Czym jest grzybica skóry u ludzi?

przez | 2020-03-20

Spis treści:

Grzybica skóry u ludzi

Grzybica skóry jest chorobą należącą do dużej grupy chorób grzybiczych, które atakują skórę, paznokcie, fałdy ciała, a także narządy wewnętrzne.

Opisana choroba skóry jest spowodowana przez mikroskopijne organizmy pasożytujące na ludzkim ciele – grzyby. Istnieje około 500 gatunków. Pełna klasyfikacja, która spełnia wszystkie potrzeby praktyki, nie została jeszcze stworzona. Wynika to z różnorodności czynników zakaźnych i różnych objawów, które powodują..

Zgodnie z przebiegiem ostre i przewlekłe grzybice skóry wyróżniają się głębokością zmiany – powierzchowną i głęboką, ograniczeniem – formami lokalnymi i powszechnymi.

Co to jest?

Grzybica skóry należy do kategorii chorób zakaźnych, które rozwijają się po zakażeniu grzybami. Choroba rozprzestrzenia się w całym ciele i możesz zachorować nawet w wyniku krótkiego kontaktu. Główne niebezpieczeństwo grzybicy polega na tym, że często przebiega ona w postaci przewlekłej, to znaczy zawsze istnieje niebezpieczeństwo zaostrzenia.

Długie odroczenie leczenia zaostrza obraz kliniczny i prowadzi do tego, że patogeny będą stale pozostawać na skórze.

Klasyfikacja

Grzybice skóry są klasyfikowane według lokalizacji:

  • gładka skóra ciała;
  • skóra głowy i broda;
  • gwoździe;
  • obszar pachwinowy;
  • przestań.

W zależności od czynnika sprawczego, grzybice skóry dzielą się na:

  • keratomykoza: mikrosporia guzkowa, wielokolorowy porost;
  • dermatofitoza: naskórkowość pachwinowa, naskórkowość stóp, rzęsistkowica, grzybica kafelkowa, favus, rubrofity;
  • głębokie grzybice: aspergiloza, chromomikoza, blastomykoza, sporotrichoza itp.;
  • kandydoza: powierzchowna, trzewna i przewlekła uogólniona;
  • pseudomykoza: promienica, rzęsica, erytroza itp..

Przyczyny wystąpienia

Mówiąc o etiologii choroby, należy wziąć pod uwagę, że różne grzyby działają jako patogeny: microsporum, trichophyton, epidermophyton (ostatnia grupa obejmuje odmiany tego rodzaju grzyba, wszystkie one są zjednoczone pod jedną nazwą „dermatofity”). Zawsze niezwykle trudno jest zidentyfikować patogeny w tkankach ciała, ponieważ specjalista musi najpierw wybrać czystą kulturę do badań.

Inną komplikacją jest to, że czynniki wywołujące grzybicę skóry są bardzo częste, dlatego infekcja występuje łatwo, aw niektórych przypadkach takie objawy mogą mieć coś wspólnego z objawami epidemicznymi. Najczęściej grzybica jest charakterystyczna dla krajów o klimacie tropikalnym, czyli mokrym i gorącym, ponieważ grzyby zwykle rozmnażają się aktywnie w temperaturze 25-30 stopni Celsjusza. Sezon letni i środowisko alkaliczne są dla nich idealne. Jednocześnie eksperci twierdzą, że dzieci są znacznie bardziej narażone na zarażenie niż dorośli..

Z reguły patogen pojawia się na skórze po pewnym kontakcie osoby ze zmianą chorobową. Lekarze rozróżniają trzy główne odmiany patogenów:

W pierwszym przypadku źródłem infekcji są zwierzęta, a raczej pasożyty żyjące w ich organizmach. Obejmuje to pasożyty, które wykorzystują psy domowe, koty lub bydło jako gospodarze.

W drugim przypadku mówimy o patogenach żyjących w glebie i glebie. Osoba może pracować lub po prostu skontaktować się z ziemią bez użycia sprzętu ochronnego, w wyniku czego może zostać zainfekowana.

Trzeci przypadek to pasożyty żyjące w ludzkim ciele, które jest nosicielem choroby. Sam fakt infekcji występuje w kontakcie.

Rozwój grzybicy skóry wyraża się w tym, że konidia i fragmenty GIF patogenów dostają się do włosów, górnych warstw skóry, paznokci (to znaczy tych tkanek, które zawierają keratynę). Częstość infekcji dermatofitami jest dość niska, dlatego u zdrowych osób uszkodzenie tkanek nie występuje. Jednak patogeny wyróżniają się charakterystyczną cechą: mogą narazić keratynę na całkowite zniszczenie i zniszczenie.

Patogeny znajdujące się w łodydze włosa można podzielić na dwa typy w zależności od ich wzrostu. Po pierwsze: endotrix zaczyna rosnąć ze skóry do włosów i mieszków włosowych, podczas gdy nie wykraczają poza granice samego trzonu włosa. Po drugie: ektotrix wyrasta bezpośrednio na włosy bezpośrednio z mieszków włosowych.

Wiele w występowaniu i rozwoju choroby zależy od cech ludzkiego ciała. Niektóre rodzaje grzybicy skóry mogą być charakterystyczne wyłącznie dla osoby dorosłej, a niektóre tylko dla dziecka. Pod wieloma względami chorobę zapewnia nie tylko wiek, ale także wydzielanie gruczołów łojowych, skład potu i wiele innych charakterystycznych cech..

Pierwotne zakażenie grzybicą skóry jest wynikiem uczulenia, po którym przychodzi czas na rozwój nawrotu. Niedobór odporności w dużej mierze determinuje ryzyko grzybicy skóry. Ponadto różne zaburzenia metaboliczne, niedożywienie, problemy z układem hormonalnym, niedobór witamin mogą również stać się korzystnym tłem dla infekcji. Należy pamiętać, że grzyb szybciej wnika w uszkodzoną skórę, dzięki czemu osoby z wrzodami, ranami i zadrapaniami na skórze znajdują się w strefie szczególnego ryzyka.

Konidia, strzępki, zarodniki wnikają we włosy, paznokcie i skórę. Ponieważ keratyna jest przede wszystkim pożywką dla grzyba, naskórek zaczyna się szybko pogarszać po infekcji. W tym przypadku wpływa to również na zdrowe obszary skóry..

Objawy grzybicy skóry

U ludzi objawy grzybicy skóry (patrz zdjęcie) są całkowicie zależne od jej kształtu i umiejscowienia na ciele. Dermatomikoza skóry głowy jest częściej diagnozowana u dzieci. Jeśli rozprzestrzeni się na skórę głowy, pacjenci znajdują następujące objawy:

  • ból, łuszczenie i swędzenie;
  • szybkie rozprzestrzenianie się wysypki w postaci grudek;
  • wypadanie włosów i ich kruchość, która rozwija się z ropnej fuzji cebul;
  • pojawienie się czyraków.

W obszarze brody zjawiska są podobne, tylko zmiany krostkowe są punktowe, ponieważ mieszki włosowe są stale zarażone. Nawet skóra tutaj jest pokryta skórkami, staje się spuchnięta. Ta forma jest bardzo zaraźliwa..

Opisane poniżej objawy grzybicy skóry u ludzi mogą wpływać absolutnie na każdy obszar ciała. Mają kilka etapów rozwoju:

  1. Pojawienie się wysypki na naskórku w postaci kółek.
  2. W środku strona rozjaśnia się – jest to środek wysypki.
  3. Wysypka staje się mokra i zaczynają się tworzyć skorupy.
  4. Silny peeling występuje na obwodzie jasnego obszaru, pacjent cierpi na swędzenie.
  5. Palenisko ma zdrowy wygląd, wokół niego pozostaje ciemny okrąg.

Oznaki grzybicy stóp zależą całkowicie od postaci choroby. Tak więc w przypadku patologii typu dyshidrotycznego charakterystyczne jest pojawienie się ogromnej liczby małych pęcherzyków na samych palcach i stopach, które następnie otwierają się, tworząc plamy erozyjne. Te ostatnie są również charakterystyczne dla międzyzębowego rodzaju choroby, ale towarzyszy jej również obrzęk i pęknięcia. Objawy płaskiej postaci przebiegają w następujący sposób:

  • pierwotne uszkodzenie skóry palców;
  • lekki peeling, któremu nie towarzyszą żadne inne objawy;
  • nasilenie łuszczenia, swędzenia, tworzenia grudek, które przechodzą w erozję;
  • ropienie ognisk;
  • pojawienie się łusek martwej skóry na boku stopy;
  • fuzja wysypek, silna suchość, ból.

Na obszar pachwinowy wpływa dermatomikoza, a po rozprzestrzenieniu może rozprzestrzeniać się w wyniku samozakażenia fałdów ciała (pod klatką piersiową itp.). Pierwotne wysypki pojawiają się na fałdach pachwinowych, stopniowo przepływają do krocza, ud, odbytu. Kiedy stadium choroby przechodzi w peeling, erozja zaczyna się otwierać, co często komplikuje ropne zapalenie skóry. Zapalenie ustępuje, ale nawroty zdarzają się prawie zawsze, ponieważ grzyby pozostają na skórze przez długi czas.

Grzybica paznokci paznokci jest również nazywana grzybicą paznokci. Po przeniesieniu choroby paznokieć jest niszczony i złuszcza się. Na samym początku paznokieć pogrubia się i deformuje..

Zdjęcie grzybicy skóry u ludzi

Na zdjęciu widać różne objawy grzybicy skóry u ludzi:

W zależności od objawów grzybicy skóry leczenie u osoby będzie również inne. Konieczna dokładna diagnoza.

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie wywiadu, prezentacji klinicznej i wyników laboratoryjnych. W leczeniu pacjentów w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę możliwą interakcję ogólnoustrojowych leków przeciwgrzybiczych z ciągle przyjmowanymi lekami.

Przed diagnozą nie zaleca się leczenia dotkniętych obszarów skóry roztworami antyseptycznymi, ponieważ może to rozmazać obraz kliniczny i prowadzić do błędu diagnostycznego..

W trakcie mikroskopii materiału biologicznego pobranego ze zmian chorobowych (łuski naskórka, włosy, masy rogu z łożyska paznokcia itp.) Wykrywane są zarodniki grzybni, strzępek lub patogenów. Wysiew skrobaka z dotkniętego obszaru na pożywki (uniwersalne i selektywne) pozwala zidentyfikować czynnik zakaźny i określić jego wrażliwość na leki przeciwgrzybicze. Konieczne może być laboratoryjne oznaczenie przeciwciał przeciwko czynnikowi sprawczemu we krwi pacjenta..

Informacyjną metodą diagnozowania niektórych grzybic skóry jest badanie skóry pod lampą Wooda – wykrywa się zielonkawo-niebieski, czerwonawy, brązowy lub złotożółty blask łusek w dotkniętych obszarach.

Przed przepisaniem ogólnoustrojowej terapii grzybicy skóry, szczególnie pacjentom w podeszłym wieku, ogólnym badaniem krwi i moczu, biochemicznym badaniem krwi (transaminaz wątrobowych, bilirubiny, kreatyniny), a także badaniem ultrasonograficznym jamy brzusznej i nerek, zaleca się elektrokardiografię. Pozwala to zidentyfikować pacjentów, u których leczenie systemowe jest przeciwwskazane..

Diagnostyka różnicowa jest przeprowadzana z łuszczycą, wypryskiem, neurodermitem, bielactwem, łojotokiem, syfilityczną leukodermą.

Jak leczyć grzybicę skóry

Taktykę leczenia grzybicy skóry u ludzi należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dermatolog bierze pod uwagę takie czynniki:

  • rodzaj grzyba;
  • przebieg choroby;
  • wiek
  • ogólny stan zdrowia.

Głównym sposobem leczenia grzybicy skóry jest powołanie środków przeciwgrzybiczych do użytku zewnętrznego lub wewnętrznego. Bez stosowania takich leków niemożliwe jest wyleczenie pacjenta.

Leczenie uzależnień

Farmaceuci opracowali ponad sto leków o działaniu przeciwgrzybiczym. Tylko specjalista może poprawnie wybrać je dla konkretnego pacjenta. Narkotyki obejmują:

  1. Środki zewnętrzne (maści, kremy, spray, żele). Stosuje się je dwa razy dziennie, tylko na czystą skórę, w przeciwnym razie nie będą w stanie wniknąć głęboko w skórę i rozpocząć pracę. Kurs trwa średnio 10 dni, pierwsze pozytywne wyniki pojawiają się 4 dnia. Wśród popularnych leków są mikonazol, ketokonazol, mykoseptyna, maść siarkowa i salicylowa.
  2. Środki antyseptyczne do leczenia mokrych obszarów – chlorheksydyna.
  3. Lek przeciwhistaminowy – Suprastin.
  4. Środki przeciwdrobnoustrojowe. Stosowany wewnętrznie w ciężkich, zaawansowanych przypadkach i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza – gryzeofulwina.
  5. Preparaty witaminowe. Przyspiesz procesy gojenia.

Dokładny schemat leczenia wybiera specjalista. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że grzybicę należy leczyć przez długi czas. Średnio terapia trwa około dwóch tygodni, ale zaleca się kontynuowanie przyjmowania leku przepisanego przez lekarza przez kolejny tydzień po ustąpieniu objawów..

Zapobieganie

Zapobieganie chorobie dotyczy głównie przestrzegania standardów higieny, które wykluczają zakażenie (w tym samozakażenie) niebezpiecznym grzybem. Oto kilka zaleceń ekspertów:

  • Nie używaj ręczników i grzebieni innych osób;
  • powinieneś mieć przy sobie mokre chusteczki (w pracy, na wycieczce), aby utrzymać ręce i twarz w czystości;
  • kąpiąc się w morzu, basenie, wannie, skórę między palcami należy zawsze wycierać;
  • Nie noś obcisłych ubrań i bielizny, preferując swobodny krój;
  • nie dotykaj bezpańskich zwierząt i regularnie pokazuj swoje zwierzęta lekarzowi weterynarii.

Pamiętaj, że gdy pojawią się pierwsze objawy grzybicy skóry, należy natychmiast skonsultować się z dermatologiem. Tylko lekarz może przepisać skuteczne leczenie i możesz trwale pozbyć się tych nieprzyjemnych chorób.

Prognoza

W przypadku powierzchownej grzybicy skóry, z zastrzeżeniem zasad higieny osobistej, dobrego odżywiania, zaleceń lekarza, rokowanie jest korzystne.

DERMATOMYKOZA

Klasyfikacja

• Keratomycosis (versicolor versicolor)
• Dermato-fitia: naskórka pachwinowa; grzybica spowodowana trichofitonem międzypalcowym (naskórka stóp); grzybica spowodowana czerwonym trichofitonem (rubrofitia); rzęsistkowica; microsporia; favus
• kandydoza
• Grzybice głębokie: blastomikoza, sporotrichoza, chromomykoza itp..

Etiologia

Głównymi patogenami są różne gatunki Trichophyton, Microsporum, a także kilka gatunków z rodzaju Epidermophyton, zjednoczonych pod ogólną nazwą dermatofity. Identyfikacja morfologiczna patogenów w próbkach tkanek jest trudna i wymaga izolacji czystej kultury. W rzadkich przypadkach różne gatunki Candida powodują uszkodzenia..
Epidemiologia. Większość patogenów jest szeroko rozpowszechniona, być może szeroko rozpowszechniona infekcja. Choroby są częściej zgłaszane w krajach o gorącym, wilgotnym klimacie. Wśród grup wiekowych dzieci są bardziej podatne na infekcje. Choroby występują po kontakcie z aktywną zmianą. Wyróżnia się następujące znaczące epidemiologicznie grupy patogenów:
• Geofilne dermatofity żyją w glebie. Zakażenie jest możliwe po kontakcie podatnego organizmu z zainfekowaną glebą
• Zoofilne dermatofity – pasożyty większości zwierząt domowych (kotów, psów, bydła), będące źródłem infekcji u ludzi
• Antropofilowe dermatofity – ludzkie pasożyty; przenoszenie czynnika zakaźnego następuje w wyniku kontaktu z pacjentem. Patogeneza. W przypadku grzybicy skóry czynniki infekcyjne reprezentowane są przez strzępki i konidia, które wpadły do ​​tkanek zawierających keratynę (warstwa rogowa naskórka, włosy, paznokcie). Zjadliwość dermatofitów jest niska i nie obserwuje się uszkodzenia tkanek leżących u podstaw u zdrowych osób. Wszystkie patogeny charakteryzują się zdolnością do niszczenia i wykorzystania keratyny. Według rodzaju wzrostu w łodydze patogeny są podzielone na 2 grupy: endotrix – wyrastają ze skóry na mieszki włosowe i włosy, nie opuszczając łodygi; ectothrix – kiełkują od mieszków włosowych do włosów.

Obraz kliniczny

Patogeny rozmnażają się w skórze i jej przydatkach; choroby są ograniczone, nie stanowią zagrożenia dla życia, są często spontanicznie ograniczone i powodują głównie problemy kosmetyczne. Inwazje żywej tkanki są rzadkie. W rzadkich przypadkach obserwuje się uszkodzenie błyskawicy sąsiednich tkanek, szczególnie u osób z niedoborami odporności. Charakterystyczne są swędzące, okrągłe, jaskrawoczerwone, dobrze zdefiniowane łuszczące się płytki o średnicy mniejszej niż 5 cm, rozmieszczone pojedynczo lub w grupach.
• Dermatofitoza skóry głowy wywołana przez trichofity z grupy endothrix objawia się łamliwością włosów z powodu wzrostu patogenu w trzonie włosa.
• Dermatomikoza brody i wąsów. Przebieg może być ostry lub, rzadziej, przewlekły. Początkowe objawy to grudki i krosty; później łączą się zmiany mieszków włosowych. W wyniku infekcji powstają zmiany ziarniniakowe, często wtórnie zakażone bakteriami. Obrzęk dotkniętych obszarów jest charakterystyczny, te ostatnie są pokryte krwawymi skórkami. Główny patogen – Trichophyton verrucosum.
• Grzybica skóry (grzybica corporis). W różnych częściach ciała pojawiają się zlokalizowane ogniska złuszczania, wysypki krostkowe, rumień i ropne zapalenie skóry. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum i Microsporum canis.
• Grzybica pachwinowa. Objawia się ogniskami łuszczenia, wysypki krostkowej, rumienia i piodermii w nogach (w tym wewnętrznej powierzchni bioder), narządów płciowych, krocza i pachwiny. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum i Candida.
• Dermatomikoza stóp. Zmiany zlokalizowane są w podeszwach, głównie na skórze między palcami; charakterystyczne są małe pęcherzyki, pęknięcia, płatki, miejsca zmiękczania i erozji. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum.
• Grzybica paznokci. Przejawia się jako pogrubienie, szorstkość i rozwarstwienie paznokci palców rąk i stóp. Głównymi patogenami są gatunki Trichophyton; w rzadkich przypadkach gatunki Candida powodują zmiany.
Rozpoznanie grzybic powierzchownych opiera się na objawach klinicznych, odkryciach mikroskopowych dotkniętych tkanek i identyfikacji izolowanych z nich kultur mikroorganizmów. Czynniki sprawcze mikrosporii można dość łatwo wykryć, napromieniowując skórę głowy lampą ultrafioletową Wooda (zielona poświata). Metody badawcze
• Identyfikacja patogenu za pomocą mikroskopu. Materiały do ​​mikroskopii – fragmenty skóry i jej przydatków (paznokcie, włosy). Próbkę skóry umieszcza się na szklanym szkiełku i nakłada kroplę 10% KOH. Po 10-15 minutach próbkę poddaje się mikroskopii w celu wykrycia strzępek lub konidiów. Mikroskopia włosów ułatwia identyfikację patogenów typu endothrix i eectothrix. W przypadku zmian wywołanych przez patogeny typu endothrix charakterystyczne są doły i wgłębienia w trzonie włosa, natomiast w przypadku patogenów typu eectothrix
GIF-y oplatają trzon włosa na zewnątrz. Aby zwiększyć kontrast, zastosowano zmniejszony kondensator i matowe światło..
• Izolacja kultury. Oddzielne fragmenty włosów lub skóry są umieszczane na podłożach hodowlanych. Próbki skóry pobiera się poprzez ostrożne wertykulowanie zmiany sterylnym skalpelem lub szklanym szkiełkiem. Czynnik sprawczy jest identyfikowany mikroskopowo i na podstawie morfologii kolonii.
• gatunki Trichophyton rosną w ciągu 2-3 tygodni; wielokolorowe kolonie; konidia są duże, gładkie i septatowe (do 10 sept), w kształcie przypominają ołówki (10-50 mikronów). Identyfikacja wewnątrzgatunkowa jest trudna i wymaga zbadania właściwości biochemicznych.
• gatunki Microsporum również rosną powoli; makrokonidia grubościenna, wielokomórkowa, w kształcie wrzeciona (30-160 mikronów) i pokryta kolcami.
• Epidermophyton floccosum tworzy kolonie białe, żółte lub oliwkowe; identyfikowane przez obecność wielu gładkich konidiów przypominających pałeczki (o długości 7-20 μm).

Diagnostyka różnicowa

• Różowy porost
• Wyprysk łojotokowy
• Kontaktowe zapalenie skóry
• Kiła
• Łuszczyca
• twarda waluta.

Leczenie:

• Syntetyczne leki przeciwgrzybicze miejscowo w postaci maści (kremu) – mikonazol lub klotrimazol 2 r / dzień przez 2 tygodnie, a także ketokonazol 4 r / dzień przez 2 tygodnie (w ciągu 1 tygodnia po wyzdrowieniu – aby zapobiec nawrotowi). Zalecane są również pochodne ekonazolu i metylonaftalenu, takie jak naftyna..
• W przypadku dermatofitozy skóry głowy – gryzeofulwina 1 g / dzień (dla dzieci – 16 mg / kg, z mikrosporią -22 mg / kg) doustnie codziennie do pierwszego negatywnego testu na grzyby, następnie w tej samej dawce przez 2 tygodnie co drugi dzień i 2 tygodnie 2 r / tydzień lub ketokonazol. Lokalnie – 2-5% roztwór jodu, maść z siarką (10%) i kwasem salicylowym (3-5%).
• Z grzybicą paznokci – terbinafina 250 mg / dobę na
2-4 miesiące, itrakonazol 200 mg / dobę przez 3 miesiące. Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na lek
• Griseo-fulvin – z ciężką leukopenią i układowymi chorobami krwi, chorobami organicznymi wątroby i nerek, porfirią, nowotworami złośliwymi, ciążą, karmieniem piersią. Środki ostrożności
• Gryzeofulwina powoduje ból głowy (u 10%), zwykle ustępujący po 1 tygodniu stosowania, wzdęcia, niestrawność i biegunka; może mieć działanie hepatotoksyczne
• Itrakonazol może powodować nudności, wymioty, biegunkę, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia czynności wątroby, a także mieć działanie hepatotoksyczne (rzadko)
• Podczas przyjmowania ketokonazolu możliwe są nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, swędzenie skóry, zawroty głowy, senność, bóle stawów, ginekomastia, łysienie, zaburzenia czynności wątroby (przed i podczas leczenia konieczne są czynnościowe testy wątroby).
Interakcje z innymi lekami
• Gryzeofulwina indukuje indukcję mikrosomalnych enzymów wątrobowych, dlatego przyspiesza metabolizm pośrednich antykoagulantów, doustnych środków antykoncepcyjnych i innych leków
• Blokery receptorów H2 i leki zobojętniające kwas spowalniają wchłanianie ketokonazolu
• Ketokonazol zmniejsza aktywność enzymów wątrobowych i dlatego może powodować zatrucie lekami
• Ketokonazol znacznie zwiększa stężenie cyklosporyny we krwi.

Synonimy

• Dermatophytosis
• Epidermofitoza
• Dermatomikoza w kształcie pierścienia
Zobacz także grzybica stóp, kandydoza, versicolor, Microsporia, favus (nl), epidermofitoza pachwinowa

Dodaj komentarz