Jak leczyć paznokci na forum grzybicy paznokci

przez | 2020-03-18

Spis treści:

Molluscum contagiosum: leczenie, metody infekcji, objawy i zdjęcia

Mięczak zakaźny jest zakaźną dolegliwością skórną, która objawia się gęstymi guzkami zlokalizowanymi w dolnej części brzucha, w okolicy pachwinowej i na biodrach. Grupa wirusów ospy prowokuje chorobę. Pomimo faktu, że wirus atakuje tylko ludzi, zwierzęta mogą go przenosić. Najczęstsze wirusy typu jeden i dwa.

Metody infekcji

Przede wszystkim infekcja następuje poprzez wymianę płynów, z zachowaniem intymności. Ponadto istnieją czynniki gospodarstwa domowego dotyczące przenoszenia mięczaka zakaźnego, stosowanie jednej pościeli, myjki. Zakażenie może wystąpić w publicznej puli.

Rozwój mięczaka jest wspierany przez zaniedbanie standardów higieny. Wirus może być zawarty w kurzu w pokojach, więc często dochodzi do wybuchu epidemii w placówkach opieki nad dziećmi. Warto zwrócić uwagę na szeroki zasięg geograficzny wirusa mięczaka zakaźnego.

Objawy choroby

Po infekcji okres inkubacji wirusa trwa około dwóch tygodni, choć zdarzają się przypadki kliniczne, w których okres ten trwa kilka miesięcy. Objawy mięczaka zakaźnego są dość charakterystyczne. Najpierw pojawiają się małe guzki, które przypominają kule. Może wystąpić zarówno w pojedynczej manifestacji, jak iw grupach.

Manifestacje na skórze nie wywołują bolesnych wrażeń; po naciśnięciu otwierają się, podkreślając zsiadłą substancję. Zasadniczo mięczak znika sam po około sześciu miesiącach od pojawienia się, dlatego wskazania do leczenia nie zawsze są dostępne.

Z reguły wysypki skórne nie wywołują subiektywnych wrażeń, tylko w rzadkich przypadkach może wystąpić łagodne swędzenie. Bardziej nieprzyjemny przebieg mięczaka zakaźnego obejmuje przywiązanie infekcji bakteryjnej, która może prowadzić do procesów zapalnych.

Co jest niebezpieczne mięczak zakaźny?

Nie ma poważnych konsekwencji choroby, a taka reakcja nie oznacza odmowy leczenia mięczaka zakaźnego. Po pierwsze, objawy zewnętrzne można pomylić z kiłą i nie kontynuować leczenia, rozpoczynając chorobę kiłową. Po drugie, nawet choroba taka jak mięczak zakaźny wskazuje na naruszenie układu odpornościowego, że cały system obronny nie działa.

Ponadto może to wskazywać na obecność w ciele innych chorób zakaźnych, które mogą być przenoszone drogą płciową, takich jak mykoplazmoza i rzeżączka..

Leczenie i diagnoza

Dokładna diagnoza mięczaka zakaźnego nie jest trudna. Przede wszystkim diagnoza opiera się na klinicznych objawach choroby, aw rzadkich przypadkach, gdy istnieją wątpliwości co do diagnozy, zaleca się badanie histologiczne.

Jeśli po badaniu okaże się, że na skórę dokładnie wpływa mięczak, a nie nowotwory o łagodnym lub złośliwym charakterze – leczenie jako takie nie jest konieczne. Aby pokonać sam mięczak zakaźny, ciało może potrwać do 6 miesięcy. Dlatego dermatolodzy zalecają zdrowy powrót do zdrowia bez stosowania leków.

Jeśli konieczne jest leczenie mięczaka zakaźnego, wówczas w zależności od stadium, zewnętrznych objawów i przebiegu choroby podejmuje się decyzję o wybraniu jednej z następujących metod:

  • Wpływ mechaniczny na guzki. Następnie powierzchnię skóry traktuje się roztworem jodu;
  • Kauteryzacja wysypki;
  • Leczenie miejscowe Stosowanie maści i immunomodulatorów;
  • Przy dużym nagromadzeniu wysypek można przepisać antybiotyki.
  • Możliwe jest nieprawidłowe rozpoznanie mięczaka zakaźnego, a tym samym pogorszenie przebiegu innej choroby;
  • Niektóre formy choroby zawsze występują w przypadku HIV, dlatego zdecydowanie należy poddać się prostemu badaniu..

Niestety, nawet w przypadku leczenia wirusa mięczaka zakaźnego nie można całkowicie usunąć z organizmu, choroba pozostaje przewlekła. Mimo to nawrót można wykluczyć. Aby to zrobić, będziesz musiał przeprowadzić odpowiednią terapię. Podstawą terapii jest zawsze ogólne wzmocnienie układu odpornościowego, ponieważ każdy nawrót jest bezpośrednią konsekwencją spadku odporności.

Ważne jest, aby pamiętać, że wznowienie aktywności seksualnej jest możliwe dopiero po całkowitym zniknięciu wszystkich objawów. Ponadto przez cały okres występowania wirusa należy bezwzględnie wykluczyć kontakt z bielizną pacjenta i artykułami higieny osobistej. Jeśli wirus zostanie wykryty w jednym z członków rodziny, wszyscy inni powinni zostać poddani kontroli..

Zapobieganie

Przede wszystkim głównym profilaktyką mięczaka zakaźnego jest przestrzeganie zasad higieny, zarówno higieny osobistej, jak i pokojowej. Ostrożnie przy wyborze partnera seksualnego i regularnie badaj skórę, jeśli chodzi o dziecko uczęszczające do przedszkola.

Prognozy dotyczące leczenia są zawsze korzystne..

Grzybica paznokci

Grzybica paznokci to grzybica paznokci. Jest to zwykle spowodowane przez grzyby dermatofitowe Trichophyton interdigitale, Trichophyton rubrum, Trichophyton tonsurans i inne. Można również nazwać Microsporum canis i Epidermophyton floccosum..

Izolowane zakażenie grzybami płytki paznokcia jest rzadkie. Z reguły uszkodzenie paznokcia występuje po raz drugi, gdy infekcja rozprzestrzenia się ze skóry palców i stóp (z grzybicą stóp). Możliwe krwiotwórcze wprowadzenie infekcji w obszar matrycy paznokcia.

Rozwój grzybicy paznokci jest ułatwiony przez:

• choroby endokrynologiczne (hiperkortykalizm, cukrzyca, zaburzenia czynności gruczołów płciowych);

• stany niedoboru odporności (zakażenie wirusem HIV, przyjmowanie leków cytostatycznych, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne);

• niektóre przewlekłe choroby skóry, które charakteryzują się zaburzeniami tworzenia rogów, dystrofią płytek paznokciowych (keratoderma, rybia łuska, liszaj płaski);

• urazy płytek paznokciowych, dystalne kończyny.

Objawy grzyba paznokci

W przypadku grzybicy paznokci najczęściej dotykane są płytki paznokciowe, rzadziej – pędzle. Z reguły zmiana zaczyna się od palców I i V. Głównymi objawami grzybiczych chorób paznokci są zmiany kształtu i koloru paznokcia z powodu hiperkeratozy podpaznokciowej, zniszczenie płytki paznokcia. W przypadku grzybicy paznokci wywołanej mieszaną florą lub dermatofitami zwykle nie ma to wpływu na wałek paznokciowy.

Kliniczne postacie grzybicy paznokci: normotroficzne, przerostowe i zanikowe.

W postaci przerostowej z powodu hiperkeratozy podpaznokciowej płytka paznokcia pogrubia się i przybiera żółtawy kolor. Powierzchnia paznokcia pozostaje gładka przez długi czas. Z czasem może wystąpić oderwanie płytki paznokcia, traci ona swój połysk, krawędzie stają się postrzępione.

W przypadku normotroficznej postaci grzybicy paznokci występują obszary o kolorze białym i żółtawym w grubości paznokcia, a płytka paznokcia nie jest zdeformowana, nadmierne rogowacenie podpaznokciowe jest słabo wyrażone.

Atroficzna postać charakteryzuje się znacznym przerzedzeniem, tworzeniem pustek, częściowym zniszczeniem, złuszczaniem płytki paznokcia.

Rozpoznanie grzybicy paznokci opiera się na ocenie objawów klinicznych..

Dodatkowo stosowane są metody laboratoryjne: badanie mikologiczne (mikroskopia, hodowla), badania mikrobiologiczne, badania histologiczne.

Wyróżnia się następujące typy grzybicy paznokci:

• normotroficzny, w którym zmienia się kolor paznokcia, pojawiają się smugi i plamy, ale połysk i grubość paznokcia pozostają normalne;

• przerostowy, w którym zmienia się kolor paznokcia, pogrubia, deformuje, możliwe jest częściowe zniszczenie paznokcia;

• zanikowy (onycholityczny) – dotknięta część zaniku paznokcia jest odrywana od łożyska paznokcia.

W zależności od lokalizacji wyróżnia się formy grzybicy paznokci:

• proksymalny – uszkodzenie tylnego wałka;

• dystalny – uszkodzenie gwoździa na wolnej krawędzi;

• boczne – uszkodzenie boków;

• total – uszkodzenie całego paznokcia.

Jeśli wystąpią objawy grzybicy paznokci, skonsultuj się z dermatologiem.

Leczenie grzybicy paznokci

W leczeniu grzybów paznokci stosuje się terapię ogólnoustrojową i miejscową lub ich kombinację..

Miejscowe leczenie dotyczy głównie postaci powierzchownej, początkowych zjawisk formy dystalnej, zmian pojedynczego paznokcia. W innych przypadkach wyznaczenie terapii systemowej jest bardziej skuteczne..

Terapia ogólnoustrojowa obejmuje egzoderil, terbinafinę, itrakonazol i flukonazol. Terbinafina jest skuteczna w leczeniu grzybicy paznokci wywołanej przez dermatofity T. rubrum, T. mentagrophytes, flukonazol – w leczeniu dermatofitów, drożdży Candida, itrakonazolu – w leczeniu grzybicy paznokci o dowolnej etiologii.

Czas trwania leczenia zależy od postaci klinicznej grzybicy paznokci, stopnia hiperkeratozy podpaznokciowej, częstości występowania zmiany, dotkniętego paznokcia, wieku pacjenta.

Grzybica paznokci może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia paznokci. Możliwe jest również wtórne zakażenie, zwiększa się częstość alergicznych zmian skórnych, częstsze stają się profesjonalne alergiczne, wypryskowe powikłania, zapalenie naczyń, katar sienny stają się bardziej wyraźne, przebieg łojotoku, atopowe zapalenie skóry, wyprysk, łuszczyca jest zaostrzona..

Zapobieganie grzybowi paznokci

Zapobieganie obejmuje wydarzenia osobiste i towarzyskie, dezynfekcję, środki przeciw epidemii, edukację zdrowotną.

Przestrzeganie zasad higieny osobistej ma ogromne znaczenie: eliminacja zwiększonej wysypki pieluszkowej, pocenie się skóry nóg, suchości i odcisków skóry, zapobieganie mikrourazom stóp. Podczas odwiedzania basenu, sauny, prysznica, kąpieli i kąpieli na plaży należy używać gumowych kapci. Zmiany dystroficzne w paznokciach należy leczyć w odpowiednim czasie..

Choroby zakaźne:

Powiązane artykuły

Ospa wietrzna u kobiet w ciąży: czy to niebezpieczne? Wywiad ze specjalistą chorób zakaźnych

Ospa wietrzna u dorosłych – co robić?

Częste choroby zakaźne w 2019 r

Enterowirus: wysoki sezon

Leptospiroza: szczyt zapadalności – sierpień!

Tężec: jak nie dostać niebezpiecznej infekcji w sezonie letnim

Rotawirus: objawy i leczenie infekcji

Borelioza: objawy, leczenie i zapobieganie

„Ukraina ma wszelkie szanse na poprawę sytuacji w walce z gruźlicą” – ekspert misji Lekarze bez granic.

Uwaga!
Informacje opublikowane na stronie służą wyłącznie do celów informacyjnych. Opisane metody diagnozy, leczenia itp. samodzielne korzystanie nie jest zalecane. Koniecznie skonsultuj się ze specjalistą, aby nie zaszkodzić zdrowiu!

Witryna likar.info jest własnością łotewskiej firmy SIA Creative Media Invest. Adres na Łotwie: Ryga, Zigfrida Annas Meierovica blvd. 16-12, LV-1050. Numer rejestracyjny (numer rejestracyjny) 50103238161. Prawa do reprezentowania interesów likar.info na Ukrainie, a także prawa do reklamy / treści należą do Optimedia LLC i Vita Line Ukraine LLC.

Materiały na tej stronie są przeznaczone do ogólnego użytku informacyjnego i nie mają na celu zapewnienia porady medycznej, diagnozy ani zalecanego leczenia. Likar.info może otrzymać rekompensatę za niektóre linki do produktów i usług na tej stronie.

Zespół medyczny Likar zapewnia, że ​​treści publikowane na stronie spełniają najwyższe standardy medyczne i są stale ulepszane. Nasz oddany zespół zarządza rozległą siecią ponad 100 ekspertów medycznych, obejmującą ponad 50 specjalizacji..

Celem witryny Likar.info jest możliwie jak najszersze informowanie społeczeństwa o objawach i przyczynach chorób w celu terminowej wizyty u lekarza. Witryna publikuje również informacje dla lekarzy na temat innowacji w dziedzinie profilaktyki i metod leczenia chorób. Wszystkie podlegają rygorystycznej weryfikacji źródeł przed publikacją informacji przez naszych ekspertów i redaktorów medycznych..

© www.likar.info 2001-2019. Znak towarowy i znak towarowy LIKAR.INFO ™ są zarejestrowane. Wszelkie prawa zastrzeżone. Podczas korzystania z materiałów strony wymagany jest aktywny link do www.likar.info.

Likar.Info w sieciach społecznościowych:

Informacje opublikowane na stronie służą wyłącznie do celów informacyjnych. Opisane metody diagnozy, leczenia itp. samodzielne korzystanie nie jest zalecane. Koniecznie skonsultuj się ze specjalistą, aby nie zaszkodzić zdrowiu!

Zdrowie jest podstawą pełnego życia, a naszym zadaniem jest ochrona go od urodzenia do starości!

Witryna likar.info jest własnością łotewskiej firmy SIA Creative Media Invest. Adres na Łotwie: Ryga, Zigfrida Annas Meierovica blvd. 16-12, LV-1050. Numer rejestracyjny (numer rejestracyjny) 50103238161. Prawa do reprezentowania interesów likar.info na Ukrainie, a także prawa do reklamy / treści należą do Optimedia LLC i Vita Line Ukraine LLC.

Materiały na tej stronie są przeznaczone do ogólnego użytku informacyjnego i nie mają na celu zapewnienia porady medycznej, diagnozy ani zalecanego leczenia. Likar.info może otrzymać rekompensatę za niektóre linki do produktów i usług na tej stronie.

Zespół medyczny Likar zapewnia, że ​​treści publikowane na stronie spełniają najwyższe standardy medyczne i są stale ulepszane. Nasz oddany zespół zarządza rozległą siecią ponad 100 ekspertów medycznych, obejmującą ponad 50 specjalizacji..

Grzybica paznokci – przyczyny, rodzaje, objawy, diagnoza, leczenie i zapobieganie

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Grzybica paznokci jest grzybiczą infekcją płytki paznokcia, która może być spowodowana przez różne rodzaje patogenów grzyby. W przypadku grzybicy paznokci może to dotyczyć jednej lub więcej płytek paznokciowych na rękach, stopach lub jednocześnie na palcach kończyn dolnych i górnych osoby. Jednak obraz kliniczny i cechy przebiegu infekcji są dokładnie takie same, zarówno na płytkach paznokciowych palców, jak i stóp. Oznacza to, że grzybica paznokci paznokci nie różni się od grzybicy stóp.

Istnieją jednak różne opcje przebiegu grzybicy paznokci, które są określone tylko przez rodzaj patogenu, czas trwania procesu patologicznego i stopień uszkodzenia płytki paznokcia. Grzybica paznokci u dzieci, dorosłych i osób starszych to dokładnie te same choroby, różniące się tylko stopniem powrotu do zdrowia.

Grzybica paznokci paznokci i stóp – częstotliwość występowania i patogeny infekcji

Według międzynarodowych statystyk grzybica paznokci dotyka 10-20% całkowitej populacji Ziemi, a wśród wszystkich chorób paznokci infekcje grzybicze stanowią co najmniej 1/3. Jednak w ciągu ostatniej dekady liczby te zostały zrewidowane, ponieważ praktykujący dermatolodzy zauważyli wzrost liczby pacjentów szukających pomocy w grzybica paznokcie.

Niestety, dane z obserwacji klinicznych pokazują, że wzrost częstości występowania grzybicy paznokci obserwuje się nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci, z powodu zakażenia w rodzinie. Ponadto prawdopodobieństwo rozwoju infekcji zwiększa się z wiekiem, szczególnie u osób starszych powyżej 65 lat, z powodu obecności chorób przewlekłych, takich jak patologia naczyniowa, otyłość, zwyrodnienie stawów stóp, cukrzyca itp..

Grzybica paznokci może być spowodowana przez następujące rodzaje grzybów chorobotwórczych i warunkowo chorobotwórczych:

  • Dermatophyte Trichophyton rubrum (jest czynnikiem wywołującym zakażenie w 75 – 90% przypadków);
  • Dermatophyte Trichophyton interdigitale (jest czynnikiem sprawczym infekcji w 10–20% przypadków);
  • Trichophytes T. violaceum, T. tonsurans, T. schoenleinii, T. mentagrophytes var. gypseum, T. Verrucosum (są patogenami od 1 – 3% przypadków);
  • Pachwinowy epidermofiton Epidermophyton floccosum;
  • Czynnik sprawczy Microsporia Microsporum canis;
  • Grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida;
  • Formy Aspergillum.

W ostatnich latach wzrosła liczba przypadków grzybicy paznokci wywołanych przez pleśń lub kilka rodzajów grzybów. Zatem najczęstszym jest połączone uszkodzenie płytek paznokciowych z dermatofitami i pleśnią lub drożdżami.

Grzybica paznokci u dzieci

Grzybica paznokci u dzieci nie różni się od tej u dorosłych ani w przebiegu klinicznym, ani w symptomatologii, ani w cechach uszkodzenia płytek paznokciowych stóp lub dłoni, ani w żadnych innych parametrach, które są istotne dla diagnozy i leczenia. Dlatego rozważanie grzybicy paznokci u dzieci jest niewłaściwe, aby przydzielić je w osobnym artykule lub sekcji.

Przyczyny i rozwój grzybicy paznokci

Przyczyną rozwoju grzybicy paznokci, a także innych chorób zakaźnych, jest patogenny mikroorganizm, w tym przypadku grzyb. Infekcja rozwija się po wejściu grzyba w strukturę paznokcia, gdzie zaczyna się namnażać i tworzyć tunele i przejścia.

Zakażenie patogennymi grzybami powodującymi grzybicę paznokci zwykle występuje podczas odwiedzania różnych wspólnych obszarów, w których ludzie stoją lub chodzą boso przez co najmniej jakiś czas, na przykład kąpiele, sauny, baseny, prysznice w dużych przedsiębiorstwach, siłownie itp. . Dość często występuje przenoszenie patogenu na grzybicę paznokci w tej samej rodzinie, gdy używa się tych samych artykułów gospodarstwa domowego, takich jak myjki, kapcie, dywany, kraty, rękawiczki itp..

Zakażenie zwykle występuje w następujący sposób: płatki skóry i paznokci u osób z grzybicą paznokci znikają i spadają na dywaniki, pościel, myjki, powierzchnie do kąpieli, dywany, ręczniki i inne przedmioty. Te łuski zawierają zarodniki i grzybnię grzybów, które mogą przetrwać przez lata. Gdy inna osoba nadepnie lub dotknie przedmiotu gospodarstwa domowego, na którym znajdują się takie łuski, przykleja się do jego skóry, grzyb aktywuje się i przechodzi na paznokcie. Drewniane przedmioty są szczególnie niebezpieczne pod względem infekcji, ponieważ łuski z grzybami są prawie niemożliwe do umycia i usunięcia z porów drzewa. Najczęściej występuje najpierw infekcja grzybów paznokci stóp, a sam osoba już przenosi je na płytki paznokciowe dłoni.

Następujące czynniki przyczyniają się do zakażenia grzybicą paznokci:

  • Płaskie stopy;
  • Urazy paznokci;
  • Różne naruszenia integralności skóry stóp i dłoni (skaleczenia, zadrapania, otarcia itp.);
  • Żylaki nóg;
  • Dystonia wegetatywna;
  • Stany niedoboru odporności;
  • Noszenie butów, które tworzą efekt łaźni parowej;
  • Ciasne, niewygodne buty;
  • Zmniejszone lub zwiększone pocenie się stóp;
  • Nieprzestrzeganie zasad higieny;
  • Cukrzyca;
  • Choroba krwi
  • Długotrwałe stosowanie antybiotyków, glukokortykoidów i cytostatyków.

W obecności czynników predysponujących zakażenie grzybicą paznokci występuje szybciej i łatwiej niż u osób, które ich nie mają..

Grzybica paznokci zwykle nie rozwija się natychmiast, ale po infekcji skóry stóp. Przed pojawieniem się charakterystycznej zmiany na paznokciu osoby zwykle martwią się łuszczenie, pękanie, maceracja i pęcherze na skórze w okolicy fałdów międzypalcowych, podeszwy lub dłoni. Często temu uszkodzeniu skóry towarzyszy swędzenie. I dopiero po pewnym czasie od grzybów dotkniętych skórą dłoni lub stóp dochodzi do paznokci. W rzadkich przypadkach izolowana jest grzybica paznokci, gdy grzyb wnika bezpośrednio w płytkę paznokcia spod jednej z jej krawędzi..

Formy grzybicy paznokci (klasyfikacja)

Obecnie w krajach byłego ZSRR stosuje się dwie klasyfikacje grzybicy paznokci – pierwsza oparta na rodzaju zmian patologicznych w płytce paznokcia, a druga na lokalizacji procesu.

W zależności od rodzaju dominujących zmian patologicznych w strukturze paznokcia wszystkie grzybice paznokci dzielą się na następujące typy:

  • Normotroficzny;
  • Przerost;
  • Zanikowy (onycholityczny).

Na podstawie lokalizacji zakażenia grzybiczego płytki paznokcia wyróżnia się następujące formy grzybicy paznokci:

  • Grzybica wpływa na dystalną grzybicę paznokci (tylko wolną krawędź paznokcia, która jest zwykle cięta);
  • Grzybica dotyczy bocznej grzybicy paznokci (jedna lub obie strony paznokcia, znajdujące się obok wałków skóry);
  • Proksymalny (grzyb wpływa na tylny wałek i kiełek paznokcia u samej podstawy);
  • Ogółem (grzyb wpływa na całą powierzchnię płytki paznokcia);
  • Biała powierzchowna grzybica paznokci (leukonychia grzybicza), w której białe paznokcie pojawiają się na paznokciu.

Grzybicze dystalne i boczne są często łączone ze sobą, więc niektórzy lekarze i naukowcy łączą je w jedną formę – dystalno-boczną grzybiczość podpaznokciową.

Objawy

Grzybica paznokci normotroficzna

Grzybica paznokci normotroficzna charakteryzuje się wyłącznie zmianą koloru płytki paznokcia przy zachowaniu normalnej grubości i połysku. Najpierw pojawiają się plamy i paski o różnych rozmiarach i kształtach, pomalowane na biało lub ochrowo-żółto po bokach paznokcia. W miarę postępu grzybicy paznokci te plamki i paski powiększają się, stopniowo pokrywając całą płytkę paznokcia. W rezultacie cały paznokieć zmienia kolor, jednocześnie zachowując normalną grubość i połysk.

Przy normotroficznej grzybicy paznokci paznokieć często nie wyrasta do łożyska paznokcia (onycholiza), więc można go łatwo przypadkowo lub celowo usunąć.

Przerostowa grzybica paznokci

Przerostowa grzybica paznokci charakteryzuje się zmianą koloru paznokcia i coraz większą grubością (ponad 2 mm). Paznokieć gęstnieje z powodu rogowacenia podpaznokciowego – zwiększonego tworzenia się płatków skóry.

W przypadku przerostowej grzybicy paznokci dotknięte paznokcie tracą połysk, stają się matowe, gęstnieją, kruszą się i są silnie zdeformowane. Odkształcenie paznokcia jest tym silniejsze, im dłuższa jest choroba. Dość często osoby z długotrwałym cierpieniem na przerostową grzybicę paznokci mają onychogryfozę, która jest deformacją paznokcia w postaci ptasiego pazura.

Płytki paznokcia są stopniowo niszczone, szczególnie silnie w częściach bocznych. Z powodu deformacji, pogrubienia i zniszczenia płytek paznokcia dość często ludzie odczuwają ból podczas chodzenia.

Gwóźdź jest zwykle szary lub brudnożółty..

Zanikowa grzybica paznokci

Grzybicza dystalna i boczna (podpaznokciowa)

Grzybicza dystalna i boczna (podpaznokciowa) charakteryzuje się tymi samymi zmianami w różnych częściach płytki paznokcia. Ponadto bardzo często dystalna i boczna grzybica paznokci są połączone ze sobą.

Dotknięta część gwoździa staje się matowa, nakrapiana poprzecznymi rowkami i pomalowana na jasnożółty odcień. Jeśli grzybica paznokci zostanie sprowokowana przez pleśnie, płytkę paznokcia można pomalować na niebiesko-zielony lub czarny.

Gwóźdź kruszy się, w wyniku czego jego wolny koniec lub części boczne stają się szorstkie. Stopniowo cały dotknięty obszar jest malowany, a fragmenty paznokcia znikają. W miarę postępu infekcji inne fragmenty paznokcia stają się kolorowe i znikają, w wyniku czego przybiera nieregularny kształt, który nie pokrywa całkowicie łożyska paznokcia. Z czasem cały paznokieć znika i tylko palec paznokcia, pokryty zrogowaciałymi łuskami skóry, pozostaje na palcu.

Przy bocznej grzybicy paznokci boczne krawędzie skóry wokół paznokcia stają się spuchnięte, czerwone, pogrubione i bolesne. Jeśli infekcja bakteryjna łączy się z infekcją grzybiczą, po naciśnięciu może pojawić się niewielka ropa spod rolek.

Proksymalna grzybica paznokci

Grzybica proksymalna jest dość rzadka i charakteryzuje się uszkodzeniem paznokcia z rolki skóry w obszarze strefy zarodkowej. Ten rodzaj grzybicy paznokci występuje najczęściej w przypadkach usunięcia eponychium – specjalnej warstwy skóry, która znajduje się między płytką paznokcia a tylnym wałkiem, a w mowie codziennej nazywa się skórek.

Grzybica bliższa rozpoczyna się od utworzenia białej plamki na części paznokcia przylegającej do strefy wzrostu. W tej białej plamce grzyb tworzy tunele i przejścia, w których znajduje się grzybnia i zarodniki. Stopniowo grzyb przenika do komórek łożyska paznokcia, jakby otaczał rosnący paznokieć ze wszystkich stron. Prowadzi to do całkowitego zniszczenia wszystkich jeszcze nie wyhodowanych paznokci.

Całkowita grzybica paznokci

Grzybica całkowita jest ostatnim etapem proksymalnym, dystalnym lub bocznym, ponieważ charakteryzuje się uszkodzeniem całej powierzchni płytki paznokcia. Zwykle infekcja grzybicza rozpoczyna się od porażki niewielkiego obszaru paznokcia i stopniowo rozprzestrzenia się na całość, tworząc całkowitą grzybicę paznokci.

Paznokieć staje się matowy, kruszący się, złuszczający, zdeformowany i malowany w różnych odcieniach szarości, bieli lub brudnej żółci.

Biała powierzchowna grzybica paznokci

Biała powierzchowna grzybica paznokci charakteryzuje się tworzeniem się opalowo-białych plamek w obszarze tylnego wałka paznokcia, które stopniowo rozprzestrzeniają się na całą powierzchnię płytki paznokcia. Białe plamki łączące się między sobą wyglądają jak posypany drobny proszek.

Diagnostyka

Grzybica paznokci – leczenie

Ogólne zasady terapii

Nowoczesne skuteczne leczenie grzybicy paznokci polega na jednoczesnym stosowaniu następujących metod i leków:

  • Przyjmowanie ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych;
  • Leczenie dotkniętych obszarów paznokcia i otaczającej skóry lokalnymi środkami przeciwgrzybiczymi, na przykład maściami, żelami, lakierami itp.;
  • Usunięcie płytki paznokcia metodą chirurgiczną lub zachowawczą z całkowitą porażką i ciężkim pogrubieniem;
  • Przyjmowanie leków poprawiających krążenie krwi w tkankach obwodowych stóp i dłoni;
  • Kursy fizjoterapii miały również na celu poprawę przepływu krwi w stopach i rękach.

W celu skutecznego i niezawodnego leczenia grzybicy paznokci obowiązkowe jest stosowanie ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych niszczących patogen. Ponieważ grzyb rozmnaża się przez zarodniki, które mogą pozostawać nieaktywne w strefie zarodkowej paznokcia przez długi czas, ale są dość żywotne, konieczne jest zniszczenie tych zarodników, aby całkowicie wyleczyć infekcję. Zwykle, gdy płytka paznokcia rośnie, zarodniki te rosną i aktywują się, powodując proces zakaźny. Dlatego leczenie grzybicy paznokci lekami przeciwgrzybiczymi odbywa się przez długi czas – aż nowa i zdrowa płytka paznokcia całkowicie wyrośnie, ponieważ będzie to oznaczać, że wszystkie zarodniki, które pozostały w strefie zarodkowej, zmarły.

Oprócz ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych zdecydowanie zaleca się stosowanie lokalnych preparatów, które nakłada się bezpośrednio na płytkę paznokcia. Te środki przeciwgrzybicze przyczyniają się do lokalnego niszczenia zarodników i grzybni grzyba w łuskach paznokcia, zapobiegając w ten sposób rozprzestrzenianiu się potencjalnych obiektów ponownego zakażenia. W końcu, jeśli łuski z grzybami spadną z paznokcia, pozostaną w butach, skarpetach, dywanach i innych artykułach gospodarstwa domowego, co może łatwo doprowadzić do zakażenia drugi lub nawet trzeci raz.

Stosowanie ogólnoustrojowych i lokalnych leków przeciwgrzybiczych w leczeniu grzybicy paznokci jest obowiązkowe. Usunięcie płytki paznokcia nie jest wykonywane we wszystkich przypadkach, ale tylko wtedy, gdy jest ona poważnie zdeformowana i pogrubiona, w wyniku czego niemożliwe jest zniszczenie grzyba we wszystkich komórkach paznokcia. Stosowanie innych leków i fizjoterapii odbywa się na wniosek osoby.

Przez cały okres leczenia grzybicy paznokci konieczne jest badanie kontrolne z lekarzem raz na dwa tygodnie. Sześć miesięcy po zakończeniu terapii należy skrobić paznokieć kolejnym badaniem mikroskopowym. Jeśli mikroskopia ujawni grzybnię grzyba, wówczas przebieg leczenia należy powtórzyć.

Po zakończeniu leczenia grzybicy paznokci zaleca się raz w tygodniu profilaktyczne leczenie płytek paznokci specjalnymi lakierami przeciwgrzybiczymi do stosowania miejscowego (na przykład Loceryl, Batrafen itp.)..

Rozważmy bardziej szczegółowo wszystkie rodzaje niezbędnego leczenia grzybicy paznokci.

Konserwatywne usuwanie płytki paznokcia

Usunięcie płytki paznokcia wykonuje się zachowawczo, stosując plastry keratolityczne, które zmiękczają paznokieć. Po nałożeniu takiej łatki paznokieć usuwa się łatwo i bezboleśnie zwykłymi nożyczkami lub nieostrym skalpelem..

Obecnie do usunięcia paznokcia stosuje się następujące plastry keratolityczne:

  • Onychoplast 30%;
  • Ureaplast 20%;
  • Plaster salicylowy-chinzol-dimeksyd;
  • Zestaw mikospor.

Te plastry można zamówić w dziale na receptę lub kupić gotowe w aptekach.

Przed nałożeniem kompozycji na paznokieć należy przykleić kawałki zwykłego plastra samoprzylepnego na pobliskich zdrowych obszarach skóry, aby chronić je przed działaniem keratolitycznym. Następnie masę nakłada się na gwóźdź warstwą 1–2 mm, po czym mocuje się zwykłym plastrem samoprzylepnym i pozostawia na 2–3 dni. Następnie klejowy tynk jest zdzierany, pozostała masa jest usuwana, a złuszczone odcinki paznokcia są zeskrobywane skalpelem. Następnie, jeśli to konieczne, procedurę powtarza się, aż cały paznokieć zostanie usunięty i pozostanie tylko łożysko paznokcia.

Po usunięciu paznokcia odsłonięte łożysko paznokcia jest traktowane lakierami przeciwgrzybiczymi, na przykład Batrafen, Loceril itp..

Chirurgiczne usunięcie płytki paznokcia

Chirurgiczne usunięcie płytki paznokcia jest lepsze niż konserwatywne, ponieważ pozwala nie tylko usunąć dotknięty paznokieć, ale także oczyścić łożysko paznokcia z dużej liczby zrogowaciałych płatków naskórka (hiperkeratoza), w których mogą znajdować się torbiele z licznymi zarodnikami grzyba. Obserwacje kliniczne wykazały, że przy chirurgicznym usunięciu paznokcia i rogowacenia podpaznokciowego skuteczność terapii jest wyższa, a ryzyko nawrotu jest znacznie niższe w porównaniu z zachowawczą metodą usuwania dotkniętego paznokcia.

Chirurgiczne usunięcie paznokcia odbywa się w następujący sposób:
1. Opaska uciskowa jest nakładana na podstawę palca;
2). Palec jest leczony dowolnym środkiem antyseptycznym;
3). Miejscowy środek znieczulający wprowadza się do bocznych powierzchni palca;
4. Pincety są wkładane pod wolną krawędź gwoździa w obszarze prawego lub lewego rogu;
5. Wciśnij pincetę do podstawy paznokcia;
6. Oddziel gwóźdź, odwracając ruch w kierunku od narożnika do środka;
7. Usuń nagromadzenie napalonych łusek na łożysku paznokcia;
8. Nawadniaj paznokieć proszkiem sorbentu z antybiotykiem;
9. Zastosuj sterylny opatrunek.

Po utworzeniu się nowego nabłonka na łożysku paznokcia leczy się go lokalnymi środkami przeciwgrzybiczymi – lakierami, maściami, balsamami itp..

Ogólnoustrojowe leczenie grzybicy paznokci

Ogólnoustrojowe leczenie grzybicy paznokci polega na przyjmowaniu leków przeciwgrzybiczych przez 6 do 12 miesięcy. Obecnie w leczeniu grzybicy paznokci stosuje się następujące leki przeciwgrzybicze:

  • Gryzeofulwina;
  • Ketokonazol;
  • Itrakonazol;
  • Terbinafina;
  • Flukonazol.

Wymieniono tylko międzynarodowe nazwy składników aktywnych (INN), aby uniknąć długiej listy leków zawierających te składniki aktywne i sprzedawanych pod różnymi nazwami handlowymi.

Gryzeofulwina i Ketokonazol na grzybicę stóp należy przyjmować 9–18 miesięcy, a ręce – 4–6 miesięcy. Stosowanie tych leków zapewnia lekarstwo na grzybicę paznokci tylko u 40% pacjentów. W przypadku chirurgicznego usunięcia płytki paznokcia odsetek wyleczenia wzrasta do 55–60%.

Itrakonazol stosuje się zgodnie z dwoma możliwymi schematami – ciągłym stosowaniem i terapią pulsową. Przy ciągłym stosowaniu czas trwania leczenia grzybicy paznokci paznokci wynosi 3 miesiące, a przerwa wynosi 6 miesięcy. Terapia pulsowa jest alternatywą leku w ciągu tygodnia i przerywa się między nimi po trzech tygodniach. W leczeniu grzybicy paznokci paznokci konieczne są dwa kursy terapii pulsowej, a stopy – 3 – 4 kursy. Całkowite wyleczenie nawet bez konserwatywnego usuwania paznokci obserwuje się u 80–85% pacjentów.

Terbinafina w leczeniu grzybicy paznokci paznokci przyjmuje się przez 1,5 miesiąca, a stóp – 3 miesiące. Wyleczenie obserwuje się u 88 – 94% pacjentów.

Flukonazol do leczenia grzybicy paznokci pobiera się w ciągu sześciu miesięcy, a stóp – 8-12 miesięcy. Wyleczenie obserwuje się u 83 – 92% pacjentów.

Jest zatem oczywiste, że najskuteczniejszymi lekami w leczeniu grzybicy paznokci są terbinafina, itrakonazol i flukonazol.

Miejscowe leczenie grzybicy paznokci

Miejscowe leczenie grzybicy paznokci powinno uzupełniać terapię systemową, ale w żadnym wypadku jej nie zastępować. Należy pamiętać, że miejscowe leczenie grzybicy paznokci nie pozwoli na całkowite wyleczenie, jeśli nie zostanie połączone z podaniem w środku leków przeciwgrzybiczych w postaci tabletek, kapsułek, roztworów i innych postaci farmaceutycznych, ponieważ zarodniki grzyba mogą pozostać w zniszczonych tkankach przez długi czas w stanie żywotnym. Preparaty do miejscowego leczenia grzybicy paznokci po prostu nie mogą przeniknąć do tych zniszczonych tkanek, ponieważ znajdują się w komórkach łożyska paznokcia, bezpośrednio pod paznokciem.

Miejscowa terapia grzybicy paznokci polega na leczeniu paznokcia lub łożyska paznokcia różnymi lekami wytwarzanymi w postaci maści, kremów, lakierów, balsamów, aerozoli itp. Obecnie skuteczne miejscowe leki przeciwgrzybicze wskazane do stosowania w leczeniu grzybicy paznokci to:

  • Preparaty zawierające klotrimazol (Amiklon, Imidil, Kandibene, Kanizon itp.);
  • Preparaty zawierające mikonazol (Dactarin, Mycozone);
  • Preparaty bifonazolu (Bifasam, Bifonazol, Bifosin, Mikospor);
  • Preparaty ekonazolu (Pevaril i inne);
  • Preparaty izokonazolowe (Travogen, Travocort);
  • Preparaty terbinafiny (Atifin, Binafina, Lamisil, Mikonorm itp.);
  • Preparaty naftyfiny (Exoderil);
  • Preparaty amorolfinowe (Loceryl);
  • Preparaty cyklopiroksolaminowe (Batrafen, Fongial).

Terapia lokalna jest prowadzona do momentu wyhodowania nowego zdrowego paznokci. Równolegle z nakładaniem miejscowych leków przeciwgrzybiczych na paznokcie należy dbać o płytki paznokciowe, codziennie myjąc je ciepłą wodą z mydłem, wycinając i piłując.

Fizjoterapia

Leki poprawiające krążenie krwi w dłoniach i stopach, stosowane w leczeniu grzybicy paznokci

Leki te poprawiają ukrwienie palców rąk i stóp, a zatem gwarantują dostarczenie leku przeciwgrzybiczego do paznokci w wymaganym stężeniu. Również intensyfikacja przepływu krwi przyczynia się do szybkiego wzrostu nowego paznokcia, co pomaga nieznacznie skrócić czas trwania terapii.

W tym celu zaleca się stosowanie następujących leków:

  • Pentoksyfilina (Trental, Agapurin itp.) 400 mg 2-3 razy dziennie;
  • Dobesylan wapnia (Doxy-Hem, Doxyium) 250 do 500 mg 3 razy dziennie;
  • Niacyna 150 do 300 mg 3 razy dziennie lub 15 wstrzyknięć 1 ml 1% roztworu.

Leki poprawiające krążenie krwi są również pomocnicze i mogą być stosowane w połączeniu ze środkami przeciwgrzybiczymi, a nie zamiast nich..

Schemat leczenia grzybicy paznokci

Leki stosowane w leczeniu grzybicy paznokci

Preparaty do stosowania ogólnego

Preparaty do stosowania ogólnoustrojowego w grzybicy paznokci przedstawiono w tabeli, w której międzynarodowa nazwa substancji czynnej jest wskazana w lewej kolumnie, a nazwy handlowe leków zawierających ten aktywny składnik są wymienione w prawej kolumnie;.

Nazwa substancji czynnej Nazwy handlowe leków, pod którymi
są sprzedawane w aptekach
Gryzeofulwina Gryzeofulwina
Griseofulvin Forte
Fulcin
Ketokonazol Tabletki ketokonazolu
Tabletki Mycozoral
Tabletki Nizoral
Tabletki Oronazol
Tabletki Fungin
Tabletki Fungistab
Tabletki Fungavis
Fungolon
Itrakonazol Kapsułki Irunin
Kapsułki Itrazol
Itrakonazol Kapsułki
Canditral Capsules
Kapsułki Mikonicholu
Kapsułki Orungal i roztwór doustny
Kapsułki Orungamine
Kapsułki Orunite
Kapsułki Rumycosis
Kapsułki Teknazolu
Terbinafina Tabletki Atifin
Tabletki Binafin
Tabletki Bramisil
Tabletki Lamisil
Tabletki Terbizil
Terbinafina w tabletkach
Tabletki Terbinox
Terbifin tabletki
Tabletki Thermicon
Tabletki Tigal Sanovel
Pigułki Tebicour
Tabletki Fungoterbin
Tabletki Qidocan
Pigułki Exciter
Tabletki Exifin
Flukonazol Kapsułki Vero-Flukonazol
Kapsułki Diflason
Difluzole Capsules
Diflucan Kapsułki i proszek
Kapsułki Medoflucon
Kapsułki Mikomax, syrop
Kapsułki Mikosist
Tabletki mykoflukanu
Kapsułki Nofung
Kapsułki Procanazolu
Kapsułki Fangiflu
Kapsułki Fluzole
Kapsułki flukozydowe
Flukonazol kapsułki, tabletki
Kapsułki Fluconorm
Kapsułki Flunol
Forkan Capsules
Kapsułki Funzol
Kapsułki Ciscan

Maści do leczenia grzybicy paznokci

Maści stosowane w leczeniu grzybicy paznokci przedstawiono w tabeli, w której międzynarodowa nazwa substancji czynnej jest wskazana w lewej kolumnie. A w prawej kolumnie znajduje się lista nazw handlowych, pod którymi leki zawierające tę substancję czynną są sprzedawane w aptekach.

Oprócz maści tabela pokazuje również inne formy do stosowania miejscowego, takie jak żele, lakiery, spraye, płyny itp..

Nazwa substancji czynnej Nazwy handlowe narkotyków
Ketokonazol Krem dermazolowy
Maść Mikoket
Maść Mycozoral
Krem Nizoral
Maść na łupież
Maść Sebozole
Klotrimazol Krem amiklonowy
Krem Imidil
Krem Candibene
Krem i proszek Candide
Krem Candizol
Canesten Cream and Spray
Canizon Cream and Solution
Żel, krem ​​i maść klotrimazolowa
Krem grzybowy
Krem Fungicip
Mikonazol Spray Dactarin
Krem Mikozon
Bifonazol Krem Bifasam
Krem, proszek i roztwór bifonazolu
Krem Bifosin, proszek, spray i roztwór
Mikospor krem ​​i roztwór
Ekonazol Pevaril
Izokonazol Krem Travogen
Krem Travocort
Terbinafina Krem Atifin
Krem binafinowy
Krem Lamisil, spray, żel
Spray lamelowy
Krem Mikonorm
Krem Tebicour
Terbized Agio Cream
Krem Terbizil
Terbyx krem ​​i spray
Krem terbinafinowy
Krem Terbinox
Terbifin krem ​​i spray
Krem Thermicon i spray
Krem Ungusan
Fungoterbinowy krem ​​i spray
Exifine krem
Exiter krem
Naftyna Exoderil Cream and Solution
Amorolfin Loceryl
Cyklopiroksolamina Batrafen żel, krem ​​i lakier
Krem do paznokci i lakier do paznokci

Leczenie laserowe

Grzybica paznokci – zdjęcie

Leczenie obuwia z powodu grzybicy paznokci

Buty z grzybicą paznokci w celu dezynfekcji i usunięcia zarodników grzybów zaleca się leczyć następującymi substancjami:

  • 25% roztwór formaliny;
  • 40% roztwór kwasu octowego;
  • 0,5% roztwór chlorheksydyny;
  • Dactarin Spray.

Buty wewnątrz i na zewnątrz należy wycierać wacikiem zwilżonym dowolnym określonym roztworem, szczególnie ostrożnie pielęgnując wkładki i boczne powierzchnie. Następnie tampon wkłada się w czubek buta, pakuje do plastikowej torby, ostrożnie zawiązuje i pozostawia na jeden dzień. Następnie buty są usuwane z torby, tampon usuwany, wycierany amoniakiem i wentylowany w celu usunięcia określonego zapachu.

Skarpetki, rajstopy, pończochy i inne tkaniny można dezynfekować przez gotowanie w 2% roztworze sody mydlanej przez 20 minut. Akcesoria do manicure dezynfekuje się przez zanurzenie w alkoholu, a następnie kalcynację w ogniu.

Autor: Nasedkina A.K.. Specjalista ds. Badań biomedycznych.

Dodaj komentarz