Grzybice skóry skóry

przez | 2020-01-14

Spis treści:

Grzybica paznokci

Grzybica paznokci to grzybica paznokci. Jest to zwykle spowodowane przez grzyby dermatofitowe Trichophyton interdigitale, Trichophyton rubrum, Trichophyton tonsurans i inne. Można również nazwać Microsporum canis i Epidermophyton floccosum..

Izolowane zakażenie grzybami płytki paznokcia jest rzadkie. Z reguły uszkodzenie paznokcia występuje po raz drugi, gdy infekcja rozprzestrzenia się ze skóry palców i stóp (z grzybicą stóp). Możliwe krwiotwórcze wprowadzenie infekcji w obszar matrycy paznokcia.

Rozwój grzybicy paznokci jest ułatwiony przez:

• choroby endokrynologiczne (hiperkortykalizm, cukrzyca, zaburzenia czynności gruczołów płciowych);

• stany niedoboru odporności (zakażenie wirusem HIV, przyjmowanie leków cytostatycznych, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne);

• niektóre przewlekłe choroby skóry, które charakteryzują się zaburzeniami tworzenia rogów, dystrofią płytek paznokciowych (keratoderma, rybia łuska, liszaj płaski);

• urazy płytek paznokciowych, dystalne kończyny.

Objawy grzyba paznokci

W przypadku grzybicy paznokci najczęściej dotykane są płytki paznokciowe, rzadziej – pędzle. Z reguły zmiana zaczyna się od palców I i V. Głównymi objawami grzybiczych chorób paznokci są zmiany kształtu i koloru paznokcia z powodu hiperkeratozy podpaznokciowej, zniszczenie płytki paznokcia. W przypadku grzybicy paznokci wywołanej mieszaną florą lub dermatofitami zwykle nie ma to wpływu na wałek paznokciowy.

Kliniczne postacie grzybicy paznokci: normotroficzne, przerostowe i zanikowe.

W postaci przerostowej z powodu hiperkeratozy podpaznokciowej płytka paznokcia pogrubia się i przybiera żółtawy kolor. Powierzchnia paznokcia pozostaje gładka przez długi czas. Z czasem może wystąpić oderwanie płytki paznokcia, traci ona swój połysk, krawędzie stają się postrzępione.

W przypadku normotroficznej postaci grzybicy paznokci występują obszary o kolorze białym i żółtawym w grubości paznokcia, a płytka paznokcia nie jest zdeformowana, nadmierne rogowacenie podpaznokciowe jest słabo wyrażone.

Atroficzna postać charakteryzuje się znacznym przerzedzeniem, tworzeniem pustek, częściowym zniszczeniem, złuszczaniem płytki paznokcia.

Rozpoznanie grzybicy paznokci opiera się na ocenie objawów klinicznych..

Dodatkowo stosowane są metody laboratoryjne: badanie mikologiczne (mikroskopia, hodowla), badania mikrobiologiczne, badania histologiczne.

Wyróżnia się następujące typy grzybicy paznokci:

• normotroficzny, w którym zmienia się kolor paznokcia, pojawiają się smugi i plamy, ale połysk i grubość paznokcia pozostają normalne;

• przerostowy, w którym zmienia się kolor paznokcia, pogrubia, deformuje, możliwe jest częściowe zniszczenie paznokcia;

• zanikowy (onycholityczny) – dotknięta część zaniku paznokcia jest odrywana od łożyska paznokcia.

W zależności od lokalizacji wyróżnia się formy grzybicy paznokci:

• proksymalny – uszkodzenie tylnego wałka;

• dystalny – uszkodzenie gwoździa na wolnej krawędzi;

• boczne – uszkodzenie boków;

• total – uszkodzenie całego paznokcia.

Jeśli wystąpią objawy grzybicy paznokci, skonsultuj się z dermatologiem.

Leczenie grzybicy paznokci

W leczeniu grzybów paznokci stosuje się terapię ogólnoustrojową i miejscową lub ich kombinację..

Miejscowe leczenie dotyczy głównie postaci powierzchownej, początkowych zjawisk formy dystalnej, zmian pojedynczego paznokcia. W innych przypadkach wyznaczenie terapii systemowej jest bardziej skuteczne..

Terapia ogólnoustrojowa obejmuje egzoderil, terbinafinę, itrakonazol i flukonazol. Terbinafina jest skuteczna w leczeniu grzybicy paznokci wywołanej przez dermatofity T. rubrum, T. mentagrophytes, flukonazol – w leczeniu dermatofitów, drożdży Candida, itrakonazolu – w leczeniu grzybicy paznokci o dowolnej etiologii.

Czas trwania leczenia zależy od postaci klinicznej grzybicy paznokci, stopnia hiperkeratozy podpaznokciowej, częstości występowania zmiany, dotkniętego paznokcia, wieku pacjenta.

Grzybica paznokci może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia paznokci. Możliwe jest również wtórne zakażenie, zwiększa się częstość alergicznych zmian skórnych, częstsze stają się profesjonalne alergiczne, wypryskowe powikłania, zapalenie naczyń, katar sienny stają się bardziej wyraźne, przebieg łojotoku, atopowe zapalenie skóry, wyprysk, łuszczyca jest zaostrzona..

Zapobieganie grzybowi paznokci

Zapobieganie obejmuje wydarzenia osobiste i towarzyskie, dezynfekcję, środki przeciw epidemii, edukację zdrowotną.

Przestrzeganie zasad higieny osobistej ma ogromne znaczenie: eliminacja zwiększonej wysypki pieluszkowej, pocenia się skóry nóg, suchości i odcisków skóry, zapobieganie mikrourazom stóp. Podczas odwiedzania basenu, sauny, prysznica, kąpieli i kąpieli na plaży należy używać gumowych kapci. Zmiany dystroficzne w paznokciach należy leczyć w odpowiednim czasie..

Choroby zakaźne:

Powiązane artykuły

Ospa wietrzna u kobiet w ciąży: czy to niebezpieczne? Wywiad ze specjalistą chorób zakaźnych

Ospa wietrzna u dorosłych – co robić?

Częste choroby zakaźne w 2019 r

Enterowirus: wysoki sezon

Leptospiroza: szczyt zapadalności – sierpień!

Tężec: jak nie dostać niebezpiecznej infekcji w sezonie letnim

Rotawirus: objawy i leczenie infekcji

Borelioza: objawy, leczenie i zapobieganie

„Ukraina ma wszelkie szanse na poprawę sytuacji w walce z gruźlicą” – ekspert misji Lekarze bez granic.

Uwaga!
Informacje opublikowane na stronie służą wyłącznie do celów informacyjnych. Opisane metody diagnozy, leczenia itp. samodzielne korzystanie nie jest zalecane. Koniecznie skonsultuj się ze specjalistą, aby nie zaszkodzić zdrowiu!

Witryna likar.info jest własnością łotewskiej firmy SIA Creative Media Invest. Adres na Łotwie: Ryga, Zigfrida Annas Meierovica blvd. 16-12, LV-1050. Numer rejestracyjny (numer rejestracyjny) 50103238161. Prawa do reprezentowania interesów likar.info na Ukrainie, a także prawa do reklamy / treści należą do Optimedia LLC i Vita Line Ukraine LLC.

Materiały na tej stronie są przeznaczone do ogólnego użytku informacyjnego i nie mają na celu zapewnienia porady medycznej, diagnozy ani zalecanego leczenia. Likar.info może otrzymać rekompensatę za niektóre linki do produktów i usług na tej stronie.

Zespół medyczny Likar zapewnia, że ​​treści publikowane na stronie spełniają najwyższe standardy medyczne i są stale ulepszane. Nasz oddany zespół zarządza rozległą siecią ponad 100 ekspertów medycznych, obejmującą ponad 50 specjalizacji..

Celem witryny Likar.info jest możliwie jak najszersze informowanie społeczeństwa o objawach i przyczynach chorób w celu terminowej wizyty u lekarza. Witryna publikuje również informacje dla lekarzy na temat innowacji w dziedzinie profilaktyki i metod leczenia chorób. Wszystkie podlegają rygorystycznej weryfikacji źródeł przed publikacją informacji przez naszych ekspertów i redaktorów medycznych..

© www.likar.info 2001-2019. Znak towarowy i znak towarowy LIKAR.INFO ™ są zarejestrowane. Wszelkie prawa zastrzeżone. Podczas korzystania z materiałów strony wymagany jest aktywny link do www.likar.info.

Likar.Info w sieciach społecznościowych:

Informacje opublikowane na stronie służą wyłącznie do celów informacyjnych. Opisane metody diagnozy, leczenia itp. samodzielne korzystanie nie jest zalecane. Koniecznie skonsultuj się ze specjalistą, aby nie zaszkodzić zdrowiu!

Zdrowie jest podstawą pełnego życia, a naszym zadaniem jest ochrona go od urodzenia do starości!

Witryna likar.info jest własnością łotewskiej firmy SIA Creative Media Invest. Adres na Łotwie: Ryga, Zigfrida Annas Meierovica blvd. 16-12, LV-1050. Numer rejestracyjny (numer rejestracyjny) 50103238161. Prawa do reprezentowania interesów likar.info na Ukrainie, a także prawa do reklamy / treści należą do Optimedia LLC i Vita Line Ukraine LLC.

Materiały na tej stronie są przeznaczone do ogólnego użytku informacyjnego i nie mają na celu zapewnienia porady medycznej, diagnozy ani zalecanego leczenia. Likar.info może otrzymać rekompensatę za niektóre linki do produktów i usług na tej stronie.

Zespół medyczny Likar zapewnia, że ​​treści publikowane na stronie spełniają najwyższe standardy medyczne i są stale ulepszane. Nasz oddany zespół zarządza rozległą siecią ponad 100 ekspertów medycznych, obejmującą ponad 50 specjalizacji..

Grzyb skóry twarzy, tułowia i kończyn

Grzyb skóry (grzybica skóry) jest znany ludzkości od czasów starożytnych. Obecnie rozpowszechnienie chorób grzybiczych zajmuje pierwsze miejsce we wszystkich krajach świata wśród chorób zakaźnych. Wynika to przede wszystkim ze znacznego spadku odporności człowieka. Ponadto większość ludzi jest słabo poinformowana o tym, jakie jest źródło infekcji, jak rozprzestrzenia się choroba i jak ją zapobiegać. Z tego powodu pacjenci często przychodzą do lekarza z zaawansowanymi postaciami infekcji grzybiczych..

Grzyby wpływają na skórę, paznokcie, błony śluzowe i narządy wewnętrzne. Grzyb skóry jest powodowany przez wiele patogenów, z których głównymi są:

  • Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton. Stanowią grupę grzybic skóry. Najczęstsza grupa grzybów, które atakują skórę, włosy i paznokcie..
  • Grzyby z rodzaju Candida. Dotknięta jest skóra, paznokcie, błony śluzowe narządów zewnętrznych i wewnętrznych, powodując miejscową i układową kandydozę.
  • Grzyby z rodzaju Malassezia furfur. Wpływa to na górne warstwy skóry i mieszków włosowych. Choroby stanowią grupę keratomikoz.
  • Grzyby pleśniowe z rodzajów Mucor, Thamnidium, Rhizopus, Sclerotina, Penicillium, Aspergillus, Cladosporium, Alternaria. Wpływa na skórę i paznokcie.

Dermatomycosis (dermatophytosis). Grzyby z rodzaju Microsporum, Trichophyton i Epidermophyton powodują najczęstsze choroby grzybowe. Grzyby dermatofitowe mają zdolność wchłaniania keratyny. Ciągle żyją na skórze i sierści zwierząt i ludzi. Niektóre grzyby żyją w glebie.

Ryc. 1. Grzyb Trichophyton rubrum. Widok mikroskopu.

Ryc. 2. Grzyb epidermophyton floccosum. Widok mikroskopu.

Keratomycosis. Drożdżowe grzyby Malassezia furfur zakażają najwyższe warstwy skóry i mieszków włosowych. Powodują takie choroby jak wielokolorowe (łupież) versicolor i łojotokowe zapalenie skóry. Patogeny stale żyją na skórze osoby.

Ryc. 3. Grzyb malassezia furfur (kolonie na pożywce).

Candidomycosis. Candidomycosis są wywoływane przez grzyby z rodzaju Candida. Po nich następują dermatofity w częstotliwości uszkodzeń. Oprócz skóry i paznokci dotyczy to błon śluzowych narządów zewnętrznych i wewnętrznych. Może powodować grzybice ogólnoustrojowe.

Ryc. 4. Grzyb Sandida (kolonie na pożywce).

Grzyby pleśniowe. Grzyby pleśniowe inne niż dermatofity często powodują infekcje grzybicze u ludzi w krajach o klimacie tropikalnym. Niektóre rodzaje pleśni mogą wpływać na paznokcie i skórę.

Ryc. 5. Kolonie pleśni.

Rubrofitiya

Przyczyną rubromikozy (rubrofitozy) jest czerwony grzyb trichophyton (Trichophyton rubrum). Grzyb swoją nazwę zawdzięcza swojej charakterystyce polegającej na tworzeniu czerwonego pigmentu, gdy jest hodowany na pożywce Saburo. Powszechne rozprzestrzenianie się grzybów w środowisku jest przyczyną częstej grzybicy u ludzi.

W przypadku rubrofitu wpływa to na skórę stóp, przestrzenie między palcami rąk i nóg oraz paznokci. Skóra tułowia i duże fałdy są nieco mniej dotknięte. Jeszcze rzadziej grzyb wpływa na skórę twarzy i głowy. Chory i jego rzeczy osobiste są źródłem infekcji w miejscach publicznych – basenach i łaźniach. Choroba jest przenoszona na wszystkich członków jego rodziny. Obniżona odporność i nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej przyczyniają się do rozwoju choroby.

Objawy skórne rubrofitu

Choroba objawia się w postaci rumieniowo-płaskonabłonkowej i pęcherzykowo-guzowatej..

Rumień płaskonabłonkowy

Rumieniowo-płaskonabłonkowa postać charakteryzuje się pojawieniem się dużych plam, na powierzchni których określa się grudki i pęcherzyki. Rozszerzone naczynia włosowate nadają zmianom czerwonawy wygląd, na powierzchni którego zaznaczono złuszczanie. Miejsce uszkodzenia z czasem pęka. Zmiana jest otoczona nieciągłym wałkiem, na powierzchni którego widoczne są grudki i pęcherzyki.

Forma pęcherzykowa

Postać grudkowo-guzkowa rubrofitu jest kontynuacją rozwoju poprzedniej postaci w wyniku braku odpowiedniego leczenia.

Ryc. 6. Na zdjęciu rubrofitia (rumień płaskonabłonkowy).

Ryc. 7. Rubrofitia skóry twarzy (grzyb trichophyton rubrum).

Ryc. 8. Na zdjęciu rubrofitia skóry piersi (grzyb trichophyton rubrum).

Ryc. 9. Na zdjęciu rubrofit (forma wspólna). Grzyb trichophyton rubrum.

Microsporia

Czynnikiem sprawczym tej choroby są grzyby z rodzaju Microsporum. Pacjenci z kotami z trichofitozą są źródłem infekcji, rzadziej choroba jest przenoszona z psów. Bardzo rzadko choroba jest przenoszona od chorego. Grzyby są bardzo stabilne w środowisku. Żyją na płatkach skóry i włosach do 10 lat. Dzieci częściej chorują, ponieważ często mają kontakt z chorymi bezpańskimi zwierzętami. W 90% grzyby wpływają na włosy armatnie. Znacznie rzadziej mikrosporum wpływa na otwarte obszary skóry.

Objawy skórne z mikrosporią

Choroba objawia się obecnością ognisk o zaokrąglonym kształcie. Poduszka zapalna z pęcherzykami i skórkami, górująca nad powierzchnią skóry, jest przymocowana wzdłuż ich obwodu. Peeling jest widoczny na powierzchni dotkniętego obszaru. Częściej jest tylko jedno palenisko. Rzadziej pojawiają się liczne ogniska o średnicy nie większej niż 2 cm. Ogniska mogą się łączyć.

Ryc. 10. Na zdjęciu microsporia (ognisko uszkodzenia).

Ryc. 11. Na zdjęciu mikrosporia skóry.

Ryc. 12. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy i szyi. Wiele zmian.

Ryc. 13. Na zdjęciu mikrosporia skóry głowy.

Ryc. 14. Na zdjęciu mikrosporia skóry dłoni.

Ryc. 15. Na zdjęciu microsporia skóry tułowia (grzyb z rodzaju microsporum).

Ryc. 16. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy i powiek.

Ryc. 17. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy. Wiele zmian.

Ryc. 18. Na zdjęciu mikrosporia skóry dolnej powieki lewego oka (grzyb z rodzaju microsporum).

Ryc. 19. Na zdjęciu mikrosporia skóry twarzy. Znaki charakterystyczne.

Trichofytoza

Winowajcą choroby są grzyby z rodzaju Trichophyton, które pasożytują na skórze ludzi, bydła i gryzoni. Choroba jest częściej rejestrowana jesienią, gdy rozpoczynają się prace w terenie. Wtedy źródłem choroby staje się siano i słoma. W takim przypadku dotyczy to odsłoniętych obszarów ciała. Grzyby pasożytujące na ludziach mogą stać się źródłem rzęsistkowicy. Choroba jest wysoce zaraźliwa (zaraźliwa). Sam człowiek i jego rzeczy są źródłem infekcji. W przypadku tej postaci rzęsistkowicy wpływają również na otwarte obszary ciała, ale przy dłuższym przebiegu może to wpływać na skórę pośladków i kolan..

Objawy skórne z trichofitozą

Dotknięte obszary skóry są zaokrąglone w jasnoczerwonym kolorze, podobnym do tych z mikrosporią, ale znacznie większe, z obierającymi elementami i małymi guzkami. Na krawędziach znajduje się poduszka zapalna. Zakażenie grzybicze występuje w postaci 3 postaci, które wraz z rozwojem choroby zastępują się: postać powierzchowna, naciekowa i ropna.

Ryc. 20. Na zdjęciu trichofitoza (grzyb). Duże skupienie zmiany.

Ryc. 21. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy.

Ryc. 22. Na zdjęciu trichofitoza (postać przewlekła).

Ryc. 23. Na zdjęciu trichofitoza brody i wąsów (grzyb z rodzaju trichophyton).

Ryc. 24. Na zdjęciu trichofitoza gładkiej skóry przedramienia.

Ryc. 25. Na zdjęciu trichofitoza skóry tułowia.

Ryc. 26. Na zdjęciu trichofitoza skóry twarzy (po lewej) i dłoni (po prawej).

Pityriasis versicolor versicolor

Wielokolorowy porost jest dość powszechną chorobą. Choroba występuje częściej u osób młodych i w średnim wieku. Grzyby pasożytują w najwyższych warstwach skóry oraz w obszarach mieszków włosowych. W pewnych warunkach mogą powodować choroby. Uważa się, że przyczyną choroby jest zmiana składu chemicznego potu z nadmiernym poceniem się. Choroby żołądka i jelit, układ hormonalny, patologia neurowegetatywna i niedobór odporności są przyczyną rozwoju łupieżu pstrego. Grzyby wpływają na skórę ciała. Zmiany często występują na skórze klatki piersiowej i brzucha. Skóra głowy, kończyn i obszarów pachwinowych jest znacznie mniej narażona na uszkodzenie..

Objawy skórne z łupieżem versicolor

W przypadku porostów łupieżu pojawiają się plamy różowego koloru, których powierzchnia jest lekko łuszczy się. Miejsca są podatne na fuzję. Ich kolor zmienia się z czasem na jasny lub ciemny brąz..

Ryc. 27. Na zdjęciu łupież pstry.

Ryc. 28. Na zdjęciu skóra twarzy z łupieżem versicolor.

Ryc. 29. Na zdjęciu łupież versicolor skóry piersi.

Ryc. 30. Na zdjęciu łupież versicolor skóry klatki piersiowej i tułowia.

Ryc. 31. Łuszczyca versicolor skóra z tyłu.

Ryc. 32. Pityriasis versicolor (grzyb) skóry dłoni.

Łojotokowe zapalenie skóry

Łojotokowe zapalenie skóry jest spowodowane przez lipofilowe grzyby Malassezia furfur (Pityrosporum). Grzyby pasożytują na skórze wielu ludzi. Na skórę głowy wpływa grzyb Pityrosporum ovale (P. ovale). Grzyby Pityrosporum orbiculare (P. orbiculare) zakażają skórę ciała. Patogeny są skoncentrowane w miejscach największego nagromadzenia sebum, które wytwarzają gruczoły łojowe. Patogeny łojotokowe łojotokowego zapalenia skóry są wykorzystywane w procesie ich życia. Szybki wzrost grzybów jest wywoływany przez czynniki neurogenne, hormonalne i immunologiczne..

W przypadku łojotokowego zapalenia skóry zmiany mają rozległą lokalizację, ale najczęściej choroba wpływa na skórę głowy. Zmiany mogą pojawić się na granicy wzrostu włosów, brwi i rzęs. Wpływa to na skórę w okolicy wąsów i brody. Często zmiany są rejestrowane w fałdach nosowo-wargowych, na skórze kanałów usznych i za uchem. Rzadziej wpływa na skórę mostka i fałdy ciała.

Czynnik sprawczy może wpływać na skórę wokół odbytu i narządów płciowych. W przypadku negatywnego rozwoju wydarzeń choroba staje się powszechna.

Objawy skórne z łojotokowym zapaleniem skóry

Objawami skórnymi z łojotokowym zapaleniem skóry są obszary zapalne z elementami łuszczenia. Jeśli proces jest zlokalizowany w otwartych obszarach skóry, składnik zapalny staje się mniej zauważalny, a złuszczanie nasila się. Czasami zmiana jest pokryta skórnymi krwotocznymi skórkami. Choroba czasami towarzyszy swędzeniu, które może być dość intensywne. Po dołączeniu wtórnej infekcji odnotowuje się ropienie.

Ryc. 33. Na zdjęciu łojotok. Uczucie skóry głowy.

Ryc. 34. Na zdjęciu łojotok. Klęska rzęs.

Ryc. 35. Na zdjęciu łojotok. Uszkodzenie ucha.

Ryc. 36. Na zdjęciu łojotok. Uszkodzenie przewodu słuchowego.

Ryc. 37. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (uszkodzenie skóry twarzy).

Ryc. 38. Na zdjęciu łojotokowe zapalenie skóry (uszkodzenie okolicy wąsów).

Kandydoza

Zakażenie Candida jest spowodowane przez drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida, które są szeroko rozpowszechnione w środowisku. Ciągle, począwszy od momentu urodzenia, pasożytują na skórze i błonach śluzowych. Choroba przyczynia się do gwałtownego spadku odporności i wyznaczenia długoterminowych kursów antybiotyków o szerokim spektrum działania. Duża liczba grzybów może jednocześnie dostać się na ludzką skórę. W niektórych zawodach patogen dociera do osoby stale w małych porcjach..

W przypadku kandydozy zmiany pojawiają się przede wszystkim na skórze dużych i małych fałd ciała. Wraz z rozwojem choroby zmiany rozprzestrzeniają się na skórę ciała. Na skórze dłoni i podeszew zanotowano mniej zmian. Choroba często dotyka niemowlęta. Ryzykiem kandydozy są pacjenci z cukrzycą i ciężką patologią somatyczną. Choroba trwa przez długi czas. Często się powtarza.

Objawy skórne z kandydozą

Początkowo miejsca zmian chorobowych nabierają czerwonawego koloru, na którym widać wiele małych pęcherzyków. Proces przebiega bardzo szybko. Czerwonawy kolor zmienia się na głęboki czerwony. W miejsce pęcherzyków pojawiają się plastry erozyjne. Granice fokusu są wyraźnie określone. Na jego obrzeżach widoczne są odcinki złuszczonej warstwy rogowej naskórka.

Ryc. 39. Na zdjęciu kandydoza (uszkodzenie skóry twarzy).

Ryc. 40. Na zdjęciu kandydoza (zmiany skórne dolnej części twarzy).

Ryc. 41. Na zdjęciu kandydoza (zmiany skórne twarzy u dziecka).

Ryc. 42. Na zdjęciu kandydoza skóry tułowia.

Ryc. 43. Na zdjęciu kandydoza (wspólny formularz).

Leczenie grzybów skóry

Grzybice są trudne do wyleczenia z powodu upośledzonej odporności komórkowej. W ich leczeniu stosuje się stare sprawdzone środki i nowoczesne leki przeciwgrzybicze, które są podzielone na leki hamujące rozwój grzybów i leki, które je zabijają. Niektóre z tych leków są przygotowane syntetycznie, inne są naturalne. Istnieją leki przeciwgrzybicze o wąskim i szerokim spektrum działania. Ponadto różne postacie choroby mają swoje własne niuanse leczenia, więc tylko lekarz może wybrać odpowiednie leczenie.

Podstawą leczenia grzybów skóry jest:

  • Stosowanie leków przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnym i lokalnym.
  • Leczenie patologii somatycznej.
  • Leczenie przeciwgrzybicze przedmiotów osobistych i artykułów gospodarstwa domowego, aby zapobiec ponownemu zakażeniu i higienie osobistej.

Miejscowe leczenie grzybów skóry

Zakażenia grzybicze (grzybice) są bardzo częstą chorobą. W arsenale lekarskim znajduje się wiele leków, takich jak stare, ugruntowane, a także nowe leki, które są dostępne w postaci maści, kremów, balsamów, aerozoli, kropli i proszków. Łatwo nakładają się na skórę..

  • Wraz z pojawieniem się obrzęku, uszkodzenia skóry, płaczu i przywiązania wtórnej infekcji stosuje się leki przeciwgrzybicze z kortykosteroidami i antybiotyk o szerokim spektrum działania (krem Triderm, Mikozolon, Lotriderm itp.). Krem Triderm jest dostępny w postaci maści i kremu, co pozwala na stosowanie go z innym rodzajem uszkodzenia grzybów i na różnych etapach procesu patologicznego. Równoczesne stosowanie Lamisil Spray daje dobry efekt..
  • Po ustąpieniu ostrych stanów zapalnych stosuje się leki, które zabijają grzyby lub zatrzymują ich wzrost i rozmnażanie. Grupa azolowa do użytku lokalnego jest reprezentowany przez klotrimazol, mikonazol, bifonazol, ekonazol, izokanazol, ketokonazol, metronidazol, flukonazol itp.. Grupa alliloaminowa reprezentowane przez naftifinę i terbinafinę (lamisil). Grupa leków różnych grup chemicznych reprezentowane przez preparaty kwasu undekinowego (Undecin i Zincundan), quinosolu, mocznika, kwasów (mlekowego, octowego, benzoesowego), oktililu, dekaminy, anmariny, barwników anilinowych itp..

Niektóre informacje o Lamisil

  • Lamisil jest bardzo aktywny wobec wszystkich rodzajów grzybów, w tym drożdży i pleśni..
  • Lamisil jest bardzo aktywny w leczeniu powikłań choroby i wysypek alergicznych..
  • Lek jest dostępny w postaci sprayu, żelu (Lamisil Dermgel), kremu i roztworu błonotwórczego (Lamisil Uno), co zapewnia maksymalny komfort jego stosowania.
  • Lek stosuje się w celu zapobiegania chorobom i leczenia butów..
  • Lamisil przywraca skórze pH i nawilżenie.
  • Promuje nabłonek zmian skórnych z pęknięciami.
  • Podczas stosowania Lamisil Uno film pokrywający skórę stóp trwa do 72 godzin, zapewniając długi przepływ leku do warstwy rogowej skóry przez długi czas.
  • Skuteczność kliniczna leku sięga 72%.

Leczenie grzybów skóry ogólnoustrojowymi lekami przeciwgrzybiczymi

Leczenie zakażeń grzybiczych za pomocą tabletek i leków iniekcyjnych (leki ogólnoustrojowe) stosuje się w przypadku chorób umiarkowanych do ciężkich. Ich spożycie zwiększa szanse na wyleczenie, ale wymaga stałego nadzoru medycznego z powodu szeregu działań niepożądanych..

W leczeniu chorób grzybiczych stosuje się 2 grupy preparatów przeciwgrzybiczych w tabletkach:

  • 1 grupa leków (azole) jest reprezentowana przez itrakonazol (Orungal), flukonazol, ketokornazol;
  • 2 grupy leków (alliloaminy) reprezentują terbinafina i naftyna. Itrakonazol i terbinafina szybko przenikają przez warstwę rogową naskórka i pozostają tam przez długi czas.

Wybór dawek leków przeciwgrzybiczych i określenie czasu trwania leczenia przeprowadza wyłącznie lekarz

Jeśli choroba jest połączona ze zmianami skórnymi w innych częściach ciała, lekarz zdecyduje o wyznaczeniu silniejszych leków przeciwgrzybiczych.

Terapia patogenetyczna

Leki stosowane w terapii patogenetycznej są przepisywane na każdą patologię. Z ich pomocą zwiększa się skuteczność leczenia i zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

W przypadku infekcji grzybiczej konieczne jest:

  • w celu korekcji zaburzeń immunologicznych,
  • zmniejszyć objawy alergiczne,
  • uzupełnić brak siarki w jajach, twarogu, ziołach itp..,
  • weź witaminy z grupy A..

Terminowo rozpoczęte i odpowiednio dobrane leczenie infekcji grzybiczych pozwoli osiągnąć zdrowy wygląd w możliwie najkrótszym czasie, wyeliminować uczucie dyskomfortu i poprawić ogólny stan

Przyczyny niepowodzenia leczenia

Głównym powodem niepowodzenia leczenia chorób grzybiczych jest naruszenie schematu leczenia przez pacjenta.

  • Ponad jedna trzecia pacjentów uważa ich chorobę za niepoważną i odmawia leczenia.
  • Około 70% pacjentów nie uważa, że ​​przepisane leczenie przyniesie pozytywny wynik..
  • Połowa pacjentów nie jest zadowolona z wcześniejszego leczenia.
  • Do 70% pacjentów przerywa leczenie po uzyskaniu pozytywnego wyniku i nie przychodzi już do gabinetu lekarskiego w celu monitorowania wyleczenia.

do treści ↑

Profilaktyka grzybów skóry

Zapobieganie grzybowi skóry polega na przestrzeganiu zasad higieny osobistej, eliminowaniu nadmiernego pocenia się, dezynfekcji bielizny i ubrań.

Dodaj komentarz