Choroby skóry u psów: rodzaje, objawy i leczenie

przez | 2020-02-26

Spis treści:

Wszystkie zwierzęta niestety chorują wcześniej czy później. Absolutnie wszystkie zwierzęta są narażone na infekcję. Występują choroby skóry u psów, w akwarium u ryb, kotów i tak dalej. U psów jest to bardziej powszechne niż u wszystkich innych zwierząt. Powodem tego jest to, że spędzają najwięcej czasu na zewnątrz. Powodem wpływającym na występowanie takich chorób jest pogorszenie stanu środowiska i ekologii jako całości.

Wraz z pojawieniem się chorób skóry u kotów i psów właściciele przede wszystkim myślą, że jest to porost. Taka choroba może wystąpić nie tylko z tego powodu. Istnieje kilka rodzajów wysypek na skórze zwierząt, których wygląd i przyczyny są zasadniczo różne.

Jeśli znajdziesz taką dolegliwość u swojego zwierzaka, koniecznie skontaktuj się ze swoim weterynarzem. Nie traktuj psa według własnego uznania, ponieważ może zaszkodzić zwierzęciu.

Rodzaje chorób

Istnieją cztery grupy, na które choroby skóry u psów są podzielone. Każdy rodzaj wysypki ma swoje własne przyczyny:

  1. Alergik.
  2. Grzybicze.
  3. Pasożytnicze.
  4. Bakteryjne.

Podstawowe działania

Po wykryciu chorób skóry na ciele psa należy podjąć szereg działań, aby się chronić, ponieważ niektóre rodzaje chorób skóry u psów mogą być zakaźne dla ludzi..

  1. Nie głaskaj.
  2. Nie pozwól spać w łóżku mistrza.
  3. Wyklucz komunikację psów z dziećmi.
  4. Higiena osobista dla wszystkich członków rodziny.
  5. Nie szczotkuj psa, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji.

Choroby alergiczne

Podobne rodzaje chorób skóry u psów nie są rzadkie. Szczególnie często alergie dotykają małych rasowych psów i genetycznie podatnych na takie reakcje. Ponadto wraz ze spadkiem odporności może pojawić się alergia, nawet jeśli nigdy nie była.

Alergia to reakcja przeciwciał w ciele zwierzęcia na niektóre bodźce. Wzrost poziomu histaminy we krwi powoduje proces zapalny na ciele zwierzęcia.

Reakcja alergiczna jest najczęściej spowodowana:

  • produkty spożywcze;
  • chemikalia obecne w produktach gospodarstwa domowego, pchli itp.;
  • leki (najniebezpieczniejsze leki z penicyliną);
  • pchły.

Objawy alergii

Ta choroba dotyka wszystkich narządów i układów zwierzęcia:

  • pojawienie się krwotoków (w błonach śluzowych i na skórze);
  • wymioty i biegunka z uszkodzeniem układu pokarmowego;
  • skurcze, jeśli dotyczy to układu nerwowego;
  • wysypka, zaczerwienienie i wysypka na skórze, wypadanie włosów (z alergiami pokarmowymi);
  • miejscowe zaczerwienienie i swędzenie, szczególnie w okolicy pachwiny (z alergią na pchły);
  • zaczerwienienie i swędzenie w miejscu kontaktu z alergenem (atopowe zapalenie skóry);
  • alergiczne zapalenie ucha objawia się podwyższoną temperaturą małżowiny usznej, drapaniem, swędzeniem i zaczerwienieniem.

Pierwotne leczenie alergii

W przypadku wykrycia chorób skóry u psów objawy i leczenie należy natychmiast ustalić. Na pierwszy rzut oka nieszkodliwa alergia może powodować obrzęk i porażenie gardła Quinckego, jeśli opóźni się leczenie.

Przed rozpoczęciem leczenia musisz zidentyfikować przyczynę reakcji alergicznej. Bez jego wyeliminowania nie można wyleczyć psa, ponieważ alergia powróci, a objawy nasilą się i nasilą za każdym razem.

Jeśli przyczyną jest alergia pokarmowa, natychmiast usuń produkt z diety psa. Jeśli ten kanał wpływa na to, natychmiast zmień go na inny. Jeśli jesteś uczulony na pchły i innych krwiopijców, wykonaj środki dezynfekujące. Następnie regularnie kontroluj zwierzę i, jeśli zostaną wykryte pasożyty, natychmiast walcz.

W każdym razie pies musi otrzymać lek przeciwhistaminowy. Pigułki dla alergików są sprzedawane w każdej aptece, nie trzeba szukać lekarstwa w klinice weterynaryjnej.

Choroby grzybicze

Choroby skóry u psów, których objawy wskazują, że jest to spowodowane infekcją grzybiczą, są podzielone na różne typy, ale wszystkie mają tę samą nazwę – grzybica skóry.

Trichofitoza jest chorobą wywoływaną przez grzyby chorobotwórcze. Najczęściej ten typ choroby otrzymuje uproszczoną nazwę "grzybica". Negatywną i najważniejszą cechą tej choroby skóry u psów, której zdjęcie jest poniżej, jest zaraźliwa i przenoszona na ludzi. Nosicielami mogą być zarażone zwierzęta, ludzie, a nawet owady krwiopijne. Bez względu na rasę i rozmiar psa każde zwierzę może zostać zarażone. Jednak właściciele krótkich włosów częściej tego doświadczają..

Objawy choroby grzybiczej

Ta choroba skóry u psów, której objawy i leczenie są znane wielu hodowcom psów, wyróżnia się kilkoma głównymi objawami, na podstawie których dokonuje się diagnozy:

  • asymetryczne okrągłe plamy pojawiające się na ciele zwierzęcia;
  • powierzchnia plam złuszcza się i tworzy się szara powłoka;
  • w miejscach o większym rozmieszczeniu na skórze powstaje kilka okrągłych dotkniętych obszarów, połączonych ze sobą;
  • obfite wypadanie włosów w miejscach infekcji, pozostałe włosy sklejają się;
  • zaczerwienienie dotkniętych obszarów.

Głównymi miejscami zakażenia grzybicą są podstawa czaszki, obszar z miodowymi uszami, podstawa ogona oraz zgięcia łokci i kolan.

Leczenie chorób skóry u psów (zdjęcie infekcji grzybiczej podano poniżej) jest przepisywane tylko przez weterynarza. W żadnym wypadku nie powinieneś uciekać się do samoleczenia psa, ponieważ na liście leków znajdują się substancje toksyczne, możliwy jest zgon z błędem dawkowania.

Podczas leczenia grzybicy leczenie jest przepisywane w kilku etapach:

  1. Zewnętrzne stosowanie maści.
  2. Szczepionki iniekcyjne.
  3. Lekarz weterynarii wprowadza środki przeciwgrzybicze, ponieważ lek jest toksyczny i wymaga dokładnego dawkowania.

Ponadto leczenie łączy się z kąpielami z produktów leczniczych. Najważniejszą rzeczą w leczeniu grzybicy jest ścisła dezynfekcja pomieszczeń mieszkalnych, odzieży i pościeli. infekcja grzybicza jest "trudne" choroba, która nawet po wyleczeniu może powrócić ponownie, jeśli nie dokona się terminowej dezynfekcji.

Choroby pasożytnicze

Najczęstszymi chorobami powodowanymi przez kleszcze i pchły są pchłe zapalenie skóry, ponieważ nie ma jednego psa, który nie przyniósłby tych pasożytów do domu.

Drugą znaną chorobą skóry u psów jest sarkoptoza i otdektoza, które powodują pasożytnicze kleszcze.

Objawy świerzbu

W przypadku sarkoptozy zwierzę cierpi na silne swędzenie głowy, szyi i łap. Ponadto pies czesze rany do krwi, stany zapalne i wyciąga wełnę.

W przypadku otdectosis przedsionki są czesane, a siarka silnie się gromadzi.

Oprócz tych dwóch chorób, typy świerzbu obejmują pasożyty: gruczoł żelazny, ucho i swędzenie swędzące. Choroby te są wywoływane przez małe kleszcze, które żyją w gruczołach łojowych i skórze. W zależności od rodzaju kleszczy ta choroba skóry u psów dzieli się na powyższe typy.

W świerzbu lub jakiejkolwiek aranchnozie objawy są do siebie podobne. Swędzenie obserwuje się głównie w uszach, stawach kolanowych i łokciowych. Z czasem małe pasożyty wpływają na coraz większy obszar na ciele zwierzęcia, a także działają na układ nerwowy. Wtedy pies doświadcza niesamowitego swędzenia, pojawiają się rany z powodu ciągłego czesania. Jeśli świerzb nie zacznie być leczony na czas, zaburzony jest metabolizm psa i zaczyna się wyczerpanie. Ponadto niektóre rodzaje tej choroby są zakaźne dla ludzi. Dlatego, gdy tylko pojawią się objawy świerzbu, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem.

Leczenie świerzbu

Podczas diagnozowania świerzbu wszelkiego rodzaju zaleca się kompleksowe leczenie. Przede wszystkim należy uspokoić swędzenie i zniszczyć pasożyty. Gdy pies przestanie swędzić, konieczne jest przyspieszenie odbudowy uszkodzonej skóry za pomocą zewnętrznego stosowania maści. Leki zwiększające odporność są również przepisywane w pierwszej kolejności. W przypadkach zaawansowanej choroby antybiotyki są przepisywane psom z chorobami skóry. Przyspiesza to ogólny proces odzyskiwania..

Świerzb jest bardzo niebezpieczną chorobą, ponieważ nie wszystkie zwierzęta można całkowicie wyleczyć. Przy dalszym stresie lub obniżeniu odporności choroba może powrócić.

Kolejny rodzaj pasożytniczej choroby skóry u psów. Jest to spowodowane rozprzestrzenianiem się podskórnego kleszcza w układzie limfatycznym, wpływając na śledzionę. Często kleszcz, który dostaje się pod skórę psa, zarasta błoną kapsułki, co powoduje proces zapalny i zatrucie krwi. Ten proces nazywa się enkapsulacją..

Ani jeden właściciel, nawet ten, który nic nie wie o chorobach psów, nie może zauważyć nużycy:

  1. Przede wszystkim wełna zaczyna wypadać w całych wiązkach. Najczęściej na twarzy, plecach, nogach i klatce piersiowej, ale występuje również w innych miejscach..
  2. Zaskórniki pojawiają się w tych obszarach. Nie będzie można ich wycisnąć, tylko skóra zwierzęcia zostanie uszkodzona.
  3. Długotrwały płaszcz przylega do siebie "włosy".
  4. Pojawiają się przetoki i ropnie.

Leczenie demodekozy

Ta choroba skóry u psów jest niezwykle niebezpieczna i ciężka. Dlatego w żadnym wypadku nie należy samoleczić zwierzęcia, a jedynie skonsultować się z weterynarzem. Po dokładnym zbadaniu i potwierdzeniu diagnozy zwierzę jest przycinane na łysy, aby leki miały dostęp do wszystkich warstw skóry.

Pierwszym aspektem w leczeniu nużycy jest dokładna higiena zwierzęcia za pomocą szamponu przeciwbakteryjnego. Pies powinien znajdować się w ciepłym i suchym miejscu. W żywności musisz dodać więcej witaminy A, która znajduje się w marchewce. Wzrost odporności w nużycy jest niezbędny, ponieważ jeśli pies źle się czuje, nie można go wyleczyć..

Kompleksowe leczenie działa w różnych kierunkach:

  • eksterminacja pasożytów;
  • gojenie się ran na skórze;
  • wzmocnienie odporności;
  • eliminacja toksyn z organizmu.

Antybiotyki i wszystkie inne leki są przepisywane tylko przez lekarza po pełnej diagnozie. Samoleczenie zwierzęcia w domu może być śmiertelne.

Choroby bakteryjne

Bakteryjna infekcja skóry to atak psa przez mikroorganizmy. Choroba jest wywoływana przez paciorkowce i gronkowce. Zakażenie może wystąpić nawet po zadrapaniu lub odłamku. Infekcja dostaje się do rany i choroba postępuje. Najczęstszą chorobą skóry u psów spowodowaną infekcją bakteryjną jest ropne zapalenie skóry.

Objawy ropnego zapalenia skóry

  1. Trzy do pięciu dni po urazie w niektórych częściach ciała występuje swędzenie i stan zapalny. W tym procesie infekcja rozprzestrzenia się na zdrowe obszary skóry.
  2. Pojawienie się wysypki z ropą w jamie brzusznej, na kufie i narządach płciowych.
  3. Wysypki wysypują się, wyciekający płyn infekuje sąsiednie obszary skóry. Występuje silne swędzenie.
  4. Zapalenie rozprzestrzenia się po całym ciele z powodu drapania, tworzenia ran.
  5. Jeśli leczenie jest przedwczesne, choroba staje się głębsza i pojawiają się krwawiące wrzody..
  6. W fałdach skóry tworzy się mokra erozja, powodując nieprzyjemny zapach.

W niektórych przypadkach immunomodulatory są przepisywane na choroby skóry u psów.

Leczenie jest przepisywane przez weterynarza na podstawie postaci piodermii, obszaru uszkodzenia i ogólnego stanu zdrowia psa.

Leczenie rozpoczyna się od wyeliminowania swędzenia, przetwarzania i dezynfekcji skóry. Włosy są odcinane, usuwane są ropne wysypki i powstałe skorupy. Dotknięte obszary są leczone produktami do gojenia ran. W razie potrzeby zalecany jest kurs antybiotyków..

Pioderma jest zaraźliwa dla ludzi, więc nie zapominaj o własnej dezynfekcji i higienie.

Jak tylko zauważysz chorobę skóry u psa, której opis pasuje do któregokolwiek z powyższych, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem. Wszelkie negatywne zmiany w zdrowiu zwierzaka mogą być niebezpieczne zarówno dla niego, jak i dla osoby. Nie należy samoleczenia, aby nie pogorszyć sytuacji. Jak leczyć choroby skóry u psów, lekarz powie po pełnym badaniu zwierzęcia.

Co zrobić, jeśli twój pies ma nużycę: leki, opieka, zapobieganie

Demodekoza u psów jest chorobą skóry wywołaną przez pasożytniczego roztocza Demodex. Czynnik sprawczy jest zlokalizowany w mieszkach włosowych, rzadziej w gruczołach łojowych. W zaawansowanych przypadkach kleszcze przez krew i szlaki limfatyczne dostają się do narządów wewnętrznych i powodują śmierć zwierzęcia. Grupa ryzyka obejmuje psy o obniżonej odporności na tle chorób przewlekłych.

Objawy kleszcza podskórnego u psów

Demodekoza od ponad dwóch lat może przebiegać bezobjawowo. Pierwsze zmiany kliniczne odnotowuje się wraz ze wzrostem populacji kleszczy i osłabieniem ciała psa.

Objawy nużycy u psów objawiają się w zależności od postaci zmiany.

Zlokalizowany formularz

Proces rozpoczyna się od głowy i kończyn przednich. Zmiany zlokalizowane są w okolicy oczu (okołooczodołowej), za uszami i kącikami ust. Skóra na tych oddziałach różni się od zdrowych tkanek obfitym złuszczaniem, zaczerwienieniem z rozmytymi brzegami i wypadaniem włosów. Mieszane z łuskami i wydzielaniem gruczołów łojowych mieszki włosowe stają się w stanie zapalnym, tworzą się zaskórniki. Te elementy wyglądają jak czarne kropki. Zaskórniki mogą być tłumione przez dołączanie flory bakteryjnej i powodować swędzenie..

Na kończynach przednich dotknięte są obszary stawów łokciowych, opuszek palców i śródręcza. Skóra gęstnieje i staje się w stanie zapalnym, pojawia się wiele czyraków. W przypadku braku leczenia w obszarze krost otwarte są rany o wąskim otworze, z których uwalniana jest ropa z domieszką krwi. Pies kuleje, starając się nie nadepnąć na obolałą łapę.

Zlokalizowana forma jest charakterystyczna dla młodych osób nie starszych niż dwa lata. Odzyskiwanie w 90% przypadków następuje spontanicznie, bez specjalnego leczenia.

Formularz uogólniony

Rozległe obszary ciała psa są dotknięte (więcej niż 5 stref) na dwóch lub więcej kończynach. W zależności od stopnia rozprzestrzeniania się nużycy wyróżnia się postacie łuszczące się i krostkowe.

  • W łuskowatej lub płaskiej postaci na pierwszy plan wysuwa się obfite tworzenie rogowych łusek o miedzianym odcieniu. W zmianach włosy wypadają, skóra staje się czerwona i gęstnieje z powodu obrzęku. W rzadkich przypadkach występują powikłania w postaci zapalenia mieszków włosowych i furunculosis.
  • Postać krostkowa występuje, gdy dołączona jest flora bakteryjna (gronkowiec, Pseudomonas aeruginosa, Proteus). Ta komplikacja nazywa się piodermą. Objawem klinicznym jest zapalenie mieszków włosowych, liczne elementy krostkowe i przetoki. Skóra jest czerwona z łuszczącymi się, czasami pigmentowanymi, z zaskórnikami i obsadą pęcherzykową (obszary przylegających włosów u nasady włosów). Psy obawiają się bólu i silnego swędzenia.

Inne odmiany formy uogólnionej:

  • Nużyca młodzieńcza. Jest uważany za wrodzony. Występuje u psów w wieku od trzech miesięcy do dwóch lat..
  • Demodekoza dorosłych. Wpływa na psy starsze niż dwa lata. Występuje u osłabionych zwierząt na tle chorób nowotworowych, cukrzycy, niedoczynności tarczycy.

Psy przechodzące młodzieńczą postać uogólnionej nużycy są wykluczone z hodowli.

Diagnoza nużycy u zwierząt domowych

Aby zdiagnozować demodeks u chorych psów, stosuje się laboratoryjne metody badawcze:

  • Głębokie skrobanie skóry za pomocą mikroskopii próbek. Biorąc wiele (więcej niż 5) i głębokie skrobanie skóry, możesz wykryć kleszcze na różnych etapach rozwoju.
  • Zbiór tkanek do histologii (z lokalizacją ognisk na kończynach).
  • Trichogramma (alternatywna metoda skrobania).

Dodatkowe badania – analiza ogólna i biochemia krwi (na poziomie tyroksyny).

Jak leczyć podskórne kleszcze u psów

Leczenie kleszcza podskórnego u psa w domu jest wskazane jako dodatkowa metoda leczenia głównego. Właściciel jest zobowiązany do poprawy warunków zwierzaka, dostosowania diety zgodnie z dietą przez cały okres leczenia.

Musisz stosować się do zaleceń weterynarza dotyczących stosowania leków i metod leczenia poza kliniką.

Zlokalizowany formularz

Leczenie nużycy u psów w postaci zlokalizowanej w 90% przypadków nie jest zalecane. Zmiany goją się same w ciągu 1,5-2 miesięcy. Przejście do postaci uogólnionej występuje u 10% psów, zwykle na tle złej opieki i obniżonej odporności.

W przypadku braku wskazań do leczenia w klinice weterynarz wydaje zalecenia, jak wyleczyć psa z podskórnych kleszczy w domu.

Początkowy etap nużycy można łatwo zatrzymać za pomocą środków miejscowych. Dotknięte obszary są myte zooshampoo (Doctor, Peroxiderm) lub środkiem antyseptycznym (chlorheksydyna) w celu zmiękczenia skórki i usunięcia zanieczyszczeń. Następnie nakłada się maść o działaniu przeciwzapalnym i roztoczobójczym (Aversectin, NM BC).

Po 10-14 dniach musisz powtórzyć głębokie skrobanie z określeniem liczby kleszczy i etapu ich cyklu życia. Jest to konieczne do kontrolowania terapii dynamicznej..

Formularz uogólniony

Cele leczenia w formie uogólnionej:

  • całkowite zniszczenie patogenu;
  • walka z piodermią (krostkowe uszkodzenie skóry, gdy dołączona jest infekcja bakteryjna);
  • przywrócenie integralności skóry.

Aby zniszczyć kleszcze, przepisywane są następujące leki:

  • Bravecto dla psów z nużycą stało się skutecznym lekarstwem przeciw kleszczom z efektem nawet do 100% po pierwszym zastosowaniu. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego w dawce 25-56 mg / kg masy ciała. Bravecto jest mieszany z jedzeniem i podawany z jedzeniem. Przeciwwskazaniem jest indywidualna nietolerancja, a wiek psa jest krótszy niż dwa miesiące..
  • Iwermektynę jako lek na nużycę stosuje się w postaci do wstrzykiwań i tabletek w dawce 0,3-0,6 mg / kg masy ciała. Przez 4 miesiące lek niszczy kleszcze i zmniejsza ryzyko ponownej choroby. Z negatywnych stron odnotowano uszkodzenia wątroby i układu nerwowego. Ze względu na toksyczność iwermektyna jest przeciwwskazana u szczeniąt w wieku poniżej trzech miesięcy oraz u wrażliwych ras (collie, owczarek angielski itp.).
  • Zaletą Milbemax (oksym milbemycyny) jest niższa toksyczność w porównaniu z iwermektyną. Przyjmuj doustnie 0,5-1 mg / kg podczas karmienia. Kurs wymaga 4 przyjęć w odstępie 7 dni.
  • Amitrazyna (amitraz) z nużycy jest stosowana do użytku zewnętrznego 0,5-2 ml. Kurs składa się z 5 zabiegów w odstępach 5-7 dni. Aby osiągnąć pożądane stężenie leku w skórze, należy strzyc psy długowłose. Ma wiele skutków ubocznych: wymioty, wzdęcia, wolne bicie serca, podwyższony poziom glukozy we krwi.
  • Sifli (cytioat) stosuje się w leczeniu nużycy i niszczenia pcheł u psów w dawce 30 mg na 1 kg masy ciała. Czas trwania kursu do 6 miesięcy. Zalety – brak działań niepożądanych.
  • Adwokat Bayer to lek nowej generacji na demodekozę. Jest wytwarzany w postaci kropli w pipecie w kłębie (plamka – 1-4 ml). Stosuje się 1 raz na 4 tygodnie, 2-4 razy. Efektywność kontroli kleszczy do 98%.

W leczeniu piodermii przeprowadza się terapię przeciwbakteryjną, biorąc pod uwagę wrażliwość mikroorganizmów. Jeśli nie można ustalić patogenu, antybiotyki o szerokim spektrum działania (amoksycylina, cefaleksyna w środku) są przepisywane na okres do 8 tygodni. Psy kąpią się co tydzień szamponem przeciwbakteryjnym z chlorheksydyną (Api-San). Na zmiany nanosi się nadtlenek benzoilu, maść ze smoły siarkowej.

Stosowanie witamin i minerałów (Canina, Canvit, Hokamix) pomaga zwiększyć odporność, przywrócić wzrost skóry i włosów w obszarach łysienia.

Głębokie skrobanie wykonuje się co miesiąc. Jeśli wynik jest pozytywny, kontynuuj przyjmowanie leków roztoczobójczych.

Co to jest niebezpieczna nużyca dla zwierzaka

Niebezpieczeństwem dla psów jest uogólniona postać nużycy, komplikowana przez głębokie ropne zapalenie skóry. Przenikanie infekcji do krwi prowadzi do sepsy i niewydolności wielu narządów. To jest fatalne.

Młodzieńcza nużyca u psów w 50% przypadków jest łagodna i skutecznie leczona. Przy opóźnionej diagnozie niedojrzałe szczenięta mogą umrzeć z powodu powikłań bakteryjnych..

Demodekoza psów i kotów przenoszona jest na ludzi

Demodex ze względu na swoją specyfikę dla właściciela nie jest przenoszony na inne psy i koty. Dostając się do środowiska, kleszcze giną z powodu wysychania. Noworodki zarażają się od matki w bliskim kontakcie natychmiast po urodzeniu.

Wykluczono również przenoszenie nużycy ze zwierząt na ludzi, ponieważ inne gatunki kleszczy są pasożytnicze u ludzi..

Zapobieganie nużycy u psów

Zapobieganie kleszczowi to odpowiednia pielęgnacja i wzmocnienie odporności zwierzęcia. Konieczne jest zapewnienie zwierzęciu regularnej kąpieli, dobrego odżywiania, przyjmowania witamin i minerałów, szczepień.

Dermatofitoza lub grzybica u psów

Grzybica skóry u zwierząt domowych nie jest tak rzadkim zjawiskiem. Dermatofitoza (grzybica, rzęsistkowica) przenoszona jest nie tylko przez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem, ale także przez zakażone przedmioty opieki i środowisko.

Grzybica dotyczy nie tylko domowych psów i kotów. Osoba z niskim poziomem układu odpornościowego może zostać zarażona rzęsistką. Leczenie zwierzęcia jest długotrwałe i powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza weterynarii.

Przeczytaj ten artykuł

Ścieżki infekcji

Czynnikiem wywołującym infekcje skóry są grzyby z rodzaju Trychophiton i Microsporum. Patogenne mikroorganizmy charakteryzują się wysoką stabilnością w środowisku zewnętrznym. Na skórze grzyby aktywnie namnażają się w górnych warstwach naskórka, wpływając na mieszek włosowy. Uszkodzone włosy odrywają się, dlatego nazywa się porosty «ścinanie».

W weterynarii sposoby infekcji czworonożnych przyjaciół są dobrze zbadane.. Zakażenie psa z patogennymi zakażeniami grzybiczymi może wystąpić w następujących sytuacjach:

  • W kontakcie z chorym zwierzęciem. Najczęściej osoby bezdomne przechodzą infekcję grzybiczą. Patogenna infekcja grzybicza kawałkami skóry wnika w zdrową tkankę zwierzęcia i dochodzi do infekcji. Niebezpieczeństwem są nie tylko bezpańskie psy, ale także koty.
  • Z kontaktem pośrednim. W takim przypadku infekcja następuje przez przedmioty pielęgnacyjne zakażone grzybicą: talerze, zabawki, grzebienie, grzebienie, leżaki itp. Istnieje wysokie ryzyko zakażenia zdrowego psa, gdy używa się amunicji zanieczyszczonej zarodnikami infekcji grzybiczej (obroża, uprząż, kaganiec itp.).
  • Przez środowisko. Wysoka odporność patogennego mikroorganizmu w środowisku zewnętrznym i na środki dezynfekujące sprawia, że ​​jest niebezpieczny podczas chodzenia po ulicznym zwierzaku. Zarodniki infekcji grzybiczych w ziemi, piasku, resztkach budowlanych, kurzu mogą dostać się na skórę i spowodować infekcję.
  • Nosicielem zarodników grzybów są często gryzonie – myszy i szczury.

Ważną rolę w patogenezie choroby odgrywa stan układu odpornościowego psa. Specjaliści weterynarii, w oparciu o wieloletnie doświadczenie, uważają, że na dermatofitozę wpływają głównie osoby o niskim poziomie odporności. Awarie w obronie organizmu są czynnikiem wywołującym grzybicę. W związku z tą chorobą podatne są szczenięta i młode osobniki, a także osłabione choroby i starsze psy.

Grupa ryzyka obejmuje również osoby mieszkające w żłobkach, schroniskach. Duża gęstość zwierząt przyczynia się do szybkiego rozprzestrzeniania się infekcji. Sytuację pogarsza wilgoć w pomieszczeniach, brak wentylacji, niehigieniczny stan komórek.

Według obserwacji weterynarzy ogniska choroby najczęściej rejestruje się w miesiącach jesienno-zimowych. Zjawisko to wiąże się nie tylko z niską odpornością żywego organizmu z powodu niedoboru witamin, ale także z niewystarczającym promieniowaniem ultrafioletowym, które ma szkodliwy wpływ na zarodniki infekcji grzybiczej.

Jak to wygląda na początkowym etapie

Od momentu zakażenia do pojawienia się pierwszych objawów zakażenia grzybiczego zwykle zajmuje to od kilku dni do 2 do 3 tygodni. Jeśli czworonożny przyjaciel ma grube i długie włosy, bardzo trudno jest wykryć początkowy etap choroby.

W górnych warstwach naskórka patogenna infekcja grzybicza przenika do cebulki włosa. Procesowi temu towarzyszy reakcja zapalna, która prowadzi do zaczerwienienia i swędzenia. Zwierzę jest zmartwione, drapie uszkodzonymi obszarami łapami. Początkowy etap rzęsistkowicy objawia się obecnością na skórze zaczerwienionych i lekko spuchniętych obszarów w postaci guzków. W tym okresie nie ma ognisk łysienia.

Reakcja zapalna w miejscu penetracji patogennej infekcji grzybiczej prowadzi do swędzącej skóry. Czesanie łap i lizanie dotkniętych obszarów prowadzi do wtórnych infekcji skóry wirusami i bakteriami. Zakażenie grzybicze rozprzestrzenia się na zdrowe obszary ciała.

Ogniska zmiany nabierają z reguły zaokrąglonego kształtu. Zainfekowana skóra szybko wysycha; tworzą się na niej skorupy i strupki koloru azbestowo-szarego. Ogniska zapalne obserwuje się w środku i wzdłuż krawędzi uszkodzonego obszaru. Na obrzeżach często zauważalne są guzki pęcherzykowe. W tym okresie na ciele zwierzęcia pojawiają się ogniska łysienia.

Patologicznie zmienione obszary skóry obserwuje się na twarzy i szyi zwierzęcia, na kończynach, zadu i brzuchu. Uszkodzenie grzybicze wpływa nie tylko na naskórek skóry, ale także na pazury psa. Stają się pogrubione, zdeformowane.

Typowe objawy grzybicy

W początkowych stadiach dermatofitozy właściciel nie obserwuje żadnych odchyleń w ogólnym stanie zwierzęcia. Jednak w przypadku infekcji uszkodzonej skóry bakteriami i wirusami może rozwinąć się nie tylko lokalna reakcja zapalna, ale także ogólna. Ropieniu towarzyszy depresyjny stan psa, wzrost temperatury ciała, spadek apetytu, aw ciężkich przypadkach odmowa jedzenia.

W niesprzyjających warunkach zwierzę może rozwinąć nie tylko ropne zapalenie skóry, ale także posocznicę.

Metody diagnostyczne

Po odkryciu objawów zmian grzybiczych skóry u zwierzęcia, nie wahaj się odwiedzić specjalistycznej instytucji. Certyfikowany specjalista zbada zwierzę i przeprowadzi serię testów diagnostycznych..

Wstępna diagnoza jest zwykle przeprowadzana za pomocą lampy Wood. Grzyby chorobotwórcze w specjalnym świetle fluorescencyjnym zaczynają świecić w szmaragdowym kolorze. Jednak ta metoda nie zawsze pozwala zidentyfikować rzęsistkowicę i nie umożliwia określenia rodzaju grzybni. W związku z tym wykonuje się głębokie zeskrobanie skóry z uszkodzonego obszaru, a następnie badanie mikologiczne.

W celu określenia rodzaju patogenu materiał biologiczny wysiewa się na specjalnym podłożu odżywczym..

Kompleksowa i różnicowa diagnoza choroby obejmuje również analizę kliniczną krwi i moczu, testy alergiczne. Zróżnicuj rzęsistkowicę w odniesieniu do różowego porostu, łuszczycy, egzemy łojotokowej, zapalenia skóry, ropnego zapalenia skóry.

Dermatofitoza jest złożoną chorobą, która wymaga długotrwałego leczenia. Brak samoleczenia do diagnozy «grzybica» nie wchodzi w rachubę. zakażenie grzybicze wpływa na głębokie warstwy naskórka, co utrudnia stosowanie miejscowych preparatów.

Właściciel może przyjąć pozorne osłabienie procesu odzyskiwania, podczas gdy infekcja grzybicza atakuje głębsze warstwy skóry. Nawrót w tym przypadku jest nieunikniony. W związku z tym leczenie powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza weterynarii z regularnymi badaniami mikologicznymi.

Skuteczność stosowania maści o działaniu przeciwgrzybiczym zależy głównie od właściwego przygotowania uszkodzonych obszarów skóry. Aby to zrobić, najpierw należy zdezynfekować zmiany dowolnym środkiem antyseptycznym: roztworem żelu Fungonis, chlorheksydyny, kwasu salicylowego.

Następnie nożyczki z tępym końcem obcinają włosy wokół patologicznego miejsca. Wełna jest spalona. Jeśli są skorupy, są one zmiękczane roztworem mydła, po czym są usuwane i dezynfekowane. Skórkę suszy się serwetką i nakłada maść..

W praktyce weterynaryjnej jako lokalne leki przeciwgrzybicze stosuje się następujące maści: Zoomicol, Mykoseptyna, Yam, Tiabendazol, Gryzeofulwina, Fungina, Ekalina, Wedinol itp.. Leki mają wyraźne działanie grzybobójcze i grzybobójcze, działają przeciwzapalnie i antyseptycznie, zmniejszają swędzenie skóry. O regularności maści decyduje lekarz prowadzący.

Leki przeciwgrzybicze

W przypadkach, gdy choroba nabiera postaci ogólnoustrojowej, weterynarze zwykle stosują w środku leki grzybobójcze i antybiotyki w postaci tabletek lub zastrzyków. Żel grzybowy, intrakonazol, żel grzybowy, leworyna są stosowane jako środki przeciwgrzybicze..

Wysoką skuteczność w dermatofitozie odnotowano przy zastosowaniu antybiotyków o działaniu grzybobójczym: gryzeofulwina, amfoterycyna. Leki stosuje się przez 3 do 5 tygodni w dawce i częstotliwości zalecanej przez lekarza weterynarii w każdym przypadku.

Oprócz środków przeciwgrzybiczych i przeciwbakteryjnych w leczeniu rzęsistkowicy u psów stosuje się także środki immunostymulujące i witaminy, w szczególności witaminę A. Chore zwierzę izoluje się podczas leczenia. Kwarantanna jest usuwana dopiero po dwóch negatywnych wynikach badania mikologicznego.

Środki ludowe

Biorąc pod uwagę złożoność choroby, środki pomocnicze w leczeniu dermatofitozy u psów są stosowane jako środki pomocnicze. Wywary z rumianku, dziurawca zwyczajnego, wrotyczu pospolitego, szałwii są skuteczne w moczeniu skórki i antyseptycznym leczeniu uszkodzonej skóry. W tym celu użyj roztworu octu jabłkowego.

O tym, jak leczyć grzybicę w domu za pomocą środków ludowych, zobacz ten film:

Czy porost psa jest zaraźliwy dla ludzi

Trichofitoza jest antropozoonozą – dolegliwością dotykającą zarówno ludzi, jak i zwierzęta. Najbardziej podatne na tę chorobę są dzieci, które nie mają jeszcze dobrze rozwiniętego układu odpornościowego. Ryzyko zakażenia jest również duże u osób osłabionych chorobą i starszych członków rodziny. Biorąc pod uwagę wysoką zjadliwość patogennych zakażeń grzybiczych, właściciel chorego psa powinien podjąć osobiste środki zapobiegawcze podczas opieki nad zwierzęciem.

Środki terapeutyczne (leczenie skóry, stosowanie maści) należy wykonywać w rękawiczkach, po czym ręce należy dokładnie umyć mydłem i zdezynfekować środkiem antyseptycznym. Podczas procedur leczenia do czasu pełnego wyzdrowienia psa, potwierdzonego powtarzanymi testami laboratoryjnymi, zwierzę należy odizolować od innych członków rodziny, a zwłaszcza od dzieci.

Szczepionka jako niezawodna metoda zapobiegania

Współczesna medycyna weterynaryjna dysponuje szerokim arsenałem specjalnych środków zapobiegania trichofitozie. Najczęściej szczepionki takie jak Microderm, Wakderm, Polivak służą do ochrony psa przed infekcją grzybiczą. Z reguły immunizacja jest przeprowadzana dwukrotnie, bez skutków ubocznych.

Jeśli jednak przed szczepieniem wystąpiło zakażenie patogennym zakażeniem grzybiczym, podanie niektórych preparatów immunologicznych może prowadzić do pojawienia się klinicznych objawów rzęsistkowicy. W tych przypadkach stosuje się terapeutyczne podawanie szczepionki..

W tym przypadku szczepionka jest podawana 2 lub 3 razy. W tym samym czasie choremu zwierzęciu podaje się środki grzybobójcze i maści.

Ogólne zalecenia dotyczące zapobiegania infekcji

Eksperci weterynaryjni zalecają, aby właściciele czworonożnych przyjaciół przestrzegali następujących wskazówek i zasad zapobiegania trichofitozie u psów:

  • Dokonaj racji żywnościowej na podstawie wyważonego wyboru produktów.
  • Zapewnij zwierzęciu zadowalające warunki. Pomieszczenie powinno być suche, bez przeciągów i wilgoci..
  • Unikaj kontaktu psa z bezpańskimi i bezpańskimi zwierzętami, w tym z kotami.
  • Regularnie przeprowadzaj zapobiegawcze leczenie wełny przeciwko pasożytom.
  • Zaszczepić zwierzę w terminie ustalonym przez weterynarza.
  • Po spacerze potraktuj łapy psa środkiem antyseptycznym.
  • Regularnie dezynfekuj pokój i siedliska zwierzaka, przedmioty do pielęgnacji psa.

Grzybica u psów jest zaraźliwą chorobą skóry o etiologii grzybiczej. Informacyjną metodą diagnostyczną jest hodowla kultury grzybowej na pożywkach z późniejszą identyfikacją rodzaju patogenu. Leczenie ma charakter długoterminowy i powinno być przeprowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza weterynarii. Skuteczną metodą zapobiegania chorobom jest szczepienie..

Przydatne wideo

Aby zobaczyć objawy, diagnozę i leczenie porostów u psów, zobacz ten film:

Jakie są objawy zapalenia nerek u psów? . Odróżnij kleszcz podskórny od grzybicy, dermatoz, alergii na podstawie objawów klinicznych i laboratoryjnych metod diagnostycznych.

Jak diagnozuje się grzybicę i inne gatunki? . Wszystkie choroby wewnętrzne u psów Zakażenia i pasożyty Opieka i trening Choroby chirurgiczne i urazy.

Wszystkie choroby wewnętrzne u psów Zakażenia i pasożyty Opieka i edukacja Choroby chirurgiczne i urazy. . Kot na nosie ma grzybicę. Wiele czynników może powodować infekcję.

Dodaj komentarz