Jak leczyć grzybicę skóry głowy

przez | 2020-03-18

Spis treści:

Objawy i leczenie grzybów skóry głowy

Grzyb skóry głowy jest chorobą dermatologiczną zlokalizowaną na skórze głowy i skóry głowy. Przyczynami choroby są patogenne mikroorganizmy, różne grzyby, wirusy. Charakteryzuje się intensywnym złuszczaniem skóry, swędzeniem, stanem zapalnym i patologicznym wypadaniem włosów.

W tym artykule dowiesz się, jak leczyć grzyb głowy u dorosłych i dzieci..

Czynniki przyczyniające się

Główne czynniki przyczyniające się do występowania chorób grzybiczych skóry głowy:

  • Osłabienie układu odpornościowego;
  • Nierównowaga hormonalna;
  • Bliski kontakt z pacjentem;
  • Udostępnianie artykułów higieny osobistej;
  • Uszkodzenie skóry głowy (pęknięcia, rany, rany);
  • Naruszenie układu hormonalnego;
  • Czynniki zewnętrzne przyczyniające się do zmniejszenia warstwy ochronnej skóry głowy.

Objawy grzybicy skóry głowy

Objawy tej choroby skóry głowy u dorosłych i dzieci bezpośrednio zależą od różnorodności grzyba i stopnia jego uszkodzenia. Istnieje wiele typowych objawów związanych z infekcją grzybiczą:

Jeśli zignorujesz objawy i nie będziesz leczony, choroba może prowadzić do głębokiego uszkodzenia warstw skóry (naciekowo-ropny). Stanowi temu towarzyszą następujące objawy:

  • Brak siły fizycznej;
  • Zapalenie węzłów chłonnych. Czułość podczas badania palpacyjnego;
  • Gorączka;
  • Wysypka alergiczna.

Rodzaje grzybów skóry głowy

Istnieje kilka rodzajów grzybów, które wpływają na skórę głowy i włosy. Rozważ najczęstsze choroby grzybicze skóry głowy.

Możesz rozpocząć tę listę od grzybicy (rzęsistkowicy) – jest to najczęstsza i najcięższa choroba grzybicza. Głównymi objawami choroby są ciężkie wypadanie włosów i pojawienie się ognisk łysienia.

W większości przypadków choroba jest diagnozowana u dzieci w wieku od 3 do 12 lat. Zdrowa osoba może zarazić się po kontakcie z pacjentem lub w wyniku korzystania z jego rzeczy. Istnieje powierzchowna i głęboka postać rzęsistkowicy.

Przy powierzchniowej postaci grzyba pierwsze objawy pojawiają się w ciągu 5 do 7 dni po infekcji. Skóra pacjenta zaczyna się łuszczyć na głowie, włosy stają się kruche u podstawy żarówki, dzięki czemu czarne kropki pozostają na głowie po wypadnięciu.

Czubek połamanych włosów jest pokryty szarą powłoką – jest to metabolit grzyba. Rozmiar dotkniętego obszaru dochodzi do 3 cm, skóra złuszcza się, pojawia się zaczerwienienie, swędzenie, w niektórych przypadkach puchnie.

W przypadku grzybicy w głębokiej postaci pierwsze objawy pojawiają się zaledwie 8 tygodni po infekcji:

  • Zmęczenie;
  • Ogólne zatrucie ciała;
  • Węzły chłonne puchną, palpacja powoduje ból;
  • Wzrost temperatury;
  • Wysypka skórna.

Na skórze głowy pojawiają się okrągłe plamy guza z wyraźnie określonymi granicami. Czerwone plamki na krawędziach mocno się odklejają, a czasem pojawia się na nich skorupa i pęcherzyki z ropną zawartością. Ponadto zmienia się struktura i kolor paznokci na rękach..

Jeśli zauważysz powyższe objawy – natychmiast skonsultuj się z lekarzem, kto przepisze leczenie. W przeciwnym razie grzyb rozprzestrzeni się, a to grozi ropniem i rozległym stanem zapalnym.

Mikrosporoza (microsporia) jest częściej diagnozowana u dzieci, które następnie zarażają resztę rodziny. U ludzi choroba ta powoduje zardzewiałe mikrosporum, au zwierząt puszyste mikrosporum. Infekcja przenoszona jest również przez rzeczy osobiste pacjenta (kapcie, ręcznik itp.).

Zarodniki grzybów rozprzestrzeniają się bardzo szybko. Objawy mikrosporozy i grzybicy są bardzo podobne, dlatego w celu zidentyfikowania patogenu konieczna jest analiza. Aby ustalić grzyb na głowie dziecka i osoby dorosłej – musisz udać się do lekarza.

Na skórze głowy pod włosami są okrągłe ogniska zmiany z wyraźnymi granicami, które odrywają się od góry. Włosy stają się kruche, wypadają, reszta jest pokryta szarą powłoką. Zapalenie jest nieznaczne, plamy są spuchnięte, pokryte ropną skórką.

Parch (favus) jest przenoszony po kontakcie z chorym lub zwierzęciem. Na skórze głowy i innych częściach ciała tworzą się kości policzkowe (skorupy o żółtym odcieniu z depresją pośrodku, gdzie zwykle rosną włosy). Włosy stają się matowe, cieńsze, łatwo wypadają. Zmiany szybko się zwiększają, skóra pod nimi zanika, pojawia się uporczywa forma łysienia.

Diagnoza choroby

Oprócz kontroli wzrokowej i wywiadu medycznego przeprowadza się szereg badań. Mają na celu identyfikację infekcji grzybiczych, opierają się na:

  • Skrobanie z obszaru obierania;
  • Mikro badanie połamanych włosów pod lampą Wood w celu wykrycia mikroorganizmów grzybowych;
  • Jeśli wyniki są pozytywne, pacjentowi przypisuje się testy kulturowe i kulturę bakteriologiczną.

Leczenie grzybów na skórze głowy i łupieżu

Jak pozbyć się grzyba na głowie? Dopiero po zastosowaniu środków diagnostycznych lekarz może przepisać odpowiednie leczenie. Terapia przede wszystkim będzie miała na celu wyeliminowanie infekcji grzybiczej. W tym celu pacjentowi przepisuje się leki, które opierają się na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych.

Pomimo swojej skuteczności takie preparaty przeciwgrzybicze na skórę głowy są toksyczne i mogą być szkodliwe dla organizmu..

Leki przeciwgrzybicze są przeciwwskazane w chorobach układu krążenia, niewydolności nerek, raku, zaburzeniach metabolicznych i patologiach naczyniowych kończyn..

Do leczenia grzybów na skórze głowy za pomocą środków keratolitycznych do użytku zewnętrznego (maści, roztwory), szampony terapeutyczne, kortykosteroidy (hormony kory nadnerczy), leki hamujące aktywność życiową grzyba.

Wyeliminowanie infekcji grzybiczej może potrwać dłużej niż miesiąc. W przypadku ciężkiego przebiegu choroby można przepisać środki przeciwbakteryjne, hormonalne i przeciwhistaminowe.

Najbardziej skuteczne szampony przeciwgrzybicze

Leczenie grzybów skóry głowy powinno być kompleksowe: leki miejscowe i ogólnoustrojowe, fizjoterapia, zdrowy tryb życia i, oczywiście, specjalne szampony.

Ocena najlepszych szamponów dla grzybów na głowie:

  • Keto plus. Główne składniki – pirytionian cynku i ketokonazol eliminują swędzenie, łuszczenie. Środek przeciwgrzybiczy poprawia funkcjonowanie gruczołów łojowych, hamuje rozwój grzybów. Lek stosuje się, aby zapobiec nawrotowi po leczeniu.
  • Mycozoral to wysokiej jakości szampon terapeutyczny na bazie ketokonazolu. Skuteczne lekarstwo niszczy zarodniki grzyba, eliminuje swędzenie, łuszczenie, stany zapalne itp. Ponadto lek ma działanie przeciwbakteryjne. Po 3 aplikacjach poprawia się stan skóry na głowie.
  • Nizoral zawiera również ketokonazol, dzięki czemu szybko eliminuje infekcję i zapobiega ponownemu zakażeniu. Po miesiącu regularnego stosowania lek całkowicie eliminuje wszystkie formy grzyba na skórze głowy.
  • Sebozol eliminuje wszystkie oznaki infekcji grzybiczej w krótkim czasie. Dzięki bezpiecznemu składowi szampon może być stosowany przez kobiety w ciąży, karmiące piersią, a także dzieci od 1 roku życia.
  • Fitoval na bazie składników roślinnych stosowanych do zapobiegania grzybowi skóry głowy. Narzędzie poprawia stan włosów, zapobiega ich wypadaniu i rozwojowi infekcji grzybiczych. Z tego szamponu można korzystać od 15 lat..

Środki ludowe do leczenia grzybów głowy

Aby uzupełnić tradycyjne metody leczenia grzybów skóry głowy, możesz skorzystać z tradycyjnej medycyny w domu. W tym celu, w łagodnych postaciach choroby, można użyć masek medycznych i naparów.

Olejek eukaliptusowy można stosować w celu wyeliminowania swędzenia i podrażnienia skóry głowy.. Nałożyć kilka kropli na szczotkę do włosów i rozprowadzać olej przez włosy ruchami czesania.

Terapeutyczny kompres zmiażdżonych korzeni glistnika. Na 300 gr. korzenie rośliny zużywają 0,5 litra wódki. Wymieszaj i pozostaw do zaparzenia w chłodnym miejscu na tydzień. Po upływie czasu wstrząśnij, odcedź i nałóż kompres.

Swędzenie i zaczerwienienie można wyeliminować za pomocą mieszanki soku czosnkowego, oliwy z oliwek i soku z cytryny. Po zwilżeniu gąbki w mieszance (gąbce) wmasuj ją w skórę głowy ruchami masującymi.

Po owinięciu głowy w film, a następnie w ręcznik, trzymaj godzinę. Następnie spłucz włosy octem (na 1 litr wody 0,2 łyżki. Łyżki octu). Procedura, którą należy wykonać przy każdym myciu włosów.

Napar ze skórki cebuli, usuwa stany zapalne ze skóry głowy. Do gotowania potrzebne są plewy z kilkoma cebulami. Wlać 1 litr wrzącej wody i utrzymywać na małym ogniu przez godzinę. Odcedź schłodzony bulion. Opłucz głowę po nałożeniu szamponu.

Łupież można pozbyć za pomocą naparu wrotyczu.. Aby to zrobić, 1 łyżka. wlać łyżkę materiału roślinnego 400 ml wrzącej wody, pozostawić na 2 godziny, a następnie odcedzić. Bez użycia szamponu spłucz włosy wlewem przez tydzień.

Higiena grzybów skóry głowy

W celu przyspieszenia szybszego powrotu do zdrowia po chorobach skóry głowy pacjent musi przestrzegać szeregu zasad. Przede wszystkim pacjent powinien myć włosy co 2 dni suchymi włosami i codziennie tłustymi włosami. Rzeczywiście, w brudnych włosach grzyby i bakterie namnażają się szybciej.

Nie zaleca się odwiedzania miejsc publicznych o wysokiej wilgotności w czasie leczenia: kąpiele, prysznice z centrami fitness, basen itp. Wynika to z faktu, że w takich miejscach może wystąpić ponowna infekcja skóry głowy grzybem.

Ważne jest, aby prać czapki tak często, jak to możliwe, za każdym razem, gdy czujesz, że głowa zaczyna się pocić. Po umyciu należy traktować je specjalnymi środkami dezynfekującymi i dobrze wysuszyć..

Codziennie stosuj leki przepisane przez lekarza. Przestrzegaj zdrowego stylu życia i postępuj zgodnie z zaleceniami lekarzy.

Teraz wiesz, jak i jak leczyć grzyb na skórze głowy, ale możesz również uniknąć choroby.

Zapobieganie chorobom

Środki zapobiegawcze zapobiegające zakażeniom grzybiczym skóry i skóry głowy obejmują:

  • Tymczasowa odmowa farbowania włosów farbami ze składnikami chemicznymi;
  • Zwróć szczególną uwagę przy wyborze szamponu;
  • Kompleksowa terapia witaminowa;
  • Ogranicz użycie suszarek do włosów;
  • Pełny odpowiedni sen;
  • Regularna higiena;
  • Ograniczenie aktywności fizycznej i stresu;
  • Nie kontaktuj się z osobą już chorą;
  • Nie udostępniaj artykułów higieny osobistej;
  • Dobre odżywianie, ograniczenie słonych i smażonych potraw.

Sam układ odpornościowy nie ma bariery ochronnej dla mikroorganizmów grzybowych. Przy odpowiedniej dbałości o zdrowie można zapobiegać i zapobiegać chorobom grzybiczym skóry głowy..

Przeczytaj więcej na temat zapobiegania infekcjom grzybiczym tutaj..

Grzybica skóry u ludzi

Grzybica skóry jest chorobą należącą do dużej grupy chorób grzybiczych, które atakują skórę, paznokcie, fałdy ciała, a także narządy wewnętrzne.

Opisana choroba skóry jest spowodowana przez mikroskopijne organizmy pasożytujące na ludzkim ciele – grzyby. Istnieje około 500 gatunków. Pełna klasyfikacja, która spełnia wszystkie potrzeby praktyki, nie została jeszcze stworzona. Wynika to z różnorodności czynników zakaźnych i różnych objawów, które powodują..

Zgodnie z przebiegiem ostre i przewlekłe grzybice skóry wyróżniają się głębokością zmiany – powierzchowną i głęboką, ograniczeniem – formami lokalnymi i powszechnymi.

Co to jest?

Grzybica skóry należy do kategorii chorób zakaźnych, które rozwijają się po zakażeniu grzybami. Choroba rozprzestrzenia się w całym ciele i możesz zachorować nawet w wyniku krótkiego kontaktu. Główne niebezpieczeństwo grzybicy polega na tym, że często przebiega ona w postaci przewlekłej, to znaczy zawsze istnieje niebezpieczeństwo zaostrzenia.

Długie odroczenie leczenia zaostrza obraz kliniczny i prowadzi do tego, że patogeny będą stale pozostawać na skórze.

Klasyfikacja

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji:

  • gładka skóra ciała;
  • skóra głowy i broda;
  • gwoździe;
  • obszar pachwinowy;
  • przestań.

W zależności od czynnika sprawczego, grzybice skóry dzielą się na:

  • keratomykoza: mikrosporia guzkowa, wielokolorowy porost;
  • dermatofitoza: naskórkowość pachwinowa, naskórkowość stóp, rzęsistkowica, grzybica kafelkowa, favus, rubrofity;
  • głębokie grzybice: aspergiloza, chromomikoza, blastomykoza, sporotrichoza itp.;
  • kandydoza: powierzchowna, trzewna i przewlekła uogólniona;
  • pseudomykoza: promienica, rzęsica, erytroza itp..

Przyczyny wystąpienia

Mówiąc o etiologii choroby, należy wziąć pod uwagę, że różne grzyby działają jako patogeny: microsporum, trichophyton, epidermophyton (ostatnia grupa obejmuje odmiany tego rodzaju grzyba, wszystkie one są zjednoczone pod jedną nazwą „dermatofity”). Zawsze niezwykle trudno jest zidentyfikować patogeny w tkankach ciała, ponieważ specjalista musi najpierw wybrać czystą kulturę do badań.

Inną komplikacją jest to, że czynniki wywołujące grzybicę skóry są bardzo częste, dlatego infekcja występuje łatwo, aw niektórych przypadkach takie objawy mogą mieć coś wspólnego z objawami epidemicznymi. Najczęściej grzybica jest charakterystyczna dla krajów o klimacie tropikalnym, czyli mokrym i gorącym, ponieważ grzyby zwykle rozmnażają się aktywnie w temperaturze 25-30 stopni Celsjusza. Sezon letni i środowisko alkaliczne są dla nich idealne. Jednocześnie eksperci twierdzą, że dzieci są znacznie bardziej narażone na zarażenie niż dorośli..

Z reguły patogen pojawia się na skórze po pewnym kontakcie osoby ze zmianą chorobową. Lekarze rozróżniają trzy główne odmiany patogenów:

W pierwszym przypadku źródłem infekcji są zwierzęta, a raczej pasożyty żyjące w ich organizmach. Obejmuje to pasożyty, które wykorzystują psy domowe, koty lub bydło jako gospodarze.

W drugim przypadku mówimy o patogenach żyjących w glebie i glebie. Osoba może pracować lub po prostu skontaktować się z ziemią bez użycia sprzętu ochronnego, w wyniku czego może zostać zainfekowana.

Trzeci przypadek to pasożyty żyjące w ludzkim ciele, które jest nosicielem choroby. Sam fakt infekcji występuje w kontakcie.

Rozwój grzybicy skóry wyraża się w tym, że konidia i fragmenty GIF patogenów dostają się do włosów, górnych warstw skóry, paznokci (to znaczy tych tkanek, które zawierają keratynę). Częstość infekcji dermatofitami jest dość niska, dlatego u zdrowych osób uszkodzenie tkanek nie występuje. Jednak patogeny wyróżniają się charakterystyczną cechą: mogą narazić keratynę na całkowite zniszczenie i zniszczenie.

Patogeny znajdujące się w łodydze włosa można podzielić na dwa typy w zależności od ich wzrostu. Po pierwsze: endotrix zaczyna rosnąć ze skóry do włosów i mieszków włosowych, podczas gdy nie wykraczają poza granice samego trzonu włosa. Po drugie: ektotrix wyrasta bezpośrednio na włosy bezpośrednio z mieszków włosowych.

Wiele w występowaniu i rozwoju choroby zależy od cech ludzkiego ciała. Niektóre rodzaje grzybicy skóry mogą być charakterystyczne wyłącznie dla osoby dorosłej, a niektóre tylko dla dziecka. Pod wieloma względami chorobę zapewnia nie tylko wiek, ale także wydzielanie gruczołów łojowych, skład potu i wiele innych charakterystycznych cech..

Pierwotne zakażenie grzybicą skóry jest wynikiem uczulenia, po którym przychodzi czas na rozwój nawrotu. Niedobór odporności w dużej mierze determinuje ryzyko grzybicy skóry. Ponadto różne zaburzenia metaboliczne, niedożywienie, problemy z układem hormonalnym, niedobór witamin mogą również stać się korzystnym tłem dla infekcji. Należy pamiętać, że grzyb szybciej wnika w uszkodzoną skórę, dzięki czemu osoby z wrzodami, ranami i zadrapaniami na skórze znajdują się w strefie szczególnego ryzyka.

Konidia, strzępki, zarodniki wnikają we włosy, paznokcie i skórę. Ponieważ keratyna jest przede wszystkim pożywką dla grzyba, naskórek zaczyna się szybko pogarszać po infekcji. W tym przypadku wpływa to również na zdrowe obszary skóry..

Objawy grzybicy skóry

U ludzi objawy grzybicy skóry (patrz zdjęcie) są całkowicie zależne od jej kształtu i umiejscowienia na ciele. Dermatomikoza skóry głowy jest częściej diagnozowana u dzieci. Jeśli rozprzestrzeni się na skórę głowy, pacjenci znajdują następujące objawy:

  • ból, łuszczenie i swędzenie;
  • szybkie rozprzestrzenianie się wysypki w postaci grudek;
  • wypadanie włosów i ich kruchość, która rozwija się z ropnej fuzji cebul;
  • pojawienie się czyraków.

W obszarze brody zjawiska są podobne, tylko zmiany krostkowe są punktowe, ponieważ mieszki włosowe są stale zarażone. Nawet skóra tutaj jest pokryta skórkami, staje się spuchnięta. Ta forma jest bardzo zaraźliwa..

Opisane poniżej objawy grzybicy skóry u ludzi mogą wpływać absolutnie na każdy obszar ciała. Mają kilka etapów rozwoju:

  1. Pojawienie się wysypki na naskórku w postaci kółek.
  2. W środku strona rozjaśnia się – jest to środek wysypki.
  3. Wysypka staje się mokra i zaczynają się tworzyć skorupy.
  4. Silny peeling występuje na obwodzie jasnego obszaru, pacjent cierpi na swędzenie.
  5. Palenisko ma zdrowy wygląd, wokół niego pozostaje ciemny okrąg.

Oznaki grzybicy stóp zależą całkowicie od postaci choroby. Tak więc w przypadku patologii typu dyshidrotycznego charakterystyczne jest pojawienie się ogromnej liczby małych pęcherzyków na samych palcach i stopach, które następnie otwierają się, tworząc plamy erozyjne. Te ostatnie są również charakterystyczne dla międzyzębowego rodzaju choroby, ale towarzyszy jej również obrzęk i pęknięcia. Objawy płaskiej postaci przebiegają w następujący sposób:

  • pierwotne uszkodzenie skóry palców;
  • lekki peeling, któremu nie towarzyszą żadne inne objawy;
  • nasilenie łuszczenia, swędzenia, tworzenia grudek, które przechodzą w erozję;
  • ropienie ognisk;
  • pojawienie się łusek martwej skóry na boku stopy;
  • fuzja wysypek, silna suchość, ból.

Na obszar pachwinowy wpływa dermatomikoza, a po rozprzestrzenieniu może rozprzestrzeniać się w wyniku samozakażenia fałdów ciała (pod klatką piersiową itp.). Pierwotne wysypki pojawiają się na fałdach pachwinowych, stopniowo przepływają do krocza, ud, odbytu. Kiedy stadium choroby przechodzi w peeling, erozja zaczyna się otwierać, co często komplikuje ropne zapalenie skóry. Zapalenie ustępuje, ale nawroty zdarzają się prawie zawsze, ponieważ grzyby pozostają na skórze przez długi czas.

Grzybica paznokci paznokci jest również nazywana grzybicą paznokci. Po przeniesieniu choroby paznokieć jest niszczony i złuszcza się. Na samym początku paznokieć pogrubia się i deformuje..

Zdjęcie grzybicy skóry u ludzi

Na zdjęciu widać różne objawy grzybicy skóry u ludzi:

W zależności od objawów grzybicy skóry leczenie u osoby będzie również inne. Konieczna dokładna diagnoza.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie wywiadu, prezentacji klinicznej i wyników laboratoryjnych. W leczeniu pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwą interakcję ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych z ciągle przyjmowanymi lekami.

Przed diagnozą nie zaleca się leczenia dotkniętych obszarów skóry roztworami antyseptycznymi, ponieważ może to rozmazać obraz kliniczny i prowadzić do błędu diagnostycznego..

W trakcie mikroskopii materiału biologicznego pobranego ze zmian chorobowych (łuski naskórka, włosy, masy rogu z łożyska paznokcia itp.) Wykrywane są zarodniki grzybni, strzępek lub patogenów. Wysiew skrobaka z dotkniętego obszaru na pożywki (uniwersalne i selektywne) pozwala zidentyfikować czynnik zakaźny i określić jego wrażliwość na leki przeciwgrzybicze. Konieczne może być laboratoryjne oznaczenie przeciwciał przeciwko czynnikowi sprawczemu we krwi pacjenta..

Informacyjną metodą diagnozowania niektórych grzybic skóry jest badanie skóry pod lampą Wooda – wykrywa się zielonkawo-niebieski, czerwonawy, brązowy lub złotożółty blask łusek w dotkniętych obszarach.

Przed przepisaniem ogólnoustrojowej terapii grzybicy skóry, szczególnie pacjentom w podeszłym wieku, ogólnym badaniem krwi i moczu, biochemicznym badaniem krwi (transaminaz wątrobowych, bilirubiny, kreatyniny), a także badaniem ultrasonograficznym jamy brzusznej i nerek, zaleca się elektrokardiografię. Pozwala to zidentyfikować pacjentów, u których leczenie systemowe jest przeciwwskazane..

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z łuszczycą, wypryskiem, neurodermitem, bielactwem, łojotokiem, syfilityczną leukodermą.

Jak leczyć grzybicę skóry

Taktykę leczenia grzybicy skóry u ludzi należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dermatolog bierze pod uwagę takie czynniki:

  • rodzaj grzyba;
  • przebieg choroby;
  • wiek
  • ogólny stan zdrowia.

Głównym sposobem leczenia grzybicy skóry jest powołanie środków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego lub wewnętrznego. Bez stosowania takich leków niemożliwe jest wyleczenie pacjenta.

Leczenie uzależnień

Farmaceuci opracowali ponad sto leków o działaniu przeciwgrzybiczym. Tylko specjalista może poprawnie wybrać je dla konkretnego pacjenta. Narkotyki obejmują:

  1. Środki zewnętrzne (maści, kremy, spray, żele). Stosuje się je dwa razy dziennie, tylko na czystą skórę, w przeciwnym razie nie będą w stanie wniknąć głęboko w skórę i rozpocząć pracę. Kurs trwa średnio 10 dni, pierwsze pozytywne wyniki pojawiają się 4 dnia. Wśród popularnych leków są mikonazol, ketokonazol, mykoseptyna, maść siarkowa i salicylowa.
  2. Środki antyseptyczne do leczenia mokrych obszarów – chlorheksydyna.
  3. Lek przeciwhistaminowy – Suprastin.
  4. Środki przeciwdrobnoustrojowe. Stosowany wewnętrznie w ciężkich, zaawansowanych przypadkach i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza – gryzeofulwina.
  5. Preparaty witaminowe. Przyspiesz procesy gojenia.

Dokładny schemat leczenia wybiera specjalista. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że grzybicę należy leczyć przez długi czas. Średnio terapia trwa około dwóch tygodni, ale zaleca się kontynuowanie przyjmowania leku przepisanego przez lekarza przez kolejny tydzień po ustąpieniu objawów..

Zapobieganie

Zapobieganie chorobie dotyczy głównie przestrzegania standardów higieny, które wykluczają zakażenie (w tym samozakażenie) niebezpiecznym grzybem. Oto kilka zaleceń ekspertów:

  • Nie używaj ręczników i grzebieni innych osób;
  • powinieneś mieć przy sobie mokre chusteczki (w pracy, na wycieczce), aby utrzymać ręce i twarz w czystości;
  • kąpiąc się w morzu, basenie, wannie, skórę między palcami należy zawsze wycierać;
  • Nie noś obcisłych ubrań i bielizny, preferując swobodny krój;
  • nie dotykaj bezpańskich zwierząt i regularnie pokazuj swoje zwierzęta lekarzowi weterynarii.

Pamiętaj, że gdy pojawią się pierwsze objawy grzybicy skóry, należy natychmiast skonsultować się z dermatologiem. Tylko lekarz może przepisać skuteczne leczenie i możesz trwale pozbyć się tych nieprzyjemnych chorób.

Prognoza

W przypadku powierzchownej grzybicy skóry, z zastrzeżeniem zasad higieny osobistej, dobrego odżywiania, zaleceń lekarza, rokowanie jest korzystne.

Dodaj komentarz