Grzybica paznokci ze zdjęciami

przez | 2020-03-03

Spis treści:

Rodzaje i leczenie pozbawienia osoby

Liszaj to cała grupa chorób charakteryzujących się pojawieniem się wysypki na skórze w postaci guzków, pęcherzyków z płynem, małych łusek, skorup lub plam.

Należy pamiętać, że nie wszystkie rodzaje porostów są zakaźne. Niektóre z nich są chorobami dziedzicznymi lub autoimmunologicznymi i nawet przy dłuższym i bliskim kontakcie nie są przenoszone.

Rodzaje porostów u ludzi

Najbardziej zakaźnym i szybko rozprzestrzeniającym się jest grzybica, dlatego należy go leczyć tak szybko, jak to możliwe, a pacjent powinien być izolowany na ten okres.Najpoważniejszą chorobą z tej grupy jest łuszczyca.. Jest często dziedziczony i znacznie obniża jakość życia pacjentów. Półpasiec może również powodować wiele dyskomfortu, ponieważ jego pojawieniu towarzyszy silny ból.

Inne rodzaje choroby nie są tak niebezpieczne, prawidłowy styl życia i wdrożenie wszystkich zaleceń lekarza pomogą pozbyć się ich na zawsze..

Różowy versicolor (porosty)

Choroba rozwija się stopniowo, a pojawiają się następujące objawy:

  • Na 2 tygodnie przed początkiem choroby u połowy pacjentów na skórze pojawia się plamka o wielkości do 4 cm, złuszczająca się na całej powierzchni. Nazywa się go matczynym;
  • Na początkowym etapie, zanim pojawi się wysypka, pacjent skarży się na ogólne złe samopoczucie, niewielki wzrost temperatury, ból stawów i, w niektórych przypadkach, powiększenie węzłów chłonnych szyjnych;
  • Następnie pojawia się wysypka, która początkowo jest kropkowaną różową plamką, powiększającą się do wielkości monety 10-centowej i powodującą uczucie napięcia skóry. Znajduje się wzdłuż linii napięcia skóry, prostopadle do osi skurczu mięśni;
  • Plamy mogą być owalne lub okrągłe. Najczęściej różowy porost znajduje się na ciele. W rzadszych przypadkach na kończynach lub narządach płciowych;
  • Po 2–3 dniach kolor plam zmienia się na brązowy, a na obrzeżach wznoszą się i pokrywają łuskami;
  • Kilka dni później łuski złuszczają się, a obwódka wokół krawędzi zmienia kolor na różowy. Miejsce ma formę medalionu.

W przypadku, gdy plamy powodują swędzenie, przepisywane są leki przeciwhistaminowe: Suprastin, Tavegil, difenhydramina.

W razie potrzeby można przepisać leki przeciwwirusowe: Acyklowir, Valawir, a także stymulatory układu odpornościowego i witaminy.

Zdjęcie różowego porostu:

Półpasiec (półpasiec)

Półpasiec pojawia się w postaci następujących objawów:

  • Kilka dni przed pojawieniem się widocznych objawów choroby w obszarze, w którym następnie pojawia się wysypka, pojawiają się dreszcze, letarg, ból głowy, swędzenie i dyskomfort;
  • Po maksymalnie 4 dniach u pacjenta rozwija się wysypka w postaci różowych plam, które w ciągu dnia przekształcają się w małe pęcherzyki wypełnione płynem;
  • Najczęściej wysypka występuje w jednej części ciała i znajduje się wzdłuż nerwów. W rzadkich przypadkach może pojawić się na twarzy i kończynach;
  • Pojawieniu się wysypki towarzyszy ból, w niektórych przypadkach bardzo silny i swędzenie. W takim przypadku u pacjenta może wystąpić wzrost temperatury do 39 ° C;
  • W ciągu 7 dni liczba pęcherzyków rośnie, płyn w nich staje się mętny, następnie są one wciągane i pokrywane skórkami, a następnie pojawiają się płytki;
  • W miejscu uszkodzenia pozostaje blizna lub jaśniejszy obszar. Choroba trwa od 15 do 30 dni.

Jeśli choroba wpływa na obszar twarzy, pacjent jest hospitalizowany. W leczeniu choroby przepisywane są leki z różnych grup farmakologicznych:

  • Środki przeciwbólowe: Ketanov, Dexalgin;
  • Leki przeciwwirusowe: acyklowir, Gerpevir, Valavir, Cycloferon;
  • Środki do użytku zewnętrznego: brylantowa zieleń, Fukortsin.
  • Leki uspokajające i nasenne: Sondox, Donormil, Persen;
  • Leki pobudzające układ odpornościowy i witaminy.

Zdjęcia półpaśca:

Grzybica (rzęsistkowica, mikrosporia)

Choroba może wpływać na skórę głowy, kończyny, fałdy pachwinowe, tułów, ręce, nogi, twarz. W zależności od lokalizacji objawy pozbawiające mogą się różnić:

  • We włosach pojawiają się okrągłe ogniska (do 10 cm), w obszarze których włosy stają się cieńsze, a następnie odrywają się w odległości 1–2 mm od skóry;
  • W obszarze zmiany występuje złuszczanie skóry, tworzą się białe lub szare łuski;
  • Bąbelki pojawiają się na obrzeżach dotkniętego obszaru, przekształcając się w żółtawe skorupy. Resztki włosów pokryte są szarą powłoką;
  • Chorobie towarzyszy lekkie swędzenie..

W przypadku pojawienia się porostów na gładkiej skórze objawy są następujące:

  • Na skórze pojawiają się plamy o wyraźnych konturach, wzdłuż których pojawia się różowy wałek, pokryty bąbelkami i skórkami. Pośrodku miejsce jest jaśniejsze, pokryte szarymi łuskami;
  • Chorobie towarzyszy swędzenie i postępuje szybko;
  • Kiedy paznokcie są uszkodzone, stają się mętne, kruszą się, gęstnieją i stają się karbowane..

W nacieku ropiejącej postaci grzybicy pojawiają się duże czerwone płytki na dotkniętym obszarze skóry głowy, przypominające guz wypełniony ropą. Po otwarciu pęcherzyków ich zawartość wyróżnia się i w tym miejscu tworzą się kruche brązowe skorupy.

O microsporia u dzieci można przeczytać tutaj, au dorosłych tutaj.

W leczeniu choroby stosuje się następujące leki:

  • Leki przeciwgrzybicze do użytku zewnętrznego i wewnętrznego: Ketokonazol, Nizoral, Orungal, Klotrimazol, Terbinafina, Gryzeofulwina;
  • Środki zewnętrzne: jod, maść siarkowo-salicylowa, pasta cynkowo-salicylowa;
  • Szampony przeciwgrzybicze: Nizoral, Dermazole.

Zdjęcie grzybicy:

Pityriasis (wielokolorowe) porosty

Następujące objawy są charakterystyczne dla łupieżu pstrego:

  • Pojawienie się na skórze plamek różu, brązu i żółci. Nie są symetryczne i mogą ostatecznie łączyć się w duże ogniska o nierównych krawędziach;
  • Kolor plam może się różnić w zależności od wpływu promieniowania ultrafioletowego na skórę: zimą są brązowe, a latem stają się jasne;
  • Na powierzchni plam występuje delikatny peeling;
  • Lokalizacją wielokolorowego porostu jest plecy i klatka piersiowa. W rzadkich przypadkach może pojawić się na szyi, brzuchu, ramionach lub skórze głowy. W przypadku odwróconej postaci łupieżu plamy znajdują się w fałdach skóry;
  • Choroba ma skłonność do nawrotów i pomimo leczenia może trwać latami..

Z pęcherzykową postacią choroby na tle zapalnej skóry pojawiają się krosty i grudki do 2 mm. Chorobie towarzyszy dość silny świąd..

Leczenie łupieżu pstrego – długi proces. W tym okresie przydzielane są następujące fundusze:

  • Leki przeciwgrzybicze do użytku zewnętrznego: klotrimazol, dermazol, ketokonazol, Nizoral, Lamisil;
  • Leki przeciwgrzybicze do użytku wewnętrznego: Terbinafina, Dermazol, Sporagal. Są przepisywane w przypadku pęcherzykowej postaci choroby lub jeśli choroba obejmuje duże obszary skóry i postępuje;
  • Roztwory dezynfekujące: jod, alkohol salicylowy, alkohol borowy.

Zdjęcie łupieżu versicolor:

Liszaj płaski

Choroba dotyka tylko skóry, ale także błon śluzowych. Liszaj może znajdować się na przedramionach, biodrach, nogach, pod pachami, w pachwinie i przejawia się w postaci następujących objawów:

  • Małe guzki pojawiają się na skórze o błyszczącej powierzchni, której kolor może być brązowy, czerwony lub cyjanotyczny. Pośrodku niektórych z nich znajduje się wycięcie przypominające pępek;
  • Guzki mogą łączyć się w płytki, tworząc rodzaj skóry na skórze, podobny do siatki. Można to zobaczyć, jeśli smarujesz skórę olejem roślinnym;
  • Pacjent odczuwa silne swędzenie. Choroba trwa do 4 tygodni, a następnie może nawrócić;
  • U prawie połowy pacjentów dotyczy to błon śluzowych narządów płciowych i jamy ustnej. W tym przypadku białawe guzki są zgrupowane. W jamie ustnej znajdują się w miejscu zamknięcia zębów;
  • U 15% pacjentów choroba dotyka paznokci. W takim przypadku płytki paznokcia stają się mętne, kruszą się, a na ich powierzchni pojawiają się podłużne paski.

W przypadku braku wyraźnych objawów choroba nie wymaga leczenia i znika sama. Jeśli towarzyszy mu silne swędzenie, przepisywane są leki przeciwhistaminowe: Suprastin, difenhydramina, loratadyna. Konieczne jest również przyjmowanie immunostymulatorów i witamin..

Zdjęcie liszaja płaskiego:

Moczenie porostów (wyprysk)

Brak porostów jest najczęściej nazywany prawdziwym wypryskiem, który ma następujące objawy:

  • Wysypka znajduje się symetrycznie (na przykład na obu rękach);
  • Na skórze są obszary zaczerwienienia i obrzęku z rozmytymi granicami;
  • Następnie obszary te pokryte są guzkami i pęcherzykami wypełnionymi płynem;
  • Po pewnym czasie pęcherzyki otwierają się, podkreślając zawartość, i powstaje erozja w tym miejscu (okres mokry);
  • Następnie zawartość wysycha, tworząc krew lub surowe skórki.
  • Chorobie towarzyszy silne swędzenie, szczególnie po kontakcie z wodą lub wieczorem.

Do leczenia choroby za pomocą:

  • Hormony kortykosteroidowe: lorinden, hyoksyson, hydrokortyzon;
  • Leki przeciwhistaminowe: Pipolfen, Suprastin, Difenhydramina;
  • Terapia uczulająca: Neohaemodesus, Rheosorbilact, Sodium Thiosulfate solutions;
  • Witaminy z grupy B..

Zdjęcie egzemy:

Łuszczyca (łuszczyca)

Łuskowaty porost może znajdować się na tułowiu, powierzchniach prostowników rąk i nóg, na skórze głowy, na dłoniach, na twarzy.

W przypadku typowej łuszczycy pojawiają się następujące objawy:

  • Na skórze pojawia się specyficzna wysypka, która jest łuszczącą się, zaokrągloną różowo-czerwoną guzką, która unosi się nad powierzchnią;
  • Jeśli zeskrobiesz go, białawo-szare łuski rozproszą się, a pod nimi pojawi się błyszcząca, wilgotna, czerwona powierzchnia. Jeśli go zeskrobujesz, pojawi się plamienie;
  • Guzki rosną i tworzą płytki o średnicy do kilku centymetrów, a następnie łączą się w ciągłe sekcje o nierównych krawędziach;
  • Najczęściej zaczynają się rozdzielać w środku, tworząc girlandę na skórze. A w miejscu, w którym wysypka zniknęła, powstaje obszar z upośledzoną pigmentacją;
  • Chorobie towarzyszy silne swędzenie..

W wysiękowej postaci łuszczycy wysypki są jasne i opuchnięte. Na ich powierzchni tworzą się żółtawe skorupy. Jeśli choroba dotyka dłoni i stóp, skóra w tym obszarze staje się czerwona, szorstka, pokrywa się skorupami i pęknięciami, łuskami i łuszczycowymi płytkami.

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą, której bardzo trudno się pozbyć. Zaostrzenia występują najczęściej w zimie. Leczenie choroby powinno być kompleksowe, w tym przypadku stosuje się leki z różnych grup:

  • Hormonalne maści: Mometazon, Betametazon, Lorinden;
  • Maści na bazie smoły: Kolposedin;
  • Maści Solidol: Antipsor.
  • Leki niehormonalne, które aktywują naturalne procesy obronne organizmu.

Stosowane są również metody fizjoterapeutyczne, zabiegi spa, właściwe odżywianie i twardnienie..

Zdjęcie łuszczycy:

Piedra (sękowaty) porosty

W przypadku porostów guzkowych wpływa to na włosy i występują następujące objawy:

  • Na powierzchni włosów pojawiają się gęste białe okrągłe lub owalne guzki, pokrywające włosy w formie rękawa;
  • Włosy mogą się sklejać, tworząc wiązki;
  • Podczas zginania takich włosów słychać charakterystyczny chrupot, którego przyczyną jest zniszczenie gęstej kolonii grzyba.

Najbardziej skuteczną metodą leczenia jest golenie dotkniętych włosów, po czym choroba ustępuje. Jeśli ta metoda nie jest odpowiednia, musisz codziennie myć włosy roztworem dichlorku rtęci 1: 1000 i rozczesywać guzki małym grzebieniem.

Zdjęcie pieszego:

Zastosowanie klotrimazolu z porostów u dorosłych i dzieci

Pod ogólną nazwą „porosty” łączy się wiele chorób dermatologicznych, które mogą być spowodowane przez grzyby, wirusy lub reakcję alergiczną. W leczeniu porostów wywołanych przez patogenne grzyby lekarze często przepisują klotrimazol. Jest to środek o szerokim spektrum działania, który pomaga szybko i skutecznie pozbyć się choroby..

Zakaźność grzybicy

Po zapoznaniu się z diagnozą półpaśca każda osoba zadaje pytanie: „Czy mogę zarazić moją rodzinę i przyjaciół?” „Czy ta choroba jest niebezpieczna dla innych?” Artykuł pomoże zrozumieć przyczyny tej choroby, opowie ci, jak chronić dziecko przed infekcją i jakie środki są wymagane, aby zapobiec chorobie. Dowiesz się, czy półpasiec jest zakaźny dla osób w pobliżu dorosłych i dzieci, czy nie..

Objawy i leczenie porostu rurkowego

Wśród grzybiczych chorób skóry u ludzi jednym z najczęstszych jest porost rurkowy, który jest również łuszczący się, wielokolorowy, łupieżu i porostu „słonecznego”. O rodzajach porostów można znaleźć szczegółowo tutaj..

Objawy i leczenie różowego porostu u dzieci

Różowy porost jest chorobą skóry o charakterze zakaźno-alergicznym z charakterystycznymi objawami. Najczęściej diagnozowane u młodzieży i osób poniżej 35 roku życia, niezależnie od płci.

Skuteczne leczenie różnych rodzajów porostów u dzieci w domu

Pod ogólną nazwą „porosty” oznaczają cały zespół chorób dermatologicznych. Wszystkich łączy wspólny objaw: pojawienie się ogniskowej wysypki na skórze lub skórze głowy.

Środki ludowe do leczenia porostów w domu

Liszaj to wspólna nazwa grupy chorób zakaźnych przenoszonych drogą kontaktu z domem i dotykających osoby o słabym układzie odpornościowym. Czynnikiem sprawczym choroby mogą być mikroskopijne grzyby lub wirusy..

Objawy i leczenie półpaśca

Półpasiec jest chorobą wywoływaną przez wirusa opryszczki pospolitej typu 3. Wirus atakuje węzły nerwowe kręgosłupa i wywołuje wysypkę na określonym obszarze skóry, któremu towarzyszy silny ból.

Objawy i leczenie różowego porostu u dorosłych i dzieci

Różowy porost (porost Zhibera) jest chorobą zakaźną i alergiczną, która objawia się plamistą wysypką na skórze. Najczęściej choroba dotyka osoby w wieku od 20 do 40 lat.

Atlas chorób skóry

D zapalenie skóry
E kzema
Zabójca P.
Czerniak M.
L Ishai
Naczyniak
I kamica
N evus
Choroby skóry> Choroby paznokci, grzybica paznokci> Grzybicze zmiany paznokci – grzybica paznokci (Strona 1)
Wyszukiwanie w Atlasie:
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 Dalej

Uszkodzenie paznokci grzybiczych – grzybica paznokci Zdjęcie

Kliknij zdjęcie, aby zobaczyć większy obraz..

Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Grzybica paznokci
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 Dalej

Grzybica paznokci spowodowana czerwonym trichophyton (rubromycosis)

Czynnik sprawczy choroby – czerwony trichofiton – jest rozprowadzany w ludzkim ciele wzdłuż długości i szlaku limfohemogennego, o czym świadczą liczne fakty: uszkodzenie płytek paznokciowych palców z tylnej (bliższej) części paznokcia, wykrycie grzyba w pachwinowych węzłach chłonnych i sok gruczołu krokowego itp..

Konwencjonalnie można wyróżnić trzy typy kliniczne zmian płytek paznokciowych palców u rąk i nóg:

  1. normotroficzny
  2. przerostowy
  3. onycholityczny

Przy normotroficznym typie zmiany konfiguracja i grubość płytki paznokcia są zachowane przez długi czas, ale plamy i paski, których kolor waha się od białej do bogatej żółci, można zobaczyć w jej głębokości (szczególnie wzdłuż krawędzi). Po kilku miesiącach, a nawet latach plamy i paski łączą się ze sobą i zajmują prawie całą płytkę paznokcia, z wyjątkiem pleców, szczególnie przylegających do studni.

W przypadku typu przerostowego paznokieć znacznie pogrubia z powodu rozwoju hiperkeratozy podpaznokciowej. W jego grubości widoczne są również białe plamki i żółte paski. Zauważalna jest szczególna „korozja” płytki paznokcia, co tłumaczy się utratą substancji paznokcia, czasem bardzo znaczącą, aż do odcinków proksymalnych.

W przypadku typu onycholitycznego płytka paznokcia ściemnia się dość szybko i prawie od samego początku zaangażowania w proces zaczyna oddzielać się od łożyska paznokcia od wolnej krawędzi. Powierzchnia odłączonej płytki paznokcia pozostaje gładka, a jej kolor może być białawy lub białawo żółty.

U jednego pacjenta można zaobserwować różne rodzaje uszkodzeń płytek paznokcia. Ponadto paznokcie mogą stać się nierówne, wyboiste, a ze względu na zwiększony rozwój hiperkeratozy podpaznokciowej kierunek ich wzrostu może ulec zmianie, aż do rozwoju onychogryfozy.

Diagnostyka różnicowa rubromykozy paznokci jest przeprowadzana z naskórkowatą paznokcią spowodowaną przez trichofiton międzypalcowy, w którym zwykle dotknięte są paznokcie palców I i V, oraz z rubromikozą wszystkie lub prawie wszystkie paznokcie stóp i często palce rąk, które z reguły nie są dotknięte trichofitonem międzypalcowym; z grzybicą paznokci wywołaną przez naskórek pachwinowy, postępując w taki sam sposób jak grzybica wywołana przez trichophyton międzypalcowy; z kandydozą paznokci i zmianami paznokci spowodowanymi przez inne grzyby. Należy pamiętać, że powiązane zmiany paznokciowe nie są rzadkie: czerwony trichophyton i Candida albicans, czerwony trichophyton i grzyby pleśniowe itp. Ocena wyników badań kulturowych jest szczególnie ważna.

Niegrzybicze onychopatie – łuszczyca, liszaj płaski, wyprysk i inne – mają ogromne znaczenie w różnicowaniu rubromikozy paznokci.

Grzybica pleśni

Czynnikami sprawczymi choroby są różne rodzaje i niektóre rodzaje pleśni Aspergillus scopulariopsis, Penicillium itp. Częściej grzyby są wprowadzane do płytki paznokcia po raz drugi, gdy jest już zmieniana pod wpływem dermatofitów lub grzybów drożdżopodobnych. Jednakże, posiadając enzymy proteolityczne i keratolityczne, grzyby pleśniowe, w sprzyjających warunkach dla ich rozwoju, mogą atakować tkankę między płytką paznokcia a łożyskiem paznokcia. Złuszczają zewnętrzną powierzchnię paznokcia, powodując jednocześnie zjawisko rogowacenia podpaznokciowego.

Objawy kliniczne grzybicy paznokci pleśni niewiele różnią się od zmian paznokciowych spowodowanych przez dermatofity. Początkowo płytka paznokcia jest przezroczysta, plamy o różnych kolorach – białym, szarym, żółtym, zielonym i czarnym – świecą przez swoją grubość, w zależności od właściwości pigmentujących grzyba, a także ich częstego łączenia z bakteriami i organizmami drożdżopodobnymi. Dość często rozwija się wyraźna hiperkeratoza podpaznokciowa. Masy hiperkeratotyczne podnoszą wolną krawędź płytki paznokcia, często kruszą się, może rozwinąć się onychogryfoza. Grzyby pleśniowe najczęściej wpływają na paznokcie u stóp, szczególnie pierwsze. Proces jest bardzo wolny.

Onychia pleśni powinna być odróżniona od uszkodzeń płytek paznokciowych spowodowanych przez organizmy drożdżopodobne i dermatofity, a także ich zmiany niegrzybicze. Przy uszkodzeniu paznokci przez mieszaną florę grzybową (dermatofit + pleśń) leczenie pacjenta z grzybicą paznokci gryzeofilozy nie jest wystarczająco skuteczne.

Na rzecz grzybicy paznokci pleśni świadczy w pewnym stopniu:

  1. uszkodzenia płytek paznokciowych stóp, zwłaszcza 1 palców;
  2. brązowożółty, zielonkawy, zielonkawo-czarny kolor paznokci zaangażowanych w proces;
  3. powolny rozwój i przebieg choroby;
  4. brak zanokcica w przeciwieństwie do kandydozy;
  5. testy skórne z odpowiednimi antygenami grzybowymi;
  6. ciągłe wykrywanie tego rodzaju grzyba za pomocą mikroskopii w hodowli.

Pozytywne wyniki szczepienia zwierząt materiałem patologicznym należy krytycznie potraktować, choćby dlatego, że niektóre patogenne grzyby pleśniowe mogą powodować pewne zmiany patologiczne u zwierząt doświadczalnych, ale nie u ludzi (lub odwrotnie). Leczenie pacjentów z grzybicą paznokci pleśni za pomocą ketakonazolu i itrokonazolu ma szczególne znaczenie w diagnostyce różnicowej..

Uszkodzenie paznokci z epidermofitozą stóp

Czynnik sprawczy – trichophyton między palcami – wpływa na paznokcie tylko palców stóp. Zmiany na paznokciach dłoni są opisywane jako przypadkowe przypadki. Zmiany w paznokciach charakteryzują się pojawieniem się ochrowo-żółtych plam w ich grubości, rozwojem rogowacenia podpaznokciowego, obluzowaniem płytki paznokcia i innymi oznakami jej zniszczenia, które praktycznie nie różnią się od zmian spowodowanych przez pachwinowy naskórek i czerwony trichofyton.

Uszkodzenie paznokci w naskórkowej stopie różni się od ich zmian w grzybicy spowodowanej czerwonym trichofitonem (rubromykoza), w przeciwieństwie do tego, że grzybica paznokci w naskórkowatych stopach charakteryzuje się następującymi objawami:

  1. dotyczy to tylko paznokci u stóp (zwykle palce I i V);
  2. częściej dotyczy to całej (aż do tylnego wałka paznokcia) płytki paznokcia powyższych palców;
  3. czasami może to mieć wpływ na tylne i boczne grzbiety paznokci;
  4. ze względu na fakt, że trichofiton międzypalcowy jest raczej silnym alergenem, wtórne do alergicznej wysypki obserwuje się podczas zaostrzenia procesu na skórze stóp, dłoni i innych części ciała;
  5. w hodowlach uzyskanych przez badanie skrawków z dotkniętych paznokci obserwuje się wzrost trichofitonu między palcami (może występować mieszane zakażenie).

Nie ma wiarygodnych kryteriów klinicznych pozwalających na rozróżnienie zmian w paznokciach przez trychofiton między palcami i naskórek pachwinowy..

Wyniki diagnozy kulturowej są kluczowe.

Uszkodzenia płytek paznokciowych stóp wywołane przez trichofiton międzypalcowy czasami trzeba odróżnić od kandydozy paznokci i zakażeń grzybiczych pleśni, ale częściej (oprócz grzybów) należy je odróżnić od łuszczycy, egzemy, liszaja płaskiego i innych dermatoz, w których mogą brać udział grzbiety paznokci i paznokci. rekordy.

Czynnik sprawczy – naskórek pachwinowy występuje znacznie rzadziej niż trichofyton czerwony i międzypalcowy. Grzybica występuje na skórze pachwinowych i innych dużych fałdach, nogach. Około 0,5-2% pacjentów z naskórkową pachwiną ma zmiany fałdów międzypalcowych, łuku stóp i płytek paznokciowych (tylko palce stóp). Klinicznie zmiany paznokci są praktycznie nie do odróżnienia od zmian w nich spowodowanych przez trichophyton międzypalcowy.

Zmiany w paznokciach w naskórkowatości pachwinowej różnią się od rubromikozy, zmian w paznokciach spowodowanych przez trichophyton międzypalcowy i grzybicy paznokci o innej etiologii, na przykład pleśni wywołanej przez grzyby drożdżopodobne i mieszaną florę. Tak więc, gdy na płytki paznokciowe wpływają grzyby drożdżopodobne, wykrywane są pierwotne zmiany w grzbietach paznokci lub resztkowe skutki tych zmian. Często główną rolę w diagnostyce różnicowej odgrywają wyniki diagnozy kulturowej

Kandydoza wałków i gwoździ

Kandydoza wałków i gwoździ jest wywoływana przez różne rodzaje drożdżopodobnych grzybów z rodzaju Candida. Uszkodzenie wałków i paznokci jest ułatwione przez urazy, macerację skóry palców, uszkodzenie wałków do paznokci przez różne chemikalia (często detergenty), zaburzenia metaboliczne (zwłaszcza węglowodany), zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia krążenia w kończynach, długotrwałe stosowanie antybiotyków, immunosupresantów, kortykosteroidów itp. Zazwyczaj grzyby drożdżowe wprowadza się w miejsce, w którym skóra paznokcia przechodzi z wałka do płytki paznokcia. Skóra tylnego wałka do paznokci (na wałki boczne są rzadziej dotknięte) jest zaczerwieniona, błyszcząca, a wałek do paznokci jest obrzęknięty, wyściełany poduszkami, wyładowanie z niego jest nieznaczne, w postaci kropli tandetnego wydzielania. Później na krawędzi dotkniętego wałka paznokcia pojawia się niewielki, raczej charakterystyczny peeling w postaci cienkich srebrnych łusek. W procesie rozwoju zanokcica skóra paznokci znika. W tym okresie wielu pacjentów skarży się na silny ból w paliczku paznokci („kolki”).

Z reguły u prawie wszystkich pacjentów proces przebiega na płytce paznokcia, na powierzchni której pojawiają się poprzeczne wgłębienia i wybrzuszenia, ale boczne krawędzie paznokcia stają się nierówne, miękną, co sprawia, że ​​paznokieć wygląda jak przycięty wzdłuż krawędzi. Często ma prostokątny kształt, brązowo-brązowy kolor. U niektórych pacjentów dotknięte płytki paznokcia stają się cieńsze, stają się płaskie, matowe, częściowo oddzielając się od boków łożyska paznokcia.

W przewlekłej uogólnionej (ziarniniakowej) kandydozie rolki paznokci i paznokcie biorą udział w tym procesie u prawie wszystkich pacjentów. Dotknięte są bardzo wcześnie (często w następstwie rozwoju zmian błony śluzowej jamy ustnej). Naciekanie grzbietów paznokci i ich deformacja są bardziej wyraźne u dzieci niż z zanokcica u dorosłych. Paznokcie są znacznie pogrubione ze względu na zwiększony rozwój rogowacenia podpaznokciowego (często ze względu na rodzaj onychogryfozy) oraz w wyniku znacznego naciekania łożyska paznokcia. Skóra paznokci, prawdopodobnie z powodu mniej wyraźnego procesu zapalnego, prawie zawsze utrzymuje się z tą formą kandydozy. U niektórych pacjentów końcowe paliczki palców przybierają formę pałeczek perkusyjnych. W przewlekłej uogólnionej kandydozie rolki paznokci i płytki paznokciowe palców są zaangażowane w proces znacznie częściej niż w przypadku kandydozy powierzchownej.

Candida paronychia i onychia różnią się od zmian w paznokciach w łuszczycy, liszaju płaskim, egzemie i piokokowej zanokcica, a także od trichofitozy paznokci, rubromykozy i spleśniałej grzybicy paznokci. Na korzyść kandydozy o wysokim stopniu prawdopodobieństwa następujące objawy wskazują:

  1. zaczerwienienie wałka do paznokci jest wyraźnie oddzielone od sąsiedniej skóry;
  2. wałek do paznokci zaangażowany w proces ma wygląd przypominający poduszkę, wisi nad paznokciem;
  3. z reguły skóra paznokcia znika, ale przy przewlekłej uogólnionej kandydozie prawie zawsze pozostaje;
  4. wyładowanie spod wałka paznokcia jest bardzo rzadkie, małe;
  5. brązowo-brązowy kolor płytki paznokcia, którego powierzchnia ma poprzeczne rowki (nawroty procesu określają jej falopodobną ulgę), płytka paznokcia jest jakby odcięta na krawędziach;
  6. Candida paronychia i onychia mają skłonność do przewlekłego przebiegu z okresami remisji.

Diagnoza kliniczna Candida paronychia i onychia powinna być potwierdzona wynikami badań mikroskopowych i kulturowych łusek z wałków gwoździ i skrobków z płytek paznokcia.

Czynniki sprawcze mikrosporii paznokci mogą być zarówno antropofilne, jak i mikrosporum zwierzęce i geofilne. Zakażenie płytek paznokciowych pochodzi od ognisk znajdujących się na gładkiej skórze lub skórze głowy, a zakażenie mikrosporum geofilowym może wystąpić bezpośrednio w wyniku kontaktu z glebą (głównie ogrody lub ogrody warzywne).

Uszkodzenia płytek paznokciowych mikrosporum są bardzo rzadkie. Z natury objawów klinicznych mikrosporyczna grzybica paznokci nie różni się od trichofitozy.

Diagnozę mikrosporycznej grzybicy paznokci ułatwia badanie dotkniętych paznokci w promieniach świetlówki, jednak charakterystyczny zielonkawy blask, jaki obserwuje się w przypadku mikrosporum zmian włosów (w mniejszej skali), może nie wynikać z narażenia na różne chemiczne i fizyczne czynniki środowiskowe. Ważne jest wykrycie ognisk mikrosporii na gładkiej skórze lub skórze głowy. Przywiązuj dużą wagę do wyników badań kulturowych.

Najczęściej na płytki paznokciowe wpływają grzyby antropofilne (fioletowe i grzybicy). Zoofilne trichofity (brodawkowate, przypominające gips) bardzo rzadko wpływają na paznokcie. Grzybica paznokci spowodowana trichofitonami zwykle występuje po raz drugi po uszkodzeniu skóry otaczającej paznokieć.

Zwykle uszkodzenie płytek paznokcia, zwykle palców rąk, następuje stopniowo. Biało-szara plamka tworzy się w miejscu wprowadzenia trichofitonu w grubości paznokcia. Może mieć zaokrąglony kształt lub nieregularny kształt. Istnieje specjalna forma kliniczna – tak zwana trichofityczna leukonichia, kiedy białe lub szarawe plamki pojawiają się w grubości paznokcia i przez długi czas są jedynym objawem trichofitozy paznokci. Powierzchnia paznokci z trichofitozą przez pewien czas pozostaje lśniąca, gładka, a dopiero później paznokieć staje się matowy, przybiera brudny szary kolor, pojawia się guzowatość naprzemiennie z zagłębieniami. Gwóźdź łatwo się kruszy i można go oddzielić od łożyska paznokcia, pozostając tylko w obszarze otworu. U niektórych pacjentów tylny wałek do paznokci jest umiarkowanie spuchnięty, czerwonawo-siniczny. Skóra paznokcia może być pogrubiona i lekko odkleić. Choroba może trwać wiele lat, a nawet dekad..

Diagnostyka różnicowa. Trichofytozę należy odróżnić od szeregu zmian paznokciowych o charakterze grzybowym i niegrzybiczym. Grzybiczość paznokci wywołana przez antropofilne trichofity należy odróżnić od grzybicy paznokci wywołanej przez grzyby zoofilne zgodnie z następującymi kryteriami:

  1. grzybica paznokci wywołana przez anthropophilic trichophytons, zwykle pojawia się po pojawieniu się ognisk na skórze głowy lub gładkiej skórze, po dość długim czasie;
  2. płytka paznokcia staje się matowa, wyboista, przybiera brudno-szary kolor, pogrubia się z powodu rozwoju rogowacenia podpaznokciowego, ulega znacznemu zniszczeniu;
  3. u niektórych pacjentów w grubości płytek paznokciowych częściej na krawędziach bocznych pojawiają się białe plamki – leukonychia rzęsistkowa (można również zaobserwować przy uszkodzeniu paznokcia za pomocą czerwonego trichofitonu);
  4. podczas wysiewu zeskrobów z dotkniętych paznokci na podłożu Saburo wykrywany jest antropofilny wzrost kolonii trichophyton.

W przypadku grzybicy paznokci wywołanej trichofitonami zwierząt charakterystyczne są następujące objawy:

  1. zmiany paznokci występują tylko na palcach dłoni;
  2. na skórze wałków do paznokci często ujawniają wysypki o szampańskim charakterze i łuszczeniu się;
  3. zwykle dotyczy to powierzchniowych paznokci paznokcia; 4) podczas wysiewu skrobków z paznokci na pożywce obserwuje się wzrost kolonii grzybów bestii.

W przeciwieństwie do uprzywilejowanej onychii, trichofityczne zmiany paznokci przebiegają szybciej i mają duże destrukcyjne zjawiska. Jednak decydującym kryterium diagnozy różnicowej są często wyniki badań kulturowych.

W diagnostyce różnicowej zmian paznokci paznokci wywołanych przez trichofitozę należy pamiętać, że zmiany w płytkach paznokci wywołane przez purpurowe i pierścieniowe rzęsistki występują szybciej, a paznokcie rąk są zwykle zaangażowane w ten proces. Ogniska przewlekłej rzęsistkowicy prawie zawsze znajdują się na skórze głowy (włosy oderwane na poziomie skóry – „czarne kropki” i zanikowe łysiny) i gładka skóra.

W przeciwieństwie do kandydozy wałków i paznokci, przy trichofitozie pacjenci zwykle nie zauważają bólu, proces rozwija się powoli i mniej ostro, nie występuje ropne wydzielanie spod wałków paznokci, skóra paznokcia nie jest zaangażowana w proces, nie ma poprzecznych brązowawych bruzd na dotkniętych paznokciach.

Uszkodzenia paznokci niegrzybiczych stanowią bardzo dużą grupę, w objawach klinicznych mogą być zbliżone do rzęsistkowicy. Podczas przeprowadzania diagnostyki różnicowej szczególne znaczenie mają wyniki badań mikroskopowych i kulturowych skrobania materiału ze zmienionych paznokci..

Czynnikiem sprawczym grzybicy paznokci jest Trichophyton Shenleina. Izolowane zmiany paznokci są rzadkim zjawiskiem..

Zwykle dotyczy to płytki paznokcia. Po pierwsze, wpływa to na skórę wałków gwoździ lub opuszek paliczka paznokcia na wolnej krawędzi gwoździa. W miejscu wprowadzenia grzyba na grubości płytki paznokcia pojawiają się małe plamki o szaro-żółtym kolorze. Stopniowo powiększające się plamy nabierają żółtego koloru charakterystycznego dla ulubionych łusków. Przez długi czas płytki paznokcia zachowują normalną konfigurację, ale dość często występuje zjawisko hiperkeratozy podpaznokciowej. Paznokieć przygasa, staje się cieńszy, staje się kruchy, może oddzielić się od łożyska paznokcia, odsłaniając nagromadzenie napalonych mas na swojej powierzchni. Jednak może również stać się wyboisty, pokryty wzdłużnymi i poprzecznymi rowkami, a ogniska, które przez niego przebijają, mogą nie być żółte, ale białawe lub brudne szare.

W obecności typowych objawów uprzywilejowanych kości policzkowych na skórze głowy, charakterystycznych zmian włosów i zjawisk bliznowatych zanikanie nie jest trudne do zdiagnozowania uprzywilejowanej grzybicy paznokci. Jednak izolowane zmiany paznokci, zwykle szczotek, można zaobserwować, gdy nie występują inne objawy ostrej infekcji.

W takich przypadkach na korzyść favus zezna:

  1. przedłużony w porównaniu z innymi grzybicami paznokci, zachowując gładką, błyszczącą powierzchnię paznokcia;
  2. przewaga żółtego koloru dotkniętych paznokci, chociaż taki kolor może być również, gdy płytki paznokcia są uszkodzone czerwonym trichofitonem;
  3. wykrycie grzyba w skrawkach i materiale uzyskanym z głębokich warstw dotkniętych płytek paznokcia, co powinno być potwierdzone wynikami badań kulturowych.

Dodaj komentarz