Dermatomikoza objawów podudzi

przez | 2020-01-15

Spis treści:

Naskórka

Krótki opis choroby

Naskórek jest chorobą, która charakteryzuje się uszkodzeniem górnych warstw skóry i paznokci przez grzyby z rodzaju naskórka. Epidermofitoza odnosi się do wielu grzybiczych chorób skóry. Częściej u mężczyzn, chociaż naskórka u kobiet również nie jest rzadka.

Istnieją dwie formy naskórka: naskórka pachwinowe i naskórka stóp.

Naskórkowa pachwinowa

Naskórkowa pachwinowa – wywołana przez grzyb Epidermophyton inguinale Sabourand. Możesz dostać tę chorobę w łaźni lub basenie, gdy używasz zwykłych myjek, ręczników, artykułów higieny osobistej.

Sprzyjającym środowiskiem dla czynnika wywołującego epidermofitozę pachwinową jest ciepło i wilgoć, więc najczęściej osoby o pełnej budowie ciała z tendencją do nadmiernego pocenia się i cukrzycy cierpią na tę chorobę. Częste stosowanie mokrych okładów może również przyczyniać się do rozwoju choroby. Naskórkowa pachwinowa występuje u kobiet i mężczyzn, chociaż mężczyźni częściej chorują.

Lokalizacja choroby – na wewnętrznej powierzchni uda, w fałdach pachwinowych, na łonie i pod pachami. U osób otyłych naskórka może rozprzestrzeniać się na skórę klatki piersiowej lub brzucha. Naskórek u kobiet występuje również na skórze pod gruczołami sutkowymi..

Początkowy etap choroby charakteryzuje się pojawieniem się czerwonych plam, które się odklejają. Później pojawiają się duże ogniska z zaczerwienieniem i spuchniętą krawędź, w tych miejscach mogą pojawić się pęcherze i łuski. Wraz z rozwojem choroby ogniska łączą się w duże dotknięte obszary. Krawędzie rany składają się z złuszczającego naskórka. W okresach zaostrzenia charakterystycznym objawem choroby jest swędzenie.

Epidermofitoza pachwinowa zaczyna się ostro, ale potem przyjmuje postać przewlekłą i może trwać miesiące, a nawet lata. Okresy remisji występują naprzemiennie z okresami zaostrzeń.

Epidermofitoza stóp

Epidermofitoza stóp jest chorobą zakaźną przenoszoną między ludźmi podczas wizyty w łaźni, basenie, prysznicach na plaży. Chodząc po zainfekowanych dywanikach lub pościeli bosymi stopami, nosząc czyjeś buty, skarpetki mogą również powodować epidermofitozę stóp. Chorobę sprzyja nadmierne pocenie się nóg, noszenie obcisłych, niewłaściwie dopasowanych butów, różne otarcia i wysypka pieluszkowa, naruszenie równowagi kwasowo-zasadowej potu. Może również wystąpić epidermofitoza stóp z powodu powszechnych chorób: zaburzeń w normalnym funkcjonowaniu układu nerwowego i hormonalnego, hipowitaminozy, angiopatii, urazów stóp, akrocyjanozy.

Czynnikiem sprawczym tej choroby jest grzyb Trichophyton mentagrophytes.

Istnieje kilka postaci tej choroby..

Płaska forma – charakteryzuje się obecnością łuszczenia na łukach stóp, które mogą zajmować małe obszary lub rozciągać się na całą stopę. Pacjenci obawiają się lekkiego swędzenia, czasami objawy mogą być całkowicie nieobecne. Dlatego często ta forma choroby pozostaje niezauważona, co pogarsza sytuację epidemiologiczną. Na początkowym etapie dotknięta jest tylko jedna stopa, a następnie choroba przechodzi na drugą stopę.

Intertriginous forma – występuje w obecności płaskonabłonkowej postaci. Lokalizacja patogenu znajduje się w przestrzeni międzypalcowej, najczęściej między czwartym a piątym palcem. Ta forma naskórka charakteryzuje się obecnością pęknięć, które są otoczone złuszczającym naskórkiem, między palcami. Czasami choroba może rozprzestrzeniać się na zgięcia palców i stóp. Forma międzyigłowa charakteryzuje się swędzeniem i bólem dotkniętych obszarów. Choroba ma długi przebieg, zaostrzenie występuje w zimie. Nieleczony rozwój przewlekłych różycy nóg i zakrzepowego zapalenia żył z powodu przywiązania infekcji paciorkowcami.

Postać dyshidrotyczna – charakteryzuje się obecnością na łukach stopy pęcherzyków o różnych rozmiarach. Pęcherzyki mogą łączyć się ze sobą i tworzyć wrzodziejące powierzchnie z złuszczonym naskórkiem na krawędziach. Choroba może rozprzestrzeniać się na wewnętrzne i zewnętrzne boczne powierzchnie stóp. Objawami choroby są bolesność i swędzenie. Jeśli infekcja dostanie się na dotknięty obszar, wówczas płyn w pęcherzykach staje się mętny, ropa zostaje uwolniona. Być może rozwój zapalenia węzłów chłonnych i zapalenia węzłów chłonnych. Choroba charakteryzuje się przedłużonym przebiegiem z okresami remisji i zaostrzeń.

Naskórek paznokci – jest jedną z form naskórka stóp. W początkowej fazie choroby na krawędzi paznokcia tworzą się żółte paski lub plamy. Następnie płytka paznokcia gęstnieje, staje się żółta. Wraz z rozwojem epidermofitozy paznokci obserwuje się zniszczenie płytki paznokcia, w wyniku czego kruszy się i pęka. Czasami przy epidermofitozie paznokci płytka paznokci jest przerzedzana i odrzucana. Proces ten nazywany jest także onycholizą. Najczęściej grzyb wpływa na pierwszy i piąty palec u nogi.

Leczenie naskórka

Leczenie naskórka ma na celu pozbycie się patogenu.

Naskórkowa pachwinowa – leczenie polega na stosowaniu takich leków, jak: mykozolon, maści ze smoły siarkowej, nalewka jodowa 2%, lorinden-C.

Jeśli choroba jest zlokalizowana na stopach, wówczas leczenie epidermofitozy obejmuje mianowanie preparatów grzybobójczych, takich jak maści smołowe, mykoseptyna, mykosolon, maść Wilkinsona, płyn Castellani itp. Ponadto oderwanie przeprowadza się według Arievicha i Sheklakova.

Wideo z YouTube na temat artykułu:

Informacje są kompilowane i dostarczane wyłącznie w celach informacyjnych. Idź do lekarza przy pierwszych oznakach choroby. Samoleczenie jest niebezpieczne dla zdrowia.!

Grzybica skóry u ludzi

Nieznaczne zaczerwienienie i łuszczenie się skóry (grzybica skóry), zmiana kształtu płytki paznokcia, zaczerwienienie i pieczenie w pachwinie są wariantami infekcji grzybiczych ludzkiego ciała. Osłabiona odporność nie jest w stanie oprzeć się patogennemu mikroorganizmowi – grzybowi, który „żywi się” komórkami skóry. Celem leków przeciwgrzybiczych pochodzenia naturalnego lub syntetycznego jest niszczenie grzyba i zapobieganie ponownemu zakażeniu.

Klasyfikacja grzybów chorobotwórczych

Ze wszystkich grzybów chorobotwórczych, które mogą wyrządzać szkodę ludziom, można wyróżnić 3 gatunki, w zależności od metody zakażenia:

  1. Geophilic (geo – ziemia, filio – miłość) – patogeny preferują powierzchnię ziemi, skąd spadają na części ludzkiego ciała, w wyniku czego dochodzi do infekcji.
  2. Zwierzęta zoofilne (zoo – zwierzęta) (psy, koty) stają się nosicielami grzybów, bawiąc się, którymi zaraża się dana osoba (częściej zdarza się to u dzieci).
  3. Antropofilowy (antropo – związany z ludźmi) – zakażenie od chorego do zdrowego poprzez kontakt z płatkiem grzybowym lub kawałkiem grzybni na powierzchni skóry.

Powrót do spisu treści

Przyczyny choroby

Ponad 50 gatunków grzybów chorobotwórczych atakuje ludzkie ciało.

Patogeny grzybicy skóry klasyfikuje się zgodnie ze stopniem i obszarem zmiany, jak pokazano w tabeli:

Czynniki infekcyjne

Ciało ludzkie ma stały kontakt z patogennymi mikroorganizmami w życiu codziennym, w pracy, w miejscach publicznych. Aby całkowicie chronić ludzkie ciało przed ryzykiem infekcji, należy odmówić kontaktu ze zwierzętami, nie sadzić kwiatów, nie korzystać z transportu publicznego, nie chodzić do saun, basenów, sal fitness, nie komunikować się z bliskimi. Ale ponieważ jest to niemożliwe, należy zwiększyć odporność. Rolę tarczy, która chroni przed źródłami infekcji i zapobiega chorobom grzybiczym, odgrywa układ odpornościowy, który zapobiega grzybowi, nawet jeśli chodzi o powierzchnię ciała, odżywiania się i rozwoju. Odporność jest osłabiona z powodu następujących czynników:

  • ciało jest wyczerpane przewlekłą chorobą przewlekłą;
  • układ hormonalny jest zaburzony – cukrzyca tworzy optymalne pożywki;
  • układ odpornościowy jest osłabiony przez alkoholizm, narkotyki;
  • produkcja hormonów jest zaburzona (jednym ze znaków jest to, że nadmierne pocenie się tworzy sprzyjające środowisko dla rozwoju grzyba).

Część powierzchni ciała, na którą wpłynie infekcja grzybicza, określi rodzaj grzybicy skóry. Klasyfikacja grzybicy skóry zależy również od części ciała, na którą ma wpływ infekcja grzybicza. Grzyb gładkiej skóry, stóp i płytki paznokcia, linii włosów i strefy pachwinowej jest izolowany.

Objawy grzybicy skóry u ludzi

Po wejściu na powierzchnię skóry grzybnia grzyba zaczyna się karmić i namnażać, wchłaniając górną warstwę naskórka. Początkowy etap choroby nie powoduje dyskomfortu, ponieważ liczba patogennych grzybów nie powoduje zaburzeń w powierzchniowej warstwie. W przyszłości powstają ogniska infekcji, o zaokrąglonym kształcie, o średnicy większej niż 5 cm, z czasem środek staje się jaśniejszy, a krawędzie wznoszą się ponad powierzchnię skóry..

Jeśli choroba postępuje, a organizm ludzki jest osłabiony przez stosowanie antybiotyków lub przewlekłych chorób endokrynologicznych, staje się widoczna infekcja grzybicza.

Zmiany skórne

W przypadku grzybicy skóry pojawia się zaczerwienienie obszarów o kształcie pierścienia i wyraźnie określonych krawędziach. Wpływa na powierzchnię pleców, klatki piersiowej, nóg, grzybica twarzy wpływa na obszary w pobliżu dolnej wargi, brody i szyi. Uszkodzeniu grzybiczemu na twarzy towarzyszy swędzenie, a uszkodzenie jest pokryte łuskami. Przejście do progresywnego stadium choroby charakteryzuje się pojawieniem się pęcherzyków, które ostatecznie pękają, tworzą się pod nimi wrzody. Jest to typowe dla grzybicy skóry brody..

Uszkodzenie skóry głowy

Grzybica skóry głowy jest warunkiem częściowego łysienia. Grzyb infekuje mieszek włosowy, tworząc ciemną pieczęć wielkości 5 mm. Dotknięte włosy wypadają, a czarna kropka (objaw rzęsistkowicy) lub odrywa się (charakterystyczne dla mikrosporii) pozostaje w miejscu utraty. Obszar uszkodzonej skóry złuszcza się i swędzi..

Omniomycosis

Jeśli płytka paznokcia jest uszkodzona, deformuje się i zmienia kolor. Talerz staje się brudno żółty. Początkowi choroby towarzyszy lekkie pogrubienie płytki paznokcia, a zaawansowana postać choroby obejmuje atrofię i utratę paznokcia z łożyska paznokcia. Bez leczenia farmakologicznego omniomikoza wywołuje rozwój grzybicy stóp.

Grzybicze uszkodzenie stopy

Dermatomikoza stóp charakteryzuje się klasycznym obrazem infekcji grzybiczej: pęknięć, przebarwień skóry, swędzenia. Wpływa na powierzchnię skóry na nogach między palcami. Boczna powierzchnia stopy jest pokryta bąbelkami, które pękają, zachodzą na siebie. Skóra stopy zmienia kolor na czerwony, zgrubne, pęknięcia stają się głębsze.

Grzybica skóry w pachwinie

Grzybica pachwinowa obejmuje uszkodzenie grzybicze wewnętrznej powierzchni podudzia, ud, okolicy narządów płciowych i krocza. Zbyt ciasne ubranie, syntetyczna bielizna są przyczyną przegrzania i wysokiej wilgotności. Czynniki te wywołują również pojawienie się infekcji grzybiczej. Powierzchnia skóry staje się jasno określona, ​​nasycona na czerwono lub bordowo, brzegi złuszczają się. Postępująca choroba postępuje przez narządy płciowe, tworząc nowe zmiany.

Diagnoza i leczenie

Powierzchowne badanie uzupełnia diagnostyka laboratoryjna grzybicy skóry, w tym:

  • analiza komórek skóry na obecność strzępek (włókien grzybni) – mikrobiologia;
  • szczegółowa definicja czynnika sprawczego choroby – diagnoza kulturowa;
  • przypisanie źródła choroby z grzybicą skóry linii włosów – badanie luminescencyjne.

Powrót do spisu treści

Leki przeciwgrzybicze

Przepisuje leki do leczenia grzybicy skóry, niezależnie od rodzaju (tabletki lub maści), dermatolog lub mikolog.

Gama leków przeciwgrzybiczych jest prezentowana z lekami przeciwgrzybiczymi do podawania doustnego, a także do stosowania na dotknięte obszary skóry. Pierwsza grupa leków obejmuje leki oparte na natamycynie, flukonazolu, klotrimazolu, tabletkach – Diflucan, Flucostat, Klotrimazol. Maści przeciwgrzybicze uzupełniające leczenie grzybicy skóry, mające w swoim składzie podobne aktywne składniki: maść „Clotrimazole”, „Exoderil”, „Terbizil” i inne. Stosują również lek przeciwgrzybiczy w postaci sprayu – „Lamisil”, który pokrywa uszkodzenie bez infekcji, rozprzestrzeniać się dalej (leczyć grzybicę skóry gładkiej, strefy pachwinowej).

Środki ludowe

Wśród tradycyjnej medycyny do leczenia grzybicy skóry i zapobiegania chorobom grzybiczym dużą uwagę przywiązuje się do smoły brzozowej. Produkt nakłada się na uszkodzoną powierzchnię, aż znikną objawy zmiany. W domu skutecznym lekarstwem jest olej czosnkowy, który smaruje uszkodzony obszar. Przygotowywanie takiego oleju nie jest trudne – wystarczy zmielić kilka ząbków czosnku na miąższ i dodać 100 ml oleju roślinnego. Przydatna jest technika wzmacniania wywarów, na przykład dzikiej róży. Castor, magazyn kwasu rycynolowego, naturalnego leku przeciwgrzybiczego. Wskazanie do stosowania: grzybica skóry twarzy i skóry głowy.

Zapobieganie i prognozy

Aby uniknąć nawrotu choroby, należy:

  • w celu wzmocnienia zdrowia – hartowanie, ładowanie;
  • ściśle przestrzegać zasad higieny osobistej w miejscach publicznych i używać produktów higieny osobistej, odzieży;
  • monitorować zdrowie zwierząt domowych, odwiedzać weterynarzy i szczepienia na czas.

Najkorzystniejsze rokowanie w leczeniu grzybicy skóry w początkowym stadium choroby. Gwarantowane usunięcie grzyba przy ścisłym przestrzeganiu dawek przepisanych przez lekarza i czasie trwania leczenia farmakologicznego. Grzybica skóry powinna być leczona w sposób ciągły i systematyczny, nawet jeśli objawy choroby znikną. Grzybica skóry u ludzi wymaga przestrzegania zaleceń dotyczących procedur higienicznych, leczenia łóżka i bielizny w wysokich temperaturach (pranie w wysokich temperaturach, prasowanie).

Jak manifestuje się grzybica skóry i jak ją leczyć?

Jaka jest istota problemu?

Zakażenie grzybicze może być przenoszone ze zwierząt, ludzi i przez zakażoną glebę. Z reguły wpływa na niezabezpieczoną, powierzchowną warstwę zrogowaciałego naskórka, ponieważ na głębszych poziomach rozprzestrzenianiu się infekcji zapobiega naturalna obrona organizmu. Epidermofitoza jest przenoszona zaraźliwie.

W zależności od metody przeniesienia grzybicy skóry (antropofilnej, geofilnej i zwierzęcej) istnieją grupy osób o określonych cechach i nawykach, które są najbardziej narażone na zarażenie tego rodzaju grzybem:

  • zjawiska nadmiernej potliwości;
  • syntetyczny, niewygodny, ciasny len złej jakości z obecnością szorstkich szwów;
  • otyłość
  • niezbyt dokładna higiena strefy intymnej;
  • niewystarczająco wysoka odporność;
  • czynności związane z częstym siedzeniem, brakiem aktywności fizycznej, jazdą konną;
  • korzystanie z obcych przedmiotów w łaźni, saunie, na plaży, w siłowni, basenie;
  • wysoka wilgotność;
  • urazy skóry w miejscach infekcji;
  • historia reakcji alergicznych;
  • przyjmowanie kortykosteroidów.

Oznaki i cechy różnych rodzajów chorób

Grzybice skóry rozpoznaje się po charakterystycznych objawach. Dlatego w recepcji lekarze zawsze pytają pacjentów o ich dolegliwości. Każdy rodzaj dermatofitozy ma swoje własne objawy. Ich nasilenie zależy od stadium rozwoju procesu patologicznego i obecności skomplikowanych stanów u pacjenta.

Dermatofitoza skóry głowy

W sumie istnieją 4 główne formy, na które dzieli się dermatofitoza skóry głowy:

  • Microsporia. Ich pojawienie się jest wywołane przez zakażenie grzybami z grupy Microsporum;
  • Favus lub strup. Źródłem patologii jest Trichophyton shoenleinii;
  • Kerion. Jest uważany za formę dermatofitozy, w której ropienie rozpoczyna się w dotkniętym obszarze;
  • Trichofytoza. Spowodowane przez grzybowego patogenu Trichophyton.

Trichofytoza i mikrosporia, które wpływają na skórę głowy, są powszechnie nazywane grzybicą. Z powodu rozwoju choroby u osoby dochodzi do ciężkiej utraty włosów. Martwi się obrzękowymi nowotworami na głowie i zauważalnym zaczerwienieniem skóry. Gdy rzęsistkowica u pacjentów zauważy czarne kropki w miejscach, w których włosy zostały oderwane. Mikroskopia jest określana przez małe szare łuski pokrywające dotknięty obszar..

Favus rozdaje skutony. Tak zwane suszone skórki, pomalowane na żółto. Składają się z złuszczonych części naskórka i strzępek grzyba. W przypadku tej postaci choroby pleśń zwykle pachnie.

Ropna postać dermatofitozy prowadzi do ogólnego pogorszenia samopoczucia danej osoby. Jego węzły chłonne zauważalnie powiększają się, pojawia się ból głowy i temperatura ciała wzrasta. Ogniska stanu zapalnego, zwane kerionem, mają wyraźne granice i dość bulwiastą postać. Charakteryzują się niebieskim kolorem. Jeśli ostrożnie naciskasz na kerion, z niego wyjdzie ropa.

Z powodu zdolności do usuwania włosów trichofitoza nazywana jest grzybicą.

Dermatofitoza paznokci

Dermatofity grzybowe w 90% przypadków prowadzą do infekcji płytek paznokciowych. Na tym tle u osoby rozwija się grzybica paznokci. Każdy z patogenów prowadzących do rozwoju tej choroby może wywołać grzybicę paznokci. Chociaż najczęściej płytki paznokcia cierpią na infekcję Tr. rubrum i Tr. Mentagrofity.

Grzybica paznokci występuje znacznie częściej niż dermatofitoza stóp lub dłoni. Można to rozpoznać po pojawieniu się nienaturalnego odkształcenia paznokcia, zniszczeniu jego struktury i zmianie koloru płytki. Patologia jest wysoce zaraźliwa. Leczenie bolesnego stanu wymaga zwykle dużo czasu. Brak infekcji może przeszkadzać osobie przez kilka dziesięcioleci.

Dermatofitoza stóp i dłoni

Nie mniej problematyczne jest dermatofitoza dłoni i stóp. Infekcja tych części ciała w większości przypadków występuje z powodu nieprzestrzegania zasad higieny osobistej, a także utrzymania kończyn w środowisku o wysokiej wilgotności. I jest idealny do aktywnego wzrostu i rozmnażania grzyba. Dermatofitoza stóp jest zwykle spowodowana przez Tr. rubrum i Tr. Mentagrofity.

W medycynie najczęściej występują następujące formy kliniczne tego rodzaju dermatofitozy:

  • Interdigital. Jego charakterystycznymi cechami są oderwanie naskórka w miejscu uszkodzenia, pojawienie się pęknięć, płaczu, zaczerwienienia i maceracji. Zauważalne złuszczanie obserwuje się między palcami. Aktyfikacja i rozwój erozji nie są wykluczone;
  • Podeszwa Charakteryzuje się rogowaceniem i złuszczaniem tkanek powierzchniowych. Górna część zmiany przypomina „odcisk stopy” lub „but baletowy”. Lekarze często nazywają tę formę hiperkeratozą płaskonabłonkową;
  • Dyshidrotic. Ta postać choroby objawia się w postaci pęcherzy i pęcherzyków, które zawierają w sobie przezroczysty płyn biologiczny. Przy takim przebiegu procesu patologicznego nie wyklucza się rozwoju ciężkiego stanu zapalnego. Obraz kliniczny patologii może przypominać objawy alergicznego zapalenia skóry. Jeśli w dotkniętym obszarze znajduje się ropa, mówią o wspólnym rozwoju ze Staphylococcus aureus z dermatofitozą. W tym przypadku rozpoznaje się wtórne ropne zapalenie skóry;
  • Głęboko Jest to jeden z rodzajów powikłań, który odczuwa się w wyniku rozwoju dermatofitozy międzypalcowej. W tym stanie patologicznym charakterystyczne są wysypki, które obejmują tył stopy i podeszwę.

Dotknięte obszary skóry działają jak brama do penetracji słabych punktów infekcji wywołanej przez bakterie. Dlatego dermatofitoza stóp może prowadzić do pojawienia się powikłań niebezpiecznych dla zdrowia, na przykład ropowicy lub zapalenia naczyń chłonnych. Dość często stany te są diagnozowane u pacjentów, którzy musieli przejść operację żył kończyn dolnych..

Jeśli do grzyba dołączy się infekcja bakteryjna, pacjent ma również skargi na nieprzyjemny zapach.

Dermatofitoza rąk jest zwykle konsekwencją infekcji kończyn górnych podczas ich kontaktu z patogenną mikroflorą stóp. Z reguły ramię robocze jest najbardziej narażone na infekcje..

Przy głębokich pęknięciach istnieje wysokie prawdopodobieństwo infekcji bakteryjnej

Dermatofitoza gładkiej skóry

Dermatofitoza gładkiej skóry nie jest tak powszechna jak inne formy chorób grzybiczych. Jest to głównie spowodowane patogenami Tr. rubrum i M. canis.

Grzyb wnika w skórę, która pokrywa plecy, pośladki, podudzia i pachwinę. Ma wpływ na długie i puszyste włosy. Stopniowo infekcja rozprzestrzenia się na duże obszary skóry. Wzrost kolonii pochodzi z regionu centralnego. Po patogennej mikroflorze przesuwa się na obrzeże. Proces ten ma postać pierścienia, który z czasem zwiększa średnicę..

Kiedy rozszerzające się pierścienie, które znajdują się w różnych częściach ciała, dotykają się w jednej chwili, wydobywają się z nich dziwne kształty. W końcu są one uformowane w jedno ogromne centrum o zapiekanej krawędzi.

Te same objawy są typowe dla dermatofitozy tego typu, jak w przypadku innych rodzajów grzybiczych zmian skórnych..

Dermatofitoza pachwinowa

Jedną z najczęstszych postaci tej choroby jest dermatofitoza pachwinowa. Miejscem wprowadzenia grzyba w tym przypadku są fałdy w strefie intymnej. Patologia jest spowodowana przez Tr. rubrum.

Choroba wpływa nie tylko na obszar fałd pachwinowych. Grzyb aktywnie rozprzestrzenia się na powierzchnię wewnętrznego uda.

Dermatofitoza pachwinowa dzieli się na 3 formy:

  • Typowe Standardowa odmiana dermatofitozy w strefie pachwinowej, która objawia się w postaci wyraźnie określonych wysypek, pomalowanych na żółto-brązowy odcień. Wysypka jest pokryta osobliwymi grudkami i krostami. Z czasem skóra znajdująca się w centralnej części zmiany nabiera normalnego stanu. Na krawędziach wysypki zaczynają nieznacznie unosić się nad powierzchnią naskórka. W niektórych przypadkach proces patologiczny wpływa na wargi sromowe, penisa i mosznę. Czasami choroba ustępuje bez leczenia. Ale po pewnym czasie wraca z silnym zaostrzeniem;
  • Skomplikowane. Ma ciężki przebieg. Ta postać dermatofitozy rozwija się z powodu długotrwałego stosowania hormonalnych leków kortykosteroidowych do celów terapeutycznych. Jest rozpoznawany przez grzybicze zapalenie mieszków włosowych, rumień i liczne grudki w dotkniętym obszarze;
  • Lichenoid. U osób cierpiących na alergie wyraża się to w postaci ograniczonego rodzaju atopowego zapalenia skóry. Pacjenci obawiają się silnego swędzenia. Z powodu ciągłego drapania w miejscu patologii rozwijają się ogniska lichenizacji.

Różne rodzaje naskórka wymagają szybkiego leczenia. Odpowiednia terapia jest jedyną możliwością, aby pacjent szybko pozbył się bolesnego stanu..

Grzyb uwielbia wilgotne, ciepłe środowisko, dlatego często rozwija się w pachwinie

Dermatofitoza pachwinowa: objawy

Objawy kliniczne grzybicy pachwinowej są podobne u wszystkich pacjentów:

  • lokalizacja zmiany w pachwinie, fałdach pośladkowych, biodrach;
  • złuszczanie, łuszczące się zmiany;
  • silne swędzenie i pieczenie;
  • dotknięte obszary są czerwone, często symetryczne i poważnie zaognione;
  • wyraźnie widoczne wałkowate granice między zdrową i zapalną skórą;
  • można zaobserwować pęcherzyki, krosty i objawy erozyjne;
  • często inwazja grzybicza obejmuje pobliskie obszary skóry.

Ostateczną diagnozę może postawić tylko doświadczony dermatolog, identyfikując przyczyny choroby na podstawie badań i badań laboratoryjnych. Dermatofitozę należy odróżnić od łuszczycy, kandydozy skórnej, śródtrigo, erythrasma, niektórych rodzajów zapalenia skóry.

Przyczyny dermatofitozy

Istnieje ponad 40 odmian patogenów, najbardziej niebezpiecznych dla ludzi. Dermatofity żyją w glebie, organizmach zwierzęcych i ludzkich. Wszechobecność ich dystrybucji tłumaczy się łatwością infekcji i różnorodnością kliniki. Obecnie chorobę uważa się za infekcję antropotyczną, to znaczy, że źródłem jest osoba.

Zakażenie następuje drogą kontaktu z domem w przypadku niezgodności z normami sanitarnymi. Tak więc dermatofitoza stóp i paznokci jest przenoszona przez buty, zwykłe artykuły gospodarstwa domowego, infekcja jest możliwa w kontaktach domowych.

Uszkodzenie paznokci jest częstsze u osób starszych, ponieważ ich tempo wzrostu paznokci jest niskie, a dla manifestacji patologii rozprzestrzenianie się grzyba powinno iść szybciej niż wzrost płytki paznokcia.

Epidermofitoza stóp jest zakażona na siłowniach, basenach, saunach.

Patogenne właściwości dermatofitów zapewniają keratynazy – enzymy proteolityczne rozkładające białka skóry, włosów, paznokci (keratyna, elastyna, kolagen). Ich aktywność w różnych grzybach nie jest taka sama, co tłumaczy specyfikę lokalizacji i kliniki.

Zwiększone nawilżenie skóry i obniżona odporność przyczyniają się do infekcji dermatofitozą i jej stopniowego postępu. Kolonia drobnoustrojów penetruje powierzchowne zrogowaciałe warstwy naskórka. Głębokie uszkodzenie skóry występuje rzadko, tylko na tle ciężkiego niedoboru odporności.

Leczenie grzybicy pachwinowej

W leczeniu tej choroby można zastosować arsenał środków przeciwgrzybiczych, przeciwgrzybiczych i antyseptycznych. Zazwyczaj schematy leczenia są podobne do tych stosowanych w przypadku grzybicy gładkiej powierzchni skóry..

Przede wszystkim należy wykluczyć takie czynniki endogenne, jak zła higiena i noszenie obcisłej bielizny niskiej jakości.

Aby wyeliminować silne swędzenie, stosuje się leki przeciwhistaminowe. Lekarze doradzają Suprastin, Tavegil.

Maści przeciwgrzybicze, kremy pomogą zniszczyć składnik grzybowy. Miejscowe leczenie może obejmować maść cynkową, Triderm, azotan srebra. Po usunięciu zjawiska przekrwienia, dotknięte obszary można leczyć jodem..

Jeśli na skórze powstają wrzody, oznacza to przywiązanie do infekcji bakteryjnej, którą skutecznie leczy się lekami przeciwbakteryjnymi. Skuteczne leki w tej dziedzinie to: „klotrimazol”, „travogen”, „bifonazol”, „lamisil”.

Leczenie systemowe jest zalecane z powodu nieskuteczności innych metod terapeutycznych, ostrego przebiegu procesu, rozległej ponownej infekcji.

Często ćwiczyć stosowanie „Itrakonazolu”.

Dieta z taką dolegliwością nie jest na ostatnim miejscu. Zaleca się kategoryczne usuwanie zbyt pikantnych i wędzonych potraw, potencjalnych histamin z menu. To znacznie zwiększy szanse na szybki wynik terapeutyczny..

W przypadku grzybicy skóry przydatne jest jedzenie:

  • niskotłuszczowe produkty mleczne i nabiał;
  • ciemny makaron zbożowy;
  • niektóre rodzaje roślin strączkowych;
  • chleb z grubej mąki;
  • warzywa;
  • czosnek i cebula;
  • duszony ptak;
  • gotowana cielęcina;
  • kompoty;
  • pełnoziarniste zboża;
  • jagody;
  • ryż, głównie ciemny, jaglany;
  • świeże soki.
  • konserwy;
  • artykuły spożywcze;
  • suszone owoce;
  • alkohol i napoje gazowane;
  • cukier
  • produkty śmietankowe, produkty mączne.

Diagnostyka

Dermatofitozę twarzy lub różnych części ciała potwierdza się po zdiagnozowaniu u pacjenta podejrzenia naruszenia. Bez badań lekarz nie może być pewny poprawności diagnozy i skuteczności przepisanego leczenia..

Żaden specjalista nie może wybrać właściwego przebiegu leczenia dla pacjenta, jeśli nie rozpozna rodzaju patogenu, który spowodował infekcję. Aby określić jej różnorodność, wymagane jest pobranie próbki dotkniętej tkanki od osoby. Mogą to być włosy, paznokcie lub płatki skóry. Po potraktowaniu roztworem i badaniu przy użyciu odpowiednich metod laboratoryjnych.

Aby określić patogenną mikroflorę i jej rodzaj, stosuje się inne nowoczesne środki diagnostyczne:

  1. Siew Procedura diagnostyczna wymaga usunięcia zainfekowanego płatka, włosów lub paznokci, z których podejrzewa się aktywny wzrost mikroflory grzybowej. Pamiętaj, aby hodować patogenne mikroorganizmy w specjalnym środowisku. Wpływa korzystnie na ich wzrost i rozmnażanie;
  2. Lampa z drewna Diagnozę tą metodą przeprowadza się w ciemnym pokoju. Dotknięte obszary na próbkach pobranych od pacjenta będą miały zielony blask;
  3. Mikroskopia Istotą procedury jest szczegółowe badanie próbki pobranej z zainfekowanej tkanki od pacjenta. Ogrodzenie zwykle wykonuje się za pomocą skalpela i krawędzi szklanego szkiełka. Odłamane włosy są zwykle zbierane za pomocą pincety. Może być również wymagany uchwyt igły..

Według uznania lekarza prowadzącego pacjentowi z podejrzeniem dermatofitozy można przypisać diagnozę różnicową. Aby lepiej zrozumieć obraz choroby, konieczne jest porównanie patologii z innymi podobnymi chorobami. Zazwyczaj diagnostyka różnicowa uwzględnia takie zaburzenia dermatologiczne:

  • Łuszczyca
  • Ziarniniak pierścieniowy;
  • Rumień;
  • Erythrasma.

Wyniki testów przekazanych pacjentowi dokładnie powiedzą, co spowodowało nieprzyjemne objawy, które go ostatnio niepokoiły. Uzyskane dane pomogą lekarzowi zrozumieć, jak leczyć określoną chorobę. Pozwalają również przewidzieć dynamikę rozwoju infekcji i określić szanse pacjenta na szybkie wyleczenie..

Objawy dermatofitozy są podobne do objawów innych chorób, więc nie możesz samodzielnie postawić diagnozy

Alternatywne metody leczenia nabłonkowej pachwinowej

Różne przepisy ludowe, lokalne procedury: kąpiele, płyny, kompresy bardzo dobrze się usprawiedliwiają.

  1. W ciągu jednej dekady konieczne jest stosowanie aplikacji z użyciem oleju jodłowego nakładanego na sterylny bandaż. Procedura trwa nie dłużej niż 20 minut.
  2. Produkty przemienne, takie jak nalewka jodowa, maść smołowa, talk w proszku, proszek cynkowy z taniną, salicylowy kwas siarkowy.
  3. Skuteczne nalewki wodne na korze dębu, które należy wykonać, wycierając dotknięte obszary. To narzędzie może być również używane jako kompresy i do przygotowywania wanien..
  4. Suche kwiaty rumianku, podawane przez chwilę we wrzącej wodzie, można stosować do regularnego mycia intymnych miejsc.
  5. Olej słonecznikowy gotowany w kąpieli wodnej jest doskonałym narzędziem do smarowania skóry w obszarach problematycznych.
  6. Tace z mlecznika dają doskonałe wyniki: z ich pomocą eliminowane są ogniska rogowacenia skóry.
  7. Poćwicz pocieranie dotkniętych obszarów alkoholową nalewką z kwiatów bzu.

Należy pamiętać, że te przepisy nie eliminują przyczyny, a jedynie usuwają obraz kliniczny choroby, dzięki czemu można je stosować równolegle z tradycyjną terapią. Ponadto cechy fizjologiczne ciała kobiety i mężczyzny są różne, co profesjonalny dermatolog musi koniecznie wziąć pod uwagę przy wyborze środków.

Grzybica skóry gładkiej: zdjęcie

Grzybica skóry lub kandydoza gładkiej skóry to łuszcząca się, okrągła plamka, która może być sucha lub mokra. Mogą wystąpić na dowolnym obszarze skóry odsłoniętym przez włosy..

Objawy kandydozy skóry:

  • Zaczerwienienie z obrzękiem i wysypką;
  • Otwarte obszary tworzą erozję płaczu;
  • Powierzchnia erozji jest gładka i błyszcząca, z białawą powłoką;
  • Najczęściej w pachwinie, między pośladkami, pachami, pod gruczołami sutkowymi.

Na zdjęciu kandydoza skóry i paznokci:

W leczeniu kandydozy skórnej syntetyczne środki przeciwgrzybicze są przepisywane do użytku wewnętrznego lub lokalnego. Grzybicę skóry leczy się za pomocą specjalnych maści (klotrimazol, ekonazol i naftifin), które należy nakładać na dotknięty obszar grzybem dwa do czterech razy przez czternaście dni..

Nie warto sam zaczynać leczenia, ponieważ przy wyborze leku bierze się pod uwagę wiele czynników, w tym indywidualne cechy ludzkiego ciała.

Szczegółowe pytania dotyczące dermatofitozy pachwinowej

  1. Co zrobić, jeśli tego typu infekcja grzybicza zostanie wykryta u kobiety w ciąży?

U kobiet pozycja układu odpornościowego jest znacznie zmniejszona i występują poważne zmiany stanu tła hormonalnego. Czynniki te mają podstawowe znaczenie w identyfikowaniu przyczyn dermatofitozy u przyszłych matek. W takich przypadkach należy bezwarunkowo skonsultować się z lekarzem i zastosować się do jego zaleceń, ponieważ samoleczenie może uszkodzić płód. Ponadto taka lokalizacja grzyba może prowadzić do zapalenia skóry pochwy, a ta choroba wymaga poważnego leczenia.

W takim przypadku należy unikać:

  • kontakt z artykułami higienicznymi innych ludzi;
  • zminimalizować wycieczki na basen, prysznice publiczne i szatnie;
  • używać środków, aby przestać się pocić;
  • higiena szczególnie ostrożna;
  • regularnie odkażają domowe sanitariaty, krany, klamki do drzwi.
  1. Naskórkowa pachwinowa u dzieci: jak leczyć?

Występuje głównie u młodzieży, a leczenie przeprowadza się zgodnie z wiekiem. Lekarze w przeważającej części odmawiają stosowania leków hormonalnych w leczeniu dziecięcej dermatofitozy, ponieważ tylko pogarsza to przebieg choroby.

Dermatofia skóry głowy

Najczęściej kandydoza skóry głowy występuje u małych dzieci. Różni się wyglądem na skórze głowy, a włosy jednocześnie stają się cieńsze i stają się kruche.

Uszkodzenie skóry głowy jest leczone gryzeofulwiną, terbinafiną i ketokonazolem. Leki należy stosować wyłącznie po wizycie u specjalisty i zgodnie z instrukcją. Możesz również leczyć miejsce dotknięte grzybem pięcioprocentowym roztworem jodu lub maści siarkowej.

Środki zapobiegawcze

Środki zapobiegawcze obejmują wiele ważnych punktów:

  • jeśli grzyb zostanie znaleziony w jednym z członków rodziny, konieczne jest zminimalizowanie kontaktu z tą osobą i zdezynfekowanie przedmiotów, odzieży i powierzchni;
  • Zaleca się wykluczenie relacji seksualnych z zainfekowanym partnerem;
  • przestrzegać higieny osobistej;
  • Odwiedź zweryfikowane miejsca publiczne
  • w basenach, klubach fitness, szatniach, publicznych prysznicach należy używać wyłącznie artykułów higienicznych;
  • utrzymywać odpowiedni poziom układu odpornościowego, przyjmować witaminy w wystarczających ilościach;
  • należy pamiętać, że ani jednej choroby nie można całkowicie wyleczyć jedynie przy użyciu niekonwencjonalnych metod;
  • bielizna w żadnym wypadku nie powinna być wykonana z materiałów niskiej jakości i zbyt ciasno przylegających do skóry, ponieważ szczególnie latem przyczynia się to do podrażnień i mikropęknięć skóry;
  • po zabiegu wodnym skóra w pachwinie powinna być absolutnie sucha;
  • stosować środki przeciw nadmiernej potliwości.

Nie można zatrzymać manipulacji terapeutycznych po ustąpieniu objawów, ponieważ czynnik wywołujący infekcję grzybiczą jest nadal w ciele i może powrócić w dowolnym momencie.

Dermatofia grzybicy rąk i stóp

Ta manifestacja choroby wyróżnia się pojawieniem się złuszczania blaszkowatego i pęcherzy między palcami. Po uruchomieniu wszystko to może prowadzić do otwartych ran i infekcji..

W takim przypadku możesz pozbyć się grzybów stóp dzięki sile maści zawierających antybiotyki. Takimi lekami są Lamisil, Diflucan, Forkan i Sporonox..

Ponadto infekcje grzybicze i kandydozę skóry stóp i dłoni można leczyć za pomocą maści salicylowej (dziesięć procent), maści Arabian Arievich, nalewek kolodionowych. Leczenie kandydozy skóry powierzchni stóp odbywa się za pomocą maści amfoterycyny lub nystatyny.

Zapobieganie

W celu zapobiegania chorobie należy mieć indywidualne ręczniki. Biuro do ogólnego użytku powinno mieć jednorazowe ręczniki papierowe. Pod żadnym pozorem nikt nie powinien nosić butów, zwłaszcza butów i botków. Stopy, podeszwę i obszar między palcami należy dokładnie wytrzeć do sucha. Odbywa się to natychmiast po prysznicu lub kąpieli w basenie, ponieważ wilgoć i ciepło są ulubionym medium kolonii grzybów..

Unikaj ciemnych, wilgotnych miejsc. Jest to bardzo szkodliwe, ponieważ stwarzasz idealne warunki do rozwoju objawów grzybicy skóry. Jeśli masz zwierzaka (koty, psy), odwiedź go u weterynarza dwa razy w roku. Przy pierwszych podejrzanych objawach skonsultuj się ze specjalistą nieplanowanym. Szczególną ostrożność należy zachować, aby zapobiec chorobie, jeśli w domu przebywają dzieci.

Terapie

Leczenie dermatofitozy powinno być systematycznym i zintegrowanym podejściem. Leczenie tej choroby skóry jest długotrwałe, obejmujące połączenie różnych środków przeciwgrzybiczych i metod ich podawania. Często konieczne jest zastąpienie jednego leku innym, ze względu na niską skuteczność lub pojawienie się negatywnych działań niepożądanych. Taktykę określa dermatolog prowadzący.

Środki przeciwgrzybicze stosuje się wewnętrznie i miejscowo. Z reguły zmiany skórne są dezynfekowane równolegle. Przy każdej formie patologii wskazana jest terapia hipouczulająca, ponieważ grzyby powodują alergię organizmu.

Grzybica paznokci

Leczenie infekcji uszkadzającej paznokcie jest najdłuższe, najbardziej złożone i najdroższe. Połączenie terapii systemowej i miejscowego leczenia ognisk jest obowiązkowe.

Spośród leków przeciwgrzybiczych skuteczne są następujące leki:

  1. Terbinafina jest złotym standardem w leczeniu zmian skórnych. Zalety: niszczy grzyby, ma przerywany schemat dawkowania w celu zmniejszenia obciążenia lekiem, dobrze komponuje się z lakierami. Dostępne w tabletkach do podawania doustnego i roztworów do leczenia zewnętrznego.
  2. Gryzeofulwina – pomaga w mikrosporii, zatrzymuje rozmnażanie się patogenów, jest dostępna w tabletkach i w postaci mazidła.
  3. Itrakonazol stosuje się w terapii pulsowej. Kapsułki przyjmują 7 dni w miesiącu przez sześć miesięcy.
  4. Flukonazol – dawkę nasycającą podaje się raz w tygodniu, stosuje się przez długi czas wewnątrz lub w postaci infuzji.

Paznokcie są leczone do 6 miesięcy, nogi – czasem przez cały rok. Schemat dawkowania leków jest indywidualny, czas trwania i częstotliwość kursów terapeutycznych określa lekarz.

Opracowano lakiery przeciwgrzybicze, maści, aerozole (Lamisil, Mikozolon, Triderm, Travokort). Miejscowe stosowanie leków przeciwgrzybiczych bez terapii ogólnoustrojowej jest skuteczne tylko w przypadku zmian 1-2 paznokci i początkowych stadiów grzybicy paznokci.

Dermatofitoza o różnej lokalizacji

Przede wszystkim stosuje się powyższe środki przeciwgrzybicze. Ale istnieją cechy taktyk terapeutycznych w różnych formach patologii.

Dermatofitozę stóp, przebiegającą w wymazanej formie z dominującą lokalizacją ognisk w przestrzeniach międzypalcowych, można pokonać przez leczenie zewnętrzne. Czasami ten sam efekt osiąga się w przypadku środków dezynfekujących. Przebieg leczenia grzybiczych zmian skórnych trwa zwykle około miesiąca. Ale aby uzyskać wiarygodny wynik, przepisywane są leki ogólnoustrojowe. Keratolityki stosuje się również w celu usunięcia nadmiaru warstwy rogowej naskórka i zmiękczenia skóry..

Dermatofitoza rąk wymaga leczenia lekami przeciwgrzybiczymi przez kilka tygodni. W tej postaci dermatofitozy dezynfekcja ognisk jest obowiązkowa: stosuje się środki przeciwgrzybicze, czasami w połączeniu z hormonami hydrokortykosteroidowymi, aerozolami i płynami przeciwbakteryjnymi (rezorcyna, azotan srebra, nadmanganian potasu).

Leczenie dermatofitozy gładkiej skóry trwa około 1 miesiąca lub do momentu zniknięcia ognisk. Aerozole, maści są takie same jak w przypadku porażki stóp. Nie można stosować maści hormonalnych, ponieważ patologia trwa przewlekle, a następnie staje się wyjątkowo odporna na leczenie.

Zewnętrzna dezynfekcja jest skuteczna tylko we wczesnych stadiach zmian skórnych i przy braku ognisk na twarzy. Aby utrwalić wynik po ustąpieniu objawów patologicznych, leczenie należy kontynuować przez kolejne 7-10 dni. Leki nakłada się na ognisko, chwytając 3 cm zdrowej tkanki poza jej granicą.

Leczenie dermatofitozy pachwinowej prawie zawsze obejmuje połączenie ogólnoustrojowej terapii przeciwgrzybiczej i jest przeprowadzane zgodnie z tymi samymi schematami.

Oprócz określonych leków, przy każdym wariancie choroby, konieczna jest terapia patogenetyczna:

  • leki wazoaktywne (kwas nikotynowy, troksewasyna, pentoksyfilina);
  • leki poprawiające procesy troficzne (Actovegin);
  • terapia witaminowa;
  • immunomodulatory;
  • kompleksy mineralne i witaminowe.

Kiedy wtórna infekcja zostanie rozwarstwiona i rozpocznie się proces ropny, wskazane są antybiotyki i dezynfekcja miejscowa.

Rozwiązania przeciwgrzybicze

Zamiast maści odpowiednie są roztwory, które wycierają lub spłukują zarówno dotknięte obszary, jak i obszary największego kontaktu z potencjalnymi obiektami infekcji. Na przykład: przy niezabezpieczonym kontakcie seksualnym narządy płciowe i pachwina odczuwają maksymalny „cios”, ponieważ wiele grzybów zlokalizowanych jest na ludzkich narządach płciowych. Co pomoże lepiej leczyć pochwę? Maść czy roztwór do douching? Oczywiście douching jest szybszy i łatwiejszy niż maść pokrywająca całą wewnętrzną powierzchnię narządów płciowych i okolicy pachwinowej..

Substancje czynne o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, przeciwzapalnym, przeciwpierwotniakowym są często dodawane do roztworów przeciwgrzybiczych. Zwiększa to tylko efekt terapeutyczny, czyniąc lek uniwersalnym. Stosuje się alkoholowy roztwór jodu, kompresy Burowa, chlorek wapnia, 10%, 0, 25% azotanu srebra z dodatkiem 1% rezorcyny. Wygodne jest stosowanie środka przeciwgrzybiczego w postaci aerozoli, aerozolu. Nawadnianie powierzchni skóry, błon śluzowych w ten sposób jest wysokiej jakości, z dobrymi wynikami terapeutycznymi, w tym obszarami mikroskopowymi.

Przyczyny infekcji grzybiczej

Masowa infekcja grzybic skóry jest czasami powodowana przez grupę zawodową, gdy pracownicy przebywają przez długi czas w jednym zamkniętym obszarze, korzystają ze wspólnych pryszniców i noszą ciasną profesjonalną odzież. Zasadniczo czynniki przyczyniające się do rozwoju grzybicy skóry są określane przez indywidualny stan osoby:

  • niedobór odporności (przyjmowanie glikokortykosteroidów, leków immunosupresyjnych, chorób przewlekłych, obecność HIV);
  • ciągły stres;
  • zła sytuacja środowiskowa;
  • złe nawyki.

Leki doustne

Leczenie grzybicy paznokci, skóry głowy często wymaga silnych leków przeciwgrzybiczych przeznaczonych do stosowania doustnego w postaci tabletek. Dziś jest to najskuteczniejsza forma terapii. Najczęściej przepisywane:

  • Nizoral. Lek stosuje się od lat osiemdziesiątych XX wieku. Przy długich cyklach leczenia, z powodu działań niepożądanych, należy monitorować czynność wątroby;
  • Diflucan (forcan, mycosyst, flucostat, medoflucan) – tabletki przeciwgrzybicze o szerokim spektrum działania. Najbardziej skuteczny w przypadku głębokich grzybic, infekcji grzybiczych płytek paznokciowych, mikrosporii;
  • Introkanazol (irunin, rumikoz lub oruni). Lek do terapii pociskowej. Substancja czynna krąży w osoczu krwi przez 7 dni, ponieważ można raz zażyć introkanazol, co ułatwia pokonanie grzybicy skóry.

Konieczne jest przyjmowanie tabletek w zalecanej dawce. Nawet po zniknięciu wszystkich objawów stosowanie środków przeciwgrzybiczych nie kończy się, ponieważ grzyb jest podstępnym patogenem. Proces zapalny może się powtórzyć, zaburzając wzór skóry i przynosząc wiele nieprzyjemnych objawów. Ponadto leczenie grzybicy skóry odbywa się lokalnie, w przypadku którego stosuje się maści, opatrunki, plastry.

Wnioski

Dziś medycyna w swoim arsenale zawiera ponad 100 leków przeciwgrzybiczych, które skutecznie radzą sobie z chorobą. Powierzchowny wygląd grzybicy skóry można wyleczyć tylko przez kilka tygodni, a nawet dni. Przy pierwszych objawach choroby natychmiast udaj się do lekarza, najlepiej dermatologa. Po kilku testach w celu zidentyfikowania patogenu zostanie ci przepisane dość odpowiednie i umiarkowane koszty leczenia.

Po zabiegu uważaj na powtarzający się nawrót, wykonując wszystkie metody zapobiegania chorobie. Nie bądź w bliskim kontakcie z osobą z patologią skóry, aby nie „złapać” grzybicy skóry. Jeśli wymagane jest leczenie przeciw nawrotom, nawet jeśli nie ma ani jednej oznaki patologii skóry, należy wziąć niezbędne leki. Bądź zawsze zdrowy!

Najciekawszy temat

Metody leczenia grzybicy pachwinowej Dermatomycosis Dermatomycosis pachwinowej: przyczyny, objawy kliniczne. Terapia farmakologiczna i szczegółowe ogólne zalecenia dotyczące zapobiegania chorobie.

Przyczyny i mechanizm rozwoju

Czynniki wywołujące grzybicę skóry należą do trzech rodzajów:

  • Trichofyton;
  • Microsporum;
  • Epidermofiton.

Grzyby te są szeroko rozpowszechnione w naturze – w ziemi, piasku, kamykach przybrzeżnych, na drzewach i produktach z drewna. Mogą być przechowywane w środowisku przez ponad dwa lata..

Grzyby wytwarzają agresywne enzymy, które niszczą keratynę – gęste białko, które jest częścią powierzchniowych warstw skóry. Infekcja wnika znacząco w pierwotnie uszkodzone obszary skóry..

Przy zmniejszonej podatności pacjenta na infekcję grzyb nie penetruje skóry przez dość długi czas, ale rozprzestrzenia się na jej powierzchni. Taka osoba nie choruje, ale jest nosicielem grzybicy skóry. Ustalono, że ochronne czynniki przeciwgrzybicze są wydzielane w ciele, które są wydzielane na powierzchnię skóry i zapobiegają rozwojowi choroby. Każde hamowanie odporności powoduje osłabienie ochronnej bariery skórnej, penetrację grzyba do tkanki.

Występowanie i sposoby rozprzestrzeniania się infekcji

Zakażenia grzybicze występują u ponad 20% dorosłej populacji. Szczególnie często dotykają osoby starsze, z których połowa cierpi na grzybicę skóry. Starsi ludzie są rezerwuarem infekcji, rozprzestrzeniając ją wśród członków rodziny. Tak więc jedna trzecia młodych ludzi i dzieci zostaje zarażona grzybicą skóry.

Rozwój infekcji u konkretnej osoby jest sprzyjany pierwotnym lub nabytym niedoborem odporności (zakażenie wirusem HIV, przyjmowanie glikokortykoidów, cytostatyki, leki immunosupresyjne), niekorzystne podłoże środowiskowe, chroniczny stres, prowadzący do wyczerpania mechanizmów obronnych organizmu.

Grzyby często dotykają niektórych grup zawodowych. Choroby te są powszechne wśród górników, metalurgów, wojska, sportowców. Wynika to z zamknięcia zakładów produkcyjnych, korzystania ze wspólnych garderób i pryszniców, noszenia ubrań nieprzepuszczalnych dla powietrza i wilgoci oraz zamkniętych butów.

Najczęstszą chorobą z tej grupy jest grzybica stóp. Wpływa na co najmniej jedną piątą dorosłej populacji. Aż jedna trzecia pacjentów została zarażona we wspólnych basenach, saunach, siłowniach.

„>

Dodaj komentarz

Copyright 2019-2020
Wszystkie materiały na tej stronie są chronione prawem autorskim. Kopiowanie jest dozwolone tylko przy obecności linku zwrotnego do materiałów strony.
Sitemap -----> | Powered by Infekcja grzybicza