Co to jest grzybica stóp?

przez | 2020-03-19

Spis treści:

DERMATOMYKOZA

Klasyfikacja

• Keratomycosis (versicolor versicolor)
• Dermato-fitia: naskórka pachwinowa; grzybica spowodowana trichofitonem międzypalcowym (naskórka stóp); grzybica spowodowana czerwonym trichofitonem (rubrofitia); rzęsistkowica; microsporia; favus
• kandydoza
• Grzybice głębokie: blastomikoza, sporotrichoza, chromomykoza itp..

Etiologia

Głównymi patogenami są różne gatunki Trichophyton, Microsporum, a także kilka gatunków z rodzaju Epidermophyton, zjednoczonych pod ogólną nazwą dermatofity. Identyfikacja morfologiczna patogenów w próbkach tkanek jest trudna i wymaga izolacji czystej kultury. W rzadkich przypadkach różne gatunki Candida powodują uszkodzenia..
Epidemiologia. Większość patogenów jest szeroko rozpowszechniona, być może szeroko rozpowszechniona infekcja. Choroby są częściej zgłaszane w krajach o gorącym, wilgotnym klimacie. Wśród grup wiekowych dzieci są bardziej podatne na infekcje. Choroby występują po kontakcie z aktywną zmianą. Wyróżnia się następujące znaczące epidemiologicznie grupy patogenów:
• Geofilne dermatofity żyją w glebie. Zakażenie jest możliwe po kontakcie podatnego organizmu z zainfekowaną glebą
• Zoofilne dermatofity – pasożyty większości zwierząt domowych (kotów, psów, bydła), będące źródłem infekcji u ludzi
• Antropofilowe dermatofity – ludzkie pasożyty; przenoszenie czynnika zakaźnego następuje w wyniku kontaktu z pacjentem. Patogeneza. W przypadku grzybicy skóry czynniki infekcyjne reprezentowane są przez strzępki i konidia, które wpadły do ​​tkanek zawierających keratynę (warstwa rogowa naskórka, włosy, paznokcie). Zjadliwość dermatofitów jest niska i nie obserwuje się uszkodzenia tkanek leżących u podstaw u zdrowych osób. Wszystkie patogeny charakteryzują się zdolnością do niszczenia i wykorzystania keratyny. Według rodzaju wzrostu w łodydze patogeny są podzielone na 2 grupy: endotrix – wyrastają ze skóry na mieszki włosowe i włosy, nie opuszczając łodygi; ectothrix – kiełkują od mieszków włosowych do włosów.

Obraz kliniczny

Patogeny rozmnażają się w skórze i jej przydatkach; choroby są ograniczone, nie stanowią zagrożenia dla życia, są często spontanicznie ograniczone i powodują głównie problemy kosmetyczne. Inwazje żywej tkanki są rzadkie. W rzadkich przypadkach obserwuje się uszkodzenie błyskawicy sąsiednich tkanek, szczególnie u osób z niedoborami odporności. Charakterystyczne są swędzące, okrągłe, jaskrawoczerwone, dobrze zdefiniowane łuszczące się płytki o średnicy mniejszej niż 5 cm, rozmieszczone pojedynczo lub w grupach.
• Dermatofitoza skóry głowy wywołana przez trichofity z grupy endothrix objawia się łamliwością włosów z powodu wzrostu patogenu w trzonie włosa.
• Dermatomikoza brody i wąsów. Przebieg może być ostry lub, rzadziej, przewlekły. Początkowe objawy to grudki i krosty; później łączą się zmiany mieszków włosowych. W wyniku infekcji powstają zmiany ziarniniakowe, często wtórnie zakażone bakteriami. Obrzęk dotkniętych obszarów jest charakterystyczny, te ostatnie są pokryte krwawymi skórkami. Główny patogen – Trichophyton verrucosum.
• Grzybica skóry (grzybica corporis). W różnych częściach ciała pojawiają się zlokalizowane ogniska złuszczania, wysypki krostkowe, rumień i ropne zapalenie skóry. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum i Microsporum canis.
• Grzybica pachwinowa. Objawia się ogniskami łuszczenia, wysypki krostkowej, rumienia i piodermii w nogach (w tym wewnętrznej powierzchni bioder), narządów płciowych, krocza i pachwiny. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum i Candida.
• Dermatomikoza stóp. Zmiany zlokalizowane są w podeszwach, głównie na skórze między palcami; charakterystyczne są małe pęcherzyki, pęknięcia, płatki, miejsca zmiękczania i erozji. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum.
• Grzybica paznokci. Przejawia się jako pogrubienie, szorstkość i rozwarstwienie paznokci palców rąk i stóp. Głównymi patogenami są gatunki Trichophyton; w rzadkich przypadkach gatunki Candida powodują zmiany.
Rozpoznanie grzybic powierzchownych opiera się na objawach klinicznych, odkryciach mikroskopowych dotkniętych tkanek i identyfikacji izolowanych z nich kultur mikroorganizmów. Czynniki sprawcze mikrosporii można dość łatwo wykryć, napromieniowując skórę głowy lampą ultrafioletową Wooda (zielona poświata). Metody badawcze
• Identyfikacja patogenu za pomocą mikroskopu. Materiały do ​​mikroskopii – fragmenty skóry i jej przydatków (paznokcie, włosy). Próbkę skóry umieszcza się na szklanym szkiełku i nakłada kroplę 10% KOH. Po 10-15 minutach próbkę poddaje się mikroskopii w celu wykrycia strzępek lub konidiów. Mikroskopia włosów ułatwia identyfikację patogenów typu endothrix i eectothrix. W przypadku zmian wywołanych przez patogeny typu endothrix charakterystyczne są doły i wgłębienia w trzonie włosa, natomiast w przypadku patogenów typu eectothrix
GIF-y oplatają trzon włosa na zewnątrz. Aby zwiększyć kontrast, zastosowano zmniejszony kondensator i matowe światło..
• Izolacja kultury. Oddzielne fragmenty włosów lub skóry są umieszczane na podłożach hodowlanych. Próbki skóry pobiera się poprzez ostrożne wertykulowanie zmiany sterylnym skalpelem lub szklanym szkiełkiem. Czynnik sprawczy jest identyfikowany mikroskopowo i na podstawie morfologii kolonii.
• gatunki Trichophyton rosną w ciągu 2-3 tygodni; wielokolorowe kolonie; konidia są duże, gładkie i septatowe (do 10 sept), w kształcie przypominają ołówki (10-50 mikronów). Identyfikacja wewnątrzgatunkowa jest trudna i wymaga zbadania właściwości biochemicznych.
• gatunki Microsporum również rosną powoli; makrokonidia grubościenna, wielokomórkowa, w kształcie wrzeciona (30-160 mikronów) i pokryta kolcami.
• Epidermophyton floccosum tworzy kolonie białe, żółte lub oliwkowe; identyfikowane przez obecność wielu gładkich konidiów przypominających pałeczki (o długości 7-20 μm).

Diagnostyka różnicowa

• Różowy porost
• Wyprysk łojotokowy
• Kontaktowe zapalenie skóry
• Kiła
• Łuszczyca
• twarda waluta.

Leczenie:

• Syntetyczne leki przeciwgrzybicze miejscowo w postaci maści (kremu) – mikonazol lub klotrimazol 2 r / dzień przez 2 tygodnie, a także ketokonazol 4 r / dzień przez 2 tygodnie (w ciągu 1 tygodnia po wyzdrowieniu – aby zapobiec nawrotowi). Zalecane są również pochodne ekonazolu i metylonaftalenu, takie jak naftyna..
• W przypadku dermatofitozy skóry głowy – gryzeofulwina 1 g / dzień (dla dzieci – 16 mg / kg, z mikrosporią -22 mg / kg) doustnie codziennie do pierwszego negatywnego testu na grzyby, następnie w tej samej dawce przez 2 tygodnie co drugi dzień i 2 tygodnie 2 r / tydzień lub ketokonazol. Lokalnie – 2-5% roztwór jodu, maść z siarką (10%) i kwasem salicylowym (3-5%).
• Z grzybicą paznokci – terbinafina 250 mg / dobę na
2-4 miesiące, itrakonazol 200 mg / dobę przez 3 miesiące. Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na lek
• Griseo-fulvin – z ciężką leukopenią i układowymi chorobami krwi, chorobami organicznymi wątroby i nerek, porfirią, nowotworami złośliwymi, ciążą, karmieniem piersią. Środki ostrożności
• Gryzeofulwina powoduje ból głowy (u 10%), zwykle ustępujący po 1 tygodniu stosowania, wzdęcia, niestrawność i biegunka; może mieć działanie hepatotoksyczne
• Itrakonazol może powodować nudności, wymioty, biegunkę, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia czynności wątroby, a także mieć działanie hepatotoksyczne (rzadko)
• Podczas przyjmowania ketokonazolu możliwe są nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, swędzenie skóry, zawroty głowy, senność, bóle stawów, ginekomastia, łysienie, zaburzenia czynności wątroby (przed i podczas leczenia konieczne są czynnościowe testy wątroby).
Interakcje z innymi lekami
• Gryzeofulwina indukuje indukcję mikrosomalnych enzymów wątrobowych, dlatego przyspiesza metabolizm pośrednich antykoagulantów, doustnych środków antykoncepcyjnych i innych leków
• Blokery receptorów H2 i leki zobojętniające kwas spowalniają wchłanianie ketokonazolu
• Ketokonazol zmniejsza aktywność enzymów wątrobowych i dlatego może powodować zatrucie lekami
• Ketokonazol znacznie zwiększa stężenie cyklosporyny we krwi.

Synonimy

• Dermatophytosis
• Epidermofitoza
• Dermatomikoza w kształcie pierścienia
Zobacz także grzybica stóp, kandydoza, versicolor, Microsporia, favus (nl), epidermofitoza pachwinowa

Dermatomikoza stóp: główne objawy i metody leczenia

Pojawienie się różnych patologii na nogach związanych z wysypką nazywa się grzybicą stóp lub dermatofitozą stóp. W praktyce medycznej choroba dzieli się na trzy typy, które różnią się pod względem wyglądu i objawów. Ponieważ sportowcy cierpią na tę chorobę, nazywa się ją „stopą sportowca”.

Czynniki wpływającegrzybica stóp

Ta dolegliwość powstaje z powodu innego rodzaju grzyba, jeden z nich pojawia się między palcami osoby, a dzieje się to bardzo szybko i nieoczekiwanie. Cieszę się, że tylko jeden zabieg tego typu jest prosty i szybki. Ale drugi rodzaj grzyba pojawia się na stopie, jego bokach, ma postać przewlekłą, leczenie trwa długo i ciężko.

Choroba ta występuje, gdy osoba staje się bosą stopą na powierzchni zainfekowanego grzyba, jego zarodniki pozostają na powierzchni nogi i zaczynają się namnażać w warstwach naskórka. Prawie wszystkie grzyby rosną na skórze lub w jej górnej warstwie. Najlepszym miejscem dla nich jest obszar między palcami, jest ciepły i wilgotny.

Dermatomikoza stóp jest chorobą zakaźną, którą można łatwo wykryć w saunach, łaźniach, publicznych prysznicach lub po dotknięciu skóry chorego. Ale pomimo tego wiele osób ma dobrą odporność, a tam, gdzie niektóre mogą zostać zarażone, drugi nie złapie infekcji. Naukowcy nie ustalili jeszcze, dlaczego tak się dzieje. Ale mogą śmiało twierdzić, że jeśli dana osoba przynajmniej raz w życiu zachorowała na tę chorobę, ryzyko wzrasta, że ​​może zostać ponownie zarażony. Trzeba powiedzieć, że choroba dotyka osoby starsze.

Ale oprócz faktu, że dana osoba może złapać tę dolegliwość, może po prostu być jego nosicielem. Nie zrani siebie, ale zarazi innych.

Ten problem jest uważany za najczęstszy, cierpi na niego prawie siedemdziesiąt procent światowej populacji, ale najczęściej męska połowa. Do okresu dojrzewania osoba praktycznie nie może zachorować, ale z każdym rokiem ryzyko będzie rosło.

Jak manifestuje się grzyb?

  • Grzyb między palcami, rozmnaża się i żyje między palcami. Skóra w tych miejscach zmienia kolor, staje się biała lub zielona, ​​pojawiają się na niej małe, ale głębokie pęknięcia. Jeśli choroba jest sucha, skóra złuszcza się, a gdy mokra, pojawi się stan zapalny i obrzęk tego obszaru.
  • W formie mokasynów łuski pojawiają się na całej stopie, z wyjątkiem palców.
  • W postaci pęcherzykowej na stopach tworzą się bąbelki.
  • Wrzodziejąca grzybica nóg objawia się wrzodami, erozją między palcami stóp. Na tym tle rozwija się kolejna infekcja, taki stan może powodować zapalenie tkanki łącznej lub zapalenie naczyń chłonnych.
  • Ciało może reagować na tę chorobę, która objawia się infekcją grzybiczą na rękach.
  • Zbadaj stopę, aby wykryć grzybicę paznokci. Ponieważ paznokcie dotknięte grzybem zmieniają kolor i stają się żółte, szare, w szczególnie ciężkich przypadkach, nawet zielone.

Niebezpieczne czynniki infekcji

Jak już wspomniano, jest to zaraźliwa choroba grzybowa, którą można zarazić w dowolnym miejscu przy wysokiej wilgotności. Istnieją czynniki, na które nie można wpłynąć, aby zapobiec infekcji, ale są takie, które zależą od osoby.

Przyczyny, których nie można zmienić:

  • Płeć męska.
  • Zakażenia grzybicze, które dana osoba miała wcześniej.
  • Słaba odporność z powodu poważnej choroby.
  • Klimat, w którym żyją chorzy, wilgotni i ciepli.
  • Starość.

Przyczyny infekcji, które w razie potrzeby można zmienić:

  • Ciągle wilgotne środowisko, w którym znajdują się nogi.
  • Ciasne i nie oddychające buty.
  • Idąc do publicznej toalety lub prysznica bez gumowych kapci.
  • Zbyt długie pływanie w wodzie.

Objawy choroby

W przypadku tej samej choroby objawy u różnych osób mogą się znacznie różnić. Na przykład w niektórych powoduje silny dyskomfort, w innych tylko niewielką wysypkę, a jeszcze inni nie zauważają żadnych objawów. Istnieją jednak główne znaki, za pomocą których można określić dolegliwość, są to:

  • Złuszczanie skóry stóp, mikropęknięcia, złuszczanie.
  • Zaczerwienienie, pojawienie się pęcherzy z płynem w środku i wrzody.
  • Pieczenie, swędzenie i wysypka.

Charakterystyczne cechy postaci choroby

  1. Interdigital. Ta postać jest najczęściej diagnozowana i pojawia się między najmniejszymi palcami. Wszystko zaczyna się od tego, że skóra w tym miejscu staje się biała, wilgotna i miękka. U niektórych pacjentów występował nieprzyjemny zapach, pieczenie i silne swędzenie. Jeśli nie zostaną podjęte żadne działania, porażka tylko się nasili. W tych miejscach pojawiają się pęknięcia, szorstkość, a na koniec łuszczenie się płatków. Na tym etapie choroba postępuje i dodaje się do niej infekcję bakteryjną. Z tego powodu jest więcej uszkodzeń skóry i zwiększony gnijący zapach.
  2. Hiperkeratolityczny. Dermatofitoza stóp tej formy jest już uważana za przewlekłą chorobę zakaźną. Pierwszymi objawami tej postaci będzie oderwanie łusek, mała wysypka, która pali się i swędzi oraz widoczna suchość skóry. W miarę narastania problemu skóra na stopie zaczyna gęstnieć, łuszczyć się i pękać. W zaawansowanych warunkach grzyb wpływa na paznokcie u stóp, stają się gęste, mogą się kruszyć, a nawet spaść. Ponieważ pacjent wykonuje wszystkie procedury rękami, grzyb może wpływać na dłoń (zwykle tylko jedną).
  3. Pęcherzykowy Ta forma jest bardzo rzadka, ale wciąż się zdarza. Charakteryzuje się objawami takimi jak złuszczanie skóry, ponieważ pod nią jest dużo płynu. Takie obszary mogą pojawić się w dowolnym miejscu stopy. Najpierw dzieje się to na wzniesieniu, potem między palcami, czasem nawet na pięcie lub w górnej części stopy. Niektórzy pacjenci mogą zauważyć, że po całkowitym wyleczeniu infekcja może pojawić się ponownie w tym samym obszarze. Grzyb ten prawie nigdy nie przechodzi do innych części ciała. Jeśli choroba objawia się tylko wysypką, może do niej dołączyć peeling. Bardzo często na tle tej formy manifestuje się infekcja różnymi bakteriami.

Wielu pacjentów przed pójściem na wizytę do lekarza samodzielnie ustala błędną diagnozę. Nie zdając sobie sprawy, że jest to grzybica stóp, myślą, że mają odciski. Chociaż odciski wyglądają jak gęste plamy na skórze, które podlegają ciągłemu naciskowi całej masy ciała człowieka. Grzybica skóry wygląda jak „mokry plaster miodu”, który brzydko pachnie.

Gdy potrzebna jest specjalistyczna pomoc?

Konsultacja z doświadczonym lekarzem jest konieczna, jeśli zauważysz:

  • Pękanie i złuszczanie się skóry stopy.
  • Pojawienie się wodnistych pęcherzy.
  • Zakażenie infekcją bakteryjną, to jest obrzękiem, zaczerwienieniem, bólem, gorączką w tym obszarze stopy. A także przydział ropy, pojawienie się czerwonych pasków, niejasny wzrost temperatury ciała.
  • Infekcja grzybicza.
  • Choroby równoległe, w których dochodzi do naruszenia przepływu krwi lub cukrzycy.
  • Objawy choroby nie są eliminowane przez leczenie przeciwgrzybicze po dwóch tygodniach.

Rozpoznanie grzybicy stóp

Najczęściej diagnoza choroby następuje zgodnie z objawami klinicznymi, jednak najlepsze wyniki to wyniki badań klinicznych zeskrobań skóry.

Dermatofitoza stóp może być potwierdzona badaniami laboratoryjnymi nie tylko zeskrobań skóry, ale także włosów lub paznokci. Są traktowane zasadą, a struktury rogu rozpuszczają się, ale części grzyba stają się widoczne pod mikroskopem, bardzo dobrze.

Również specjalna lampa służy do dokładnej diagnozy. Jeśli materiał pobrany od pacjenta będzie świecić, oznacza to obecność infekcji grzybiczej.

Aby ustalić dokładną diagnozę, konieczne jest przeprowadzenie badań kulturowych. Aby to zrobić, należy pobrać skrobanie od pacjenta z uszkodzonego obszaru i umieścić materiał na pożywce, a następnie obserwować wzrost kolonii grzybów.

Leczenie choroby

Leczenie choroby może być różne, może być przepisane tylko przez lekarza prowadzącego.

  1. Leczenie miejscowe.
  2. System.

Terapia choroby będzie podążać za celem, aby pozbyć się choroby i jej objawów. Jeśli zakażenie grzybicze dotyczy tylko skóry i nie wpływa na włosy i paznokcie, do leczenia można stosować wyłącznie zewnętrzne i lokalne.

Dermatofitoza stóp jest leczona lamisilem, który pomaga w zwalczaniu grzybów pleśniowych, dimorficznych i dermatofitowych. Jest w stanie wywrzeć śmiertelny wpływ na grzyba, a po jego użyciu praktycznie nie ma nawrotów. Jest stosowany nie tylko w leczeniu infekcji grzybiczych, ale także w zapobieganiu takim chorobom.

Aby uratować pacjenta przed taką chorobą, lekarz przepisuje syntetyczne leki, które są stosowane nie tylko lokalnie, ale także wewnętrznie.

Oprócz lamisilu przepisuje się klotrimazol, ekonazol, ketokonazol. Muszą być używane około cztery razy dziennie przez czternaście dni..

Aby zmniejszyć pocenie się, możesz umyć dotknięte obszary grzyba różnymi wywarami, na przykład rumiankiem, łopianem, korą dębu.

Dermatofitoza często pojawia się z powodu mieszanej infekcji, którą należy leczyć złożoną terapią. W tym celu przepisywane są Diflucan, Forkan, Sporonox, również stosuje dziesięcioprocentową maść salicylową.

Aby zmniejszyć pojawienie się obrzęku tego obszaru lub reakcji alergicznej, konieczne jest wykonanie balsamu z taniną lub etakrydyną. A jeśli ten obszar jest poważnie zaogniony, musisz użyć agenta skojarzonego.

Leki w postaci sprayu są bardzo dobre do leczenia. Na przykład, aby szybko wyeliminować objaw, konieczne jest rozpylenie sprayu lamisil na dotknięty obszar. Jest nakładany cienką warstwą, ograniczając rozprzestrzenianie się infekcji na inne obszary. Po pewnym czasie opryskane obszary skóry stają się blade i suche. Swędzenie, pieczenie i ból znikają.

Do chwili obecnej istnieje wiele leków mających na celu zwalczanie infekcji grzybiczych. Dlatego lekarz, wybierając lek, będzie mógł wybrać skuteczny lek na leczenie, indywidualnie dla każdego pacjenta. Ponieważ leki mogą być lokalne i do użytku wewnętrznego, terapię można przeprowadzić kompleksowo.

Zapobieganie

Zapobieganie grzybicy skóry może być pierwotne i wtórne.

  1. Podstawowy Staraj się używać gumowych kapci podczas wizyt w publicznych łaźniach, duszach. Niektórzy eksperci zalecają kapcie nawet w domu. Natychmiast po umyciu stóp należy je leczyć nadtlenkiem benzoilu. Jeśli u pacjenta zdiagnozowano cukrzycę lub operowano żyły odpiszczelowe, wówczas ryzyko zarażenia różnymi infekcjami wzrasta wielokrotnie.
  2. Wtórne Zapobieganie to jest konieczne, aby zapobiec ponownemu wystąpieniu choroby. W tym celu należy wykonywać codzienne procedury higieny stóp. Należy je myć codziennie, a następnie nakładać nadtlenek benzoilu. Ponadto dobrze pomagają również inne środki grzybicze, są to kremy, roztwory, proszki.

Po zakończeniu leczenia choroba całkowicie ustąpiła, konieczne jest zdezynfekowanie wszystkich butów i wskazane jest zastąpienie wszystkich skarpet nowymi.

Grzybica skóry: rodzaje, zdjęcia i zasady leczenia

Wiele osób uważa, że ​​choroby skóry nie są tak niebezpieczne. Ale niewiele osób uważa, że ​​niektóre z nich mogą znacząco wpłynąć na aktywność społeczną i fizyczną pacjenta. W rezultacie całe życie człowieka może się zmienić na gorsze..

Aby tego uniknąć, należy odpowiednio wcześnie leczyć nawet najdelikatniejsze choroby skóry. Jedną z takich chorób jest grzybica skóry, który jest w stanie dosłownie uderzyć dowolną część ciała, zaczynając od stóp i kończąc na głowie.

Co to jest grzybica skóry??

Grzybica skóry nazywany infekcją grzybiczą, która może wpływać nie tylko na gładką skórę, ale także na skórę głowy. Ponadto choroba często dotyka paznokci i stóp..

Choroba ta występuje w całej Rosji, jednak warto zauważyć, że na obszarach, gdzie panuje wilgotniejszy i cieplejszy klimat, więcej ludzi cierpi na grzybicę skóry niż w północnych regionach kraju. W lecie gwałtownie wzrasta także liczba pacjentów z grzybicą skóry.

Statystyki tak mówią na tę chorobę wpływają głównie dzieci i osoby starsze. Grzybica skóry jest zakaźną chorobą skóry. Bardzo często ludzie zarażają się nimi poprzez prosty uścisk dłoni. Ponadto zwierzęta mogą być nosicielami infekcji.

Ludzie cierpiący na silną wilgoć w okolicy pachwinowej częściej zapadają na grzybicę skóry tylko z powodu tej osobliwości. Jeśli leczenie choroby nie zostanie rozpoczęte na czas, może stać się przewlekłe.

W innym artykule na naszej stronie internetowej możesz przeczytać informacje o innych grzybiczych chorobach skóry. Aby wizualnie ocenić stopień uszkodzenia skóry dłoni przez grzyb, zobacz zdjęcie grzybicy skóry.

Czynniki sprawcze grzybicy skóry

Bardzo często ludzie zarażają się grzybicą skóry w transporcie publicznym zwykłym dotykiem poręczy i uchwytów. Aby tego uniknąć, musisz regularnie traktować swoje ręce środkiem antyseptycznym. Dermatomikoza może również wpływać na zdrową osobę z powodu kontaktu ze zwierzętami. Z tego powodu nie należy zbliżać się do bezpańskich psów i kotów..

Czynniki wywołujące grzybicę skóry dzielą się na trzy główne grupy grzybów:

Grzyby te mają zdolność asymilacji keratyny.

Korzystna temperatura dla rozwoju dermatofitów – 26-30 stopni. Z tego powodu większość ludzi zaraża się grzybicą skóry latem. Wilgotność stwarza jeszcze bardziej sprzyjające warunki do rozwoju tej choroby skóry. Dlatego niezwykle ważne jest, aby zwracać uwagę na najdrobniejsze objawy rozwoju dermatozy, aby uniknąć jej przejścia do postaci przewlekłej.

Dziedziczną chorobą przebiegającą jako dermatoza jest rybia łuska skóry.

Odporność organizmu odgrywa również ważną rolę w rozwoju choroby. Zaburzenia hormonalne i zaburzenia równowagi metabolicznej mogą zwiększać ryzyko grzybicy skóry. Niedobór witaminy może również przyczyniać się do chorób.

Rodzaje grzybicy skóry ze zdjęciem

Grzybica skóry jest podzielona na kilka gatunków różniących się wyglądem i czasem trwania..

Główne rodzaje grzybicy skóry:

  • Dermatofitoza pachwinowa.
  • Dermatomikoza stóp.
  • Dermatofitoza rąk.
  • Dermatofitoza gładkiej skóry.
  • Dermatofitoza skóry głowy.

Dermatofitoza pachwinowa

Ten rodzaj grzybicy skóry charakteryzuje się powstawaniem krostkowych wysypek, łuszczenia się skóry, piodermii na nogach, pachwinie i kroczu. Zewnętrznie grzybica pachwinowa to powstawanie wysypek.

Wysypce w okolicy pachwiny towarzyszy silny świąd i ból. Dermatofitoza pachwinowa może być powtarzana ze względu na przeżycie infekcji grzybiczej. Mężczyźni często cierpią na grzybicę pachwinową z powodu obcisłych spodni i ciasnej bielizny..

Zdjęcie:

Dermatomikoza stóp

Dermatomikoza stóp najczęściej powstaje w wyniku łuszczenia się skóry w postaci łusek płytkowych. W ciężkich przypadkach choroby charakterystyczne jest rozprzestrzenianie się infekcji i stanów zapalnych w obrębie stopy. Dermatomikozie stóp towarzyszy również silne swędzenie i ból podczas chodzenia..

Zdjęcie:

Dermatofitoza rąk

W przypadku dermatofitozy rąk charakterystyczne jest tworzenie się ognisk czerwonego zabarwienia, które są nieznacznie uniesione nad powierzchnią skóry. Granice tego punktu skupienia są niepewne. W środku zmian mogą pojawić się grudki lub pęcherzyki..

Dermatofitoza rąk może często wystąpić bez żadnych szczególnych objawów, a pacjent może nawet nie być świadomy infekcji. Wielu uważa, że ​​skóra na rękach staje się sucha i gęsta z powodu pracy fizycznej.

Zdjęcie:

Dermatofitoza gładkiej skóry

Wygładza grzybicę skóry formacje występujące na nogach, brzuchu, plecach, przedramionach i pachwinie. Szczególnie korzystnym miejscem dla dermatofitozy jest obszar pachwiny, w którym występuje silne nawodnienie z powodu dużego pocenia się. I takie środowisko jest najbardziej sprzyjające rozwojowi infekcji grzybiczych.

W przypadku tego rodzaju grzybicy skórnej formacje zewnętrznie reprezentują suche plamy skóry pokryte łuskami lub skórkami. Formacje na ciele mają kształt koła, którego środek może się leczyć, ale grzyb samej skóry nie przechodzi.

Równolegle z grzybicą skóry gładka skóra może zacząć się rozwijać:

  • Rumień.
  • Pyoderma.
  • Erupcje krostkowe.

Zdjęcie:

Dermatofitoza skóry głowy

Dermatofitoza skóry głowy najczęściej objawia się u małych dzieci. Na początkowym etapie na głowie pojawiają się grudki, które mają zdolność szybkiego zwiększania średnicy. Z czasem formują się w węzły, które wyglądają jak czyraki. Aby zobaczyć, jak wyglądają dane edukacyjne, możesz zobaczyć zdjęcie wrzenia.

Włosy w miejscu formacji różnią się od reszty kruchością. Tak więc dotknięte obszary głowy łysieją, a skóra w tym miejscu jest bardzo łuszcząca się. Jest również prawdopodobne, że w tych obszarach zacznie się rozwijać kolejna infekcja..

Zdjęcie:

Typowe objawy grzybicy skóry

Objawy grzybicy skóry mogą się różnić w zależności od rodzaju choroby i czasu jej trwania.

Jednak wszystkie te objawy mają wspólne cechy:

  • Czerwone plamy.
  • Silne swędzenie.
  • Formacje owalne formacje.
  • Formacje mają wyraźne łuszczące się granice.
  • Średnica plam może osiągnąć 5 cm.
  • Formacje mogą występować zarówno pojedynczo, jak i w grupie.

Diagnostyka

Bardzo ważnym czynnikiem w leczeniu grzybicy skóry jest terminowa i dokładna diagnoza laboratoryjna..

Diagnoza jest następująca:

  • Początkowo specjalista przeprowadza zewnętrzne badanie pacjenta.
  • Następnie musisz dowiedzieć się, czy pacjent należy do jakiejkolwiek grupy ryzyka.
  • Następnie przeprowadza się badanie mikroskopowe wątpliwej skóry lub paznokci. Najlepiej jest zeskrobać z dotkniętej skóry w celu wykrycia dermatofitów.
  • Po tej procedurze lekarz wykonuje badanie krwi, aby wykryć przeciwciała przeciwko różnym zakażeniom grzybiczym. Próbki alergiczne są pobierane w tym samym czasie..
  • Jeśli pacjent cierpi na dermatomikozę skóry głowy, do diagnozy używana jest lampa Wood, która może powodować blask dotkniętych włosów. Ta procedura pozwala określić obecność infekcji grzybiczej..
  • Po badaniach specjalista przepisuje leczenie pacjentowi za pomocą niektórych leków.

Zasady leczenia grzybicy skóry

Leczenie grzybicy skóry może składać się z kilku metod:

  • Fizjoterapia.
  • Maści.
  • Leki hormonalne.
  • Środki przeciwdrobnoustrojowe.

Ale pomimo tego głównym środkiem do zwalczania grzybicy skóry powinien być krem ​​lub maść, która jest nakładana na dotknięte obszary ciała. Obecnie istnieje wiele różnych maści, które mogą skutecznie zwalczać tę chorobę..

Najczęstsze z nich to:

  • Klotrimazol. Klotrimazol stosuje się w leczeniu zewnętrznym w przypadku zakażenia porostem. Szczegółowe informacje można znaleźć w artykule na temat zarażenia się porostem.
  • Ekonazol.
  • Ketokonazol.
  • Mikonazol.

Z reguły, leczenie trwa nie dłużej niż 10 dni. W większości przypadków objawy grzybicy zanikają już 4 dnia po zastosowaniu maści lub kremów. Aby zmniejszyć swędzenie, eksperci zalecają stosowanie leków opartych na hormonach. Ponadto pomagają zmniejszyć ból..

Jeśli grzybica już rozwinęła się w ciężki etap, proces leczenia może być kontynuowany przez kilka miesięcy. W takim przypadku lekarze przepisują pacjentom leki przeciwdrobnoustrojowe, które należy przyjmować w połączeniu z maściami. Warto również zauważyć, że takie leki mają działania niepożądane, które najczęściej powodują niestrawność..

Zapobieganie

Aby uniknąć grzybicy skóry, należy przestrzegać kilku prostych zasad zapobiegania:

  • Zrób indywidualny ręcznik i grzebień.
  • W pracy w biurze powinny być mokre chusteczki do wycierania rąk.
  • Noś tylko buty i ubrania.
  • Po kąpieli dokładnie wytrzyj obszar między palcami stóp.
  • Unikaj wilgotnych miejsc..
  • Zwierzęta są regularnie zabierane do weterynarza na badanie.
  • Unikaj kontaktu z osobami z grzybicą skóry..

Wniosek

Przed leczeniem musisz udać się do dermatologa. Odbywa się to, aby specjalista mógł zidentyfikować pierwotną przyczynę choroby. Po udanym leczeniu należy również przestrzegać szeregu standardów profilaktycznych, dzięki którym można uniknąć ponownego wystąpienia grzybicy skóry.

Dodaj komentarz