje nudności, wymioty i suchość w ustach;
  • Chloropiramina. Działa na tej samej zasadzie co Loratadin i jest często przepisywany przez lekarzy na różne choroby skóry. Przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na pochodne etylenodiaminy, upośledzenia urodynamiki z gruczolakiem prostaty, jaskry z zamkniętym kątem, ciąży i laktacji. W przypadku zatrzymania moczu i zmian erozyjno-wrzodziejących w przewodzie pokarmowym leki należy przyjmować ostrożnie. Możliwe działania niepożądane: spowolnienie reakcji psychomotorycznych, letarg, nudności, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji;
  • Clemastine. Odnosi się do pochodnych etanoloaminy. Skutecznie łagodzi swędzenie i inne reakcje alergiczne. W przeciwieństwie do innych leków tego typu powoduje wiele skutków ubocznych. Pacjent, który zażył Clemastine, może stać się słaby i zahamowany. W rzadkich przypadkach obserwuje się odwrotny efekt: drażliwość, lęk, pobudzenie i nerwowość. Nie zaleca się przyjmowania z nadwrażliwością, zaburzeniami oddawania moczu, nieprawidłowym funkcjonowaniem przewodu pokarmowego.

Przed skorzystaniem z tych środków skonsultuj się ze specjalistą.

Środki przeciwgrzybicze

Jak leczyć tę chorobę? Grzybica skóry pachwin jest leczona głównie miejscowo. Lekarze zalecają zwrócenie szczególnej uwagi na zasady higieny osobistej: regularnie myj i oczyszczaj skórę (szczególnie w dotkniętych obszarach) i używaj tylko ubrań i artykułów gospodarstwa domowego. Aby zwalczać mikroorganizmy grzybowe, przepisywane są odpowiednie leki, które omówimy poniżej.

Klotrimazol

Ten środek przeciwgrzybiczy jest dostępny w kilku postaciach dawkowania: tabletki, czopki i maści. Grzybica pachwinowa jest leczona maścią:

  1. Wyciśnij niewielką ilość z tuby.
  2. Delikatnie nałóż na dotknięty obszar i równomiernie rozprowadź. Skóra w tym obszarze powinna zostać oczyszczona i wysuszona.
  3. Powtórz procedurę 2-3 razy dziennie.

Czas trwania leczenia zależy od lokalizacji i ciężkości choroby. Średni czas trwania leczenia wynosi do 4 tygodni.

Terbinafina

Lek ten szybko przenika przez różne warstwy skóry i ma skuteczne działanie przeciwgrzybicze. Nałożyć produkt cienką warstwą na wcześniej oczyszczony dotknięty obszar. Powtarzaj procedurę 3-4 razy dziennie przez miesiąc.

Możliwe są następujące działania niepożądane:

  • lekkie uczucie pieczenia;
  • wysypki podobne do łuszczycy;
  • pokrzywka.

Jeśli masz co najmniej jeden z tych objawów, zastąp terbinafinę innym lekiem..

Choroby grzybicze

A. N. Rodionov Grzybicze choroby skóry PRZEWODNIK DLA LEKARZY Peter St. Petersburg Moskwa • Charków • Mińsk 2000 A. N. N. Rodionov Grzybicze choroby skóry Wydanie drugie, zmieniona seria Modern Medicine Redaktor naczelny V. V. Usmanov. Pokaż więcej

A. N. Rodionov Grzybicze choroby skóry PRZEWODNIK DLA LEKARZY Peter St. Petersburg Moskwa • Charków • Mińsk 2000 A. N. N. Rodionov Grzybiczne choroby skóry Druga edycja, zmieniona seria Modern Medicine Redaktor naczelny V. V. Usmanov Redaktor naczelny V. Alesov Redaktor T. P. Ulyanova Redaktor artystyczny V. B. Shimkevich Proofreaders L. N. Agapova T. V. Dudova N. D. Ka. Iyshnikova Projekt i układ: M.I. Prochortow BBK55. 8 UDC 616.5-002. 828 (021. 5) Rodionov A.N. P60 Grzybicze choroby skóry: przewodnik dla lekarzy (wydanie 2). – St. Petersburg: Wydawnictwo „Peter”, 2000. – 288 str. – (Seria „Współczesna medycyna”). ISBN 5-272-00035-8 Drugie wydanie podręcznika zawiera dane dotyczące etiologii, patogenezy, kliniki, nowoczesnych metod diagnozowania grzybiczych chorób skóry. Szczególną uwagę zwraca się na diagnostykę różnicową i zapobieganie powierzchownej grzybicy skóry. Rozważane są nowoczesne środki i metody terapii etiotropowej i patogenetycznej. Ukryj

Grzybica skóry

Patogenne mikroskopijne grzyby mogą wpływać na skórę, powodując choroby, zjednoczone wspólną nazwą dermatomikoza. Ta nazwa pochodzi od greckiego. Dermatomikoza to dermatomikoza, w której derma to skóra, a mykes to grzyb.

Rodzaje grzybicy skóry

Czynniki wywołujące grzybicę skóry należą głównie do dermatofitów – grzybów Microsporum, Epidermophyton, Trichophyton, zdolnych do asymilacji karotenu.

Patogeny powodują dermatofitozę – rozległą grupę chorób skóry, do których należą naskórek pachwinowy, naskórek stóp, fawus, rzęsistkowica, mikrosporia (patrz zdjęcie).

Choroby grzybicze wywołują grzyby z rodzaju Malassezia, powodując wielokolorowe porosty, łupież pstry różnobarwny, łojotokowe zapalenie skóry. Choroby Malassezia odnoszą się do rogowacenia rogowacenia, dotykają tylko powierzchownej warstwy rogowej naskórka (jak na zdjęciu).

Powierzchowne grzybice skóry wywołują również grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida. Mikroorganizmy te powodują kandydozę jamy ustnej, narządów płciowych, skóry.

Zgodnie z lokalizacją ogniska infekcji wyróżnia się grzybice stóp, twarzy, dłoni, tułowia, skóry głowy. Zgodnie z przyjętą klasyfikacją wyróżniają:

  • dermatofitoza;
  • rogowacenie rogówki;
  • kandydoza;
  • głębokie grzybice.

Dermatofitoza, rogowacenie rogówki i kandydoza to grzybice powierzchowne. Wpływają tylko na powierzchowne warstwy skóry, nie penetrują tkanki podskórnej, nie wpływają na narządy wewnętrzne.

Głębokie grzybice charakteryzują się ciężkim, przedłużonym przebiegiem. Pleśnie infekują narządy wewnętrzne, powodując aspergilozę, śluzówkę, fuzariotoksykozę, wpływając na drogi oddechowe, wątrobę, narządy krwiotwórcze i układ limfatyczny.

Głębokie grzybice obejmują tak poważne choroby ogólnoustrojowe, jak histoplazmoza, blastomykoza, kokcydiomykoza. Chorobom towarzyszy uszkodzenie nadnerczy, układu pokarmowego, szpiku kostnego, błony śluzowej dziąseł, krtani, języka.

Cechy rozprzestrzeniania się infekcji grzybiczej

Głównym źródłem rozprzestrzeniania się grzybicy skóry jest osoba zarażona. W tym przypadku przyczyną choroby są antropofilne, ludzie wolą, grzyby.

Szczególnie łatwa infekcja występuje w dzieciństwie, a także u osób o obniżonej odporności.

Grzybica skóry może być zarażona od zwierząt, w tym przypadku choroba przenoszona jest przez grzyby zwierzęce. Grzyby dermatofitów, które są niebezpieczne dla ludzi, również żyją w glebie – dermatofity geofilne.

Zakażenie grzybicą skóry występuje przez bliski kontakt, a także przez zainfekowane przedmioty osobiste. Do przeniesienia choroby potrzebne są strzępki – długie sznurki, które tworzą ciało grzyba lub konidia – zarodniki utworzone ze strzępek.

Wchodzenie na warstwę rogową skóry, mieszków włosowych, paznokci, grzybów zaczyna się aktywnie namnażać, niszcząc i przyswajając keratynę. Obniżona odporność, choroby związane z zaburzeniami metabolicznymi, cukrzyca przyczyniają się do infekcji.

Przyczyny infekcji grzybiczej

Optymalne warunki do aktywnego rozmnażania grzybów to zwiększona wilgotność, temperatura w zakresie +25 о С … + 30 о С, równowaga kwasowo-zasadowa skóry.

Kwasowość potu zmienia się z wiekiem. Wysoką kwasowość obserwuje się u dzieci w wieku poniżej 2 lat i zmniejsza się o 12 lat. Ten wiek odpowiada szczytowej częstości występowania rzęsistkowicy.

Kwasowość potu i gruczołów łojowych ponownie wzrasta w okresie dojrzewania. W tym wieku odporność na infekcje grzybicze jest wysoka. Ponadto kwasy tłuszczowe wykazujące działanie przeciwgrzybicze znajdują się we włosach dorosłych.

Z wiekiem, przy osłabionej odporności, zaburzeniach metabolicznych, braku równowagi hormonalnej, zmieniają się również właściwości barierowe skóry..

Najkorzystniejsze warunki dla istnienia grzybów powstają w międzypalcowych fałdach stóp. Neutralny lub alkaliczny pot, wilgoć i ciepło są idealne do aktywacji dermatofitów.

Zamknięte buty syntetyczne, odzież odporna na pot w lecie stają się głównymi przyczynami wybuchu infekcji grzybiczych.

Czynnikami predysponującymi do zakażenia grzybiczego są mikrourazy skóry. W miejscu mikrourazu uwalniany jest płyn surowiczy, przesuwając równowagę kwasowo-zasadową skóry na lekko alkaliczną stronę. Przyczynia się to do wprowadzenia i aktywacji grzyba w skórze..

Objawy grzybicy skóry

W przypadku wszystkich rodzajów grzybic skórnych charakterystyczne są niektóre typowe objawy:

  • czerwone zaokrąglone plamy na skórze;
  • pieluszkowa wysypka;
  • deformacja, zmiana struktury paznokcia;
  • zmiany w obszarze fałdów międzypalcowych;
  • swędzenie w dotkniętym obszarze.

Różne obszary skóry charakteryzują się specyficznymi cechami przebiegu infekcji. W przypadku grzybicy skóry głowy powstają ogniska łysienia – łysienie (zdjęcie). Czynniki sprawcze mikrosporii i rzęsistkowicy rozwijają się we włosach i mieszku włosowym, powodując całkowitą lub częściową utratę włosów w dotkniętym obszarze.

Dzięki mikrosporii włosy odrywają się kilka milimetrów nad skórą, z trichofitozą wypadają, pozostawiając czarną kropkę.

Ogniska grzybiczej choroby skóry można zlokalizować na twarzy (patrz zdjęcie). Grzyb często atakuje szyję, podbródek, dolną wargę. Grzyb Trichophyton verrucosum powoduje grzybicę brody, w której uszkodzenie mieszków włosowych, obrzęk dotkniętego obszaru, pojawienie się infekcji skorupy krwi w ognisku.

Grzybicy skóry rąk (pokazanej na zdjęciu) towarzyszy łuszczenie, pęknięcia w fałdach międzypalcowych.

Grzyb często osiada na skórze stóp, wpływając przede wszystkim na fałdy międzypalcowe, podeszwy. Objawami infekcji grzybiczej stóp są zaczerwienienie skóry, pojawienie się pęknięć, pęcherzyków między palcami – zwykle między 5 a 4, 4 i 3.

Na skórze podeszwy infekcja objawia się pogrubieniem warstwy rogowej naskórka, pojawieniem się pęknięć. Na bocznej powierzchni stopy tworzą się bąbelki, stopniowo łącząc się w kilka dużych bąbelków. Po sekcji zwłok pozostają ogniska owrzodzenia o nieregularnie określonej krawędzi.

Powodują głównie grzybicę stóp Trichofyton rubrum, Tr. mentagrofity, Epidermofiton kłaczkowie.

Dermatomikoza gładkiej skóry tułowia objawia się wyraźnie określonymi zaokrąglonymi plamami z wałkiem uniesionym na granicy (patrz zdjęcie). Na ramieniu, plecach, przedramieniu, szyi i klatce piersiowej są plamy.

Grzybowi na gładkiej skórze towarzyszą łuszczenie, rumień, wysypki w dotkniętych obszarach (jak pokazano na zdjęciu), głównie spowodowane przez Tr. rubrum, Tr. mentagrophytes, Microsporum canis.

Grzybica skóry pachwin jest spowodowana przez trichofity, naskórkowce i grzyby z rodzaju Candida. Zmiany obserwuje się na wewnętrznej powierzchni uda, w kroczu, na narządach płciowych, w pachwinie.

Grzyb pachwinowy lub „swędzenie dżokeja” występuje zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn. Jest przenoszony przez bezpośredni kontakt, cierpiący na grzyb pachwinowy (patrz zdjęcie) częściej niż dorośli mężczyźni.

Dermatofitoza pachwinowa charakteryzuje się łuszczącymi się wysypkami o czerwonawo-brązowym kolorze z wyraźnie określoną obwódką (jak na zdjęciu). W zainfekowanych obszarach mogą pojawić się pęknięcia, wodniste pęcherzyki..

Zdrowa skóra granicząca z wysypką zaczerwienia się, a także zaczyna się odklejać.

Leczenie

Celem leczenia dermatofitozy jest wyeliminowanie grzyba z dotkniętej skóry. Jeśli dotyczy to tylko skóry, bez rozprzestrzeniania procesu na paznokcie i włosy, mogę uzyskać lekarstwo za pomocą zewnętrznych leków.

Lekiem z wyboru w leczeniu grzybicy skóry jest lamisil z grupy terbnenofin. Lamisil działa przeciwko dermatofitom, pleśniom i grzybom dimorficznym.

Pod działaniem lamisilu komórki grzyba umierają, ich rozmnażanie ustaje. Lek zapobiega nawrotom, jest stosowany zarówno jako profilaktyka, jak i leczenie.

W leczeniu dermatomikozy gładkiej skóry syntetyczne środki przeciwgrzybiczne są przepisywane do użytku lokalnego i wewnętrznego. Grzybica skóry jest leczona klotrimazolem, ketokonazolem, ekonazolem, naftifiną, nakładając maści na dotknięte obszary 2-4 razy dziennie przez 2 tygodnie, zgodnie z instrukcjami.

Maści z ketokonazolem, mikonazolem, klotrimazolem pomagają w walce z dermatofitozą pachwinową. Leczenie grzybicy pachwinowej u kobiet ma swoje własne cechy. Aby wykluczyć możliwość przejścia grzybicy pachwinowej (pokazanej na zdjęciu) w grzybicę pochwy, kobiety muszą skonsultować się z ginekologiem.

Z grzyba w pachwinie są leczone zgodnie z zaleceniami lekarza maściami mykosolonowymi, tridermem. Wynik leczenia, aby zapobiec nawrotowi choroby, ponowne pojawienie się objawów grzybicy skóry (jak na zdjęciu) jest kontrolowane przez lekarza, samoleczenie opóźnia powrót do zdrowia.

Zgodnie ze wskazaniami przepisywane są leki przeciwhistaminowe – difenhydramina, suprastin, pipolfen. Stosowane są kompresy Burowa, płyny 10% chlorku wapnia, 0, 25% azotanu srebra z 1% rezorcyny są traktowane roztworem alkoholu jodowego.

Przeciw poceniu się uciekają się do mycia dotkniętych obszarów wywarami z dębu, rumianku, łopianu.

Grzyb skóry głowy jest leczony gryzeofulwiną, ketokonazolem, terbinafiną, przepisaną zgodnie z instrukcjami. Lokalnie dotknięty obszar jest leczony maścią siarkową kwasem salicylowym, 5% roztworem jodu.

Dermatomikoza stóp (pokazana na zdjęciu) jest często spowodowana mieszaną infekcją i wymaga kompleksowego leczenia. Takimi ogólnoustrojowymi środkami przeciwgrzybiczymi są sporonox, orungal, lamisil, diflucan, forcan.

Grzybice stóp leczy się przy pomocy kolodium, maści Arabian, Arievich, maści salicylowej (10%). Kandydoza stopy jest leczona nystatyną, maścią amfoterycynową.

Aby zmniejszyć obrzęk skóry, stosuje się objawy alergiczne, płyny z taniną, etakrydyna. Ostre zjawiska zapalne są eliminowane przez połączenie tridermu, kory ziołowej.

Skuteczny w leczeniu przeciwgrzybiczych leków w postaci aerozoli. W ostrych grzybicach spray lamisilu szybko łagodzi objawy. Lek nakłada się na miejsce zapalenia cienką warstwą, izolując go, ograniczając rozprzestrzenianie się infekcji.

Zapalone obszary po zabiegu bladym sprayem, wysuszyć. W zmianach swędzenie, ból znika. Lamisil w postaci kremu, żel pomaga w kandydozie, mikrosporii, kandydozie fałdów skóry.

Obecnie lekarze mają do dyspozycji ponad 100 rodzajów leków przeciwgrzybiczych, co umożliwia skuteczne prowadzenie kompleksowego leczenia grzybicy skóry o dowolnej lokalizacji.

Prognozy dotyczące grzybicy skóry

W przypadku powierzchownej grzybicy skóry, z zastrzeżeniem zasad higieny osobistej, dobrego odżywiania, zaleceń lekarza, rokowanie jest korzystne.

Grzybica skóry: objawy, rodzaje i leczenie

Grzybica skóry jest grzybiczą chorobą skóry wywołaną przez pewną patogenną mikroflorę. Ta postać zmiany naskórkowej charakteryzuje się wysokim stopniem zakaźności i wymaga szybkiego leczenia. Grzybica skóry może wpływać na dowolną część ciała, jest równie powszechna u osób w różnym wieku.

Cechy choroby

Dermatomikoza gładkiej skóry jest porażką naskórka ciała przez infekcję grzybiczą. Cechą tej choroby jest wysoki stopień zakaźności. Patologię wywołują grzyby dermatofitowe, które dostają się do skóry z zewnątrz, ale nie są częścią normalnej mikroflory..

Grzybica skóry może dotyczyć tylko jednego obszaru, ale przy braku szybkiego leczenia szybko rozprzestrzenia się na zdrowe obszary naskórka. Zarodniki grzyba mogą pozostawać żywotne w środowisku przez długi czas, co znacznie komplikuje leczenie tej choroby.

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji, patogenu i stopnia uszkodzenia. Choroba ta dotyczy grzybic powierzchownych, ponieważ dermatofity żywią się keratyną. Żadna osoba nie jest bezpieczna przed chorobą. Różne dermatomikozy występują zarówno u dzieci, jak i dorosłych..

Dermatomikozy są wysoce zakaźnymi chorobami

Klasyfikacja grzybicy skóry

Choroba jest wywoływana przez grzyby dermatofitowe. Ten typ obejmuje:

Jest to patogenna flora wroga dla ludzkiego ciała. Grzyby tego gatunku to pasożyty żyjące z organizmu gospodarza. Dermatofity niszczą keratynę, ponieważ służy im jako wylęgarnia, umożliwiając zwiększenie populacji.

W zależności od patogenu wyróżnia się trzy rodzaje grzybic skóry:

Microsporia to grzybica. Wpływa na górną warstwę naskórka i mieszków włosowych, wywołując łysienie w obszarze działania grzyba. Trichofitoza jest również porostem, objawiającym się w niewielkich obszarach uszkodzeń ciała. Obie te choroby są wysoce zaraźliwe. Naskórek jest rodzajem grzybicy skóry, w której dotknięta jest tylko warstwa rogowa naskórka. Wszystkie trzy choroby mają podobny mechanizm rozwojowy i są leczone tymi samymi lekami..

Lokalizacja wyróżnia:

  • grzybica pachwinowa;
  • grzybica paznokci;
  • grzybica stóp;
  • uszkodzenie skóry głowy;
  • uszkodzenie gładkiej skóry.

Wszystkie te choroby powodują te same czynniki wywołujące grzybicę skóry. Objawy tych chorób są prawie takie same. Wyjątkami są mikrosporia i grzybica paznokci. W pierwszym przypadku obserwuje się obfite wypadanie włosów w dotkniętym obszarze i silne swędzenie, w drugim przypadku dotyczy to płytek paznokciowych. Dermatofity żywią się keratyną, która jest materiałem budulcowym paznokci. Grzybica paznokci prowadzi do deformacji, rozwarstwienia i złuszczania płytek paznokciowych. Ze względu na specyfikę lokalizacji ta postać choroby jest trudna do wyleczenia w porównaniu z innymi rodzajami grzybicy skóry.

Przyczyny choroby

Dzieci są często zarażone grzybicą zwierząt

W przeciwieństwie do innych postaci grzybiczych zmian skórnych, grzybica skóry jest chorobą zakaźną. Czynnik sprawczy jest przenoszony od osoby do osoby i od zwierzęcia do osoby. Jednak grzybica skóry nie zawsze rozwija się po kontakcie z zarażoną osobą. Ważną rolę w rozwoju choroby odgrywa układ odpornościowy. Przy silnej obronie immunologicznej, nawet jeśli grzyb dostanie się do organizmu, dermatomikoza nie wystąpi, ponieważ układ odpornościowy sam pokona patogenną mikroflorę.

Czynniki, które zwiększają ryzyko rozwoju grzybicy skóry:

  • nieprzestrzeganie higieny osobistej;
  • słaby układ odpornościowy;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • nadwaga;
  • obfite pocenie się;
  • stres
  • przyjmowanie antybiotyków i glikokortykosteroidów.

Flora grzybowa może dostać się do organizmu poprzez każde uszkodzenie skóry. Przy słabej odporności zarodniki grzybów dostają się na naskórek, więc po pewnym czasie rozwija się ta choroba.

Dermatofity, podobnie jak inne grzyby chorobotwórcze, preferują wilgotne środowisko o wysokiej temperaturze. Kwaśne środowisko jest dla nich katastrofalne. Możesz zarazić się grzybicą skóry podczas wizyt w publicznych prysznicach, basenach i saunach o średniej temperaturze powietrza.

Mikrosporia najczęściej dotykają dzieci. Grzybica jest wynikiem nadmiernej komunikacji z bezpańskimi zwierzętami, które małe dzieci uwielbiają głaskać.

Ryzyko rozwoju grzybicy skóry wzrasta przy nieprzestrzeganiu higieny osobistej i nadmiernym poceniu się. Zmniejsza to lokalną odporność skóry i stwarza sprzyjające warunki do aktywnego rozmnażania grzybów.

Objawy grzybicy skóry

Typowymi objawami grzybicy skóry są zaczerwienienie skóry, łuszczenie się, silne swędzenie. Konkretne objawy zależą od dokładnej lokalizacji zmiany..

Każda grzybica skóry na zdjęciu może być rozpoznana na pierwszy rzut oka. Skóra wygląda na niezdrową, łuszczącą się, zaognioną. Nasilenie objawów zależy od różnych czynników..

Mikrosporia i rzęsistkowica to małe miejsce o regularnym kształcie. W takim przypadku miejsce ma jasno określone granice, skóra w dotkniętym obszarze staje się zaogniona. Powierzchnia dotkniętego naskórka staje się szara, swędząca i łuszcząca się. Podczas oddzielania łusek, podobnych do łupieżu, nie ma dyskomfortu. W dotkniętym obszarze najpierw oderwij się, a następnie wszystkie włosy wypadną. Grzybica na głowie jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ może prowadzić do ogniskowego łysienia. Po leczeniu grzyba włosy odrosną, ale zajmie to dużo czasu.

Grzybica skóry w pachwinie

Zakażenie grzybicze uwielbia ciepłe i wilgotne środowisko, dlatego często osiada w fałdach pachwinowych

Grzybica pachwinowa rozwija się z powodu obfitego pocenia się w tym obszarze. W takim przypadku patogen może dostać się na skórę w jakikolwiek sposób, ponieważ zarodniki grzyba przez długi czas pozostają żywotne w powietrzu. Objawy grzybicy pachwinowej – zaczerwienienie fałd pachwinowych, łuszczenie się skóry, silne swędzenie. Ta postać choroby jest zagrożona infekcją. Wynika to z wcierania fałd pachwinowych w odzież. W gorącym sezonie może pojawić się wysypka na pieluchy. Ponieważ pot działa jako sprzyjające środowisko do namnażania różnych bakterii, grzybicy pachwinowej często towarzyszy dodanie wtórnej infekcji, która objawia się powstaniem małej wysypki krostkowej.

Głównymi przyczynami tej choroby są nadwaga, noszenie syntetycznej bielizny, nieprzestrzeganie higieny osobistej i nadmierne pocenie się. Grzybica skóry w pachwinie występuje częściej u mężczyzn.

Gładka zmiana skórna

Plamy swędzą i puchną

Dermatofitoza gładkiej skóry jest częstą chorobą, która najczęściej występuje u osób żyjących w gorącym klimacie. Wysoka temperatura powietrza i nadmierne pocenie się zwiększają ryzyko infekcji dermatofitozą.

Dermatomikoza gładkiej skóry nazywana jest również naskórkową. Grzyb ten wpływa na warstwę rogową naskórka, ale nie wpływa na mieszki włosowe. Choroba charakteryzuje się tworzeniem czerwonych plam na skórze ciała. Miejsca mogą być lokalizowane w dowolnej strefie. Grzybica gładkiej skóry to uszkodzenie pleców, brzucha, okolicy pod gruczołami sutkowymi u kobiet i okolicy klatki piersiowej u mężczyzn.

  • duże obszary zaczerwienienia naskórka;
  • obrzęk skóry;
  • silne swędzenie i łuszczenie;
  • pojawienie się pęknięć i erozji;
  • mała wysypka na granicy dotkniętej skóry.

Kiedy na dermatomikozę wpływają duże obszary skóry, objawy i leczenie są skomplikowane, ponieważ konieczne jest kompleksowe oddziaływanie na czynnik sprawczy choroby. Z powodu silnego swędzenia osoba staje się drażliwa i nerwowa, cierpi jakość snu i niepełnosprawność, więc możemy powiedzieć, że gładka grzybica skóry negatywnie wpływa na masę ciała.

Dermatofitozę lub grzybicę gładkiej skóry należy leczyć w odpowiednim czasie, ponieważ choroba szybko wpływa na zdrowe obszary naskórka. Takie grzybice skóry u ludzi są łatwo rozpoznawalne na zdjęciu dzięki charakterystycznym objawom, dlatego nie ma problemów z diagnozą.

Uczucie skóry głowy

Grzybica skóry może rozprzestrzeniać się na skórę głowy. W tym przypadku istnieją dwa rodzaje chorób – grzybica lub naskórka. W pierwszym przypadku na głowie pojawia się ogniskowa zmiana skórna z ciężkim złuszczaniem i wypadaniem włosów. Łysienie rozwija się w miejscu zmiany.

W drugim przypadku czerwone łuskowate plamy obserwuje się na skórze głowy i na granicy skóry głowy ze skórą szyi lub czoła. Im wcześniej rozpocznie się leczenie epidermofitozy, które należy natychmiast leczyć, tym mniejsze ryzyko rozprzestrzeniania się grzybicy skóry na szyję i skórę twarzy.

Grzybica paznokci i grzybica stóp

Dermatomikoza stopy postępuje szybko

Najczęstszymi rodzajami grzybicy skóry są uszkodzenia skóry stóp i paznokci. Następnie następuje:

  • pogrubienie skóry stóp;
  • pękanie;
  • zaczerwienienie między palcami;
  • silne swędzenie i łuszczenie;
  • zniszczenie płytek paznokciowych.

Leczenie grzybicy skóry u ludzi jest skomplikowane ze względu na specyfikę tej części ciała. Nogi są zawsze pokryte butami, bardzo się pocą, więc choroba postępuje szybko. Po zauważeniu pierwszych oznak i objawów grzybicy stóp lub grzybicy paznokci należy natychmiast rozpocząć leczenie, w przeciwnym razie terapia może potrwać kilka miesięcy.

Zwykle grzyb najpierw atakuje jeden gwóźdź

Diagnostyka

Diagnoza jest ustalana na podstawie badania zewnętrznego i mikroskopowego badania zdrapania dotkniętej skóry. Wykrycie grzybni grzyba stanowi podstawę diagnozy. Dodatkowo przeprowadzane jest szczepienie bakteryjne w celu określenia rodzaju grzyba oraz analiza wrażliwości patogennej mikroflory na różne antybiotyki.

Zasada leczenia

W przypadku grzybicy skóry leczenie obejmuje mianowanie środków do użytku zewnętrznego i ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych w tabletkach.

Preparaty na bazie terbinafiny do stosowania zewnętrznego są skuteczne przeciwko dermatofitom:

Wymienione leki są dostępne w postaci kremu, maści, żelu lub sprayu. Nadają się do leczenia zmian skórnych ciała, strefy pachwinowej i stóp. W przypadku uszkodzenia paznokci stosuje się te same leki, a także roztwór Exoderil.

W przypadku grzybicy dodatkowo stosuje się środek antyseptyczny, najczęściej roztwór jodu. Jest to konieczne, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji..

W przypadku uszkodzenia skóry głowy stosuje się szampony i rozwiązania oparte na terbinafinie. W tym przypadku wskazane jest również podawanie ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych w tabletkach, w szczególności terbinafiny i itrakonazolu.

Aby zapobiec rozwojowi grzybicy skóry, konieczne jest:

  • przestrzegać zasad higieny osobistej;
  • utrzymywać odporność;
  • Nie dotykaj bezpańskich zwierząt;
  • używaj artykułów higieny osobistej w miejscach publicznych.

Kiedy pojawią się pierwsze objawy choroby, skonsultuj się z dermatologiem. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym szybciej będzie można pozbyć się grzyba.

Dodaj komentarz