Co to jest grzybica głowy

przez | 2020-03-19

Spis treści:

DERMATOMYKOZA

Klasyfikacja

• Keratomycosis (versicolor versicolor)
• Dermato-fitia: naskórka pachwinowa; grzybica spowodowana trichofitonem międzypalcowym (naskórka stóp); grzybica spowodowana czerwonym trichofitonem (rubrofitia); rzęsistkowica; microsporia; favus
• kandydoza
• Grzybice głębokie: blastomikoza, sporotrichoza, chromomykoza itp..

Etiologia

Głównymi patogenami są różne gatunki Trichophyton, Microsporum, a także kilka gatunków z rodzaju Epidermophyton, zjednoczonych pod ogólną nazwą dermatofity. Identyfikacja morfologiczna patogenów w próbkach tkanek jest trudna i wymaga izolacji czystej kultury. W rzadkich przypadkach różne gatunki Candida powodują uszkodzenia..
Epidemiologia. Większość patogenów jest szeroko rozpowszechniona, być może szeroko rozpowszechniona infekcja. Choroby są częściej zgłaszane w krajach o gorącym, wilgotnym klimacie. Wśród grup wiekowych dzieci są bardziej podatne na infekcje. Choroby występują po kontakcie z aktywną zmianą. Wyróżnia się następujące znaczące epidemiologicznie grupy patogenów:
• Geofilne dermatofity żyją w glebie. Zakażenie jest możliwe po kontakcie podatnego organizmu z zainfekowaną glebą
• Zoofilne dermatofity – pasożyty większości zwierząt domowych (kotów, psów, bydła), będące źródłem infekcji u ludzi
• Antropofilowe dermatofity – ludzkie pasożyty; przenoszenie czynnika zakaźnego następuje w wyniku kontaktu z pacjentem. Patogeneza. W przypadku grzybicy skóry czynniki infekcyjne reprezentowane są przez strzępki i konidia, które wpadły do ​​tkanek zawierających keratynę (warstwa rogowa naskórka, włosy, paznokcie). Zjadliwość dermatofitów jest niska i nie obserwuje się uszkodzenia tkanek leżących u podstaw u zdrowych osób. Wszystkie patogeny charakteryzują się zdolnością do niszczenia i wykorzystania keratyny. Według rodzaju wzrostu w łodydze patogeny są podzielone na 2 grupy: endotrix – wyrastają ze skóry na mieszki włosowe i włosy, nie opuszczając łodygi; ectothrix – kiełkują od mieszków włosowych do włosów.

Obraz kliniczny

Patogeny rozmnażają się w skórze i jej przydatkach; choroby są ograniczone, nie stanowią zagrożenia dla życia, są często spontanicznie ograniczone i powodują głównie problemy kosmetyczne. Inwazje żywej tkanki są rzadkie. W rzadkich przypadkach obserwuje się uszkodzenie błyskawicy sąsiednich tkanek, szczególnie u osób z niedoborami odporności. Charakterystyczne są swędzące, okrągłe, jaskrawoczerwone, dobrze zdefiniowane łuszczące się płytki o średnicy mniejszej niż 5 cm, rozmieszczone pojedynczo lub w grupach.
• Dermatofitoza skóry głowy wywołana przez trichofity z grupy endothrix objawia się łamliwością włosów z powodu wzrostu patogenu w trzonie włosa.
• Dermatomikoza brody i wąsów. Przebieg może być ostry lub, rzadziej, przewlekły. Początkowe objawy to grudki i krosty; później łączą się zmiany mieszków włosowych. W wyniku infekcji powstają zmiany ziarniniakowe, często wtórnie zakażone bakteriami. Obrzęk dotkniętych obszarów jest charakterystyczny, te ostatnie są pokryte krwawymi skórkami. Główny patogen – Trichophyton verrucosum.
• Grzybica skóry (grzybica corporis). W różnych częściach ciała pojawiają się zlokalizowane ogniska złuszczania, wysypki krostkowe, rumień i ropne zapalenie skóry. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum i Microsporum canis.
• Grzybica pachwinowa. Objawia się ogniskami łuszczenia, wysypki krostkowej, rumienia i piodermii w nogach (w tym wewnętrznej powierzchni bioder), narządów płciowych, krocza i pachwiny. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum i Candida.
• Dermatomikoza stóp. Zmiany zlokalizowane są w podeszwach, głównie na skórze między palcami; charakterystyczne są małe pęcherzyki, pęknięcia, płatki, miejsca zmiękczania i erozji. Głównymi patogenami są Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Epidermophyton floccosum.
• Grzybica paznokci. Przejawia się jako pogrubienie, szorstkość i rozwarstwienie paznokci palców rąk i stóp. Głównymi patogenami są gatunki Trichophyton; w rzadkich przypadkach gatunki Candida powodują zmiany.
Rozpoznanie grzybic powierzchownych opiera się na objawach klinicznych, odkryciach mikroskopowych dotkniętych tkanek i identyfikacji izolowanych z nich kultur mikroorganizmów. Czynniki sprawcze mikrosporii można dość łatwo wykryć, napromieniowując skórę głowy lampą ultrafioletową Wooda (zielona poświata). Metody badawcze
• Identyfikacja patogenu za pomocą mikroskopu. Materiały do ​​mikroskopii – fragmenty skóry i jej przydatków (paznokcie, włosy). Próbkę skóry umieszcza się na szklanym szkiełku i nakłada kroplę 10% KOH. Po 10-15 minutach próbkę poddaje się mikroskopii w celu wykrycia strzępek lub konidiów. Mikroskopia włosów ułatwia identyfikację patogenów typu endothrix i eectothrix. W przypadku zmian wywołanych przez patogeny typu endothrix charakterystyczne są doły i wgłębienia w trzonie włosa, natomiast w przypadku patogenów typu eectothrix
GIF-y oplatają trzon włosa na zewnątrz. Aby zwiększyć kontrast, zastosowano zmniejszony kondensator i matowe światło..
• Izolacja kultury. Oddzielne fragmenty włosów lub skóry są umieszczane na podłożach hodowlanych. Próbki skóry pobiera się poprzez ostrożne wertykulowanie zmiany sterylnym skalpelem lub szklanym szkiełkiem. Czynnik sprawczy jest identyfikowany mikroskopowo i na podstawie morfologii kolonii.
• gatunki Trichophyton rosną w ciągu 2-3 tygodni; wielokolorowe kolonie; konidia są duże, gładkie i septatowe (do 10 sept), w kształcie przypominają ołówki (10-50 mikronów). Identyfikacja wewnątrzgatunkowa jest trudna i wymaga zbadania właściwości biochemicznych.
• gatunki Microsporum również rosną powoli; makrokonidia grubościenna, wielokomórkowa, w kształcie wrzeciona (30-160 mikronów) i pokryta kolcami.
• Epidermophyton floccosum tworzy kolonie białe, żółte lub oliwkowe; identyfikowane przez obecność wielu gładkich konidiów przypominających pałeczki (o długości 7-20 μm).

Diagnostyka różnicowa

• Różowy porost
• Wyprysk łojotokowy
• Kontaktowe zapalenie skóry
• Kiła
• Łuszczyca
• twarda waluta.

Leczenie:

• Syntetyczne leki przeciwgrzybicze miejscowo w postaci maści (kremu) – mikonazol lub klotrimazol 2 r / dzień przez 2 tygodnie, a także ketokonazol 4 r / dzień przez 2 tygodnie (w ciągu 1 tygodnia po wyzdrowieniu – aby zapobiec nawrotowi). Zalecane są również pochodne ekonazolu i metylonaftalenu, takie jak naftyna..
• W przypadku dermatofitozy skóry głowy – gryzeofulwina 1 g / dzień (dla dzieci – 16 mg / kg, z mikrosporią -22 mg / kg) doustnie codziennie do pierwszego negatywnego testu na grzyby, następnie w tej samej dawce przez 2 tygodnie co drugi dzień i 2 tygodnie 2 r / tydzień lub ketokonazol. Lokalnie – 2-5% roztwór jodu, maść z siarką (10%) i kwasem salicylowym (3-5%).
• Z grzybicą paznokci – terbinafina 250 mg / dobę na
2-4 miesiące, itrakonazol 200 mg / dobę przez 3 miesiące. Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na lek
• Griseo-fulvin – z ciężką leukopenią i układowymi chorobami krwi, chorobami organicznymi wątroby i nerek, porfirią, nowotworami złośliwymi, ciążą, karmieniem piersią. Środki ostrożności
• Gryzeofulwina powoduje ból głowy (u 10%), zwykle ustępujący po 1 tygodniu stosowania, wzdęcia, niestrawność i biegunka; może mieć działanie hepatotoksyczne
• Itrakonazol może powodować nudności, wymioty, biegunkę, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia czynności wątroby, a także mieć działanie hepatotoksyczne (rzadko)
• Podczas przyjmowania ketokonazolu możliwe są nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, swędzenie skóry, zawroty głowy, senność, bóle stawów, ginekomastia, łysienie, zaburzenia czynności wątroby (przed i podczas leczenia konieczne są czynnościowe testy wątroby).
Interakcje z innymi lekami
• Gryzeofulwina indukuje indukcję mikrosomalnych enzymów wątrobowych, dlatego przyspiesza metabolizm pośrednich antykoagulantów, doustnych środków antykoncepcyjnych i innych leków
• Blokery receptorów H2 i leki zobojętniające kwas spowalniają wchłanianie ketokonazolu
• Ketokonazol zmniejsza aktywność enzymów wątrobowych i dlatego może powodować zatrucie lekami
• Ketokonazol znacznie zwiększa stężenie cyklosporyny we krwi.

Synonimy

• Dermatophytosis
• Epidermofitoza
• Dermatomikoza w kształcie pierścienia
Zobacz także grzybica stóp, kandydoza, versicolor, Microsporia, favus (nl), epidermofitoza pachwinowa

Grzybica skóry

Patogenne mikroskopijne grzyby mogą wpływać na skórę, powodując choroby, zjednoczone wspólną nazwą dermatomikoza. Ta nazwa pochodzi od greckiego. Dermatomikoza to dermatomikoza, w której derma to skóra, a mykes to grzyb.

Rodzaje grzybicy skóry

Czynniki wywołujące grzybicę skóry należą głównie do dermatofitów – grzybów Microsporum, Epidermophyton, Trichophyton, zdolnych do asymilacji karotenu.

Patogeny powodują dermatofitozę – rozległą grupę chorób skóry, do których należą naskórek pachwinowy, naskórek stóp, fawus, rzęsistkowica, mikrosporia (patrz zdjęcie).

Choroby grzybicze wywołują grzyby z rodzaju Malassezia, powodując wielokolorowe porosty, łupież pstry różnobarwny, łojotokowe zapalenie skóry. Choroby Malassezia odnoszą się do rogowacenia rogowacenia, dotykają tylko powierzchownej warstwy rogowej naskórka (jak na zdjęciu).

Powierzchowne grzybice skóry wywołują również grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida. Mikroorganizmy te powodują kandydozę jamy ustnej, narządów płciowych, skóry.

Zgodnie z lokalizacją ogniska infekcji wyróżnia się grzybice stóp, twarzy, dłoni, tułowia, skóry głowy. Zgodnie z przyjętą klasyfikacją wyróżniają:

  • dermatofitoza;
  • rogowacenie rogówki;
  • kandydoza;
  • głębokie grzybice.

Dermatofitoza, rogowacenie rogówki i kandydoza to grzybice powierzchowne. Wpływają tylko na powierzchowne warstwy skóry, nie penetrują tkanki podskórnej, nie wpływają na narządy wewnętrzne.

Głębokie grzybice charakteryzują się ciężkim, przedłużonym przebiegiem. Pleśnie infekują narządy wewnętrzne, powodując aspergilozę, śluzówkę, fuzariotoksykozę, wpływając na drogi oddechowe, wątrobę, narządy krwiotwórcze i układ limfatyczny.

Głębokie grzybice obejmują tak poważne choroby ogólnoustrojowe, jak histoplazmoza, blastomykoza, kokcydiomykoza. Chorobom towarzyszy uszkodzenie nadnerczy, układu pokarmowego, szpiku kostnego, błony śluzowej dziąseł, krtani, języka.

Cechy rozprzestrzeniania się infekcji grzybiczej

Głównym źródłem rozprzestrzeniania się grzybicy skóry jest osoba zarażona. W tym przypadku przyczyną choroby są antropofilne, ludzie wolą, grzyby.

Szczególnie łatwa infekcja występuje w dzieciństwie, a także u osób o obniżonej odporności.

Grzybica skóry może być zarażona od zwierząt, w tym przypadku choroba przenoszona jest przez grzyby zwierzęce. Grzyby dermatofitów, które są niebezpieczne dla ludzi, również żyją w glebie – dermatofity geofilne.

Zakażenie grzybicą skóry występuje przez bliski kontakt, a także przez zainfekowane przedmioty osobiste. Do przeniesienia choroby potrzebne są strzępki – długie sznurki, które tworzą ciało grzyba lub konidia – zarodniki utworzone ze strzępek.

Wchodzenie na warstwę rogową skóry, mieszków włosowych, paznokci, grzybów zaczyna się aktywnie namnażać, niszcząc i przyswajając keratynę. Obniżona odporność, choroby związane z zaburzeniami metabolicznymi, cukrzyca przyczyniają się do infekcji.

Przyczyny infekcji grzybiczej

Optymalne warunki do aktywnego rozmnażania grzybów to zwiększona wilgotność, temperatura w zakresie +25 о С … + 30 о С, równowaga kwasowo-zasadowa skóry.

Kwasowość potu zmienia się z wiekiem. Wysoką kwasowość obserwuje się u dzieci w wieku poniżej 2 lat i zmniejsza się o 12 lat. Ten wiek odpowiada szczytowej częstości występowania rzęsistkowicy.

Kwasowość potu i gruczołów łojowych ponownie wzrasta w okresie dojrzewania. W tym wieku odporność na infekcje grzybicze jest wysoka. Ponadto kwasy tłuszczowe wykazujące działanie przeciwgrzybicze znajdują się we włosach dorosłych.

Z wiekiem, przy osłabionej odporności, zaburzeniach metabolicznych, braku równowagi hormonalnej, zmieniają się również właściwości barierowe skóry..

Najkorzystniejsze warunki dla istnienia grzybów powstają w międzypalcowych fałdach stóp. Neutralny lub alkaliczny pot, wilgoć i ciepło są idealne do aktywacji dermatofitów.

Zamknięte buty syntetyczne, odzież odporna na pot w lecie stają się głównymi przyczynami wybuchu infekcji grzybiczych.

Czynnikami predysponującymi do zakażenia grzybiczego są mikrourazy skóry. W miejscu mikrourazu uwalniany jest płyn surowiczy, przesuwając równowagę kwasowo-zasadową skóry na lekko alkaliczną stronę. Przyczynia się to do wprowadzenia i aktywacji grzyba w skórze..

Objawy grzybicy skóry

W przypadku wszystkich rodzajów grzybic skórnych charakterystyczne są niektóre typowe objawy:

  • czerwone zaokrąglone plamy na skórze;
  • pieluszkowa wysypka;
  • deformacja, zmiana struktury paznokcia;
  • zmiany w obszarze fałdów międzypalcowych;
  • swędzenie w dotkniętym obszarze.

Różne obszary skóry charakteryzują się specyficznymi cechami przebiegu infekcji. W przypadku grzybicy skóry głowy powstają ogniska łysienia – łysienie (zdjęcie). Czynniki sprawcze mikrosporii i rzęsistkowicy rozwijają się we włosach i mieszku włosowym, powodując całkowitą lub częściową utratę włosów w dotkniętym obszarze.

Dzięki mikrosporii włosy odrywają się kilka milimetrów nad skórą, z trichofitozą wypadają, pozostawiając czarną kropkę.

Ogniska grzybiczej choroby skóry można zlokalizować na twarzy (patrz zdjęcie). Grzyb często atakuje szyję, podbródek, dolną wargę. Grzyb Trichophyton verrucosum powoduje grzybicę brody, w której uszkodzenie mieszków włosowych, obrzęk dotkniętego obszaru, pojawienie się infekcji skorupy krwi w ognisku.

Grzybicy skóry rąk (pokazanej na zdjęciu) towarzyszy łuszczenie, pęknięcia w fałdach międzypalcowych.

Grzyb często osiada na skórze stóp, wpływając przede wszystkim na fałdy międzypalcowe, podeszwy. Objawami infekcji grzybiczej stóp są zaczerwienienie skóry, pojawienie się pęknięć, pęcherzyków między palcami – zwykle między 5 a 4, 4 i 3.

Na skórze podeszwy infekcja objawia się pogrubieniem warstwy rogowej naskórka, pojawieniem się pęknięć. Na bocznej powierzchni stopy tworzą się bąbelki, stopniowo łącząc się w kilka dużych bąbelków. Po sekcji zwłok pozostają ogniska owrzodzenia o nieregularnie określonej krawędzi.

Powodują głównie grzybicę stóp Trichofyton rubrum, Tr. mentagrofity, Epidermofiton kłaczkowie.

Dermatomikoza gładkiej skóry tułowia objawia się wyraźnie określonymi zaokrąglonymi plamami z wałkiem uniesionym na granicy (patrz zdjęcie). Na ramieniu, plecach, przedramieniu, szyi i klatce piersiowej są plamy.

Grzybowi na gładkiej skórze towarzyszą łuszczenie, rumień, wysypki w dotkniętych obszarach (jak pokazano na zdjęciu), głównie spowodowane przez Tr. rubrum, Tr. mentagrophytes, Microsporum canis.

Grzybica skóry pachwin jest spowodowana przez trichofity, naskórkowce i grzyby z rodzaju Candida. Zmiany obserwuje się na wewnętrznej powierzchni uda, w kroczu, na narządach płciowych, w pachwinie.

Grzyb pachwinowy lub „swędzenie dżokeja” występuje zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn. Jest przenoszony przez bezpośredni kontakt, cierpiący na grzyb pachwinowy (patrz zdjęcie) częściej niż dorośli mężczyźni.

Dermatofitoza pachwinowa charakteryzuje się łuszczącymi się wysypkami o czerwonawo-brązowym kolorze z wyraźnie określoną obwódką (jak na zdjęciu). W zainfekowanych obszarach mogą pojawić się pęknięcia, wodniste pęcherzyki..

Zdrowa skóra granicząca z wysypką zaczerwienia się, a także zaczyna się odklejać.

Leczenie

Celem leczenia dermatofitozy jest wyeliminowanie grzyba z dotkniętej skóry. Jeśli dotyczy to tylko skóry, bez rozprzestrzeniania procesu na paznokcie i włosy, mogę uzyskać lekarstwo za pomocą zewnętrznych leków.

Lekiem z wyboru w leczeniu grzybicy skóry jest lamisil z grupy terbnenofin. Lamisil działa przeciwko dermatofitom, pleśniom i grzybom dimorficznym.

Pod działaniem lamisilu komórki grzyba umierają, ich rozmnażanie ustaje. Lek zapobiega nawrotom, jest stosowany zarówno jako profilaktyka, jak i leczenie.

W leczeniu dermatomikozy gładkiej skóry syntetyczne środki przeciwgrzybiczne są przepisywane do użytku lokalnego i wewnętrznego. Grzybica skóry jest leczona klotrimazolem, ketokonazolem, ekonazolem, naftifiną, nakładając maści na dotknięte obszary 2-4 razy dziennie przez 2 tygodnie, zgodnie z instrukcjami.

Maści z ketokonazolem, mikonazolem, klotrimazolem pomagają w walce z dermatofitozą pachwinową. Leczenie grzybicy pachwinowej u kobiet ma swoje własne cechy. Aby wykluczyć możliwość przejścia grzybicy pachwinowej (pokazanej na zdjęciu) w grzybicę pochwy, kobiety muszą skonsultować się z ginekologiem.

Z grzyba w pachwinie są leczone zgodnie z zaleceniami lekarza maściami mykosolonowymi, tridermem. Wynik leczenia, aby zapobiec nawrotowi choroby, ponowne pojawienie się objawów grzybicy skóry (jak na zdjęciu) jest kontrolowane przez lekarza, samoleczenie opóźnia powrót do zdrowia.

Zgodnie ze wskazaniami przepisywane są leki przeciwhistaminowe – difenhydramina, suprastin, pipolfen. Stosowane są kompresy Burowa, płyny 10% chlorku wapnia, 0, 25% azotanu srebra z 1% rezorcyny są traktowane roztworem alkoholu jodowego.

Przeciw poceniu się uciekają się do mycia dotkniętych obszarów wywarami z dębu, rumianku, łopianu.

Grzyb skóry głowy jest leczony gryzeofulwiną, ketokonazolem, terbinafiną, przepisaną zgodnie z instrukcjami. Lokalnie dotknięty obszar jest leczony maścią siarkową kwasem salicylowym, 5% roztworem jodu.

Dermatomikoza stóp (pokazana na zdjęciu) jest często spowodowana mieszaną infekcją i wymaga kompleksowego leczenia. Takimi ogólnoustrojowymi środkami przeciwgrzybiczymi są sporonox, orungal, lamisil, diflucan, forcan.

Grzybice stóp leczy się przy pomocy kolodium, maści Arabian, Arievich, maści salicylowej (10%). Kandydoza stopy jest leczona nystatyną, maścią amfoterycynową.

Aby zmniejszyć obrzęk skóry, stosuje się objawy alergiczne, płyny z taniną, etakrydyna. Ostre zjawiska zapalne są eliminowane przez połączenie tridermu, kory ziołowej.

Skuteczny w leczeniu przeciwgrzybiczych leków w postaci aerozoli. W ostrych grzybicach spray lamisilu szybko łagodzi objawy. Lek nakłada się na miejsce zapalenia cienką warstwą, izolując go, ograniczając rozprzestrzenianie się infekcji.

Zapalone obszary po zabiegu bladym sprayem, wysuszyć. W zmianach swędzenie, ból znika. Lamisil w postaci kremu, żel pomaga w kandydozie, mikrosporii, kandydozie fałdów skóry.

Obecnie lekarze mają do dyspozycji ponad 100 rodzajów leków przeciwgrzybiczych, co umożliwia skuteczne prowadzenie kompleksowego leczenia grzybicy skóry o dowolnej lokalizacji.

Prognozy dotyczące grzybicy skóry

W przypadku powierzchownej grzybicy skóry, z zastrzeżeniem zasad higieny osobistej, dobrego odżywiania, zaleceń lekarza, rokowanie jest korzystne.

Grzybica skóry: rodzaje, zdjęcia i zasady leczenia

Wiele osób uważa, że ​​choroby skóry nie są tak niebezpieczne. Ale niewiele osób uważa, że ​​niektóre z nich mogą znacząco wpłynąć na aktywność społeczną i fizyczną pacjenta. W rezultacie całe życie człowieka może się zmienić na gorsze..

Aby tego uniknąć, należy odpowiednio wcześnie leczyć nawet najdelikatniejsze choroby skóry. Jedną z takich chorób jest grzybica skóry, który jest w stanie dosłownie uderzyć dowolną część ciała, zaczynając od stóp i kończąc na głowie.

Co to jest grzybica skóry??

Grzybica skóry nazywany infekcją grzybiczą, która może wpływać nie tylko na gładką skórę, ale także na skórę głowy. Ponadto choroba często dotyka paznokci i stóp..

Choroba ta występuje w całej Rosji, jednak warto zauważyć, że na obszarach, gdzie panuje wilgotniejszy i cieplejszy klimat, więcej ludzi cierpi na grzybicę skóry niż w północnych regionach kraju. W lecie gwałtownie wzrasta także liczba pacjentów z grzybicą skóry.

Statystyki tak mówią na tę chorobę wpływają głównie dzieci i osoby starsze. Grzybica skóry jest zakaźną chorobą skóry. Bardzo często ludzie zarażają się nimi poprzez prosty uścisk dłoni. Ponadto zwierzęta mogą być nosicielami infekcji.

Ludzie cierpiący na silną wilgoć w okolicy pachwinowej częściej zapadają na grzybicę skóry tylko z powodu tej osobliwości. Jeśli leczenie choroby nie zostanie rozpoczęte na czas, może stać się przewlekłe.

W innym artykule na naszej stronie internetowej możesz przeczytać informacje o innych grzybiczych chorobach skóry. Aby wizualnie ocenić stopień uszkodzenia skóry dłoni przez grzyb, zobacz zdjęcie grzybicy skóry.

Czynniki sprawcze grzybicy skóry

Bardzo często ludzie zarażają się grzybicą skóry w transporcie publicznym zwykłym dotykiem poręczy i uchwytów. Aby tego uniknąć, musisz regularnie traktować swoje ręce środkiem antyseptycznym. Dermatomikoza może również wpływać na zdrową osobę z powodu kontaktu ze zwierzętami. Z tego powodu nie należy zbliżać się do bezpańskich psów i kotów..

Czynniki wywołujące grzybicę skóry dzielą się na trzy główne grupy grzybów:

Grzyby te mają zdolność asymilacji keratyny.

Korzystna temperatura dla rozwoju dermatofitów – 26-30 stopni. Z tego powodu większość ludzi zaraża się grzybicą skóry latem. Wilgotność stwarza jeszcze bardziej sprzyjające warunki do rozwoju tej choroby skóry. Dlatego niezwykle ważne jest, aby zwracać uwagę na najdrobniejsze objawy rozwoju dermatozy, aby uniknąć jej przejścia do postaci przewlekłej.

Dziedziczną chorobą przebiegającą jako dermatoza jest rybia łuska skóry.

Odporność organizmu odgrywa również ważną rolę w rozwoju choroby. Zaburzenia hormonalne i zaburzenia równowagi metabolicznej mogą zwiększać ryzyko grzybicy skóry. Niedobór witaminy może również przyczyniać się do chorób.

Rodzaje grzybicy skóry ze zdjęciem

Grzybica skóry jest podzielona na kilka gatunków różniących się wyglądem i czasem trwania..

Główne rodzaje grzybicy skóry:

  • Dermatofitoza pachwinowa.
  • Dermatomikoza stóp.
  • Dermatofitoza rąk.
  • Dermatofitoza gładkiej skóry.
  • Dermatofitoza skóry głowy.

Dermatofitoza pachwinowa

Ten rodzaj grzybicy skóry charakteryzuje się powstawaniem krostkowych wysypek, łuszczenia się skóry, piodermii na nogach, pachwinie i kroczu. Zewnętrznie grzybica pachwinowa to powstawanie wysypek.

Wysypce w okolicy pachwiny towarzyszy silny świąd i ból. Dermatofitoza pachwinowa może być powtarzana ze względu na przeżycie infekcji grzybiczej. Mężczyźni często cierpią na grzybicę pachwinową z powodu obcisłych spodni i ciasnej bielizny..

Zdjęcie:

Dermatomikoza stóp

Dermatomikoza stóp najczęściej powstaje w wyniku łuszczenia się skóry w postaci łusek płytkowych. W ciężkich przypadkach choroby charakterystyczne jest rozprzestrzenianie się infekcji i stanów zapalnych w obrębie stopy. Dermatomikozie stóp towarzyszy również silne swędzenie i ból podczas chodzenia..

Zdjęcie:

Dermatofitoza rąk

W przypadku dermatofitozy rąk charakterystyczne jest tworzenie się ognisk czerwonego zabarwienia, które są nieznacznie uniesione nad powierzchnią skóry. Granice tego punktu skupienia są niepewne. W środku zmian mogą pojawić się grudki lub pęcherzyki..

Dermatofitoza rąk może często wystąpić bez żadnych szczególnych objawów, a pacjent może nawet nie być świadomy infekcji. Wielu uważa, że ​​skóra na rękach staje się sucha i gęsta z powodu pracy fizycznej.

Zdjęcie:

Dermatofitoza gładkiej skóry

Wygładza grzybicę skóry formacje występujące na nogach, brzuchu, plecach, przedramionach i pachwinie. Szczególnie korzystnym miejscem dla dermatofitozy jest obszar pachwiny, w którym występuje silne nawodnienie z powodu dużego pocenia się. I takie środowisko jest najbardziej sprzyjające rozwojowi infekcji grzybiczych.

W przypadku tego rodzaju grzybicy skórnej formacje zewnętrznie reprezentują suche plamy skóry pokryte łuskami lub skórkami. Formacje na ciele mają kształt koła, którego środek może się leczyć, ale grzyb samej skóry nie przechodzi.

Równolegle z grzybicą skóry gładka skóra może zacząć się rozwijać:

  • Rumień.
  • Pyoderma.
  • Erupcje krostkowe.

Zdjęcie:

Dermatofitoza skóry głowy

Dermatofitoza skóry głowy najczęściej objawia się u małych dzieci. Na początkowym etapie na głowie pojawiają się grudki, które mają zdolność szybkiego zwiększania średnicy. Z czasem formują się w węzły, które wyglądają jak czyraki. Aby zobaczyć, jak wyglądają dane edukacyjne, możesz zobaczyć zdjęcie wrzenia.

Włosy w miejscu formacji różnią się od reszty kruchością. Tak więc dotknięte obszary głowy łysieją, a skóra w tym miejscu jest bardzo łuszcząca się. Jest również prawdopodobne, że w tych obszarach zacznie się rozwijać kolejna infekcja..

Zdjęcie:

Typowe objawy grzybicy skóry

Objawy grzybicy skóry mogą się różnić w zależności od rodzaju choroby i czasu jej trwania.

Jednak wszystkie te objawy mają wspólne cechy:

  • Czerwone plamy.
  • Silne swędzenie.
  • Formacje owalne formacje.
  • Formacje mają wyraźne łuszczące się granice.
  • Średnica plam może osiągnąć 5 cm.
  • Formacje mogą występować zarówno pojedynczo, jak i w grupie.

Diagnostyka

Bardzo ważnym czynnikiem w leczeniu grzybicy skóry jest terminowa i dokładna diagnoza laboratoryjna..

Diagnoza jest następująca:

  • Początkowo specjalista przeprowadza zewnętrzne badanie pacjenta.
  • Następnie musisz dowiedzieć się, czy pacjent należy do jakiejkolwiek grupy ryzyka.
  • Następnie przeprowadza się badanie mikroskopowe wątpliwej skóry lub paznokci. Najlepiej jest zeskrobać z dotkniętej skóry w celu wykrycia dermatofitów.
  • Po tej procedurze lekarz wykonuje badanie krwi, aby wykryć przeciwciała przeciwko różnym zakażeniom grzybiczym. Próbki alergiczne są pobierane w tym samym czasie..
  • Jeśli pacjent cierpi na dermatomikozę skóry głowy, do diagnozy używana jest lampa Wood, która może powodować blask dotkniętych włosów. Ta procedura pozwala określić obecność infekcji grzybiczej..
  • Po badaniach specjalista przepisuje leczenie pacjentowi za pomocą niektórych leków.

Zasady leczenia grzybicy skóry

Leczenie grzybicy skóry może składać się z kilku metod:

  • Fizjoterapia.
  • Maści.
  • Leki hormonalne.
  • Środki przeciwdrobnoustrojowe.

Ale pomimo tego głównym środkiem do zwalczania grzybicy skóry powinien być krem ​​lub maść, która jest nakładana na dotknięte obszary ciała. Obecnie istnieje wiele różnych maści, które mogą skutecznie zwalczać tę chorobę..

Najczęstsze z nich to:

  • Klotrimazol. Klotrimazol stosuje się w leczeniu zewnętrznym w przypadku zakażenia porostem. Szczegółowe informacje można znaleźć w artykule na temat zarażenia się porostem.
  • Ekonazol.
  • Ketokonazol.
  • Mikonazol.

Z reguły, leczenie trwa nie dłużej niż 10 dni. W większości przypadków objawy grzybicy zanikają już 4 dnia po zastosowaniu maści lub kremów. Aby zmniejszyć swędzenie, eksperci zalecają stosowanie leków opartych na hormonach. Ponadto pomagają zmniejszyć ból..

Jeśli grzybica już rozwinęła się w ciężki etap, proces leczenia może być kontynuowany przez kilka miesięcy. W takim przypadku lekarze przepisują pacjentom leki przeciwdrobnoustrojowe, które należy przyjmować w połączeniu z maściami. Warto również zauważyć, że takie leki mają działania niepożądane, które najczęściej powodują niestrawność..

Zapobieganie

Aby uniknąć grzybicy skóry, należy przestrzegać kilku prostych zasad zapobiegania:

  • Zrób indywidualny ręcznik i grzebień.
  • W pracy w biurze powinny być mokre chusteczki do wycierania rąk.
  • Noś tylko buty i ubrania.
  • Po kąpieli dokładnie wytrzyj obszar między palcami stóp.
  • Unikaj wilgotnych miejsc..
  • Zwierzęta są regularnie zabierane do weterynarza na badanie.
  • Unikaj kontaktu z osobami z grzybicą skóry..

Wniosek

Przed leczeniem musisz udać się do dermatologa. Odbywa się to, aby specjalista mógł zidentyfikować pierwotną przyczynę choroby. Po udanym leczeniu należy również przestrzegać szeregu standardów profilaktycznych, dzięki którym można uniknąć ponownego wystąpienia grzybicy skóry.

Dodaj komentarz