Dermatomikoza paznokci

przez | 2020-01-30

Spis treści:

Jak leczyć grzybicę skóry u ludzi

W przypadku uszkodzenia skóry, skóry głowy, stóp lub paznokci lekarze mogą zdiagnozować grzybicę skóry. Istnieje kilka rodzajów tej choroby, które różnią się między sobą objawami i lokalizacją. Leczenie grzybicy skóry wymaga zintegrowanego podejścia. Po wyzdrowieniu ważne jest, aby zastosować środki zapobiegawcze, aby zapobiec ponownemu zakażeniu..

Patogeny grzybicy skóry, drogi infekcji i czynniki prowokujące

Objawy grzybicy skóry na plecach

W medycynie istnieją 3 grupy, według których rozprzestrzeniają się patogeny grzybicy skóry:

Żyją w piasku, ziemi, kamykach i drzewach. Przez 2 lata patogenne mikroorganizmy tego rodzaju sposobów utrzymania źródeł utrzymania. Te patogeny mogą wytwarzać enzymy, które niekorzystnie wpływają na strukturę keratyny. Tak zwane gęste białko, które jest częścią powierzchniowej warstwy skóry.

Różne czynniki mogą wywoływać rozwój grzybicy skóry, które niekorzystnie wpływają na stan skóry i układu odpornościowego. Stres, urazy naskórka, choroby przewlekłe i zaburzenia hormonalne to jedne z niewielu powodów, które tłumaczą infekcję tą chorobą..

Klasyfikacja

Grzybica skóry jest podzielona na kilka rodzajów. Każda z nich ma inny wygląd, który można znaleźć podczas studiowania zdjęcia tematycznego z wizerunkiem zainfekowanej części ciała. W sumie istnieją 2 główne klasyfikacje procesu patologicznego.

Według rodzaju patogenu Według lokalizacji
  • Pseudomykoza;
  • Keratomycosis;
  • Dermatophytosis
  • Głęboka grzybica;
  • Kandydoza.
  • Grzyb stóp;
  • Skóra głowy;
  • Paznokcie
  • Strefa pachwinowa;
  • Osoby
  • Gładka skóra.

Wszystkie rodzaje grzybicy skóry mają indywidualne objawy, zgodnie z którymi lekarze są w stanie wcześniej rozpoznać naruszenie, które martwi pacjenta.

Objawy

Grzybica skóry ma pewne objawy, które świadczą o jej rozwoju. Po ich wykryciu przeprowadzana jest pełna diagnoza pacjenta i analiza, na podstawie których wybrano dla niego odpowiednie leczenie. Liczba objawów choroby i ich nasilenie zależą bezpośrednio od formy procesu patologicznego i czasu jego trwania.

Dermatomikoza paznokci

Grzybica skóry często dotyka paznokci na nogach niż na rękach

Grzybica skóry u ludzi może wpływać na powierzchnię płytek paznokciowych. Jest to powszechna forma chorób zakaźnych. Grzybica paznokci wywoływana jest przez trichofiton, który przenika do strefy, z której wyrasta paznokieć. Po infekcji pacjent wykazuje następujące objawy złego samopoczucia:

  1. Zauważalne pogrubienie płytki paznokcia i zmiana jej zwykłego koloru;
  2. Obieranie, częściowe lub całkowite zniszczenie paznokcia;
  3. Akumulacja pod płytą masy martwych komórek.

W większości przypadków grzybica skóry wpływa na paznokcie dolnych paznokci. Ręce są mniej podatne na taką infekcję..

Grzybica skóry gładkiej

W swojej praktyce dermatolodzy często spotykają infekcję grzybiczą, która wpływa na gładką skórę. Zwykle patologia występuje u mieszkańców ciepłych krajów. Wpływa to na profesjonalnych sportowców zapaśniczych..

W klasycznej postaci grzybica skóry na powierzchni gładkiej skóry charakteryzuje się pojawieniem się ognisk w kształcie pierścienia, wewnątrz których znajdują się małe bąbelki. Na krawędziach odklejają się. Z biegiem czasu wysypki trafiają do zdrowych obszarów, dzięki czemu ich liczba wzrasta. Swędzenie występuje w tych obszarach..

Nie wyklucza się prawdopodobieństwa wtórnego zakażenia w miejscu, w którym obserwuje się grzybicę skóry. Ogniska zapalne z czasem zaczynają się blizny. Po sobie opuszczają zabarwiony obszar, co jest dość problematyczne, aby całkowicie usunąć z ich ciała.

Grzybica skóry głowy

W przypadku grzybicy skóry głowy osoba skarży się na zwiększoną łamliwość włosów w problematycznym miejscu. U mężczyzn choroba przechodzi na brodę i wąsy. W tym przypadku mają zapalenie pęcherzyków zamiast mieszków włosowych. Do grzyba może dołączyć wtórna infekcja, która komplikuje przebieg grzybicy skóry.

Grzybica pachwinowa

Pierwotne zmiany mają wygląd różowych plam o zaokrąglonym kształcie

Dermatomikoza pachwinowa jest łatwo mylona z innymi chorobami dermatologicznymi, które rozwijają się w okolicy intymnej u mężczyzn i kobiet. Zakażenie grzybicze dotyczy największych fałdów skóry, a także okolic sąsiednich.

W większości przypadków grzybica pachwinowa występuje u przedstawicieli silniejszej płci, którzy mają nadwagę, cierpią na cukrzycę lub nadmierne pocenie się. Czynnik sprawczy choroby dostaje się na ich ciała podczas kontaktu z zakażonym pacjentem lub w kontakcie z obcym przedmiotem, w którym pojawia się grzyb.

Pierwotne zmiany wyglądają jak małe różowe plamki o zaokrąglonym kształcie z wyraźnymi granicami. Ich powierzchnia charakteryzuje się gładkością. Może być trochę spuchnięta. Kiedy kilka ognisk łączy się, na ciele pojawia się solidne miejsce o nierównych granicach. Jest podatny na wzrost peryferyjny..

Grupa dodatkowych objawów towarzyszących grzybicy pachwinowej obejmuje łuszczenie się skóry, okresowe wygaszanie procesu zapalnego i pojawienie się silnego swędzenia.

Dermatomikoza stóp

Dermatomikoza stóp jest jedną z najczęstszych chorób tego typu. Najczęściej zarażają je młodzi mężczyźni, którzy regularnie odwiedzają miejsca publiczne o wysokim poziomie wilgotności w pomieszczeniu.

Po zakażeniu grzyb rozwija aktywne życie w fałdach między palcami. W tych miejscach występują pęknięcia i łuszczenie. Początkowo objawy te nie powodują dyskomfortu..

Po pewnym czasie, jeśli nie są leczone, rozwijają się następujące objawy grzybicy skóry w okolicy stopy:

  1. Fuzja małych zmian;
  2. Swędzenie i pieczenie;
  3. Ból;
  4. Pojawienie się suchych wysypek;
  5. Powstawanie pęcherzyków na nogach i erozja.

W szczególnie zaawansowanych przypadkach grzybicy stóp towarzyszy gorączka i rozwój pachwinowego zapalenia węzłów chłonnych..

Dermatomikoza rąk

Szczotki grzybowe mają swoje własne znaki. Objawy takiej grzybicy przypominają obraz kliniczny gładkiej infekcji skóry, jeśli patogen zaatakuje tył dłoni. Gdy dotknięta jest cała dłoń, obserwuje się objawy grzybicy stóp. Wraz z tą chorobą pacjent może wykazywać grzybicę paznokci.

Diagnostyka

Metody diagnostyczne pomagają odróżnić grzybice skóry od innych chorób dermatologicznych, które mają podobne objawy. Doświadczony dermatolog lub mikolog może poradzić sobie z tym zadaniem. Przydzieli pacjentowi serię obowiązkowych testów i na podstawie ich wyników zdiagnozuje.

Przed diagnozą zakażonych obszarów nie należy leczyć roztworami antyseptycznymi, takimi jak jod lub brylantowa zieleń. Takie działania znacznie komplikują proces ustalania przyczyny choroby.

Wyniki analizy skrobania skóry, włosów lub paznokci pomagają lekarzowi prawidłowo zdiagnozować. Materiał biologiczny jest badany pod mikroskopem. Ta procedura identyfikuje rodzaj patogenu i pomaga wybrać najlepsze leczenie..

Aby zdiagnozować grzybicę pachwinową lub inny rodzaj grzyba, pomaga dermoskopia i badanie krwi na obecność przeciwciał przeciw grzybicy.

Metody leczenia

Apteki zawierają wiele leków przeciwgrzybiczych do leczenia grzybicy skóry

Lekarz prowadzący wie, jak leczyć rozwój grzybicy skóry u konkretnego pacjenta. Indywidualnie wybiera się dla niego przebieg terapii, którego celem jest stłumienie aktywności patogenu infekcji i wyeliminowanie głównych oznak uszkodzenia ciała.

W centrum leczenia, przy którym prowadzone jest leczenie grzybicy skóry, znajdują się leki przeciwgrzybicze o działaniu miejscowym i ogólnoustrojowym. Bez nich odzyskanie zdrowia jest prawie niemożliwe..

W aptekach można znaleźć wiele leków przeznaczonych do leczenia naskórka z grzybicy skóry. Istnieją również narzędzia, które radzą sobie z infekcją paznokci, błon śluzowych i skóry głowy.

Na początkowym etapie rozwoju choroby pacjenci ograniczają się do korzystania z lokalnych funduszy w postaci kremów, żeli, maści i sprayów. Jeśli choroba się rozpocznie, będziesz musiał wziąć kapsułki i tabletki. Dawkowanie i schemat dawkowania są obowiązkowo omówione z lekarzem.

W razie potrzeby lekarz dodatkowo przepisuje leki hormonalne lub antybiotyki pacjentowi z grzybicą skóry. Mokre miejsca na ciele należy leczyć roztworami o właściwościach antyseptycznych. Do tych celów idealne są nadmanganian potasu, kwas borowy i chlorheksydyna. Leki keratolityczne pomagają eliminować martwe punkty.

Często w schemacie leczenia grzybicy skóry obejmują leki o działaniu immunomodulującym. Obejmuje to również kompleksy witaminowe, które zwiększają lokalną odporność.

Zapobieganie

Grzyby należące do grupy dermatofitów czują się dobrze w wilgotnym i ciepłym otoczeniu. Dlatego, aby uniknąć infekcji chorobą zakaźną, zdecydowanie zaleca się utrzymywanie własnego ciała w suchym i czystym stanie. Wymaga to przestrzegania podstawowych zasad higieny osobistej..

Zgodność z następującymi środkami zapobiegawczymi pomaga zminimalizować prawdopodobieństwo rozwoju grzybicy skóry:

  1. Nie możesz chodzić boso w miejscach publicznych;
  2. Wskazane jest, aby unikać noszenia ciasnych ubrań i butów;
  3. Nie używaj cudzego ręcznika;
  4. Konieczne jest dbanie o właściwe odżywianie;
  5. Warto wybrać dla siebie ubrania wykonane z naturalnych tkanin;
  6. Bardzo niepożądane jest używanie przedmiotów do pielęgnacji ciała i włosów innych ludzi;
  7. Powstrzymaj się od kontaktu z bezpańskimi zwierzętami.

Postępując zgodnie z tymi zaleceniami, możesz uchronić się przed trudną do leczenia chorobą grzybiczą..

Grzybica skóry: rodzaje, objawy i leczenie

Dermatomikozy nazywane są rozległą grupą zakaźnych zmian skórnych, które są wywoływane przez różnego rodzaju patogenne grzyby dermatofitowe. Choroby te można zaobserwować zarówno u dorosłych, jak iu dzieci, ale niektóre z nich częściej obserwuje się w określonej kategorii wiekowej. Ta cecha wynika z faktu, że różne grupy wiekowe różnią się charakterem potu, składem potu, sebum i poziomem pH.

W naszym artykule przedstawimy główne rodzaje grzybicy skóry, przyczyny ich rozwoju, metody diagnozy, leczenia i zapobiegania. Ta wiedza będzie dla Ciebie przydatna i możesz podejrzewać rozwój choroby w czasie i podjąć niezbędne środki wspólnie z lekarzem. Pamiętaj, że nie można samodzielnie leczyć grzybic skóry, ponieważ niezbędny lek przeciwgrzybiczy można pobrać dopiero po analizie, która pomoże określić rodzaj grzyba patogennego. Przy złym wyborze jednego lub drugiego środka przeciwgrzybiczego leczenie może być nieproduktywne, choroba pogorszy się i stanie się przewlekła.

Powody

Czynnikami sprawczymi grzybicy skóry są grzyby dermatofitowe:

  • Microsporum;
  • Epidermophyton (niektóre gatunki);
  • Trichofyton.

W rzadkich przypadkach grzybice są wywoływane przez różne gatunki grzybów z rodzaju Candida.

Większość dermatofitów rozmnaża się intensywniej w wilgotnym środowisku neutralnym lub zasadowym w temperaturze zbliżonej do temperatury ciała ludzkiego (20-30 ° C). Dlatego częstość występowania grzybicy skóry znacznie wzrasta w ciepłym sezonie.

Wśród dermatofitów wyróżnia się takie odmiany grzybów:

  • antropofilne – ludzkie pasożyty;
  • zwierzęcy – pasożyty zwierząt;
  • geofilny – pasożyty żyjące w glebie.

Zarodniki, kondomy lub strzępki tych grzybów spadają na skórę, włosy lub paznokcie osoby i, jeśli istnieją sprzyjające warunki, zarażają ją. Po infekcji rozpoczyna się niszczenie dotkniętego obszaru naskórka, ponieważ patogeny te żywią się keratyną.

Zakażenie dermatofitami występuje przy bezpośrednim kontakcie człowieka z:

  • chory
  • zarażone zwierzę (kot, pies);
  • zainfekowane przedmioty (buty, ręczniki, podłoga w łazience lub wannie, dywany itp.).

Po kontakcie zdrowej osoby z dermatofitami choroba nie zawsze występuje. Ryzyko rozwoju tych zmian skórnych wzrasta w następujących warunkach:

  • obniżona odporność;
  • choroby endokrynologiczne;
  • naruszenie integralności skóry;
  • pocenie się
  • zaburzenia metaboliczne;
  • złe odżywianie (niedobór witamin i hipowitaminoza).

Klasyfikacja

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji:

  • gładka skóra ciała;
  • skóra głowy i broda;
  • gwoździe;
  • obszar pachwinowy;
  • przestań.

W zależności od czynnika sprawczego, grzybice skóry dzielą się na:

  • keratomykoza: mikrosporia guzkowa, wielokolorowy porost;
  • dermatofitoza: naskórkowość pachwinowa, naskórkowość stóp, rzęsistkowica, grzybica kafelkowa, favus, rubrofity;
  • głębokie grzybice: aspergiloza, chromomikoza, blastomykoza, sporotrichoza itp.;
  • kandydoza: powierzchowna, trzewna i przewlekła uogólniona;
  • pseudomykoza: promienica, rzęsica, erytroza itp..

Objawy

Nasilenie objawów klinicznych z grzybicą skóry zależy od postaci i czasu trwania choroby.

Dermatomikoza gładkiej skóry ciała

Ta zmiana skórna jest wywoływana przez grzyb Trichophyton i jest częściej obserwowana w krajach o ciepłym klimacie. W przypadku grzybicy skóry gładkiej dowolnej części skóry ciała można wykryć następujące objawy:

  • różowa lub czerwona wysypka tworząca okrągłe plamy;
  • plama oświecenia pojawia się w centrum ogniska;
  • mokre obszary wysypki pokryte są skórką;
  • krawędzie zaokrąglonego ogniska są pokryte łuskami, zaczynają swędzić i łuszczyć się;
  • środek ogniska zostaje wyczyszczony, a ślad pozostaje w postaci koła na skórze.

W przypadku wtórnej infekcji bakteryjnej zmiana może bliznowacić i pozostawić przebarwiony obszar na skórze..

Dermatomikoza skóry głowy i brody

Choroba ta jest częściej obserwowana u dzieci i jest wywoływana przez grzyba microsporum lub trichophyton.

W skórze głowy obserwuje się następujące objawy:

  • pojawienie się grudkowej wysypki i jej rozprzestrzenianie się;
  • wrze w wysypce skórnej;
  • skóra staje się czerwona, swędzi, boli i zaczyna się odklejać;
  • włosy w zmianach stają się kruche i wypadają z powodu ropnej fuzji mieszków włosowych.

Kiedy grzyb wpływa na obszar brody lub wąsów, obserwuje się następujące objawy:

  • pod skórą głowy pojawiają się bąbelki (grudki i krosty);
  • mieszki włosowe stają się w stanie zapalnym i ropieją z powodu wtórnej infekcji bakteryjnej;
  • skóra w obrębie zmiany staje się obrzękowa, bolesna i pokrywa się strupami krwi.

Takie grzybice skóry są bardzo zaraźliwe i pacjent powinien natychmiast szukać pomocy medycznej.

Dermatomikoza paznokci

Klęska płytek paznokciowych przez grzyb (lub grzybicę paznokci) jest spowodowana przez grzyb trichophyton, który jest wprowadzany do strefy wzrostu paznokci. Pacjent ma następujące objawy:

  • pogrubienie, odbarwienie i deformacja płytki paznokcia;
  • nagromadzenie martwych komórek pod paznokciem;
  • złuszczanie i niszczenie paznokcia.

Częściej grzybicze uszkodzenie paznokci obserwuje się na palcach, rzadziej – na rękach.

Grzybica pachwinowa

Chorobę tę mogą wywoływać różne grzyby: Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum, Trichophyton mentagrophytes i Candida. Pacjent ma następujące objawy:

  • różowe zaokrąglone plamy z rozmytymi konturami pojawiają się na skórze w okolicy fałd pachwinowych, które mogą następnie rozprzestrzeniać się na uda, odbytu i krocza;
  • przy samozakażeniu te same plamy mogą pojawić się w fałdach pod gruczołami sutkowymi i innymi częściami ciała;
  • plamy powiększają się i mogą się łączyć;
  • wzdłuż krawędzi dotkniętego ogniska tworzą się pęcherzyki, które swędzą, powodują pieczenie i ból, pękają, pokrywają się skorupami i łuskami;
  • po otwarciu pęcherzyki mogą zostać ponownie zarażone, a pacjent rozwija ropienie skóry (ropne zapalenie skóry);
  • dotknięta skóra zaczyna się odklejać, a stan zapalny stopniowo zanika (szczególnie jeśli wyeliminowano podwyższoną wilgotność dotkniętego obszaru).

Patogeny mogą pozostawać na skórze przez długi czas, powodują rozwój nawrotów grzybicy pachwinowej.

Dermatomikoza pachwinowa jest częściej obserwowana u pacjentów z cukrzycą i mężczyzn cierpiących na otyłość. Chorobę można wywołać, zakładając ciasne ubranie i często zwiększając wilgotność w okolicy pachwiny. Zakażenie może wystąpić poprzez kontakt z pacjentem i przedmioty gospodarstwa domowego (pościel, ręczniki, deski sedesowe, sprzęt sportowy itp.).

Dermatomikoza stóp

Ta choroba jest wywoływana przez trichofit lub naskórek. Dermatomikoza stóp może występować w postaci płaskonabłonkowej, międzyżebrowej lub dyshidrotycznej.

W płaskiej postaci pacjent ma następujące objawy:

  • po pierwsze, wpływa to na skórę w międzypalcowych fałdach nóg;
  • na skórze pojawia się peeling, któremu nie towarzyszą inne odczucia;
  • czasami obieranie jest bardziej wyraźne, któremu towarzyszy polecenie pęcherzyków lub wysypki o płaczącej naturze i swędzenie;
  • dotknięty obszar może zostać ponownie zainfekowany i ropiejący;
  • z czasem obszar obierania rozciąga się na boczne powierzchnie stóp;
  • uszkodzenia łączą się i pokrywają łuskami jasnego koloru;
  • u pacjenta pojawia się łuszczenie, suchość, ból i swędzenie stóp.

W przypadku intergliginalnej postaci u pacjenta w przestrzeni międzypalcowej pojawiają się następujące objawy:

W przypadku postaci dyshidrotycznej u pacjenta w obszarze przestrzeni międzypalcowych pojawiają się następujące objawy:

  • liczne bąbelki w podeszwach, łukach stóp i palcach;
  • pękają pęcherzyki i pojawiają się erozja.

Najczęściej grzybicę stóp obserwuje się u młodych mężczyzn. Dermatolodzy zauważyli również, że u młodych pacjentów częściej wykrywa się grzybicę, której towarzyszy stan zapalny i płacz, au osób starszych – „sucha”. Dermatomikoza stóp jest często zaostrzona, powikłana wtórną infekcją i charakteryzuje się długim i długim przebiegiem.

Diagnostyka

Objawy grzybicy skóry mogą być podobne do innych chorób skóry (łuszczyca, wyprysk) i aby przepisać odpowiednią terapię, konieczne jest dokładne określenie rodzaju patogenu, który spowodował chorobę. Dlatego wszyscy pacjenci, którzy ujawnili oznaki takich zmian skórnych, powinni skonsultować się z dermatologiem (lub mikologiem), który może dokładnie ustalić diagnozę i opracować plan dalszego leczenia. Przed wizytą u lekarza nie można nasmarować dotkniętych obszarów skóry roztworami antyseptycznymi (jod, brylantowa zieleń, nadtlenek wodoru itp.) Lub maściami, ponieważ ich użycie może spowodować nieprawidłową diagnozę.

W przypadku testów laboratoryjnych lekarz przeprowadzi pobieranie próbek materiału, którym może być:

  • zeskrobania skóry (skorupy lub płatki z dotkniętych obszarów);
  • włosy
  • paznokcie.

Powstały materiał bada się pod mikroskopem natychmiast po zebraniu lub po wysianiu na pożywkę hodowlaną. Dzięki tym badaniom lekarz może dokładnie określić rodzaj patogenu grzybowego i zalecić skuteczne leczenie.

Do diagnozy grzybicy skóry można również zastosować takie metody:

  • dermoskopia;
  • badanie krwi w celu wykrycia przeciwciał przeciwko grzybom.

Leczenie

Taktykę leczenia grzybicy skóry należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dermatolog bierze pod uwagę takie czynniki:

  • rodzaj grzyba;
  • przebieg choroby;
  • wiek
  • ogólny stan zdrowia.

Głównym sposobem leczenia grzybicy skóry jest powołanie środków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego lub wewnętrznego. Bez stosowania takich leków niemożliwe jest wyleczenie pacjenta.

Współczesny przemysł farmakologiczny wytwarza około 200 rodzajów środków przeciwgrzybiczych, ale jeden z nich można wybrać tylko po testach laboratoryjnych, które określają rodzaj patogenu grzybicy skóry. Na początkowych etapach choroby lekarz może ograniczyć wyznaczanie leków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego, ale w zaawansowanych przypadkach formy tabletek do podawania doustnego mogą być uwzględnione w schemacie leczenia. Ich dawkowanie i czas podawania są również ustalane ściśle indywidualnie.

W razie potrzeby do schematu leczenia można włączyć antybiotyki i hormony do stosowania miejscowego lub wewnętrznego. Roztwory antyseptyczne (kwas borowy, nadmanganian potasu, chlorheksydyna) stosuje się w leczeniu wilgotnych obszarów skóry, a preparaty keratolityczne stosuje się w celu wyeliminowania znaczących miejsc keratynizacji..

W schemacie leczenia grzybicy skóry koniecznie uwzględniono immunodulatory, preparaty witaminowe i środki przyspieszające gojenie się uszkodzonej skóry.

W przypadku wykrycia grzybicy skóry lekarz musi zapoznać pacjenta z metodami dezynfekcji artykułów gospodarstwa domowego, odzieży lub obuwia i podać zalecenia dotyczące zapobiegania rozprzestrzenianiu się infekcji.

Zapobieganie

Grzyby dermatofitowe rozmnażają się w wilgotnym i ciepłym środowisku, dlatego utrzymanie ciała w czystości i suchości będzie najlepszym sposobem zapobiegania tym zmianom skórnym. Przestrzeganie tych prostych zasad pomoże zapobiec rozwojowi tych chorób grzybiczych:

  1. Zachowaj swoją odporność i jedz dobrze.
  2. Nie chodź boso publicznie.
  3. Nie noś butów ani odzieży innych osób..
  4. Nie używaj ręczników innych osób.
  5. Utrzymuj buty i odzież w czystości..
  6. Noś ubrania wykonane z naturalnych tkanin..
  7. Unikaj noszenia obcisłej odzieży wykonanej z tkanin syntetycznych (szczególnie w cieplejszych miesiącach).
  8. Nigdy nie używaj do włosów manicure, grzebieni, spinek do włosów ani gumek innych ludzi.
  9. Nie głaskaj zwierząt bezpańskich i nieznanych.
  10. Monitoruj zdrowie zwierząt i regularnie sprawdzaj ich włosy i skórę pod kątem infekcji grzybiczych.

Pamiętaj, że gdy pojawią się pierwsze objawy grzybicy skóry, należy natychmiast skonsultować się z dermatologiem!

Tylko lekarz może przepisać skuteczne leczenie i możesz trwale pozbyć się tych nieprzyjemnych chorób. Bądź zdrowy!

Z którym lekarzem się skontaktować

Jeśli swędzenie i łuszczenie się skóry wystąpią na jakiejkolwiek części ciała, należy skonsultować się z dermatologiem. Po zdiagnozowaniu pacjent może zostać skierowany do mikologa – specjalisty od chorób grzybiczych.

Dość często grzybice występują na tle współistniejących chorób (cukrzyca, otyłość) i niedoboru odporności. Dlatego czasami konieczne jest skonsultowanie się z endokrynologiem, immunologiem i specjalistą chorób zakaźnych. W celu dokładniejszej diagnostyki różnicowej grzybic i alergicznych zmian skórnych wymagane jest badanie alergologa.

Dodaj komentarz