Gdzie i jak leczyć grzybicę paznokci

przez | 2020-01-08

Spis treści:

Jak leczyć grzybicę paznokci

Zasady leczenia grzybów paznokci

Skuteczne leczenie grzybicy paznokci może obejmować stosowanie różnych leków, metod instrumentalnych i fizjoterapii:

  • Użyj na zewnątrz leki przeciwgrzybicze (lakiery, roztwory);
  • Recepcja układowy leki przeciwgrzybicze;
  • Usunięcie płytki paznokcia z całkowitym uszkodzeniem i ciężkim pogrubieniem (chirurgiczne lub przy użyciu preparatów chemicznych);
  • Przyjmowanie leków poprawiających krążenie krwi w tkankach obwodowych stóp i dłoni;
  • Kursy fizjoterapii (napromienianie laserowe, UHF itp.), Również mające na celu poprawę przepływu krwi w stopach i rękach.

Leki stosowane w leczeniu grzybicy paznokci obejmują środki przeciwgrzybicze do stosowania miejscowego i układowego. Preparaty do stosowania miejscowego są przeznaczone do stosowania bezpośrednio na płytkę paznokcia i są dostępne w postaci lakierów i roztwory alkoholowe.

Preparaty w postaci kremów, maści i żeli NIE są przeznaczone do leczenia infekcji grzybiczych na paznokciach, są stosowane do aplikacji na skórę!

Preparaty do stosowania ogólnego są przeznaczone do podawania doustnego i są dostępne w postaci tabletek lub kapsułek.

Usunięcie płytki paznokcia nie jest wykonywane we wszystkich przypadkach, ale tylko wtedy, gdy jest ona poważnie zdeformowana i pogrubiona, w wyniku czego niemożliwe jest zniszczenie grzyba we wszystkich komórkach paznokcia.

Stosowanie leków poprawiających krążenie krwi w kończynach i fizjoterapia odbywa się zgodnie z życzeniem pacjenta.

Leki na zewnętrzny grzybicze paznokcie, które są skuteczne!

Lakier amorolfinowy jest zawarty w zaleceniach dotyczących leczenia grzybicy paznokci Brytyjskie Stowarzyszenie Dermatologów. Ze wszystkich zewnętrznych leków przeciwgrzybiczych zalecenia te obejmują tylko:

  • Amorolfin, lakier 5% (nazwa handlowa ONICHELP),
  • Cyklopiroks, lakier 8%,
  • Tiokonazol, roztwór 28% (nieobecny w Rosji)

W przypadku monoterapii miejscowym lekiem Onihelp jest zalecany

Z uszkodzeniem pojedynczej płytki paznokcia od dystalnych lub bocznych krawędzi do 1/3 lub 1/2 płytki paznokcia. Całkowite wyleczenie można osiągnąć w ciągu 4-6 miesięcy.

Z całkowitym uszkodzeniem paznokci, ale przy braku możliwości przyjmowania przez pacjentów leków ogólnoustrojowych. Na przykład z poważnymi chorobami wątroby i nerek.

Leczenie skojarzone ciężkich i powszechnych grzybic

W celu skutecznego i niezawodnego leczenia powszechnej i zaawansowanej grzybicy paznokci, w większości przypadków wskazana jest terapia skojarzona, która obejmuje ogólnoustrojowe i miejscowe leki przeciwgrzybicze.

Schematy leczenia grzybicy paznokci obejmują przyjmowanie leku przeciwgrzybiczego wewnątrz i nakładanie lokalnego lakieru na płytkę paznokcia. Takie schematy znacznie zwiększają procent wyleczenia i skracają okres leczenia. Ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze (do podawania doustnego) należy przyjmować zgodnie ze specjalnymi schematami zaleconymi przez dermatologa – mikologa.

W tabletkach i kapsułkach znajduje się kilka leków (itrakonazol, terbinafina, flukonazol), które są przyjmowane zgodnie z różnymi schematami, w różnych dawkach, w różnych odstępach czasu i tylko pod nadzorem lekarza, ponieważ mogą powodować działania niepożądane. Istnieją schematy leczenia trwające od 3 do 12 miesięcy.

  • Leczenie skojarzone terbinafiną i lakierem amorolfiną zwiększa prawdopodobieństwo pełnego wyzdrowienia o 13% 1
  • Leczenie skojarzone z itrakonazolem i amorolfiną w lakierze zwiększa prawdopodobieństwo pełnego powrotu do zdrowia o 25%2)

__
1 Wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie skuteczności, bezpieczeństwa i opłacalności terapii skojarzonej za pomocą amorolfiny lakieru do paznokci i doustnej terbinafiny w porównaniu z samą doustną terbinafiną w leczeniu grzybicy paznokci z zajęciem matrycy. R. Baran, B. Sigurgeirsson i wsp., British Journal of Dermatology, 2007 sierpnia.

2) Połączenie amorolfiny i itrakonazolu w przypadku ciężkiej grzybicy paznokci paznokci; wyniki otwartego randomizowanego badania w Hiszpanii. Lecha M. British Journal of Dermatology, 2001 październik.

Czas trwania leczenia

Terapia lokalna jest prowadzona do momentu wyhodowania nowego zdrowego paznokcia..

Czas trwania leczenia grzyba paznokci lakierem jest równy czasowi wzrostu nowego paznokcia

około 6 miesięcy wyrastają paznokcie na rękach

do 12 miesięcy – paznokcie u stóp

Grzyb rozprzestrzenia się przez zarodniki, które mogą pozostawać nieaktywne w strefie zarodkowej paznokcia przez długi czas, ale są dość żywotne. Aby całkowicie wyleczyć infekcję, konieczne jest zniszczenie tych zarodników.

W przypadku braku leczenia, gdy płytka paznokcia rośnie, zarodniki te rozprzestrzeniają się i wyrastają z nich nowe struktury grzybowe, wpływając na nowe warstwy paznokcia. Dlatego leczenie grzybicy paznokci lekami przeciwgrzybiczymi odbywa się przez długi czas – aż do momentu, gdy nowa i zdrowa płytka paznokcia zostanie całkowicie wyhodowana. A to oznacza, że ​​wszystkie spory, które pozostały w gwoździu, wygasły.

Czas trwania leczenia układowymi środkami przeciwgrzybiczymi zależy od schematu leczenia wybranego przez lekarza i wynosi od 3 do 12 miesięcy.

Jak uniknąć nawrotu grzybicy paznokci, ponownego zakażenia i rozprzestrzeniania się grzyba na inne paznokcie

Głównymi przyczynami nawrotów są nawroty infekcji paznokci po zabiegu:

  • najczęstszym powodem jest nieukończenie leczenia,
  • ponowna infekcja z powodu zachowania źródła infekcji w obuwiu, bieliźnie, dywanach domowych,
  • nieutwardzony grzyb na skórze stóp, który trafia do paznokci,
  • niedobór odporności,
  • pacjent w podeszłym wieku – słabe ukrwienie palców rąk i stóp,
  • brak higieny, w tym w przypadku nadmiernej potliwości.

Co pacjenci powinni wiedzieć, aby zmniejszyć częstość nawrotów i ponownego zakażenia:

  • NOSIĆ wygodne, przestronne, oddychające buty wykonane z naturalnych materiałów.
  • UNIKAJ obrażeń paznokci, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju grzyba
  • UŻYWAJ butów dezynfekujących dla pacjentów z grzybicą paznokci
  • UNIKAĆ chodzenia boso w miejscach publicznych (baseny, prysznice, szatnie)
  • WYMIENIĆ stare buty, w których mogą przetrwać zarodniki grzybów
  • UPEWNIJ SIĘ, że instrumenty są sterylne przed manicure / pedicure
  • NIE używaj nożyczek do paznokci z innymi ludźmi..

Po zakończeniu leczenia grzybicy paznokci zaleca się raz w tygodniu profilaktyczne leczenie płytek paznokciowych lakierem przeciwgrzybiczym do stosowania miejscowego.

Aby zatrzymać rozprzestrzenianie się grzyba na zdrowe paznokcie, aby uniknąć przeniesienia zakażenia na członków rodziny, a także aby zapobiec ponownemu zakażeniu, konieczne jest użycie lakieru zawierającego amorolfinę (jako jedyny lek lub w połączeniu z innymi środkami zaleconymi przez lekarza), aby zapobiec rozprzestrzenianiu się łusek paznokci z zarodniki grzybów.

W końcu, jeśli łuski z grzybami spadną z paznokcia, pozostaną w butach, skarpetach, dywanach i innych artykułach gospodarstwa domowego, co może łatwo doprowadzić do zakażenia drugi lub nawet trzeci raz.

Grzybica paznokci – przyczyny, rodzaje, objawy, diagnoza, leczenie i zapobieganie

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Grzybica paznokci jest grzybiczą infekcją płytki paznokcia, która może być spowodowana przez różne rodzaje patogenów grzyby. W przypadku grzybicy paznokci może to dotyczyć jednej lub więcej płytek paznokciowych na rękach, stopach lub jednocześnie na palcach kończyn dolnych i górnych osoby. Jednak obraz kliniczny i cechy przebiegu infekcji są dokładnie takie same, zarówno na płytkach paznokciowych palców, jak i stóp. Oznacza to, że grzybica paznokci paznokci nie różni się od grzybicy stóp.

Istnieją jednak różne opcje przebiegu grzybicy paznokci, które są określone tylko przez rodzaj patogenu, czas trwania procesu patologicznego i rozmiar uszkodzenia płytki paznokcia. Grzybica paznokci u dzieci, dorosłych i osób starszych to dokładnie te same choroby, różniące się tylko stopniem powrotu do zdrowia.

Grzybica paznokci paznokci i stóp – częstotliwość występowania i patogeny infekcji

Według międzynarodowych statystyk grzybica paznokci dotyka 10-20% całkowitej populacji Ziemi, a wśród wszystkich chorób paznokci infekcje grzybicze stanowią co najmniej 1/3. Jednak w ciągu ostatniej dekady liczby te zostały zrewidowane, ponieważ praktykujący dermatolodzy zauważyli wzrost liczby pacjentów szukających pomocy w grzybica paznokcie.

Niestety, dane z obserwacji klinicznych pokazują, że wzrost częstości występowania grzybicy paznokci obserwuje się nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci, z powodu zakażenia w rodzinie. Ponadto prawdopodobieństwo rozwoju infekcji zwiększa się z wiekiem, szczególnie u osób starszych powyżej 65 lat, z powodu obecności chorób przewlekłych, takich jak patologia naczyniowa, otyłość, zwyrodnienie stawów stóp, cukrzyca itp..

Grzybica paznokci może być spowodowana przez następujące rodzaje grzybów chorobotwórczych i warunkowo chorobotwórczych:

  • Dermatophyte Trichophyton rubrum (jest czynnikiem wywołującym zakażenie w 75 – 90% przypadków);
  • Dermatophyte Trichophyton interdigitale (jest czynnikiem sprawczym infekcji w 10–20% przypadków);
  • Trichophytes T. violaceum, T. tonsurans, T. schoenleinii, T. mentagrophytes var. gypseum, T. Verrucosum (są patogenami od 1 – 3% przypadków);
  • Pachwinowy epidermofiton Epidermophyton floccosum;
  • Czynnik sprawczy Microsporia Microsporum canis;
  • Grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida;
  • Formy Aspergillum.

W ostatnich latach wzrosła liczba przypadków grzybicy paznokci wywołanych przez pleśń lub kilka rodzajów grzybów. Zatem najczęstszym jest połączone uszkodzenie płytek paznokciowych z dermatofitami i pleśnią lub drożdżami.

Grzybica paznokci u dzieci

Grzybica paznokci u dzieci nie różni się od tej u dorosłych ani w przebiegu klinicznym, ani w symptomatologii, ani w cechach uszkodzenia płytek paznokciowych stóp lub dłoni, ani w żadnych innych parametrach, które są istotne dla diagnozy i leczenia. Dlatego rozważanie grzybicy paznokci u dzieci jest niewłaściwe, aby przydzielić je w osobnym artykule lub sekcji.

Przyczyny i rozwój grzybicy paznokci

Przyczyną rozwoju grzybicy paznokci, a także innych chorób zakaźnych, jest patogenny mikroorganizm, w tym przypadku grzyb. Infekcja rozwija się po wejściu grzyba w strukturę paznokcia, gdzie zaczyna się namnażać i tworzyć tunele i przejścia.

Zakażenie patogennymi grzybami powodującymi grzybicę paznokci zwykle występuje podczas odwiedzania różnych wspólnych obszarów, w których ludzie stoją lub chodzą boso przez co najmniej jakiś czas, na przykład kąpiele, sauny, baseny, prysznice w dużych przedsiębiorstwach, siłownie itp. . Dość często występuje przenoszenie patogenu na grzybicę paznokci w tej samej rodzinie, gdy używa się tych samych artykułów gospodarstwa domowego, takich jak myjki, kapcie, dywany, kraty, rękawiczki itp..

Zakażenie zwykle występuje w następujący sposób: płatki skóry i paznokci u osób z grzybicą paznokci znikają i spadają na dywaniki, pościel, myjki, powierzchnie do kąpieli, dywany, ręczniki i inne przedmioty. Te łuski zawierają zarodniki i grzybnię grzybów, które mogą przetrwać przez lata. Gdy inna osoba nadepnie lub dotknie przedmiotu gospodarstwa domowego, na którym znajdują się takie łuski, przykleja się do jego skóry, grzyb aktywuje się i przechodzi na paznokcie. Drewniane przedmioty są szczególnie niebezpieczne pod względem infekcji, ponieważ łuski z grzybami są prawie niemożliwe do umycia i usunięcia z porów drzewa. Najczęściej występuje najpierw infekcja grzybów paznokci stóp, a sam osoba już przenosi je na płytki paznokciowe dłoni.

Następujące czynniki przyczyniają się do zakażenia grzybicą paznokci:

  • Płaskie stopy;
  • Urazy paznokci;
  • Różne naruszenia integralności skóry stóp i dłoni (skaleczenia, zadrapania, otarcia itp.);
  • Żylaki nóg;
  • Dystonia wegetatywna;
  • Stany niedoboru odporności;
  • Noszenie butów, które tworzą efekt łaźni parowej;
  • Ciasne, niewygodne buty;
  • Zmniejszone lub zwiększone pocenie się stóp;
  • Nieprzestrzeganie zasad higieny;
  • Cukrzyca;
  • Choroba krwi
  • Długotrwałe stosowanie antybiotyków, glukokortykoidów i cytostatyków.

W obecności czynników predysponujących zakażenie grzybicą paznokci występuje szybciej i łatwiej niż u osób, które ich nie mają..

Grzybica paznokci zwykle nie rozwija się natychmiast, ale po infekcji skóry stóp. Przed pojawieniem się charakterystycznej zmiany na paznokciu osoby zwykle martwią się łuszczenie, pękanie, maceracja i pęcherze na skórze w okolicy fałdów międzypalcowych, podeszwy lub dłoni. Często temu uszkodzeniu skóry towarzyszy swędzenie. I dopiero po pewnym czasie od grzybów dotkniętych skórą dłoni lub stóp dochodzi do paznokci. W rzadkich przypadkach izolowana jest grzybica paznokci, gdy grzyb wnika bezpośrednio w płytkę paznokcia spod jednej z jej krawędzi..

Formy grzybicy paznokci (klasyfikacja)

Obecnie w krajach byłego ZSRR stosuje się dwie klasyfikacje grzybicy paznokci – pierwsza oparta na rodzaju zmian patologicznych w płytce paznokcia, a druga na lokalizacji procesu.

W zależności od rodzaju dominujących zmian patologicznych w strukturze paznokcia wszystkie grzybice paznokci dzielą się na następujące typy:

  • Normotroficzny;
  • Przerost;
  • Zanikowy (onycholityczny).

Na podstawie lokalizacji zakażenia grzybiczego płytki paznokcia wyróżnia się następujące formy grzybicy paznokci:

  • Grzybica wpływa na dystalną grzybicę paznokci (tylko wolną krawędź paznokcia, która jest zwykle cięta);
  • Grzybica dotyczy bocznej grzybicy paznokci (jedna lub obie strony paznokcia, znajdujące się obok wałków skóry);
  • Proksymalny (grzyb wpływa na tylny wałek i kiełek paznokcia u samej podstawy);
  • Ogółem (grzyb wpływa na całą powierzchnię płytki paznokcia);
  • Biała powierzchowna grzybica paznokci (leukonychia grzybicza), w której białe paznokcie pojawiają się na paznokciu.

Grzybicze dystalne i boczne są często łączone ze sobą, więc niektórzy lekarze i naukowcy łączą je w jedną formę – dystalno-boczną grzybiczość podpaznokciową.

Objawy

Grzybica paznokci normotroficzna

Grzybica paznokci normotroficzna charakteryzuje się wyłącznie zmianą koloru płytki paznokcia przy zachowaniu normalnej grubości i połysku. Najpierw pojawiają się plamy i paski o różnych rozmiarach i kształtach, pomalowane na biało lub ochrowo-żółto po bokach paznokcia. W miarę postępu grzybicy paznokci te plamki i paski powiększają się, stopniowo pokrywając całą płytkę paznokcia. W rezultacie cały paznokieć zmienia kolor, jednocześnie zachowując normalną grubość i połysk.

Przy normotroficznej grzybicy paznokci paznokieć często nie wyrasta do łożyska paznokcia (onycholiza), więc można go łatwo przypadkowo lub celowo usunąć.

Przerostowa grzybica paznokci

Przerostowa grzybica paznokci charakteryzuje się zmianą koloru paznokcia i coraz większą grubością (ponad 2 mm). Paznokieć gęstnieje z powodu rogowacenia podpaznokciowego – zwiększonego tworzenia się płatków skóry.

W przypadku przerostowej grzybicy paznokci dotknięte paznokcie tracą połysk, stają się matowe, gęstnieją, kruszą się i są silnie zdeformowane. Odkształcenie paznokcia jest tym silniejsze, im dłuższa jest choroba. Dość często osoby z długotrwałym cierpieniem na przerostową grzybicę paznokci mają onychogryfozę, która jest deformacją paznokcia w postaci ptasiego pazura.

Płytki paznokcia są stopniowo niszczone, szczególnie silnie w częściach bocznych. Z powodu deformacji, pogrubienia i zniszczenia płytek paznokcia dość często ludzie odczuwają ból podczas chodzenia.

Gwóźdź jest zwykle szary lub brudnożółty..

Zanikowa grzybica paznokci

Grzybicza dystalna i boczna (podpaznokciowa)

Grzybicza dystalna i boczna (podpaznokciowa) charakteryzuje się tymi samymi zmianami w różnych częściach płytki paznokcia. Ponadto bardzo często dystalna i boczna grzybica paznokci są połączone ze sobą.

Dotknięta część gwoździa staje się matowa, nakrapiana poprzecznymi rowkami i pomalowana na jasnożółty odcień. Jeśli grzybica paznokci zostanie sprowokowana przez pleśnie, płytkę paznokcia można pomalować na niebiesko-zielony lub czarny.

Gwóźdź kruszy się, w wyniku czego jego wolny koniec lub części boczne stają się szorstkie. Stopniowo cały dotknięty obszar jest malowany, a fragmenty paznokcia znikają. W miarę postępu infekcji inne fragmenty paznokcia stają się kolorowe i znikają, w wyniku czego przybiera nieregularny kształt, który nie pokrywa całkowicie łożyska paznokcia. Z czasem cały paznokieć znika i tylko palec paznokcia, pokryty zrogowaciałymi łuskami skóry, pozostaje na palcu.

Przy bocznej grzybicy paznokci boczne krawędzie skóry wokół paznokcia stają się spuchnięte, czerwone, pogrubione i bolesne. Jeśli infekcja bakteryjna łączy się z infekcją grzybiczą, po naciśnięciu może pojawić się niewielka ropa spod rolek.

Proksymalna grzybica paznokci

Grzybica proksymalna jest dość rzadka i charakteryzuje się uszkodzeniem paznokcia z rolki skóry w obszarze strefy zarodkowej. Ten rodzaj grzybicy paznokci występuje najczęściej w przypadkach usunięcia eponychium – specjalnej warstwy skóry, która znajduje się między płytką paznokcia a tylnym wałkiem, a w mowie codziennej nazywa się skórek.

Grzybica bliższa rozpoczyna się od utworzenia białej plamki na części paznokcia przylegającej do strefy wzrostu. W tej białej plamce grzyb tworzy tunele i przejścia, w których znajduje się grzybnia i zarodniki. Stopniowo grzyb przenika do komórek łożyska paznokcia, jakby otaczał rosnący paznokieć ze wszystkich stron. Prowadzi to do całkowitego zniszczenia wszystkich jeszcze nie wyhodowanych paznokci.

Całkowita grzybica paznokci

Grzybica całkowita jest ostatnim etapem proksymalnym, dystalnym lub bocznym, ponieważ charakteryzuje się uszkodzeniem całej powierzchni płytki paznokcia. Zwykle infekcja grzybicza rozpoczyna się od porażki niewielkiego obszaru paznokcia i stopniowo rozprzestrzenia się na całość, tworząc całkowitą grzybicę paznokci.

Paznokieć staje się matowy, kruszący się, złuszczający, zdeformowany i malowany w różnych odcieniach szarości, bieli lub brudnej żółci.

Biała powierzchowna grzybica paznokci

Biała powierzchowna grzybica paznokci charakteryzuje się tworzeniem się opalowo-białych plamek w obszarze tylnego wałka paznokcia, które stopniowo rozprzestrzeniają się na całą powierzchnię płytki paznokcia. Białe plamki łączące się między sobą wyglądają jak posypany drobny proszek.

Diagnostyka

Grzybica paznokci – leczenie

Ogólne zasady terapii

Nowoczesne skuteczne leczenie grzybicy paznokci polega na jednoczesnym stosowaniu następujących metod i leków:

  • Przyjmowanie ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych;
  • Leczenie dotkniętych obszarów paznokcia i otaczającej skóry lokalnymi środkami przeciwgrzybiczymi, na przykład maściami, żelami, lakierami itp.;
  • Usunięcie płytki paznokcia metodą chirurgiczną lub zachowawczą z całkowitą porażką i ciężkim pogrubieniem;
  • Przyjmowanie leków poprawiających krążenie krwi w tkankach obwodowych stóp i dłoni;
  • Kursy fizjoterapii miały również na celu poprawę przepływu krwi w stopach i rękach.

W celu skutecznego i niezawodnego leczenia grzybicy paznokci obowiązkowe jest stosowanie ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych niszczących patogen. Ponieważ grzyb rozmnaża się przez zarodniki, które mogą pozostawać nieaktywne w strefie zarodkowej paznokcia przez długi czas, ale są dość żywotne, konieczne jest zniszczenie tych zarodników, aby całkowicie wyleczyć infekcję. Zwykle, gdy płytka paznokcia rośnie, zarodniki te rosną i aktywują się, powodując proces zakaźny. Dlatego leczenie grzybicy paznokci lekami przeciwgrzybiczymi odbywa się przez długi czas – aż nowa i zdrowa płytka paznokcia całkowicie wyrośnie, ponieważ będzie to oznaczać, że wszystkie zarodniki, które pozostały w strefie zarodkowej, zmarły.

Oprócz ogólnoustrojowych środków przeciwgrzybiczych zdecydowanie zaleca się stosowanie lokalnych preparatów, które nakłada się bezpośrednio na płytkę paznokcia. Te środki przeciwgrzybicze przyczyniają się do lokalnego niszczenia zarodników i grzybni grzyba w łuskach paznokcia, zapobiegając w ten sposób rozprzestrzenianiu się potencjalnych obiektów ponownej infekcji. W końcu, jeśli łuski z grzybami spadną z paznokcia, pozostaną w butach, skarpetach, dywanach i innych artykułach gospodarstwa domowego, co może łatwo doprowadzić do zakażenia drugi lub nawet trzeci raz.

Stosowanie ogólnoustrojowych i lokalnych leków przeciwgrzybiczych w leczeniu grzybicy paznokci jest obowiązkowe. Usunięcie płytki paznokcia nie jest wykonywane we wszystkich przypadkach, ale tylko wtedy, gdy jest ona poważnie zdeformowana i pogrubiona, w wyniku czego niemożliwe jest zniszczenie grzyba we wszystkich komórkach paznokcia. Stosowanie innych leków i fizjoterapii odbywa się na wniosek osoby.

Przez cały okres leczenia grzybicy paznokci konieczne jest badanie kontrolne z lekarzem raz na dwa tygodnie. Sześć miesięcy po zakończeniu terapii należy skrobić paznokieć kolejnym badaniem mikroskopowym. Jeśli mikroskopia ujawni grzybnię grzyba, wówczas przebieg leczenia należy powtórzyć.

Po zakończeniu leczenia grzybicy paznokci zaleca się raz w tygodniu profilaktyczne leczenie płytek paznokci specjalnymi lakierami przeciwgrzybiczymi do stosowania miejscowego (na przykład Loceryl, Batrafen itp.)..

Rozważmy bardziej szczegółowo wszystkie rodzaje niezbędnego leczenia grzybicy paznokci.

Konserwatywne usuwanie płytki paznokcia

Usunięcie płytki paznokcia wykonuje się zachowawczo, stosując plastry keratolityczne, które zmiękczają paznokieć. Po nałożeniu takiej łatki paznokieć usuwa się łatwo i bezboleśnie zwykłymi nożyczkami lub nieostrym skalpelem..

Obecnie do usunięcia paznokcia stosuje się następujące plastry keratolityczne:

  • Onychoplast 30%;
  • Ureaplast 20%;
  • Plaster salicylowy-chinzol-dimeksyd;
  • Zestaw mikospor.

Te plastry można zamówić w dziale na receptę lub kupić gotowe w aptekach.

Przed nałożeniem kompozycji na paznokieć należy przykleić kawałki zwykłego plastra samoprzylepnego na pobliskich zdrowych obszarach skóry, aby chronić je przed działaniem keratolitycznym. Następnie masę nakłada się na gwóźdź warstwą 1–2 mm, po czym mocuje się zwykłym plastrem samoprzylepnym i pozostawia na 2–3 dni. Następnie klejowy tynk jest zdzierany, pozostała masa jest usuwana, a złuszczone odcinki paznokcia są zeskrobywane skalpelem. Następnie, jeśli to konieczne, procedurę powtarza się, aż cały paznokieć zostanie usunięty i pozostanie tylko łożysko paznokcia.

Po usunięciu paznokcia odsłonięte łożysko paznokcia jest traktowane lakierami przeciwgrzybiczymi, na przykład Batrafen, Loceril itp..

Chirurgiczne usunięcie płytki paznokcia

Chirurgiczne usunięcie płytki paznokcia jest lepsze niż konserwatywne, ponieważ pozwala nie tylko usunąć dotknięty paznokieć, ale także oczyścić łożysko paznokcia z dużej liczby zrogowaciałych płatków naskórka (hiperkeratoza), w których mogą znajdować się torbiele z licznymi zarodnikami grzyba. Obserwacje kliniczne wykazały, że przy chirurgicznym usunięciu paznokcia i rogowacenia podpaznokciowego skuteczność terapii jest wyższa, a ryzyko nawrotu jest znacznie niższe w porównaniu z zachowawczą metodą usuwania dotkniętego paznokcia.

Chirurgiczne usunięcie paznokcia odbywa się w następujący sposób:
1. Opaska uciskowa jest nakładana na podstawę palca;
2). Palec jest leczony dowolnym środkiem antyseptycznym;
3). Miejscowy środek znieczulający wprowadza się do bocznych powierzchni palca;
4. Pincety są wkładane pod wolną krawędź gwoździa w obszarze prawego lub lewego rogu;
5. Wciśnij pincetę do podstawy paznokcia;
6. Oddziel gwóźdź, odwracając ruch w kierunku od narożnika do środka;
7. Usuń nagromadzenie napalonych łusek na łożysku paznokcia;
8. Nawadniaj paznokieć proszkiem sorbentu z antybiotykiem;
9. Zastosuj sterylny opatrunek.

Po utworzeniu się nowego nabłonka na łożysku paznokcia leczy się go lokalnymi środkami przeciwgrzybiczymi – lakierami, maściami, balsamami itp..

Ogólnoustrojowe leczenie grzybicy paznokci

Ogólnoustrojowe leczenie grzybicy paznokci polega na przyjmowaniu leków przeciwgrzybiczych przez 6 do 12 miesięcy. Obecnie w leczeniu grzybicy paznokci stosuje się następujące leki przeciwgrzybicze:

  • Gryzeofulwina;
  • Ketokonazol;
  • Itrakonazol;
  • Terbinafina;
  • Flukonazol.

Wymieniono tylko międzynarodowe nazwy składników aktywnych (INN), aby uniknąć długiej listy leków zawierających te składniki aktywne i sprzedawanych pod różnymi nazwami handlowymi.

Gryzeofulwina i Ketokonazol na grzybicę stóp należy przyjmować 9–18 miesięcy, a ręce – 4–6 miesięcy. Stosowanie tych leków zapewnia lekarstwo na grzybicę paznokci tylko u 40% pacjentów. W przypadku chirurgicznego usunięcia płytki paznokcia odsetek wyleczenia wzrasta do 55–60%.

Itrakonazol stosuje się zgodnie z dwoma możliwymi schematami – ciągłym stosowaniem i terapią pulsową. Przy ciągłym stosowaniu czas trwania leczenia grzybicy paznokci paznokci wynosi 3 miesiące, a przerwa wynosi 6 miesięcy. Terapia pulsowa jest alternatywą leku w ciągu tygodnia i przerywa się między nimi po trzech tygodniach. W leczeniu grzybicy paznokci paznokci konieczne są dwa kursy terapii pulsowej, a stopy – 3 – 4 kursy. Całkowite wyleczenie nawet bez konserwatywnego usuwania paznokci obserwuje się u 80–85% pacjentów.

Terbinafina w leczeniu grzybicy paznokci paznokci przyjmuje się przez 1,5 miesiąca, a stóp – 3 miesiące. Wyleczenie obserwuje się u 88 – 94% pacjentów.

Flukonazol do leczenia grzybicy paznokci pobiera się w ciągu sześciu miesięcy, a stóp – 8-12 miesięcy. Wyleczenie obserwuje się u 83 – 92% pacjentów.

Jest zatem oczywiste, że najskuteczniejszymi lekami w leczeniu grzybicy paznokci są terbinafina, itrakonazol i flukonazol.

Miejscowe leczenie grzybicy paznokci

Miejscowe leczenie grzybicy paznokci powinno uzupełniać terapię systemową, ale w żadnym wypadku jej nie zastępować. Należy pamiętać, że miejscowe leczenie grzybicy paznokci nie pozwoli na całkowite wyleczenie, jeśli nie zostanie połączone z podaniem w środku leków przeciwgrzybiczych w postaci tabletek, kapsułek, roztworów i innych postaci farmaceutycznych, ponieważ zarodniki grzyba mogą pozostać w zniszczonych tkankach przez długi czas w stanie żywotnym. Preparaty do miejscowego leczenia grzybicy paznokci po prostu nie mogą przeniknąć do tych zniszczonych tkanek, ponieważ znajdują się w komórkach łożyska paznokcia, bezpośrednio pod paznokciem.

Miejscowa terapia grzybicy paznokci polega na leczeniu paznokcia lub łożyska paznokcia różnymi lekami wytwarzanymi w postaci maści, kremów, lakierów, balsamów, aerozoli itp. Obecnie skuteczne miejscowe leki przeciwgrzybicze wskazane do stosowania w leczeniu grzybicy paznokci to:

  • Preparaty zawierające klotrimazol (Amiklon, Imidil, Kandibene, Kanizon itp.);
  • Preparaty zawierające mikonazol (Dactarin, Mycozone);
  • Preparaty bifonazolu (Bifasam, Bifonazol, Bifosin, Mikospor);
  • Preparaty ekonazolu (Pevaril i inne);
  • Preparaty izokonazolowe (Travogen, Travocort);
  • Preparaty terbinafiny (Atifin, Binafina, Lamisil, Mikonorm itp.);
  • Preparaty naftyfiny (Exoderil);
  • Preparaty amorolfinowe (Loceryl);
  • Preparaty cyklopiroksolaminowe (Batrafen, Fongial).

Terapia lokalna jest prowadzona do momentu wyhodowania nowego zdrowego paznokci. Równolegle z nakładaniem miejscowych leków przeciwgrzybiczych na paznokcie należy dbać o płytki paznokciowe, codziennie myjąc je ciepłą wodą z mydłem, wycinając i piłując.

Fizjoterapia

Leki poprawiające krążenie krwi w dłoniach i stopach, stosowane w leczeniu grzybicy paznokci

Leki te poprawiają ukrwienie palców rąk i stóp, a zatem gwarantują dostarczenie leku przeciwgrzybiczego do paznokci w wymaganym stężeniu. Również intensyfikacja przepływu krwi przyczynia się do szybkiego wzrostu nowego paznokcia, co pomaga nieznacznie skrócić czas trwania terapii.

W tym celu zaleca się stosowanie następujących leków:

  • Pentoksyfilina (Trental, Agapurin itp.) 400 mg 2-3 razy dziennie;
  • Dobesylan wapnia (Doxy-Hem, Doxyium) 250 do 500 mg 3 razy dziennie;
  • Niacyna 150 do 300 mg 3 razy dziennie lub 15 wstrzyknięć 1 ml 1% roztworu.

Leki poprawiające krążenie krwi są również pomocnicze i mogą być stosowane w połączeniu ze środkami przeciwgrzybiczymi, a nie zamiast nich..

Schemat leczenia grzybicy paznokci

Leki stosowane w leczeniu grzybicy paznokci

Preparaty do stosowania ogólnego

Preparaty do stosowania ogólnoustrojowego w grzybicy paznokci przedstawiono w tabeli, w której międzynarodowa nazwa substancji czynnej jest wskazana w lewej kolumnie, a nazwy handlowe leków zawierających ten aktywny składnik są wymienione w prawej kolumnie;.

Nazwa substancji czynnej Nazwy handlowe leków, pod którymi
są sprzedawane w aptekach
Gryzeofulwina Gryzeofulwina
Griseofulvin Forte
Fulcin
Ketokonazol Tabletki ketokonazolu
Tabletki Mycozoral
Tabletki Nizoral
Tabletki Oronazol
Tabletki Fungin
Tabletki Fungistab
Tabletki Fungavis
Fungolon
Itrakonazol Kapsułki Irunin
Kapsułki Itrazol
Itrakonazol Kapsułki
Canditral Capsules
Kapsułki Mikonicholu
Kapsułki Orungal i roztwór doustny
Kapsułki Orungamine
Kapsułki Orunite
Kapsułki Rumycosis
Kapsułki Tecnazole
Terbinafina Tabletki Atifin
Tabletki Binafin
Tabletki Bramisil
Tabletki Lamisil
Tabletki Terbizil
Terbinafina w tabletkach
Tabletki Terbinox
Terbifin tabletki
Tabletki Thermicon
Tabletki Tigal Sanovel
Pigułki Tebicour
Tabletki Fungoterbin
Tabletki Qidocan
Pigułki Exciter
Tabletki Exifin
Flukonazol Kapsułki Vero-Flukonazol
Kapsułki Diflason
Difluzole Capsules
Diflucan Kapsułki i proszek
Kapsułki Medoflucon
Kapsułki Mikomax, syrop
Kapsułki Mikosist
Tabletki mykoflukanu
Kapsułki Nofung
Kapsułki Procanazolu
Kapsułki Fangiflu
Kapsułki Fluzole
Kapsułki flukozydowe
Flukonazol kapsułki, tabletki
Kapsułki Fluconorm
Kapsułki Flunol
Forkan Capsules
Kapsułki Funzol
Kapsułki Ciscan

Maści do leczenia grzybicy paznokci

Maści stosowane w leczeniu grzybicy paznokci przedstawiono w tabeli, w której międzynarodowa nazwa substancji czynnej jest wskazana w lewej kolumnie. A w prawej kolumnie znajduje się lista nazw handlowych, pod którymi leki zawierające tę substancję czynną są sprzedawane w aptekach.

Oprócz maści tabela pokazuje również inne formy do stosowania miejscowego, takie jak żele, lakiery, spraye, płyny itp..

Nazwa substancji czynnej Nazwy handlowe narkotyków
Ketokonazol Krem dermazolowy
Maść Mikoket
Maść Mycozoral
Krem Nizoral
Maść na łupież
Maść Sebozole
Klotrimazol Krem amiklonowy
Krem Imidil
Krem Candibene
Krem i proszek Candide
Krem Candizol
Canesten Cream and Spray
Canizon Cream and Solution
Żel, krem ​​i maść klotrimazolowa
Krem grzybowy
Krem Fungicip
Mikonazol Spray Dactarin
Krem Mikozon
Bifonazol Krem Bifasam
Krem, proszek i roztwór bifonazolu
Krem Bifosin, proszek, spray i roztwór
Mikospor krem ​​i roztwór
Ekonazol Pevaril
Izokonazol Krem Travogen
Krem Travocort
Terbinafina Krem Atifin
Krem binafinowy
Krem Lamisil, spray, żel
Spray lamelowy
Krem Mikonorm
Krem Tebicour
Terbized Agio Cream
Krem Terbizil
Terbyx krem ​​i spray
Krem terbinafinowy
Krem Terbinox
Terbifin krem ​​i spray
Krem Thermicon i spray
Krem Ungusan
Fungoterbinowy krem ​​i spray
Exifine krem
Exiter krem
Naftyna Exoderil Cream and Solution
Amorolfin Loceryl
Cyklopiroksolamina Batrafen żel, krem ​​i lakier
Krem do paznokci i lakier do paznokci

Leczenie laserowe

Grzybica paznokci – zdjęcie

Leczenie obuwia z powodu grzybicy paznokci

Buty z grzybicą paznokci w celu dezynfekcji i usunięcia zarodników grzybów zaleca się leczyć następującymi substancjami:

  • 25% roztwór formaliny;
  • 40% roztwór kwasu octowego;
  • 0,5% roztwór chlorheksydyny;
  • Dactarin Spray.

Buty wewnątrz i na zewnątrz należy wycierać wacikiem zwilżonym dowolnym określonym roztworem, szczególnie ostrożnie pielęgnując wkładki i boczne powierzchnie. Następnie tampon wkłada się w czubek buta, pakuje do plastikowej torby, ostrożnie zawiązuje i pozostawia na jeden dzień. Następnie buty są usuwane z torby, tampon usuwany, wycierany amoniakiem i wentylowany w celu usunięcia określonego zapachu.

Skarpetki, rajstopy, pończochy i inne tkaniny można dezynfekować przez gotowanie w 2% roztworze sody mydlanej przez 20 minut. Akcesoria do manicure dezynfekuje się przez zanurzenie w alkoholu, a następnie kalcynację w ogniu.

Autor: Nasedkina A.K.. Specjalista ds. Badań biomedycznych.

Dodaj komentarz