Charakterystyczne objawy i leczenie nabłonka pachwinowego

przez | 2020-03-18

Spis treści:

Naskórkowa pachwinowa jest infekcją grzybiczą o przewlekłym powolnym charakterze. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety. Zagrożeni są ci, którzy cierpią na silne pocenie się, ci, którzy zmuszeni są przebywać w warunkach wysokiej wilgotności przez długi czas (zawodowi pływacy, opiekunowie kąpieli, ratownicy na plaży, pracownicy w gorących sklepach w kuchni, górnicy).

Przyczyny naskórkowej pachwinowej

Czynnikiem sprawczym infekcji jest warunkowo patogenna łuszcząca się infekcja grzybicza Epidermophyton floccosum (epidermophyton). On się na skórę, on «osiada» w górnych warstwach naskórka, w swojej skali, niszczy i wykorzystuje kolagen, więc dotknięte obszary szybko tracą elastyczność.

Możesz to zrobić przez artykuły gospodarstwa domowego, odwiedzając hale sportowe, łaźnie publiczne, sauny, baseny, używając akcesoriów do kąpieli lub zwykłych chodników innych osób, pościeli, umywalek, ławek, wszystkiego, co jest obficie zaszczepione infekcją grzybiczą. Jeśli chory pojawi się w domu, może zarazić wszystkich swoich krewnych mieszkających z nim pod jednym dachem. Grzyby płatkowe są wysoce odporne na środowisko, ich aktywność jest zwiększona w warunkach wysokiej temperatury i dużej wilgotności.

Czynniki prowokujące

Do rozwoju infekcji nie wystarczy tylko jeden zarodnik patogennego mikroorganizmu dostającego się do skóry. Skóra jest niezawodną barierą ochronną, której grzyby zbóż nie są w stanie pokonać..

Naskórek może wystąpić tylko z naruszeniem integralności skóry. Jest to możliwe, gdy nosisz ciasne ubranie, które powoduje silne tarcie lub nacisk, alkalizując pot, a także naruszając mikrokrążenie w naskórku i skórze właściwej. Długi pobyt w gorącym, wilgotnym klimacie, skutki intensywnego treningu oraz obecność historii niektórych chorób, które mogą zmienić poziom kwasowości potu (cukrzyca, niedobór witamin), są uważane za niebezpieczne. Istnieją inne punkty wyjścia..

Prawdopodobieństwo uszkodzenia wzrasta, jeśli dana osoba:

  • choroby grzybicze stóp i dłoni;
  • otyłość, w wyniku czego na ciele tworzą się głębokie fałdy;
  • uszkodzenie skóry (otarcia, zadrapania, pęknięcia);
  • wysokie pocenie się;
  • wysypka pieluszkowa z powodu zaniedbania higieny osobistej;
  • niska odporność;
  • choroby związane z zaburzeniem układu hormonalnego.

Obecność jednego lub kilku wymienionych wyżej czynników stwarza korzystne warunki do rozmnażania grzybów.

Lokalizacje

W przypadku epidermofitozy pachwinowej wpływa to na gładką skórę znajdującą się w naturalnych głębokich fałdach. U mężczyzn charakterystyczne objawy kliniczne znajdują się po wewnętrznej stronie uda, na mosznie, między pośladkami. U kobiet pod gruczołami sutkowymi. U osób z nadwagą w fałdach brzucha, między palcami u rąk i nóg. Płytki paznokci są rzadko dotknięte..

Objawy i oznaki naskórkowej pachwinowej

Zakażenie grzybicze ma charakterystyczne objawy i stopniowy rozwój objawów klinicznych..

  1. Najpierw pojawiają się małe, zapalne plamy na skórze (do jednego centymetra), których powierzchnia łuszczy się i lekko swędzi.
  2. Stopniowo dotknięte obszary powiększają się, łączą ze sobą i tworzą owalne pola o średnicy do 10 cm.
  3. Powstaje w nich wysypka, jej elementami są pęcherzyki i krosty wypełnione płynem.
  4. Kiedy wysypki się otwierają, powstają wypłukane wypryski, stopniowo przyciągają je skorupy. Zjawisko to powoduje wzrost swędzenia..
  5. W centralnej części pola z czasem proces zapalny słabnie, skóra staje się blada i ustępuje, a wzdłuż krawędzi, gdy obrzęk ustępuje, z złuszczającego się naskórka powstaje wałek.
  6. Chodzenie powoduje duży dyskomfort. Wilgotność i ciepło zwiększają swędzenie.

Cały proces rozwoju infekcji przebiega w kilku etapach.

Etapy choroby

Od momentu zakażenia do pojawienia się pierwszych objawów klinicznych mija trochę czasu, infekcja grzybicza zawsze rozwija się szybko i przechodzi przez następujące etapy rozwoju:

  1. Początkowa Patogen jest wprowadzany do górnych warstw naskórka i jego aktywnej reprodukcji.
  2. Sharp Powstają nowe kolonie grzybów, pojawiają się objawy zmian skórnych, powstają obszary płaczu. Proces kończy się powstaniem «blaknięcie» pola (środkowa część plam zanika, tworzą się swędzące czerwone pierścienie).
  3. Przewlekłe Choroba nabiera przewlekłego charakteru, zawsze pulsuje falami (remisje są zastępowane zaostrzeniami). Plamy nie znikają całkowicie, są za każdym razem w stanie zapalnym nowej siły u mężczyzn i kobiet, gdy temperatura ciała wzrasta w dotkniętym obszarze i tworzy się wysoka wilgotność. Powtarzające się zaostrzenia występują z mniej poważnymi objawami i szybko ustają.
  4. Uruchomiony. Powstaje przy wyborze niewłaściwego leczenia lub ignorowaniu istniejącego problemu. W rezultacie na skórze dotkniętych obszarów pojawiają się duże pęcherze. Ich przypadkowe uszkodzenie prowadzi do rozwoju wyprysku płaczu. Jego obecność w wyznaczonych obszarach jest obarczona infekcją bakteryjną i pojawieniem się niebezpiecznych komplikacji. Aby temu zapobiec, musisz natychmiast szukać pomocy medycznej.

Im wcześniej problem zostanie zidentyfikowany, tym łatwiej się go pozbyć..

Diagnostyka różnicowa

Jeśli znajdziesz objawy epidermofitozy pachwinowej, musisz skonsultować się z dermatologiem, aby potwierdzić diagnozę. Podczas pierwszej wizyty specjalista słucha skarg pacjenta, starannie zbiera wywiad, bada dotknięte obszary i wykonuje z nich skrobanie. Mikroskopia pozwala określić obecność zarodników zgrupowanych w prostokątne łańcuchy i aktywnie rozgałęziających się grzybni septycznej. Aby zidentyfikować infekcję grzybiczą, kultura bakteriologiczna jest przeprowadzana w pożywkach hodowlanych. W ciągu tygodnia rosną w nich kolonie grzybów o okrągłym kształcie, żółtym kolorze i puszystej konsystencji.

Zróżnicowanie naskórkowości pachwinowej jest konieczne w przypadku łuszczycy, rubromykozy i różnych rodzajów dermatozy.

Terapia lekowa

Kompleksowa terapia jest stosowana w celu zwalczania infekcji grzybiczych..

  • Maści przeciwgrzybicze (mykoseptyna, ekonazol, cyklopiroks).
  • Leki przeciwzapalne (roztwór azotanu srebra lub maść Triderm).
  • Leki przeciwhistaminowe (Tavegil, Zirtek, Suprastin).

Konieczne jest leczenie epidermofitozy pachwinowej przez długi czas, codziennie, dwa razy dziennie, lecząc dotkniętą skórę wymienionymi maściami. Obecność infekcji grzybiczej wymaga dostosowania układu odpornościowego. Aby go wzmocnić, stosuje się immunostymulanty (Imunorix, Immunal). Jeśli składnik bakteryjny dołącza do przebiegu choroby, antybiotyki są uwzględnione w schemacie leczenia.

Aktywne rozprzestrzenianie się ognisk zmian skórnych wymaga hospitalizacji pacjenta. Intensywne leczenie epidermofitozy pachwinowej odbywa się poprzez wytwarzanie desensytyzacji, terapii etiotropowej i autohemoterapii. Pacjentowi przepisano kurs antybiotyków i witamin..

Przepisy na tradycyjną medycynę

Aby przyspieszyć powrót do zdrowia, ważne jest codzienne mycie, kąpanie się w naparach leczniczych, które mają działanie przeciwzapalne i antyseptyczne. Do ich przygotowania można użyć dziurawca zwyczajnego lub rumianku aptecznego, kory dębu lub liści brzozy.

Po zakończeniu ostrej fazy następujący lek alternatywny pomaga przedłużyć efekt terapii lekowej:

  1. Olejki eteryczne z liści eukaliptusa, igieł jodłowych, topoli czarnej. Mają właściwości przeciwgrzybicze, dlatego aby zapobiec zaostrzeniu, eksperci zalecają codzienne leczenie z nimi obszarów skóry zaangażowanych w proces patologiczny. Aby to zrobić, należy je rozcieńczyć dowolnym olejem roślinnym.
  2. Nalewki alkoholowe wykonane z topoli lub brzozy, kwiaty nagietka. Spożycie spada dobrze usuwa procesy zapalne.
  3. Ziołowe wywary z rumianku aptecznego, krwawnika, kory dębu, kwiatów nagietka i jagód jałowca również pomagają zatrzymać stan zapalny, łagodzą swędzenie i zmniejszają aktywność grzybów. Wywary są przyjmowane doustnie w ilości 50 gramów trzy razy dziennie.

Jeśli z jakiegoś powodu nie można pić leków przeciwhistaminowych podczas zaostrzenia (na przykład podczas ciąży), swędzenie można usunąć za pomocą soku z glistnika rozcieńczonego w równych proporcjach olejem roślinnym.

Metody zapobiegania i prognozowania

Znając przyczyny epidermofitozy pachwinowej, nietrudno zrozumieć, co zrobić, aby zapobiec infekcji. Ważne:

  1. Miej osobiste akcesoria łazienkowe i korzystaj tylko z nich. Nigdy nie oddawaj niezmywalnych ręczników, ręczników, pościeli, szlafroków, butów.
  2. Ciągle zmaga się z wysokim poceniem.
  3. Ostrożnie zadbaj o fałdy ciała, po kąpieli, przetrzyj je alkoholem salicylowym, a następnie potraktuj proszkiem dla dzieci.
  4. Nie chodź boso po publicznych saunach, basenach, łaźniach.
  5. Nosić odzież wykonaną z naturalnych tkanin w czasie upałów.
  6. Zapobieganie stresowi.
  7. Wzmocnij odporność.

Jeśli pojawią się pierwsze oznaki choroby, nie można samoleczenia: pola infekcji grzybiczych szybko rosną, ostra faza szybko przekształca się w postać przewlekłą. Tylko terminowa wizyta u lekarza gwarantuje szybki powrót do zdrowia. Nowoczesne leki przeciwgrzybicze pomagają skutecznie leczyć nawet zaawansowane infekcje, więc rokowanie jest zawsze korzystne.

Jak leczyć naskórkową pachwinę?

Naskórkowa pachwinowa jest chorobą zakaźną. Zwykle jest zlokalizowany w okolicy pachwiny i wpływa na warstwę naskórka skóry..

Choroba ta może mieć charakter przewlekły, a od braku odporności na chorobę można powtarzać wiele razy. Zakażenie tą chorobą pochodzi od chorego, gdy używa się zwykłych artykułów gospodarstwa domowego.

Naskórkowa pachwinowa, jej leczenie w domu obejmuje stosowanie różnych ziół leczniczych, roztworów i maści. Diagnozę w celu ustalenia choroby może ustalić lekarz lub sam pacjent. Mężczyźni częściej cierpią na tę chorobę niż dzieci i kobiety..

Naskórkowa pachwinowa wygląda jak różowe plamy o różnych odcieniach na fałdach pachwinowych i udowych skóry. Na krawędziach ogniska choroby są jaśniejsze i mają obrzęk, który może być pokryty skórkami lub pęcherzykami..

Ogniska od małych szybko zamieniają się w duże, zaczynają się ze sobą łączyć i zamieniają w duże obszary zapalne. Plamy powodują swędzenie i łuszczenie się.

Formy naskórkowej pachwinowej

Naskórkowość pachwinowa może mieć różne typy i stadia, które zależą od czasu przebiegu choroby, częstotliwości stanów zapalnych i obecności reakcji alergicznych u ludzi. Dla skutecznego leczenia konieczne jest ustalenie prawidłowej diagnozy oraz jej rodzaju i stadium.

Istnieje kilka postaci choroby:

  1. Normalny (typowy).
  2. Zapalenie mieszków włosowych (powikłane).
  3. Neurodermatitis (lichenoid).

Częsta lub typowa postać choroby grzybowej w pachwinie pojawiają się jako małe ogniska różu z wyraźnymi granicami i spuchniętymi krawędziami. Pęcherzyki są zlokalizowane na krawędziach.

Zmiany powodują silne swędzenie u pacjenta, łuszczące się i mogą być zlokalizowane na łonie, aw rzadkich przypadkach na wargach sromowych u kobiet, na penisie i mosznie u mężczyzn.

Zapalenie mieszków włosowych jest ostrą postacią tej choroby.. Zewnętrzne oznaki skomplikowanej formy są wyrażane w dużej liczbie grudek, zwiększonego swędzenia. Może wystąpić z kortykosteroidami.

Ograniczone neurodermitowe zapalenie skóry – jest to rodzaj choroby, która jest zmianą występującą na tle reakcji alergicznych człowieka, od silnego czesania.

Etapy infekcji grzybiczej w pachwinie

Etapy infekcji grzybiczej w pachwinie zależą od czasu przebiegu choroby, niewłaściwego leczenia lub jego braku oraz od nawrotu choroby.

Istnieje kilka takich etapów:

Podstawowy etap rozpoczyna się od penetracji infekcji do warstwy naskórka skóry. zakażenie grzybicze aktywnie namnaża się, co prowadzi do powstawania różowych plam. Krawędzie plam wyglądają jak grzebień, na którym tworzą się bąbelki.

Ostry etap występuje przy niewystarczającym leczeniu i jest determinowany przez plamy, które powodują silne swędzenie. Ogniska powiększają się, liczba grudek rośnie. Kolor zapiekanych krawędzi staje się jaśniejszy.

W fazie przewlekłej infekcja grzybicza atakuje region pachwinowy po poprzedniej chorobie. Może to wynikać z różnych okoliczności:

  • jeżeli nie będą przestrzegane zasady higieny;
  • różne stresujące sytuacje;
  • podczas używania zwykłych artykułów higieny osobistej i artykułów gospodarstwa domowego z osobą z tymi chorobami.

Jeśli choroba zakaźna w pachwinie nie jest leczona, wówczas ostry etap przechodzi do stadium zaawansowanego. Plamy są tak duże, że zaczynają się łączyć z innymi zmianami.

Grudki również się zwiększają, swędzenie staje się nie do zniesienia. Grzbiet krawędzi może mieć brązowy odcień..

Główne warunki zapobiegania epidermofitozie w pachwinie to: przestrzeganie zasad higieny, niestosowanie zwykłych artykułów gospodarstwa domowego i higieny osobistej z chorym. Jeśli masz alergię, zapewnij jej terminowe leczenie.

Jak diagnozuje się zakażenie grzybicze epidermofitozą

Aby zidentyfikować formę choroby, jej etap, aby nie pomylić jej z innymi chorobami podobnymi do objawów klinicznych, konieczne jest prawidłowe zdiagnozowanie. Jest to konieczne do skutecznego leczenia..

Istnieje kilka rodzajów chorób o wyglądzie podobnym do naskórka:

  • łuszczyca
  • różne rodzaje zapalenia skóry;
  • kandydoza;
  • pęcherzyca;
  • intertrigo;
  • akantoza;
  • erythrasma.

Aby nie pomylić tych chorób z grzybiczym charakterem choroby i zrozumieć, jak leczyć naskórkową pachwinę, przeprowadza się badania i badania.

W zwykłej podstawowej formie możesz ograniczyć się do badania klinicznego dotkniętego obszaru. W przypadku innych postaci i stadiów naskórka wymagane są metody badań i badania laboratoryjne.

Takie techniki i badania obejmują:

  • szczegółowa kontrola za pomocą lampy Wood;
  • mikroskopia łusek.

Główną rolą lampy Wooda w szczegółowym badaniu zmiany jest odróżnienie pachwiny od naskórka od choroby erythrasma o podobnym wyglądzie.

Erytrasma pod lampą Wood ma charakterystyczny blask z charakterystycznym czerwonym blaskiem. Epidermofity nie różnią się tym blaskiem.

Mikroskopia z powodu pobrania skrobaków z dotkniętego obszaru. Skrobanie odbywa się za pomocą specjalnego szkła. Poddane działaniu łusek wodorotlenku potasu pod mikroskopem w celu ustalenia obecności grzybni nitkowatej grzyba.

Naskórkowa pachwinowa: przyczyny, objawy, diagnoza, konsekwencje

Leczenie naskórkowej pachwiny w domu

Leczenie pachwinowej naskórka u mężczyzn, dzieci i kobiet w domu powinno odbywać się w kilku etapach. W tym celu stosuje się różne leki, takie jak maści i tabletki. Jednocześnie alternatywne metody leczenia mogą być stosowane w przypadku epidermofitozy pachwinowej.

Etapy leczenia infekcji grzybiczej:

  • etap zatrzymania choroby;
  • etap eliminacji infekcji grzybiczej.

Bardzo ważne jest, aby wiedzieć, jak leczyć epidermofitozę pachwinową u mężczyzn. Pierwszym etapem leczenia w domu jest wyeliminowanie i zatrzymanie procesu zapalnego w warstwie naskórka skóry.

Pozytywną dynamiką pierwszego etapu jest to, że swędzenie jest znacznie zmniejszone, plamy tracą nasycony różowy kolor i stają się blade, a obrzęk krawędzi jest zminimalizowany.

Aby zatrzymać stan zapalny, leki takie jak:

  • Chlorheksydyna;
  • roztwór rezorcyny;
  • roztwór mykosolonu;
  • glukokortykoidy.

W przypadku płynów stosuj płyny z roztworem chlorheksydyny 0,1%, roztworem rezorcyny 2%, roztworem mykosolonu 0,25%.

Hormonalne maści i kremy z glukokortykoidami stosuje się w ostrym zapaleniu. Przebieg stosowania takich maści waha się od 3 dni do tygodnia.

Po zastosowaniu preparatów hormonalnych następuje faza płynów z roztworami.

Równolegle z tym zabiegiem na pierwszym etapie można przyjmować leki przeciwalergiczne i przeciwhistaminowe. Zmniejszają swędzenie i pomagają łagodzić stany zapalne..

Takie leki obejmują leki takie jak:

Można nasmarować dotknięty obszar balsamem z gwiazdką.

Drugi etap sprowadza się do całkowitego wyeliminowania infekcji grzybiczej, grzybów epidermofitonu.

Ponieważ stosuje się leki przeciwgrzybicze:

  • Klotrimazol;
  • maść cynkowa;
  • jod;
  • siarkowa maść salicylowa;
  • Triderm;
  • Maść Wilkinsona;
  • roztwór fukorcyny.

Do kompleksowej terapii w celu zniszczenia infekcji grzybiczych można stosować takie leki, które obejmują aktywne substancje przeciwgrzybicze.

Leki te obejmują:

W przypadkach, w których występuje również infekcja bakteryjna, antybiotyki o szerokim spektrum działania są przyjmowane razem z maściami przeciwgrzybiczymi i przeciwzapalnymi, aerozolami, kremami i roztworami.

Środki ludowe w leczeniu epidermofitozy pachwinowej

Walkę z infekcją grzybiczą w pachwinie można prowadzić za pomocą środków ludowych wraz z lekami. Środki ludowe pomagają złagodzić swędzenie, łagodzą stany zapalne, zmniejszają obrzęk.

Zioła, nalewki, mieszanki, płyny są stosowane jako tradycyjna medycyna.

Jako środki ludowe stosowane są:

  • płyny z sznurka, kory dębu, krwawnika;
  • balsam z glistnika i nagietka;
  • nalewka z dziurawca i rumianku;
  • mieszanka czosnku z alkoholem;
  • nalewka czosnku z wodą;
  • nalewka z propolisu i alkoholu;
  • nalewka z pąków alkoholu i brzozy.

Krwawnik pospolity, kora dębu i szereg tych składników roślinnych stosuje się jako balsamy na bazie wywaru.

Nagietek i glistnik są drobno posiekane i nałożone na dotknięty obszar. Rumianek i ziele dziurawca są podawane w infuzji i przyjmowane pół szklanki dziennie. Kurs – jeden miesiąc.

Mieszanka składa się z alkoholu i czosnku. Proporcje 1: 1. Dzięki tej mieszaninie zmiany są smarowane kilka razy dziennie. Czosnek nasycony wodą i przyjmowany 5 razy dziennie przez 1-2 łyżki stołowe.

Nalewka z propolisu jest produkowana na alkoholu. 30-35 gramów propolisu na pół szklanki alkoholu. Domagaj się przez dwa tygodnie. Niezbędne codzienne potrząsanie nalewką. Smaruj dotknięte obszary kilka razy dziennie..

Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo epidermotofii pachwinowej, konieczne jest zastosowanie środków zapobiegawczych.

Jeśli pacjent jest w domu, wyklucz kontakt bez zabezpieczenia z artykułami gospodarstwa domowego, z których korzysta pacjent. Regularnie dezynfekuj te przedmioty, a także dokładnie gotuj pościel, trzymaj buty.

Epidermofitoza – diagnoza, leczenie i zapobieganie. Jakie leki w leczeniu pachwinowej i naskórkowej stóp u mężczyzn i kobiet?

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Rozpoznanie naskórka

Diagnoza i pachwinowe naskórka, a epidermofitoza stóp jest określana przez lekarza na podstawie badania i badania charakteru i lokalizacji wysypki. Aby wyjaśnić diagnozę, lekarz może zapytać o postęp choroby, zanim zwróci się o pomoc medyczną w celu ustalenia charakterystycznych etapów i objawów grzybica.

Ponadto, aby potwierdzić diagnozę, lekarz pobiera skrawki ze zmian, po czym technicy laboratoryjni badają je pod mikroskopem. W przypadku naskórka, zadrapania znajdują się w skrobakach grzyby, co pozwala wyjaśnić diagnozę. Jednak skrobanie nie jest pouczające, jeśli jest pobierane z mokrej, płaczącej skóry. Wszelkie inne manipulacje diagnostyczne, z wyjątkiem skrobania i badania zewnętrznego, nie są przeprowadzane w celu potwierdzenia naskórka.

Epidermofitoza – leczenie

Ponieważ z epidermofitozą, źródłem infekcje są różne przedmioty i rzeczy, z których korzystał chory, a następnie w momencie rozpoczęcia terapii należy przeprowadzić dokładną dezynfekcję i sprzątanie domu. Aby to zrobić, czyszczenie na mokro wszystkich przedmiotów i powierzchni odbywa się za pomocą wody i octu (łyżka esencji octu na litr wody). Trudno dostępne miejsca są szczególnie dokładnie umyte. Ściereczki, pumeks i inne przedmioty, których nie można zdezynfekować, są odrzucane. Wszystkie miękkie śmieci (ręczniki, pościel, ubrania itp.) Są prane w gorącej wodzie o temperaturze 90 o C lub gotowane. Buty dezynfekuje się w następujący sposób – zmiętą gazetę zwilża się 40% esencją formaliny lub octu i układa w bucie. Następnie każdy but jest pakowany w gazetę i umieszczany w niewentylowanych pudełkach. Po dwóch dniach buty są wyjmowane i dobrze wentylowane przez 24 godziny.

Zasady leczenia epidermofitozy pachwinowej

Leczenie naskórkowej pachwinowej odbywa się etapami. Na pierwszym etapie terapii zjawiska zapalne zostają zatrzymane, skóra zostaje wysuszona, a swędzenie uspokojone. Ponadto, po usunięciu pęcherzyków, płacz jest eliminowany, a skóra staje się sucha, przeprowadzana jest etiotropowa terapia przeciwgrzybicza, która jest główna w złożonym leczeniu. Jeśli na skórze nie ma elementów zapalnych, płaczu i pęcherzy, omijając pierwszy etap terapii przeciwzapalnej, można natychmiast przejść do drugiego – leczenia przeciwgrzybiczego. Główne leczenie epidermofitozy pachwinowej ma charakter lokalny, to znaczy stosuje się szeroką gamę leków o działaniu przeciwzapalnym i przeciwgrzybiczym, które stosuje się zewnętrznie na zmiany. W bardzo rzadkich przypadkach, gdy proces jest trudny, leki przeciwgrzybicze są przepisywane doustnie. Zasadniczo tylko leki, które zatrzymują swędzenie lub antybiotyki są przyjmowane doustnie (jeśli występuje krostkowa zmiana skórna z powodu przywiązania wtórnej infekcji bakteryjnej).

Więc, w pierwszym etapie w celu złagodzenia stanu zapalnego i wyeliminowania moczenia należy zastosować płyny z 1 – 2% roztworem rezorcyny, 0,1% roztworem mleczanu etakrydyny, 0,1% roztworem chlorheksydyny, 0,25% roztworem srebra lub mykosolonu. Jeśli zapalenie jest bardzo silne (tak, że dana osoba nie może wykonywać normalnych prac domowych lub iść do pracy), stosuje się maści i kremy z hormonami glukokortykoidami, na przykład deksametazonem, hydrokortyzonem itp., Aby szybko go zatrzymać. Takie leki hormonalne stosuje się w krótkich kursach trwających od 2 do 7 dni. Po zakończeniu terapii środkami hormonalnymi zaczynają być wytwarzane płyny z powyższymi lekami przeciwzapalnymi. Jeśli są bąbelki, są one wstępnie nakłute sterylną igłą i płyn jest uwalniany. Płyny zmieniane są dwa razy dziennie. Aby ustawić płyny, kawałki waty zwilża się w dowolnym określonym roztworze i nakłada na zmiany, mocując bandażem. Gdy pod wpływem balsamów znikną zjawiska zapalne (zaczerwienienie, obrzęk, ból, swędzenie), przejdź do głównego etapu terapii – stosowanie środków przeciwgrzybiczych.

W drugim etapie Możesz stosować różne środki przeciwgrzybicze stosowane miejscowo. Tak więc roztwór Fucorcin, maść smołowcowa, maść siarkowo-salicylowa, maść cynkowa, maść Wilkinsona, nalewka jodowa 2% są skutecznie niszczone przez grzyby epidermofitonu. Nowoczesne gotowe preparaty zawierające przeciwgrzybiczne substancje czynne (maści, żele, płyny i aerozole zawierające terbinafinę, benzynę ciężką, oksykonazol, ketokonazol lub bifonazol) są również skuteczne w leczeniu przeciwgrzybiczym. Wyboru konkretnego środka przeciwgrzybiczego do użytku zewnętrznego dokonuje lekarz lub sam pacjent na podstawie łatwości użycia i osobistych pomysłów na temat skuteczności leków. Wszelkie leki przeciwgrzybicze nakłada się na zmiany dwa razy dziennie i kontynuuje terapię, aż objawy infekcji znikną całkowicie – to znaczy, aż skóra uzyska całkowicie zdrowy i normalny wygląd (średnio od 3 do 6 tygodni).

Na pierwszym przeciwzapalnym etapie terapii można dodatkowo przyjmować dowolne leki przeciwhistaminowe (na przykład Erius, Telfast, Cetrin, Zodak, Parlazin, Suprastin itp.), Aby zatrzymać swędzenie, zmniejszyć obrzęk i wyeliminować alergiczne objawy infekcji grzybiczych. Jeśli epidermofitoza jest powikłana infekcją bakteryjną z ropnymi zmianami skórnymi, wówczas na początkowym etapie terapii, wraz z płynami przeciwzapalnymi, obowiązkowy jest krótki cykl antybiotykoterapii. W tym celu stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania, takie jak cefaleksyna, imipenem itp..

Zasady leczenia epidermofitozy stóp

Leczenie płaskonabłonkowo-hiperkeratotycznych, międzyżebrowych i dyshidrotycznych form przeprowadzony w dwóch etapach.

W pierwszym etapie w postaci płaskonabłonkowej i hiperkeratotycznej płatki i warstwy rogowe są usuwane z powierzchni ognisk zmiany, aby uwolnić skórę od martwej tkanki. W tym celu stosuje się różne metody oderwania, wśród których oderwanie Ariswich jest dość skuteczne. Do takiego oderwania przygotowuje się kompozycję zawierającą 12 g suchego proszku kwasu salicylowego, 6 g proszku kwasu mlekowego i 82 g białej medycznej wazeliny. Kompozycję nakłada się na zmiany, zamyka kompresem i pozostawia na dwa dni, po czym całą złuszczoną skórę usuwa się ruchami zgarniającymi. Ponadto do oderwania płatków i rogowych elementów można użyć mlecznego kolodium salicylowego, który przygotowuje się w ilości 10 g proszku kwasu mlekowego, 10 g proszku kwasu salicylowego i 80 g kolodionu. Gotowy kolodion smaruje się zmianami dwa razy dziennie (rano i wieczorem) przez tydzień, po czym wieczorem nakłada się 5% salicylową wazeliną. Rano wyjmij kompres, stopy szybują w roztworze sody mydlanej, usuwając złuszczający się naskórek pumeksem. W razie potrzeby wielokrotnie odrywaj płatki i napalone elementy.

Po usunięciu zrogowaciałych łusek rozpoczynają drugi (główny) etap leczenia płaskonabłonkowej postaci rogowacenia naskórka. W drugim etapie leczenie polega na zewnętrznym stosowaniu maści przeciwgrzybiczych, kremów, płynów i aerozoli zawierających terbinafinę, naftynę, oksykonazol, ketokonazol lub bifonazol jako substancje czynne. Te środki przeciwgrzybicze są stosowane do całkowitego zniknięcia objawów klinicznych infekcji, to znaczy do całkowitej normalizacji stanu skóry.

W przypadku międzytriginicznych i dyshidrotycznych postaci naskórka stóp, w pierwszym etapie przeprowadzana jest terapia przeciwzapalna w celu wyeliminowania elementów zapalnych, zatrzymania obrzęku i zatrzymania nawilżenia. Terapię przeciwzapalną pierwszego etapu przeprowadza się poprzez stosowanie balsamów z 1-2% roztworem rezorcyny, 0,1% roztworem mleczanu etakrydyny, 0,1% roztworem chlorheksydyny, 0,25% roztworem srebra lub mykozolonu dwa razy dziennie na dotkniętą skórę. Jeśli elementy zapalne są silnie wyrażane, w krótkim czasie można stosować maści hormonalne z glukokortykoidami (deksametazon, hydrokortyzon itp.). Leki hormonalne stosuje się w krótkich kursach trwających od 2 do 7 dni, a po zakończeniu okresu ich stosowania zaczynają być wytwarzane płyny z powyższymi lekami przeciwzapalnymi. Jeśli są bąbelki, są one wstępnie nakłute sterylną igłą i płyn jest uwalniany. Kiedy zaczerwienienie, obrzęk, ból, swędzenie i płacz przejdą do głównego etapu terapii – stosowanie środków przeciwgrzybiczych. W drugim etapie, w przypadku międzyzębowych i dyshidrotycznych form naskórka stóp, stosuje się preparaty przeciwgrzybicze do użytku zewnętrznego, zawierające terbinafinę, naftyfinę, oksykonazol, ketokonazol, bifonazol itp. Leczenie przeciwgrzybicze prowadzi się do momentu całkowitego unormowania skóry stóp..

Przy zaawansowanych infekcjach i bardzo poważnym stanie skóry z płaskonabłonkowym-hiperkeratotycznym, dyshidrotycznym i międzyzębowym postacią naskórka stóp, leki przeciwgrzybicze są przepisywane do podawania doustnego. Jest to jednak bardzo rzadkie, a stosowanie leków przeciwgrzybiczych w środku powinno być stosowane tylko przy nieskuteczności funduszy zewnętrznych.

Z usuniętą postacią naskórka przerwać leczenie odbywa się w jednym etapie, który polega na stosowaniu zewnętrznych leków przeciwgrzybiczych do momentu ustąpienia objawów patologicznych.

Z epidermofitozą paznokci leczenie odbywa się również w jednym etapie, który polega na przyjmowaniu leków przeciwgrzybiczych w środku i nakładaniu ich zewnętrznie na paznokieć. Tylko miejscowe leczenie (stosowanie leków na paznokieć) nie wyleczy epidermofitozy paznokci, więc jeśli uszkodzisz paznokcie, zawsze powinieneś zażywać w środku leki przeciwgrzybicze. Podczas lokalizowania infekcji grzybiczej na paznokciach leki przeciwgrzybicze przyjmuje się przez 6 do 12 tygodni, a w przypadku infekcji grzybiczych paznokci u stóp przez 12 do 30 tygodni. Do leczenia stosuje się leki zawierające gryzeofulwinę, nystatynę, itrakonazol, ketokonazol, żel Fungonis, terbinafinę jako substancje czynne. Ponadto w przypadku epidermofitozy paznokci dotknięte paznokcie należy usunąć z chirurga przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli nie jest to możliwe z jakiegokolwiek powodu, wówczas przez cały okres przyjmowania leków przeciwgrzybiczych uszkodzony paznokieć należy codziennie przechowywać i moczyć w płynach grzybobójczych, takich jak roztwór kwasu salicylowego, jod, lakiery Loceryl lub Batrafen.

Preparaty do leczenia naskórka

Obecnie w leczeniu epidermofitozy (głównego etapu terapii) stosuje się następujące leki przeciwgrzybicze:

1. Roztwory jodu (do użytku zewnętrznego).

2. Antybiotyki przeciwgrzybicze do podawania doustnego:

  • Gryzeofulwina;
  • Amfoglukamina;
  • Leworyna (leworydon);
  • Nystatyna;
  • Pimafucyna.

3. Leki przeciwgrzybicze do podawania doustnego:

  • Żel grzybowy (Diflazole, Diflucan, Medoflucan, Mikomaks, Mikosist, Fungonis Gel, Flucostat, Tsiskan itp.);
  • Itrakonazol (Żel Fungonis, Itrazol, Itrakonazol, Canditral, Orungal, Orunit, Rumikoz, Teknazole);
  • Ketokonazol (Ketokonazol, Mycozoral, Fungonis Gel, Oronazole, Funginok, Fungistab, Fungavis);
  • Terbinafina (Atifin, Binafina, Bramisil, Żel Fungonis, Terbizil, Terbinafina, Terbinox, Terbifin, Tigal-Sanovel, Fungoterbin, Exiter, Exifin).

4. Leki przeciwgrzybicze do użytku zewnętrznego:

  • Izokonazol (travogen);
  • Klotrimazol (Amiclon, Imidil, Candibene, Candide, Candizol, Canesten, Canizon, Clotrimazole, Fungal, Fungipiz);
  • Mikonazol (daktaryna, mykozon);
  • Oksykonazol (Mifungar);
  • Ekonazol (Ifenec);
  • Naftifin (Mycoderil, Exoderyl);
  • Sertakonazol (Zalain, Sertaconazole, Sertamikol);
  • Ketokonazol (Ketokonazol, Mycozoral, Fungonis Gel, Oronazole, Funginok, Fungistab, Fungavis);
  • Terbinafina (Atifin, Binafina, Bramisil, Fungonis Gel, Terbizil, Terbinafina, Terbinox, Terbifin, Tigal-Sanovel, Fungoterbin, Exiter, Exifin);
  • Loceryl;
  • Batrafen;
  • Kwas undecylenowy (Undecine, Zincundane);
  • Oktyl;
  • Anmarin;
  • Decamina;
  • Żel grzybowy;
  • Fucorcin.

5. Połączone leki przeciwgrzybicze do użytku zewnętrznego o działaniu przeciwzapalnym:

  • Mykosolon;
  • Mikospor;
  • Boisko do trawy;
  • Triderm;
  • Pimafukort.

Maści do leczenia naskórka

Leczenie nabłonka pachwinowego: leki przeciwgrzybicze, środki przeciwgrzybicze, leki przeciwhistaminowe, maści itp. Tradycyjna medycyna – wideo

Epidermofitoza stóp: leczenie i pielęgnacja stóp (zalecenia dermatologa) – wideo

Leczenie naskórka u mężczyzn i kobiet

Zasady terapii epidermofitozy i stosowane leki są dokładnie takie same dla mężczyzn i kobiet.

Leczenie naskórka w domu

Wszystkie etapy leczenia naskórka można przeprowadzić w domu, z wyjątkiem usuwania paznokcia, jeśli proces ten wpływa na płytkę paznokcia. We wszystkich innych przypadkach epidermofitozę można leczyć w domu, obserwując etapy terapii.

Zapobieganie chorobom

Zapobieganie epidermofitozie polega przede wszystkim na przestrzeganiu zasad higieny osobistej:

  • Noszenie tylko butów i skarpet;
  • Wyłączenie stosowania artykułów higieny ogólnej, takich jak myjki, pumeks, gąbki, ręczniki;
  • Obowiązkowe noszenie poszczególnych gumowych kapci w miejscach publicznych (prysznice, wanny, sauny, szatnie, plaże itp.);
  • Noszenie wygodnych butów, w których stopa oddycha i nie poci się;
  • Noszenie skarpet i rajstop wykonanych z naturalnych tkanin, które pochłaniają pot;
  • Wymiana skarpet, rajstop dwa razy dziennie;
  • Dokładnie osusz skórę ręcznikiem po kąpieli, kąpieli lub kąpieli;
  • Zastosowanie proszku talku, proszku dla niemowląt lub innych preparatów w proszku, które absorbują pot na nogach i skórze ciała;
  • Napowietrzaj but przez 24 godziny przed ponownym założeniem.

Powyższe metody zapobiegania, osoba może zastosować samodzielnie.

Ponadto zapobieganie epidermofitozie polega również na regularnej dezynfekcji narzędzi do manicure i pedicure, a także w miejscach publicznych, w których ludzie są rozbierani z jakiegoś powodu (na przykład prysznice, łazienki, szatnie itp.).

Po wyzdrowieniu z naskórka, aby zapobiec nawrotowi, powinien smarować poprzednie zmiany 2% roztworem jodu codziennie przez trzy tygodnie.

Wysłane przez Nasedkina A.K.. Specjalista ds. Badań biomedycznych.

Dodaj komentarz