Grzybica paznokci i łuszczyca

przez | 2020-01-30

Spis treści:

Dermografizm

Pytanie 28376
Olga, kobiety, 22 lata, miasto

Pytanie: Dzień dobry, Sergey Vadimovich. Moja córka studiuje obecnie w USA. Od 7 miesięcy ma dermografizm. Trzyma czerwone i białe paski na skórze i wystaje.

W domu miała reakcje na pokarmy – seler lub marchewkę – miała spuchnięte usta. Po antybiotykoterapii w dzieciństwie miała dysbiozę.

W Ameryce lokalni lekarze stwierdzili, że jest uczulony na pyłki drzew. Ale teraz nie ma pyłku, ale występują objawy alergii i dermografizmu. Ogólnie alergie pokarmowe na pyłki. A może to wynik stresu spowodowanego ruchem – źle spałem.

Moja córka będzie w domu przez tydzień. Powiedz mi, jakie leki homeopatyczne kupi i da jej ze mną w leczeniu dermografizmu? I jak je zabrać?
Dziękuję!

12 stycznia 2018 r., 21:18

Odpowiedź: Dzień dobry! Aby rozpocząć leczenie alergii i dermografizmu, twoja córka może przyjmować leki homeopatyczne (monopreparaty) – Aconit 6C (Aconitum napellus) – 3 granulki pod językiem poza jedzeniem 1 raz na 2 dni wieczorem, oraz – Rus toxicodendron 12C (Rhus toxicodendron) – 3 granulki 1 raz na 3 dni w nocy.

Możesz przyjmować te leki homeopatyczne przez długi czas lub do czasu ustalenia konstytucyjnego środka homeopatycznego córki, aby mogła kontynuować leczenie..

Jak odróżnić łuszczycę od grzyba?

Bolesność skóry, nadmierna suchość, złuszczanie budzą obawy, wątpliwości: co to za choroba dermatologiczna, jak niebezpieczna dla zdrowia i czy może być przenoszona przez bliski kontakt?

Grzyb podobny do łuszczycy ma wspólne objawy, ale dolegliwości wymagają specyficznej terapii. Do dzisiaj dokładne przyczyny wysypki łuszczycowej nie zostały ustalone, ale jedno jest wiadome: łuszczyca nie jest grzybem, nie ma nic wspólnego z infekcjami grzybiczymi.

O czym jest ten artykuł?

Jaka jest cecha łuszczycy

Czy łuszczyca jest grzybem, czy nie? Łuszczyca jest wieloczynnikową chorobą przewlekłą. Objawy zewnętrzne są wynikiem problemów wewnętrznych, na rozwój choroby może wpływać upośledzone funkcjonowanie układu odpornościowego i hormonalnego, cukrzyca typu 2, nadwaga i niezdrowa dieta. W większości przypadków łuszczyca objawia się cyklicznie; okresy remisji i nawrotu występują naprzemiennie.

Jak powstają brzydkie ogniska łuszczycowe? Zwykle żywotność komórki skóry wynosi około 4 tygodni, w tym okresie przechodzi ona przez cykl od podziału do umierania, naturalne usunięcie z powłoki.

Kiedy dana osoba ma łuszczycę, układ odpornościowy aktywnie atakuje zdrowe komórki, procesy te zachodzą wiele razy szybciej. Podsumowując:

  • na naskórku tworzą się gęste, łuszczące się plamy;
  • grudki łuszczące się, swędzące, powodują u pacjenta duży dyskomfort.

Łuszczyca wpływa na skórę głowy, łokcie, kolana. Najcięższą postacią jest łuszczyca płytek paznokciowych, często mylona z chorobami grzybiczymi paznokci. Często trudno jest rozpoznać łuszczycę podeszwy, dłoniową od grzyba stóp, dłoni i odwrotnie.

Łuszczycowe uszkodzenia paznokci rąk i stóp pojawiają się jednakowo. Na powierzchni płyty powstają deformacje w postaci poprzecznych rowków, niewielkie uszkodzenia. Gwóźdź staje się jak naparstek.

Talerz może stać się mętny, blaknąć, żółknąć.

W szczególnie trudnych przypadkach u pacjenta rozwija się tak zwany pazur ptaka, gwóźdź boli, przeszkadza, nawet w nocy.

Rodzaje łuszczycy

W dermatologii wyróżnia się kilka rodzajów łuszczycy: w kształcie łzy, krostkowe, paznokciowe, łuszczycowe zapalenie stawów. W kształcie łzy charakteryzuje się pojawieniem się specyficznych wysypek w postaci kropli, w kolorze mogą być liliowe, czerwone, fioletowe. Najczęściej nowotwory pojawiają się na ramionach, plecach, szyi, przedramionach i głowie. Główną przyczyną zmiany jest zakażenie paciorkowcami..

Krostkowa postać choroby jest najbardziej złożoną postacią, charakteryzuje się pojawieniem się niezainfekowanych pęcherzy, w których gromadzi się przezroczysty płyn. W meta lokalizacji grudek powłoki stają się czerwone, puchną, tkanki stają się gorące w dotyku. Kiedy pojawiają się krosty, nie gromadzą już płynu, ale ropę. Objawy mogą występować w ograniczonej liczbie lub rozprzestrzeniać się po całym ciele..

W zaawansowanym stadium łuszczycy wpływa to na płytki paznokciowe na rękach i nogach. Na samym początku na gwoździu pojawia się dziura, potem jej wymiary się zwiększają, w paznokciu rozwijają się procesy destrukcyjne. Punkt krytyczny – całkowita awaria płyty.

Długotrwały przebieg choroby wywołuje rozwój łuszczycowego zapalenia stawów. Duże stawy cierpią: łokieć, kolano, biodro. Paliczki palców są objęte procesem patologicznym.

Często problem się pogarsza, pacjent staje się niepełnosprawny.

Charakterystyka chorób grzybiczych

Zmiany skórne z grzybami nazywane są grzybicami skóry, patologie zakaźne przenoszone są od chorego lub zwierzęcia przez kontakt lub w sposób domowy.

Grzyb jest wszechobecny, zarodniki drobnoustrojów są obecne nawet w powietrzu..

W dermatologii wyróżnia się te rodzaje infekcji grzybiczych:

  1. rogowacenie rogówki (uszkodzenie górnej warstwy skóry, brak stanu zapalnego);
  2. dermatofitoza (zlokalizowana w naskórku, stymuluje zapalenie);
  3. grzyby drożdżowe (wpływają na powłokę, błony śluzowe);
  4. głębokie grzybice (wpływają na naskórek, narządy wewnętrzne).

Większość zarodników grzybów spadających na powierzchnię skóry lub wdychanych przez płuca nie powoduje problemów zdrowotnych. Układ odpornościowy może z łatwością sobie z nimi poradzić bez leków..

Przy słabej odporności patogeny grzybicy rozprzestrzeniają się w całym ciele, powstają ogniska infekcji grzybiczej. Zewnętrznie choroba objawia się ciężkim lub umiarkowanym złuszczaniem powłoki, wysypką w postaci małych grudek. Ponadto objawy są charakterystyczne dla choroby: ból, specyficzny zapach.

Jak odróżnić grzyb paznokci od łuszczycy paznokci? Gdy grzyby rozprzestrzeniają się na płytki paznokcia, ich kolor zmienia się, przezroczystość jest tracona i pojawia się deformacja. Paznokcie kruszą się, pogrubiają, cienkie aż do zaniku.

Główne różnice między łuszczycą a grzybem

Łuszczyca Grzyb
Choroba rozwija się wraz z kombinacją czynników predysponujących, w tym genetycznych predyspozycji, nieprawidłowego działania układu odpornościowego, różnych uszkodzeń powierzchni skóry, patologii związanych z nadwagą i chorób zakaźnych. Czynnikiem sprawczym tej choroby są wyłącznie zarodniki grzybów.
Choroba absolutnie nie jest zakaźna, nie może zostać przeniesiona z pacjenta na zdrową osobę. Grzyb przenoszony jest przy najmniejszym kontakcie ze źródłem infekcji, w tym podczas odwiedzania miejsc publicznych o wysokiej wilgotności (sauna, basen, łaźnia). Jest przenoszony od osoby lub zwierzęcia.
Pewna cykliczna natura jest nieodłącznie związana z łuszczycą, charakterystyczny dla tej choroby jest postęp, stagnacja i remisja. Po powtórzeniu cyklu. Bez odpowiedniej terapii choroba nasila się, dotyka coraz większej liczby tkanek..
Uszkodzenie skóry głowy nie powoduje zmian w strukturze włosów, mieszków włosowych. Grzyb głowy powoduje łamliwe włosy, suchość i wypadanie włosów. W przypadku grzybicy (specjalna forma grzyba) na głowie pojawiają się łyse łaty.
Grudki łuszczycowe nie mają specyficznego zapachu. Grzyb wywołuje nieprzyjemny zapach, szczególnie w przypadku grzybicy stóp, pleśniawki.
Jeśli pacjent ma łuszczycę płytek paznokciowych, ich struktura jest modyfikowana. Po pierwsze, podłużne paski pojawiają się na powierzchni gwoździa, jest on pokryty dużą liczbą tłoczonych punktów o różnych rozmiarach. Płyta całkowicie lub częściowo opuszcza łóżko. Grzybica paznokci przez długi czas nie daje się odczuć, w pierwszych stadiach choroby nie ma zmiany koloru ani struktury paznokcia. Oddzielenie od łóżka często nie jest oznaczone.
W przypadku płytek na powłoce charakterystyczna jest tak zwana triada: pojawienie się plam stearynowych, film końcowy, zjawisko krwawienia punktowego. Objawy różnią się w zależności od rodzaju infekcji, która wpływa na tkankę paznokci lub skóry. Chorobie towarzyszą różowe, czerwone, brązowe łuszczące się plamy. Zmiany stopniowo rosną..
Łuszczyca jest obecnie nieuleczalną chorobą, przebieg terapii ma na celu osiągnięcie długoterminowej remisji.. Zakażenie ma charakter lokalny i jest łatwe do wyleczenia, szczególnie w pierwszych stadiach.

Możliwe jest, że łuszczyca i grzyb wpłynęły na ciało w tym samym czasie. Główną przyczyną problemu w tym przypadku jest nieprawidłowe działanie układu odpornościowego. Utrata funkcji ochronnych pozwala na kiełkowanie zarodników grzyba w tkankach i wywoływanie choroby.

Tylko dermatolog może rozpoznać łuszczycowe zmiany spowodowane infekcjami grzybiczymi. Z tego powodu nie powinieneś angażować się w odgadywanie diagnozy i nieuprawnionego podawania leków..

Różnice w leczeniu łuszczycy i grzybów

Ci, którzy samoleczą i błędnie uważają, że łuszczyca jest grzybem, stają przed faktem, że terapia nie daje zamierzonych rezultatów, choroba tylko się pogarsza. Zakażenia grzybicze w zdecydowanej większości przypadków dobrze reagują na leczenie, odpowiadają na stosowanie narkotyków.

W przypadku kandydozy, grzybicy paznokci i innych rodzajów choroby lekarz przepisuje leki o szerokim spektrum działania, w tym antybiotyki. Zalecane miejscowe działanie przeciw pleśni, foliowanie, kruche. Może to być klotrimazol, preparaty jodu, nitrofungina..

Szybkość odzyskiwania zależy od czynników:

  • rodzaj grzyba;
  • stopień uszkodzenia tkanki;
  • ogrom zasięgu.

Po wysokiej jakości leczeniu prawdopodobieństwo nawrotu jest minimalne..

W przypadku łuszczycy choroba przewlekła jest nieuleczalna. Kompleksowa terapia w tym przypadku ma na celu wyeliminowanie oznak procesu patologicznego, jest dobierana indywidualnie. Jeśli zignorujesz instrukcje dermatologa, osłabnij dietę, nawet po długotrwałej remisji łuszczyca powraca z nową energią..

Niehormonalne i hormonalne kremy, lokalne maści na bazie kwasu salicylowego, medyczny solidol są stosowane w leczeniu łagodnych postaci choroby. Skomplikowana łuszczyca wymaga stosowania sterydów, przyjmowania leków przeciwnowotworowych, fototerapii. Aby utrzymać układ odpornościowy, należy przyjmować kompleksy witaminowe.

Jak widać, łuszczyca i grzyby to różne choroby z bardzo podobnymi objawami, bardzo trudno jest osobie, która jest daleko od medycyny, rozróżnić między nimi. Wysypki łuszczycowe:

  1. związany z naruszeniem ludzkiego układu odpornościowego;
  2. często mają charakter wrodzony;
  3. pogarszane przez nieprzestrzeganie diety.

Grzyb jest chorobą zakaźną spowodowaną utrwalaniem się na powierzchni skóry i rozprzestrzenianiem się niektórych rodzajów grzybów chorobotwórczych.

Choroby są częściowo zjednoczone przez zmniejszoną odporność, w obu przypadkach staje się czynnikiem predysponującym.

Co pomaga osiągnąć remisję w łuszczycy

Fototerapia pomaga w leczeniu. Ekspozycja na promienie ultrafioletowe nie jest w stanie wyleczyć łuszczycy, jednak pomaga zachować objawy patologii. Wraz z promieniami UV wykorzystano technologię oświetlenia.

Odnotowano wąsko ukierunkowany efekt punktowy, nieszkodliwy dla zdrowia ludzkiego. Światło tłumi objawy objawów łuszczycy, wzmacnia ciało jako całość. Uruchamiane są również procesy produkcji witamin, proces asymilacji makroskładników odżywczych, mikroelementy są przywracane, metabolizm wraca do normy.

Laseroterapię można również rozważyć jako opcję leczenia światłem, która skutecznie zwalcza infekcje grzybicze skóry wywołane przez wszystkie szczepy, w tym Candida..

Zastosowanie kursu lasera umożliwia wyeliminowanie problemów zdrowotnych w krótszym czasie niż przy zastosowaniu klasycznego schematu leczenia. Wykorzystuje się laser pulsacyjny, technika ta jest mniej popularna, ponieważ może powodować:

Innym sposobem na wyeliminowanie łuszczycy jest plazmafereza lub wymiana plazmy. Technika ta pozwala pozbyć się nagromadzenia się szkodliwych czynników powstających w wyniku zaburzeń metabolicznych. W przypadku terapii około 90% krwi pacjenta należy zastąpić usunięciem wszystkich zawartych w nim szkodliwych składników..

Metoda polega na odwirowaniu własnej krwi, jej rozdzieleniu na frakcje osocza i komórki. Następnie komórki wracają do krwioobiegu, osocze zastępuje się roztworami lub syntetycznymi związkami podobnymi do krwi.

Co oferuje tradycyjna medycyna?

Istnieją przepisy na tradycyjną medycynę, które równie pomagają w leczeniu łuszczycy i chorób grzybiczych. Wszystkie mają na celu wzmocnienie odporności i zwiększenie odporności organizmu na działanie czynników negatywnych..

W walce z procesem zapalnym i patogenną mikroflorą smoła brzozowa sprawdziła się doskonale. Produkt zawiera bioaktywne składniki, które pomagają ukoić skórę i oczyścić, hamując tempo tworzenia się nowych warstw nabłonka..

Propolis jest bardzo podobny pod względem narażenia na smołę brzozową. Narzędzie jest często zalecane do nakładania na płytki łuszczycowe, obszary skóry dotknięte infekcją grzybiczą..

Uniwersalnym sposobem walki z zaburzeniami dermatologicznymi jest stosowanie trawy z glistnika. Roślina jest idealna do przygotowywania różnych form preparatów leczniczych:

Tradycyjnie w planie leczenia znajduje się seria zabiegów. Trawa działa przeciw procesowi zapalnemu, eliminuje wyrażone objawy choroby podczas zaostrzenia, znacznie poprawia samopoczucie.

Tłumienie stanu zapalnego, oczyszczanie powłoki zapewnia zewnętrzne i wewnętrzne spożycie oleju lnianego, rokitnika zwyczajnego. Produkty uzupełniają niedobór wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, witamin E, A, niezbędnych minerałów.

Ponadto zapewnione jest odpowiednie funkcjonowanie układu nerwowego, a także przywrócenie normalnych procesów metabolicznych w komórkach naskórka.

Styl życia z łuszczycą

Niezbędnym środkiem w łuszczycy jest dieta. Jeśli regularnie spożywa się szkodliwe pokarmy, krew jest zanieczyszczona toksycznymi substancjami, a przebieg patologii dermatologicznej ulega pogorszeniu. Wysokiej jakości i zrównoważone odżywianie umożliwia złagodzenie objawów choroby, wydłużenie czasu remisji.

Zdolność do opóźniania okresu zaostrzenia jest wykluczeniem ciągłych nerwowych doświadczeń. Poprawa stanu układu nerwowego wymaga oczywiście stosowania leków wspomagających.

Noszenie obcisłej odzieży wykonanej z materiałów syntetycznych może wywołać nawrót i pierwotną łuszczycę z dziedziczną predyspozycją. Rzeczy do wyboru z lnu, bawełny.

Innym zaleceniem jest częstsze spacery na świeżym powietrzu, z dala od dróg i przedsiębiorstw przemysłowych. Regularne ćwiczenia poprzez umiarkowane ćwiczenia fizyczne poprawiają odporność: pływanie, bieganie, joga.

Grzybica paznokci i łuszczyca

Jako rękopis 0034yeiyei

SVIRIDOVA Karina Viktorovna

CECHY DIAGNOSTYKI I LECZENIA ONYCHOMIKOZY W Łuszczycy

03.00.24 – mikologia 14.00.11 – choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową

rozprawy o stopniu kandydata nauk medycznych

Jako rękopis

SVIRIDOVA Karina Viktorovna

CECHY DIAGNOSTYKI I LECZENIA ONYCHOMIKOZY W Łuszczycy

03.00.24 – mikologia 14.00.11 – choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową

rozprawy o stopniu kandydata nauk medycznych

Praca została wykonana w państwowej instytucji edukacyjnej ustawicznego kształcenia zawodowego „Petersburska Akademia Medyczna Kształcenia Podyplomowego Federalnej Agencji Zdrowia i Rozwoju Społecznego”.

Doktor nauk biologicznych Vasilyeva Natalya Vsevolodovna

Doktor nauk medycznych, profesor Kornisheva Vera Gavrilovna

Doktor nauk medycznych, profesor Klimko Nikołaj Nikołajewicz Doktor nauk medycznych, profesor Arabian Elena Aleksandrovna

Wiodącą organizacją jest Państwowa Instytucja Edukacyjna Wyższej Edukacji Zawodowej „Państwowa Akademia Medyczna w Petersburgu im. II Miecznikowa z Federalnej Agencji Zdrowia i Rozwoju Społecznego”.

Obrona rozprawy odbędzie się „_” _ 2009 v_ godz

posiedzenie rady rozprawy D 208.089.04 w państwowej instytucji edukacyjnej ustawicznego kształcenia zawodowego „Petersburska Akademia Medyczna Kształcenia Podyplomowego Federalnej Agencji Zdrowia i Rozwoju Społecznego” pod adresem: 191015, St. Petersburg, ul. Kirochnaya, 41.

Rozprawę można znaleźć w podstawowej bibliotece GOU DPO SPb MAPO Roszdrav (195196, Zanevsky Prospect, 1/82).

Streszczenie wysłane „_” _ 2009.

Sekretarz naukowy Rady Dissertation

Doktor nauk medycznych V / M.A. Szewakow

Znaczenie badania. Grzybica paznokci jest najczęstszą patologią paznokci. Liczne badania epidemiologiczne poświęcone temu problemowi wskazują, że rozpowszechnienie grzybicy paznokci, według różnych źródeł, zbliża się do 10-20% populacji, a w grupie wiekowej 70 lat i starszych, do 50% populacji cierpi na tę chorobę (Sergeev Yu.V. , 2002; Haneke E „1999; Baran R., 2006).

Obraz kliniczny uszkodzenia paznokci podobny do grzybicy paznokci obserwuje się w łuszczycy, która dotyka około 2% światowej populacji (Kondrashov G.V., 2005; Kacar N., 2006). Zmiany w płytkach paznokciowych są jednym z powszechnych objawów łuszczycy, obserwowanym u prawie 90% pacjentów (Gupta A., 2004; Shemer A., ​​2009). Odsetek badań grzybicy paznokci w łuszczycy jest niezmiernie mały w strukturze wszystkich badań zmian grzybiczych płytek paznokciowych, a opublikowane dane na ten temat są fragmentaryczne..

Grzybiczość stóp u pacjentów z łuszczycą jest wykrywana w różnych badaniach u 21,5% – 47,6% (Batkaev E.A., 2004; Reznikova M.M., 2003; Larsen G.K., 2003; Leibovici V., 2008). Rozbieżności te związane są przede wszystkim z zastosowaniem różnych metod i kryteriów oceny wyników diagnostyki mikologicznej. Według niektórych badań łuszczyca wraz z głównymi patogenami – grzybami skóry, grzybicą paznokci wywołaną przez nie-grzybice skóry (grzyby drożdżopodobne i pleśniowe) diagnozowano znacznie częściej niż w populacji ogólnej (I. Verkhoglyad, 2002; A. Gupta, 2004 ) Szczególne trudności pojawiają się w interpretacji wyników badań mikologicznych związanych z wykrywaniem niedokrwistości w dotkniętych płytkach paznokci (zanieczyszczenie, patogen), ponieważ nie są one pierwotnymi patogenami i nie mają wyraźnych właściwości keratolitycznych. Dlatego prawdziwa etiologiczna struktura grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą pozostaje całkowicie nierozpoznana. Brak ujednoliconych ogólnie przyjętych podejść do określania pleśni i grzybów drożdżopodobnych jako czynników etiologicznych grzybicy paznokci w łuszczycy negatywnie wpływa na taktykę terapeutyczną tych pacjentów. Do tej pory pytanie o potrzebę terapii przeciwgrzybiczej u pacjentów z łuszczycą pozostaje otwarte (Gupta A., 2005; Leibovici V., 2008).

Wpływ na rozwój grzybicy paznokci w łuszczycy nie został odpowiednio zbadany pod kątem takich czynników, jak czas trwania przebiegu, częstość występowania łuszczycy oraz trwającego ogólnoustrojowego leczenia glikokortykosteroidami i cytostatykami (Verkhoglyad I.V., 2002; A. Gupta, 2004).

Zaburzenia dopływu krwi do kończyn dolnych predysponują do grzybicy stóp (Raznatovsky K.I., 2006). Badania mikrokrążenia w obszarach pozornie niezmienionej skóry oraz w obszarze płytek ujawniły zaburzenia naczyniowe w skórze z łuszczycą (Zagrtdinova P.M., Pinson I.Ya., 2006). Jednak nie ma danych dotyczących badania hemodynamiki stóp pacjentów z łuszczycą, zarówno z onychodystrofią, jak i z grzybicą paznokci..

W związku z tym istotne jest badanie etiopatogenezy, diagnostycznych i klinicznych aspektów grzybicy paznokci w łuszczycy..

Cel: badanie cech etiologii, patogenezy, przebiegu klinicznego i leczenia grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą.

1. Badanie etiologii grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą.

2. Zidentyfikować czynniki przyczyniające się do rozwoju grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą.

3. Przeprowadzić badanie hemodynamiki stóp u pacjentów z łuszczycą cierpiącą na grzybicę paznokci.

4. Ocena skuteczności terapii przeciwgrzybiczej grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą oraz opracowanie algorytmów diagnozowania i leczenia zakażeń grzybiczych.

Nowość naukowa. Po raz pierwszy w Petersburgu ustalono spektrum etiologiczne i częstość występowania grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą. Czynnikami wywołującymi grzybicę paznokci stóp w łuszczycy są dermatomycetes (77%) i niedermatomycetes (grzyby drożdżowe – 23%). Po raz pierwszy ustalono związek między występowaniem grzybicy paznokci a postacią łuszczycy. Okazało się, że grzybica paznokci występuje częściej u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów (51%). Proponowane są kryteria potwierdzania mykologicznego grzybicy paznokci wywołanej przez niedermatomycetes w łuszczycy. Zależność między obecnością grzybów drożdżowych poprzednio przeprowadzała układową immuno-

terapia tłumiąca i występowanie zmian skórnych.

U pacjentów z łuszczycą i grzybicą paznokci ujawniono zaburzenia hemodynamiczne w aa.digitales dorsales stóp. Stwierdzono spadek średniej objętościowej prędkości przepływu krwi i wskaźnika pulsacji, których wskaźniki pogorszyły się wraz ze wzrostem czasu trwania łuszczycy.

Po raz pierwszy oceniono skuteczność terapii przeciwgrzybiczej u pacjentów z łuszczycą, stosując kryteria leczenia grzybicy paznokci (kliniczne, mikologiczne i całkowite wyleczenie) stosowane w randomizowanych badaniach klinicznych. Wykazano, że po leczeniu grzybicy stóp wywołanej przez grzyby skórne w łuszczycy skuteczność mykologiczna terbinafiny wynosiła 86%, klinicznie – 57%, pełna – 50%; skuteczność flukonazolu w leczeniu grzybicy stóp wywołanej przez Candida spp. – odpowiednio 100%, 55% i 33%.

Praktyczne znaczenie pracy. Na podstawie badań opracowano algorytm diagnozowania grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą. Cechy struktury etiologicznej grzybicy paznokci (grzyby dermatomycetes / drożdże) determinują potrzebę trzech powtórzeń badania mykologicznego lub pojedynczego (w obecności wzrostu kultury w 5 punktach wysiewu na 20) w celu rozpoznania grzybicy paznokci wywołanej przez inne niż grzybice skóry.

Ujawniono, że upośledzenie hemodynamiczne stóp aa.digitales dorsales u pacjentów z łuszczycą jest wskazaniem do wyznaczenia leków angiotropowych jako terapii patogenetycznej.

Osobisty udział autora w uzyskiwaniu wyników. Autor niezależnie przebadał i leczył 124 pacjentów z łuszczycą i 146 pacjentów z grzybicą paznokci bez łuszczycy, utworzył bazę danych, zorganizował badania laboratoryjne, przeanalizował literaturę krajową i zagraniczną na ten temat, sformułował wnioski i praktyczne rekomendacje. Po ukończeniu kuracji przeciwgrzybiczej przeprowadził dynamiczne monitorowanie pacjentów.

Główne przepisy rozprawy skierowanej do obrony

1 .. Grzybiczość stóp potwierdzona jest u 34,7% badanych pacjentów-

Co więcej, w 77% przypadków grzybica została rozpoznana jako czynnik etiologiczny, aw 23% – drożdżopodobne grzyby. W przypadku grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą ujawniono rodzaje dystalnego bocznego (42%), całkowitego (28%) i proksymalnego z zanokcica (21%) rodzajów uszkodzeń płytek paznokciowych.

2. Główne czynniki predysponujące do uszkodzenia paznokci przez mikro-grzybice u pacjentów z łuszczycą: czas trwania łuszczycy przez ponad 10 lat, występowanie procesu skórnego, obecność łuszczycowego zapalenia stawów u pacjentów oraz leczenie immunosupresyjne.

3. Grzybica paznokci stóp u pacjentów z łuszczycą rozwija się na tle ciężkich zaburzeń hemodynamicznych w tętnicach palców stóp.

4. W diagnostyce laboratoryjnej grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą nie-skórnych konieczne jest wykonanie trzykrotnego badania mikologicznego lub pojedynczego (jeśli występuje wzrost kultury w 5 punktach wysiewu na 20).

Wdrożenie i wdrożenie wyników. Wyniki badań zostały wprowadzone do procesu pedagogicznego wydziałów mikologii laboratoryjnej i patomorfologii grzybic i dermatovenerologii GOU DPO SPb MAPO, a także do pracy medycznej kliniki mikologicznej.

Testowanie i publikacja materiałów badawczych. Główne postanowienia badań rozprawowych zostały zgłoszone i omówione na konferencjach naukowo-praktycznych X, XI, XII dotyczących mikologii medycznej „Odczyty Kaszkinskie” (St. Petersburg 2007, 2008, 2009)..

Na temat rozprawy opublikowano 8 prac naukowych.

Wielkość i struktura pracy. Materiały do ​​pracy zostały przedstawione na 148 stronach tekstu na maszynie i zawierają wstęp, przegląd danych literaturowych, materiałów i metod badawczych, wyniki naszych badań, wnioski, wnioski, rekomendacje praktyczne oraz indeks bibliograficzny obejmujący 126 krajowych i 77 zagranicznych źródeł literatury. Praca jest zilustrowana 31 tabelami, 25 cyframi..

MATERIAŁY I METODY

Przebadaliśmy 316 pacjentów w wieku od 18 do 78 lat (160 kobiet, 156 mężczyzn). Główną grupą (n = 124) byli pacjenci z różnymi postaciami łuszczycy, ze zmienionymi płytkami paznokci. Con-

grupa kontrolna składała się z 192 pacjentów bez łuszczycy, również ze zmienionymi płytkami paznokci. Grupy były porównywalne pod względem wieku. Badanie i leczenie przeprowadzono w klinice Instytutu Mikologii Medycznej im P.N. Kashkina.

Kompleksowe badanie pacjentów obejmowało gromadzenie i ocenę danych historycznych; badanie fizykalne pacjenta; ogólne kliniczne i biochemiczne badania krwi, badanie mikologiczne i ocena hemodynamiki stóp.

Aby zidentyfikować patogenne grzyby, przeprowadzono badania mikroskopowe i kulturowe zeskrobów z dotkniętych płytek paznokciowych stóp w laboratorium „Rosyjska kolekcja grzybów chorobotwórczych” (kierownik laboratorium G. A. Chilina).

Dopplerografia ultrasonograficzna (ultrasonografia dopplerowska) została wykorzystana do oceny hemodynamiki stóp. Ultradźwięki wykonano w nieinwazyjny sposób na uniwersalnym kolorowym ultrasonograficznym systemie diagnostycznym ALOKA SSD-1700. Aby zbadać regionalną hemodynamikę stóp, prędkość objętościowego przepływu krwi i wskaźnik pulsacji oceniano na tętnicy (a.) Dorsalis pedis, a.tibialis posterior i aa.digitales dorsales obu stóp za pomocą czujnika 7 MHz.

Statystyczne przetwarzanie wyników przeprowadzono za pomocą pakietu oprogramowania Statistica dla Windows (wersja 5.5). Utworzenie bazy danych i wstępne przetwarzanie wyników przeprowadzono za pomocą Microsoft Office Excel.

Badanie mikologiczne zeskrobań ze zmienionych płytek paznokciowych zostało przeprowadzone przez 124 pacjentów z łuszczycą i 192 badanych bez łuszczycy. Mikroskopię przeprowadzono na dwa sposoby: stosując 30% roztwór KOH i stosując 30% roztwór KOH z dodatkiem białego kalafluoru. W grupie pacjentów z łuszczycą zastosowanie białego fluorku wapnia zwiększyło o 18,5% wyniki mikroskopii. Mikroskopia zeskrobań płytki paznokcia ujawniła typową grzybnię grzybiczą z przegrodami, czasami w połączeniu z artrosporami, au niektórych pacjentów wykryto pączkujące komórki drożdży.

Badanie mikroskopowe łusek paznokci stóp u 80 (64,5%) pacjentów z głównej grupy ujawniło grzybnię, a po wysianiu materiału patologicznego na pożywce Saburo hodowlę grzybów uzyskano u 76 (61,3%) pacjentów. W grupie kontrolnej dodatnia mikroskopia u 164 (85,4%) i wzrost kultury u 153 (79,6%) pacjentów (Tabela 1). .

Wyniki badań mikologicznych łusek paznokci stóp

Metoda Liczba próbek „+” u pacjentów z łuszczycą (n = 124) Liczba próbek „+” u pacjentów bez łuszczycy (n = 192)

Mikroskopia: 30% KOH 57 (46%) 159 (82,8%)

• Mikroskopia: 30% KOH + biały kalkulator 80 (64,5%) 164 (85,4%)

Siew w środę Saburo 76 (61,3%) 153 (79,6%)

Przy wysiewie materiału patologicznego u 76 (61,3%) pacjentów z łuszczycą uzyskano pozytywne wyniki badania kulturowego, w tym u 33 pacjentów – wzrost grzybni skóry (u 32 pacjentów – T. rubrum i 1 – T. menthagrophytes), au 43 – wzrost niedermatomycetes. W grupie kontrolnej 153 (79,6%) badanych wykazało wzrost grzybów, z których dermisomycetes – u 125 pacjentów (u 122 pacjentów – T. rubrum i 3 – T. menthagrophytes), nie-dermatomycetes – u 28 pacjentów.

Do diagnozy grzybicy paznokci wywołanej przez niedermatomiki zastosowano tradycyjne kryterium diagnostyczne (3-krotne powtórzenie badań mikologicznych). Siew grzybów drożdżopodobnych zmniejszał się z każdym badaniem. Grzybica paznokci wywołana przez drożdżopodobne grzyby z rodzaju Candida została zdiagnozowana u 10 pacjentów z łuszczycą (Tabela 2).

Wyniki badań mikologicznych

Główna grupa n = 76 Grupa kontrolna n = 153

1 wysiew II wysiew III wysiew I wysiew II wysiew III zasiew

Dermatomycetes, w tym 33 (43,4%) – – 125 (81,6%) – –

T.rubrum 32 (42,1%) – – 122 (79,7%) – –

Imentagrofity 1 (1,3%) – – 3 (1,9%) – –

Drożdże 40 (52,6%) 14 (18,4%) 10 (13,1%) 15 (9,8%) 14 (9,2%) 12 (7,8%)

(.albicans 34 (44,7%) 13 (17,1%) 9 (11,8%) 12 (7,8%) 12 (7,8%) 10 (6,5%)

C. parapsiloza 6 (7,9%) 1 (1,3%) 1 (1,3%) 3 (2,0%) 2 (13%) 2 (1,3%)

Grzyby pleśniowe 3 (3,9%) 0 0 13 (8,5%) 10 (6,5%) 9 (5,9%)

Aspergillus spp. 3 (3,9%) 0 0 4 (2,6%) 4 (2,6%) 3 (1,9%)

Scopulariopsis brevkauüs 0 0 0 9 (5,9%) 6 (3,9%) 6 (3,9%)

Nie wykryto wzrostu grzybów 0 29 (38,1%) 33 (43,4%) 0 4 (2,6%) 7 (4,6%)

Dane uzyskane w wyniku zastosowania tradycyjnego podejścia do diagnozy grzybicy paznokci wywołanej przez niedermatomiki zostały porównane z danymi alternatywnego kryterium, w którym materiał patologiczny wysiano na pożywce Saburo w 20 punktach. Wynik uznano za pozytywny, gdy kultura wzrosła w 5 punktach (angielski M.R., 1976). U 14 pacjentów z łuszczycą i 12 pacjentów w grupie kontrolnej wzrost hodowli uzyskano w 5 lub więcej punktach, co odpowiada wynikom drugiego wysiewu grupy głównej i trzeciego wysiewu grupy kontrolnej.

Dlatego w diagnozie grzybicy paznokci wywołanej przez niedermatomycetes u pacjentów z łuszczycą konieczne jest przeprowadzenie potrójnego badania mikologicznego lub jednego (w obecności wzrostu kultury w 5 z 20 punktów siewu).

W badaniu zmienionych płytek paznokciowych od 124 pacjentów z łuszczycą grzybicę paznokci wykryto u 43 (34,7%) pacjentów. Czynnikami sprawczymi grzybicy paznokci u 33 (77%) pacjentów były grzyby z rodzaju Trichophyton iu 10 (23%) Candida spp. Spośród 192 pacjentów w grupie kontrolnej grzybicę paznokci stwierdzono u 146 (76%) pacjentów. Czynnikami sprawczymi grzybicy paznokci były grzyby z rodzaju

Trichofyton – u 125 (85,6%) pacjentów, u 12 (8,2%) – Candida spp. a 9 (6,2%) ma grzyby pleśniowe.

Aby rozwiązać problem wpływu czasu trwania łuszczycy na rozwój grzybicy paznokci, pacjentów z łuszczycą podzielono na następujące grupy: I – pacjenci z łuszczycą i grzybicą paznokci (43.) oraz II – pacjenci z łuszczycą bez grzybicy paznokci (81). Czas trwania łuszczycy u pacjentów z pierwszej grupy wahał się od 2 do 27 lat (średni czas trwania wynosił 11,7 ± 0,4 lat), w drugiej grupie – od 0,5 do 23 lat (średni czas trwania wynosił 9,6 ± 0,8 lat ).

Czas trwania łuszczycy, lata

mniej niż 5 od 5 do 10 więcej niż 10

Ryc.1. Wpływ czasu trwania łuszczycy na występowanie grzybicy paznokci

Z czasem trwania łuszczycy krótszym niż 5 lat, grzybicę paznokci odnotowano u 21% pacjentów. Przy dłuższym przebiegu łuszczycy wskaźnik ten stale rośnie: z 5 do 10 lat – 30%; ponad 10 lat – 49%. Pacjenci z grzybicą paznokci mieli znacznie dłuższą łuszczycę niż pacjenci bez grzybicy paznokci (p 10

Czas trwania choroby, lata

T Min-Hax I I 2S% -75% na temat Mediany v abe

Ryc. 3. Zależność średniej objętościowej prędkości przepływu krwi od czasu trwania łuszczycy u pacjentów cierpiących na grzybicę paznokci

D Min-Max I I 2S% -75% a Mediana va lué

rozprawa doktorska, kandydat nauk medycznych, Sviridova, Karina Viktorovna

ROZDZIAŁ 1. PRZEGLĄD LITERATURY.

1.1 Grzybica paznokci (epidemiologia, etiologia, diagnoza, patogeneza, klinika, leczenie).

1.1.1 Etiologia grzybicy paznokci.

1.1.2 Klinika Onychomycosis.

1.1.3 Rozpoznanie grzybicy paznokci.

1 L. 4. Zasady leczenia grzybicy paznokci. ”.

1.2.1 Patogeneza łuszczycy.

1.2.2 Łuszczyca paznokci.

1.2.3 Zasady leczenia łuszczycy.

1.3 Grzybica paznokci i łuszczyca.

ROZDZIAŁ 2. MATERIAŁY I METODY BADAŃ

2 L. Ogólna charakterystyka badania.

2.2 Ogólna charakterystyka badanych pacjentów.

2.2.1 Charakterystyka demograficzna pacjentów.

2.2.2 Charakterystyka pacjentów według postaci i czasu trwania łuszczycy oraz czasu zmiany płytek paznokciowych stóp.

2.2.3 Charakterystyka kliniczna pacjentów z łuszczycą ze zmienionymi płytkami paznokciowymi stóp.

2.2.4 Charakterystyka kliniczna płytek paznokciowych stóp u badanych pacjentów.

2.2.5 Choroby współistniejące u pacjentów z łuszczycą.

2.2.6 Dystrybucja pacjentów z łuszczycą w zależności od formy i otrzymanej terapii.

2.3 Ogólne badania kliniczne.

2.4 Metody badań laboratoryjnych i instrumentalnych.

2.4.1 Badania mikologiczne.

2.4.2 Badanie hemodynamiki stóp.

2.5 Metody analizy statystycznej danych.

ROZDZIAŁ 3. WYNIKI BADAŃ

3.1 Wyniki badań mikologicznych.

3.1.1 Cechy diagnozy grzybicy paznokci w łuszczycy.

3.2 Wyniki badania hemodynamiki stóp pacjentów z łuszczycą cierpiących na grzybicę paznokci.

3.3 Cechy kliniki grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą.

3.4 Cechy leczenia grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą.

3.4.1 Wyniki leczenia grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą.

3.5 Zapobieganie grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą.

3.6 Algorytmy diagnozowania i leczenia grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą.

ROZDZIAŁ 4. DYSKUSJA WYNIKÓW

Wprowadzenie Praca dyplomowa z biologii na temat „Cechy diagnozy i leczenia grzybicy paznokci w łuszczycy”

Znaczenie badania. Postępujący wzrost liczby pacjentów z grzybicą skóry jest poważnym problemem medycznym i społecznym [59, 74, 83, 92, 105, 133, 156]. Częstość występowania tych chorób w populacji, według różnych źródeł, zbliża się do 10-20% populacji, a w grupie wiekowej 70 lat i starszych choroba ta dotyka do 50% populacji. W przypadku grzybic skóry grzybica paznokci, która pogarsza jakość życia pacjentów, zajmuje pierwsze miejsce.

Dermatomikozy z reguły rozwijają się na tle różnych stanów patologicznych makroorganizmu [85, 96]. Zaburzenia dopływu krwi do kończyn dolnych predysponują do grzybicy stóp [60, 99], stanów niedoboru odporności [56, 98].

Obraz kliniczny uszkodzenia płytek paznokciowych podobny do grzybicy paznokci obserwuje się w łuszczycy, która dotyka około 2% światowej populacji [28 123 182]. Zmiany paznokci obserwuje się u prawie 90% pacjentów z łuszczycą [165, 181, 192].

Wiadomo, że ogniska zakażenia bakteryjnego w obecności dziedzicznej predyspozycji są czynnikiem ryzyka rozwoju łuszczycy, podczas gdy rola grzybicy jest niejasna.

Grzybiczość stóp u pacjentów z łuszczycą jest wykrywana w różnych badaniach od 21,5% do 47,6% [8, 19, 33, 90, 128, 165, 184, 185]. Sprzeczne dane dotyczące częstości występowania grzybicy paznokci w łuszczycy są spowodowane różnymi podejściami do diagnozy grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą. Nie zawsze izolowane od dotkniętych płytek paznokcia, nedermatomycetes można uznać za czynnik etiologiczny grzybicy paznokci.

Wiadomo, że istnieją różnice w strukturze etiologicznej grzybicy paznokci w zależności od warunków klimatycznych. Według niektórych badań z łuszczycą, a także głównymi patogenami, grzybami skóry, grzybicą paznokci wywołaną przez grzyby drożdżopodobne i pleśniowe, diagnozowano znacznie częściej niż w populacji ogólnej [19, 165, 184]. Jednak nie ma danych na temat etiologii grzybicy paznokci w różnych regionach Rosji, w tym u pacjentów z łuszczycą.

Istnieją dowody, że czas trwania przebiegu, częstość występowania łuszczycy oraz wcześniejsze układowe glikokortykosteroidy i terapia cytostatyczna są ważnymi czynnikami w rozwoju grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą [19, 165]. Jednak znaczenie każdego z nich nie jest dobrze poznane..

W celu zbadania patogenezy łuszczycy przeprowadzono badania mikrokrążenia w obszarach pozornie niezmienionej skóry oraz w obszarze płytek, wskazując na głębokie zaburzenia naczyniowe w skórze u pacjentów z łuszczycą [31,72,81]. Nie ma jednak danych na temat porównawczego badania hemodynamiki stóp u pacjentów z łuszczycą z onychodystrofią oraz z grzybiczymi zmianami paznokci.

Obecnie skuteczność leczenia grzybicy paznokci w populacji wynosi około 80% [173]. Natomiast wynik leczenia grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą sięga tylko 30% [33]. Pytanie o potrzebę terapii przeciwgrzybiczej u pacjentów z łuszczycą pozostaje otwarte [8, 19].

Cel: badanie cech etiologii, patogenezy, przebiegu klinicznego i leczenia grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą.

1. Badanie etiologii grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą.

2. Zidentyfikować cechy kliniczne grzybicy stóp i czynniki przyczyniające się do jej rozwoju u pacjentów z łuszczycą.

3. Przeprowadzić badanie hemodynamiki stóp u pacjentów z łuszczycą cierpiącą na grzybicę paznokci.

4. Ocena skuteczności terapii przeciwgrzybiczej grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą oraz opracowanie algorytmów diagnozowania i leczenia zakażeń grzybiczych.

Nowość naukowa. Częstość wykrywania grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą ze zmienionymi płytkami paznokciowymi wynosi 34,7%. Grzybica paznokci jest charakterystyczna dla pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów (51%). Czynnikami sprawczymi grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą w Petersburgu są głównie dermatomycetes (74%) i niedermatomycetes (grzyby drożdżowe) – 23%. Zaszczepienie grzybów drożdżowych jest spowodowane ogólnoustrojową glikokortykosteroidem i terapią cytostatyczną wcześniej przeprowadzoną przez pacjenta z łuszczycą.

Stwierdzono zaburzenia hemodynamiczne w tętnicach palców stóp (aa.digitales dorsales) u pacjentów z łuszczycą i grzybicą paznokci. Stwierdzono spadek średniej objętościowej prędkości przepływu krwi i wskaźnika pulsacji, których wskaźniki pogorszyły się wraz ze wzrostem czasu trwania łuszczycy.

Wykazano, że w kompleksowym leczeniu grzybicy paznokci z łuszczycą skuteczność mykologiczna terbinafiny wynosiła 86%, klinicznie – 57%, pełna – 50%; flukonazol – odpowiednio 100%, 55% i 33%. Kompleksowe leczenie przeciwgrzybicze grzybicy stóp przedłuża okres remisji łuszczycy.

Praktyczne znaczenie pracy. Wykrywanie grzybicy paznokci w łuszczycy u pacjentów ze zmienionymi płytkami paznokciowymi determinuje potrzebę rozszerzonych badań mykologicznych z wykorzystaniem fluorochromów w diagnostyce laboratoryjnej i trzykrotnego powtórzenia badania mikologicznego w celu rozpoznania grzybicy paznokci wywołanej przez niedermatomiki.

Zaburzenia hemodynamiczne w aa.digitales dorsales stóp u pacjentów z grzybicą paznokci i łuszczycą determinują potrzebę wyznaczenia leków angiotropowych jako terapii patogenetycznej.

Wydłużenie czasu remisji łuszczycy wraz ze skojarzoną terapią przeciwgrzybiczą grzybicy paznokci uzasadnia potrzebę leczenia grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą.

Zidentyfikowano czynniki przyczyniające się do rozwoju grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą: długi przebieg łuszczycy, obecność łuszczycowego zapalenia stawów u pacjentów, występowanie procesu skórnego oraz wcześniejsze leczenie układowymi glikokortykosteroidami i lekami cytostatycznymi. Stosowanie leków angiotropowych jako czynników patogenetycznych przed ogólnoustrojową terapią przeciwgrzybiczą grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą jest uzasadnione.

Osobisty udział autora w uzyskiwaniu wyników. Autor niezależnie przebadał i leczył 124 pacjentów z łuszczycą, utworzył bazę danych, zorganizował badania laboratoryjne, przeanalizował przegląd literatury krajowej i zagranicznej na ten temat, sformułował wnioski i praktyczne rekomendacje. Po ukończeniu kuracji przeciwgrzybiczej przeprowadził dynamiczne monitorowanie pacjentów.

Główne przepisy rozprawy skierowanej do obrony

1. Częstość występowania grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą ze zmienionymi płytkami paznokciowymi wynosi 34,7%. Czynnikami wywołującymi grzybicę paznokci u pacjentów z łuszczycą są głównie dermatomycetes – T.rubrum (74%) i drożdżakowe drobnoustroje – Candida albicans (21%).

2. Grzybica paznokci stóp u pacjentów z łuszczycą rozwija się na tle ciężkich zaburzeń hemodynamicznych w tętnicach palców stóp.

3. Z grzybicą paznokci stóp u pacjentów z łuszczycą stwierdzono: dystalne-boczne (42%), całkowite (28%) i proksymalne z zanokcica (21%) rodzajami uszkodzenia płytek paznokciowych.

4. W diagnostyce laboratoryjnej grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą nie-skórnych konieczne jest wykonanie trzykrotnego badania mikologicznego lub pojedynczego (jeśli występuje wzrost kultury w 5 punktach wysiewu na 20).

5. Terbinafina i flukonazol zapewniają wysoką częstość leczenia mykologicznego grzybicy paznokci z powodu grzybni skóry właściwej i grzybów drożdżopodobnych. Wdrożenie i wdrożenie wyników pracy.

Wyniki badań zostały wprowadzone do praktycznej pracy Katedry Mikologii Laboratoryjnej i Patomorfologii Grzybic oraz Kliniki Dermatovenereologii GOU DPO SPb MALO, a także w pracy medycznej kliniki mikologicznej.

Testowanie i publikacja materiałów badawczych. Główne postanowienia badań rozprawy zostały przedstawione i omówione na konferencjach naukowych i praktycznych X, XI, XII dotyczących mikologii medycznej „Odczyty Kaszkinskie” (St. Petersburg 2007, 2008, 2009). Na temat rozprawy opublikowano 8 prac naukowych. Wielkość i struktura pracy. Materiały pracy są prezentowane na 148 stronach tekstu maszynowego i zawierają wstęp, przegląd danych literaturowych, materiałów i metod badawczych, wyniki naszych badań, wnioski, wnioski, rekomendacje praktyczne i indeks bibliograficzny, w tym krajowe 126 i 77 zagranicznych źródeł literatury. Praca jest zilustrowana 31 tabelami, 26 cyframi..

Konkluzja Teza na temat „Mykologia”, Sviridova, Karina Viktorovna

1. Badanie 124 pacjentów z łuszczycą, ze zmodyfikowanymi płytkami paznokci, wykazało, że 34,7% pacjentów ma grzybicę paznokci stóp, której rozwój był ułatwiony przez połączenie następujących czynników: występowanie procesu skórnego; obecność łuszczycowego zapalenia stawów u pacjentów (51%); łuszczyca trwa ponad 10 lat i leczenie immunosupresyjne.

2. Wśród czynników wywołujących grzybicę stóp w łuszczycy przeważają grzyby skórne (Trichophyton spp., 77%) i grzyby drożdżopodobne (Candida spp., 23%) przy braku fauny pleśni. Główne rodzaje uszkodzeń płytek paznokcia, wraz z dystalnym bocznym (42%) i całkowitym (28%) typem, w 21% określa się proksymalny typ grzybicy paznokci z zanokcica.

3. Grzybica paznokci u pacjentów z łuszczycą przebiega na tle ciężkich zaburzeń hemodynamicznych stóp aa.digitales dorsales, charakteryzujących się spadkiem średniej objętościowej prędkości przepływu krwi i wskaźnika pulsacji.

4. W diagnostyce laboratoryjnej grzybicy stóp u pacjentów z łuszczycą nie-skórnych konieczne jest wykonanie trzykrotnego badania mikologicznego lub pojedynczego (jeśli występuje wzrost kultury w 5 punktach wysiewu na 20) .

5. W kompleksowym leczeniu grzybicy paznokci z łuszczycą skuteczność mykologiczna terbinafiny wynosi 86%, klinicznie 57%, pełne 50%; flukonazol odpowiednio 100%, 55% i 33%. Oceniając skuteczność leczenia grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą, należy wziąć pod uwagę wyniki badań mikologicznych.

1. Aby wykluczyć grzybicę paznokci, zaleca się okresowe (raz na sześć miesięcy) badanie mikologiczne u pacjentów z onychodystrofią w łuszczycy..

2. Zaleca się zbieranie łusek paznokci do badania mikologicznego u pacjentów z łuszczycą za pomocą aparatu do obróbki płytek paznokci.

3. Do badania mikroskopowego łusek paznokci u pacjentów z łuszczycą zaleca się stosowanie 30% roztworu KOH z dodatkiem białego fluorochromu-kalafluoru i obejrzenie leku w luminescencyjnym mikroskopie.

4. W przypadku rozpoznania grzybicy paznokci wywołanej przez nie-grzybicę skóry u pacjentów z łuszczycą zaleca się trzykrotne powtórzenie badania mikologicznego.

5. W leczeniu grzybicy paznokci z łuszczycą wskazana jest kompleksowa terapia, która obejmuje ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze terbinafinę lub flukonazol w połączeniu z terapią patogenetyczną (odczulanie, leki angiotropowe, witaminy i przeciwutleniacze) oraz terapię zewnętrzną.

6. Po wyleczeniu grzybicy stóp pacjenci z łuszczycą z grzybicą paznokci podlegają obserwacji przez dermatologa i mikologa, ponieważ stanowią grupę ryzyka ponownego zakażenia grzybicy paznokci..

Praca bibliograficzna z biologii, kandydat nauk medycznych, Sviridova, Karina Viktorovna, St. Petersburg

1. Aizyatulov R.F., Yukhimenko V.V. Wartość czynników ryzyka w występowaniu i przebiegu choroby łuszczycowej. .// Herald dermatologii i wenerologii.-2001.-No1.-P .: 41-43.

2. Antonov VB Grupy ryzyka grzybic i alergii mykogennych w Petersburgu // Odczyty Kaszkinskiego. 1998. – S. 18-19.

3. Arabian R.A., Belyanin V.L. Patomorfologia grzybic u pacjentów z obniżoną odpornością // Problemy mikologii medycznej. -2002. T. 4, nr 3. – S. 17 – 22.

4. Arabian R. A., Klimko N. N., Wasiliew. N.V. Diagnoza grzybicy w Petersburgu: Wydawnictwo SPbMAPS, 2004. -186s.

5. Arievich A.M., Shetsiruli L.T. Patologia paznokci. Tbilisi 1976.-p. 293

6. Buxton P. Dermatology / Per. z angielskiego; Ed. N.N. Potokaeva. -M., 2005.-176 s.

7. Batkaev E.A., Shaparenko M.V., Babenko A.V. Grzybica stóp i grzybica paznokci u pacjentów z dermatozami. // Russian Medical Journal.-2004.-№4.-C. 186–188

8. Belova S.G. Grzybica stóp u pacjentów z cukrzycą typu 2. // Avtoref.dis. Cand. nauki medyczne. Sankt Petersburg 2006. – s. 1 20.

9. Belyaev G.M. Łuszczyca Łuszczycowe zapalenie stawów. Moskwa.-2005.-e. 24.

10. Beresten N.F., Tsypunov F.O. Doppler ultrasonografia naczyń obwodowych. // Sonoace International. 1999. – nr 4 – S. 83 – 90.

11. Borovikov V. STATISTICA. Sztuka analizowania danych na komputerze. St.Petersburg: Peter, 2003. – 688 s..

12. Burova S.A., Voinova G.V. Odmiany kliniczne i leczenie kandydozy // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii. 1997. – N 4. -C.24-28.

13. Butov Yu.S. Etiotropowe leczenie grzybicy paznokci: współczesne podejścia do optymalnej terapii miejscowej // Consilium medicum 2002. – V. 4, nr 5.-C. 233–236.

14. Butorin S.P., Popov V.A., Dan V.N. Możliwości skanowania dwustronnego w diagnostyce angiodysplazji kończyn. // Angiologia i chirurgia naczyniowa.-2000.-№3.-С. 22.

15. Vavilov A.M., Samsonov V.A., Dimant JI.E. Badania immunomorfologiczne limfocytów T w skórze pacjentów z łuszczycą // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii. -2000.-№4.-C. : 4-5.

16. Vazhbin LB, Khlystov Yu.A., Karpov V.V., Razumny V.P., Arefieva V.A. Łuszczyca i ogniska zakażenia ogniskowego w narządach laryngologicznych // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii., 1995, nr 6, s. 39.

17. Verkhoglyad I.V. Poprawa leczenia łuszczycy powikłanej grzybicą paznokci (RMAPO, kandydat nauk medycznych). Streszczenie, Moskwa 2002, s. 23.

18. Vladimirov V.V. Nowoczesne metody leczenia łuszczycy. // Consilium medicum. -2006.-№3.- S .: 23-26.

19. Vorobyova I.A., Olfer’ev A.M., Lobikova S.V., Ivanova N.K. Ocena bezpieczeństwa leczenia grzybicy paznokci przy użyciu flukonazolu // Vestn.dermatologii i venereologii. 2003. – nr 1. – S. 38 – 42.

20. Glushko N.I., Lisovskaya S.A., Parshakov V.R. Związki grzybicze w grzybicy paznokci. W: Postępy w mikologii medycznej. Wszechrosyjski Kongres Mykologii Medycznej, 4. miejsce: Materiały. M: National Academy of Mycology. – 2006. – nr 8.-S.25-26.

21. Grebennikov V.A., Dikieva L.M. Status psychologiczny pacjentów z łuszczycą w przewlekłym stresie. Pierwszy rosyjski kongres dermatowenerologów: streszczenia prac naukowych. SPb. – 2003.-No1.-C: 33-34.

22. Danilov S.I., Nechaeva O.S. Medyczne i społeczne czynniki ryzyka zaostrzeń przewlekłych dermatoz // Russian Journal of Skin and Sexual Transmission Diseases.-2005.-No1.-C: 60-62.

23. Dovzhansky SI, Utz S.D. Łuszczyca lub choroba łuszczycowa. Część 1. – Saratów. 1992 r. – 173 s.

24. Domaradsky I.V., Gradova N.B. Eseje na temat mikologii dla ekologów.-Moskwa: Istoki.-2007.-str.86.

25. Dyadkin I.Yu., Shamov B.A. Doświadczenie z tymodepresyną w leczeniu pacjentów z ciężką łuszczycą. Pierwszy rosyjski kongres dermatowenerologów: streszczenia prac naukowych. Dermatologia 2003.-№1-p.36.

26. Zagrtdinova P.M. Zaburzenia naczyniowe u pacjentów z łuszczycą, możliwość ich korekty .// Russian Journal of Skin and Sexual Transmission Patients.-2006.-No3.-P .: 19-23.

27. Zubarev AR, Bogachev V.Yu., Mitkov VV Diagnostyka ultrasonograficzna chorób żył kończyn dolnych. -M .: Vidar.-1999.

28. Zuev A.V. Cechy leczenia grzybicy paznokci lamisilem u pacjentów z łuszczycą // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii 2001. – nr 3, s. 69.

29. Zuev A.V., Salikhova A.R. Doświadczenie stosowania lamisilu w połączeniu z grzybicą paznokci stóp i łuszczycą paznokci. // Biuletyn dermatologii i wenerologii. 1998.-N 4. -P. 59-60.

30. Isaeva T.A. Tymodepresyna w leczeniu łuszczycy. Pierwszy rosyjski kongres dermatowenerologów: streszczenia prac naukowych. Dermatologia -2003.-№ 1.-P. 44.

31. Isaeva T.A., Molochkov V.A. Skuteczność kliniczna i immunologiczna immunomolulatorów u pacjentów z łuszczycą: Materiały z konferencji poświęconej pamięci JI.JI. Mashkillayson. – M.-2004.-C: 51-52.

32. Kalinina N.M., Ketlinsky S.A., Okovisty S.V., Shulenin S.N. – Choroba układu odpornościowego. – Moskwa 2008. – S. 191-202.

33. Katunina O.R. Układ odpornościowy skóry i jego rola w patogenezie łuszczycy // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii 2005, – Nr 2, C: -19-22.

34. Kerimov S.G., Izmailova M.Yu., Achmedowa E.P. Cechy stanu psychoemocjonalnego pacjentów z łuszczycą podczas zaostrzenia. Pierwszy rosyjski kongres dermatowenerologów: streszczenia prac naukowych.-SPb.-2003.-№1.-p. 47.

35. Clibson S.K. Skóra i hormony. Petersburg: St. Petersburg MALO, 2001. – 35 s.

36. Klimko N.N. Terapia przeciwgrzybicza // Wybrane zagadnienia w leczeniu chorób zakaźnych / Ed. Yu.V. Lobzina. SPb. – 2005.-p. 87–106.

37. Klimko N.N. Grzybice // Wybrane zagadnienia z leczenia chorób zakaźnych / Ed. Yu.V. Lobzina. SPb. – 2005. – S. 787 – 831.

38. Angiologia kliniczna. Edytowane przez Acad. A.V. Pokrovsky w 2 tomach. // M. Moskwa.-2004 .- 206 s.

39. Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. Ed. Skripkina Yu.K. – 1999.-t.2.- S.

40. Kondratov G.V., Potekaev N.N. Łuszczycowe uszkodzenie paznokci: aspekty kliniczne. Ekspert i klin, dermatokosmetyk. 2005; 2: 49–53.

41. Kornisheva V.G. Grzybica skóry i tkanki podskórnej. Patogeneza, klinika, leczenie: streszczenie. dis. dok kochanie nauki. Petersburg, 1998 r. – 32 s.

42. Kornisheva V.G., Kurbanov B.M., Sviridova K.V. Uszkodzenie paznokci u pacjentów z łuszczycą. // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii.-2008.-№3, -С: 9-18.

43. Short N.G., Peslyak M.Yu. Łuszczyca w wyniku włączenia (3-paciorkowce do mikrobiocenozy jelitowej o zwiększonej przepuszczalności // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii.-2005.-No1.-C: 9-18.

44. Short N.G., Ujuhu V.Yu., Abdullaev A.E. Kompleksowa terapia immunomodulująca w łuszczycy .// Rosyjski dziennik skóry i pacjentów przenoszonych drogą płciową.-2001.-№2.-P .: 15-18.

45. Short N.G., Ujuhu V.Yu., Abdullaev A.E. Możliwości terapeutyczne tymodepresyny u pacjentów z łuszczycą i mechanizmy jej działania terapeutycznego. // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii. – 2002. – Nr 2, S .: 25-28.

46. ​​Korotkiy N.G., Ujuhu V.Yu., Kubylinsky A.A. Rekombinowane ludzkie przeciwciała monoklonalne w leczeniu łuszczycy. // Siberian Journal of Dermatology and Venereology.-2006.-Nr. 7-C: 37-38.

47. Short N.G., Sharova N.M. Choroby skóry i przenoszone drogą płciową. M .: 2007.-s: 336

48. Korsunskaya I. M. Grzybica stóp i grzybica paznokci: leczenie skojarzone. // Consilium medicum. – 2003. – t.5 – №3.

49. Korsunskaya I.M., Zelentsova S.E., Vasilevskaya E.A., Togoeva JI.T. Preparaty kalcypotriolu w leczeniu łuszczycy. .// Herald dermatologii i wenerologii.-2007.-Nr 3-P.45-46.

50. Korsunskaya I.M., Reznikova M.M. Strategia leczenia chorób łuszczycowych. // Consilium medicum. -2004.-Nr 6; 3.-S .: 176-179.

51. Kotrekhova L.P., Raznatovsky K.I., Klimko N.N. Etiologia, klinika, przebieg grzybic skóry i jej przydatków u pacjentów z obniżoną odpornością // Problemy mikologii medycznej. 2004. – T. 6, nr 2 – str. 87.

52. Kokhan E.P., Zavarina I.K. Wybrane wykłady z angiologii. – M.: Nauka, 2000.-198 s.

53. Krasnov V.V. Mikroflora jelitowa i odporność. N. Novgorod.-2003. – str. 25.

54. Kubanov A.A., Frigo N.V. Wyniki wieloośrodkowego badania przesiewowego struktury etiologicznej patogenów grzybicy paznokci w Federacji Rosyjskiej // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii.-2007.-nr 4.-P.6-11.

55. Kuznetsov A.V. Naruszenie mikrokrążenia i regionalny przepływ krwi u pacjentów z grzybicą paznokci i chorobą Raynauda, ​​technika korekcji: Autor. dis. . Cand. kochanie nauki. Petersburg, 2005 r. – 20 s.

56. Kulikova JI.P. Wczesna diagnoza i leczenie patogenetyczne artropatycznych postaci łuszczycy. // Avtoref.dis. Cand. nauki medyczne. Sankt Petersburg 1994. – s. 1 20.

57. Kungurov N.V., Filimonkova N.N., Tuzankina I.A. Zastosowanie immunomodulatorów w kompleksowej terapii pacjentów z chorobą łuszczycową.-SPb.: Państwowe Centrum Naukowe-Instytut Immunologii Ministerstwa Zdrowia Federacji Rosyjskiej.-2005.-P.10-14.

58. Kurbanov B.M. Uczulenie mikogenne u pacjentów z łuszczycą. // Avtoref.dis. Cand. nauki medyczne. Sankt Petersburg 1999. – s. 1 23.

59. Lelyuk V.G., Lelyuk S.E. Podstawowe zasady hemodynamiki i badania ultrasonograficznego naczyń krwionośnych. Przewodnik kliniczny po diagnostyce ultrasonograficznej. Ed. Mitkova V.V. – M.-1997.-S.221-256.

60. Lelyuk V.G., Lelyuk S.E. Angiologia ultradźwiękowa. -M .: Czas rzeczywisty.-1999 .- 288 s.

61. Leshchenko V.M. Grzybica stóp // Vestn. dermatologia i wenerologia. -1991. -У8. -C. 68–74.

62. Leshchenko V.M., Bogush P.G., Leshchenko G.M. Połączone leczenie rubrofitu // Sukcesy w mikologii medycznej. 2003. – T. 2 – S. 91 – 92.

63. Grzybica stóp u pacjentów z cukrzycą typu 2. / V.G. Kornisheva, G.A. Sokolova, O.A. Borisova, S.G. Belova // St. Petersburg: Tome, 2009.-S.99-101.

64. Mordovtsev V.N., Alieva P.M., Sergeev A.S. Choroby skóry o dziedzicznej predyspozycji – Machaczkała.-2002.

65. Mordovtsev V.N., Prochorow A.Ju., Starkov I.V., Melikyants I.G. Współczesne koncepcje patogenezy łuszczycy. // Biuletyn dermatologii i wenerologii. 1987.-N2.-C. 17–22.

66. Naldi L., Rzani B. Łuszczyca. Medycyna oparta na dowodach. M.- 2003.-Nr 2; 6.-C: 1862-1888.

67. Nesterenko G.B., Lukovsky L.A., Bashmakov G.V. O rochronic infekcji ogniskowej u pacjentów z łuszczycą. // Biuletyn dermatologii i wenerologii. 1970. – N 8.-S. 19–24.

68. Nikiforov B.N., Olovyanishnikov O.V., Zaslavsky D.V., Astashova Yu.Yu. Analiza występowania grzybic w regionie Leningradu // Problemy mikologii medycznej 2006.-T.8, nr 2.-S.70-95.

69. Novikov A.I., Kononov A.V., Ochlopkov V.A. Badania immunochemiczne w łuszczycy. // Biuletyn dermatologii i wenerologii. -2003.-№3.-S.: 26-28.

70. Novoselov B.C., Novoselov A.V. Łuszczyca: patogenetyczne i kliniczno-terapeutyczne aspekty problemu // Consilium medicum. 2007. – vol. 9, -у1.-S. 1013.

71. Olisova O.Yu. Nowoczesne podejścia do leczenia pacjentów z łuszczycą. // Russian Medical Journal.-2004.-№4.-S.182-185.

72. Orlov E.V., Shakurova I.G., Nikolashina O.E., Pertsevaya I.V. Nowe podejścia do leczenia grzybicy paznokci u osób starszych // Vestn. dermatologia i wenerologia. 2002. – nr 1. – S. 57 – 58.

73. Pavlova OV Nowe aspekty patogenetycznej terapii łuszczycy // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii.-2005.-Nr 6-S.Z 6-39.

74. Wykaz głównych metod i kryteriów diagnozowania grzybic / N.N. Klimko, N.V. Vasiliev, N.P. Blinov i wsp. St. Petersburg: St. Petersburg MALO, 2001. – 24 s..

75. Pinson I.Ya., Dovzhansky S.I., Bershchanskaya A.M., Olisova O.Yu. Na pytanie o patogenezę łuszczycy. // Russian Journal of Skin and Sexual Transmitted Patients.-2006.-№2.- P .: 24-27.

76. Potekaev N.N. Miejsce lamisilu w praktyce mikologicznej // J. Consillium Med. (dodatkowy problem). 2002. – S. 8-10.

77. Potekaev N.N. Występowanie dermatofitozy w Federacji Rosyjskiej: streszczenie. dis. . dok kochanie nauki. M., 2001. – 42 s.

78. Rabson A, Royt A., Delvz P. – Fundamentals of Medical Immunology, Wydawnictwo Mir 2006.-S.118-127; 175.

79. Raznatovsky K.I. i inne grzybice skóry. Przewodnik dla lekarzy / K.I. Raznatovsky, A.N. Rodionov, L.P. Kotrekhova. SPb.: SPb MALO, 2003.-158s.

80. Raznatovsky K.I., Kotrekhova L.P., Lyashko A.K. Aktualne dane dotyczące etiopatogenezy i kompleksowej terapii grzybicy skóry / Consilium medicum. (dodatkowy problem). 2005. – S. 10-13.

81. Wright A., Brostoff J., Mail D. Immunology. – Moskwa: Mir, 2000.p.592.

82. Racjonalna farmakoterapia chorób skóry i infekcji przenoszonych drogą płciową. Ed. Kubanova A.A. -2007.- Wyd. Litterra.-S.

83. Rebrova OV Analiza statystyczna danych medycznych za pomocą pakietu oprogramowania „Statystyka”. – Moskwa, Media Sphere, 2002 – P.380.

84. Reznikova M.M., Trofimova I.B., Korsunskaya I.M., Putintsev A.Yu., Avetikyan S.S., Fattyakhetdinova Z.G., Yakovlev A.B. Zakażenie grzybicze u pacjentów z łuszczycą // Dermatologia kliniczna i wenerologia 2003, nr 1, S.22-24.

85. Rodionov A.N. Kalcypotriol to nowy kierunek patogenetyczny w leczeniu łuszczycy. // Biuletyn dermatologii i wenerologii. -1998. -N 5. – S. 14-22.

86. Rodionov A.N. Rubrofitia jest najczęstszą grzybicą w Rosji (klinika, diagnoza, patogeneza, leczenie) // Problemy z mikologią medyczną. – 2000. – T. 2, nr 2. – S. 48.

87. Rodionov A.N., Serebryannaya O.V., Terletsky O.V., Zhiburt E.B., Katkova I.V. Antygeny HLA u pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów. // Journal of Dermatovenereology and Cosmetology. 1995. – N 1. – S.23-25.

88. Romantsov M.G., Kovalenko A.L., Rybalkin S.B. Łuszczyca Skuteczność leczenia reamberin. // Lekarz prowadzący. -2000.-№2.- P. 14-16.

89. Rukavishnikova V. M., Samsonov V. A. Kandydoza skóry i paznokci rąk i stóp. // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii.-1995- N 6.- P.29-33.

90. Rukavishnikova V.M. Grzybica stóp. M.: „MSD”, 1999. – 317 s.

91. Rukavishnikova V. M., Platonova M. P., Yatsuha M. V. Niektóre pytania dotyczące epidemiologii grzybic stóp (przegląd piśmiennictwa). // Biuletyn Dermatologii i Wenerologii. – 1991. – N 3. P. 18-23.

92. Runke M. Zakażenia grzybicze u pacjentów z obniżoną odpornością (epidemiologia, diagnoza, leczenie, terapia, zapobieganie) // Problemy mikologii medycznej. 2000. -T. 1, nr 1.-C.4-16.

93. Samtsov A.V. Cechy leczenia grzybicy paznokci u osób starszych .// Vestn. dermatologia i wenerologia. 2004. – nr 2 – S. 60–61.

94. Samtsov A.V., Barbinov V.V. Choroby skóry i przenoszone drogą płciową., St. Petersburg, 2002, s.312.

95. Sutton D. i wsp. Klucz do grzybów chorobotwórczych i warunkowo patogennych / D. Sutton, A. Rommerchil, M. Rinaldi. M .: Mir, 2001. – 468 s..

96. Sergeev Yu.V., Sergeev A.Yu. Projekt Hotline: wyniki i wyniki // Sukcesy w mikologii medycznej. 2003. – T. 2. – S. 153 – 154.

97. Sergeev A.Yu. Choroby grzybicze paznokci. M .: „Medicine for all”, 2001. – 164s.

98. Sergeev A.Yu. Współczesna epidemiologia i etiologia grzybicy paznokci, koncepcje patogenezy oraz nowe podejścia do diagnozy, leczenia i profilaktyki: Streszczenie pracy magisterskiej. Doc. -M., 2002. -45 s.

99. Sergeev A.Yu., Bunina O.N., Mokina E.V., Zharikova N.E. Projekt Achillesa: epidemiologia, etiologia grzybicy stóp i grzybicy paznokci pod koniec XX wieku // Russian Journal of Skin and Sexual Transmission Diseases. 2002. – nr 2. -P.47-50.

100. Sergeev A.Yu., Kudryavtseva E.V., Zharikova N.E. Nowe spojrzenie na etiologię grzybic. W: Postępy w mikologii medycznej.

101. Ogólnorosyjski kongres dotyczący mikologii medycznej, 4. miejsce: materiały. M: National Academy of Mycology. – 2006. – nr 8. – str. 38–39.

102. Sergeev A.Yu., Sergeev Yu.V. Infekcje grzybicze. M .: Binom-2003. – p.108.

103. Sergeev A.Yu., Sergeev Yu.V. Kandydoza Charakter infekcji, mechanizmy agresji i obrony, diagnostyka laboratoryjna, klinika i leczenie. M .: Triad-X, – 2000. – S.97-105.

104. Sergeev A.Yu., Scherbo S.N., Bogush P.G. i inni. Sukcesy mikologii medycznej. M., 2006. – T. 8, s. 105–106.

105. Skrukhina M. E., Budumyan T. M. Epidemiologiczne i kliniczne cechy grzybic stóp u pacjentów z przewlekłymi chorobami kończyn dolnych // Problems of Mycology Medical, 2001, v. 3, nr 2, s. 1. 68–69.

106. Nowoczesna mikologia w Rosji. Pierwszy kongres mikologów – streszczenia raportów – Moskwa, -2002.-p. 424.

107. Strachunsky JI.C. i wsp. Praktyczny przewodnik po chemioterapii przeciwinfekcyjnej / JI.C. Strachunsky, E.B. Belousov, S.N. Kozlov Ed. JI.C. Strachunsky. M .: „Borges”, 2002. – 384 s.

108. Sukolin G.P., Rukavishnikova V.M., Yusuf Mohamed, Mohamad Shekari Yazdy, Passportnikova O.A. Kliniczne i epidemiologiczne cechy dermatofitozy w ostatnich latach. Arkusz informacyjny // Biuletyn dermatologii i wenerologii. 1996.-N4.- P.77.

109. Sukolin G.P., Rukavishnikova V.M. Grzybica pleśni stóp. // Biuletyn dermatologii i wenerologii. 1997. – N 4. – S. 10-12.

110. Terkhanova I.A., Fedotov V.P. Cechy patogenezy grzybic stóp u osób starszych ze współistniejącą patologią neuropsychiatryczną i sercowo-naczyniową // I Kongres Mykologów. Współczesna mikologia w Rosji: streszczenia. dok. M. – 2002. – S. 344 – 345.

111. Toskin I.A., Galstyan S.M. Czynniki wpływające na proces epidemiologiczny grzybic stóp // Tomsk State University Journal. dermatologia i wenerologia. 2001. – nr 6. – str. 15-20.

112. Ultrasonografia dopplerowska w ocenie stanu hemodynamiki w tkankach szyi, twarzy i jamy ustnej jest normalna i w niektórych stanach patologicznych. Guide-atlas / V.A. Kozlov, N.K. Artyushenko, O.V. Shalak i inni. St. Petersburg. – 2000. – 30 s.

113. Fedorov S.M. Łuszczyca: aspekty kliniczne i terapeutyczne // Russian Medical Journal.-2001.-№9; 11. – P.447-450.

114. Fitzpatrick D., Johnson R. Dermatology. Atlas-reference book.-M. ”. Praktyka. – 1999. – C.

115. Khamaganova I.V. i wsp. Oporność na leki przeciwgrzybicze: rozwiązywanie problemów. Pomoc dydaktyczna / I.V. Khamaganova, A.E. Karamova, V.V. Calmenson M., 2006. – 20 s.

116. Chmielnicki O.K. Grzyby oportunistyczne jako problem patologii zakaźnej. // Odczyty Kashkinsky’ego. 1998 r. – S. 1215.

117. Chmielnicki O.K., Chmielnicki N.M. Patomorfologia ludzkich grzybic. St. Petersburg. 2005. – S. 102-104.

118. Hefib T.P. Choroby skóry Diagnoza i leczenie / Per. z angielskiego -M .: MEDpress inform, 2006. – 672 s.

119. Shetsiruli L.T., Gelashvili A.P. Stan krążenia obwodowego i parametry czynnościowe skóry u pacjentów z grzybicą skóry // VII Leningrad. Konfekcja mikologiczna: praca magisterska. dok. L., 1968.-S. 195–196.

120. Shilov V.N., Sergienko V.I. Stres oksydacyjny keratynocytów czynnik etiopatogenetyczny łuszczycy // Biuletyn z biologii eksperymentalnej i medycyny. -2000.-№4.-p. 129.

121. Junkerow V.I., Grigoriev S.G. Matematyczne i statystyczne przetwarzanie danych z badań medycznych. Wykłady dla studentów i doktorantów. -SPb.: VmedA, 2002.266 s.

122. Aditia K., Gupta M.D. i in. terbinatyna może być związana z rozwojem łuszczycy de novo lub jej zaostrzeniem: Cztery opisy przypadków i przegląd łuszczycy indukowanej lekami. //J. American Academy of Dermatol. 1997, 5, P.858-862.

123. Agnieszka Zawirska, Zygmunt Adamski, Lucyna Kurek Zakażenia dermatofitami u pacjentów z łuszczycą. // Mikologia Lekarska 2006, nr 4, P.287-290.

124. Albanese G. P., Lasagni A. Levi L. Crippa D. Sala G.P., Beneggi M. Studio dei iappoiti od onicopatio psoriasica e flora micotica unueale.

125. G. Włochy Dennatol. 1987.-Vol. 122. -N 5. – P.209-218.

126. Antoni C., Dechant C., Hanns-Martin Lorenz P. i in. // Arthritis Rheum. 2002; 47; 5, —P. 506–512.

127. Arend W.P. // Cytokine Growth Factor Rev.-2002.-Vol. 13.-P.323-340.

128. Baran R., Hay R., Haneke E., Tosti A. Onychomycosis. Informa 2006. -P.150-152.

129. Bell-Suer S.E., Hart R., Crawford F., Torgerson D.J., Tyrrell W. i in. Leczenie doustne grzybicy skóry stopy // Cochrane Database Syst. Rev. 2002. – nr 2. – CD00 3584.

130. Zginanie A. Zakażenie grzybicze paznokci: coś więcej niż problem estetyczny // Br. J. Community Nurs. 2002. – Vol. 7, nr 5. – str. 254 – 259.

131. Bhushan M., Moore T., Herrick A.L., Griffiths C.E. // Br. J. Dermatol.-2000., Tom 142, nr 6.-P. 171-1176.

132. Bradly M.C., Leidich S., Ishom N., Elewski B.E., Ghannoum M.A. Wrażliwości przeciwgrzybicze i pokrewieństwo genetyczne seryjnego Trichophyton rubrum izolowanego od pacjentów z grzybicą paznokci paznokci // grzybic. – 1999. V. 42. -Suppl. 2.-P. 105–110.

133. Burzykowski T, Molenberghs G, Abeck D, Haneke E, Hay R, Katsambas i in. Wysoka częstość występowania chorób stóp w Europie; wyniki projektu Achillesa. // Mycoses 2003; 46: 496–505.

134. Buslau M., 1. Menzel, Holzmann H. Fungal Flora of Human Faecec in

135. Łuszczyca i atopowe zapalenie skóry. Grzybice // Grosse Verlag Berlin.-1990. – Vol. 33. -N 2.P.90-94.

136. Chaudhari U., Romano P., Mulcahy L. i in. I // Lancet. – 2001, 357. – P. 1842-1847.

137. Cheng H., Zhang H., Cai X.H., Sun G.J. Wykrywanie aktywności telomerazy w zmianach łuszczycowych. Światowy Kongres Dermatologii, 19 .: Streszczenia. Australasian J. Dermatol. – 1997. – P. 144.

138. Debets R., Timans J.C., Homey B. i in. // J. Immunol.-2001.-Vol.167.-P. 1440–1446.

139. Debruyne D., Coquerel A. Farmakokinetyka środków przeciwgrzybiczych w grzybicy paznokci // Clin. Farmakakokinetyczne 2001. – Vol. 40, nr 6. – str. 441–472.

140. Dorco E., Jountova J., Tkacikova L., Wantrubova A. Częstotliwość Candida spp. w grzybicy paznokci // Folia Microbiol. 2002. – Vol. 47, nr 6 – str. 727–731.

141. Drake L.A., Sher R.K., Smith E.B., Faich G.A., Smith S.L. i in. Wpływ grzybicy paznokci na jakość życia // J. Am. Acad Dermatol. 1998. – Vol. – 38, nr 5.-Ptl.-P. 702–704.

142. Starszy J.T. Nair R.P. Guo S.W. Genetyka łuszczycy. // Arch Dermatol. 1994.-Vol. 130. -P 216-224.

143. Elewski B.E. Grzybica paznokci Leczenie, jakość życia i kwestia ekonomiczna // Popr. J. Clin. Dermatol. 2000. – Vol. 1, nr 1. – str. 19–26.

144. Elewski B.E. Grzybica paznokci: patogeneza, diagnoza i postępowanie // kliniczne. Microbiol. Recenzje 1998. – Vol. 11, nr 3. – P. 415 – 429.

145. Elewski B.E., Charif M., Cooper K.D., Ghannoum M., Birnbaum J.E. Reaktywność na antygen trichofityny u pacjentów z grzybicą paznokci: działanie terbinafiny //

146. J. Am. Acad Dermatol. 2002. – Vol. – 46, nr 3. – P. 371 – 375.

147. Ellis D, Marriott D, Hajjeh RA, Warnock D, Meyer W, Barton R. Epidemiology: nadzór nad infekcjami grzybiczymi .//Med Mycol. 2000; 38: P 173–182.

148. Evans E.G. V., Sigurgeirsson B. Podwójnie ślepe zrewidowane badanie ciągłej terbinafiny w porównaniu z przerywanym itrakonazolem w leczeniu paznokci paznokci grzybicy paznokci // Br. Med. J. 1999. – Vol. 318, nr 7. – P. 1031-1035.

149. Fiallo P., Cardo P.P. Wiek jako czynnik ograniczający skuteczność itrakonazolu w leczeniu grzybicy paznokci // Grzybice. 2001. – Vol. 44, nr 5 – str. 191–194.

150. Garg J. i in. Ocena zagnieżdżonego pan-dermatofitowego PCR w diagnostyce grzybicy paznokci // J. Clin. Microbiol.-2007.-Vol. 45, nr 10.-P.3443-5.

151. Gautret P., Rodier M.N., Kauffmann-Lacroix C., Jacquemin J.L. Opis przypadku i przegląd. Grzybica paznokci wywołana przez Candida parapsilopsis // Grzybice. -2000. Vol. 43, nr 11 12. – str. 433–435.

152. Giani C., Morelli V., Cerri A., Greci C., Rossini P. i in. Przydatność badania histologicznego do diagnozy grzybicy paznokci // Dermatology. -2001. Vol. 202, nr 4. – str. 283 – 284.

153. Gillitzer R., Ritter U., Spandau U. i in. Różnicowa ekspresja mRNA GRO-a i IL-8 w łuszczycy: model migracji i akumulacji granulocytów obojętnochłonnych in vivo. J. Invest Dermatol.-1996.-107.-No.5.-P.778-782.

154. Gotz H. Onychomycosis – Jego różnicowanie przeciwko łuszczycy paznokci za pomocą mikroskopii kapilarnej .// Journal of American Academy of Dermatology.-2002.-Vol.43.-N4.- P.34-43.

155. Griffiths C.E. Immunoterapia w łuszczycy: od przypadkowości do selektywności. Lancet.-2002; 359.-P: 279-280

156. Griffiths G.E.M., Clark C.M., Chalmers R.J.G. Systematyczny przegląd leczenia ciężkiej łuszczycy. Health Technol Ass.-2000.-No. 4.-P.: 1-125.

157. Grover C., Reddey B.S., Chaturved K.U. Grzybica paznokci i diagnostyczne znaczenie biopsji paznokci // J. Dermatol. 2003. – Vol. 30, nr 2. – P. 16–122.

158. Grover C., Reddy B.S. N i K. Uma Chaturvedi. Rozpoznanie łuszczycy paznokci: ważna biopsja i histopatologia. // Br. J. Dermatol. 2005, 153, P 1153-1158

159. Groves R.W., Barker J.N. Patofizjologiczne aspekty łuszczycy. // Postęp w medycynie. 1992.-N 1.P. 166-172.

160. Gupta A., Lynde C.W., Jain H., Sibbald R.G., Elewski B.F., Daniel C.R., Watleel G.N., Summerbell R.S. J. Dermatol. 2004 136., str. 78–79.

161. Gupta A.K., Baran R., Summerbell R. Onychomycosis: strategie poprawy skuteczności i zmniejszenia nawrotów // J. Eur. Acad Dermatol.Venerol. 2002. – Vol. 16, nr 6. – str. 579–586.

162. Gupta A.K., Bluhm R. Ciclopirox (Loprox) żel do powierzchownych infekcji grzybiczych // Skin Therapy Lett. 2004. – Vol. 9, nr 7. – str. 4 – 5, 9.

163. Gupta A.K., Chow M., Daniel C. R., Aly R. Leczenie grzybicy stóp // Dermatol. Clin. -2003. Vol. 21, nr 3 – str. 431–462.

164. Gupta A.K., Cooper E.A., Ryder J.E., Nicol K.A., Chow M. i in. Optymalne zarządzanie infekcjami grzybiczymi skóry, włosów i paznokci // Am. J. Clin. Dermatol. 2004. – Vol. 5, nr 4. – str. 225 – 237.

165. Gupta A.K., Ryder J., Summerbell R.C. Porównanie kryteriów skuteczności w badaniach grzybicy paznokci: potrzeba standaryzacji // Int.J.Dermatol. – 2003. –1. Vol. 42, nr 4. -P. 312–315.

166. Gupta A.K., Ryder J.E. Baran R., Summerbell R.S. Grzybica paznokci niezwiązana z dermatofitami // Dermatol Clin. 2003. – Vol. 21, nr 2 – str. 257–268.

167. Gupta A.K., Ryder J.E., Johnson A.M. Łączna metaanaliza ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych w leczeniu grzybicy paznokci // Br. J. Dermatol. 2004. Vol. 150, nr 3 – P. 537 – 544.

168. Gupta A.K., Ryder J.E., Lynch L.E., Tavakkol A. Zastosowanie terbinafiny w leczeniu grzybicy paznokci u dorosłych i specjalnych populacji: przegląd dowodów // J. Drugs Dermatol. 2005. – Vol. 4, nr 3. – P. 302 – 308.

169. Hamnerius N, Berglund J, Faergemann J. Infekcja dermatofitów pedałowych w łuszczycy // Br J Dermatol. 2004, 150, str. 1125-1128.

170. Haneke E. Potencjalne ryzyko braku leczenia grzybicy paznokci. // Drugie międzynarodowe sympozjum na temat grzybicy paznokci. Florencja Włochy 1995. -P.3-6.

171. Haneke E., Roseeuw D. Zakres grzybicy paznokci: epidemiologia i cechy kliniczne // Int.J.Dermatol. – 1999. – Vol. 38, Suppl. 2. – P.7-12.

172. Henseler T. Mucocutaneous Candida u pacjentów z chorobami skóry. // Grzybice. 1995.-Vol. 38.- S.I.-N 1.-P.7-13.

173. Henseler T., Tausch I. Grzybice u pacjentów z łuszczycą lub atopowym zapaleniem skóry. // Grzybice. 1997 r. – t. 40. – S. 1. – P.22-8.

174. Holder J., Lee A., Vekony M. Selektywna ekspresja genu receptora komórek T (TCR) we wczesnych zmianach łuszczycowych. //J.Invest.Dermatol. 1995. – Vol. 105 – N 3. -P.460-478.

175. Kaq-ar N., Ergin S., £ .Ergin, B.S. Erdogan i I. Kalei Występowanie, czynniki etiologiczne i leczenie grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą .// Dermatologia kliniczna i eksperymentalna, 2006; 32; Str. 1-5.

176. Krueger G.G. Duvic M. Epidemiologia łuszczycy: problemy kliniczne. //J.Invest. Dermatol. 1994. – str. 14–18.

177. Larsen O.K., Haedersdal M., Svejgaard E.L. Częstość występowania grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą i innymi chorobami skóry .// Acta Dermato-Venereologica, 2003. – Vol. 83, -N3.- P.206-209.

178. Larsen GK, Haedersdal M, Svejgaard EL. Częstość występowania grzybicy paznokci u pacjentów z łuszczycą i innymi chorobami skóry .// Acta Derm Venereol. 2003, 83, P.206-209.

179. Leibovici V., Hershko K., Ingber A., ​​Westerman M., Leviatan-Strauss N., Hochberg M. , – N1.- P.31-33 (3).

180. Osdamar S.O., Seckin D., Kandemir B., Turanli A.Y. Komórki tuczne w łuszczycy. //Dermatology.-1996.-192.-у2.-p:190.

181. Pierard-Franchimont C., Arrese J.E., Hermannes-Le T. i Pierard G.E. Epidemiologia grzybicy paznokci oceniana histomykologicznie u pacjentów z łuszczycą .// Dziennik Mykologii Medycznej-2006, P 159-162

182. Rataporn Unngpakorn. Zakażenia niedermatofitowe skóry i paznokci: implikacje dla terapii. Streszczenia 17. Kongresu Międzynarodowego Towarzystwa Grzybów Ludzi i Zwierząt, 25-29 maja 2009 r .; Tokio, Japonia, s. 244

183. Scher P.K., i in. Grzybica paznokci: diagnoza i definicja leczenia // J. Am. Acad Dermatol.-2007.-Vol. 56, nr 6.-P.939-944.

184. Senet J.M. Robert R. Physiopathologie des candidoses. //J.Mycol.Med. 1995. -N 5. -P. 145–166.

185. Shemer A., ​​Davidovici B., Grunwald M.H., i in. Nowe kryteria diagnostyki laboratoryjnej pleśni niedermatofitowych w grzybicy paznokci // British J. of Dermatology.-2009.-Vol. 160.-P.3 7-39.

186. Shemer A. Połączenie łuszczycy paznokci i grzybicy paznokci: diagnoza i leczenie // X Światowy Kongres Dermatologii. Praga. – 2009

187. Sigurgeirsson B., Steinsson J.B. Czynniki ryzyka związane z grzybicą paznokci // J. Eur. Acad Dermatol. Venereol. 2004. – Vol. 18, nr 1. – str. 48

188. Singri P, West D.P., Gordon K.B. Biologiczna terapia łuszczycy: nowa granica terapeutyczna .// Arch Dermatol. – 2002; 138.-P: 657-663.

189. Sommer S., Sheehan-Dare R.A., Goodfield M.J., Evans E.G. Prognozowanie wyniku leczenia grzybicy paznokci // Clin. Exp. Dermatol. – 2003. Vol. 28, nr 4 – str. 425–428.

190. Sumitomo M., Tachibana M., Murai M. i in. // Br. J. Cancer.-1999.-Vol. 81.-P.277-286.

191. Summerbell R.S. Epidemiologia i ekologia grzybicy paznokci // Dermatologia. 1997. – Vol. 194. – Dost. 1. – str. 32–36.

192. Svejgaard E.L., Nilson J. Onychomycosis w Danii: występowanie zakażeń grzybiczych w praktyce ogólnej // Grzybica. 2004. – Vol. 47, nr 3–4 – P. 313315.

193. Traupe H. Van Guip P.M. Happle R. Psiriasis vulgaris, wzrost płodu i odcisk genomowy. // Am. J. Med. Gen. 1992. – Vol. 42. – P.649–654.

194. Ungpakorn R., Lohaprathan S., Reangchainam S. Występowanie chorób stóp u pacjentów ambulatoryjnych uczęszczających do Instytutu Dermatologii, Bangkok, Tajlandia // Clin. Exp. Dermatol. 2004. – Vol. 29, nr 1. – str. 87 – 90.

195. Van der Vleuten C.JL De Jong E.M., Van de Kerkhof P.C. Charakterystyka różnicowania nabłonka płytki łuszczycowej podczas leczenia kalcypotriolem. // Arch. Dermatol. Res. 1996.-Vol. 288. -N 7.- P.366-372.

196. Yazdi A.R., Hamidi S., Fusis. Etiologie grzybicy paznokci u ShahreL

197. Rey, Iran: 5-letnie badanie // Abstr. 10 Międzynarodowego Kongresu Dermatologii. Praga, Republika Czecka, 20-24 maja 2009 r.

198. Zaias N. Objawy kliniczne grzybicy paznokci. Clin. Exp. Dermatol.-1992.-wrz; 17 (suplement 1): 6-7.

Dodaj komentarz