Czynnik sprawczy grzybicy grzybicy skóry

przez | 2020-01-08

Spis treści:

Dermatofitoza kotów, psów i zwierząt futerkowych

Są to choroby o charakterze grzybowym spowodowane przez patogenne grzyby z rodzaju: Microsporum i Trichophyton.

1. Microsporia – jest to wysoce zaraźliwa choroba charakteryzująca się stanem zapalnym skóry, pojawieniem się na niej ostro ograniczonych okrągłych plam, zerwaniem na dotkniętych obszarach włosów, a następnie ich utratą. Microsporia wpływa również na ludzi.

Etiologia. Czynnikiem sprawczym choroby u psów, kotów, królików i zwierząt futerkowych jest Microsporum canis, M.lanosum, M.felineum; u kotów i psów – M.gypseum (M.lanosum Bodiu).

Rozgałęziona grzybnia septyczna i zaokrąglone jednokomórkowe zarodniki o średnicy 2-3 μm znajdują się w materiale uzyskanym z dotkniętego obszaru, które są mozaiką w postaci osłony u podstawy włosów po zewnętrznej stronie. Czynnik sprawczy jest uprawiany na specjalnych pożywkach (agar Saburo, Chapek, agar brzeczkowy) w temperaturze 20-30 o C.

Zarodniki patogenu, za pomocą których rozmnaża się patogen, zachowują swoją aktywność biologiczną w dotkniętych włosach przez 2-5 lat, w wełnie – 2-7 lat, w oborniku – 8 miesięcy, w glebie – 2 miesiące.

DANE EPIZOOTOLOGICZNE. Mikrosporia wpływają na koty, psy, zwierzęta futerkowe i króliki. Młode zwierzęta są na to bardziej wrażliwe. Stwierdzono, że w większości przypadków ludzie zarażają się mikrosporią od kotów..

Źródłem czynnika wywołującego infekcję są chore zwierzęta i nosiciele, którzy wydzielają patogen z opadającymi włosami, łuskami i skorupami. Szczególnie niebezpieczne w utrzymywaniu epizootycznych problemów są bezdomne koty i psy, a także gryzonie (rezerwuary patogenu). Patogenem mogą być owady ssące krew.

Czynnikami przenoszenia patogenu są zakażone przedmioty pielęgnacyjne, kagańce, zainfekowana pasza, pościel, odzież, klatki i domy, które zawierały chore zwierzęta. Zakażenie następuje bezpośrednio po kontakcie chorych zwierząt ze zdrowymi, a także po karmieniu podrobów (głowy) od chorych zwierząt.

Choroba jest rejestrowana przez cały rok z wyraźnym wzrostem zachorowań wiosną i jesienią. Choroba ma wyraźną stacjonarność i postępuje w postaci enzootii z pokryciem zwierząt gospodarskich od 4 do 70 procent.

Patogeneza. Zarodniki lub grzybnia grzyba, dostając się na skórę, rozmnażając się, wpływają na mieszki włosowe, wydzielają egzotoksyny i enzymy proteolityczne, które determinują odpowiedź zapalną na skórze. Zagęszcza, puchnie, usta mieszków włosowych zawierają ropny wysięk, który susząc na powierzchni skóry, tworzy łuski i skórki.

ZNAKI KLINICZNE I OBECNE. Okres inkubacji wynosi 8-30 dni. Rozróżnij powierzchowną, głęboką i ukrytą (subkliniczną) postać choroby.

W pierwszym etapie choroby objawy kliniczne charakteryzują się tworzeniem odbarwionych (szarych), bezwłosych plamek (ognisk grzybiczych), pokrytych łuskami, które są zlokalizowane w nosie, oczach, uszach, szyi i kończynach.

Przy uogólnionym rozprzestrzenianiu się patogenu obserwuje się uszkodzenie skóry i włosów w całym ciele zwierzęcia. Plamy z reguły mają zaokrąglony, jasno określony kształt. W przyszłości ogniska grzybicze mogą łączyć się ze sobą, tworząc skorupy w kolorze popielatym. Po naciśnięciu dotkniętych obszarów pojawia się ropny wysięk z ust mieszków włosowych, który wysycha i tworzy skorupy i strupy.

Głęboka postać mikrosporii jest niezwykle rzadka, jest rejestrowana u szczeniąt i kociąt w okolicy oczu, u podstawy uszu, na czole i łapach w postaci plam z małymi pęcherzykami i szaro-żółtymi skórkami.

W nutrii chorobie towarzyszy silne swędzenie i może zakończyć się śmiercią.

Kiedy zwierzęta umierają główne procesy patologiczne są zlokalizowane na powierzchni ciała, bez udziału narządów wewnętrznych w procesie.

DIAGNOSTYKA. Mikrosporia zwierząt diagnozowane są na podstawie danych epizootologicznych, badań klinicznych, wyników badań mikologicznych i metody luminescencyjnej. Dotknięte włosy, łuski, skorupy, a także głębokie skrobaki (przed pojawieniem się kropli krwi) z dotkniętych, nieleczonych obszarów skóry są wysyłane do laboratorium.

Metoda luminescencyjna polega na badaniu skóry chorego zwierzęcia lub chorego włosa umieszczonego na szalce Petriego. Badanie przeprowadzane jest w zaciemnionym pomieszczeniu przy użyciu kwarcowo-rtęciowej lampy z filtrem drewnianym, umieszczonej w odległości 20–25 cm od badanego obiektu. Analiza jest przeprowadzana po 5-7 minutach. W tym przypadku dotknięte obszary świecą w postaci szmaragdowo zielonej poświaty. U zwierząt w kolorze czarnym blask dotkniętych włosów może być nieobecny. Należy pamiętać, że rivanol, wazelina i kwas salicylowy dają niespecyficzną fluorescencję..

W mikroskopii świetlnej preparatów znaleziono rozgałęzioną grzybnię z rzadką septą, a także losową mozaikę zarodników we włosach i na ich powierzchni.

DIAGNOSTYKA RÓŻNICOWA. Microsporia należy odróżnić od trichofitozy, strupu, świerzbu, chorób z niedoborem witaminy A i B oraz niezakaźnego etiologicznego zapalenia skóry opartego na badaniach laboratoryjnych i mikroskopii świetlnej.

LECZENIE I SZCZEGÓLNE ZAPOBIEGANIE. W przypadku grzybicy skóry stosuje się leki grzybobójcze, które mogą hamować wzrost grzyba. W tym celu zaleca się stosowanie następujących leków: 10% roztwór kwasu salicylowego w 5% roztworze jodu; 3-5% roztwór monochlorku jodu; maść „NM”; Maść Vaganova; mazidła trikotecyny; oleisty 15% roztwór dermaftox; 5-10% maści ftalanowej; 5% maść amikazolu; maść „Mykozolon”; maść „Mykoseptyna”; aerozol „Fungiderm”; Aerozol „Zoomikol”. Wraz z miejscowym leczeniem należy stosować leki wpływające na organizm jako całość: terapię witaminową, antybiotyk gryzeofulwinę, a także leki przeciwhistaminowe: pipolfen, peritol, suprastin, tavegil, fencarol, deksametazon. W trakcie leczenia należy pamiętać, że psy są nadwrażliwe na terpentynę, a koty na smołę, kreolinę i lizol..

Następujące szczepionki są stosowane jako specyficzne środki lecznicze, które mają wyraźny efekt terapeutyczny i profilaktyczny:

– inaktywowana szczepionka przeciw dermatofitozie „Polivak-TM” obejmuje 8 gatunków grzybów z rodzaju Trichophyton i Microsporum;

– inaktywowana szczepionka przeciw dermatofitozie „Wackderm”;

– inaktywowana skojarzona szczepionka przeciwko dermatofitozie mięsożerców, nutrii i królików;

– Szczepionka z mikrodermami do leczenia i zapobiegania mikrosporii zwierząt i rzęsistkowicy;

– Płynna szczepionka Trimivac przeciwko mikrosporii i rzęsistkowicy kotów i psów;

– Płynna szczepionka Mikovak przeciwko mikrosporii i trichofitozie zwierząt futerkowych i królików.

Ustalono, że lisy, lisy arktyczne i nutrie po chorobie nabierają intensywnej odporności na całe życie. U psów odporność trwa do 3 miesięcy. Koty nie rozwijają odporności.

W celu zapobiegania grzybicy skóry u psów i kotów zaleca się stosowanie szczepionek Pusnovak i Mikkanis.

ŚRODKI WALKI I ZAPOBIEGANIE. Cały rodzący się młody wzrost, który osiągnął wiek szczepienia, podlega immunizacji. Gospodarka (gospodarstwo), w której wykryta jest choroba zwierząt, jest uznawana za dysfunkcyjną i wprowadza się ograniczenia. Pacjenci i pacjenci podejrzewani o chorobę są izolowani i leczeni. Skorupy, wełna, łuski – zniszcz. Wszystkie zwierzęta poddawane są badaniom klinicznym co 10 dni, a po wykryciu chorych zwierząt dezynfekuje się je za pomocą gorącego 2% alkalicznego roztworu formaldehydu. Obornik i ściółka są dezynfekowane. Kombinezon gotuje się dwa razy w tygodniu i ostrożnie prasuje. Osoby opiekujące się chorymi zwierzętami muszą przestrzegać zasad higieny osobistej. Skóry chorych zwierząt są dezynfekowane. Przeprowadź deratyzację i nie dopuszczaj bezpańskich psów i kotów do gospodarstwa.

Ograniczenia zostały usunięte 2 miesiące po ostatnim przypadku wykrycia chorych zwierząt i końcowej dezynfekcji, po której następuje bielenie 20% zawiesiną świeżo gaszonego wapna.

Trichophytosis (rzęsistka, grzybica) (Trichophitia) jest zakaźną chorobą grzybiczą charakteryzującą się tworzeniem okrągłych, ostro ograniczonych plam na skórze z włosami odłamanymi u podstawy lub wysiękowym zapaleniem skóry i ropnym zapaleniem mieszków włosowych, z grubą skórką przypominającą otręby na powierzchni dotkniętego obszaru.

Etiologia. Czynnikiem sprawczym choroby są niedoskonałe pleśnie, w zdecydowanej większości przypadków należące do rodzaju Trichophiton mentagrophytes (gypseum) i rzadziej Tr.verrucosum. Uprawia się go na specjalnych pożywkach Saburo, Litman, agar brzeczkowy, gdzie w temperaturze 22-28 0 C przez 5-30 dni tworzą się gęste kolonie zanurzone w środowisku, pokryte puszystymi kosmkami. Zarodniki są okrągłe lub owalne. Ich średnica w Tr.mentographites wynosi 3-5 mikronów, a w Tr.verrucosum – 5-8 mikronów. Rozgałęzienie grzybów grzybni. Czynnik sprawczy zachowuje swoje właściwości biologiczne w pokoju, na produktach do pielęgnacji przez 4-8 lat, w glebie – 3-4 miesiące. Odporny na zamarzanie, suszenie, bezpośrednie działanie promieni słonecznych.

DANE EPIZOOTOLOGICZNE. Trichofitoza dotyka lisów, lisów arktycznych, psów, nutrii, królików i bardzo rzadko kotów. Wrażliwe zwierzęta we wszystkich grupach wiekowych, ale najczęściej choroba występuje u młodych zwierząt. Trichofytoza dotyka również osoby.

Źródłem czynnika wywołującego infekcję są chore i chore zwierzęta, które wydzielają patogen do środowiska za pomocą łusek, skorup i włosów (włosów) z dotkniętych obszarów skóry. Rezerwuarem patogenu w środowisku zewnętrznym są gryzonie przypominające myszy, bezpańskie koty i psy z nietypową postacią choroby.

Czynnikami przenoszącymi patogen są komórki i domy, w których trzymano chore zwierzęta, przy braku warunków sanitarnych, wyposażenia, artykułów pielęgnacyjnych, kombinezonu, pościeli. Zakażenie następuje poprzez bezpośredni kontakt chorych i zdrowych zwierząt, a także przez zainfekowane obiekty środowiskowe. Zarodniki grzyba można przenosić w powietrzu. Choroba zwierząt futerkowych może pojawić się po karmieniu odpadków z rzeźni zwierząt z trichofitozą.

Różne mechaniczne uszkodzenia skóry (zadrapania, zadrapania, otarcia itp.), A także deszczowa deszczowa pogoda są czynnikami predysponującymi do zakażenia zwierząt. Choroba może być szeroko rozpowszechniona, zwłaszcza podczas linienia zwierząt, gdy puch i wełna są przenoszone przez wiatr w poprzek gospodarstwa. Sporadyczne przypadki chorób zwierząt mogą wystąpić przez cały rok. Ogniska enzootyczne są zwykle rejestrowane w okresie zimowo-wiosennym. Powstała choroba może stać się stacjonarna.

Patogeneza. Czynnik sprawczy włośnicy rozmnaża się na skórze i jej przydatkach, bogaty w keratynę – główny składnik strukturalny włosów, włosów, naskórkowych warstw skóry. Rozwijający się w warstwie rogowej naskórka patogen rozluźnia go, powodując stan zapalny. Hydrolizuje kolagen, elastynę i keratynę. W takim przypadku tkanki zawierające keratynę całkowicie znikają. Po utracie zrogowaciałej substancji włosy tracą połysk, stają się kruche i odrywają się, a wysięk jest pocony na powierzchni skóry, sklejając ze sobą tworzące się łuski, zamieniając je w skorupy.

ZNAKI KLINICZNE I OBECNE. Okres inkubacji trwa od 7 do 28 dni. Na charakter przebiegu i objawy choroby poważnie wpływają warunki trzymania i karmienia zwierząt, poziom naturalnej odporności, wiek zwierząt.

W zależności od charakteru manifestacji procesu patologicznego występują powierzchowne, głębokie (pęcherzykowe) i nietypowe (usunięte) formy choroby.

Mięsożercy i króliki zmiany zlokalizowane są głównie na głowie, szyi, kończynach. Mogą być umieszczone samodzielnie lub rozproszone na całej powierzchni ciała. W tym przypadku często rejestruje się głęboką (pęcherzykową) postać rzęsistkowicy, gdy pojedyncze ogniska z wysiękowym zapaleniem i pękające pęcherzyki tworzą wiele ognisk o dużych rozmiarach. Intensywnemu wysiękowi dotkniętych obszarów towarzyszy tworzenie gęstych, grubych skorup, po naciśnięciu z mieszków włosowych uwalnia się ropny wysięk. Następnie pojawiają się owalne i zaokrąglone plamy, pokryte twardą łuszczącą się skórką. W niektórych przypadkach swędzenie jest wyraźne w tych miejscach i mogą powstawać przesiąknięte krwią otarcia.

Młoda łydka choroba często przebiega w postaci głębokiej infiltracji grzybicy z rozprzestrzenianiem się procesu, co objawia się klinicznie przez tworzenie się na głowie, szyi, bokach, tułowiu, rzadziej – kończynach zaokrąglonych bezwłosych obszarów pokrytych szarobrązowymi skorupami. Swędzenie jest nieobecne lub łagodne. Liczba ognisk waha się od 5 do 12. Unoszą się nad powierzchnią skóry o 1-1,5 cm, a po usunięciu skórki ze zmian uwalnia się krwawo-ropny wysięk. Leczenie zmian rozpoczyna się od środka i powoli przechodzi na obrzeże.

U dorosłych nutrie rzęsistka często przebiega w łagodnej postaci i charakteryzuje się łamaniem włosów, powstawaniem obfitego łupieżu i powierzchownych skorup.

DIAGNOSTYKA. W procesie ustalania przyczyn chorób zwierząt brane są pod uwagę dane epizootologiczne, charakterystyczne objawy kliniczne choroby i wyniki laboratoryjne, które polegają na przeprowadzeniu mikroskopii świetlnej włosów, skorup, łusek z obszarów, które nie zostały poddane leczeniu, a także przy selekcji patogenu..

Mikroskopijne grzyby z rodzaju Trichophyton wyglądają jak bezpośrednie strzępki grzybni z przegrodami leżącymi w regularnych rzędach wzdłuż długości włosów. Zarodniki są zlokalizowane za pomocą sprzęgieł lub łańcuchów u podstawy włosów.

DIAGNOSTYKA RÓŻNICOWA. Polega ona na tym, że należy wykluczyć mikrosporię, świerzb, strup, zmiany skórne o niezakaźnej etiologii.

LECZENIE Oprócz środków wskazanych w sekcji MICROSPORIA, do leczenia dotkniętych obszarów stosuje się ciepłe 3-5% roztwory monochlorku jodu lub 0,25% roztwór oleju z ryb lub ciekłej parafiny – trikotecynę. Gdy 0,3 g zmielonej siarki i 6 g BVK są jednocześnie wprowadzane do diety, dobry efekt terapeutyczny i zapobiegawczy jest rejestrowany na głowie.

ODPORNOŚĆ I SZCZEGÓLNE ZAPOBIEGANIE. Zwierzęta z trichofitozą nabywają intensywną długoterminową odporność.

W celu stworzenia odporności czynnej suchą szczepionkę Mentavak stosuje się u zwierząt futerkowych i królików, co ma wyraźny efekt terapeutyczny. Dawka profilaktyczna dla szczeniąt w wieku 1-4 miesięcy wynosi 1 ml. Szczepionkę powtarza się po 7-10 dniach domięśniowo w dawce 2 ml. Odporność występuje 20-25 dni po drugim wstrzyknięciu i trwa co najmniej trzy lata.

ZAPOBIEGANIE I ŚRODKI. Ogólny system środków zapobiegawczych polega na ścisłym przestrzeganiu przepisów weterynaryjnych i sanitarnych; optymalne warunki trzymania i karmienia; urządzenia sanitarne pomieszczeń, szop i cel.

Kiedy pojawia się choroba, gospodarka zostaje uznana za dysfunkcyjną i nałożone są ograniczenia, które są przeprowadzane podobnie do tych wskazanych w sekcji MICROSPORIA.

Czytaj także:

  1. Atanipteroza psów, kotów i zwierząt futerkowych
  2. Demodekoza u psów
  3. CHOROBY ZAKAŹNE. Salmonella i Escherichiosis zwierząt futerkowych i ptaków
  4. ZAKAŻENIE PARWIRUSEM PSÓW
  5. Psy z piroplazmozą
  6. Sarcocystosis psów i kotów
  7. Pies, który śpi w zimie jak niedźwiedź
| następna strona ==>
Leptospiroza | PULLOROZA I ASPERGILLOZA PTAKÓW

Data dodania: 2014-08-09; Wyświetleń: 482; Naruszenie praw autorskich

Grzybica skóry u kotów i kotów: patogeny, objawy i leczenie

Grzybica grzybicza u zwierząt spowodowana mikroskopijnymi grzybami chorobotwórczymi. Choroba charakteryzuje się głównie infekcją skóry i sierści, ale jej przebieg ogólnoustrojowy może powodować uszkodzenie narządów wewnętrznych zwierzęcia.

Jaką chorobę trudno rozpoznać w pierwszym okresie rozwoju, co czyni ją poważnym problemem medycznym i społecznym. W tym momencie kot staje się źródłem infekcji dla innych zwierząt domowych i ludzi. Czynnik sprawczy jest dość stabilny na wpływy środowiska i może pozostawać funkcjonalny w pomieszczeniu przez 2-3 miesiące, a jeśli dostanie się do gleby przez okres do 10 lat.

Grzybica skóry i jej czynniki sprawcze

Główną manifestacją grzybicy skóry jest pojawienie się na skórze ognisk zwierzęcych z rzadką linią włosów lub wcale. W przypadku tej choroby wpływa to na naskórek, trzon włosa i samą skórę.

Zdjęcie pokazuje czynnik wywołujący grzybicę skóry, powiększony pod mikroskopem..

Najczęstsze to:

  • zakażenie spowodowane przez 2 patogeny: rzęsistkowicę i mikrosporię;
  • koty w każdym wieku mogą zostać zarażone, młode zwierzęta są szczególnie podatne;
  • przeniesienie choroby następuje o każdej porze roku;
  • okres inkubacji wynosi 5-40 dni, w zależności od układu odpornościowego zwierzęcia.

Zarodniki niedoskonałych grzybów dermatofitowych żerujących na zrogowaciałym naskórku pobudzają chorobę.

Dermatofity patogenów dzielą się na kilka grup:

  • siedliskiem geofilnym jest ziemia, infekcja następuje po kontakcie z glebą;
  • nosicielami patogenów zoofilnych są zwierzęta, są przenoszone z zastrzeżeniem podobieństwa keratyny;
  • ludzie stają się antropofilni, choroba może mieć charakter epidemiczny.

Klasyfikacja zależy od rodzaju dotkniętej tkanki:

  • w przypadku naskórka zanika warstwa rogowa naskórka;
  • naruszenia warstwy rogowej naskórka i linii włosów są spowodowane rzęsistkowicą;
  • grzybica paznokci wpływa na zrogowaciałą masę paznokci.

Zakażenie kota występuje podczas kontaktu z innym zwierzęciem lub w momencie kontaktu z zapłodnionymi przedmiotami lub glebą.

Sposoby infekcji zwierząt

Dermatomikozy są wywoływane przez różnego rodzaju niedoskonałe grzyby. Tego rodzaju choroby mają podobne objawy kliniczne, dlatego nazywane są „grzybicą”.

Zarodniki mają okrągły lub owalny kształt, od 3 do 8 mikronów, umieszczone w rzędach w rzędach na zewnątrz i / lub wewnątrz wełny na całej długości, tworząc osłonę u podstawy:

  • endothrix – rozwijaj się tylko wewnętrznie;
  • ectothrix – otaczają włosy w skrzynce;
  • neoendothrix – wewnątrz i na zewnątrz.

Koty mogą zarazić się grzybicą skóry poprzez ściółkę lub zakażone zwierzęta..

Strzępki grzybni po rozbiciu na zarodniki często pozostają zjednoczone w krótkie łańcuchy. Czynnik sprawczy zaczyna objawiać się w temperaturze 25–28 stopni przez okres od 7 dni do sześciu miesięcy, tworząc diametralnie zlokalizowane miejsca lokalizacji o wielkości do 50 mm.

Toksyny i enzymy wydzielane przez grzyby powodują rozluźnienie i rozwój procesu zapalnego w warstwie rogowej naskórka. Po penetracji początku mieszków włosowych niszczą je, co prowadzi do wypadania włosów.

Siła reakcji zależy od rodzaju patogenu, stanu skóry zwierzęcia i jego ciała. Z niekorzystnym skutkiem grzyb wchodzi do skóry właściwej i tworzy mikro-dostęp. W sprzyjających warunkach może się rozmnażać w glebie. Przechowywany we włosach dotkniętych chorobą przez kilka lat..

Działa szkodliwie na zarodniki grzybów:

  • promienie ultrafioletowe;
  • gotować przez 2 minuty;
  • temperatura 60–62 stopni zabija w ciągu 2 godzin;
  • wystawienie na działanie kwasów i zasad niszczy patogen w ciągu 15-30 minut.

To jest ważne Przeniesienie infekcji na koty i koty może nastąpić poprzez zainfekowaną ściółkę, artykuły pielęgnacyjne, przy bezpośrednim i pośrednim kontakcie z chorym zwierzęciem podczas chodzenia, a nawet przez gryzonie podobne do myszy.

Objawy choroby i diagnoza

Złe warunki trzymania i karmienia kotów i kotów, obecność urazów na skórze w postaci otarć, zadrapań lub drapania, niekontrolowane chodzenie zwierząt domowych i kontakt z chorymi są głównymi przyczynami infekcji. Bezdomne zarażone koty stanowią szczególne zagrożenie w rozprzestrzenianiu się choroby..

Dodaj komentarz